"Sayın Başkan, Askeri Kurul üyeleri,
Başbakan Cho.
Burada, Oval Ofis'te olmak gerçek bir onur.
Ama keşke daha iyi durumda buluşsaydık.
Dünyanın başlıca bilim insanlarıyla toplantıdan geliyorum.
Hepsi öldü.
Virüs hepsini öldürdü.
Bir örnek almıştım, ancak şişede değil.
Benim kanımda."
"Doktor Vincent, kanınızdaysa, öyleyse bu virüs, Aman tanrım"
"Evet.
Hastalık...
...başladı."
Sağ ol, Ben.
Çok iyi bir performanstı Dev.
"Hastalık"tan sonraki duraklaman olağanüstüydü.
Harika bir duraklama.
Bugünkü en iyi duraklamalardan.
Geldiğin için çok sağ ol.
Siz sağ olun...
Vaktiniz için.
Yine duraklama.
Harikaydı.
Yönetmenimiz haftaya gelecek.
Yönetmenli bir seansa gelmelisin kesin.
Ofisim arayacak.
Çok sevindim.
Filmin başrolleri kimler? Haber var mı?
Aramızda kalsın,
Colin Salmon ve Kerry Washington ile anlaşmak üzereler.
Böyle giderse 50 Cent'i de
görmezden gelen kötü senatör yapacağız.
Siyah bir virüs filmi falan mı olacak?
Evet, aynen öyle.
Siyah virüs filminden tekrar aradılar.
Güzel olabilir.
Ulan! Kahretsin! Kahretsin!
Ne? Ne oldu?
Takvimimin güncellenmediğini fark ettim.
Doktor Ramusami geliyor.
Tren istasyonundan almayı unuttum.
Çok acımasızsın.
Arkadaşın ta Hindistan'dan geliyor, alman gerek.
Tüm randevularım takvimimde.
Sabahları "ding" ediyor.
Günü böyle planlıyorum.
Bakıyorum ne yapacakmışım.
Bugün "ding, ding" gelmedi.
Yeni iPad aldın. Randevularını ona taşıman lazım.
"Dingler" neden otomatik taşınmıyor?
"Ding" diye bir şey yok. "Ding" demeyi bırak.
Randevular otomatik taşınmıyor. Sen taşıyacaksın.
Ayarla diye ne zamandır arıyorum. Hiç geri dönmüyorsun.
Doktor Ramusami şimdi muhtemelen Penn İstasyonu'nda
elinde krakerle geziniyor.
kraker mi yiyor bilmiyorsun.
ve bu New York'ta yalnız kaybolmuş biri için
iyi bir en kötü durum senaryosu.
Gidip almam lazım.
Şu iPad'i halleder misin lütfen?
Daha sonra olmaz mı?
X-Men 'e gideceğim. Fragman kaçmaz.
Gitmeliyim. Bilgisayar tamircin değilim.
THIRALNALVELI, HİNDİSTAN 1958
O ne öyle?
Abaküsüm.
Ver bakayım.
Bozuk galiba.
Bozuk falan değil.
Yok, kesin bozuk. Tamir edeyim.
Yapma ya.
Baba, tıp fakültesine gidip doktor olmak istiyorum.
Ramesh, buna verecek paramız yok.
Birkaç seneliğine fabrikada çalış.
Sonra konuşuruz.
Bu taraftaysa muayene odalarımız var.
Tesisimiz işte böyle bir yer.
Her şeyi anladın mı?
Evet. Söylediklerine göre yeni bir doktor geldiğinde
ailece biftek restoranına götürüyormuşsunuz.
Bu gece mi olacak?
Eşimi alayım mı?
Hayır, akşam yemeği yok.
Yemeğini kafeteryada yiyebilirsin.
-Gözlerin kapalı mı? -Evet.
-Kapalı mı? -Evet.
Aç bakalım!
Bilgisayar!
Teşekkür ederim, baba.
Daha sonra yapsam?
X-Men 'e gideceğim. Fragman kaçmaz.
