Stary, te łazienki wymiatają.
Lubię, gdy restauracje nie skąpią na luksusowe suszarki do rąk.
Jakbym suszył ręce w przyszłości.
I jeszcze to drogie mydło.
Dłonie mi pachną jak geranium. Odlot.
Tak się zastanawiałem.
W 8 Mili Eminem rapuje:
„Nie ma filmu Nie ma Mekhiego Phifera”
Ale to film, a Mekhi Phifer w nim występuje.
I tu się mylisz.
On to pisze z perspektywy Eminema i prawdziwego życia.
Nie, nie, on mówi: „Spaghetti mamy”. To jest w filmie.
Ma na koszuli plamę ze spaghetti przed starciem w Shelter.
To B-Rabbit.
Coś mylisz.
W pierwszym wersie rapuje jako B-Rabbit
i to jest film.
- Tu się zgodzę. - Dzięki.
Ale w drugim wersie mamy już punkt widzenia Eminema,
aktora rapującego w realnym świecie.
Stąd słowa.
„Nie ma filmu. Nie ma Mekhiego Phifera”.
Dobra, rozumiem.
Chwileczkę.
W drugim wersie rapuje jako Eminem, potem jest prawdziwe życie.
- Zgadza się? - Tak.
W tym scenariuszu Mekhi Phifer, aktor, istnieje.
Słowa powinny brzmieć:
„Nie ma filmu. Nie ma Davida »Future« Portera”.
A to ciekawe.
Czy możemy rozmawiać o czymkolwiek innym?
Muszę zaplanować pierwszą randkę z Rachel.
Znowu jest sama?
Tak. Przysłała mi dziś SMS-a:
„Z moim byłym wszystko skończone.
Czy randka wciąż aktualna?”
Zastanawiałem się nad kolacją w Georgio's.
- Co o tym myślicie? - Georgio's?
Wszystkie laski zabierają mnie na randkę do Georgio's.
Nie idźcie na kolację jak wszyscy.
Zróbcie coś innego, coś niekonwencjonalnego.
W obecnych czasach trzeba być kreatywnym.
Ja wysłałem dziewczynie mailem zaproszenie do mojego serca.
I co?
Odrzuciła.
A co powiesz na to?
Widziałam tanie loty do Nashville, za 50 dolców.
Zabierz ją tam na weekend.
Sam nie wiem.
Wakacje na pierwszej randce? Szurnięty pomysł.
Dlatego jest super. Odważny ruch.
Pomyśl o tym tak. Jeśli pójdziecie na zwykłą kolację,
następnego dnia będziesz się stresował,
kiedy do niej napisać i co z następną randką.
A tak, masz dziesięć randek z rzędu.
Jesteście tam i już. Dajecie czadu w Czadville.
Denise, przekonałaś mnie. Tak zrobię.
Napiszę tak.
„Może to trochę szurnięty pomysł,
ale może spędzilibyśmy weekend w Nashville?”
Trzeba by to trochę podkręcić.
Dodać nieco przypraw à la Dev.
Spróbuję coś wymyślić.
Mam.
„Kopsniem się do Nashville, bejbe?”
Wysyłaj, playboyu.
Wysłane.
Arnoldzie, jak tam twoje sprawy sercowe?
Dobrze. Umówiłem się niedawno z Jess
i zdawało mi się, że między nami iskrzy, ale...
Już odpisała.
„Brzmi świetnie.
W niedzielę o 19 jest koncert skrzypcowy mojej siostrzenicy.
Jeśli zdążymy wrócić,
mogę się trochę pobujać w Nashville”.
A nie mówiłam?
Randka w Nashville.
Szybciej. Randka w Nashville.
Randka w Nashville. Teraz wolno.
Randka w Nashville.
Od tyłu.
Zaraz. Co mówiłeś, Arnoldzie?
Nic.
Tylko że jej rodzice byli w japońskim obozie dla internowanych.
Nic ważnego.
Nie przerywajcie sobie tańców i śpiewów.
Randka w Nashville.
NETFLIX – ORYGINALNY SERIAL
PRZEDSTAWIA
Jak się masz?
- W porządku? - Tak.
- Wezmę to. - Dziękuję.
Sprawdziłem, czy jest ruch.
Mamy dużo czasu.
Chcesz kawę?
Chętnie.
