‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(จากหนังสือโดยดร. ซูสส์)
‎(บ้าน)
‎แมควิงเคิลทำสำเร็จ
‎เขาถอดรหัสได้แล้ว
‎หนทางที่จะตามรอยแซม
‎โดยอาหารที่เขากินเล่น
‎ไข่เขียวและแฮม
‎ไข่เขียวและแฮมสามที่ ได้เลยจ้ะ รอแป๊บ
‎อะไรนะ ไม่
‎ฉันไม่ได้สั่ง
‎โอ๊ะโอ มีคนโมโหหิวเหรอเนี่ย
‎ฉันไม่ได้โมโหหิว กลั๊นซ์ แต่ฉันมีความสุข
‎ครั้งแรกเลยนะเนี่ย
‎เพราะฉันเพิ่งจับคนที่เราตามหาได้
‎ไหนล่ะ อยู่ไหนล่ะ
‎ดูรูปถ่ายพวกนั้นดีๆ สิ เจ้าเด็กใหม่ ‎แล้วบอกมาว่าเห็นอะไรบ้าง
‎แซม ไอ แอม กำลังกินของโปรด
‎เหมือนที่กินที่ร้านครึ่งราคา
‎แล้วก็บนรถ แล้วก็ในคุก
‎คือฉันคิดออกตั้งแต่สามตอนที่แล้วแล้วละ
‎นี่ ถ้าเราตามรอยทุกคน
‎ที่สั่งไข่เขียวและแฮมละก็
‎ไข่เขียวและแฮมอีกที่นะจ๊ะ
‎ฉันว่าเราต้องตามรอยแซมได้แน่ๆ
‎ใช่
‎ทีนี้ก็เลิกพูดพล่ามแล้วออกตามหาได้แล้ว
‎เพราะได้เวลาที่ฉันจะทำงานสุดท้ายให้เสร็จซะที
‎ไข่เขียวและแฮมสี่ที่จ้ะ
‎(ข.ข. และ ฮ.)
‎หมดแล้วแน่เลย
‎ฉันนี่มารยาทแย่จริงๆ ไม่คิดแบ่งให้นายกินเลย
‎- ไม่เป็นไรหรอก ‎- แน่ใจนะ
‎เพราะยังเหลืออีกสองสามหยดนะ
‎หยดที่เหลือนี่แหละ อร่อยที่สุด
‎แหวะ
‎โอ้! ดูสิ กาย!
‎ใกล้ถึงชุมทางสโตฟไปป์แล้ว
‎เหรอ แต่ไม่ต้องอยู่นานก็ได้นะ
‎- รีบไปมีปวิลล์กันเหอะ ‎- ว่าไงนะ
‎ไม่ได้สิ เราต้องสำรวจชุมทางนี่ก่อน
‎หนังสือนำเที่ยวฟลัดซ์เนอร์บอกว่าช่วงนี้น่าเที่ยว
‎เหมาะสำหรับครอบครัว คู่รัก และ...
‎เพื่อนรักที่กำลังหลบหนี
‎ไปเดินท่องในตัวเมืองกันก็ได้
‎มิสเตอร์เจนกิ้นส์ชอบซื้อของเก่า
‎มีโรงแรมอยู่ใกล้สถานีรถบัส
‎เพราะงั้นไม่จำเป็นต้องเข้าเมือง ‎ที่ที่เราอาจถูกเจอตัวได้
‎เข้าใจแล้ว
‎ถูกใครเจอตัวเหรอ
‎เราคือผู้ร้ายหลบหนีนะ
‎ฉันกลัวคนจะเห็นเราเข้า
‎ในเมืองน่ะ นายก็รู้ว่าวันแบงส์คนเยอะแค่ไหน
‎สำหรับคนที่ไม่ค่อยรู้เรื่องชุมทางสโตฟไปป์
‎แต่นายรู้เรื่องชุมทางสโตฟไปป์ ‎เยอะเหมือนกันนะ
‎แซมดูดหยดที่เหลือตรงก้นขวด
‎โดยที่รู้อยู่ในใจว่ากายกับสโตฟไปป์
‎ต้องมีเรื่องราวอะไรยังไงแน่ๆ
‎เอาละ ฟังนะ ทุกคน
‎สิ่งที่ฉันต้องการให้ทุกคนทำ...
