Jestem z ciebie dumny. Pozbyłeś się broni laserowej.
Broń zabija, niszczy, niesie śmierć. Jest niedopuszczalna.
Wprowadziłeś u siebie wiele modyfikacji.
Teraz bardzo się różnisz od prototypu ministerstwa obrony.
Pewnie! To całkiem nowy Johnny 5. Tylko popatrz!
Patrzysz, a nie widzisz.
Schłodzone małpie móżdżki.
- Skąd jesteś? - Z Indii.
Nakryłem cię, Indianinie.
Ktoś tu robi imprezkę.
- Masz folię, Singh? - Z tyłu, obok cebuli.
Łyknij soku.
Nic nie łykam.
Mówiłem, to był spożywczak na rogu.
Ciesz się, że nie kupiłem sorbetu z indyka.
Yoga Fire.
Nazywają mnie gangsterem miłości
100% SMAKU. 50% TŁUSZCZU.
Jestem Raj, producent z Bollywood.
Szukam najpyszniejszej rzeczy na świecie.
NETFLIX – ORYGINALNY SERIAL
PRZEDSTAWIA
DOSSIER PRZESŁUCHANIA
Rozpoznajesz dziewczynę na zdjęciu?
Pamiętam ją.
Miała na sobie czerwony sweter. Zawiozłem ją na Penn Station.
Coś jej się stało?
Nie żyje.
Jej ciało znaleziono w księgarni.
Było oparte tak, by zdawało się, że czyta.
Boże!
Dobra robota!
- Dziękuję. - Skontaktujemy się.
- Ravi. - Dev.
- Co tam, stary? - Siemanko.
Uważaj na gruz, bo zrównałem tę scenę z ziemią.
Serio? Dwiema kwestiami anonimowego taksówkarza?
Zmiażdżyłem ją, stary.
Co u ciebie? Dobrze wyglądasz. Ćwiczysz?
Niespecjalnie.
Razem z moim kumplem Anushem stosujemy białko roślinne.
Naturalne, genetycznie niezmodyfikowane, organiczne,
indyjskie białko z ciecierzycy.
Nazywa się... Mięsień z Bombaju.
Białko roślinne sprzedawane z myślą o hinduskich sportowcach?
Niszowy rynek.
Miliard Hindusów to nisza?
Idę na kawę do Marlow. Przyłączysz się?
Przyjdę, jak skończę.
Dev Shah?
To ja.
Dev Shah, przesłuchanie do roli anonimowego taksówkarza.
- Gotowy? - Tak.
Przyjechałem taryfą, żeby się przygotować do roli.
Świetnie. Zaczniemy. Jess?
Rozpoznajesz dziewczynę na zdjęciu?
Pamiętam ją.
Zawiozłem ją na Penn Station. Była w czerwonym swetrze.
Coś jej się stało?
Nie żyje.
Jej ciało znaleziono w księgarni.
Była ułożona tak, by wyglądało, że czyta.
Boże.
Dobrze. Dziękuję, Jess.
Spróbujmy jeszcze raz.
Tym razem mów z akcentem.
Hinduskim?
Tak.
Wolałbym nie.
Dziwnie się wtedy czuję. Nie macie nic przeciw?
Ben Kingsley mówił z akcentem w Gandhim.
Dostał za tę rolę Oscara...
Nie nagrodzono go wyłącznie za akcent.
To nie był Oscar w kategorii Najlepszy Hinduski Akcent.
Poza tym, dziwne, gdyby grając Gandhiego, mówił jak ja teraz.
To samo można powiedzieć o tym taksówkarzu.
To trochę dziwny argument.
Skontaktujemy się.
Pewnie nie, z powodu sprawy z akcentem.
Zgadza się, przykro nam.
Jak poszło?
Nie wybrali mnie. Chcieli, żebym mówił z akcentem.
Nie umiesz? To bułka z masłem.
Naśladuję wujka Madu.
Umiem. Ale głupio się wtedy czuję.
Zawsze mówisz z akcentem?
Nie, ale to taksówkarz.
