‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(จากหนังสือโดยดร.ซูสส์)
‪(ถอดรหัสก๊วนสายลับ)
‪กลับมาที่เรื่องราวของเรา ‪และบทหักมุมที่ต้องร้องว้าว
‪เมื่อแซมได้เจอคนที่เขาเฝ้าตามหามานาน…
‪หม่าม้า
‪แกทำงานให้ใคร
‪เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เธอพูดว่า "หม่าม้า" เหรอ
‪นี่ผมเอง ลูกชายของแม่ไงฮะ แซม ไอ แอม
‪โอเค ชอบกอดเหมือนกันสินะ
‪ไม่ เปล่าซะหน่อย
‪นั่นเขาเป็นอะไรน่ะ
‪ลูกดอกจั๊กเดียม สุดยอดแห่งความทรมาน
‪หมอบลง
‪ลูกดอกจั๊กเดียม
‪วิ่งสุดชีวิต
‪ลูกดอกจั๊กเดียม
‪อยู่หลังฉันไว้นะ
‪ไปทางซ้าย
‪ม้วนหน้าได้เท่มากเลยฮะ แม่
‪"แม่" ผมชอบพูดคำนี้จริงๆ
‪แม่ๆ
‪แม่…
‪เท่จัง
‪กายคะ แบบนี้มันเกินไปหน่อยนะ
‪เทียบไม่ได้กับสิ่งที่แม่เธอจะทำกับฉัน ‪ถ้าเธอมีแม้แต่รอยขีดข่วน
‪คงได้ฆ่าฉันเป็นร้อยรอบพันรอบ
‪ว่าแต่คุณเป็นใครเนี่ย ‪อาชญากรที่ถูกตามล่าเหรอ
‪ถึงเป็นก็ไม่เป็นไรหรอกฮะ ‪พวกเราชาวไอ แอมไม่ตัดสินคน
‪หรือตัดสิน แม่ว่าไงฮะ
‪เสียมารยาทจริงเรา
‪ต้องแนะนำเรียงตัวก่อนสิ
‪นี่เพื่อนซี้ที่สุดในโลกของผม กาย แอม ไอ
‪ส่วนนี่คือลูกเลี้ยงไข่ในหินของเขา ‪คุณอีบี วีบี้ แอม ไอ
‪ปกติหนูไม่ได้แต่งตัวแบบนี้นะคะ ‪หนูชอบออร่าคุณจริงๆ เลย
‪แม่จะทำไข่เขียวกับแฮมให้ผมใช่ไหมล่ะ
‪ไม่ใช่ ฉันจะใช้มันทำเรื่องที่สำคัญกว่านั้น
‪อยู่นิ่งๆ ไว้นะ
‪ว้าว
‪ระวัง
‪ไม่ต้องกลัว ซิลเวสเตอร์เป็นพวกเรา
‪ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมว่านี่มันเรื่องอะไร
‪ฉันจะพูดสั้นๆ อย่างชัดเจนแค่ครั้งเดียว ‪ห้ามขัดจังหวะนะ
‪ฉันเป็นซูเปอร์สายลับนานาชาติ
‪โทษที
‪ฉันทำงานให้ประเทศยูเคีย
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ฉันชื่อซิลเวสเตอร์ แวน เวสเตอร์
‪ฉันอยู่กับภรรยาชื่อเฮสเตอร์
‪กับลูกๆ ทั้งเจ็ดคนของเราที่ชื่อเลสเตอร์หมดเลย
‪และหนูเจอร์บิลสุดน่ารักชื่ออัลลัน
‪(ยูเคีย)
‪ยูเคียเป็นประเทศที่ดี แต่เราต้องอยู่ ‪ท่ามกลางความหวาดกลัวการโจมตีจากพวกซูค
‪โชคดีที่มีกำแพงคุ้มกันอยู่
‪แต่ถ้าพวกซูคได้มูลักกะมูไปละก็…
‪มูลักอะไรนะ
‪มูลักกะมู เป็นสิ่งที่อันตรายมาก
‪และถ้าพวกนั้นได้มันไปละก็
