ฝันเป็นจริงดังใจ
ถ้าเธอจะขอกับดาว
เพลงเพราะติดหูดีเนอะ สวัสดี
ผมชื่อคริกเก็ต ชื่อเต็มว่าจิมินี่ คริกเก็ต
และผมจะมาเล่า เรื่องราวแสนมหัศจรรย์ให้คุณฟัง
เรื่องราวนี้เริ่มต้นเมื่อนานมาแล้ว
ที่จริงมันเริ่มเมื่อกาลครั้งหนึ่ง นานแสนนานมาแล้ว
แบบนี้สิ ดีขึ้นเยอะ ถูกต้องขึ้นเยอะ
ไม่เคยเข้าใจว่าทำไมถึงพูดแบบนั้น ทำไมถึงเป็น "กาลครั้งหนึ่ง"
ใครเล่าเรื่องนี้กันแน่ ฉันหรือนาย
นายเป็นใคร
ฉันก็คือนาย แค่แก่กว่าและฉลาดกว่า
จริงเหรอ รู้ได้ไง
เพราะฉันคือผู้บรรยาย ที่เล่าเรื่องหลังเหตุการณ์นี้จบแล้ว
ฉันรู้หมดว่าจะเกิดอะไรกับนาย ในการผจญภัยนี้
จริงเหรอ งั้นขอถามหน่อย ฉันต้องทนหนาวอย่างนี้อีกนานไหม
เดินต่อไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็รู้
นักเล่าเรื่องประสาอะไรเนี่ย
ให้ฉันเล่าต่อไหม
เอาเลยสิ เล่ามาจนพอใจได้เลย
ขอบคุณ
กาลครั้งหนึ่ง นานแสนนานมาแล้ว
ฉันรอนแรมมาถึง หมู่บ้านเล็กๆ มีเสน่ห์แห่งหนึ่ง
"มาสโตรเจปเปทโต ช่างแกะไม้ ผู้ผลิตนาฬิกา ของเล่น ของเบ็ดเตล็ด"
ของเบ็ดเตล็ดเหรอ ที่นี่ฟังดูเหมาะกับฉันนะ
"ตรงนี้หน่อยดีไหม
"ลองเติมหลังหูนี่ไง
"แค่คล้ายๆ เด็กผู้ชายหุ่นชักใย
"ก่อนยังเคยมีเขา ยังคงคิดถึงอย่างเก่า
"ใจดวงน้อยที่หลุดลอย
"ไม่มีเหลือแม้เงา
"เมื่อหลับตายังคงฝัน ช่างดูงดงามครบครัน
"แค่หวังว่าฉันจะทำให้มันเป็นจริง
"สิ่งที่ใจเฝ้ารอ
"อาจไม่มีวันสานต่อ
"ความจำเหล่านี้อาจช่วยให้มี
"หนทางให้ใจคืนดี เมื่อเขาอยู่ด้วยตรงนี้"
เคยมีรอยยิ้มด้วยกัน
แต่ไม่รู้สักที
ความสุขชั่วนิรันดร์นั้น ก็แค่ฝันที่ไม่เคยมี
ถ้าเป็นจริงย่อมต้องดีกว่า ความทรงจำที่มี
แค่ภาพที่เห็น อยากขอให้เป็น
เหมือนเช่นที่ฉันได้เห็นทุกที
ว่าเคยสุขใจเพียงใด
เมื่อเขาอยู่ด้วย
ตรงนี้
ใช่
ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ
ขอโทษครับคุณผู้หญิง
คือ...
ฟิกาโร่ เสร็จแล้วละ คิดว่าไงบ้าง
งั้นเหรอ
ฉันว่าเจ้านี่เหมือนเขามากนะ
เหมือนมากๆ
ไม่นะ ฟิกาโร่ ซิญญอเรริซซี่มาอีกแล้ว
ซิญญอเรริซซี่ ขอโทษครับ ร้านเราปิดตอน 6.04 น.
- ตอนดวงอาทิตย์ตกพอดี - เจปเปทโต ขอโทษที่มารบกวน
ผมเห็นไฟเปิดอยู่ เลยคิดว่าน่าจะลองถามดูอีกสักครั้ง
ขอร้องละ ขายนาฬิกาคุกคูให้ผมเถอะ
เรือนที่มีเจ้าเป็ดน่ารัก กับจระเข้น้อยอยู่น่ะ
นาฬิกานั่นไม่ได้ไว้ขาย ผมบอกคุณหลายรอบแล้ว
ผมให้ 20 ลีราเลย 30 ลีรา
อยากได้เท่าไรผมจ่ายให้เลย
มันมีค่ากว่าเงินทอง ซิญญอเร
ขอโทษจริงๆ แต่ผมขายนาฬิกาให้ไม่ได้
แต่ถ้าขายนาฬิกาไม่ได้ แล้วจะเปิดร้านไปทำไม
เรื่องมันซับซ้อนน่ะ เอากล่องดนตรีแทนได้ไหม
ราตรีสวัสดิ์ เจปเปทโต ผมขอตัวกลับด้วยความผิดหวัง
พวกเขาไม่เข้าใจเอาซะเลยนะคลีโอ นาฬิกามีค่าสำหรับฉันมาก
นาฬิกาคือผลงานที่พิเศษสุดของฉัน
ฉันทำนาฬิกาเพื่อคอนสตันซ่าที่รัก
และเธอก็รักนาฬิกาทั้งหมดทุกเรือน
ทุกๆ เรือนเลย
แต่ไม่มากเท่ากับที่รักลูกหรอกนะ
ลูกรัก
เลิกคิดเรื่องเศร้าได้แล้วเนอะ ได้เวลามีความสุขแล้ว
ฉันถึงให้เจ้ามีรอยยิ้มไง เจ้าจะได้มีความสุขไปตลอด
เจ้าชื่ออะไร
เจ้าน่าจะมีชื่อของเจ้าเองนะ ใช่ๆ ชื่ออะไรดีล่ะ
ชื่ออะไรดี
ฉันแกะเจ้ามาจากไม้
ฉันสร้างเจ้าจากต้นไพน์
เจ้าเป็นเด็กชายที่ทำจากต้นไพน์
ไพน็อคคิโอ ไพน์อ็อคคิโอ พิน็อคคิโอ
พิน็อคคิโอ นี่แหละ
เจ้าเห็นด้วยไหมกับชื่อ "พิน็อคคิโอ"
ครับๆ
ฟิกาโร่ ชอบชื่อ "พิน็อคคิโอ" ไหม ครับๆ ดีมากเลย
เฮ้ ไม่นะ
มาเต้นกัน
คุณเรียกนี่ว่าเพลงเหรอ
ไม่ต้องกลัวไปหรอก ฟิกาโร่
ทำไมน่ะเหรอ เพราะเขาชอบเจ้าไง
ฟิกาโร่ อย่ากลัวน่า
ขนาดคลีโอยังคิดว่าเขาหล่อเหลาเอาการ
มาเร็ว อย่าเป็นแมวขี้กลัวไปหน่อยเลย
ฟิกาโร่
อะไรรึ
จริงสิ ใกล้จะได้เวลาแล้ว แต่...