To dla mnie nie problem.
Nie frustrują cię te stereotypy?
Taksówkarz, naukowiec, informatyk...
Nie zawsze tak jest.
Zobacz, co dziś dostałem.
„Pradeep, uduchowiony mężczyzna ze wschodnich Indii,
pełen filozoficznych frazesów.
Prowadzi sklep spożywczy. Mówi z zabawnym hinduskim akcentem”.
To zły przykład.
Istnieje pewnie jakiś Pradeep, który prowadzi sklep,
i nie mam nic przeciwko niemu.
Ale czemu choć raz nie można pokazać Pradeepa jako architekta
albo projektanta rękawic,
albo kogoś na kształt bohaterów Bradleya Coopera?
Też się nad tym zastanawiam.
Ale nie mogę czekać. Muszę pracować.
Dzięki temu zrobię coś fajnego z pieniędzmi zarobionymi na Pradeepie.
Przeznaczę je na cele charytatywne. Kupię fajne ciuchy.
Przynajmniej obsadzają w tych rolach hinduskich aktorów,
a nie jak w Krótkim spięciu 2.
A co tam było nie tak?
Biały zagrał Hindusa.
W tym filmie o robocie Johnnym 5?
Nie wiesz tego?
- O którym Hindusie mówisz? - Stary...
Ten jest biały.
Robot czy Hindus?
Hindus to biały.
To Fisher Stevens. Ma makijaż.
Co?
Mają prawdziwego robota i fałszywego Hindusa.
Wybacz, stary.
Jestem poruszony.
To jeden z moich ulubionych hinduskich aktorów.
To ciągle się zdarza. Oglądałeś The Social Network?
Max Minghella gra tam Hindusa.
- Jest biały, ucharakteryzowali go. - Podobno jest w 6% Hindusem.
Co z tego? Każdy tak ma.
Ja jestem w 6% czarny. Myślisz, że dadzą mi zagrać Blade'a?
Starałeś się o rolę w The Social Network?
Mam fatalnych agentów.
To ekstrema.
Są też spoko role, nie oparte na stereotypach.
Próbujesz w Trzech kumplach?
Co to takiego?
Nowy sitcom. Mieszanka kulturowa.
Trzech gości w Nowym Jorku.
- Bez akcentu. - Prześlesz mi info?
- Jasne. - Muszę zwolnić moich agentów.
Dostałem wiadomość od Anusha.
„Mięsień z Bombaju wywołał u mnie laktację”.
Sytuacja alarmowa.
- Zadzwonię. - Jasne.
Wolniej.
To na pewno mleko?
Nie martw się inwestycjami.
Jedź do szpitala.
Ma laktację.
TRZEJ KUMPLE CASTING
Obowiązuje luźny styl biznesowy? Mam założyć marynarkę?
Jestem zbyt na luzie?
Tak to jest na wycieczce na Bahamy.
Świetnie, Dev. Skontaktujemy się.
Dziękuję.
- Dev. - Co jest?
Dzięki za info, stary.
Nie ma sprawy.
Uważaj na gruz.
Co?
Nawiązuję do tego, co ostatnio powiedziałeś.
O zrównaniu z ziemią.
Komunikacja leży.
Powodzenia, stary.
Myślicie, że będziemy pierwszym pokoleniem,
które doświadczy osobliwości?
- Co to jest? - Carla mówiła mi o tym wczoraj.
Pomysł łączenia mózgu z Internetem i komputerami.
Człowiek i maszyna jednoczą się.
Szlag! Agentka napisała, że nie dostałem się do Trzech kumpli.
Przykro mi. Czemu?
I mój ciekawy temat poszedł się bzykać.
Chyba przypadkiem przesłała mi ich korespondencję.
Nie powinienem tego czytać.
Pomysłodawca serialu pisze: „Dev i Ravi są idealni”.
Producentka wykonawcza Joan:
„Zgadzam się w zupełności. Mamy już dwóch kumpli!”
A Jerry Danvers na to:
„Obaj świetni, ale nie może ich być dwóch”.
