NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI DR. SEUSSA
ŁÓDŹ
Dzień dobry! Piękny mamy dziś dzień.
Wręcz idealny chciałoby się rzec.
Z wyjątkiem jednej rzeczy, to dość straszne.
Przyjaciel Pana, Sam, kłamał mu prosto w twarz.
Jaki piękny poranek.
Mam dobrą wiadomość. Chłopaki zabierali mi pieniądze w szkole.
Jak to dobrą?
Bo zacząłem oszczędzać w skarbonce.
Sześć monet!
Wystarczy dla nas i pana Jenkinsa na łódź do Mipowa.
Pan Jenkins...
Po co ten pośpiech? Jutro też będzie kurs.
O co ci chodzi? Jesteśmy u celu.
Ostatni kurs i pan Jenkins będzie bezpieczny.
Biedny Pan niczego się nie domyśla.
Sam sprzedaje Snerzowi pana Jenkinsa.
Umieram z głodu. Zjedzmy śniadanie.
On jest super!
Złap mnie!
Synu, chcemy cię przeprosić za naszą reakcję
na twoją pracę obserwowacza farby.
Namalowaliśmy to dla ciebie...
Wyschło już?
Powiedz.
Nie umiemy malować. Wybaczysz nam?
Nie wybaczę.
Bo nie ma czego wybaczać.
- Mam wspaniałą rodzinę. - Jak miło.
Nie każdy ma taki wspaniały dom jak ja.
Mogłem was częściej odwiedzać.
No dobra.
Już dobrze.
Dobrze cię wychowaliśmy.
Ty i twój oddany,
bohaterski przyjaciel Sam ratujecie tę niewinną kukurafę.
Jest w dobrych rękach.
Sam, jajka się palą.
A tak...
Weź w garść, Sam.
Kto pierwszy?
Usmażone z jednej strony czy z dwóch stron?
Cała twoja rodzina je lubi. Może masz to w genach?
Dasz się wreszcie skusić, Pan?
Nie.
A może...
Czemu nie? Daj mi ten śmieszny widelec.
A było tak blisko.
- Goście o tej godzinie? - To na pewno coś miłego.
Dzień dobry.
Jak mogę pomóc?
Jesteśmy Ci źli.
I szukamy Pana.
Panie!
Szukają cię Ci źli! Tylko nie uciekaj za szybko!
Wiecznie gdzieś się spieszysz!
Stać!
Kawy?
Nie, po kawie szybko się ekscytuję.
Wejdźcie i rozgośćcie się...
Pokażę wam zdjęcia z dzieciństwa Pana.
- Nie mamy czasu... - Lubię zdjęcia dzieci!
Był tak słodki. Nie mógł uciec przed naszymi całusami.
Do walizki, kolego.
Tutaj próbował uciec z domu.
A tutaj w okresie buntu.
Myślał, że da się uciec przed odpowiedzialnością.
- Tutaj pierwszy ząbek. - Zamykaj!
...drugi ząbek, a gdy wyszedł mu trzeci,
- nawet nie zapłakał. - Dość.
Wiemy, o co pani chodzi.
Nie ma co krzyczeć, jak bardzo kocha pani syna!
Stój, Sam.
Cześć, Ci źli.
Świetnie wyglądacie.
Gonienie za nami dobrze wam robi.
Skończ z tymi bzdurami.
Obaj wiemy, że ściemniasz.
- O co mu chodzi? - Musimy lecieć!
Nie zapomnij walizki, synu!
Zamknięta! Wspinamy się!
Mamy was.
Oddajcie nam kukurafę.
Prawie nam się udało, przyjacielu.
Co to ma być?
Czekajcie!
To melon! Śmieciowy owoc!
Ochronię pana! Pokażcie, co tam macie.
Znalazłam twój projekt katapulty, wujku!
Nikt nie chce tego jeść!
Trafiony!
Szybciej!
Miałaś mnie kryć na szóstej, Gluntz.
Dostałam!
Mam to w buzi.
Już zawszę będę czuła ten smak!
Wskakuj do łódki!
- Płyńmy za nimi! - Są za daleko.
Nie uda się nam.
Czas się pożegnać!
- Pani syn... - Pani uroczy syn.
...ma poważne kłopoty.
Proszę nam powiedzieć, dokąd płyną.
Niby po co, jesteście Tymi złymi!
To prawda! Jesteśmy Ci źli!
Nic wam nie powiem, bo jesteście źli.
Proszę powtórzyć.
Jesteście źli?
Żartuje sobie pani?
