‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(จากหนังสือโดยดร. ซูสส์)
‎(ความมืด)
‎นายต้องชดใช้
‎แย่แล้ว! น่ากลัวจังเลย! ‎นี่อยู่ในหนังสือเหรอเนี่ย
‎บอกด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น ผมไม่กล้าดู!
‎นายต้องชดใช้แน่ ไมเคิล!
‎- ไมเคิล ‎- ไมเคิล
‎โง่จังเลยๆ ๆ
‎ฉันเพิ่งผันตัวมาใช้ชีวิตแบบไร้ไข่
‎แต่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ
‎คือ ไข่มันอร่อยมากจริงๆ
‎ฉันเข้าใจ
‎และถ้าแซนดร้ารู้ว่าฉันกิน...
‎เออใช่ ไก่ของนาย
‎แซนดร้าไม่ใช่ไก่ของใครทั้งนั้น
‎เธอเป็นตัวของตัวเอง ซึ่งฉันเคารพมาก
‎จากใจผู้สนับสนุนสิทธิสตรี ‎ต่อผู้ร่วมอุดมการณ์
‎นายน่าชื่นชมมาก
‎งั้นเราจะทิ้งเน็กไทไว้ที่นี่และไปก่อนละนะ
‎เก็บไว้เถอะ
‎แต่สัญญากับฉันก็พอว่าจะไม่บอกใคร
‎เรื่องช่วงเวลาอ่อนแอของฉัน
‎แค่ช่วงเดียวเองเหรอ
‎พวกเราจะปิดปากสนิท
‎ใช่ พวกเราสาบานว่าจะไม่บอกแซนดร้า
‎แซนดร้า!
‎เธอจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด ‎เพราะถ้าเธอรู้
‎ฉันก็ไม่รู้จะทำอะไร
‎ใจเย็นน่า ไม่มีทางที่แซนดร้าจะ...
‎แซนดร้า!
‎- ช่วยเลิกพูดคำว่า... ‎- แซนดร้าน่ะเหรอ
‎แซนดร้า! เธอทำให้ฉันตื่นมาทุกวันอย่างมีคุณค่า
‎แซนดร้า!
‎ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
‎รีบเอาชีวิตให้รอด!
‎ฉันเป็นปีศาจ
‎เอาเน็กไทไปให้เจนกิ้นส์!
‎ได้โปรดอย่าบอกแซนดร้าเลยนะ
‎กว่าจะได้เน็กไทมา แทบตายแน่ะ
‎ดังนั้นฉันหวังว่านายจะ
‎รู้สึกขอบคุณนะ
‎ถ้ากินเน็กไทเร็วเกิน ‎ก็จะเป็นแบบนี้ไง เห็นไหมล่ะ
‎กาย! นายต้องมาดูอะไรนี่
‎- เป็นไงล่ะ ‎- ก็งั้นๆ
‎"ก็งั้นๆ" เหรอ แบบนี้มันต้อง "ฮ้า!" สิ
‎หรือไม่ก็ "โว้ว!"
‎นายจะไม่ชอบมันได้ยังไง
‎พระอาทิตย์ตกดินหมายถึงอย่างเดียวเท่านั้น
‎เดี๋ยวก็จะมืดแล้ว
‎ถ้านายยังไม่สังเกต ‎เราอยู่กลางดินกลางทราย
‎ใช่ เป็นที่ร้างห่างไกล ‎ที่ดีที่สุดที่ใครจะอยู่ได้เลย
‎ตรงกลางพอดีเป๊ะ
‎เราอยู่กันตัวเปล่าเลยนะ
‎พวกแบ๊ดกายส์เป็นนักสะกดรอยมือโปร
‎พวกนั้นรู้ว่าเราลงรถไฟตอนนี้ ‎ป่านนี้คงตามมาติดๆ
‎เราต้องหาที่ซ่อนตัวตอนกลางคืน
‎เป็นความคิดที่ดีมาก
‎ทำไมไม่พักที่โมเต็ลตรงนี้เลยล่ะ
‎หรือไม่ก็ตรงนั้น
‎ทำไมไม่บอกล่ะว่ามีโมเต็ล
‎ฉันไม่อยากให้นายพลาดพระอาทิตย์ตกดิน
‎ไม่ควรวิ่งตอนท้องอิ่ม
‎(โมเต็ล มีห้องว่าง)
‎โห ที่นี่ดูดีนี่ กาย
‎ขอแค่มีเตียงนอน ฉันก็พอใจแล้ว
‎แซม!