รออีกนิด อีกนิดเดียว
ใช่แล้ว
ทีนี้ได้เวลาเข้านอนแล้ว
ฟิกาโร่
ใช่แล้ว
ราตรีสวัสดิ์คลีโอ เจ้าปลาน้อยของฉัน
ราตรีสวัสดิ์
ฝันดีนะ หนูน้อยเจ้าของวันเกิด
คืนนี้ฟ้าเปิดสวยมาก สวยจริงๆ
ฟิกาโร่ ดูพิน็อคคิโออาบแสงจันทร์สิ
ดูเหมือนเด็กจริงๆ เลย
โน่น ฟิกาโร่ ดูโน่นสิ ดาวประทานพรนี่
ไม่เห็นมานานตั้งหลาย...
เราน่าจะขอพรกันเนอะ
ดวงดาวพราวแสง ดาวดวงแรกแห่งรัตติกาล
ฉันขอ...
จะพูดยังไงดี
ฉันขอ...
ฟิกาโร่ อยากรู้ไหมฉันขออะไร ฉันขอ...
ไม่ละ ถ้าบอกไป เจ้าคงคิดว่าฉันน่ะ...
ปัญหาของนาฬิกาเรือนนั้นน่ะ มันตอบเยอะไปหน่อย
เข้าใจไหม ตอบเยอะเกินไป ติ๊กต่อก นาฬิกาติ๊กตอบเยอะไป
ช่างเถอะ ดึกแล้ว
ว่าแต่
ถ้าพรฉันเป็นจริงนะฟิกาโร่ คงวิเศษมากเลย
คงวิเศษมาก
เจ้าประคุณรุนช่อง เขามีชีวิต
เดี๋ยวก่อน นี่มันอะไรกัน
- คุณพระคุณเจ้า นายเดินได้ - "คุณพระคุณเจ้า นายเดินได้"
ไม่จริงน่า นายพูดได้
"ไม่จริงน่า นายพูดได้"
- ไม่ นายแหละพูดได้ - "ไม่ นายแหละพูดได้"
- รู้แล้วฉันพูดได้ นายก็เหมือนกัน - "รู้แล้วฉันพูดได้ นายก็เหมือนกัน"
เอาละๆ มาแล้วๆ ใจเย็นๆ กันก่อนนะ
ทุกคนสบายใจได้ ฉันมาแล้ว มีปัญหา...
อ้อ เข้าใจแล้วว่ามีปัญหาอะไร
เป็นไปได้หรือนี่ นางฟ้า
เธอไม่ได้มีตัวตนจริงใช่ไหม
ต้องมีตัวตนจริงสิ เขามีชีวิตนี่
- คุณเป็นใคร - จิมินี่ คริกเก็ต
แมลงหนุ่มโก้เก๋เจ้าสำราญ คุณเป็นใคร
เจปเปทโตขอพรอย่างจริงใจ ฉันเลยมาที่นี่
- ฉันคือนางฟ้า - "ฉันคือนางฟ้า"
- ไม่ใช่ ฉันต่างหากนางฟ้า - "ไม่ใช่ ฉันต่างหากนางฟ้า"
เข้าใจแล้วว่ามีปัญหาตรงไหน
- เอาใหม่อีกทีนะ ฉันคือนางฟ้า - สวัสดีครับนางฟ้า
ต้องแบบนี้สิ ถูกต้อง ฉันคือนางฟ้า
- เธอล่ะชื่ออะไร - ไม่รู้ฮะ
ได้ยินเจปเปทโตเรียกเขาว่าพิน็อคคิโอ
ผมชื่อพิน็อคคิโอ
หัวเธอทำจากไม้ไพน์ขาวสินะ เลยได้ชื่อพิน็อคคิโอ
ช่างเหมาะสมกับเด็กที่หัวเป็นไม้
- ผมเป็นเด็กเหรอ - เด็กที่ทำจากไม้น่ะ
เจปเปทโตที่นอนกรนอยู่ตรงนั้น เป็นช่างแกะสลักไม้สินะ
ใช่ครับ น่าจะเรียกได้ว่า เขาเป็นพ่อพิน็อคคิโอ
- "พ่อ" เหรอ - พ่อ ป๊ะป๋า คุณพ่อ
คือถ้าพิน็อคคิโอเป็นเด็กจริงๆ น่ะ
ถ้าเจปเปทโตอยากได้เด็กจริงๆ แล้วเขาแกะสลักหุ่นทำไม
มีวิธีสร้างเด็กผู้ชายวิธีอื่นก็จริง
แต่เจปเปทโตไม่ค่อยได้ออกไปไหน
และเขาคงใช้เครื่องมือเท่าที่มี ทำได้ดีที่สุดแค่นี้แหละ
แต่ผมก็เป็นแค่จิ้งหรีดพูดได้
ดังนั้นผมคงไม่มีสิทธิ์ ตัดสินว่าอะไรจริงไม่จริง
- คุณนางฟ้าฮะ ผมมีตัวตนจริงเหรอ - เธอมีตัวตนจริงแน่นอน
เป็นหุ่นที่มีชีวิตจริงๆ ที่ทาสีให้เหมือนเด็กจริงๆ
เกือบจะเป็นไปตามพรที่พ่อเธอขอ
เมื่อไรผมจะได้กลายเป็นเด็กผู้ชาย ที่มีชีวิตจริงๆ ล่ะ
เพราะฟังดูแล้ว น่าจะทำให้พ่อผมมีความสุขน่ะฮะ
"เจ้าหุ่นเชิดน้อยจากไม้ไพน์ เจปเปทโตได้ขอพรตามฝัน
"แต่ใจเขาพัวพัน มัดเป็นปมมั่นไม่ปล่อย
"พลันแสงดารามอบชีวาของเล่นน้อย หุ่นตัวจ้อยเปี่ยมรอยยิ้มดั่งมนตร์
"หากอยากเป็นเด็กจริง เขามีสิ่งต้องพิสูจน์ตน"
เจปเปทโตทำหน้าที่ของเขาแล้ว ฉันก็ทำหน้าที่ฉันแล้ว
การจะเป็นจริงได้ขึ้นอยู่กับเธอ
เธอต้องพิสูจน์ว่ามีความกล้าหาญ จริงใจ และไม่เห็นแก่ตัว
ผมต้องทำไงฮะ
ด้วยการเรียนรู้ที่จะเลือก ระหว่างสิ่งที่ถูกและผิด
- โอเค แล้วมันต้องทำยังไงฮะ - จิตสำนึกจะบอกเธอเอง
"เจ้าสำนึก" คือใครฮะ
ไม่ใช่ "จิตสำนึก" นามธรรม คำนามเอกพจน์
จิตสำนึกก็คือเสียงเล็กๆ ที่คนส่วนใหญ่ไม่ยอมรับฟัง
นั่นแหละคือปัญหาที่เกิดขึ้น กับโลกเราทุกวันนี้
นายคือจิตสำนึกฉันเหรอ
ฉันเหรอ ฉันไม่ใช่จิตสำนึก
ฉันเป็นจิ้งหรีด เป็นแมลง ไม่ใช่มโนธรรม
ช่วยเป็นจิตสำนึกให้เขาได้ไหม
ไม่ละ ผมมีงานต้องทำล้นมือแล้ว
จริงเหรอ แต่ฉันเห็นวิญญาณหลงทาง แมลงไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง
นักพเนจรไร้จุดหมาย เตร่จากที่หนึ่งไปอีกที่
ไร้ทิศทาง ไร้งาน ไร้โอกาสและไร้เป้าหมายในชีวิต
เดี๋ยวก่อนนะ
แค่เพราะคนเราแอบเข้าบ้านคนอื่น เพื่อให้บั้นท้ายได้อุ่น
แล้วก็อาจจะเคย โดนไล่ออกมาบ้างก็จริง แต่...