Nie, my jesteśmy dobrzy.
Jesteście Ci źli.
Ale jesteśmy dobrzy.
Nie! Pani i ten straszny pan jesteście Tymi złymi.
Ale jesteśmy dobrzy.
- Tu jest napisane Ci źli. - No.
To znaczy Centralny Instytut Zwierząt lub Innych.
To dopiero niespodzianka.
Ci źli byli dobrzy od samego początku.
Już dawno chciałem wam to powiedzieć.
Nawet nie wiecie, jak się musiałem powstrzymywać!
Przyznaję, że to trochę mylące.
Moje imię? Często to słyszę.
Gluncja to skrót od Gluncenbuncen,
po moim praprapradziadku.
Chwilę, jeszcze raz.
Po moim prapradziadku...
- Udanej podróży! - Miłej zabawy!
Jesteśmy w drodze do Mipowa i wszystko idzie zgodnie z planem.
Panie?
Panie!
Są tutaj!
One śledzą nas czy my śledzimy je?
Super, przywitajmy się.
Nie mogę z nią rozmawiać.
Pamiętasz, co się stało w chacie?
Przekonała się do mnie, a ja ją odepchnąłem.
To czas ją odzyskać.
Zmieniłeś się od tamtej pory.
Witajcie, towarzysze podróży!
Śledzicie nas czy my śledzimy was?
Dokładnie.
Cześć!
Dzień dobry.
Dobrze zacząłeś.
Wy kontynuujcie tę błyskotliwą rozmowę,
a ja zabieram E.B. na obiad.
Zgoda.
Panie Jenkins, mam ci tyle do powiedzenia.
Miej na niego oko, E.B.
Dziękujemy pani za pyszne babeczki.
Proszę mówić mi Karen.
To przyjemność pomagać takim uroczym Tym złym.
Faktycznie źle brzmi.
- Dzwoni. - Szef się nie ucieszy.
- Halo. - Tu MakWinkiel.
Ty idioto! Podobno ci uciekli!
To prawda,
kapitanie...
Jak ci uciekli tym razem?
Byliście razem w tym samym domu!
A teraz są na łodzi? Czemu was tam nie ma?
Wyjaśnij mi, dlaczego cel jest na łodzi,
PARK SNERZA
Zaatakowała nas nikczemna banda wspólników uzbrojonych
w BRM.
KOCHAM PSANDĘ
Broń rażenia melonami?
To były kantalupy, najgorsze melony! Obrzydlistwo...
Śmieciowy owoc.
Zapychacz każdej sałatki owocowej.
Właśnie.
To żadna wymówka!
Słuchajcie mnie uważnie.
Macie być w drodze do Mipowa, zanim odwieszę słuchawkę.
Słyszycie, imbecyle?
Macie zdążyć przed tą łodzią,
przejąć cel albo ja przejmę
wasze odznaki! Zrozumiano?
Tak jest.
Odkładam słuchawkę!
Będziemy musieli użyć rodzinnego pojazdu.
I kilka babeczek.
Rodzynkowa.
Kolejny przystanek w Mipowie?
Wiem, że nie szukasz towarzystwa w podróży,
więc sobie pójdę.
- Michela! - Słucham?
Mam tu zostać z tobą?
Ostatnim razem mówiłeś, że lepiej będzie się rozstać.
Myliłem się.
- Nie jestem pewna. - Ależ tak!
Powiedziałem to tylko po to, żeby chronić ciebie i E.B.
Ale to było głupie
i zraniłem cię...
I bardzo cię za to przepraszam.
Wiesz...
Zaraz się zderzymy.
Wybaczysz mi?
Przyjmuję przeprosiny,
ale bardzo mnie zraniłeś w chacie...
Nie chcę tego znowu przechodzić.
Witamy w Sosjerce. Tutaj klient jest najważniejszy.
Co podać, kapitanie?
Proszę zielone sadzone z szynką.
Świetny wybór.
Świetnie smakują na łodzi.
Dwa razy jajka sadzone. Będę walczyć o moje do upadłego.
Lepiej nie.
Proszę.
Tak się cieszę, że pan Jenkins wraca do domu.
Jesteście bohaterami, że tak się nim zaopiekowaliście.
Nie jesteśmy bohaterami.
Ratujecie niewinne, zagrożone zwierzę i zabieracie je do domu!
Dzięki wam wkrótce będzie z rodziną
na Wyspie Kukuraf.
- Prawdziwi z was bohaterzy. - Gotowe.