‎นี่มันไม่ใช่โมเต็ลนี่
‎เป็นแค่ที่ทิ้งขยะ
‎แถมอยู่ก้นบึ้งที่ลึกสุดๆ ด้วย
‎ใจเย็นน่า เราออกไปได้แน่ๆ
‎หรืออาจจะไม่ได้
‎ไปที่อื่นได้ตั้งเยอะ...
‎มองแต่ข้อดีกันดีกว่า อย่างแรกเลยนะ
‎พวกแบ๊ดกายส์หาเราไม่เจอแน่ๆ
‎เออ จริงด้วยสิ
‎พวกเขาคงไม่โง่พอ ‎ที่จะมาติดแหง็กอยู่ในหลุมเบ้อเร่อ
‎มันไม่มีทางออกเลยนะ แซม อาหารก็ไม่มี
‎แถมยังหนาวขนาดนี้ คืนนี้เราไม่รอดแน่ๆ
‎แถมฉันยังมาติดอยู่กับนายอีก
‎นั่นไง
‎ในที่สุดนายก็มองข้อดีออก
‎บอกฉันมาซิว่า นายเห็นอะไรในนี้บ้าง
‎ก็ขยะน่ะสิ
‎แต่ฉันเห็นโอกาส
‎ลองคิดดูสิ นายเป็นนักประดิษฐ์ชั้นยอด
‎ที่นี่เต็มไปด้วยวัตถุดิบ
‎นายสามารถคิดค้นสิ่งประดิษฐ์ ‎ที่จะพาเราออกไปได้
‎ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะเลิกประดิษฐ์แล้ว
‎อะไรอีกล่ะเนี่ย
‎ขุดหลุมนอนน่ะ
‎ฉันว่าเราก็ทำด้วยดีกว่า
‎(ขอเชิญชม แบลนด์แคนย่อน)
‎มิเชลลีคิดว่ารถไฟมีแต่ปัญหา
‎เธอจึงเช่ารถที่หุ้มไปด้วยฟองอากาศ
‎ระหว่างทางไปมีปวิลล์อย่างปลอดภัย ‎กับลูกสาว อีบี
‎พวกเธอแวะพักที่บีแอนด์บีที่ดูโบราณนิดๆ
‎นี่มันโรงแรมแบบไหนกันนะ
‎อ๋อ นี่ไม่ใช่โรงแรมหรอก
‎เบ๊ดแอนด์เบรกฟาสต์ต่างหาก
‎มีเตียงนอนและเสิร์ฟอาหารเช้าตอนเช้า
‎แค่นั้นแหละ
‎(ผ้าสำลี)
‎(มันฝรั่งประจำเดือน ‎สเนิร์ซซัวรี่)
‎แล้วทีวีล่ะคะ
‎ไม่มีจ้ะ
‎ไม่มี... ทีวีเหรอคะ
‎ใช่ ดีใช่ไหมล่ะ
‎สาวๆ อย่างเราจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันได้เต็มที่
‎เหมือนปาร์ตี้ชุดนอนกับแม่ ‎แทนที่จะเป็นเพื่อนๆ ไง
‎แล้วถ้าเราคุยกันจนเบื่อ
‎สุดๆ เลยล่ะคะแม่
‎งั้นเราก็คงไปคุย ‎กับคุณยายเจ้าของบ้านได้นะลูก
‎ยายแกดูน่าจะคุยสนุกออก
‎ดูหญ้าโตยังสนุกกว่าเลย
‎ปีนี้หญ้าขึ้นดีนะ
‎โอ้ จอห์นนี้ตัวน้อยกำลังแตกหน่อแล้ว
‎เดี๋ยวสิ! คุณยายเจ้าของบ้านมีทีวีไหมคะ
‎ไม่เอาน่า อีลาน่าเบทที่แม่รู้จักไม่ต้องพึ่งทีวีนี่นา
‎นั่นสินะคะ
‎(บัญชีนับหิน)
‎โอ้! วาดรูปก็ได้นี่คะ
‎ก็ดีนะจ๊ะ แต่...