‪เราเสร็จแน่
‪หมดเวลาเรียนแล้ว มีแขกมาแน่ะ
‪อย่าขยับนะ เจ้าพวกยูคโสโครก
‪เดี๋ยวก่อนๆ เข้าใจผิดแล้วครับ เราไม่ใช่…
‪ยูคจงเจริญ
‪ทำไงดี
‪หมอบลง
‪ไปตามหามูลักกะมูเถอะ
‪ฉันจะถ่วงเวลาพวกมันไว้เอง
‪เข้มแข็งไว้นะ พี่ชาย
‪รีบไป
‪ไปตามหามูลักกะมู
‪เข้าไป
‪อะไรนะ อีบี รอก่อน
‪หนูแค่อยากบอกคุณว่า ‪แผนการหลบหนีนี้มันเจ๋งสุดๆ เลย
‪ฉันทำแต่เรื่องเจ๋งๆ ทั้งนั้นแหละ ‪เข้าไปในตะกร้าซะ
‪ทำไมเราต้องเข้าไปในตะกร้าด้วย
‪เชื่อใจฉันเถอะ
‪ไม่เชื่อ
‪แต่ผมเชื่อ
‪รายละเอียดของแผนนี้ว่ายังไงบ้างฮะ
‪อยู่เงียบๆ
‪รับทราบ ผมจะปิดปากให้เงียบเลยฮะ
‪เงียบฉี่
‪นายน่ะ
‪ขอตรวจค้นตะกร้าหน่อยสิ
‪สองใบนั้นน่ะ เอาลงมาซิ
‪บ้าเอ๊ย
‪"ขอโทษ" เหรอ
‪(ขอโทษนะ)
‪เรื่องอะไรล่ะ
‪น่ารักจุงเบย
‪อย่าหัวเราะสิ ถ้ามีสกุเนคอยู่ตรงหน้า ‪เป็นคุณก็กรี๊ดเหมือนกันแหละ
‪ดูเหมือนว่าแพม ไอ แอม ‪จะใช้มุกสลับสับเปลี่ยนร่างเจ้าเก่า
‪ในที่สุดเราก็ได้อยู่กันตามลำพังเป็นครั้งแรก
‪ผมมีคำถามที่อยากถามแม่มาทั้งชีวิต
‪แม่ชอบสีอะไร ชอบสัตว์อะไร ‪ชอบโคโลญจน์กลิ่นไหนฮะ
‪เรื่องนั้น… เป็นความลับน่ะ
‪อ๋อ จริงด้วยสินะ เพราะเป็นสายลับ
‪ผมชอบสีเขียว ชิกเคอราฟ ‪แล้วก็น้ำหอมกลิ่นยอดชายโดยสเนิร์ซ
‪ลดเสียงลงหน่อยดีกว่านะ
‪อ๋อ เผื่อมีพวกซูคแถวนี้สินะฮะ
‪ใช่
‪รับทราบ
‪งั้นผมจะกระซิบถามคำถาม ‪ที่อยากถามมาทั้งชีวิตแทนละกันนะฮะ
‪แม่ทำอะไรบ้างในช่วงสองสามทศวรรษที่ผ่านมา
‪ผมพูดเก่งเหมือนใครเหรอ
‪ทุกคนในครอบครัวเราหัวโตกันหมดเลยไหม
‪ใครจะเงียบได้นานกว่ากัน
‪แม่ชนะ
‪ผมเป็นเจ้าชายหรือเปล่า แม่รู้จักเรจจี้ไหม ‪เพื่อนในจินตนาการ ผมปากเหม็นไหม
‪ความรักคืออะไรถ้าไม่ใช่แค่อารมณ์มือสอง ‪มีที่พอไหมฮะ ผมเบียดอยู่ไหม
‪รากที่สองของเค้กคืออะไร ‪เราเป็นแค่ตัวละครในการ์ตูนหรือเปล่า
‪ถึงหรือยัง แม่กินข้าวโอ๊ตต้มไหมฮะ
‪บนหัวแม่นั่นเฟลิร์ซหรือว่าผมธรรมชาติฮะ
‪เด็กๆ เกิดมาได้ยังไงเหรอ ‪สนุกไหมฮะ สนุกเนอะ
‪ความหมายของชีวิตคืออะไร ‪แม่แพ้ถั่วหมัดหรือเปล่า
‪- โอ้โฮ ‪- อะไร มีอะไร
‪วันนี้คงจะไม่แย่ไปกว่านี้แล้ว
‪มั้ง
‪ไม่เป็นไร พวกเขามากับฉัน
‪ผมก็มากับเธอด้วย
‪- แพม ‪- แพม ไอ แอม