Pomyślnych wiatrów na morzu doznań smakowych.
Miałeś rację, Sam.
Wyglądają dziwnie i mają okropną nazwę, ale...
Zielone jajka sadzone są pyszne!
Potrzebujesz energii do zakończenia tej misji!
Nie...
Nie dziwię się, że wolisz być sama.
Też tak myślałem.
W ten sposób nikogo nie raniłem
i nikt nie ranił mnie.
Aż spotkałem ciebie.
Przy tobie czuję się bezpieczny.
I chcę tylko, żebyś ty czuła się tak samo.
Ale mi się nie udało.
Uciekłem z więzienia, pracowałem na festynie,
naraziłem twoją córkę na...
Nie wymieniaj dalej.
Proszę tylko o jeszcze jedną szansę.
Nie jesz?
Nie jestem głodny.
Ty zawsze jesteś głodny!
Mam chorobę morską.
Przecież jesteśmy pod wodą.
Pod wodą też mi niedobrze.
Chyba wiem, co ci jest.
Smucisz się, bo musisz się pożegnać z panem Jenkinsem.
To normalne, Sam.
Też się smucę, bo go kocham, ale powinniśmy się cieszyć.
Wraca do domu. Postępujesz słusznie.
A gdyby znalazł się ktoś z bardzo dużym domem,
kto by się nim zaopiekował?
- Nie byłoby mu tam dobrze? - Na pewno nie!
Nawet największy dom na świecie
nie zastąpi mu jego domu.
Pewnie tęskni za mamą.
Jak myślisz?
Ja bym tęsknił.
Właśnie! I dlatego zabierasz go do domu.
Sam się oszukiwał, choć wiedział dobrze,
co należy zrobić, jak postąpić może.
Masz rację.
Pan Jenkins ma tylko jeden dom,
z rodziną na Wyspie Kukuraf!
Uwaga, za chwilę nastąpi wynurzenie.
Sam był gotów uwolnić zwierzaka,
choć potrzebował do tego pomocy dzieciaka.
Tak się składa, że jeszcze nie masz honorowej odznaki obrońcy zwierząt.
Pierwszy raz o niej mówisz.
Bo obrońcy zwierząt lubią niespodzianki.
Czas na test! Jesteś gotowa?
Zaskoczona, ale gotowa.
Najlepszy transport dla kukurafy z Mipowa na wyspę?
Łatwizna, balonem z lotniska.
A ile kosztuje bilet na balon? W tym przypadku.
To jakiś test dla dzieci? Kosztuje 567 monet.
Gratulacje!
Właśnie zostałaś obrońcą zwierząt.
- To było łatwe! - Widać, jaka jesteś zdolna.
Witamy w zespole.
Słyszałeś, zostałam twoim oficjalnym obrońcą.
Ja też.
Kurczę blade!
MASZ CHORE JAPKI?
WITAMY W MIPOWIE!
Ahoj, przyjaciele!
- Świetnie się bawiłam! - Cieszę się.
Zostałam honorowym obrońcą zwierząt.
Trochę się zbliżyliście, co?
Udało nam się!
To ostatni etap podróży, kolego.
Bezpiecznej podróży, panie Jenkins.
Byłeś moim najlepszym zwierzakiem...
Nigdy o tobie nie zapomnę.
Też cię kocham.
Masz może kartkę?
Kartkę? Z pewnością.
Do czego?
Do tego.
Jakie piękne.
MICHELA
To mój numer telefonu, głuptasie.
OBSERWOWACZ FARBY
Rozumiem.
Zadzwonię.
- Świetna robota, kochasiu. - Nie zepsuj tego.
- Jedziemy do Mipowa! - Miasta, które nie śpi.
Wiejemy!
Na łodzi jest Kozioł!
Jestem na łodzi.
Uciekamy przed Kozłem.
Zabierze Jenkinsa. Musimy się ukryć!
Ale tu jasno.
Wskakuj.
A jak zobaczymy, gdzie iść?
Lepiej zacznij wykręcać żarówki.
- Uważaj! - Nic nie widzę!
To dobrze, może on też nic nie widzi.
Wychodźcie, nic wam nie zrobię.
Żartowałem.
Zrobię wam krzywdę.
Już?
- Poszedł sobie? - Nie wiem.
Zacięły się!
Opuścić statek.
Prosimy o przechodzenie do szalup ratunkowych.
Witajcie.
Miło was widzieć.
Nie!
Koniec zabawy, ptaszku.
Pan Jenkins!
Napisy: Przemek Kalemba