‎หากระดาษอย่างอื่นมาวาดดีกว่านะ
‎งั้นก็หาหน้าว่างๆ กันดีกว่า
‎คงไม่เป็นไรหรอกนะ
‎วาดโครงก่อนสิลูก
‎แล้วก็นี่ มา ไม่... ‎เดี๋ยวแม่วาดให้ดู
‎ลูกต้องวาดเป็นสีอ่อนๆ ‎เพื่อทำเค้าโครงแบบนี้ นี่ไง น้ำเงิน
‎แล้วลูกก็ค่อยๆ ระบายให้เข้มขึ้น
‎เพื่อให้โครงร่างชัดเจนขึ้น
‎แล้วสุดท้ายก็ลงรายละเอียด แบบนี้ไง
‎เป็นนายนี่ดีจังนะ
‎ไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าเราติดอยู่ ‎และกำลังซวยอย่างหนัก
‎ฝังกายในดินอย่างอุ่นใจ
‎ท้องอิ่มไปด้วยเน็กไทแสนอร่อย
‎ในขณะที่ฉันทั้งหนาว และ...
‎- หิวเหรอ ‎- ไม่
‎(ระวัง)
‎น่าเสียดายนะ เพราะฉันเพิ่งเจอตู้กด
‎ที่มีของอร่อยๆ เพียบเลย
‎ที่ไหน
‎(ไข่เขียวและแฮมถ้วย)
‎- นายอยาก... ‎- อย่านะ
‎งั้นก็ตามสบาย
‎(บะหมี่ไข่เขียวและแฮม)
‎ได้เจอกันอีกแล้วนะ
‎ฉันมีไอเดียแล้ว
‎ไอเดีย ที่จะทำสิ่งประดิษฐ์น่ะเหรอ
‎ไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์ ‎แต่เป็นเครื่องมือใหม่ที่ฉันจะสร้าง
‎จากความจำเป็นที่ต้อง ‎ทำบางอย่างที่เคยเป็นไปไม่ได้
‎แต่ฉันว่านั่นแหละคือสิ่งประดิษฐ์
‎ก็ได้ เป็นสิ่งประดิษฐ์ก็ได้
‎แต่ฉันสัญญาเลยว่านี่จะเป็นสิ่งประดิษฐ์สุดท้าย
‎ที่ฉันจะทำก็เพราะถ้าไม่ทำ เราหนาวตายแน่
‎แล้ว... จะเรียกว่าไงล่ะ
‎ผลงานเอกชิ้นสุดท้ายเนี่ย
‎เครื่องสร้างประกายไฟ
‎หมุนตรงนี้แล้วมันจะถูกมือไปมา
‎ทำให้เกิดแรงเสียดทานเพื่อจุดประกายไฟ
‎แปลว่านายกลับมาประดิษฐ์ ‎อีกครั้งแล้วสินะ พ่อนักประดิษฐ์
‎ฉันไม่ได้ประดิษฐ์ ‎ที่ทำก็เพราะความจำเป็นเฉยๆ
‎เคยได้ยินที่เขาว่ากัน ‎เรื่องความจำเป็นไหม
‎ฉันไม่รู้ อะไรล่ะ
‎อ๋อ ฉันก็ไม่รู้ ฉันนึกว่านายจะรู้น่ะ
‎หรือว่าจะต้องหมุนไปอีกทาง
‎ทางไหนก็ไม่สำคัญหรอก
‎เห็นไหมล่ะ
‎สำเร็จแล้ว! เครื่องจุดประกายไฟ!