‪โอ้ คุณพระ
‪- แพม ‪- แพม ไอ แอม
‪แพม
‪ว้าว ที่นี่คุณดังใช่ย่อยนะเนี่ย
‪ลงได้แล้ว เพื่อนเก่าแก่น่ะ
‪เธอชอบมากบดานที่นี่ประจำ ‪เป็นเวลา 20 ปีได้แล้วมั้ง
‪โกโบ
‪ยินดีต้อนรับกลับมานะ เพื่อนยาก
‪พวกนี้เป็นนักโทษเหรอ ‪ให้พวกเราจับไปทรมานไหม
‪ไม่ๆ พวกนี้… ทำงานกับฉันน่ะ
‪แต่แพม ไอ แอม ทำงานคนเดียวนะ
‪เรื่องมันยาวน่ะ
‪ใช่ ยาวสุดๆ เลยละ
‪โทษที โกโบ โรบาบาโบเบรียน ‪นี่กาย แอม ไอ
‪ลูกเลี้ยงของเขา อีบี วีบี้ แอม ไอ ‪ส่วนนี่คือ…
‪แซม ไอ แอม
‪ผมเป็นลูกชายของเธอ
‪เธอเป็นคนให้กำเนิดผม
‪แพม ไอ แอม เป็นแม่คนเหรอเนี่ย
‪ก็… ใช่
‪แซม
‪ในภาษาของเรามีคำว่า "โวโมมาเตรามัตตา"
‪ถ้าแปลอย่างคร่าวๆ ก็คือ
‪"ผู้หญิงที่คงเป็นแม่ที่ใช้ไม่ได้"
‪งั้นฉันขอไปดูตรงนั้น… หน่อยละกัน
‪แซมๆ แซมๆ
‪(กำลังตรวจสอบลายเท้า)
‪(อนุญาต)
‪สวัสดี เพื่อนยาก
‪ขอผมสวัสดีด้วยคนสิ
‪- นี่เธอตามฉันมา… ‪- ได้ยังไงน่ะเหรอ
‪ก็ผมเป็นลูกครึ่งสายลับนี่นา
‪ครับๆ เจ๋งดี
‪อุ๊ยตาย
‪ไอ้นี่เอาไว้ทำอะไรเหรอ
‪นั่นมันสปายซิเคิลของฉัน
‪ฉันกำลังหาตำแหน่งของเจ้าหัวขโมย ‪ที่เอามูลักกะมูไป
‪เหรอ งั้นแม่คงต้องการให้ผม…
‪เจอแล้ว
‪แหม พวกเรานี่เก่งจริงๆ
‪(คุณอยู่ตรงนี้)
‪เขาอยู่ห่างเราแค่ 20 ซิโลเมตรเอง
‪ฉันตามเขาทันและหยุดเขาก่อนถึงซูเคียได้
‪มีวิธีเดียวที่จะไปถึงท่าเรือได้เร็วที่สุด
‪และฉันก็รู้ว่าจะพาเราไปได้ยังไง
‪(12 ชั่วโมง)
‪อีกตั้ง 12 ชั่วโมงเลยเหรอเนี่ย
‪เราต้องอยู่ที่นี่จนถึงเช้า บ้าเอ๊ย
‪แม่ อย่าพูดคำหยาบสิฮะ
‪อ้อ บ้าจริง
‪แม่ฮะ
‪ไปเตรียมตัวกินข้าวเย็น
‪อยากได้ยินคำนี้มาตลอดเลย
‪ขอบคุณนะคะ โกโบ
‪ไงฮะ แม่
‪เดี๋ยวก่อนนะ
‪อะไรเนี่ย
‪มีคนเอาวัตถุดิบสำหรับไข่เขียวกับแฮม
‪มาซ่อนไว้ในกล่องนี้พอดีเลย
‪ว่าไงครับ คุณผู้หญิง ‪ให้เกียรติทำให้ผมกินหน่อยได้ไหม
‪ฟังนะ คุณอาจจะไม่รู้เรื่องนี้
‪แต่ไข่เขียวกับแฮมสำคัญมากสำหรับเด็กคนนี้
‪ดังนั้นถ้าคุณไม่ว่าอะไร ‪ช่วยทำให้แกกินสักหน่อยได้ไหมครับ
‪ไม่ ถ้าไม่กินอาหารที่พวกโรบาบาโบเบรียนทำให้ ‪จะถือว่าเป็นการดูถูก
‪อ้อ งั้นก็ช่วยไม่ได้
‪กินทั้งสองอย่างไม่ได้เหรอ
‪อย่าพูดแบบนั้นสิ กาย ‪เราไม่อยากเสียมารยาทหรอกเนอะ