Gitmeliyim. Bilgisayar tamircin değilim.
Tamam.
DEV: Çıktım.
Ben birazdan çıkıyorum, baba.
Sana e-posta attığım makaleyi okudun mu?
Yok. Daha fırsatım olmadı.
Tarım sübvansiyonlarının 10 sene içinde nasıl
yavaş yavaş tüm ülkede kuraklığa yol açacağını anlatıyor.
Ne kadar iç açıcı.
Ben artık gideyim.
Ama seni görmek güzeldi, baba.
Gitmeden önce
marketten bir koşu bir paket pirinç alır mısın?
Üzgünüm, gidemem. Arkadaşla filme gideceğiz
ve filmden önceki soruları yanıtlamaya bayılıyorum.
Bir an önce gideyim.
HU WEI, TAYVAN 1958
Toku. Git pirinç getir.
Git pirinci yıka.
Bu akşam et yemek istiyoruz. Git tavuğu getir.
Toku, Amerika'ya gidersen, tanıdığın kimse olmayacak.
Hiçbir şeysiz olacaksın.
Ama fırsatım olacak.
Daha iyi bir yaşamım olacak.
Kusura bakmayın, masamız yok.
Galiba Asyalıyız diye masa vermiyorlar.
Geldiğiniz için sağ olun.
İşler iyi gidiyor. Hem de çok iyi.
Tüm fedakarlıklarımıza değecek. Güzel bir hayatı olacak.
Burada her istediğini yapabilecek.
Üzgünüm, gidemem.
Arkadaşla filme gideceğiz, filmden önceki soruları
yanıtlamaya bayılıyorum.
Ben bir an önce gideyim.
Anlıyorum. Filmin tadını çıkar.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
ANNE BABALAR
Bunu söylemem lazım, izlediğim 15 X-Men filmi arasında
kesinlikle ilk dokuza girer.
Evet, 30 kahraman, 40 kötü adam falan vardı.
Artık filmlerde çok fazla kişi oynatıyorlar.
Babamdan mesaj:
"Lütfen gelip iPad'ime bak. Şimdi de 'dinglemeyi' bırakmıyor"
Baban mesajla 'tamir et' diyor mu?
Mesaj atmayı bildiğini sanmıyorum.
Konuşmayı da sevmiyor.
-Haftada üç kelime falan ediyor. -Babalarımız çok tuhaflar.
Babama geri aradıklarını söylediğimde
Siyah virüs filmi için mi? Harika.
Teşekkür ederim.
Ona söyledim. "Peki. iPad'ime bakabilir misin" dedi.
"Aferin evlat." deseydi.
Veya "Oğlum, senle gurur duyuyorum."
Babamın ağzından "gurur" kelimesini hiç duymadım.
Hep şöyle: "Bu kadar mı? Başarıların bu kadar mı?"
Ay'a bile gitsem, suratıma bakıp "Mars'a ne zaman gideceksin?" der.
"Ay'a mı gittin? Devlet üniversitesini bitirmekle aynı şey.
Ne zaman Harvard'ı bitireceksin, yani Plüton'a gideceksin"
Sanki Asyalı aileler, gurur duyduklarını söyleyecek
duygusal kapasiteye sahip değil.
Bir beyazın anne babasını gördün mü?
Çok nazikler.
Son sevgilimin annesiyle yemeğe gitmiştik.
Yemeğin sonunda ailemin hayatım boyunca bana sarıldığından
daha çok kez sarılmıştı.
Evet, çoğu beyaz aile, beni evlat edinmek için yarışır.
Babam arkadaşı Doktor Ramusami'yle çay içmeye çağırıyor.
Sen de gel. Çıkmak için bahanem olsun.
Baban ve yaşlı bir Hintliyle takılmamı mı istiyorsun?
Yok. Hava güzel.
Parkta takılıp telefonumdan NBA takas dedikodularına bakacağım.
Yapma işte. Benim için.
Peki, ama sen de
Asyalı-Amerikalı iş adamları için
tanışma toplantısına geleceksin.