‎มีฉันคนเดียวค่ะ
‎คือไปหาตัวเป้าหมาย
‎ตามร้านอาหาร ไดเนอร์
‎คาเฟ่ บิสโตร เหลา ร้านข้าวแกง
‎ร้านตามสั่ง ร้านตามใจแม่ครัว
‎ร้านตามใจเมีย ‎แล้วก็ร้านขายไก่ในละแวกนี้ทั้งหมด
‎ฉันต้องการรู้ข้อมูล
‎การซื้อไข่เขียวทั้งหมดจากเมืองนี้ไปถึงแฟลม
‎ถ้าหาไข่เจอ
‎ก็หาแซมเจอ
‎ได้แล้วค่ะ!
‎บอกมาซิกลั๊นซ์ว่าได้อะไร
‎เสื้อถักคอปาดค่ะ!
‎คันเป็นพิเศษ
‎โรงแรมอยู่ตรงโค้งนั่นเอง
‎นายรู้ได้ไงน่ะ
‎หมวกนั่นต่ำจนจะลากพื้นอยู่แล้วนะ
‎เอาน่า
‎- เฮ้ นั่นนาย... ‎- ไม่ใช่
‎บ๊ายบาย
‎กาย ฉันว่าเขารู้จักนายนะ
‎ก็พวกเราถูกประกาศจับนี่
‎จำได้ไหม
‎เฮ้ กายนี่นา
‎เฮ้ ผู้หญิงนี่นา
‎อะไรล่ะ ในสโตฟไปป์ คนทักกันแบบนี้แหละ
‎(ฟรอนต์ยาร์ด โดยสเนิร์ซ)
‎สองห้อง หนึ่งคืนครับ
‎ได้เลยครับ
‎เอ่อ ขอโทษนะครับ
‎แต่เหลือแค่ห้องเดียว
‎- คงต้องนอนด้วยกันนะครับ ‎- เจ๋ง
‎ปาร์ตี้ชุดนอน!
‎โอ้ เยี่ยมยอด
‎ขออนุญาตนำบัตรมารูดแป๊บหนึ่งนะครับ
‎พุทโธ่เอ๋ย
‎พุทโธ่เอ๋ยอะไร
‎เสียใจด้วยนะครับ คุณ...
‎แพะ
‎ผมเองแหละ
‎แต่ผมเกรงว่าบัตรของคุณถูกแจ้งหายนะครับ
‎เฮือก!
‎หมายความว่าเจ้าแพะรอดหิมะถล่มมาได้เหรอ
‎ฉันรอดหิมะถล่มมาได้โว้ย!
‎ขอบคุณที่มาแวะเยี่ยมชมโมเต็ลสเนิร์ซ
‎ไว้มาใหม่นะครับ
‎โมเต็ลสเนิร์ซเหรอ
‎ผมเป็นสมาชิกโมเต็ล 5 ดาว
‎มีสองล้านแต้ม น่าจะใช้เช่าห้องได้นะ
‎โอ้ แน่นอนครับ
‎โอ้ แต่น่าเสียดายที่คุณไม่มี ‎สองล้านแต้มแล้วละครับ
‎ถูกหักไปจ่ายค่า
‎ความเสียหายที่เกิดกับห้องที่สาขาเกลิร์ฟสเบิร์ก
‎แจกันพังหนึ่งใบ มูลค่ามาก
‎แจกันพังใบที่สอง มูลค่ามหาศาล
‎โอ๊ย ตายแล้ว
‎แจกันใบที่สามพัง
‎- ปาร์ตี้หนักไม่เบานะนาย ‎- มูลค่าอภิมหาศาล
‎มาเหนือเมฆเลย
‎เจนกิ้นส์ทำต่างหากล่ะ
‎คุณติดหนี้เราอยู่ 17,000 แต้ม
‎จะจ่ายยังไงดีครับ คุณ...