„Nie może ich być dwóch”? Dwóch Hindusów?
Też wam to śmierdzi?
Rasizmem.
I dalej: „Kto lepszy, Ravi czy Dev?”
Odpowiedź: „Nie wiem.
Spotkajmy się z obydwoma i sprawdźmy, czyje curry mocniejsze”.
„Czyje curry mocniejsze”? Serio?
Cholera! Gdyby to ujawnić, to by go zwolnili.
No nie wiem. Nie zwalniają tak łatwo za rasizm
wobec Azjatów i Hindusów.
Wrzawa podnosi się głównie wtedy,
gdy mówi się źle o czarnych lub gejach.
Gdyby Paula Deen powiedziała, że nie chce obsługiwać Hindusów,
nikt by się nie przejął.
Dalej zajadaliby ciastka.
Ale Paula Deen nie miała problemów.
Wyłgała się przeprosinami
i dalej pichci tłuste żarcie.
Racja, ale musiała przeprosić.
Spotkać się z Alem Sharptonem. To jest rodzaj kary.
Znaleźć Ala Sharptona i umówić się z nim na herbatę.
My nie mamy kogoś takiego.
Z kim tu się umówić? Z Deepakiem Choprą?
Z Hindusem z No Doubt?
A my?
Steve Aoki? George Takei?
Zbyt zajęty gejami.
A my?
Oprah? Beyoncé?
Ciężkie zawodniczki. Nieważne.
„Czyje curry mocniejsze” to paskudny zwrot.
Byłby z niego niezły nagłówek w Huffington Post.
Zaintrygowałby mnie. Klikałabym.
Ujawnij to.
Upublicznienie rasizmu w celu zwolnienia paru głupków jest git.
Pogadam z agentką. Zobaczę, co da się zrobić.
Wpadłeś na genialny pomysł ujawnienia e-maila?
Co z ciebie za dureń?
Masz Danversa w garści.
Telefony w biurze nie milkną.
Chcą go umówić na spotkanie, żeby mógł przeprosić.
Nie chcę tam iść jak jakiś hinduski Al Sharpton
i słuchać udawanych przeprosin.
Mam gdzieś przeprosiny.
Nie obchodzi mnie, co czujesz.
Jeśli spotkanie pójdzie dobrze, dostaniesz pracę i będzie hit.
Pokażę ci dom Davida Schwimmera,
jeśli chcesz wiedzieć, jaka jest stawka.
Na pewno ogromna.
Zarobił krocie na Przyjaciołach.
Namówmy go, by wziął mnie i Raviego.
Ravi? Kto to jest?
Ten drugi Hindus?
Nie reprezentuję go, więc mam go gdzieś.
Musisz sobie ustalić priorytety.
Nie złość się na jeden rasistowski e-mail, bo zrujnujesz sobie całą karierę.
Wiesz, ile rasistowskich maili naczytałam się o czarnych?
Seksistowskich o kobietach?
Gdybym zwolniła wszystkich tych ludzi,
to pracowałabym tu sama. Nie schrzań tego!
Staram się o te pieniądze, Dev.
O pieniądze z Przyjaciół, a ty wszystko chrzanisz.
- Nie chrzanię. - Lepiej, żebyś tego nie schrzanił.
To tutaj.
Co za widok.
Ładne biuro, prawda?
O wiele lepsze niż moje w czasie stażu w Nickelodeonie.
Obejrzałem jeszcze raz materiał z pańskiego przesłuchania.
„Kurde, to tam trzymają piłkę do baseballa?”
Jest pan zabawny.
Dziękuję.
Nie owijajmy w bawełnę. Bardzo przepraszam za e-mail.
To był głupi żart i nie powinienem tego pisać.
Cieszę się, że mogę się z panem spotkać.
Ale nie żartujmy sobie. Takie przeprosiny są zawsze udawane.
Napisał pan tego maila z kiepskim żartem.
Tyle tylko, że pana przyłapałem.
Więc to niepotrzebne.
Ciężka sprawa. Nie wiem, co powiedzieć.
