NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI DR. SEUSSA
TU
Na wschód od zachodu i w dół od Gubaju
miasto Gburburg zaprasza was.
Historia tu się zaczyna, ale jak się zakończy?
Zaczyna się od latawca...
Hura!
Nie drzyj tej paszczy!
To jest ninja!
To historia dr. Seussa, więc...
Czemu odciął linę?
Na co ci kartka papieru?
Chyba do tego.
ZOO W GBURBURGU DOM SŁYNNEJ KUKURAFY
Koziołek!
Ktoś wdarł się do zoo!
Minął strułosia,
minął mrówkorsa
i gnulamę.
Mur to nie problem, mała przeszkoda!
Co innego żółwia głowa!
Ale mu przyłożył!
ZAKAZ WSTĘPU
NIE WCHODZIĆ
ZAGROŻENIE
Już dobrze.
Tylko spokojnie.
Spokojnie!
No, maluchu.
Gdy dotarł tam strażnik, okazało się,
że klatka wciąż stoi, ale zwierzę...
nie.
Uwaga, wynalazca w pośpiechu!
Zaraz się spóźnię!
„Co to za gość przez miasto pędzi?”
Spokojnie, zdążysz, nie drąż odpowiedzi.
SPOTKANIE ŻYCIA
W samą porę. To tutaj.
Skąd tu kałuża...
Pomoże pan ipkom?
Nie mam czasu.
Mają chore japki. Szukamy lekarstwa na wirus!
Proszę podpisać.
Spóźnię się przez panią!
RATUJMY IPKI NIE I NIE
Przepraszam.
Zrobi pan zdjęcie?
- Nie! - Dziękuję.
Mówię, że nie.
Przycisk na górze.
- Powiedzcie: „Strata czasu!”. - „Strata czasu!”
SPOTKANIE 4 PIĘTRO
Szybciej!
Jestem Pan.
Wynalazca. Mam ważne spotkanie!
To ciekawe.
Proszę usiąść i zaczekać siedem godzin.
Spójrzcie na te wynalazki!
Wszystkie zasługują na uznanie!
To antyparasol!
Wyrywacz korzeni!
A tutaj mamy wyciszacz narratora!
Ciekawe, jak działa. Zaczekaj, nie! Zostaw to pokrętło.
To najlepszy wynalazek!
Ale super!
Jadę do Mipowa!
Może nam też się uda!
Trzymam kciuki!
Autotrzymacz kciuków, ale super!
Co to za wynalazek?
To... nic takiego.
Nic takiego? Coś takiego!
Ale fajne!
Ale cudo! Snerz na pewno to wybierze!
Wyciszacz narratora? Oni nie wiedzą, co robią...
- Pomoże pan? - Znowu mam głos.
Słychać mnie!
To dobrze, bo nadchodzi nasz drugi bohater!
Niezły numer, stary, ale nie dam się złapać!
A czemu by nie?
Pomoże pan zwierzątkom?
Podobno mają chore japki.
Straszne, gdzie podpisać? Mogę więcej niż raz?
Hopsa! Lecę dalej!
SAM TO JA SAM
SAM JA TO SAM
Uwaga, przechodzę!
Zdjęcie rodzinne! Super, uśmiech proszę!
Kaczuszki! Czajniczki! Nóżki w górę!
Buźki! Przysiad! Okrzyk!
Dziękujemy panu!
- Jak się pan nazywa? - Sam to ja.
Sam Ja Sam.
Pan On Sam?
Czy jest tu jakiś Pan On Sam?
Tylko ja tu jestem.
Na pewno nie chce pani wpuścić kogoś przede mną?
Nie, pan jest ostatnią osobą, którą chcą zobaczyć.
I po co ta nadąsana mina?
Oni tylko liczą fasolki i turlają ołówki.
Jedna fasolka.
Dwie fasolki.
Pan nie miał ostatnio szczęścia.
Każdy wynalazek to bieda i nędza.
SZYCHA
Już niemal całą nadzieję stracił.
Ale dzisiaj spróbuje...
Po raz ostatni.