‪ผมเคารพแม่และความรู้สึกของแม่เสมอนะฮะ
‪แต่…
‪งั้นมื้อเช้าก็ได้
‪ก็ได้ แต่ตอนนี้กินกันก่อนเถอะ
‪พวกนั้นเรียกว่าซุปละลายพุง
‪หลับหรือยังฮะ
‪โอเค ผ้าเน่าก็มีแล้ว ตุ๊กตาก็มีแล้ว
‪มีน้ำเต็มแก้ว แล้วก็มีหมวกนอนฝันดี
‪เหลือก็แต่ฟังนิทานก่อนนอน
‪ฉันไม่รู้นิทานอะไรหรอก
‪ต้องรู้สิฮะ แม่จ๋านี่ก็
‪แม่เป็นแม่นะ
‪แม่ทุกคนเล่านิทานก่อนนอนเป็นทั้งนั้นแหละ
‪นะฮะ
‪เธอคงไม่ยอมจนกว่า ‪ฉันจะให้สิ่งที่เธอต้องการ ใช่ไหม
‪ถูกต้องฮะ
‪ก็ได้
‪เย่
‪กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กผู้ชายชื่อ… สแตน
‪เขามีการเดินทางที่ยาวนาน ‪และยากลำบากรออยู่ในตอนเช้า
‪เขาจึงเข้านอนโดนที่ไม่ถามอะไร
‪หรือขอฟังนิทานอะไรอีก
‪จบ
‪ผมไม่อยากพูดเกินจริงนะ แต่ผมคิดว่า…
‪นี่เป็นนิทานที่สนุกที่สุดที่เคยมีมาบนโลกนี้เลย
‪ผมโชคดีจังที่เกิดเป็นลูก…
‪ราตรีสวัสดิ์ครับ แม่
‪ฉันรู้นะว่าเธอชอบแพมมาก แต่…
‪ก็ไม่เชิงว่าชอบหรอกค่ะ
‪เรียกว่าชื่นชมบูชาเหอะ
‪ฉันแค่กังวลกับท่าทีที่แพมมีต่อแซมในฐานะแม่
‪มันดูแปลกๆ ยังไงไม่รู้
‪เธออาจไม่ใช่แม่ที่มีความเป็นแม่นัก
‪แต่แซมก็ดูมีความสุขดีนี่คะ
‪เด็กๆ ไม่ต้องการคนประคบประหงมหรอก
‪จริงๆ นะ แพมเข้าใจแจ่มแจ้งเลย
‪เฮ้อ ช่างเป็นแม่ที่เท่จริงๆ
‪งั้นเหรอ แล้วฉันล่ะ
‪ก็เป็นพ่อเลี้ยงของหนูไงคะ
‪ไง พวก นายโอเคไหม
‪อ๋อ โอเคสิ ดีสุดๆ ไปเลย ‪เพื่อนซี้นอนไม่หลับของฉัน
‪ก็วันนี้ฉันได้เจอแม่แล้วนี่นา
‪แล้วเป็นไงบ้างล่ะ นายกับแม่น่ะ
‪ดีสุดๆ
‪มีเรื่องให้คุยเยอะเลย
‪เรากำลังทำความรู้จักกันอย่างลึกซึ้งเลยละ
‪ฉันยิงคำถามเกี่ยวกับแม่รัวๆ ‪เป็นล้านคำถามได้แล้วมั้ง
‪ดีนี่
‪แล้วแม่ถามอะไรเกี่ยวกับนายบ้างไหม
‪ถามสิ ถามไม่หยุดปากเลย
‪จนฉันต้องบอกว่า "โว้ คุณครับ
‪ถามพอแล้วมั้ง นี่จะสอบปากคำกันหรือไง"
‪แม่ถามอะไรนายล่ะ
‪เอ่อ ฉัน…
‪ฉันมั่นใจว่าพอเราได้อยู่ด้วยกันตามประสาแม่ลูก
‪และใช้ชีวิตออกผจญภัยตามวิธีสายลับร่วมกัน
‪แม่จะถามฉันว่า "ลูกชอบสีอะไรเหรอ"
‪"เอาไข่เขียวกับแฮมไหมจ๊ะ"
‪"ไปอึ๊มาแล้วเหรอ"
‪"ล้างมือหรือยัง หลังจากที่จับไอ้นั่นมาน่ะ"
‪นายนี่พูดจาแปลกๆ
‪แปลกแฮะ เพราะฉันกำลังจะพูดว่า ‪นายต่างหากล่ะที่แปลก