‎แบบนี้ต้องฉลอง ดีนะที่ฉันเก็บ
‎ฟิซซี่ป็อปไว้ขวดหนึ่ง สำหรับช่วงเวลาแบบนี้
‎ไม่ใช่นายหรอก
‎นี่ไง! อัดลมโดยนักอัดลมเป็นเวลา 17 ปี
‎ต้องเขย่าให้ดีซะก่อน
‎- เขย่าเลย! ‎- ไม่ หยุดนะ แซม
‎ทำให้ลมพลุ่งพล่านสุดขีด
‎อย่าทำแบบนั้น วางลงซะ ‎แซม วางขวดลงซะ
‎- แซม วางขวดลง ‎- นี่ไงล่ะๆ
‎(ฟิซซี่ป็อป)
‎อย่าเปิดขวดนั่นนะ
‎- แต่... ‎- น้ำจะกระจายทั่ว
‎แล้วทำให้ไฟดับ
‎ไม่หรอกน่า
‎แซม
‎แซม แซม!
‎เห็นไหมล่ะ บอกแล้วไง
‎แด่ชายผู้ที่ฉันภูมิใจที่ถูกเขาเรียกว่า
‎เพื่อนรัก
‎โอเค ฉันรู้สึกว่ามีส่วนผิดอยู่นิดหน่อย
‎ขอชดใช้ด้วยไข่เขียวและแฮมหนึ่งคำเอาไหม
‎- ไม่ละ ขอบใจ ‎- แน่ใจนะ
‎ยิ่งกินในความมืดยิ่งอร่อย
‎พอไม่เห็นแสง ‎ประสาทสัมผัสส่วนอื่นๆ จะดีขึ้น
‎แค่ฟังดูก็น่าอร่อยแล้ว
‎ถึงกินในความมืด ฉันก็ไม่ชอบอยู่ดี
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎ซ่อมสิ่งประดิษฐ์
‎ถ้าเราไม่จุดไฟอีก เราแข็งตายแน่นอน
‎แต่คงใช้ไม่ได้แล้วละ
‎คงจะระเบิด
‎อีก!
‎อะไรเนี่ย โอ้โฮ! ทำได้แล้วนี่
‎เปล่า มันระเบิดน่ะ
‎และ... มันจะช่วยเราได้ ดูนั่นสิ!
‎สิ่งประดิษฐ์ของนายชี้ทางออกให้พวกเรา
‎ท่อนี้เป็นหนทางไปสู่... อิสรภาพ!
‎ป้ายนี่ดูอันตรายนะ
‎(ท่อปล่อยสารพิษ)
‎ไม่เห็นเป็นไรเลย กาย มันก็แค่... อี๋!
‎เผ่น!
‎ใช่ นั่นก็ความผิดฉันส่วนหนึ่ง
‎ฉันยอมรับก็ได้
‎สวยมากเลยลูก
‎- แม่ว่าสวยเหรอคะ ‎- ใช่จ้ะ
‎เป็นรูปวิวที่สวยมาก
‎ไม่ใช่วิวค่ะ นี่ชิกเคอราฟ
‎โอ้! ใช่แล้ว แม่ดูออกแล้ว
‎แม่ชอบตรงนี้มากที่ลูกวาดเท้าเล็กๆ ตรงนี้
‎- กำลังจกลูกตาผู้ชายคนนี้อยู่ ‎- นั่นจมูกเขาค่ะแม่
‎แล้วเขาก็กำลังกอดหนูอยู่
‎จะให้หนูบอกอีกกี่ครั้งว่าพวกมันไม่อันตราย
‎ช่างเหอะ แพนด้ายังไม่ได้ ‎นับประสาอะไรกับมิสเตอร์เจนกิ้นส์
‎ให้แม่ช่วยวาดใหม่ดีไหม
‎รู้ไหม แม่น่ะ เคยวาดรูปเก่งนะ
‎- สมัยสาวๆ ‎- ไม่ละค่ะ
‎หนูไปดูหญ้าโตดีกว่า
‎มิเชลลีได้รู้ถึงสิ่งที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน
‎สิ่งที่ทั้งโลกมองว่าเป็นปีศาจ
‎อีบีกลับเห็นเป็นสัตว์เลี้ยง
‎เดี๋ยวก็ถึงตาพวกเราแล้ว
‎ไม่หรอกน่า!