‎แอม ไอ กาย
‎แอม ไอ
‎โกหกน่า!
‎นี่ฉันไง!
‎แช้ด เบอร์แน็กคี
‎ม.ปลาย สโตฟไปป์ไง!
‎สู้เขา เมโลเนอร์!
‎ขอโทษที แต่นายจำผิดคนแล้วละ
‎นั่นสินะ ก็คงจะใช่แหละ
‎เพราะกายที่ฉันรู้จักต่างกับนายสุดขั้วเลย
‎คนที่มีแนวโน้มจะลองอะไรแปลกใหม่ กาย
‎นักกีฬาลองของสี่สมัย
‎ประธานชมรมนักประดิษฐ์สิ่งที่ไม่ระเบิดรุ่นเยาว์
‎(ม.ปลายสโตฟไปป์)
‎กาย! นายนี่นา!
‎นายมาจากสโตฟไปป์นี่เอง
‎ประมาณนั้น
‎อาจจะ
‎ว่าแล้วว่าต้องเป็นนาย!
‎โอ้โฮ! โดนกาลเวลาทำร้ายจริงๆ
‎ดูรอยย่นพวกนี้สิ
‎นายไม่ได้กลับมานานเท่าไรแล้วเนี่ย
‎ครอบครัวยังอยู่ที่นี่หรือเปล่า
‎- หึ ไม่ ‎- แปลกจังนะ
‎เพราะฉันเพิ่งเห็นพ่อนายที่ซุปเปอร์เมื่อวันก่อน
‎เห็นมากับแม่นาย พี่ๆ แล้วก็หลานๆ ด้วย
‎แล้วก็ตาน้อยกีเวอร์สัน ยายน้อยกีเวอรีน...
‎ขอบในนะ แช้ด นายช่วยได้มากเลย
‎ก็ได้ ครอบครัวฉันอยู่ที่นี่
‎แจ๋วไปเลย! เราไปพักกับพวกเขาก็ได้นี่
‎ไม่ ไม่ได้เด็ดขาด
‎แต่เราต้องไปนะกาย เพราะเราไม่มีที่ไป
‎ฉันมีไอเดียแล้ว
‎ปิ๊งไอเดียเหรอ
‎ดีใจที่ได้เจอนายนะ!
‎ถึงนายจะเหลือแค่เงาของอดีตที่รุ่งโรจน์ก็เถอะ!
‎อ๋อ จำได้สิ
‎มาสั่งพิซซ่าไข่เขียวและแฮมแบบบางกรอบ
‎จำได้ มาซื้อไข่เขียวไปหนึ่งโหลกับแฮมก้อนโตๆ
‎อ๋อ ใช่ คนที่สั่งไข่เขียวและแฮม
‎เขาชอบไข่เขียวและแฮมร้านเรามาก
‎ไข่เขียวและแฮม
‎- ไข่เขียว ‎- และแฮม
‎หมวกนี่คุ้นตาไหม
‎อ๋อ ใช่
‎ใช่แล้วๆ เพิ่งมาเมื่อกี้นี้เอง เขาสั่ง...
‎ไข่เขียวและแฮม
‎- ไข่เขียวและแฮมหนึ่งที่ ‎- ไม่!