Haftaya kuzenim James yapacak.
-Tamam, anlaştık. -Tamam.
Brian, Hindistan'dan atıştırmalık dener misin?
Mysore pak, murukku, mirchi, omapodi.
İstersen popadam da var.
Yok, tokum, teşekkürler.
Mini popadam ister misin?
Tamam, ufaklardan alırım...
Dev, oyunculuk nasıl gidiyor?
İyi gidiyor.
Bir filme başvurdum, güzel olacak.
Daha çok reklamlarda oynuyordum, ama geçende
normal oyunculuğu deneyeyim dedim. Bu ilk seçmemdi.
İlk seçme iyi gittiyse çok iyi gidiyor demektir.
Sağ olun. Babama da söyleyin.
Iron Man yıldızı olmalıymışım.
Iron Man filmleri çok güzel. Adam hem güçlü hem komik.
Oyunculuğa nasıl başladın?
Hep yapmak istediğin bir şey miydi?
Hayır. Bir gün Washington Square Park'ta yürürken
bir adam geldi, Fruit by the Foot reklamı için
azınlık oyuncu aradığını söyledi. Evet dedim, iyi kazandım.
Reklama devam ettim. Oradan da normal oyunculuğa geçtim.
Güzel. Güzel hayat kuruyorsun. Baban senin yaşındayken
fermuar fabrikasından bile ayrılmamıştı.
-Fermuar fabrikası mı? -Evet.
İki yıl fermuar fabrikasında çalışıp
tıp için para biriktirdim.
Bana hiç bahsetmemiştin.
Evet, baban çok çalışırdı.
Hani fermuarın ucundaki çektiğin ufak uçlar var ya?
İçlerindeki delikleri o yapardı.
İşinin en iyisiydi.
Amerika'ya gelmese
şimdi sen de aynı fermuar fabrikasında delik açıyor olurdun.
Şimdiyse Amerika'da yaşıyor.
En büyük derdi de dairesindeki internet.
Bu ciddi sorun.
Düğün pastasına düşen adam videosu vardı ya.
-Açması çok uzun sürdü. -Videoyu ben de gördüm!
Çok komik!
Brian, linkini bana da yolla lütfen?
-Tabii. -Neden benden istemedin?
Brian'ı seviyorum.
Mason mesaj atmış, "Happy Endings başlıyor."
-Gitsek mi? -Olur.
Babamın fermuar fabrikası hikayesi çok acayipti.
Hiç bilmiyordum.
Babanın geçmişini biliyor musun?
Önemli kısımlarını biliyorum.
Fakirmiş.
Başka ülkedeymiş.
Zormuş.
Sonra buraya gelmiş.
Kısacası böyle işte.
Her göçmen hikayesi gibi yani. Çok zormuş.
Baban olduğu için biraz daha önemsemelisin.
Haklısın ama pek konuşmuyor.
Bir kere askerlik resmini buldum.
'Zor zamandı' deyip odadan çıktı, gitti.
Düşününce çok acayip.
Biz ilk kuşak çocukların harika hayatları var.
Anne babalarımızın fedakarlıkları sayesinde.
Ama hiç teşekkür etmiyoruz. Teşekkür için hiçbir şey yapmıyoruz.
Bir şey yapmasak mı?
Hediye falan mı?
Babama ne hediye alacağım ki? Hiçbir ilgi alanı yok.
Su içmeyi seviyor, susamamayı falan.
Beş litrelik su hediye edebilirim.
"Ayın Suyu Kulübü" falan var mı acaba?
Güzel bir yemeğe çıkarsak?
Hayatlarını daha çok öğrenir, teşekkür etmiş oluruz.
Olur tabii, neden olmasın?
Babam kesin ister.
Çünkü yemeğin yanında ne içecek, söyleyeyim mi?
Su.
Alo?
Dev, yönetmenimiz yarın gelemiyor.
Ama seçmeni çok sevdi.