Chciałbym, żeby mnie pan lepiej poznał.
Nie jestem tym, za kogo mnie pan bierze.
Lubi pan Knicksów?
Siedziałeś kiedyś przy boisku?
Nie, występuję w reklamach jogurtu. Nie zarządzam kanałem TV.
Jako dziecko uwielbiałem chodzić na mecze Knicksów.
Nie sądziłem, że kiedyś usiądę przy boisku.
Ale jazda!
Nie myślałem, że można tak blisko siedzieć.
Co powstrzyma Jerry'ego Ferrarę przed zablokowaniem gracza?
- Jesteś głodny? - Tak.
Nachosy proszę.
Co, u licha? Widziałeś?
Ten mały zjadł mi nachosa.
Poważnie?
Tak, wziął sobie jednego.
Co za bachor.
Jako dziecko oddałbym wszystko, by być na jego miejscu.
A on bawi się telefonem i kradnie nachosy.
Na każdym meczu znajdzie się jeden. Smarkacze.
- Pogadam z nim. - Jasne.
Ukradłeś mi nachosa?
Tak.
One są moje.
Co z tego? Zachciało mi się.
Nie kradnie się ludziom nachosów.
Szczęściarz z ciebie, wiesz?
Masz 12 lat. Siedzisz przy boisku na meczu Knicksów.
Nie zarobiłeś na to.
Ja cierpiałem z powodu rasizmu, by się tu znaleźć.
Sam, tata nie przyjedzie dziś na mecz.
Życzy ci udanych urodzin. Spotkacie się w domu.
Mam cię potem zabrać do sklepu z zabawkami,
gdzie możesz wydać dwa tysiące dolarów.
Nie trzeba. Jedźmy do domu.
Chcesz resztę nachosów?
Przykro mi. Wszystkiego najlepszego.
Wezmę jednego.
Nie mogłem przewidzieć, że taka jest sytuacja.
Wiesz co? Sprawdźmy, co tam u VIP-ów.
Chodźmy.
Dobrze cię widzieć.
- Spragniony? - Tak.
Zaraz się tym zajmiemy.
Dziękuję, skarbie.
- Proszę. - Jak miło.
- Lubisz owoce morza? - Tak.
Musisz spróbować krewetek.
- Fantastyczne. - Jerry Danvers, stary.
- Jak się miewasz? - Co u ciebie?
Świetnie cię widzieć.
To jest Dev Shah, świetny komik. Lada dzień stanie się gwiazdą.
- Ekstra. - Miło mi poznać.
I wzajemnie, Busta Rhymes.
Co nowego?
Kończę album, jestem dość zajęty.
Właściwie
to nagrałem kilka rzeczy, które chciałbym ci puścić.
- Zjedzmy kolację w przyszłym tygodniu. - Koniecznie.
- Miło cię widzieć. - Na razie.
- Miło było poznać. - Wzajemnie.
Świetnie.
Skąd, u diabła, znasz Busta Rhymes?
Trevora? Znam go od lat.
Zainwestowaliśmy w tę samą firmę.
Produkuje baterie do telefonów komórkowych.
Przywitam się z kolegą.
- Zaraz wracam. - Jasne, rób swoje.
Przepraszam, Bust.
Mogę o coś spytać?
Jasne.
Znacie się z Jerrym dość długo.
Planujemy współpracę.
Też chcesz zainwestować w firmę produkującą baterie?
Uważam, że powinieneś.
Widzisz ten telefon?
Nie ładowałem go od sześciu miesięcy.
To niesamowite.
Robi wrażenie.
Ale nie chodzi mi o baterie,
tylko o aktorstwo.
Mam wystąpić w jego serialu,
ale przypadkiem przeczytałem maila, w którym napisał coś rasistowskiego.
Może żartował, ale nie jestem pewien.
Co napisał?
Że chce sprawdzić, czy „moje curry jest mocniejsze”.
Bo Hindusi lubią curry?
To brak szacunku.
- Kiepsko. - Właśnie.
Zabrał cię na mecz, żeby się podlizać.