‎ไม่ได้สั่ง
‎ชายตัวเล็กคนนั้นเลี้ยงพวกเราด้วย ‎และมันก็อร่อยมากเลยเนอะ
‎นั่นสิ น่าจะลองดูนะ
‎โธ่ พุทโธ่เอ๋ย
‎แล้วเจ้านั่นจ่ายเงินยังไง
‎ถึงเลี้ยงคนพวกนี้ด้วยได้น่ะ
‎คุณแพะเขาก็ใช้บัตรจ่ายน่ะสิ
‎หืม
‎นายบอกว่า "แพะ" งั้นเหรอ
‎ใช่ แพะ นี่ไง ดูสิ
‎(ลายเซ็น "คุงเพะ")
‎เขาว่ากันว่าแพะคือที่สุด
‎อันดับหนึ่งตลอดกาล
‎นี่แปลว่า...
‎มีคนมาแทนแล้วเหรอ
‎มีคนมาแทนแล้ว
‎แล้วถ้าแพะถึงตัวเป้าหมายก่อนเรา
‎เราก็จะทำงานสุดท้ายของฉันไม่สำเร็จน่ะสิ
‎เจ้าเตี้ยนั่นน่ะ!
‎บอกมานะว่าไปทางไหน
‎ขึ้นรถเที่ยว 14.17 น. ‎ไปชุมทางสโตฟไปป์แล้ว
‎ถามดีๆ ก็ได้
‎จริงด้วย ขอโทษนะ
‎ทุกคนให้ความร่วมมือดีมาก
‎ฉันแค่... ตื่นเต้นเกินไปหน่อย
‎คู่หูของฉันกำลังจะเกษียณแล้ว
‎อุ๊ย มีมิลค์เชคด้วย
‎(สโตฟไปป์ 15 นาที)
‎ขอมิลค์เชคแก้วใหญ่กลับบ้านค่ะ
‎คู่มือท่องเที่ยวของฟลัดซ์เนอร์บอกว่า
‎เป็นช่วงที่ดีที่สุดที่จะมาเที่ยว
‎ตอนที่ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสี
‎แล้วก็ตกลงมาตาย
‎โอเค อารมณ์บ่จอยสินะ
‎บ้านหลังนี้ไง
‎นี่ไม่ใช่แค่บ้าน
‎นี่น่ะ เพื่อนรัก คือบ้านแสนสุขต่างหาก
‎นายกลับมาบ้านแล้ว กาย!
‎เบาหน่อยสิ
‎อ๊ะ โทษที
‎ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เซอไพรส์กร่อย
‎ไม่เซอร์เพรส์อะไรหรอก ‎เพราะเราไม่ได้จะพักที่นี่
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะเจ้านี่ไงล่ะ
‎คนที่อยู่ในบ้านนั้นน่ะ
‎คงไม่ภูมิใจที่ฉันให้ที่พักพิง ‎กับสัตว์อันตรายที่ถูกขโมยมาหรอก
‎คนในบ้านก็คือครอบครัวนายสินะ ‎ฉันว่าพวกเขาต้อง...
‎ไม่ พวกเขาโหดมาก
‎พวกเขามองว่าฉันคือความล้มเหลวมาตลอด
‎ถ้าเกิดรู้ว่าฉันเป็นผู้ร้ายหลบหนี ‎ก็จะยิ่งมองฉันแย่ลงอีก
‎เหมือนเค้กที่เหลวแหลกก้อนใหญ่ๆ
‎ถ้าไม่อยู่ที่นี่ งั้นทำไมไม่เอา...
‎เฮือกสองครั้งดังๆ!
‎ฉันอยากมีบ้านต้นไม้มานานแล้ว
‎ฉันด้วย ฉันถึงได้สร้างขึ้นมาไง
‎นายสร้างเองเหรอ
‎ชู่ว!
‎ตอนฉันยังเด็กไง
‎ฉันต้องเข้าไปในบ้านต้นไม้แล้ว!
‎เดี๋ยวนะ ไหนล่ะบันได
‎ไม่มีหรอก
‎เดี๋ยวสิ ทำไมไม่ได้ล่ะ
‎ตอนเด็กๆ ฉันเคยมีความสุขกว่านี้
‎อย่านะ!