'Skype üzerinden hemen seçme yapabilir miyiz?' diyor.
Evde internet son günlerde çok kötü.
Bir-iki saate yapalım mı? Bir arkadaşıma falan gideyim.
Çok az vakitleri var.
Hemen girecek bir yer bulamaz mısın?
Peki. Bilgisayarımı alayım, bir yol bulurum.
15 dakikaya arayayım, olur mu? Sağ olun.
Sesim iyi geliyor mu?
Evet, Dev.
22. Sahne'yi okuyacaksın. Doktor Vincent rolü.
Evet, iyi.
"Örnekleri ayırdım.
Hesaplarım doğruysa, hastalık gelecek 12 saat içinde
bir milyar kişiye bulaşabilir."
-"Tanrım." -"Bir dakika.
Örneklerden biri kayıp.
Olamaz. Şişe.
Şişe açılmış"
"Doktor Vincent, virüs havaya karıştı."
"Hastalık! Geliyor!
Bir saniye duralım. Hastalık ilk kez gerçekleşiyor.
Ayakta oynamanı istiyorum.
Oturdun mu? Kalk lütfen.
Vücudunu ele geçiriyor gibi yap.
"Hastalık!
Geliyor!
Virüs etimi yiyor!
Gözlerim yanıyor!"
"Laboratuvarda ne oluyor?"
"Odanın her yerinde!
Virüs hepimizi öldürecek!
Herkes dışarı çıksın!
Dışarı dedim!
Dur! Hayır! Çok geç!
Kapatın kapıları
İçeride kalın! Virüs yayılmasın diye kendimizi feda etmeliyiz!
-Hayır!" -Beyefendi.
Yaptığınız her neyse burada yapamazsınız.
Lütfen çıkın.
Seçmem var da.
Seçmeyi bitirsem? Bitmek üzere.
Neredeyse bitti.
Tamam mı? Olur mu?
Pardon. Kaldığım yerden başlıyorum.
"Olamaz!
Hayır!"
Bu kadar.
Teşekkür ederim.
Tamam Dev, sağ ol. Tekrar arayacağız.
Herif neden kahveciden arıyor?
Evsiz falan mı bu?
Şey, hâlâ bağlıyız.
Öyle mi? Pardon. Tamamdır.
Geldiğiniz için çok sağ olun.
Brian'la sizi güzel bir yemeğe çıkarıp
teşekkür etmek istedik.
Çok çalıştınız.
Bu ülkeye geldiniz.
Bize daha iyi bir hayat verdiniz, bizse hiç teşekkür etmedik.
Evet. Anne babalarımıza.
Beyefendi, bakar mısınız?
Brokolili tavuk ütfen.
Brokolili tavuk istiyor, kusura bakma.
Lütfen sadece Çinlilere verdiğiniz güzel yemeklerden getirin.
Tabii ki.
Tayvan'da bunu yediğimizi sandıklarına inanmıyorum.
Düşünebiliyor musun?
Buradaki süper özel bol baharatlı Siçuan tavuğu nedir?
Ramesh, niye buna bakıyorsun?
Acı yemezsin ki.
Süper özelmiş. Güzel olsa gerek.
Dev, Y. Zelanda gezi resimlerini getirdin mi?
Unuttum. Pardon.
Makinesiyle bir sürü fotoğraf çekiyor ama hiç göremiyoruz.
Ben iPad'imle bir çok fotoğraf çektim.
Hayır. Tek parça uzun bir video çektin.
Tüm yolculuk var, dostum.
Her şeyi görüyorsun.
Anne, niye tek pirinç pilavı yiyorsun?
Canım ne isterse onu yerim. Senin ne yediğine karıştım mı?
Çin yemeği sevmem bile.
Niye söylemedin? Buraya gelmez, başka yere giderdik.
Burası güzel.
Anneni bir kere getirdim. Bir şey yemedi.
Çünkü Çin yemeğini sevmiyormuş.
Ben seviyorum. Çok güzel.