- ก็ได้ คุณพูดถูก - คืออย่างนี้นะ
คุณรู้ความแตกต่าง ระหว่างสิ่งที่ถูกและผิดไหม
รู้แน่ๆ แหงแซะ
ผมเป็นแมลงที่มีมาตรฐานจริยธรรมสูงนะ
ไม่ว่าคนอื่นจะว่ายังไงก็เหอะ
ถ้าอย่างนั้นก็ลงตัว คุกเข่าลง คุณคริกเก็ต
ฉันขอแต่งตั้งคุณ ให้เป็นจิตสำนึกของพิน็อคคิโอ
- จิตสำนึกแบบชั่วคราว - ได้ จิตสำนึกแบบชั่วคราว
จนกว่าพิน็อคคิโอจะสร้าง จิตสำนึกของตัวเองขึ้นมาได้
ต่อจากนี้คุณคือผู้ได้รับมอบหมาย ให้คอยดูแลความรู้สิ่งที่ถูกและผิด
และที่ปรึกษาที่วางใจได้ เมื่อพบสิ่งล่อลวงใจ
ลุกขึ้น ท่านจิมินี่ คริกเก็ต
แบบนี้สิเข้าท่า
"ให้หน้าที่สร้างความภูมิใจ ให้จิตสำนึกนำทางไปนี้
"ถึงคราว พิน็อคคิโอคนดี ได้เวลาที่ฉันต้องอำลา"
เธอท่องกลอนอีกแล้ว ดูเหมือนจะเหลือแค่เราแล้วสิ
พิน็อคคิโอ เมื่อเด็กชายกล้าหาญ จริงใจ และไม่เห็นแก่ตัว
พ่อของเขาก็จะภาคภูมิใจ
และสิ่งสำคัญที่สุดของการมีตัวตนจริง ไม่ใช่ว่าเธอทำมาจากอะไร
แต่อยู่ที่จิตใจเธอต่างหาก
ดวงชะตา
จักบันดาลให้ผู้คน
ผู้มีรักในหัวใจ
ได้ชมสมหวังคอย
ดุจสายฟ้าสว่างไสว
โชคชะตาพลันให้สุขศานต์
ฝันเป็นจริงดังใจ
ถ้าเธอจะขอ
กับดาว
อะไรน่ะ เมื่อกี้เสียงอะไร
เสียงอะไรน่ะ
เมื่อกี้เสียงอะไร
ฟิกาโร่ ได้ยินเหมือนกันไหม
เมื่อกี้มีเสียงอะไรไม่รู้
เจ้าล่ะได้ยินไหม
ได้ยินหรือเปล่า ฟิกาโร่
ฉันได้ยินจริงๆ นะ
ได้ยินเสียงอะไรสักอย่าง
เจ้าล่ะคลีโอ ได้ยินเสียงอะไรไหม
- พิน็อคคิโอ ได้ยินเสียงอะไรไหม - ได้ยินฮะ
ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน และในเมื่อเจ้าพูดได้แล้ว...
สวัสดีฮะพ่อ
นี่ผมเอง พิน็อคคิโอ!
- เจ้าพูดได้ - ฮะ และเดินได้ด้วย
เจ้าเดินได้ยังไง เจ้าพูดได้ยังไง
นางฟ้าฮะ เธอบอกว่าพ่อขอพรไป
นางฟ้าเหรอ นางฟ้า
ฉันขอพรไปจริงๆ ฉันขอไปว่า...
ผมรู้ พ่อขอเด็กจริงๆ แต่รู้ไหมฮะ
ผมเกือบเป็นเด็กจริงๆ แล้ว และผมเป็นเด็กจริงๆ ได้
ผมแค่ต้องทำอะไรหลายอย่างเลยฮะ
เกือบเป็นเด็กจริงๆ
เด็กที่เกือบเป็นเด็กจริงๆ
ดูเจ้าสิ เด็กที่เกือบจะเป็นเด็กจริง
เรามาเป็นครอบครัวเดียวกันได้นะ
เด็กที่เกือบเป็นเด็กจริงๆ
ต้องเปิดเพลงฉลองหน่อย
เต้นสิ เต้นได้ไหม พิน็อคคิโอ
ฉันจะทำรองเท้าด้วยไม้ให้นาย
ทั้งวันร้องเพลงเต้นรำกันให้สบาย
ถ้าไม้มันจะแตกจะคอยเอากาวติดให้
อยู่เคียงข้างเพื่อนาย
แน่นอนเลย
พิน็อคคิโอ พิน็อคคิโอ ใครว่าพ่อขี้โอ่
พิน็อคคิโอ พิน็อคคิโอ ลูกชายฉันสร้างจากไม้
พิน็อคคิโอ พิน็อคคิโอ จะให้กินผัก...
ขออนุญาตนะครับ ขอบคุณมากครับ
รับรองต้องถูกใจนาย
ด้วยเหตุนี้พิน็อคคิโอจึงมาอยู่ ในครอบครัวเล็กๆ ของเจปเปทโต
และถึงจะมีปัญหาปรับตัว กับสมาชิกใหม่นิดหน่อย
พวกเขาก็กลมเกลียว และเข้ากันได้ดีอย่างยิ่ง
พิน็อคคิโอ!
