‎ISANG ORIHINAL NA SERYE MULA SA NETFLIX
‎LUNES 6 HULYO
‎-Hoy. Pakihinaan? Gusto ko pa matulog. ‎-Hoy.
Paumanhin. Kailangan kong pumasok.
Bakit kailangang maaga pasok?
Bakit hindi ka na umalis para sa Boning Industries?
Boning Industries?
Kumpanya na maghapon tayong magsisiping.
Ay, puwede mo ba akong ayusin bago ka umalis?
-Oo naman. -Salamat.
-Ito na. -Salamat.
Huwag! Hindi iyan ganyan ang gusto ko.
-Hoy, anong ginagaw mo? -Teka, ano?
-Pinisil mo sa itaas? -Oo.
Dapat sa baba pinipisil. Maaksaya iyan.
Pipisilin ko lang sa taas, at kapag walang lumabas, itatapon ko.
Dapat sa baba pinipisil. Ganito.
Masahe?
Sige. Maganda nga iyan.
Mabuti. Magaling akong magmasahe.
-Handa ka na? -Oo.
Isa, dalawa, tatlo. "Naipit sa fireplace."
Naipit sa fireplace!
-Ay, masarap iyan. -Talaga?
-Diyan. -Gusto mo iyan?
Kamusta!
Sige, salamat.
Ay, Diyos ko.
‎LINGGO 2 AGOSTO
Sige. Iyon na ang huling kahon.
Totoong nakalipat na ako.
Tama, pero, nagbago na ang isip ko,
at dapat ka ng umalis, kaya mag-empake at lumayas ka na?
Oo, ganoon talaga.
Mabuti nakaimpake na ako. Madali na lang ito.
Sige, magkita na lang tayo.
Siguro ayaw mo iyong regalo
-na para sa iyo. -Anong regalo?
Mahilig ako sa regalo. Akin na?
Bumalik ka na? Pakiusap.
-Okay, sige. -Ayos!
Handa ka na?
Isang pasta maker? Gusto ko ito!
Mahilig kang kumain ng pasta, tingin ko magugustuhan mong gumawa.
Gusto kong gumawa ng pasta, pero tamad kasi ako, salamat.
‎MARTES 25 AGOSTO
Paumanhin sa mga damit sa sahig.
Huwag mong isipin.
Nabago ang oras ng meeting ko. May oras pa ako.
Gusto mo mag-almusal?
Sige.
O pwedeng magsiping na lang tayo.
Hoy, mabilisang tanong.
Gusto mo sa silya naman?
Mabilisang sagot. Oo, sige.
-Masarap ba? -Oo.
Ay, Diyos ko.
Grabe iyon.
Paano kung ganito?
Iyon ginawa ko.
Ganoon ang mga astig na lalaki.
Paano kung nilabasan na ako?
Ganito, "Ganyan nga! Ganyan nga!"
Huwag ganoon, pakiusap.
Ganyan nga! Ganyan nga!
Diyos, huwag.
-Ganyan nga! -Tama na. Tigilan mo nga ako.
‎SABADO 3 OKTUBRE
Hoy, Rachel.
Alam mo bang hardwood ang sahig natin?
Napansin ko dahil sa damit mo sa sahig.
Sige, aayusin ko mamaya.
Ayos lang.
Madalas namang ako ang mas malinis sa relasyon.
Pinapahiwatig mo bang ako ang madumi sa relasyong ito?
Kung kailangan nating mamili, malinaw na ako ang mas malinis.
Ikaw ang makalat.
Sige, pwes, malinis kong boo, iniwan mo ang mga baso
at nagtapon ng Campari sa may lababo.
Ganyan ba ang malinis ngayon?
May natatapon minsan. Lilinisin ko.
Sinasabi ko lang, dapat naman pinapahalagahan mo ang tirahan ko
kung titira ka dito, at maging malinis.
Tirahan mo?
-Hoy, pwede ba. -Nakatira ako sa tirahan mo?
'Di ko alam na nakatira ako sa tirahan mo.
Akala ko sa atin ito.
Akala ko nakatira ako dito at magkasama tayo dito.
Hindi, alam mo sinasabi ko.
-Alam mo. -Hindi ko alam.
Bakit hindi mo ipaliwanag?
Ibig kong sabihin magkakampi tayo,
at magkasama tayo dito, at parehong malinis.
Okay, huwag ka nang magpalusot sa mga sinasabi mo.
-Akala mo nakatira ko sa bahay mo. -Hindi...