‎ที่นี่มีกับดักเพียบ
‎ถ้าทำอะไรพลาดละก็ ตู้มเละแน่
‎ระเบิดหมดเลย
‎นายเป็นเด็กที่แปลกนะ
‎ส่วนนายก็เป็นผู้ใหญ่ที่แปลก
‎- กอดคอกันไว้ ‎- ทำไม
‎จับแน่นๆ จะดีกว่านะ
‎ก้ม
‎ฉีกขา
‎การรักษาความปลอดภัยขั้นสุดท้าย ‎คือโค้ดมือลับ
‎(ห้ามเข้า)
‎ทางเดียวที่จะเข้าได้คือนายต้องทำให้เป็น
‎เพราะงั้นตั้งใจดูให้ดี
‎ดูทันไหม
‎เอ่อ ทัน
‎แต่แซมกลับดีดนิ้วตอนที่เขาควรจะต่อยมือ
‎แล้วก็ตบเท้าตอนที่ควรจะรัวท่าไฮไฟฟ์
‎สำเร็จ!
‎กายทำหน้าแบบนี้
‎เพราะรู้ว่าอะไรกำลังจะมา
‎สัญญาณเตือน
‎และไฟกระพริบ
‎นี่แน่ะ!
‎เอาลูกโป่งโยเกิร์ตไปกินซะ!
‎เราต้องไปกันแล้ว
‎เว้นแต่นายจะอยากโดนหนักกว่านี้
‎อะไรจะหนักกว่าโยเกิร์ตอีกเนี่ย
‎หยุดอยู่ตรงนั้นนะ!
‎บาเก็ตต์!
‎เขามีบาเก็ตต์ด้วย!
‎ค่ะ คุณตำรวจ คนหนึ่งใส่หมวกยู่ยี่
‎ขนดูหมองๆ และ...
‎โอ้ พระเจ้า!
‎กายเหรอ
‎กาย! กายจริงๆ ด้วย!
‎ลูกกลับมาแล้ว
‎โอ้ ลูกรักของแม่
‎ยินดีต้อนรับกลับจ้ะ
‎ดีใจจังที่ได้เจอลูก
‎อากายนี่นา!
‎เย่!
‎อากลับมาแล้ว
‎- ยินดีต้อนรับกลับฮะ ‎- คิดถึงจังเลย
‎- เยี่ยมสุดๆ เลย! ‎- อ้วนขึ้นหน่อยนะเนี่ย
‎เป็นครอบครัวที่วิเศษที่สุดเลย!
‎แต่ในประเด็นนั้น กายคงไม่เห็นด้วย
‎เพราะถ้าเป็นครอบครัวเขาละก็
‎ไม่มีที่ไหนที่เขาอยากไปอยู่น้อยกว่านี้อีกแล้ว
‎อาหารมื้อดึกกำลังจะมาเสิร์ฟให้ทุกคนแล้ว
‎- เย่ ‎- ยอดเลย!
‎ดีใจจังเลยที่หลานกลับมา
‎ดูหน้าที่สุดจะน่ารักนี่สิ
‎เอ้านี่ เจ้าน้องชาย
‎แม่เก็บไว้ให้นายตลอดหลายปีที่ผ่านมาเลยนะ
‎น่ารักเกินไปแล้วนะครับ คุณนายแอม ไอ
‎อยากกินไหม
‎ฉันว่าสิ่งที่พวกเธอสองคน ‎ทำเพื่อสัตว์ตัวนั้นสูงส่งมากเลยนะ
‎ตลกดีนะครับ เพราะกายบอกว่า
‎"พวกเขาคิดว่าฉันเป็นเค้กเหลวแหลกก้อนโต"
‎ผมก็บอกว่า "ใช่เหรอ ‎แต่นี่ครอบครัวนายนะ"
‎แล้วเขาก็บอกว่า ‎"เปล่า พวกเขาเป็นพวก...
‎ใครเอาไข่เขียวและแฮม
‎- หนู! ‎- ฉันเอา!
‎โอ้ เยี่ยม!