พิน็อคคิโอ พ่อมาคิดๆ ดูแล้วนะ
น่าจะได้เวลา ที่ลูกต้องไปโรงเรียนแล้ว
จริงเหรอฮะพ่อ
พ่อฮะ ของใหญ่ๆ สว่างๆ นั่นคืออะไร
ดวงอาทิตย์น่ะลูก
มันหมุนรอบโลกวันละครั้ง ความรู้วิทย์พื้นฐานน่ะ
เดี๋ยวลูกก็ได้เรียนที่โรงเรียน
โน่นเพื่อนร่วมโรงเรียนลูกไงล่ะ และซิญญอราวิเตลลี อรุณสวัสดิ์ครับ
เจปเปทโต
พิน็อคคิโอ รอเดี๋ยว
ฟิกาโร่ จริงสิ มันนานจนฉันเกือบลืมไปแล้ว
นี่หนังสือเรียนลูกและแอปเปิลให้ครู
หมุนตัวซิ ไหนขอพ่อดูลูกหน่อย
หล่อเหลาจริงๆ หล่อเหลามาก
พิน็อคคิโอ
เมืองนี้อาจทำให้สับสนได้ง่าย
มีถนนคดเคี้ยวมากมายหลายสาย ดังนั้นต้องดูให้ดี
ถ้าลูกหลงทาง จำไว้ว่าบ้านเรา อยู่ถนนที่ถัดจากน้ำพุมาสองเส้น
เลิกเรียนแล้วผมจะตรงกลับบ้านเลย
พ่อจะรอลูกกลับมาอยู่ตรงนี้นะ
เราจะกินมื้อเย็นด้วยกันตอนห้าโมงตรง
ได้เลยฮะพ่อ ห้าโมงตรง
ไปเถอะลูก
ไม่เอา อย่า
ฟิกาโร่ ไม่เอา เขาไปซะแล้ว
ลูกพ่อ
อรุณสวัสดิ์ โซเฟีย
ฉันมีเศษอาหารอร่อยๆ ให้ด้วย
เอ้านี่ไง
คิดถึงเขาแล้วใช่ไหมล่ะ ใช่
ฉันก็คิดถึงเขาแล้ว ฟิกาโร่ คิดถึงเขาไหม
ไปโรงเรียนเป็นเรื่องดีกับตัวเขานะ
โรงเรียนเหรอ คุณพระช่วย กี่โมงแล้ว
เริ่มทำงานวันแรกฉันก็สายซะแล้ว
อย่ากินฉันนะ! อย่ากินฉัน!
ใจเย็น ฉันไม่ชอบแมลง กินยากไป ขอเศษอาหารดีกว่า
งั้นก็ขอบคุณนะ โล่งอก นึกว่าจะตายแน่แล้ว
- ฉันชื่อจิมินี่ คริกเก็ต - ยินดีที่รู้จัก ฉันชื่อโซเฟีย
เพิ่งมาใหม่สินะ มันเป็นเมืองเล็กที่...
ขอโทษที่แทรกนะโซเฟีย
แต่ฉันเป็นจิตสำนึกของพิน็อคคิโอ และฉันดันหลับเพลิน
ช่วยบินพาฉันไปส่งโรงเรียนได้ไหม
หลับในเวลางานเหรอ
เดี๋ยวนี้เขาจ้างจิตสำนึก จากข้างนอกกันแล้วเหรอ
- สมัยฉันน่ะ... - โซเฟีย ฉันต้องรีบไปหาเขาแล้ว
เจ้าหุ่นชักใยไปโน่นมานี่ได้ตามใจชอบ โดยยังไม่มีจิตสำนึก
นึกออกไหมว่าเขาอาจเจอปัญหาอะไรบ้าง
จิตสำนึกฉันไม่อยากให้ เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
ก็ได้ พ่อคุณรู้ผิดขอบชั่วดี เตรียมตัวให้ดีล่ะ
สตรอมโบลี่ผู้ยิ่งใหญ่ ละครหุ่นกระบอก
อะไรกันนี่ สตรอมโบลี่! จอมวายร้ายนั่นกลับมาแล้วสินะ
กิเดี้ยน จำตอนฉันผูกเชือกกับตัวนาย แล้วต้มเขาว่านายเป็นหุ่นชักใยได้ไหม
จำได้ไหมตอนเขาจับได้ แล้วเขาฟาด...
กิเดี้ยน ฟังสิ
เสียงหัวเราะของเด็กไร้เดียงสา ที่กำลังมุ่งหน้าไปโรงเรียน
เร่งรีบไปหาแหล่งวิชาความรู้ อย่างหิวกระหาย
โรงเรียน สถาบันอันทรงคุณค่า
โลกโง่เง่านี้จะเป็นยังไง ถ้าไม่มีโรงเรียน
ดูนั่นสิ เจ้าเด็กหุ่นไม้
เจ้าเด็กหุ่นไม้! ดูสิ กิเดี้ยน น่าทึ่งจริงๆ
หุ่นชักใยมีชีวิตโดยไม่มีสายชัก!
กิเดี้ยน ต้องมีคนยอมจ่ายอย่างงาม เพื่อของแบบนั้นแน่นอน
ขอคิดก่อน ใครจะยอมซื้อหุ่นชักใย...
รู้แล้ว สตรอมโบลี่! เขายอมถวายหัวเพื่อหุ่นนั่นแน่นอน
ฉันอยากไปโรงเรียน และได้เรียนว่านี่คืออะไรเร็วๆ จัง
เร็ว รีบไปดักไว้
โอ๊ยตาย แย่จริง ฉันนี่ซุ่มซ่ามจัง ต้องขอโทษมากๆ เลย
- ไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม - บาดเจ็บเหรอ
เสียหาย แตกหัก พังเกินกว่าจะซ่อมได้
ไม่มีอะไรหักหรอกฮะ
ขอบคุณสวรรค์ เธอคงทำจากไม้โอ๊กที่แข็งแรงน่าดู
ไม้ไพน์ฮะ ผมเลยได้ชื่อว่า...
อ๋อใช่ ไม้ไพน์ ใช่ว่าจะสร้างจากไม้ดีๆ ได้ทุกคนเนอะ
คงแก่เรียนเสียด้วย เป็นนักวิชาการรึ
กำลังจะไปสอน ที่สถาบันวิทยาศาสตร์ใช่ไหม
เปล่าฮะ ผมกำลังไปโรงเรียน
ไปเรียนหนังสือเพื่อเป็นเด็กจริงๆ และทำให้พ่อภูมิใจ
เด็กจริงๆ เหรอ
จะอยากเป็นเด็กจริงๆ ไปทำไม ถ้าเธอสามารถโด่งดังได้
- ดังเหรอ - ใช่ โด่งดัง
ฉันกำลังพูดถึงการแสดง
แสงไฟ ดนตรี เสียงปรบมือ ชื่อเสียง
ชื่อเสียงเหรอ แต่ผมอยากมีตัวตนจริง
ฉันเข้าใจ พ่อหนู
แต่หลายคนบอกว่า เราจะยังไม่มีตัวตนจริงๆ
จนกว่าคนอื่นจะรู้จักเรา
การเป็นคนดังคือการมีตัวตนจริง ไม่อย่างนั้นเธอก็เป็นแค่คนธรรมดา
อยากเป็นคนธรรมดาเหรอ ไม่มีใครอยากเป็นคนธรรมดาหรอก
ไม่ว่าใครหน้าไหนๆ ก็อยากเป็นคนดังทั้งนั้น
แต่พ่อบอกว่าผมควรจะไปโรงเรียน
พ่อแม่ก็ต้องพูดแบบนั้นแน่อยู่แล้ว แต่เขาไม่เห็นพรสวรรค์ของเธอ
จะเรียนหนังสือไปทำไม
ถ้ามีบุคลิกแสนเข้าท่า ใบหน้าเข้าตา รูปร่างโดนใจ
เขาเกิดมาเพื่อเป็นนักแสดงชัดๆ เนอะกิเดี้ยน
ไม่ใช่แค่นักแสดง เป็นผู้ประกอบการ ไม่สิ ผู้ทรงอิทธิพล
พ่อเธอจะไม่ภูมิใจได้ยังไง
- จริงเหรอฮะ - ภูมิใจอยู่แล้ว
เขาจะได้เห็นชื่อเธอ โดดเด่นอยู่บนป้ายไฟใหญ่เบิ้ม
- ว่าแต่เธอชื่ออะไร - พิน็อคคิโอ
พิน็อคคิโอ
พิ-น็-อ...