Ganito. Lilinisin ko ang sahig.
-Magaling. Ako na alila mo. -Pwede ba.
Paumanhin? Serbisyo sa kwarto.
Ay, paumanhin, sir. Nandito ka. Nadinig ko gusto nyong malinis ang sahig.
Ano?
Sige, kung ano mang punto ang gamit mo, nakakainsulto,
kaya ika'y mapanglait at makalat.
Diyos ko.
Ayan. Mabuti.
Malinis na ang sahig.
Ano bang gagawin mo sa sahig?
Heto ang gagawin ko.
Gagawa ako ng plank pose ng 30 segundo.
‎MARTES 27 OKTUBRE
Patawad.
Alin... Magsabay tayo, parang...
-Okay. -Okay.
Okay, okay, iyan.
‎LUNES 16 NOBYEMBRE
Gusto mo ba doon sa upuan?
Ewan ko. Medyo pagod na ako.
Tapusin mo na lang.
Ayokong tapusin kung hindi ka tapos.
Okay, hindi mo kailangang matapos.
Wala sa ating natapos? Mukhang malungkot.
Okay, tapusin mo na.
Hindi, ayos lang.
Pagod na din ako. Sige.
‎MARTES 22 DISYEMBRE
Hey, may binili ako sa Babeland kahapon para sa atin.
Ay, Babeland?
-Maagang pamasko. Na-intriga ka? -Oo naman.
Maghanda ka na sa...
Liberator.
Ano iyan? Unan ba iyan?
Matigas na kalso, para marami tayong anggulo.
Tingnan mo.
Puwede mong ilagay dito, at maraming maabot dito.
Hindi ba mukhang nasasarapan sila?
Teka, bakit natin ito kailangan?
Ito ang pinakamabenta. Bakit mo tinatawanan?
Unan lang ito. May walong unan tayo.
Hindi ito unan. Ito ay matigas na kalso.
Tigilan mo ang "matigas na kalso."
Sige, itatapon ko na lang.
Teka, teka, kalma lang. Ano bang nangyayari?
Gusto mo mas ganahan pa?
Oo, naman gusto ko.
Dahil dati palaging nakakabaliw ang pagtatalik natin.
Alam mo? At ngayon parang pangkaraniwan na lang.
Kaunting ganito at kaunting ganyan at kaunti pang ganito.
Sige, una sa lahat, aray,
at pangalawa, sinong nagsabi na pag nag-iba ng anggulo ay maaayos na?
Ang sabi nung tindero ito daw ang pinakamabenta sa kanila, okay?
Gusto kong gumanda ang pagtalik.
Sige, ganito na lang.
Kung huwag kusutin mata mo kada pasok ng ari mo sa akin?
-Ano? -Oo, parang lagi...
Nakakaabala.
Okay, minsan natutuyo ang mga contacts ko, okay?
Kung ganoon, alisin mo.
Hindi, kasi parang nakikipagtalik ako ng malabo.
Bakit hindi na lang natin isauli at pumili tayo ng iba?
Hindi, bawal isauli ang Liberator.
Mahigpit ang patakaran ng Babeland sa pagsasauli, halata naman.
Ayos lang. Gagawin ko na lang kalang sa likod kapag nanonood ng TV.
Teka, ano?
Magaling. Napalaya na ako mula sa sakit sa likod.
‎LINGGO 24 ENERO
Ang ganda ng bumps.
-Ano? -Puwet mo iyon.
Bumps ang tawag ko nung maliit pa ako.
Salamat. Maganda rin ang bumps mo.
Salamat. Ipinagmamalaki ko ito.
May naisip ako.
Magbigay tayo ng pangalan. Bakit ngayon lang?
Anong itatawag natin sa ari mo?
-Charlemagne. -Teka, Charlemagne?
Oo, marangal siya.
-Okay, sige. -Iyong sayo?
Beatrice.
Beatrice at Charlemagne? Sige, gusto ko iyon.
Hoy, may naisip ako.
Maglaro tayo para linisin ang kwarto.
Pag napansin mong may damit ako sa sahig o sa upuan,
Kailangan ko...
magkaroon kami ng usapan ni Beatrice.
At kung ako naman nakakita ng damit mo sa sahig o sa upuan,
kailangan niyong mag-usap ng masinsinan ni Charlemagne.
-Masaya iyan. Sali ako. -Sige.
‎MARTES 26 ENERO
Tingnan mo ang linis ng sahig!
Magandang ideya iyon.