‎- ให้มันได้งี้สิ ‎- ของโปรด
‎- น่าอร่อยจังเลย ‎- เหมือนที่ยายเคยทำเลย
‎- ไม่อยากเชื่อเลย ‎- โห
‎ครอบครัวนายดูท่าจะชอบ ‎ไข่เขียวและแฮมจริงๆ นะ
‎จะว่าไป
‎ฉันว่าเราเคยผ่านบทสนทนานี้มาครั้งสองครั้งแล้ว
‎แต่ฉันคิดว่าเวลานี้อาจเป็นเวลาที่เหมาะ
‎ถ้ากินในบ้านจะอร่อยมากเลยนะ
‎โดยเฉพาะชิ้นนี้
‎งั้น... อาจจะคราวนี้สินะ
‎เออใช่
‎เหล่าแอม ไอ ‎เล่าเรื่องครอบครัวให้ฟังหน่อยสิครับ
‎เอาแล้วไง
‎พ่อของกายคนนี้เป็นคนหาเลี้ยงครอบครัวจ้ะ
‎เอาขนมปังไปเลย!
‎แหมๆ อย่าถ่อมตัวไปสิจ๊ะ ที่รัก
‎ภรรยาฉันเป็นแม่ศรีเรือนเลยละ
‎ส่วนพวกพี่ๆ ของกายเป็นนักขยับกับนักเขย่า
‎ธรรมดาออก
‎สมัยก่อน ตาฉันเคยเคลื่อนภูเขาเชียวนะ
‎เอาละนะ
‎เอาไปไว้ไหนดี
‎ว้าว กาย!
‎ไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าครอบครัวนายจะน่าทึ่งขนาดนี้
‎โอ้ กายต่างหากล่ะที่น่าทึ่ง
‎เขามีหัวคิดสร้างสรรค์มาตั้งแต่ไหนแต่ไร
‎"สร้างสรรค์"
‎แต่เขาจะพูดว่าล้มเหลวต่างหาก
‎ไม่จริงนะ
‎เธอน่าจะได้เห็นกายเมื่อตอนยังเด็ก
‎แหม ฉันเล่าได้เป็นวันๆ เลย
‎เอาเลยครับ ‎ขอเรื่องที่น่าอับอายสุดๆ ในชีวิตเลยครับ
‎เขาเป็นเด็กที่มีจินตนาการสูงมาก
‎ใช่ เขาทาเนยบนสไลเดอร์เพื่อที่จะได้ลื่นปรื๊ดๆ
‎เขาคิดค้นเครื่องถอนวัชพืชเพื่อกำจัดวัชพืช
‎แล้วยังเครื่องยิงแคนตาลูป ‎เพื่อกำจัดแคนตาลูปอีกแน่ะ
‎- นั่นสิ ‎- เครื่องยิงแคนตาลูป
‎ลืมไปเลยนะเนี่ย
‎เพราะมันนานมาแล้ว ‎สมัยสิ่งประดิษฐ์ของผมยังใช้การได้
‎หนูอยากเป็นนักประดิษฐ์
‎เหมือนอาจังเลยค่ะ อากาย
‎รู้ไหมว่าการประดิษฐ์นำไปสู่อะไร
‎ความผิดหวังและขนไหม้เกรียม
‎เชื่ออา อย่าเสียเวลาล้มเหลว
‎แล้วหาเลี้ยงครอบครัวให้ได้แบบปู่เถอะ
‎อ้าว
‎ค่ะ
‎แล้ว... อภิมหาไอเดียครั้งต่อไป ‎คืออะไรล่ะ กาย
‎ไม่มีหรอก ฉันเลิกประดิษฐ์แล้ว
‎ฉันตัดสินใจทำงานมั่นคง
‎เป็นคนนั่งดูสี
‎คนนั่งดูสี หมายความว่าไงน่ะ
‎คนนั่งดูสี
‎ฟังดูไม่ต้องคิดค้นอะไรเลยนะ
‎แต่นี่กายลูกเรานะ
‎ฉันว่าเราต้องมีวิธีดูสีที่สร้างสรรค์สุดๆ แน่เลย
‎รู้แล้ว นายใช้สีวาดภาพก่อน ‎แล้วค่อยนั่งดูมันใช่ไหม
‎เปล่า คนอื่นวาด
‎ไม่ ฉันรู้แล้วๆ
‎เพราะพอนายดูสี นายก็จะบรรยายจนเห็นภาพ
‎เปล่า ฉันแค่บอกเวลาสีแห้ง
‎ใช่ และหลานก็จะเอามันไป ‎ประดิษฐ์อะไรที่พิเศษๆ
‎ไม่!