Jestem podekscytowana. Nigdy nie byłam w Nashville.
Nastąpiła mała zmiana planów.
Jedziemy do Trenton w New Jersey.
Podobno jest tam fabryka chemiczna,
którą warto zwiedzić z przewodnikiem.
Mają tam też fajne wysypisko śmieci. Trzeba się koniecznie wybrać.
Dobrze.
- Co nowego u ciebie? - Nic takiego.
Kręcę film o wirusie pt. Zaraza.
Nie uwierzysz. Gram naukowca.
Jakiego?
Hinduskiego.
Poproszę o cortado i...
Dla mnie to samo.
- Co słychać u ciebie? - W pracy w porządku.
Ostatnio pary razy interweniowałam,
bo jeden z artystów użył w wywiadzie sformułowania „grube laski”.
Nie bronię go, ale jak to poprawnie wyrazić?
- Pulchne? Korpulentne? - Raczej puszyste.
On powiedział: „Nie pieprzę się z grubymi laskami”.
Chyba nic by to nie dało.
O, rany.
Dziękuję. Proszę.
- Jak długo będziemy lecieć? - Prawie dwie godziny.
Kilka odcinków Shark Tank
i jesteśmy na miejscu.
Mam pełno pomysłów do wykorzystania w Shark Tank.
Serio? Na przykład?
Drzefikacja.
- Co to jest? - Aplikacja do identyfikacji drzew.
Nie zastanawiasz się nad nazwą drzewa, gdy na nie patrzysz?
Nie.
Ja zawsze.
Boże, właśnie wymyśliłam idealne zakończenie mojej prezentacji.
Ale jeśli ci powiem, będzie po randce.
No dobra, powiedz.
„Drzefikacja. Pieniądze jednak rosną na drzewach”.
W porządku. Randka skończona.
Było miło.
Udanego dnia.
DANNY GLOVER OPROWADZA PO ORLANDO
Pochodzisz z Florydy. Natknęłaś się kiedyś na Danny'ego Glovera?
Nie, bo pochodzę z San Antonio w Teksasie.
Cholera.
- Jesteś pewna? - Tak.
Mógłbym przysiąc, że mówiłaś, że z Florydy.
Nie mówiłam tak.
Wiesz, jak to się stało?
To przez Danny'ego Glovera.
Poznałem go wtedy co ciebie, a on jest z Florydy.
Dlatego mi się pomyliło. Przepraszam.
Ludzie ciągle mnie mylą z Dannym Gloverem.
- Poważnie go przypominasz? - Jasne.
Raz spotkałam Mela Gibsona. Był naprawdę zdezorientowany.
Wybacz, że zapomniałem, że jesteś z Teksasu.
Byłem wtedy pijany.
To moje usprawiedliwienie.
Nie ma sprawy. Ja prawie nic nie pamiętam
poza tym, że jesteś z Karoliny Płd.,
masz młodszego brata, twój ojciec jest lekarzem
i chodziłeś do liceum dla uczniów
uzdolnionych w naukach ścisłych.
Zgadza się, ale...
czy nie wydaje ci się, że to może pasować
do każdego Hindusa?
Ładnie tu.
Zamierzasz się oświadczyć?
Nie. A ty mnie?
To było bez sensu.
Chcę się zameldować. Dev Shah.
Dev Shah na jedną noc.
- Oto klucze do pokoju. - Dziękuję.
To prawda, że w tym hotelu straszy?
Niektórzy twierdzą, że widzieli ducha o imieniu Alfred,
ale on jest niegroźny.
Zamordowano go w naszym pokoju?
Należy nam się zniżka za ducha?
Zmarł we śnie i nie w waszym pokoju.
„We śnie”? To chyba ściema.
Zgadzam się.
Timothy, tak między nami. Mrugnij, jeśli go zamordowano.
Muszę mrugnąć,
ale to nie oznacza, że gość został zamordowany.
Czy to jasne?
Tak.
Najzupełniej.
Naprawdę nikogo nie zamordowano.
Oczywiście. My to rozumiemy.
Przyjemnego pobytu.
Dziękuję za szczerość w sprawie morderstwa.
To pozostanie między nami.
Mam nadzieję, że duch Alfred nas trochę postraszy.
Byłoby super.
Szczerze mówiąc, nie wierzę w duchy.