Yemeğe çıkmamızın bir diğer nedeni,
daha iyi tanımak, buraya nasıl geldiğinizi dinlemek.
Baba, paylaşmak istediğin bir hikaye var mı?
Anlatmaya değer bir şey düşünemiyorum
Hadi ama. Kesin bir şey vardır.
Mesela Tayvan'da büyürken neler yapardın?
Çok çalıştım.
Peki.
Enteresan bir şeyler oldu mu?
Hayır.
Peki ya siz?
Bizim yaşlarda New York'ta neler yaptınız?
Ben çalışıp sana ve babana baktım.
Peki eğlence için?
Eğlenceli bir şey yapmadık.
Eğlence yeni bir şey, farkındasın değil mi?
Eğlence, sadece senin kuşağının lüksü.
Peki çocukken? Eğlenmek için ne yapardın?
Baba! Şu gitara baksana! Alabilir miyiz?
Saçmalama.
Dayak mı istiyorsun? Buna vaktimiz yok.
Baksana dostum.
Sana gitar aldım.
Baba, oyunumu oynuyorum.
Her türlü oyuncağın vardı.
Seni futbol takımına, gitar dersine götürürdük.
Nintendon vardı.
Ben ders çalıştım, sokakta oynadım,
biraz pilav yedim ve uyudum.
Anne, ya senin Amerika'daki ilk günün? Çok heyecanlı olmalı.
Hayır, beni havaalanından eve bıraktılar, baban da işe gitti.
Hiç tanıdığım yoktu. Babanı da tanıyor sayılmazdım.
Görücü usulü evlendik.
Tanışalı bir hafta falan olmuştu.
Ama ya ilk gün? Şehri keşfe çıktınız mı?
Hayır, koltukta oturup ağladım.
Çok üzücüymüş.
Sen sordun!
Başka bir şey var mı?
Evet, telefonu açmaya korkuyordum,
aksanım yüzünden beni kimse anlamıyordu.
Telefonu açmaya ben de korkuyordum.
Amma çok bağırıyorlar.
"Ne? Ha?"
Bu ülkeye yeni gelmişim.
Neden bu kadar kızgınlar?
Çok ayıp. İngilizcen gayet güzel.
Buraya ilk gelişinden
veya çocukluğundan başka hikaye hatırlıyor musun?
Evcil tavuğunu mu yedin?
Evet.
Kesebileceğin başka evcil tavuğun var mı?
Burada 45 dakikadır bekliyorum.
Brokolili tavuğum nerede, dostum?
Bir keresinde, Brian küçükken
bir restorandaydık.
Bize bakalım diye bir tepsi tatlı getirdiler.
Brian çikolatalı pastadan bir parça alıp, yüzüne bulaştırdı.
Belirtmek isterim ki yedi yaşındaydım.
"Leziz!"
Dev'i bir keresinde Pizza Hut'a götürdüm.
Bir kız kabadayılık yaptı.
Onu top havuzunun içine attı.
"Baba! Wendy beni itiyor!" dedi.
Okula geç başlamıştı. Kız kocamandı.
Eğlenceli.
Eğleniyorum.
Geçen gece müthişti. Bunları hiç dinlemedim.
Ne acayip bir yolculuk.
Babam nehirde yıkanırmış.
Şimdiyse onla konuşan bir arabası var.
Her göçmenin hikayesi muhtemelen onlarınkiler kadar acayip.
İyi ki yaptık.
Babamın "Ting Ting" diye mandası olduğunu bilmediğim
bir dünyada yaşamak istemem.
Ben de annemin Kunjilikaka diye dostu olduğunu. Harika isim.
Bu ne? Anne babalarımızın mesaj grubunda mısın?
Babam da mı var?
Galiba. Yemekten sonra numaralarını almışlardır.
Ben neden yokum?
Başka bir Brian var.
Brian Donkers. Birisi bir hata yapmış.
Akşam yine yemekte buluşmak istiyorlar.
Babam: "Chow'un Yeri'nde 'chow chow'layalım."