Razem 7462 fasolki.
Razem 7463 fasolki.
Dobra, twoja kolej.
Zachwyć nas.
Podróże to koszmar.
Jak lot balonem z obcymi ludźmi,
którzy krzyczą,
zadręczają cię, nie dają ci spokoju.
Zdani na rozkład jazdy, gdy ostatni autobus właśnie
- odjechał bez nas! - Razem 7469 fasolek.
A gdyby tak można podróżować wszędzie samemu i o każdej porze?
Teraz to możliwe.
Trzeba mieć lotosam.
- Ciekawe. - Słucham uważnie.
Ignorowałem tego smutasa, ale teraz słucham!
Wyjątkowe, ambitne, godne uwagi pan Snerza!
To ci dopiero.
Śmiercionośna zabawka dla każdego dziecka!
Jest w 100 procentach bezpieczna,
jak wykaże moja prezentacja,
gdy udowodnię, że nie wybucha.
Podoba mi się.
Tylko nie wybuchnij!
Ale heca!
Nie wybuchła!
Lotosam.
Chyba się zgadzamy, co?
Jedziesz do Mipowa! Szykuj się na prezentację przed Snerzem!
To twój...
szczęśliwy dzień!
Pan był szczęśliwy! Udało mu się!
Wynalazł coś, co nie zepsuło się!
Ojej!
Moje fasolki!
Co to ma być!
Nie powiem: „A nie mówiłam”, bo już to napisałam.
A NIE MÓWIŁAM
Pan żałował, że w ogóle tu wszedł,
skoro wszystko i tak obracał w perz.
ZAMKNIĘTE
Skrytykowała go Michela,
która zawsze wyglądała, jakby coś podejrzewała.
Na samą myśl o lotosamie robi mi się słabo.
Nie dałabym mojej córce go dotknąć.
E.B. jest delikatna.
E.B. nie jest delikatna, ale mama nie wie o tym,
że kusi psandę serem na patyku.
Mama dostałaby szału, żadnych zwierzaków.
E.B nie słucha, bo...
Mam zwierza na haku!
Mam go!
Dalej!
No dalej!
Nie martw się.
Nic nie powiem matce...
Dziękuję pani.
Jeśli kupisz mi auto!
- Co takiego? - Szybkie i czerwone.
Z płomieniami po bokach.
Ale ja mam dziesięć lat.
E.B., chcesz pojeździć na oktacyklu?
Czy chcę pojeździć? Tak.
A mogę? Nie.
Bo go nie mam. Bo mama mi nie pozwala.
To wskakuj na kierownicę.
Mama się dowie.
Zobaczy, że mam potargane brwi,
a mój ogólny stan wskaże na euforię albo zmęczenie.
Lepiej już jedź.
Sama ta rozmowa już mnie męczy.
Przerywamy serial, żeby przekazać:
RAPORT SPECJALNY
To dzikie i bardzo niebezpieczne zwierzę!
Chyba znalazłam nowe zwierzątko domowe.
ZOO W GBURBURGU BYŁY DOM SŁYNNEJ KUKURAFY
Dzień dobry, chcę pana zapytać o tę kukurafę.
Wszystko powiedziałem glinom.
Nie jestem z policji, my jesteśmy Ci źli.
Mamy na wizytówce, zobacz pan!
- Ładny font, co? - Wizytówka?
Nie!
Nie róbcie mi krzywdy! Wszystko wam powiem!
Gdzie jest ta kukurafa?
No gadaj, bo ten drąg robi się ciężki!
Właśnie nam uciekła!
Ale kłamca!
MakWinkiel, mogę go teraz puścić?
Gdyby kłamał, paliłyby mu się portki.
A ten ma tylko pełne portki.
Powiedz, tchórzu, czy zauważyłeś wtedy coś dziwnego.
Nie, tylko latawiec, maskę do pływania i tyczkę do skoku wzwyż.
Gluncja, puść go.
Miałem na myśli, puść go... wolno.
Ojej! Moja wina.
Moja wina.
Przykro mi.
Ile ja zrobiłem zleceń?