‎เพราะนายจะประดิษฐ์ของ ‎ที่จะพาเราออกไป
‎การประดิษฐ์มันไม่ได้ทำได้แบบนั้น
‎นายจะไปรู้อะไรเรื่องการประดิษฐ์
‎ทุกเรื่อง
‎ฉันจะเล่าอะไรให้ฟัง
‎เรื่องความลับของจุดเริ่มต้นหรือเปล่า
‎ไม่ ก็แค่เรื่องเรื่องหนึ่ง
‎เกี่ยวกับชายที่ชื่อ เอ่อ... กี
‎ฟังแค่ประโยคแรกก็ติดงอมแล้ว
‎นักประดิษฐ์แววตาใสปิ๊งที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง
‎กีคิดค้นเครื่องรีดหน้า
‎ฉันเป็นคนใหม่แล้ว
‎เขาคิดค้นแว่นเดินในหมอก
‎(ธนาคารหมอก ‎ห้องอบไอหมอก)
‎และเครื่องอัดเสียงสลับสับ ‎เปลี่ยนที่มี 17 ชื่อเรียก
‎ทดสอบ ทดสอบ หนึ่ง สอง สาม
‎สองสอบ สามสอบ ทดหนึ่ง ทด
‎- โอ้! ‎- สุดยอดมาก!
‎ที่ยืนบนมือ ที่ดูแน่สุดๆ
‎แปลกใหม่มาก!
‎ที่เชียร์เปิดกระป๋องที่ทำให้คุณหายทุกข์ใจ
‎เปิดได้แน่! ฉันเชื่อในตัวคุณ!
‎สู้เขาๆ ๆ
‎ฮ่า! เปิดได้แล้ว!
‎ความสำเร็จอยู่แค่เอื้อม
‎โชคลาภจะต้องไหลมาเทมา
‎แต่ไปไม่ถึงฝั่ง ‎เพราะสิ่งประดิษฐ์ระเบิดทุกชิ้น
‎รู้ไหม นายกีนี่น่าสนใจดีนะ
‎ทำให้ฉันนึกถึงนาย
‎ขอเล่าให้จบได้ไหม
‎เล่าสิ เลิกกั๊กซะที
‎(ร้านหนังสือ เลม)
‎(นักประดิษฐ์รายวัน)
‎(น่าจับตามอง)
‎ความล้มเหลวทุกครั้ง
‎(แค่นั้นแหละ)
‎ทำให้กีหมดหวังทีละนิด
‎(นักประดิษฐ์ทำไฟไหมป่า)
‎คุณทำได้แน่
‎ฉันเชื่อในตัวคุณ
‎(คนนั่งดูสี)
‎(ไม่ต้องใช้ความสามารถและไอเดีย)
‎หลังจากที่คิดทบทวนดูแล้ว
‎หัวใจของเขาก็บอกว่า "ไม่"
‎วู้! โห! เป็นเรื่องที่มันสุดๆ
‎นักประดิษฐ์ที่มีจินตนาการล้ำเลิศเท่านั้น
‎ที่จะคิดค้นสิ่งประดิษฐ์ ‎ออกมาจากหัวสมองได้รวดเร็ว
‎ฉันว่าแล้วว่านายต้องเป็นคนเก่ง
‎ฉันเองแหละ
‎ฉันคือกี
‎อย่ามาหลอกซะให้ยาก
‎ทีแรกฉันก็นึกว่าเป็นนาย
‎แต่ไอ้ที่หักมุมตอนจบนั่นน่ะ
‎ก็เพิ่งบอกอยู่ว่าเป็นฉัน
‎ใครเชื่อก็บ้า
‎ก็แล้วแต่
‎คือว่า...