แล้วก็ ก. ละมั้ง ช่างมันเถอะ สะกดยากไป
ต้องคิดชื่อในวงการแบบโดดเด้งจำง่าย
สแล็บ โอ๊กลีย์ แช้ด ล็อก
นึกออกแล้ว คริส ไพน์
ไม่น่าจะเข้าท่า อย่ามัวเสียเวลาอันมีค่าเลย
อยากทำให้พ่อเธอภูมิใจรึเปล่า
- อยากสิฮะ - เอาไงดีเอ่ย
- ผมจะเป็นคนดัง - เลิศสะแมนแตน!
ไฮดิดเดิลดีดี
เป็นนักแสดงดีกว่า
มีหมวกไหมใส่ มีไม้เท้าเงินหรู เพชรพลอยร้อยโซ่ นาฬิกาทองแท้
ไฮดิดเดิลดีเด
ไปเป็นดาราให้เท่
แสนดีวิเศษเป็นคนดังอย่างนี้ ไปเป็นดารากันเลย
อยู่โน่นไง ตรงไปเลย 12 นาฬิกา
ขอโทษด้วยครับ ขอไปหน่อยครับ
ขอบคุณ โซเฟีย
- อะไรน่ะ - จิมินี่ ไปทำอะไรบนโน้นน่ะ
อะไร ใคร เรากำลังพูดกับใครอยู่ จิมินี่คืออะไร ไหน ฉันไม่...
อยู่ไหน เธอมองตรงไหนน่ะ นี่จะบอกว่า...
จิมินี่ รู้รึเปล่า ฉันไม่ต้องไปโรงเรียนก็ได้
ฉันจะไปเป็นคนดังแทน พ่อต้องภูมิใจแน่นอน
ใจเย็นก่อน จำที่ฉันพูดเรื่องสิ่งล่อใจได้ไหม
หมอนี่ไงล่ะ
ไม่ใช่ นี่คุณออเนสท์ จอห์น นายหน้าของฉัน
ออเนสท์ จอห์นเหรอ
พิโน้คส์ ตามหลักเลยนะ
ถ้าใครตั้งชื่อตัวเองว่า "ซื่อสัตย์" แปลว่าโกหก
ยิ่งถ้าเป็นนายหน้าด้วยแล้ว
ในเมื่อฉันได้รับมอบหมาย ให้เป็นจิตสำนึกของนาย
ขอบอกเลยนะ ลืมความคิดโง่ๆ ที่จะเป็นคนดัง
แล้วไปโรงเรียนซะ
พ่อนายอยากให้นายไปเรียนนะ
แต่ออเนสท์ จอห์นบอกว่า พ่ออยากให้ฉันเป็นคนดัง
อย่างที่ฉันบอกแหละเจ้าหนู ออเนสท์ จอห์นโกหก
แต่นายบอกว่าถ้ามีคนบอกว่า ตัวเองซื่อสัตย์แสดงว่าคนนั้นโกหก
- งั้นฉันควรจะเชื่อใครดีล่ะ - เป็นคำถามที่สงสัยกันมายาวนาน
ถ้าเป็นฉันจะเชื่อคนที่นางฟ้ามอบหมาย ให้รับผิดชอบหน้าที่ ว่าไหมล่ะ
- จิมินี่ คริกเก็ต จิตสำนึกชั่วคราว - ถ้าอย่างนั้นฉันไปโรงเรียนแล้วกัน
ต้องแบบนี้สิ โรงเรียนอยู่ทางนั้น
พิโน้ค ทิ้งค้อนไปเถอะ
รอเดี๋ยวก่อนพิโน้ค
พวกเขาต้องมาแก้ไข เรื่องเศษกรวดบนถนนบ้างนะ
เดี๋ยวสักวันคงได้มี ล้อรถเกวียนหนักๆ ดีดกรวดใส่
ใครสักคนจนบาดเจ็บแน่
- นี่เราเสียภาษีไปทำแมวอะไรน่ะ - ภาษีคืออะไร
ไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นหรอก
ยิ่งนายไม่ได้จะดังด้วยแล้ว
แต่สิ่งที่นายควรรู้ เกี่ยวกับโรงเรียนคือ
ข้อหนึ่ง ตั้งใจเรียน ข้อสอง ปฏิบัติตามกฎ
และข้อสาม ทำตามที่ครูบอก
- เข้าใจนะ - เข้าใจ
- นายไม่มาด้วยเหรอ - ไม่ พิโน้ค
โรงเรียนส่วนใหญ่ ไม่ค่อยต้อนรับแมลงน่ะ
พวกเขาเหมารวมฉันกับตัวต่อ แมลงสาบ และปลวก
ฉันจะรอนายอยู่ตรงนี้ตอนโรงเรียนเลิก
- แล้วพานายกลับถึงบ้านตอน 15.17 น. - โอเค จิมินี่
นี่ไงล่ะที่ฉันบอก
เขาเป็นเด็กดีเนอะ และข่าวดีคือ
พิน็อคคิโอมุ่งมั่นจะเป็นเด็กกล้าหาญ จริงใจ และไม่เห็นแก่ตัว
และเชื่อฟังจิตสำนึกของเขา
คิดว่าผมจะคว้าน้ำเหลวสินะ
แต่จิมินี่พลิกสถานการณ์ได้ และไปต่อได้อย่างฉิวเลย
ออกไป!