‎ไม่ประดิษฐ์แล้ว
‎ตอนนี้ผมแค่ดูสี
‎เพราะงั้นเลิกสงสารผมซะทีเถอะ ขอร้อง
‎โอ้ พุทโธ่เอ๋ย
‎สงสัยเราจะพูดอะไรผิดไปแน่เลย
‎พุทโธ่เอ๋ย นั่นน่ะสิ
‎เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับลูกเอง
‎ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ‎ผมอยากขอลองดูหน่อยครับ
‎ผมสังหรณ์ใจว่านี่จะเป็นงานที่เหมาะกับแซม
‎โอ้ กายช่างโชคดีจริงๆ ที่มีเธอเป็นเพื่อนรัก
‎เขาก็บอกผมอยู่เรื่อยๆ ครับ
‎(ห้ามเข้า แซม!)
‎กาย
‎ฉันเอาข้าวมาให้นาย
‎ของชอบนายเลยนะ
‎ขอฉันอยู่คนเดียวเถอะ
‎เราก็อยู่คนเดียวกันแล้วนะ
‎แต่นายไม่รู้โค้ดมือลับ
‎นายเข้ามาไม่ได้หรอก
‎ตอนนั้นนายแกล้งทำไม่ได้สินะ
‎ใช่แล้ว
‎ฉันคิดว่าถ้านายได้เจอครอบครัวก็คงดี
‎คิดผิดถนัด
‎นี่
‎ถ้านายอยากอยู่คนเดียว
‎ก็ไม่เป็นไรนะ
‎แต่ฉันว่านายไม่อยากหรอก
‎นายประดิษฐ์ลิฟต์ได้
‎ประดิษฐ์ระบบกันขโมยได้
‎แต่นายยังใช้บันไดเชือกเนี่ยนะ
‎ข้างบนนี้มืดเนอะ นายว่าไหม
‎ไฟใช้พลังงานจากกังหันลมน่ะ
‎กังหันลมเหรอ
‎โอ้
‎กาย
‎นี่เป็นอะไรที่สวยที่สุด...
‎ฉันชอบเต็นท์ผ้าปูเตียงนะ
‎สมัยฉันเด็กๆ ฉันก็เคยทำกับแม่
‎ใช่ แล้วเราก็...