‎ฉันเสียใจด้วยนะ ‎ที่นายต้องเผชิญเรื่องแบบนั้น กี
‎ทำไงได้ล่ะ ใครๆ ก็มีเรื่องราวกันทั้งนั้น
‎ใช่ เราทุกคนมีเรื่องราว พวกสัตว์ก็เช่นกัน
‎และเรื่องราวของเจนกิ้นส์ ‎เริ่มต้นที่เกาะอันไกลโพ้น
‎เขาอาศัยอยู่กับครอบครัว ‎ในที่ซึ่งต้นไม้ออกผลเป็นเน็กไท
‎อาหารเช้าสดจากต้น
‎ชีวิตของเจนกิ้นส์ดีราวกับฝัน
‎จนกระทั่ง...
‎เจนกิ้นส์รักแม่สุดหัวใจ
‎ซึ่งแตกสลายไปส่วนหนึ่ง ‎เมื่อทั้งสองถูกพรากจากกัน
‎ถ้าจะเล่าเรื่องในอดีตกัน
‎ของฉันยิ่งพิศดารใหญ่เลย
‎มันเริ่มขึ้นเมื่อนานมาแล้ว
‎ตอนที่ แม่ ไอ แอม ‎คลอดฉันออกมา ตอนนั้นฉัน...
‎ฉันไม่อยากฟัง
‎ฉันเหลืออีกแค่ไม่กี่นาที ก่อนที่จะ...
‎ฉันยังอายุน้อยเกินกว่าที่จะตายนะ!
‎นี่แหละ เสร็จแน่ ‎นี่คือวันสุดท้ายของพวกเราสินะ
‎อย่าดราม่านักเลย
‎ดูสิ
‎ฮี้ฮ่อ! กาย! เจ๋งสุดๆ ใช่ไหมล่ะ
‎ฉันว่าเราเจอเครื่องต่อชีวิตแล้วละ
‎ขี่ทะยานออกไปจากหลุมนี่
‎แซม ม้านั่นมันไม่ขยับหรอกนะ
‎มันอาจไม่ขยับ เพราะงี้เราถึงต้อง ‎พึ่งปรมาจารย์นักประดิษฐ์ไง
‎ฉันไม่ใช่ปรมาจารย์
‎ถึงจะใช่ ก็เป็นไปไม่ได้
‎โอ๊ะโอ ดูเหมือนใครบางคนดีแต่พูดคำว่าไม่ได้นะ
‎เปล่าซะหน่อย
‎แต่ฉันไม่อยากถูกสารพิษกลืนกินหรอกนะ
‎เพราะงั้น ฉันจะลงมือทำ
‎อืม... ไหน ดูซิ
‎ไอ้เจ้านี่น่าจะใช้ได้นะ
‎ส่วนไอ้เจ้านี่ก็ต้องทำได้แน่
‎อืม...
‎กายรู้ว่าไอ้เจ้านั่นมันใช้ไม่ได้
‎แซมไม่เหมาะกับงานนี้เลย
‎และถ้าไอ้นั่นตกลงมา เขาเละเป็นโจ๊กแน่!
‎หลีกไปแล้วให้ปรมาจารย์ทำเอง
‎กีกลับมาแล้ว!
‎เย่!