Łącznie 862! To rekord wśród Tych złych!
A ty ile?
Wślizg przez dach! Jedno, licząc to.
I póki co jest super!
Ona nie uciekła. Ktoś się tu włamał i ją zabrał.
Ten ktoś ma kukurafę. To nasz cel.
Ale jestem nabuzowana! Zawsze chciałam mieć jakiś cel!
Jak znajdziemy nasz cel, znajdziemy tę kukurafę i dostarczymy ją szefowi.
Najważniejszy w Mipowie był Snerz,
a włosy zastępował mu mały Flerz.
I co, Potakiwaczu, gotowe?
Tak, panie Snerz.
Snerz posiadał wszystko:
zszywacz ze złota i pozłacany kamień.
Uważaj na mój kamień.
Jest pokryty złotem!
Tak, panie Snerzie.
Ale najbardziej kochał zwierzaki.
Zrobił z nich przyjaciół
na całe życie.
Witam, kochani!
Nie ruszać się!
Bardzo dobrze.
Wasz tatuś też was kocha.
Na ścianie Snerza jedno miejsce zostało, zarezerwowane dla rzadkiego okazu.
KUKURAFA
Pan ma wynalazki, ale nie ma domu.
Teraz chce tylko wyruszyć bez celu.
Nieważne dokąd, blisko czy daleko.
Byleby nie musiał dłużej zostać tu.
Za trzy sekundy odjeżdża autobus do Byletylkostąd.
Trzy sekundy do...
Właśnie minęły trzy.
Zatrzymać autobus!
Stop!
Głupi wynalazek!
Głupi Pan!
Poddaję się!
U DONNY
Głupi autobus! Głupie miasto! Głupi chodnik!
Głupi kapelusz.
Witam w naszym barze!
No dobra...
- Tu są przystawki. - Poproszę owsiankę.
- Z dżemem? - Nie.
A może z miodem?
Suchą owsiankę i łyżkę.
Owsianka dla smutasa!
Robi się! Owsianka dla smutasa.
GŁOS MIPOWA
Co tu począć bez wynalazków?
Pan musiał opłacić czynsz.
Dzieńdoberek, Donna.
Ładnie uczesałaś futro!
Tak samo jak zawsze.
Spójrz na to!
Walizkowi kumple!
To jak dwa identyczne płatki śniegu.
To zwykła walizka dostępna w większości sklepów.
Ale obaj je kupiliśmy!
I w dodatku siedzimy koło siebie.
Ale heca!
To niesamowite!
Jestem Sam.
Sam Ja Sam . Z tych z Gburburga.
Może o nas słyszałeś?
Jak ciebie zwą?
Ładnie, jak to się pisze?
Przez jedno „ch” czy dwa?
To, co zwykle, Sam?
Skoro nalegasz.
- Zielone sadzone i szynka! - Robi się!
Fuj!
Nie lubisz zielonych sadzonych z szynką?
Nie lubię.
Nie lubię zielonych jajek sadzonych.
Rozumiem, dostałem odpowiedź.
Nie mam więcej pytań.
A próbowałeś ich kiedyś?
Nie.
To skąd wiesz, że ich nie lubisz?
Nigdy nie jadłem odchodów mrówmorsa, ale wiem, że mi nie zasmakują.
Ale zielone jajka sadzone są pyszne, pożywne i zielone!
Poza tym, te tutaj są wyjątkowe.
Super, ale i tak ich nie chcę. Ani tu, ani gdzie indziej.
Poproszę dwa razy te jajka. Ja stawiam.
Nie! Chcę owsiankę i łyżkę!
Owsianka dla smutasa.
Jak chcesz.
OBSERWATOR FARBY
To z czym ci nie wyszło?
- Zostaw mnie w spokoju. - Gotowe!
O rany! Jedzenie jest gotowe!
Podejście do lądowania! Hangar już otwarty!
- Twoje danie, smacznego. - O tak!
Ja zamówiłem moje jako pierwszy.
Podaję, gdy jest gotowe.
Ale ładnie pachnie jajkami.
