NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI DR. SEUSSA
KOZA
Co za poranek!
Białe chmurki i słońce na błękitnym niebie! Powietrze...
jest gorące?
Kukurafa, w porze linienia.
Jest blisko.
Zajęte?
Nie, skądże. To ty wynajęłaś ten domek,
więc możesz usiąść gdziekolwiek...
Proszę.
Tak sobie myślałam.
Jeśli chcecie, może razem...
pojedziemy do Mipowa?
Jesteś pewna?
Tak, to praktyczne rozwiązanie.
W grupie zawsze raźniej.
Co o tym myślicie?
Mówi, że bardzo chętnie.
Jedziemy do Mipowa!
Czas na dokładkę!
A potem kolejną!
- Kto chce? - Ja!
- Pomogę wam. - Ja też.
Super, E.B.
Panie Snerz, czytelnicy chcą poznać
tego mężczyznę sukcesu.
Hervnicka Z. Snerza, jakiego nie znamy.
Opowie nam pan o nim?
Raczej nie.
A może opowie nam pan o...
- Może pan... - Pas.
- Co pan sądzi... - Za plecami.
- Nie ułatwia mi pan... - Z zamkniętymi oczami.
A co z pana miłością do zwierząt?
Kiedy to się zaczęło?
Pewnie w dzieciństwie?
Dzieciństwie? Nie wracajmy do tego.
To znaczy, że pańskie dzieciństwo było przeciętne?
Żartuje sobie pani?
Cały jestem nieprzeciętny!
Dzieciństwo było fascynujące!
Udowodnię to,
opisując je pani w szczegółach.
Proszę trzymać się mocno oparcia!
Rany julek!
Tymczasem w domku z twarzy Pana nie schodził uśmiech.
Jego dawne szare życie było teraz pełne uciech.
Proszę wrócić później. Jestem w trakcie ważnej...
Już dobrze!
Panie, kto pukał do drzwi?
Nikt.
Jest tu jakiś stary kozioł...
Powiedziałeś „Kozioł”?
Widzisz go? Jest tam.
Uroczy, prawda?
Co się stało?
Nic takiego! O ile ten Kozioł sobie pójdzie i nie zapuka...
Przestań, Sam.
Robię się co do niego podejrzliwy.
Posłuchaj, Panie!
To najgorszy hycel na świecie! Koszmar każdego obrońcy zwierząt!
Zrobi wszystko, żeby złapać kukurafę!
I nikt go nie powstrzyma!
Zostawmy dziewczyny.
Co takiego? Nie!
Jedziemy do Mipowa.
Jeśli ci na nich zależy,
musisz je stąd jak najdalej zabrać.
Ruszamy w drogę?
Jesteśmy spakowane.
Ale z nas głuptasy!
Spakowane!
Nie możemy jechać.
Co takiego?
Dlaczego?
Będzie bezpieczniej, jeśli...
pojedziemy oddzielnie.
Przecież już to ustaliliśmy.
W grupie raźniej, nie?
Powiedz, co się stało.
Przepraszam,
ale musicie już jechać.
Mieliśmy jechać razem.
Zmiana planów.
We czwórkę będzie nam ciasno.
No jeśli tak...
Lepiej będzie...
jeśli się rozstaniemy.
Mogę się z nim pożegnać?
Może nigdy go nie zobaczę.
Przekażę mu, obiecuję.
Drzwi się zacięły. To jedyne wyjście z domku.
Chodź, E.B.
Bezpiecznej podróży.
Słusznie postąpiłeś, byłeś dzielny.
Obydwaj byliśmy bardzo...
Jakie mamy opcje? Oddać mu kukurafę...
albo zginąć!
Nie możemy oddać mu kukurafy!
Nie patrz mu w oczy! Robi się wtedy silniejszy!
Sam nie miał dokąd uciec!
Ale Pan wpadł na pomysł...
Zielone sadzone z szynką.
Zrób zielone jajka z szynką!
Nasza ostatnia wieczerza?
Mogą być sadzone? Sadzone będą idealne...