Wygląda na to, że sam się chwali swoim curry.
Tak to wygląda.
Co mam zrobić?
Ja myślę tak.
Jesteś mniejszością starającą się wejść do gry.
Trafiła ci się rzadka szansa,
zwłaszcza że w tej sytuacji możesz wywrzeć nacisk.
Nie powinieneś grać rasistowską kartą.
Spróbuj raczej na tym zarobić.
Rozumiesz?
- Tak. - To dobrze.
Powodzenia. Zaznam rozkoszy z tymi krewetkami.
- Fajnie. - Cześć.
Dobrze się bawiłeś?
Genialnie.
Dziękuję za zaproszenie.
Chcę powiedzieć coś ważnego.
W mailu był niesmaczny żart.
Ale gdyby prześwietlić wszystkie maile, to w każdym znalazłoby się
coś obraźliwego.
Dla mnie ważniejsze jest,
czemu w serialu nie mogą wystąpić dwaj Hindusi.
Czemu ja albo Ravi, a nie obaj?
Będę szczery.
Gdybym nakręcił serial z dwoma Hindusami,
każdy by myślał, że to serial o Hindusach.
Większość widzów by się z nim nie utożsamiała.
Nie powiedziałbyś tego o serialu z dwoma białymi.
W każdym występują dwaj biali.
O Detektywie nie mówi się, że jest serialem o białych detektywach.
Dla jasności, to nie moja opinia, tylko widzów.
Jerry Danvers bardzo chciałby zobaczyć dwóch Hindusów w serialu.
Bo czemu nie?
Ale na to jeszcze za wcześnie.
A może by spróbować?
Ze mną i z Ravim? Zobaczymy, co będzie.
A może obsadzimy ciebie, wystąpisz w stu odcinkach,
podpiszesz dużą umowę i zarobisz 50 do 75 milionów dolarów?
O, kurde.
To pieniądze Schwimmera.
Domyślam się, że ten hinduski mięśniak to Anush.
Jak leci?
Nie masz nic przeciwko?
Skąd, prawdziwy Mięsień z Bombaju? Jestem zaszczycony.
Już w porządku po tym alarmie z laktacją?
W zupełności.
Musimy pomówić o interesach. Możesz nas na chwilę...
Jasne, stary.
Poćwiczę w kuchni,
- dopóki nie skończycie. - Super.
Opowiadaj. Rozmawiałeś z Danversem?
Co powiedział?
Spytałem, dlaczego nie może być nas dwóch.
Szczerze mówiąc, on naprawdę chce jednego.
Nie ma miejsca dla dwóch Hindusów w jednym sitcomie.
Czemu?
To jeszcze nie ten poziom.
Coraz więcej Hindusów pojawia się tu i tam,
ale jako dekoracja.
Nie jesteśmy od głównych ról.
My nie pieprzymy lasek ani nic.
Nie ten etap.
Wezmą jednego, ale dwóch nie.
Czarni niedawno doszli do poziomu, że może ich być dwóch.
Ale jeszcze nie trzech.
Bo wtedy robi się serial o czarnych.
Hindusi, Azjaci, geje...
Może być jeden, ale dwóch nie.
Jest dwóch gejów w Will i Grace.
Nie, tylko Sean Hayes. Jack.
Jest ich tam dwóch.
- Kto jeszcze? - Will, główny bohater.
To serial o nim. On jest gejem.
Serio? Chyba nigdy tego nie oglądałem.
To lata 90. Słowa uznania dla twórców.
Dwóch jest we Współczesnej rodzinie.
Rozumiem. Dwaj geje są dozwoleni.
Jest postęp. Brawo geje.
Muszę coś zjeść, żeby się odstresować.
- Masz makaron? - Owszem, bucatini.
W pudełku z niebieskim wieczkiem.
Uważaj na guanciale. Jest pyszne.
A spaghetti? Mogę je zjeść?
To nie spaghetti, tylko bucatini! Jest grubsze.
Chcesz spaghetti?
Trzymaj te węglowodany z dala ode mnie. Wiesz, że to moja pięta Achillesa.