Wyczuwam na talerzu jajka, w dodatku zielone.
Fuj!
Ale pyszne! To jak przełykanie kawałków radości.
Każdy kęs!
To radość!
Więcej radości!
Co polecacie na uczczenie sukcesu? Ponieważ...
Jedziemy do Mipowa!
- Bierz się do roboty! - Robi się!
- Bombowe! - Super!
I zielone!
Ciekawe, jak smakują w Mipowie!
WYGRALI WSZYSCY WYNALAZCY OPRÓCZ JEDNEGO
Przepraszam, ale mój walizkowy kumpel wciąż czeka na owsiankę.
- I łyżkę. - Już się robi.
Dzięki, jesteś super.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Od tego są przyjaciele!
- Ledwo się znamy. - Gotowe!
- Owsianka. - Nareszcie.
Bon appétit.
Ostrożnie, gorące!
Nic mi nie jest.
Miło cię było poznać, Ech!
Na imię mam Pan.
Ale dziwne imię.
Sprzęt do łapania kukurafy gotowy.
Przetestuję go teraz na żywym osobniku.
Rzadkim gatunku niani z północy.
E.B., wróciłam.
- E.B.? - Obiecała mi samochód.
Czerwony.
Rozumiem.
Dziękuję pani.
Dobry wieczór, mamo!
Moja najdroższa fasolka.
Wyczuwam odrobinę zmęczenia.
Nie gniewam się.
Cieszysz się z naszej podróży?
Zdecydowanie tak.
A może jednak powinnam zostać tutaj.
Nie chcesz zobaczyć Mipowa?
Martwi mnie takie wielkie miasto.
Każdy krok to pułapka.
Może zostanę w nudnym Gburburgu.
Tragedia w Gburburgu!
Prosimy dzieci i nadopiekuńcze mamy
o opuszczenie pokoju.
Nie panikujmy! Kukurafy są straszne!
Mają duże zęby, ostre pazury, a dziobem rozszarpują...
Ja już to widziałam.
To tylko głupia, zmyślona historia.
Spójrz jej w oczy, skradnie ci duszę! Co to było?
Kukurafa? Ratuj się, kto może!
Strach się bać!
U nas w Gburburgu?
Bambus z serem?
To nie przytulanka. To potwór na czterech łapach!
- Kukurafy chodzą na dwóch. - Tak?
A dwie służą im do rozszarpywania ofiar.
Jedziesz ze mną do Mipowa.
Wielkie miasta mają swoje zagrożenia.
Dlatego kupiłam to!
Bransoletki przyjaźni!
Przyjaźń na wieki!
Fajne, nie?
Dzięki nim zawsze będziemy razem bezpieczne.
PODWÓRKO SNERZA
WYŻSZY STANDARD W CENIE!
Pora wybrać swoją ścieżkę.
Kocham wynalazki.
Powiedział nasz koleżka.
Gdy jednak ciągle coś wybucha,
może czas skupić się na farbach.
Miłej podróży, Filipie!
To resztki dla psandy?
A może dla ciebie?
Mam rację?
Cały Filip.
Zamykamy, Sam.
Dobra.
Dzięki, Donna.
Robi się późno, pora wracać do domu.
Czeka na mnie grupa przyjaciół.
Oj, będzie się działo.
Będzie się działo.
Dam ci mój adres, gdybyście chcieli wpaść.
Wciąż go mam.
Od ostatniego zaproszenia.
I sześciu poprzednich.
No tak, oczywiście.
Pewnie!
Dobranoc!
Dobranoc.
Przypominam wszystkim jednostkom, że kukurafa jest bardzo groźna!
Zachować ostrożność!
- Widziałeś? - Tak, poszła tamtędy.
Co to było? Sprawdź to!
Idź pierwszy!
Idziesz ze mną, kukurafo.
Jedziemy do Mipowa!
I tak nas słyszysz!
To tylko zasłonki!
Pan wziął walizkę! Naprawi lotosam!
Pomyłka, wrzuci ją do ognia.
Nie!
Napisy: Przemek Kalemba