Do roboty!
Kozioł nie odejdzie...
bez kukurafy.
Tata.
Możemy to zrobić szybko
albo będzie bardzo bolało.
Zawołaj tu swojego przyjaciela.
Jest teraz zajęty.
Smaży zielone sadzone z szynką.
Brzmi smacznie!
Może zjemy razem?
Nie.
Nie będę jadł jajek z jakimś Kozłem.
A więc będzie bolało.
Czy to miałeś na myśli?
Wiem, po co tu jesteś.
Jest twoja, jeśli...
zostawisz w spokoju dziewczyny,
które właśnie stąd odjechały.
Masz szczęście, że wybrałeś szybki sposób.
Skurczypiór!
WYNALAZEK PANA (MOŻE EKSPLODOWAĆ)
Nawet nie widział, jak pchałem jajka do baku!
Twój wynalazek nie wybuchł.
Musisz go jeszcze dopracować.
Ściga nas! Uciekamy w góry!
Moje dzieciństwo. Od czego by tu zacząć?
Zawsze byłem wyjątkowy i zawsze zachwycałem.
Powiedzmy sobie otwarcie. Choć wyglądałem inaczej.
Kiedyś byłem...
mały.
Kiedy byłem mały,
miałem zwierzaka.
Pięknego flamura,
najwspanialszego na świecie!
Byliśmy nierozłączni!
Najlepsi przyjaciele po grób!
To typowa historia o chłopcu i jego zwierzaku.
Wszystko szło świetnie...
aż pewnego ranka...
Mój przyjaciel...
zniknął!
Gdzie on jest?
Dom był zamknięty.
Musiał być w środku, chyba że...
ktoś zostawił otwarte drzwi!
Tym kimś była moja matka!
To była jej wina!
Od tamtej pory nic nie było takie samo.
Może pan opisać teraz swoje uczucia?
Absolutnie nie!
Uczucia są dla słabeuszy.
Przepełniają mnie teraz uczucia.
Nie wierzę, że ich zgubiliśmy.
Nie mamy tropu ani poszlak.
Jesteśmy najgorsi.
Nie łam się, mała.
Teraz może być tylko lepiej.
Ma pan rację! Ale super!
Pomyliłem się.
Jak się macie?
Spróbujecie naszego specjału? Jajek z szynką.
Tuzin zielonych jaj z tostem i ogromną porcją szynki,
kolejnym tostem, zawinięte w ogromne jajko.
- Jest do tego sałatka? - Tak, owocowa.
Nie.
To w 90% melon.
Śmieciowy owoc.
Zjecie całe danie i traficie na naszą Ścianę Sławy?
Tylko jednemu się to udało!
To pewnie jakiś szaleniec.
Szybko! Wskakujmy do kolejki!
Jesteśmy bezpieczni.
Kozły nie umieją się wspinać.
Co ty wiesz o zwierzętach?
Kozły są w tym świetne!
To jakiś stereotyp i nie będę go powielać.
Gdzie on? Dlaczego stoimy?
Przepraszamy,
ale ktoś zjadł nasz panel sterowania
oraz radiowęzeł...
Panie, ratuj mnie!
Oszalałeś? Nie będę...
Nie, pan Jenkins!
Gdzie on jest?
Nie!
Musimy go złapać!
Nie wejdziemy tam.
Uda nam się.
Czy utrata tego flamura miała wpływ na pańskie życie?
Ucierpiała pańska relacja z matką?
Nie rozmawiamy ze sobą.
Nie odezwał się pan do matki od szóstego roku życia?
- Zgadza się. - Nawet w święta?
Oczywiście.
A w jej urodziny?
Zwłaszcza w jej urodziny.
Nawet w dzień matki?
Tak, raz.
Halo, mama?
Lodówka chodzi bez zarzutu?
To idź z nią na spacer!
To nie był twój syn.
Hervey?
Dogadałem jej!
Nikt mi nie odbierze moich zwierzaków, nawet rodzona matka!
Zawsze powtarzam, że jeśli kogoś kochasz, to go przywiąż.