ออกไปแล้วห้ามเข้ามาอีก โรงเรียนเป็นที่ของเด็กจริงๆ
ไม่ใช่ที่ของหุ่นชักตลกๆ หุ่นชักก็ต้องอยู่ในละครหุ่นชัก
เข้าไปเดี๋ยวนี้
อะไรกัน
นี่มันเรื่องอะไรกัน ปล่อยฉันนะ
ปล่อยฉันนะ
รับไม่ได้จริงๆ โหดร้ายเกินไปแล้ว
ผมว่าคุณครูคงไม่ชอบผม
เขาจะคิดไงก็ช่าง วิธีการสอนของเขาน่ะล้าสมัย
ใช้หลักสูตรเน้นตัวเด็กรึเปล่า หรือใช้สมองเป็นฐานเพื่อสร้างความรู้
ไม่ใช่เลย เขาไม่ยอมเปิดกว้าง ให้การเรียนรู้แบบอื่นๆ
เขาบอกว่านี่ไม่ใช่ที่ของผม เด็กคนอื่นก็หัวเราะเยาะผม
ก็แน่อยู่แล้ว หุ่นเชิดต้องทำให้คนหัวเราะ
เด็กน้อยผู้ถูกเข้าใจผิดจนน่าสงสาร เห็นรึยังล่ะ
เธอไม่เหมาะกับสภาพแวดล้อม วงการศึกษาแบบเดิมๆ
เธอถูกเข้าใจผิด เหมือนดาราใหญ่ทุกคน ที่โลกเราเคยมีมา
โรงเรียนมีไว้สำหรับเด็กธรรมดาจืดชืด พื้นๆ น่าเบื่องี่เง่าพวกนั้นต่างหาก
ไม่ใช่ศิลปินเจิดจรัสเหมือนเธอ
เธอต้องการชื่อเสียงต่างหาก ชื่อเสียงและเงินทอง
- แต่พ่อผม... - อยากให้เธอไปโรงเรียน ก็ไปแล้วไง
เธอไปโรงเรียนแล้ว เธอพยายามอย่างสุดความสามารถ
แต่คุณครูใหญ่คนฉลาด ผู้มีการศึกษาบอกว่าไง
เขาบอกว่าผมควรอยู่ในละครหุ่น
โธ่ ละครหุ่นเชิด เถียงไม่ออกเลย
- ต้องอย่างนี้สิ - ไม่นะ
ไปหาสตรอมโบลี่เลย ชื่อเสียงรออยู่
ไฮดิดเดิลดีดี
เป็นนักแสดงดีกว่า
เสื้อคลุมหนังสัตว์และทำหนวดให้สวย แพะตัวใหญ่ๆ และมีเกวียนเทียมม้า
ไฮดิดเดิลดีดัม
เป็นนักแสดงสนุก
ทำทรงผมแบบให้มันทันสมัย เที่ยวโดยรถใหญ่ไปตระเวนทุกหน
แล้วกินหนมหมดกันไปทีละร้าน ไปเป็นดารากันเลย
ไม่ พิน็อคคิโอ อย่าฟังเขานะ
ไม่ อย่าไปฟังเขา พิโน้ค
ไม่นะ พิโน้ค ไม่
ไม่!
ห้าโมงแล้วนะ
พิน็อคคิโอน่าจะถึงบ้านได้แล้ว เขาคงจะงงเส้นทางและ...
แล้วก็หลงทาง
มาเถอะทุกคน เจ้าด้วย ฟิกาโร่
ฉันไม่เคยออกจากร้านเลยตั้งแต่...
แต่ว่า...
เราต้องไปตามหาพิน็อคคิโอ
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
เพื่อปิดฉากการแสดงสุดยอดโชว์ของผม
สตรอมโบลี่ เจ้าแห่งงานแสดงบันเทิง
และมาเอสโตรละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุด บนพื้นพิภพแห่งนี้...
ผมเอง
และด้วยข้ออนุญาตเป็นกรณีพิเศษ จากฝ่ายบริหาร...
ผมอีกเหมือนกัน
ขอเชิญทุกท่านรับชม สิ่งที่ท่านจะไม่มีวันเชื่อสายตา
ผมขอแนะนำ สิ่งมหัศจรรย์อย่างที่แปดของโลก
หุ่นกระบอกเพียงหนึ่งเดียว ที่สามารถร้องและเต้นได้โดยไร้สายชัก
ของเล่นที่คิดว่าตนเป็นเด็กชาย
งั้นก็เรื่องจริงสินะที่สตรอมโบลี่ ใช้มือสกปรกคว้าหุ่นวิเศษมา
ฉันขอแสดงความเสียใจกับเธอด้วย
เสียแล้วต้องซ่อมไหม
- เธอน่ารักจัง - ฉันชื่อพิน็อคคิโอ
ฉันมาเป็นดาราดัง จะได้เป็นเด็กจริงๆ และทำให้พ่อภูมิใจ
ฉันชื่อฟาบิอาน่า และไม่มีวันดังแน่นอน
จนกว่าฉันจะหาข้ออ้าง
เพื่อไปให้พ้นจากละครหุ่น จิ๊บจ๊อยกระจอกๆ นี่ได้
ช่างมันเถอะ วันนี้ฉันเหนื่อยๆ น่ะ โทษที
- ทำไมฉันถึงมีเชือกล่ะ - เพื่อการแสดงน่ะ
ความคิดสุดบรรเจิดในวินาทีสุดท้าย ของสตรอมโบลี่ เห็นไหม ปมหลุดได้
ยังไม่เคยเจอซาบิน่าใช่ไหม ฉันว่าพวกเธอน่าจะเป็นเพื่อนกันได้นะ
ขาเขาดูแข็งแรงจังเลยนะ
ขาเธอก็ดูมั่นคงดีนะ ทำจากต้นไพน์เหรอ
ใช่ อีกไม่ช้าก็จะเป็นขาจริงแล้ว
คืนนี้ก็ลองดูนะ
- เต้นให้ขาหัก - หักเลยเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ขาเธอบาดเจ็บเหรอ
เรื่องยาวน่ะ แต่มันก็ดีขึ้นทุกวันนะ
หุ่นกระบอกเพียงหนึ่งเดียว ที่สามารถร้องและเต้นได้โดยไร้สายชัก
ของเล่นที่คิดว่าตนเองเป็นเด็กชาย
หนึ่งเดียวคนนี้ พิน็อคคิโอ!
โพลก้า เลือกเพลง
ฉันเดินไร้เชือกไว้ผูกเกะกะ ไว้สั่งต่างหากได้ตามใจเขา
เจ้าหุ่นจอมเปิ่นเอ๊ย
เอาใหม่
ฉันเดินไร้เชือกไว้ผูกเกะกะ ไว้สั่งต่างหากได้ตามใจเขา
ในครั้งก่อน ฉันถูกผูกอยู่ แล้วกลับหลุดพันธนา
ไชโย สบายไปเลย ไปได้ดังหัวใจเริงร่า
ฉันขอให้โลกรู้ว่า ฉันไม่มีอะไรเป็นห่วง
แสนเอยแสนสุขเพราะอยู่ต่างหาก ฉันอิสระจากใครๆ เขา
พวกผองหุ่นเขาผูกเกือบหมด เว้นแต่ที่ตรงตัวนี้
ไร้เชือกกับหุ่นตัวนี้
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
ขอบคุณ ขอบคุณมาก
ก็อาจไม่ได้เป็นบัลเลริน่า แต่ก็ยังขอเต้น
อาจไม่ได้เข้าคู่ให้โยกย้าย แต่ก็ยังรักเป็น
ถึงครึ่งหุ่นครึ่งคนธรรมดา ฉันก็จะฝึกหมุนด้วยลีลา
และทุกท่าทางมันช่างสุขใจ ยิ่งพาโบยบินไปแสนสุดไกล
ฉันจะยังคงเต้นใฝ่ฝันทำท่าพลิเย่
ให้เขาเห็นเราเริงเล่น โดดเด่นบนกร็องเชอเต้
ผู้คนคงขำไม่เบา แค่เดินจะรอดหรือเปล่า
แต่ฉันจะยังคง
เต้น
เริ่มต้นด้วยแทงโก้ แล้วตามด้วยซัลซ่า
แล้วก็ต้องรุมบ้า และยังมีชะชะช่า
มีพาซาโดเบล และควิกสเต็ป และทูสเต็ป และฟอกซ์ทร็อต
เมอเรงเก้ บาชาต้า และแมมโบ้ และบอมบ้า และเพลน่า และแซมบ้า
และกถัก คาบูกิ มากมาย
มีแค่เท้าและดนตรี แล้วมีฟลอร์ก็ใช้ได้
ลีลาลื่นไหลเมื่อเราเริ่มปล่อยหัวใจ
ดั่งเด็กน้อยเริงระบำ วาดลวดลายได้ไม่ซ้ำ
เต้นแคนแคนแสนเปรี้ยวซ่า แบบฝรั่งเศสเลยหนา
นี่มันเรื่องบ้าอะไร ห้ามใครในโชว์ฉันเปิดการแสดงฟรีๆ
เก็บของเร็ว อีกชั่วโมงเราจะไปแล้ว
และแก...