Przedyskutujmy następny krok.
Co zamierzamy?
Następny krok? Nie wiem. Nie będziemy ujawniać maila.
Muszę to powiedzieć. Zachowujesz się jak wujek Taj.
Wujek Taj?
Wujek Tom, wujek Taj.
- Przestań. - Czemu go bronisz?
Bo wziął cię na mecz koszykówki?
Nie bronię go.
Chce obsadzić jednego z nas. To niezły interes.
Jeśli jeden z nas wystąpi
w roli ciekawego Hindusa o bogatym wnętrzu,
a nie etnicznego rekwizytu, który ma powiedzieć:
„Witamy w...”
To jest coś.
Moja agentka.
Halo? Wiadomo coś nowego w sprawie Trzech kumpli?
Po to dzwonię.
Danvers cię uwielbia.
Ale wybrał kogoś innego.
Co? Kogo?
Innego Hindusa.
Komika o imieniu Hemanth.
Nawet nie obejrzał całego castingu z Los Angeles
i zmienił zdanie.
Mówisz poważnie? Innego Hindusa?
Przykro mi. Coś ci znajdziemy.
Jest casting do roli w Czarnej liście.
Bohater prowadzi hinduski bar,
w którym jada James Spader.
Nie chcę takiego badziewia.
Też bym nie chciała.
- Później pogadamy. - Na razie.
Co się stało?
Obsadzili jakiegoś Hemantha.
Znasz kogoś takiego?
Nie znam.
Kto to, u licha?
- Jakiś komik z LA. - Boże.
Chrzanić go. Ujawniamy e-mail.
Trzeba zadzwonić do kolegi 'Nusha, Prashantha.
- Pamiętasz go? - Prashanth!
Zajmuje się hinduskimi sprawami sądowymi.
Znasz reklamę Popchipsów?
Z pomalowanym na brązowo Kutcherem? Znam.
Oni to rozdmuchali.
Kutcher nie tylko przyszedł do ich biura i przeprosił,
ale obdarował ich masą Popchipsów.
One są pyszne. Przypominają małe papady.
Zróbmy tak.
Zbierzmy paru Hindusów,
niech pozamieszczają wredne tweety.
Mam się przerzucić na ciężarki czy działamy?
To wy jesteście Dev i Ravi?
Jak leci? Dev.
- Miło was poznać. - Ravi.
Rick Romero, dyrektor centrum.
Cieszę się, że przyszliście. Z przyjemnością wam pomożemy.
Ale mam złą wiadomość.
Musieliśmy rozstać się z Prashanthem.
Fatalnie.
Mamy mało spraw związanych z Hindusami
i ciągle siedział bezczynnie.
To dobrze dla Hindusów. Źle dla tego konkretnego Hindusa.
Wciąż na liście, co? Redskins?
SPRAWY: 1) WASHINGTON REDSKINS
Nie wiem, co robić.
Jest na wokandzie od 1994 roku.
Wydaje się, że wystarczyłby jeden telefon.
„To rasistowska obelga. Możecie to zmienić?”
„Nie ma sprawy”.
Poczułem się pewny swego, gdy ją zaakceptowali.
Zrobiłem nawet model.
Super.
Co to jest?
Moja sugestia co do zmiany nazwy.
Waszyngtońskie Pałeczki.
Poważnie?
Podobnie brzmi. Wsłuchajcie się.
Pałeczki, Redskins.
To ma sens.
Sam nie wiem.
Chyba nie ma...
Jaki jest najlepszy sposób zaszkodzenia Danversowi?
Już to robiliśmy.
Pierwszy krok to komunikat prasowy
i maile do wszystkich użytkowników z naszej bazy.
Ile to osób?
Czterdzieści tysięcy. Byle co potrafi ich wkurzyć.
Mogę coś wtrącić?
To są bagietki.
A to paluszki z mozzarellą.
A gdzie te pieprzone pałeczki?
Zdrowie, stary.
Bo strzelam sobie w stopę i już nigdy nie dostanę pracy.