‎จะกอดกันแน่นๆ
‎แล้วแม่ก็จะทำมือเงารูปต่างๆ
‎ฟังดูเหมือนครอบครัวแสนสุขนะ
‎ก็เหมือนของนายไง
‎พวกเขาวิเศษมากเลยนะ
‎นั่นแหละคือปัญหา
‎พวกเขาประสบความสำเร็จกันหมด
‎แต่สิ่งเดียวที่ฉันเคยทำสำเร็จ
‎ก็คือทำตัวล้มเหลว
‎อย่างน้อยนายก็เก่งสักอย่าง ว่าไหม
‎นายก็ได้ยินว่าพวกเขาพูดยังไง ‎ที่ชมฉันอย่างหลอกๆ นั่นน่ะ
‎สิ่งที่พวกเขาอยากพูดจริงๆ คือ
‎ฉันมันน่าผิดหวัง
‎น่าผิดหวังมาตลอด
‎ไม่จริงซะหน่อย
‎- นายไม่ต้องพูดก็ได้ ‎- กาย
‎ฉันพูดจริงๆ
‎นายไม่เคยทำให้พวกเขาผิดหวัง
‎พวกเขาแค่เสียใจที่เห็นนายยอมแพ้
‎เพราะรู้ว่านายเก่งและมีหัวสร้างสรรค์แค่ไหน
‎เลยไม่อยากเห็นนายทิ้งมันไป
‎พวกเขารักนายนะ กาย
‎เชื่อฉันสิ
‎นายโชคดีแล้วที่มีพวกเขา
‎นายไม่เข้าใจหรอก
‎เข้าใจสิ
‎ฉันรู้ว่านายโชคดีแค่ไหน
‎เพราะ... ฉันไม่เคยมีครอบครัวเลย
‎นายว่าไงนะ
‎ฉันแต่งเรื่องทั้งหมด
‎แล้วเรื่องเต็นท์ผ้าปูเตียงกับแม่ล่ะ
‎ไม่เคยมีจริงหรอก
‎แล้วตุ๊กตาที่แม่ซื้อให้นายที่งานเทศกาลล่ะ
‎แล้วก็ที่นายอยากขอโทษ ‎ที่ทำน้ำผลไม้หกใส่พรม...
‎แล้วเพื่อนในจินตนาการชื่อเรจจี้ ‎ที่แม่นายทำเหมือนมีจริงล่ะ
‎นั่นฉันก็แต่งขึ้น
‎ฉันไม่เคยบอกใครมาก่อน แต่...
‎ตอนที่ฉันยังเด็ก แม่ฉัน...
‎ทิ้งฉันไว้ที่บ้านเด็กกำพร้า
‎มีแค่ฉันคนเดียวมาตลอด
‎อย่างน้อยก็...
‎ก่อนที่ได้มาเจอนายน่ะ
‎นายจำเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวได้บ้างไหม
‎ฉันจำแม่ฉันได้...
‎นิดหน่อย
‎แค่อย่างเดียว
‎อะไรล่ะ
‎มันไม่สำคัญนักหรอก
‎บอกมาเถอะ
‎แค่เรื่องเล็กๆ น่ะ
‎แซม
‎แม่ทำอาหารเช้าให้ฉัน
‎เดาว่าฝีมือแม่นาย
‎ต้องอร่อยมากๆ แน่เลย
‎ที่สุดเลยละ
‎เขียวมากๆ
‎ไข่สุดๆ
‎ฉันพยายามตามหาแม่มาตลอด
‎เพื่อที่จะได้ถามแม่ว่า "ทำไม"
‎ทำไมแม่ถึงทิ้งฉัน
‎ฉันมั่นใจว่าต้องมีเหตุผลที่ดี
‎ฉันแค่...
‎อยากรู้จริงๆ
‎ฉันก็เลยสั่งเมนูนี้ตลอด
‎แล้วก็ชิมรสชาติตลอด
‎แต่ก็...
‎ไม่ใช่รสมือแม่เลย
‎พยายามต่อไปนะ แซม
‎แน่นอน
‎นี่ แซม
‎หืม
‎ถ้านายเจอครอบครัวฉัน
‎ฝากบอกราตรีสวัสดิ์ด้วยนะ
‎นี่ผมเอง
‎คุณจะได้ชิกเคอราฟทันเวลาตามที่สัญญาไว้
‎คุณสเนิร์ซ
‎เยี่ยมยอด!
‎เยี่ยมยอดสุดๆ!
‎โอ้ พระเจ้า
‎ผมพูดไม่ออกเลย
‎เซอร์ไพรส์ไปไหม!
‎คนที่ทำงานให้สเนิร์ซ
‎ไม่ใช่พวกแบดกายส์
‎แต่เป็นแซมมาตลอดเลยหรือนี่
‎ต่อหน้าต่อตาเราเนี่ยนะ
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์