‪ทำไมแปลกจังล่ะ
‪เพราะฉันไม่เชื่อใจแม่นาย
‪ว่าไงนะ
‪เพราะเธอพัวพันกับเรื่องสายลับพวกนี้อยู่
‪แม่ฉันเป็นฮีโร่นะ กาย
‪ฉันไม่รู้ว่านายเคยได้ยินเรื่อง ‪ความขัดแย้งระหว่างพวกยูคกับซูคหรือเปล่า
‪แต่มันเป็นเรื่องใหญ่เลยนะ ไปหาความรู้ซะบ้าง
‪ฉันรู้เรื่องนั้นหรอกน่า ‪แต่ฉันว่าแม่นายคงไม่ทำไข่เขียวกับแฮมให้นาย
‪และฉันแค่กลัวว่าเธอจะทำให้นายผิดหวัง
‪พูดบ้าๆ นั่นแม่ฉันนะ
‪ฉันรู้ว่าเธอเป็นแม่นาย แต่ฉันไม่แน่ใจว่า ‪ตอนนี้เธอสนใจจะแม่นายหรือเปล่า
‪สนสิ สนมากด้วย
‪ราตรีสวัสดิ์ กาย
‪แซม ฉันไม่ได้…
‪ราตรีสวัสดิ์ แซม
‪ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว
‪สรุปแผนว่าไงบ้าง
‪ผมต้องกลับบ้าน ผมมีเด็กน้อยอยู่ด้วย
‪อะแฮ่ม! สาวน้อยต่างหากล่ะ
‪เราจะไปท่าเรือที่ทาก็องกัน ‪คุณกลับบ้านได้อย่างปลอดภัยจากที่นั่น
‪นี่คุณจะบ้าเหรอ
‪จะให้เดินเท้าข้ามทะเลทรายเนี่ยนะ
‪ได้ตายกันพอดี
‪กี่โมงแล้ว แซม
‪ผมขอตอบคำถามที่แม่ถาม ‪ด้วยความยินดีเลยครับ แม่จ๋า
‪ตอนนี้หกโมง 17 นาทีครับผม
‪โอเค เตรียมตัวได้
‪ทำอะไร
‪นั่นอะไรน่ะ
‪รถที่จะพาเราไปไง
‪เอาละนะ ฮึบๆ
‪พวกนี้ตัวอะไรเหรอคะ
‪ตัวละมูฐน่ะ ‪เป็นสัตว์สี่เท้าที่เร็วที่สุดที่เราจะขี่ได้
‪หนูขอเลี้ยงสักตัวได้ไหมคะ
‪ไม่ได้ ไม่เด็ดขาด
‪พวกมันขี้หงุดหงิดเหมือนพ่อเลี้ยงเธอ ‪ไม่เหมาะเป็นสัตว์เลี้ยงหรอก
‪แม่รู้ได้ไงว่าละมูฐจะมา
‪ฉันติดตามเส้นทางการวิ่ง ‪ของฝูงพวกมันในสปายซิเคิลเมื่อวาน
‪มันเสี่ยงก็จริง แต่ถ้าฉันคำนวณถูกต้อง
‪เราจะถึงทาก็องในอีกไม่ช้า
‪นายนึกว่าแม่ฉันจะพาเราไปตายน่ะสิ
‪แต่ที่ไหนได้ล่ะ เสียหน้าไหมล่ะ
‪แม่ฉันกำลังพาพวกเราขี่ละมูฐเปิดโลกอยู่ต่างหาก
‪- หน้าแตกละสิ โว้! ‪- แซม
‪ใครก็ได้ช่วยหยุดที
‪ฉันถึงได้ชอบทำงานคนเดียวไง
‪หนูจะไปกับเธอ
‪ไม่ได้เด็ดขาด สาวน้อย
‪ไม่เป็นไรหรอกค่ะ กาย หนูโอเค
‪แบบนี้ไม่โอเค
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪จะเกาะไม่ไหวแล้ว
‪กาย ช่วยหนูด้วย
‪เกาะไว้นะ
‪ได้ตัวแล้ว
‪ปลอดภัยแล้วนะ
‪ทีนี้ใครล่ะที่เป็นพ่อแม่สุดเท่
‪ก็ยังเป็นแพมอยู่ดี เพราะเธอคือฮีโร่ของหนู
‪แล้วก็อย่าพูดคำว่า "เท่" เลยค่ะ