Dlaczego?
Uważam, że to błędna teoria.
Jesteśmy tylko zwierzętami.
Jeśli po śmierci stajemy się duchami, to czemu inne zwierzęta nie?
Słusznie.
Nigdy nie słyszałem,
żeby jakąś parę w starym australijskim hotelu
straszył duch koali.
To byłoby cudowne.
Idziemy zobaczyć miasto?
Tak, pozwiedzajmy.
Później koniecznie trzeba odwiedzić „honky-tonk”.
Co to jest „honky-tonk”?
Nie wiem.
„Honky” to rasistowskie określenie białego.
Ale nie wiem, co znaczy „tonk”.
Sprawdzę.
„Tonk” oznacza „pokonać z kretesem, mocno walić, pobić”.
Czyli „honky-tonk” to miejsce, gdzie biali mocno walą?
Jako przedstawiciel mniejszości czuję niepokój
na myśl o miejscu, w którym wielu białych mocno wali.
Ale zaryzykuję.
Dobra, białasie, chodźmy na bitkę.
BOOTLEGGERS INN - KOWBOJKI
KOWBOJKI BROADWAY BOOT CO.
KOWBOJKI TRZY PARY W CENIE JEDNEJ
- Daje radę? - Jak najbardziej.
Szukałam żakietu wyrażającego
moją miłość do stanu Montana.
Ten się nada?
- Moim zdaniem, tak. - Super.
Manuel projektuje marynarki dla muzyków.
Ubierał Elvisa i Johnny'ego Casha.
Ekstra.
Moja pierwsza płyta to album Johnny'ego Casha.
No co ty? Za dobra jak na pierwszą płytę.
Tak? A twoja pierwsza?
Ścieżka z Pięknej i Bestii.
Uroczo. A druga?
Vanilla Ice To the Extreme.
- Jak to się stało? - Gość był fenomenalny.
A twoja druga płyta?
Niech zgadnę. The Pixies? Cure? Joy Division?
Pavement.
Dobra, przestań.
Współpracuj i słuchaj
Przyłapałem cię. Potajemna fanka Ice'a.
Możecie się poznawać gdzie indziej?
Czuję się bardzo samotny.
Gderliwy Gderlikowski.
Słucham?
Nie nazywam się tak.
Jestem Steve.
Jestem głodny. Zjemy coś?
Pewnie.
Może tam, po drugiej stronie ulicy.
Sprawdzić to miejsce w necie?
Wchodzi tam jakiś wielkolud
i wydaje się bardzo podekscytowany.
To taki staroświecki sposób na sprawdzanie miejsca?
Śledzenie podekscytowanych grubasów? To znaczy, korpulentnych?
Puszystych.
Widziałaś? „Firmowe udka”.
„Pieczemy udka dorodnego kurczaka
w sosie będącym specjalnością zakładu”.
Dwanaście udek proszę.
Zamówimy zestaw firmowy na spółkę?
Udka i żeberka.
- Nie mogę. - Dlaczego?
Jestem wegetarianką.
O, nie! Poważnie?
To znaczy, jem ryby, ale ośmiornic - nie.
Czemu ośmiornic nie?
Bo to najmądrzejsze zwierzęta na świecie.
Potrafią rozwiązywać złożone problemy, mają osobowość
- i własne zdanie... - Zaczekaj.
Niemożliwe, żeby miały własne zdanie.
Nie ma ośmiornicy przekonanej do kary więzienia
ani takiej, która wierzy w resocjalizację.
Gdyby w oceanie były więzienia
i programy polityczne w ekosystemie,
to pewnie by były.
Jest tu coś dla ciebie?
Coś znajdę.
Zamówię dodatki. Uwielbiam je.
To nie byle jaka informacja.
Jedzenie to integralny element randek, a przy ścisłej diecie
będzie kłopot z zamawianiem na spółkę.
Już teraz muszę wybrać między żeberkami a udkami.
Chcę spróbować obu, a nie mogę. Ciężka sprawa.
Nie mówię, że się pobieramy,
ale teoretycznie czeka mnie życie bez zamawiania na spółkę
potraw z wołowiny, kurczaka, wieprzowiny i ośmiornicy.
Prawdziwa katastrofa.
Proszę bardzo.
Żeberka.
Oraz zamówienie dla pani.