‎จุดศูนย์ศูนย์สอง ไมโครซิโลเมตร
‎แค่นี้ก็ตื่นเต้นพอแล้ว ‎สำหรับหนึ่งวัน
‎อีบีย่องขึ้นบันได ‎รู้เต็มอกว่าคงถูกกักบริเวณ
‎แม่หลับแล้ว
‎และเธอได้เจอมันเข้า
‎และข้อความที่เขียนขึ้น ‎ด้วยดินสอและมือ
‎"สัตว์เลี้ยงของลูกจะได้อยู่กับลูกไปตลอด
‎รักลูกเสมอ จากแม่ของลูก"
‎ราตรีสวัสดิ์นะคะ แม่
‎ติดไอ้นี่เข้ากับข้อต่อ ไขน็อตให้แน่นบน...
‎เจ้าโง่นั่น...
‎กาย! เร็วหน่อยสิ!
‎จวนเสร็จแล้ว
‎ต้องใช้เหรียญบรักเคิลสตาร์ตเครื่อง
‎- คือ... เรื่องนั้นน่ะ ‎- อะไร
‎ฉันใช้บรักเคิลสุดท้ายของเราไปแล้ว
‎งั้นก็ไปหามาใหม่!
‎หนึ่งบรักเคิล รอแป๊บ!
‎(โมเต็ล)
‎(ไข่เขียวและแฮมถ้วย)
‎แจ็กพอต!
‎ได้รางวัลใหญ่!
‎บรักเคิลจากสวรรค์!
‎ขอบใจนะ เสื้อเกือบละลายแล้ว
‎- บรักเคิล ‎- บรักเคิล
‎- ได้ผล! ‎- เร็วเข้า!
‎ไปเร็วๆ ๆ
‎เอาเลย กาย!
‎เกาะแน่นๆ นะ!
‎ให้มันได้อย่างนี้สิ!
‎กีกลับมาแล้ว!
‎เห็นไหมล่ะ สิ่งที่นายต้องการ ‎ก็แค่ความหวังนิดเดียว
‎ดีนะที่นายมากับชายที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง
‎กายคงไม่ยอมรับหรอก ‎แต่เขาต้องการความหวังจริงๆ
‎และชายผู้เปี่ยมหวังก็มีประโยชน์
‎ถึงจะโง่ก็เถอะ
‎ครั้งหน้าถ้านายติดอยู่ในหลุมอีก ‎นายคงรอดแล้วละ กาย
‎เพราะฉันสร้างเครื่องนี่เป็นเหรอ
‎เปล่า เพราะนายต้องมี ‎เรื่องเล่าเด็ดๆ อีกแน่นอน
‎(ขอต้อนรับสู่พรินซ์ พาซูเคิล ‎ประชากรพอเหมาะพอดี)
‎(เปิด)
‎มาจนถึงนี่แต่ยังไม่ระเบิดเลย
‎เยี่ยมยอด ไปกินกันเถอะ
‎นี่ มองด้านดีไว้สิ
‎ยังเหลือบรักเคิลอีกเหรียญไว้ซื้ออาหารเช้านะ
‎โทษที พี่เบิ้ม ต้องเงียบๆ ไว้ก่อน ‎เพราะเราถูกหมายหัว
‎ถ้ามีใครเห็นนายเข้า พวกเราซวยหนักแน่
‎บอกมาซิ คุณบ๋อยบริกร
‎ป๋าพร้อมเปย์อย่างเราสองคน ‎กินอะไรได้บ้างด้วยเงินจำนวนนี้
‎ขอแนะนำเป็นเมนูลดครึ่งราคา
‎เอ้านี่
‎โอเค จูงหมัดมาเดินเล่นอาจดูงี่เง่า
‎แต่พยายามอย่าขำล่ะ
‎เพราะเป็นที่รู้กันดีว่าหมัดทำให้ชิกเคอราฟกลัว
‎ชู่ว ก็แค่หมัดตัวเล็กๆ น่า
‎เฮ้อ
‎(ประกาศจับ! ชิกเคอราฟ)
‎ชิกเคอราฟตัวที่หลุดออกมานี่!
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์