พิน็อคคิโอน้อยของฉัน
ฉันกลัวแทบตาย ว่าแกจะหายไปหรือไม่ก็โดนขโมย
เราจะให้เป็นอย่างนั้นไม่ได้ จริงไหม
อีกชั่วโมงออกเดินทาง
- เรียบร้อย - ปล่อยผมออกไปนะ
- นี่คือบ้านของแก - ช่วยด้วย!
- ที่ฉันจะหาแกเจอเสมอ - ไม่นะ
ไม่นะ ไม่!
ใช่สิ ใช่ แกเป็นของฉัน
ปล่อยผมออกไปนะ ช่วยด้วย พ่อฮะ!
พ่อเรอะ ไม่มีพ่อแม่ที่ไหน อยากได้ตัวประหลาดอย่างแกหรอก
ไม่นะ!
พ่อแม่อยากได้เด็กจริงๆ ต่างหาก
จิมินี่ พ่อฮะ ช่วยด้วย
ไม่นะ ช่วยด้วย
ขอร้องละ
เจ้าหุ่นไม้ขุมทองคำของฉัน
พิน็อคคิโอ!
เจปเปทโต ผมอยู่ในขวดโหลนี่
- พิน็อคคิโอ! - เจปเปทโต!
พิน็อคคิโอ!
ฟิกาโร่ คลีโอ เขาไปอยู่ไหนนะ
พิน็อคคิโอ!
เจปเปทโต!
สตรอมโบลี่
พิน็อคคิโอ
ข้างบนนี่ บนเพดาน
สตรอมโบลี่ใจดำและร้ายกาจจริงๆ แต่เราจะช่วยเธอเอง
อย่ามายุ่งกับฉัน
เราจะหาทางพาเธอออกมาจากกรง
ได้ยินที่ฉันพูดไหม เราจะช่วยเธอเอง
พิน็อคคิโอ มองฉันสิ เธอไว้ใจฉันได้
เธอเป็นคนจริงๆ และคนจริงๆ ที่ฉันเชื่อใจได้มีแค่พ่อฉันเท่านั้น
ฉันชอบการเต้นของเธอนะ เรายังไม่รู้จักกันแบบเป็นทางการเลย
ฉันชื่อซาบิน่า
ฉันชื่อพิน็อคคิโอ
ขอบคุณที่ช่วยไม่ให้จมูกฉันติดแหง็ก
ก็อย่างที่เขาพูดกันนั่นแหละ โชว์ต้องดำเนินต่อไป
- เธอเป็นนักเต้นที่ยอดมาก - ขอบคุณ
แย่จังนะที่เราต้องมาเจอกัน ในสถานการณ์เลวร้ายแบบนี้
คุณสตรอมโบลี่บอกว่าฉันกลับบ้าน ไปบอกพ่อได้เลยว่าฉันดังแล้ว
แต่เขากลับขังฉันไว้
ตอนนี้เธอเลยไม่เชื่อใจใครสินะ
ฉันเชื่อใจเธอนิดๆ นะ
ขอบคุณ ฉันจะทำให้สมกับที่ เธอเชื่อใจนะ
เห็นกุญแจที่แขวนบนผนังไหม นั่นแหละกุญแจไขกรงนี้
เราต้องหาทางเอามันมา และพาเธอออกมาจากกรง
แต่เธออาจเจอปัญหาได้นะ
เธอช่วยเก็บความลับให้ฉันได้ไหม
พอเราไปถึงหมู่บ้านถัดไป พวกหุ่นกระบอกและนักเชิดหุ่น
จะเอาเงินที่สตรอมโบลี่ขโมยจากเรา กลับคืนมาแล้วหนีไป
- หนีเหรอ - ใช่ หลบหนีไป
แล้วเราจะเริ่มทำโชว์ของเราเอง
เราจะดูแลสมาชิกทั้งหมดในกลุ่ม อย่างเท่าเทียม และเมตตา และ...
เสียงอะไรกันน่ะ
พิน็อคคิโอ เจ้าพิน็อคคิโอน้อยของฉัน
เป็นอะไรรึเปล่า น่าจะพักผ่อนหน่อยนะ
พรุ่งนี้เราจะแสดงงานใหญ่ที่เซียน่า
ชาวเมืองที่นั่นชอบหุ่นเชิดมาก พวกเขาจะให้เงินเราเยอะแยะเลย
แค่ดูให้แน่ใจว่าไม่ได้เล่นตลกกัน
ยกเว้นบนเวที เล่นตลกให้เยอะๆ ได้เลย
มาได้แค่นี้ละมั้ง สงสัยคงจบแค่นี้
หิวโหยจนตายในโหลแตงดอง นึกว่าฉันจะได้อยู่จนแก่หง่อม
เรื่องแบบนี้คงไม่มีวันเกิดขึ้น
ถ้าฉันไม่ได้รับงานจิตสำนึกอะไรนั่น
อะไรกัน โชว์หุ่นเชิดของสตรอมโบลี่
อยากรู้จังว่าพิโน้คจะมีโอกาส...
พิโน้ค เฮ้ พิน็อคคิโอ! ฉันอยู่ตรงนี้ นี่จิมินี่ไง!