Jesteś bohaterem. Robisz to dla dobra ogółu.
Dla dobra ogółu. I dla Johnny'ego 5. On żyje.
I dla Bobby'ego Jindala. On ma szansę.
Nie zgadzam się z ani jednym jego słowem,
ale miło, gdy się powiedzie brązowemu.
Shannon, co słychać?
Ciekawy rozwój wypadków. Danvers nie żyje.
Co?
Miał atak serca. Lepiej nie ujawniaj tego maila.
Mówisz poważnie?
Najzupełniej.
Takie porąbane żarty nie są w moim stylu.
Wszystko dzieje się szybko. Szefową została Joan Erickson.
Już podejmują decyzję w sprawie pilota.
Chcą się jutro z tobą spotkać.
Zadzwonię później.
Czas skubnąć trochę pieniędzy z Przyjaciół. Na razie.
Co się stało? Masz drugie przesłuchanie do reklamy?
Jasny gwint. Jerry Danvers nie żyje.
Ten Jerry Danvers?
Tak, Ravi. Jedyny Jerry Danvers, jakiego znamy.
Właśnie on nie żyje.
Miał atak serca.
Cholera.
To nasz styl.
Rasistowskie łajzy umierają, a my przejmujemy interes.
Facet przed chwilą umarł. Nie przybijam żadnej piątki.
Po pierwsze, bardzo mi przykro z powodu śmierci pana Danversa.
Dziękuję.
Wszystkim nam go brakuje. To były ciężkie dni.
Zapewne.
Zaprosiłam cię na spotkanie, bo choć uwielbialiśmy Jerry'ego,
był on bardziej konserwatywny niż my.
Trzej kumple to jego serial.
Uwielbiał go.
My uważaliśmy, że jest zbyt tradycyjny.
Rezygnujemy z jego produkcji.
Fatalnie.
Skoro nie chodzi o serial,
o czym mamy rozmawiać?
Jestem wielką fanką twoją i Raviego.
Przeczytałam maile Jerry'ego i zastanawiam się,
czemu w serialu nie może być dwóch hinduskich aktorów?
To śmieszne i obraźliwe. Chcę zrobić serial z tobą i Ravim.
Może być was dwóch.
Właśnie tego się domagałem.
Zróbmy to!
Skoro teraz ja decyduję,
chcę się skupić na świeżych i nowatorskich pomysłach.
Mam tylko takie.
Kupiłam prawa do serialu Larry i Balki.
Chcę zrobić nową wersję, w której zagracie obaj.
Tylko pomyśl. Jeden z bohaterów jest Hindusem.
Urodził się i wychował w Ameryce, więc jest zasymilowany.
Z Indii przyjeżdża jego kuzyn i się do niego wprowadza.
Czuje się zupełnie nie na miejscu.
To może być ciekawe.
Zagrałbyś Srikumara, imigranta.
Umiesz mówić z akcentem, prawda?
Co takiego?
Obsadzamy Raviego w roli Amerykanina, Darrena.
Nie chciał mówić z akcentem.
Kategorycznie odmówił.
Więc on będzie Larrym, a ja mam być Balkim?
Hinduskim Balkim?
Tak, cieszysz się?
Wybierzmy inny piątkowy serial.
Może Family Matters? Zagrałbym hinduskiego gliniarza.
W TV nigdy nie pokazują hinduskich gliniarzy.
To byłby przełom.
- Czemu nie chcesz mówić z akcentem? - Nie lubię grać stereotypów.
- To obraźliwe. - Robiłeś to wiele razy.
Twoja strona internetowa składa się z hinduskich stereotypów.
Pracownik stacji benzynowej, informatyk, człowiek z tłumu mówiący z akcentem.
Można zarobić pieniądze, a ciebie ruszyło sumienie?
To stary Ravi, jasne?
Przed odkryciem z Krótkiego spięcia 2.
A co tam jest nie tak?
To biały aktor. Pomalowali mu twarz na brązowo.
Jak w reklamie Popchipsów?
A Mindy Kaling jest prawdziwa?