- Smacznego. - Dziękuję.
Myślałam, że uda mi się zamówić więcej dodatków.
Nie wiedziałam, że wszystko jest na tłuszczu wieprzowym.
Wystarczy ci to?
Wystarczy.
I jeszcze słynne udka firmowe
i nasza specjalność - sos.
Co takiego? Udka.
- Jak to? - Byłeś smutny.
Zamówiłam, żebyś spróbował.
Resztę damy bezdomnym.
Jesteś cudowna.
- I jak? - Dobre.
Sos jest nieziemski.
To też jest dobre.
Obyśmy znaleźli jakiegoś bezdomnego, żeby mu dać to, co zostanie.
Miejmy nadzieję, że Nashville tak dobrze sobie radzi z biedą,
że nie znajdziemy żadnego
i będziemy musieli wyrzucić resztki do kosza.
Marzenie.
Jestem pełny.
Możemy dalej zwiedzać to piękne miasto,
do którego tak długo lecieliśmy, albo się zdrzemnąć.
- Głosuję za drzemką. - Ja też. Chodźmy.
Sprawdziłam ten hotel w necie
i okazuje się, że jest tu jeszcze jeden duch.
- Jaki duch? - Dziecko o imieniu Justin.
- Kto to taki? - Dziecko Alfreda.
Obaj zginęli w pożarze. Justin teraz szuka taty.
- To przerażające. - Wiem.
- Justin... - Przestań. Mówię serio.
Prześpijmy się.
Zdrzemnę się w pozycji trumiennej.
- Widziałaś mojego tatę? - Boże.
Justin, odejdź stąd.
Przestań.
Wstajemy?
Dobrze.
Jest już ciemno.
O Boże.
TATA?
Ty to napisałeś?
Co? Co się stało?
Rany.
To chyba Justin. Ja nic nie pisałem.
Ja to napisałem.
Chyba się nie gniewasz?
Boże, zniknęła.
Dzwonię po ochronę.
Ochrona, Justin tu jest. Pochłonął kolejną duszę.
Przestań. Boję się.
Nie piszcz tak.
To nie jest śmieszne.
Zawsze mieszkałaś w Nowym Jorku?
Studiowałam w Penn, potem przeniosłam się do Nowego Jorku
i mieszkam tam od sześciu lat. A ty?
Chodziłem tam do szkoły
i mieszkam tam od piętnastu lat.
To głupie. Powinienem się przenieść w tropiki.
Mój kolega pojechał na wakacje na Hawaje i nie wrócił.
Sprzedaje tam sprzęt do nurkowania.
Czemu inni tak nie robią?
Ludzie po prostu się boją.
Moja siostra zawsze chciała spędzić rok w Paryżu.
Cudowny pomysł,
ale wyszła za mąż i urodziła dziecko.
Plan umarł.
W naszym wieku
kończy się etap, gdy robi się takie rzeczy.
I to nie powoli, ale nagle.
Chciałabym zrobić coś szalonego, rzucić pracę,
zmienić fryzurę i wyjechać do Tokio.
Ale pewnie skończę jak Jennifer.
Obudzę się z dzieckiem na kolanach
i powiem: „Kurde, zapomniałam to zrobić”.
- Czemu Tokio? - Zawsze chciałam tam pojechać,
a w liceum ciekawiła mnie japońska kultura.
Możesz zrobić tak jak w Jedz, módl się i kochaj.
Otworzyć zamknięte drzwi,
gdy w wieku 50 lat uznasz, że schrzaniłaś życie.
Wtedy zaczniesz podróżować.
Przygnębiające.
Jesteśmy Fletcher and the Fixins. Zabawmy się.
Zabawa!
Tym razem, gdy budzi się rano
Chyba trzeba tak.
Nieźle nam idzie.
- Gotowa? - Na co?
Bo tym razem
Są tu bez wątpienia biali,
ale nie wiem, czy mocno walą.
- Walimy mocno? - Tak.
Tym razem
Po raz pierwszy nie zależy mi
- Bez wątpienia mocno walimy. - Bardzo mocno.
Utrudnia to
Za Nashville.
Gdybyś miał świnkę wietnamską, jak byś ją nazwał?
Franklin.
- Serio? Szybka odpowiedź. - Kiedyś się nad tym zastanawiałem.