To tytuł mojej autobiografii, dostępnej we wszystkich księgarniach.
Mamo.
Zobaczymy ich jeszcze kiedyś?
Mam nadzieję, że nie.
Nie potrzebujemy ich, E.B.
Pan mówił, że robi to dla naszego bezpieczeństwa.
Założę się, że świetnie się teraz bawią
i nie mają żadnych zmartwień.
Umrzemy tutaj!
Michela jest wściekła, nie można jej winić.
Ale Kozioł jest gorszy, chce ich głazem przybić!
Udało nam się!
Teraz musimy się tylko wspiąć
na tę dziwną skałę tuż nad nami.
Myślicie, że uciekniecie przed moją zemstą?
- Że wam się to uda? - To nasz kumpel.
Ty wszystkożerco!
Snerz może trochę zaczekać,
podczas gdy ja zajmę się wami.
Powiedz mamie, że ją kocham
i że nie chciałem rozlać soku na dywan.
Jak mam to zrobić martwy?
Masz rację.
Niech ktoś inny jej to powie.
Mamo!
Wiedziałeś, że to potrafi?
Trzeba go było widzieć w hotelu.
Panie Jenkins!
W hotelu...
Przynieś! Aportuj!
Panie Jenkins, aportuj!
Aportuj, Jenkins!
Aportuj!
Uciekamy!
Co teraz?
Wskakuj!
- Co? - Szybko!
Jaka piękna pocztówka.
Udało mu się?
Wolę się nie dowiedzieć, idziemy.
Przepraszam panią za to najście,
ale czy ta historia o flamurze jest prawdziwa?
Niezupełnie.
Hervey wini mnie za ucieczkę tego flamura,
a tak naprawdę nie umiałam mu powiedzieć,
co się wtedy wydarzyło.
No chodź!
Tak bardzo uwielbiał tego zwierzaka,
że mało co nie zamęczył biedaka.
Było mi go szkoda.
Każdy zasługuje na miłość, ale...
to była przesada.
Wiedziałam, że Herwuś się załamie, gdy się dowie,
że opuścił go jedyny przyjaciel.
Powiedziałam więc, że zapomniałam zamknąć drzwi.
Ale on nigdy mi tego nie wybaczył.
Wolę, żeby nigdy nie wybaczył matce
niż samemu sobie.
Czy otwór na szyję jest dość mały?
Tak, panie Snerz.
A ogon?
Ogon też zabezpieczony!
A zatem moja kukurafa nigdy mnie nie opuści?
Tak jest, nigdy!
Przenigdy...
To ja tutaj sobie...
troszkę posiedzę.
Futro mi zamarza.
Zobacz!
Dworzec!
Przepraszam, Ted. Ładna walizka, Susan.
SKLEPIK U ALA
Zielone sadzone!
Dla wszystkich!
Robi się!
Co ty wyrabiasz?
Spokojnie!
Przyjacielu.
Kozioł stawia.
Zapłacił także za nowe walizki,
w sprzedaży w sklepach i na dworcach.
Poproszę te sadzone jajka na wynos w proteinowym szejku.
Za chwilę ruszamy do Rozrurza.
Rozrurze?
Może jest jakaś inna trasa?
Za późno! Kupiłem już bilety!
Autobus z godziny 5.17 do Rozrurza
jest gotowy do odjazdu.
Niedobrze mi.
Mówiłem, żebyś tego nie zamawiała.
Nie dała pani rady skończyć?
Nie trafi pani na naszą wystawę.
Chyba czas zadzwonić do szefa...
i przyznać się do porażki,
bez najmniejszej szansy
na ich znalezienie.
Mają to zwierzę.
Musimy tylko ich znaleźć.
Ci od kukurafy?
To zwykli goście.
Wzięli pół owsianki i zielone jajka.
Zostawili tylko to.
Zielone sadzone z szynką.
Nie doceniałem ich.
To profesjonaliści.
Wiem, jak ich znaleźć.
Napisy: Przemek Kalemba