Sige, maganda. Kita tayo. Paalam.
Pwedeng kumain tayo kasama si Megan bukas?
Pupunta na siyang Thailand at gusto kong magpaalam.
-Sige. Anong gagawin nya sa Thailand? -Ewan ko.
Gusto niyang mangibang-bansa.
-Medyo astig. -Ayos.
-Huli ka. -Okay, pwede ba.
Si Lupe, ang kasambahay. Siya nagtupi. Hindi kasali.
Hindi ko alam, pare. Batas ay batas. Kailangang mong kainin si Lupe.
-Hindi, hindi patas iyan. -Ang nakakatawa kasi
mas gusto mo pang malinis ang sahig kaysa gawin natin iyon.
dahil kapag nagkalat ako araw-araw, kailangan nating gawin palagi.
Hindi mo naiintindihan.
Ang malinis na apartment,
parang laging may maliit na blow job kapag nakakakita ng malinis. Parang...
Pwes, dapat may magbayad sa mga damit,
at palagay ko dapat ikaw.
Sige. I-text mo si Lupe at gagawin namin.
-Kamusta. -Pare, anong ginagawa mo?
Tinitiyak kong ayos lahat.
Hindi ka dapat magmukhang katawa-tawa.
Gusto ko lang manigurado tama ito.
Magaling ka.
Pwedeng ba magpahinga?
-Hindi. -Sige, balik sa trabaho.
Tumahimik ka na!
Babalik na ako! Heto na!
‎BIYERNES 18 MARSO
Okay, pwes, ingat sa biyahe, at i-text nyo ako pagkarating niyo.
Sige, paalam, Ma. Mahal kita.
Hey.
-Puwede bang magtanong? -Sige.
Anong alam ng magulang mo sa akin?
Ano?
Napansin ko lang sa mga usapan ninyo, hindi ako napag-uusapan,
pero binabanggit kita sa nanay ko lagi,
kaya anong alam nila sa akin?
Hindi namin pinag-uuspan ang sa atin ng madalas.
Alam ba nilang nakatira ako sa iyo?
Hindi.
Pero alam nilang may nobya ka, tama?
Hindi siguro.
Hindi siguro?
May kinalaman ito sa kultura, okay?
Hindi ito pinag-uusapan.
Dev, may isang taon na tayong nagde-date!
Malaking bahagi ka na ng buhay ko.
Kilala ka na ng magulang ko.
Nirerekord ng nanay ko ang mga TV shows, para makita agad ang mga komersyal mo.
Paanong hindi nila ako kilala?
Anong gusto mong gawin ko?
Gusto mong tawagan ko sila?
Hindi, ayos lang. Kung mahirap,
ayoko namang ipagawa sa iyo ang ayaw mong gawin.
Pero ang pakiramdam ko kasi parang ikinakahiya mo ako o ano.
Magkaiba kasi tayo.
Kung ikaw at puti, at may dine-date ka,
tatawagan mo sila at sabihin "May dine-date ako",
at sila naman ay, "Yayain mo sa atin at pakainin natin ng manok at dumplings."
Sige.
Hoy, pwede ba.
Ano?
Parang iyan ang tono ng tao
kapag napag-isip na nilang patayin ang isang tao.
Hindi iyan maganda.
Parang iyan ay, "Sige, huwag na tayo magtalo.
Pupugutan kita kapag tulog ka na."
Rachel, huwag mo akong pugutan ng ulo.
‎HUWEBES 14 ABRIL
Hey, boo, halika dito!
Kumuha ka ng sariwang juice!
Kaunti ng katas sa piniga ko.
-Hoy. -Halika dito. Tingnan mo ito.
Sariwang grapefruit juice.
Natutuwa akong nagustuhan mo ang juicer mo.
Gagamitin mo pa ang pasta maker?
Gusto kong gamitin pero mukhang mahirap ang paggawa nito.
Baka mas magaling akong kumain.
Maganda ang kinalabasan ng meeting ko kahapon.
-Baka magkaroon ng magandang posisyon. -Mabuti.
Oo, at kapag nakuha ko,
ako ang mamumuno ng malaking grupo na nagpapatakbo sa Reply All
at iba pang banda.
Iyon nga lang, kailangan kong magpunta ng Chicago
ng anim na buwan.
Anim na buwan?
Grabe, ang tagal noon. Uuwi ka dito kada linggo?
Oo, makakauwi ako minsan.
Magandang pagkakataon at makakaroon pa ako ng koneksyon
na magagamit ko sa mga gusto kong makatrabaho.