Senin baban: "Kulağa eğlenceli geliyor. Buna katılırım."
-Bir dakika ya. Ne oluyor? -Tekrar yemeğe çıkamayız.
-Peter Chang'le takılamam. -Bir yemek yedik.
Babamla ciddi ilişki istemiyorum.
-'Gelemiyoruz' de. -Oldu.
'Kusura bakmayın, Brian'la benim programımız var.'
Peter Chang: "Dev, merak etme.
Kabadayı Wendy gelmiyor. Ha ha."
Vay vay. Peter Chang feci laf attı.
Brian Donkers: "Ben varım!"
BABAM: YEMEĞE GELEMEMENE ÜZÜLDÜM. ARA.
O garip Skype görüşmesi için çok özür dilerim.
Tekrar okumayla daha iyi oynayabilirim.
Bence de. Stüdyo seansı için
ben de eni bu yüzden çağırdım.
Harika.
Ama bir mesele var,
Doktor Vincent için başka bir oyuncuyla anlaştık.
Temsilcisi 10 dakika önce arayıp anlaşmasını tamamladı.
Ben de seni seçmeye alıp
herkesin vaktini harcamaktansa sana gerçeği söyleyeyim dedim.
Ama şimdi bu kararımdan pişman olmaya başlıyorum.
Neyse. Sorun değil. Başka işim zaten yoktu.
Ben çıkayım öyleyse.
Bir su alayım.
Şey, onlar insanlar beklerken içsin diye.
Ele alıp gitme yapmıyoruz.
Dalga mı geçiyorsun?
İnsanlar alıp gitsin diye değiller.
New Orleans'ta yaşamıyoruz.
BABAM: MEŞGULSÜN HERHALDE. VAKİT BULUNCA ARA.
Alo.
Selam, baba. Nasıl gidiyor?
Doktor Ramusami'yi şimdi tren istasyonuna bıraktım.
Senden ne haber dostum?
Pek bir şey yok.
Her şey yolunda mı?
Film ekibiyle görüştüm, rolü bana vermiyorlar.
Boş ver.
Annenle birlikte senin Go-Gurt reklamını izledik.
İyi oynamışsın, dostum.
Onlara YouTube'u gösterdin mi?
Hayır, genelde seçmelerde YouTube klipi izlenmiyor.
Ama sağ ol.
Sorun değil.
Bir sonrakinde oynarsın.
Peki, sonra konuşuruz.
Hoşça kal.
Gözler kapalı, değil mi?
-Evet. -Evet.
Tamam, açabilirsiniz.
Sürpriz!
-Sana hediye aldım. -Çok güzel.
Thatha almadı demiştin, ben alayım dedim.
Bir aylık da ders aldım.
Teşekkür ederim, Dev.
Kucaklanmayı hak ettin.
Bana hediye yok mu?
Sana da bir şey aldım.
Fotoğraf.
Çok güzelmiş.
Çok teşekkür ederim.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Evet, yemeğe nereye gidelim?
Bay Chow'un Yeri.
Ramesh, hadi oradan. Çin yemeğini sevmediğimi biliyorsun.
Evde mi pişirsek?
-Evet, korma yapayım. -Güzel bir yemeğe çıkmayalım mı?
Hayır, bizi lüks yerlere götürmene gerek yok.
Bizi haftada bir ara.
Bu yeterli olur.
Peki. iPad'i ver.
DEV'LE HAFTALIK TELEFON GÖRÜŞMESİ
Üzgünüz Bay Chow
Bugün restoranına gelmiyoruz
Yapmasana.
Haklısın, Baba.
Bitmişiz.
Söylemiştim.
Gitarcı kalan dersleri iptal ettiğini söyledi.
Evet, denedim.
Pek hoşuma gitmedi.
Telleri parmaklarımı acıtıyor.
Hindistan'da ufakken Thatha'nın gitar almadığı
acıklı hikayen ne olacak?
Bilmem. Git başımdan.
Bırak da bilgisayar oyunlarımı oynayayım, dostum.