‪หนูกลับชอบที่คุณคอยปกป้องหนูนะคะ กาย
‪ดูเหมือนหนูยังต้องการ ‪พ่อเลี้ยงที่มีความเป็นแม่อยู่ดี
‪ขอบใจนะ
‪ไม่ต้องขวัญเสียกันหรอก
‪ฉันรู้ว่ายังไงแม่ก็ต้องมาช่วย
‪แม่อยากเป็นแม่ฉันจริงๆ
‪(ท่าเรือทาก็อง)
‪(ท่าเรือทาก็อง อะฮอย)
‪ขอบคุณที่มาส่งนะ หนุ่มๆ
‪คงต้องบอกลากันที่นี่ละนะ
‪ใช่ กาย อีบี ฉันจะพูดอะไรดีล่ะ
‪ขอให้โชคดีในเกลิร์ฟสเบิร์กนะ
‪เอาไว้ภารกิจสายลับหายยุ่งแล้ว ฉันจะโทรหานะ
‪ปิ้วๆ
‪แซม
‪เราทุกคนต้องบอกลากัน
‪ใช่แล้ว ฉันจะคิดถึงพวกนายนะ
‪แซม เธอก็ต้องไปด้วย
‪ผมนึกว่าผมจะไปช่วยแม่ชิงมูลักกะมูกลับมา ‪แล้วช่วยพวกยูคซะอีก
‪รอบตัวฉันมันอันตรายเกินไป
‪ฉันจำเป็นต้องทำภารกิจคนเดียว
‪แต่ผมมาตามหาแม่ตั้งไกลขนาดนี้
‪แต่แม่กลับจะทิ้งผมไป
‪อีกแล้วเหรอ
‪นี่เป็นแค่หนทางเดียว
‪เข้าใจแล้วฮะ
‪ขอโทษนะ แต่ฉันต้องปกป้องเธอ
‪นี่คือสิ่งที่ครอบครัวทำให้กัน
‪เราต้องคอยดูแลกันและกัน ‪ถึงแม้มันจะยากลำบากแค่ไหนก็ตาม
‪เพราะงี้แม่ถึงทำตัวเย็นชากับผมสินะ
‪นี่ พอเรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
‪เราค่อยเจอกันที่เกลิร์ฟสเบิร์ก ดีไหม
‪ก็ได้ฮะ
‪ไม่ขอเบอร์ผมไว้หน่อยเหรอฮะ ที่อยู่ล่ะ
‪นี่ ฉันคือแพม ไอ แอมนะ
‪เดี๋ยวฉันก็หาเธอเจอ
‪อยู่แล้ว คุณแม่สายลับผู้เก่งกาจ
‪บายจ้ะ แซม
‪บายครับ แม่
‪โอ้โฮ
‪แม่นี่เก่งจริงๆ
‪เท่จัง
‪นายโอเคไหม เพื่อน
‪อะไร ฉันเหรอ โอเคสิ
‪พูดตามตรง ฉันเองก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ‪ที่ต้องทิ้งให้สาวแก่ออกผจญภัยตามลำพัง
‪น่ากลัวเหมือนกันนะ ภารกิจสายลับเนี่ย
‪(อะฮอย)
‪ลองนึกภาพแพมไปที่เกลิร์ฟสเบิร์กสิ
‪คงจะเบื่อน่าดู
‪ใช่ แต่เราก็จะได้อยู่ด้วยกัน
‪ฉันคนหนึ่งละที่อยากกลับเกลิร์ฟสเบิร์ก ‪ที่แสนน่าเบื่อเต็มแก่แล้ว
‪แล้วนายล่ะ แซม พร้อมที่จะกลับบ้านหรือยัง
‪แซม แซม นั่นนายทำอะไรน่ะ
‪แม่ปกป้องฉัน
‪ถึงตาฉันปกป้องแม่บ้าง
‪เพราะนี่คือสิ่งที่ครอบครัวทำให้กัน
‪บายนะ พวกนาย
‪ความรักของแซมที่มีต่อแม่นั้น ยากจะหาใดเปรียบ
‪แต่เพื่อนซี้ทั้งสองของเขากำลังจะโดน…
‪แซม รอเดี๋ยวสิ
‪จับตัวไป
‪คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์