Naintindihan ko.
Kuha mo pero parang hindi mo naman ako sinusuportahan.
Sinusuportahan ko.
Parang hindi kapanipaniwala.
Sinusuportahan kita!
Hindi mo naman kailangan maging gago.
Hoy, hindi ako nagiging gago.
Ang tagal lang kasi ng anim na buwan at babalik lang minsan.
Ano, isa na ba tayo sa mga lagi na lang nagfa-FaceTime?
Hindi ko pa naman tinatanggap. Tinanong lang nila kung gusto ko.
-Pwede ba iyon? -Sige, gawin mo ang gusto mo.
Ano?
Parang ang sinasabi mo, "Parang, heto ginagawa ko,
at nakakatrabaho ko ang talagang gusto ko,"
at hindi yung palaging ganoon, alam mo ba?
At ngayon sinasabi mo na pupunta ka ng Chicago
ng anim na buwan para makatrabaho ang hindi mo naman talaga gusto.
Pero minsan may kailangan kang bayaran para magawa mo ang gusto mo.
Gumagawa ka ng komersyal. Hindi ba maganda sa loob?
Minamaliit mo ako dahil sa mga komersyal ko?
Gumagawa ako ng commercial ng, parang, tatlong araw sa New York.
Hindi ako lilipat ng Chicago ng anim na buwan
para lang magshoot ng Fruit by the Foot.
Kung ganoon, magtataka ako sa pag-asikaso ng oras.
Sandali, sinasabi mo inaaksaya ko ang oras ko?
Ang sinasabi ko lang, sigurado ka bang gusto mong lumipat ng Chicago?
Hindi ako sigurado kung gusto kong lumipat ng Chicago!
Bakit ka sumisigaw?
Dahil tama ka, pero nagiging manhid ka naman.
Diyos ko naman...
Siguro hindi dapat. Pero, anong gagawin ko?
Ako ay 30 na. 'di pwedeng umulit, matagal ko na itong ginagawa.
Ang sinasabi ko lang maupo ka saglit at siguraduhin ito talaga gusto mo.
Ano, maupo ako saglit? Ano, hanggang maging 50 na ako?
O kung mauupo lang ako, paulit-ulit lang na trabaho,
katrabaho ang mga banda na walang may gusto?
At ayaw ko ng musika nila, at ayaw ko sa trabaho ko,
at, ano, pati buhay ko?
Hindi, halika. Hindi ko sinasabi iyan.
Sus, halika nga dito.
Pwede ba.
Tawagin ko si Princeton Jay ng Reply All? Para kantahan ka?
Huwag kang magpatawa.
Seryoso ito.
Sige na, patawad.
Pupuntahan ko ang panayam para malaman kung anong sasabihin nila.
Papasok na ako
at gumawa ng kung ano pang kalokohan na hindi ko naman gusto.
Hoy. Rachel.
‎LUNES 2 MAYO
‎HUWEBES 5 MAYO
‎SABADO 7 MAYO
Nagawa ko na!
-Hello? -Hoy!
-Kamusta ang Chicago? -Mabuti naman.
Ang bango naman dito.
Oo, pikit ka. Maupo ka dito.
Buksan mo na.
Sorpresa!
Gumawa ako ng spaghetti carbonara gamit ang pasta maker.
At gulay din para sa iyo.
-Ginawa mo ito? -Oo. Tikman mo.
Ang sarap nito.
Oo, ganda ng ginawa ko, hindi ba?
Na-miss talaga kita.
Na-miss din kita.
Ang linis ng lugar na ito.
Oo, wala ka kasi.
Hinanap ko ang kalat mo.
Magkakalat ako.
Sige, ganyan.
Sige pa.
Sige.
Kumusta ang panayam?
Mabuting mabuti naman,
pero naisip ko na huwag tanggapin ang posisyon,
na napabuti nga lalo,
kasi sinabi ko sa kanila na hindi ako masaya
sa di magandang banda, at naintindihan nila
at gagawa sila ng paraan makatrabaho ko gusto kong artista.
-Maganda iyon. -Oo.
Oo.
Matindi ang anim na buwan.
Sa tingin ko natakot ako ng kaunti.
Nag-aaway tayo sa maliit na bagay
at nagmumukha akong katatawa kapag nandoon ako sa ibaba mo.
Pero, gusto ko talaga ito.
Gusto ko din ito.
At gusto ko ito.
-Ang sarap. -Hoy, hoy, dahan-dahan lang.