Dziękuję, że zabrałeś mnie na tę wycieczkę.
Dzięki, że się zgodziłaś.
Dobra wiadomość.
Żadnych problemów z kondomami.
Jestem wykończony. Idziemy spać?
Tak.
Dobranoc, Alfredzie. Dobranoc, Justin.
Dobranoc, duchu koali.
Dobranoc, Rachel.
- Ty to powiedziałeś? - Nie.
Spytaj go, skąd jest.
Duchu koali, skąd jesteś?
Z Sydney.
Spędzam w Nashville wakacje.
- Jak ci się tu podoba? - Jest fajnie.
Szkoda, że w restauracjach nie mają eukaliptusów.
Duchu koali, ty też jesteś wegetarianinem?
Tak, ale uwielbiam ośmiornice.
Nasza taksówka.
Po drodze
chciałbym wpaść do tamtej restauracji
po firmowy sos.
Przecież to po drugiej stronie miasta.
Sprawdziłem, czy jest ruch. To nam zajmie 12 minut.
- Mamy mnóstwo czasu. - Na pewno?
Nie znoszę się spieszyć, a bardzo chcę zdążyć na lot.
Zdążymy.
Przykro mi, nie wpuszczamy już na pokład.
Nie rozumiem...
Nie może pan otworzyć drzwi i pozwolić nam wsiąść?
Nie.
Gdyby Barack Obama chciał wsiąść do samolotu,
też by go pan nie wpuścił?
Prezydent ma własny samolot.
Nazywa się Air Force One.
To oczywiście scenariusz hipotetyczny.
O której mamy następny lot?
Za pięć godzin.
O 19.25.
Wylądujecie w Nowym Jorku o 22.55.
Pokryję wszystkie koszty.
Przepraszam. Aplikacja podała 12 minut.
To wina korków. Nie rozumiem, jak to się stało.
Cholera.
Dziś koncert twojej siostrzenicy, prawda?
Tak.
Bardzo mi przykro.
SOS FIRMOWY TICKLER'S NA WYNOS
Gdybym wiedział, że dostanę tu ten sam sos...
Nie mamy miejsc obok siebie, ale będziesz siedzieć przy oknie.
Fajnie.
Przepraszam.
To Rachel Tickler, spadkobierczyni sieci restauracji.
Ja jestem jej dyrektorem finansowym.
Zamieniłby się pan miejscami?
Chcemy omówić interesy. Sprawa wielkiej wagi.
Co się dzieje?
Zamieni się pan? Chcę porozmawiać z koleżanką.
Siedzę przy przejściu, o, tam.
- Nie ma sprawy. - Dziękuję.
Czuję się okropnie.
Mam dla ciebie prezent na przeprosiny.
Trudno było coś znaleźć na lotnisku,
ale chyba mi się udało dostać coś,
co przemienia burzę moich obecnych emocji
w przedmiot.
Mam nadzieję, że ci się spodoba.
„Nashville wymiata”.
Naprawdę tak jest.
Ty też wymiatasz.
A ja nie wymiatam z powodu tego, co zrobiłem.
Ale...
Liczę, że patrząc na tę koszulkę, przypomnisz sobie, że Nashville wymiata
i że chwile spędzone razem też wymiatały,
i zapomnisz o tych krótkich momentach niewymiatania.
XXL to może nie twój rozmiar,
ale przynajmniej ma 100% bawełny.
Dziękuję.
Bardzo mi się podoba, będę ją uwielbiać.
Czuję się cudownie na myśl, że niedługo wytrę nią kurze.
Ja też.
Wymiatasz.
Dziękuję. Świetnie się bawiłam.
Ja też.
Głupie pytanie,
bo właśnie spędziliśmy razem 24 godziny,
nie licząc siedmiu godzin w złości,
ale jesteś głodna? Zjemy coś?
Chętnie coś zjem.
Ale wybrzydzam, jeśli chodzi o dodatki.
Zaraz.
Nie masz przypadkiem trzech wielkich butelek
firmowego sosu?
Miałem,
ale wypiłem je w samolocie, gdy byłaś w toalecie.
Fatalnie. Miło było cię widzieć.
Zaczekaj, coś zostało.
Idę, idę.
Powinniśmy śledzić puszystych,
żeby znaleźć dobrą restaurację?