-Ang sarap. -Nababaliw ka na.
Tigilan mo nga iyan.
‎LINGGO 15 MAYO
-Maganda iyan. -Tama, mas maganda.
Ay, sila na iyan.
-Kamusta. -Hey. Kumusta na kayo?
Mabuti, mabuti. Pasok kayo.
Kumusta na kayo?
Kamusta ka, Dev?
Ang dumi sa hagdanan.
Kailangan mo nang lumipat ng gusali. Luma na ito.
Baka dapat ka nang lumipat sa mas malinis na lugar.
Oo. Alam mo, dahil karamihan ng gusali ng New York ay maganda at mura,
kaya lilipat ako doon sa halip na dito.
Hindi pa rin ako makapaniwala na nagsasama na kayo
ng isang taon at hindi ka man lang nagsabi.
Oo, pero hindi ko alam, kung...
Naisip ko baka kakaiba dahil galing kayo sa ibang kultura at lahat.
Ibang kultura? Po-da!
Naninirahan kami dito ng 40 taon.
Parang iyong pelikulang iyon. Alin iyon?
Yung pelikula ni Ben Stiller na nakilala niya mga magulang?
Meet the Parents iyon.
-Meet the Parents! -Tama na, Ramesh.
Gusto ko yung pelikulang iyon. Nakakatawa.
Tsaa lang?
Walang minatamis?
Kahit laddus?
Walang minatamis galing India.
-Meron kaming keso. -Keso? Ayoko ng keso.
May papadum?
Papadum ay Indiyanong tsips.
Rachel, dinalahan ka namin ng regalo.
Ay, maraming salamat. Hindi na po kayo dapat nag-abala pa.
Sana magustuhan mo.
Grabe, gustong-gusto ko ito. Maraming salamat.
Ang ganda niya.
At nagagalak kaming makilala ka.
Ganoon din po ako.
Magaling. Kuhanan natin ang sadaling ito.
Okay, guys. Tabi-tabi tayo.
-Hoy, ipasok mo ang tiyan mo, pare. -Ano?
Okay.
Ngiti. Isa, dalawa, tatlo.
‎MARTES 7 HUNYO
-Sige, magandang gabi. -Magandang gabi.
Hindi ako makatulog.
Magkwento ka?
Noong unang panahon, may isang maliit na boo na nagngangalang Dev,
at hindi siya makatulog,
at hindi niya pinatulog ang magandang prinsesang si Rachel,
at naloka siya, at pinagpapalo niya siya sa puwet.
Hoy. Hindi maganda ang wakas ng kwentong iyan.
Malungkot.
-Kwentuhan mo ako. -Sige.
Noon, may isang maliit na boo, si Dev,
at isang araw, nakilala niya ang magandang prinsesa na si Rachel,
at may pinakamagandang puwet siya lahat.
at astig siya, at nakakatawa.
At nakatayo siya sa may jukebox,
at sinabing, "Ikaw bang nagpatugtog ng Buzzcocks?"
At sabi nya, "Oo, ako iyon,"
at sabi nya, "Gusto ko Buzzcocks."
At nag-usap sila at nagsayaw, at sa huli, sabay silang umuwi,
at nagkakilala si Charlemagne at Beatrice.
Pero noong gabing iyon, sobrang lakas ni Charlemagne,
nasira ang kanyang kalasag,
at kinailangan kumuha ng mahiwagang inumin na tawag ay Plan B pill,
at medyo kakaiba.
At akala nila hindi na sila magkikita pa.
Pero nagtagpo sila sa isang konsiyerto,
at uminom sila at nagsayaw ay nagsaya,
at naisip ni Dev, "Hahalikan ko siya."
Pero may ka-date si Prinsesa Rachel na isang masamang prinsipe
na nakatira sa Seattle, kaya hindi niya magawa.
Pero isang araw, nagpunta sila pareho sa Nashville,
at napakasaya nila.
Ito na ang pinakamasayang biyahe nila.
At nagsama na sila sa iisang kastilyo.
Pinag-aawayan nila ang maliliit na bagay,
at madalas, ang mga seryosong bagay.
Pero sa huli, nalaman nila na mahal na mahal nila ang isa't isa
at mahal nila ang kahariang ginawa nila. Wakas.
Naging masaya ba sila habambuhay?
Hindi ko alam kung habambuhay, pero masaya sila ngayon.
Ang pagsalin ng subtitle ay ginawa ni: Glenn Roy Ambalada