ไม่อยากเชื่อเลย อยู่ใกล้แค่นี้แต่เหมือนไกลเหลือเกิน
เหลือเชื่อแฮะ
พิน็อคคิโอ ได้ยินไหม
จิมินี่ ดีใจจังเลยที่เจอนาย สตรอมโบลี่ขังฉันไว้ในกรงนี่
ล็อกซะแน่น พิโน้ค นายคงคิดไม่ถึง ว่าจะเจอแบบนี้
ตอนตัดสินใจมาเป็นดาราดังหรอกใช่ไหม
ไม่ใช่ความผิดฉันนะ ฉันไม่เคยอยากดังสักหน่อย
โทษนะเจ้าหนู ฉันจำได้ว่าไม่ใช่อย่างนั้น
แต่ฉันไม่ได้อยากดังเลย ฉันอยากไปโรงเรียนต่างหาก
- เฮ้ย - จริงๆ นะ
เสียงโห่ร้องและปรบมือนั่นน่ะ ฉันไม่เห็นชอบเลย
เกิดอะไรขึ้นน่ะจิมินี่
น่าจะเป็นเวทมนตร์นางฟ้า
เสกลงจมูกเป๊ะเลยด้วย
แต่ประเด็นคือคำโกหก เปลี่ยนคนเราได้จริงๆ พิโน้คส์
ฉันถึงได้พูดความจริงไง
จริง 110% แบบซื่อสัตย์ที่สุด จริงที่สุดของที่สุด
เชื่อฉันสิ
อุ๊ย โอเค ประโยคสุดท้ายไม่จริงหรอก แต่ทุกอย่างก่อนหน้านั้นจริงหมด
จิมินี่ เป็นอะไรรึเปล่า
ก็ไหวอยู่ ช่วยเลิกโกหกทีเถอะ
จิมินี่ เห็นกุญแจนั่นไหม
เห็นแล้ว
นั่นคือกุญแจไขล็อกกรง นายหยิบถึงไหม
ไม่ได้หรอก ฉันเอื้อมไม่ถึงแน่ๆ
จิมินี่ ฉันจะบอกอะไรให้นะ
ฉันไม่อยากเป็นเด็กจริงๆ
จิมินี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เป็นไร แต่บอกหน่อยซิ เมื่อกี้โกหกจริงๆ หรือหลอกว่าโกหก
ก็ต้องหลอกว่าโกหกอยู่แล้ว ฉันต้องเอื้อมให้ถึงกุญแจน่ะ
ขอโทษนะ จิมินี่
พิโน้ค จำที่นางฟ้าบอกได้หรือเปล่า
มันไม่ได้อยู่ที่ว่าภายนอกนาย ทำมาจากอะไร
ตัวตนจริงๆ อยู่ที่จิตใจนาย นั่นแหละคือการมีตัวตนจริง
แต่ก็ขอบคุณนะสำหรับคำขอโทษ
จิมินี่ ขอโทษนะที่ไม่ฟังนาย ที่ด้านนอกโรงเรียน
จับได้แล้ว
ขอบคุณ พิโน้ค แกว่งฉันไปตรงล็อกซิ
เกือบแล้ว เป๊ะเลย!
เด็ดดวง สำเร็จแล้ว
ใช่ เด็ดดวง เด็ดทำไม
ไม่มีเวลาอธิบายศัพท์ให้นายฟังแล้ว
- พานายกลับบ้านกันเถอะ - ไชโย
ฉันได้เจอคนนิสัยดีด้วยนะจิมินี่
พวกเขามาช่วยฉัน ทั้งที่ไม่ต้องช่วยก็ได้
นี่แหละเพื่อนละ
มีหุ่นกระบอกเหมือนฉันด้วยนะ เธอชื่อว่าซาบิน่า
เพื่อนหุ่นกระบอก พวกเดียวกันสินะ
พวกคือเพื่อนเหรอ
ไม่เสมอไปหรอกพิโน้คส์
นายต้องระวังให้ดี บางครั้งเมื่อพวกพ้องมารวมตัวกัน
พวกนั้นก็จะกดดันคนอื่นๆ…
จิมินี่ หายไปไหนแล้ว
ตาเถร ดูซิเราตกได้อะไรมาจากถนน
เจ้าหนูหุ่นไม้ตัวน้อย!
ดูเขาสิ ทำมาจากไม้ทั้งตัวเลย
ฉันชื่อแลมป์วิก นายชื่ออะไร เจ้าไม้
- ฉันชื่อพิน็อคคิโอ - พิน็อคคิโอเหรอ
- พิน็อคใครเอ่ย - พิน็อคคิโอ
แล้วเป็นไงมาไง ทำไมตัวนายเป็นไม้ล่ะ
เพราะฉันเป็นหุ่นน่ะ แต่ฉันเป็นเด็กจริงๆ ได้นะ
สำหรับหุ่นกระบอกแล้ว นายนี่หัวดีชะมัดยาด
มีแต่เด็กฉลาดเท่านั้นแหละ ที่รู้จักรถรวบรวมน่ะ
รวบรวมเหรอ รวบรวมอะไร
รวบรวมไปเกาะไงล่ะหัวขี้เลื่อย
นายต้องมายืนรอที่แยกเปลี่ยว คนเดียวหลังฟ้ามืด
เมื่อกี้นายยืนรออยู่ นายเลยโดนรวบมาด้วยไง
โอเค แต่ฉันต้องหาจิตสำนึกฉันก่อน
จิตสำนึกเหรอ
ตลกตรงไหนเหรอ
นายไง จิตสำนึกคือสิ่งสุดท้าย ที่นายอยากจะพกไปเกาะหรรษาแน่นอน
เกาะหรรษาเหรอ เรากำลังไปที่นั่นกันเหรอ
แน่ยิ่งกว่าแช่แป้ง นั่นแหละจุดหมายของเรา
แหล่งรวมความสนุกที่ยอดที่สุดในโลก ไม่มีตำรวจ ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีกฎ
อยากพังที่นั่นให้เละก็ได้ ทำอะไรก็ไม่มีใครว่า
เชิญมาเยี่ยมชมเกาะหรรษาฟรี! สนุกตื่นเต้นเร้าใจ!
ฉันเข้าใจถูกต้องหรือเปล่า
นายอยากเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนโฉม ประมาณนี้เหรอ
ใช่ฮะ
งั้นก็โชคดีมากที่ได้มากับเรา
เพราะว่าเกาะหรรษา
จะเป็นประสบการณ์เปลี่ยนชีวิต ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของนายเลย
เดี๋ยวนายก็ไม่ต้องเป็นหุ่นเชิดแล้ว รับรองได้เลย
จริงเหรอ
จริง สาบานให้ฟ้าผ่าตายเลยเอ้า
คุณสารถี ฟังดูน่าสนุกดีนะ
แต่ผมไม่เชื่อคุณ
ว่าไงนะ!
เด็กๆ ดูเหมือนจะมีคนข้องใจ ในหมู่พวกเรา
คนทำหมดสนุกที่ไม่เชื่อ เรื่องการหาความเพลิดเพลิน
ถามจริง มีใครไม่เชื่อ เรื่องประสบการณ์เปลี่ยนชีวิตบ้าง
แบบนี้เราหันหลังแจวอ้าว กลับไปหาคุณพ่อคุณแม่ดีกว่าไหม
ไม่เอา!
พวกนายไปเถอะ ไว้ฉันค่อยไปคราวหน้า
โทษทีนะ พวกเราไม่ทำแบบนั้นกัน
แค่ทำให้เหมือนเพื่อนเขา ยกเว้นนายไม่เข้าพวก
ถ้าอยากแตกกลุ่ม จะรออะไร ขอเชิญไปตามสะดวก
อย่าฟังฉัน ฟังพวกเขาสิ
อย่าพอจวนเจียนก็ตัดช่องน้อย
จะสู้หรือถอย เป็นหรือตาย
คิดจะไปต่อด้วยกันไหม คงต้องตัดสินใจ
อย่าทำตัวเซ็งให้งานกร่อย ทำจ๋อยไม่กล้ารื่นรมย์
เมื่อมารวมตัวก็ควรรวมใจ
เริ่มต้นแล้วนะ อย่าทิ้งกันไป
นี่เล่นดับไฟ ทลายบรรยากาศจนงานล่ม
ใช่
- ยอดชายแค่นี้ไม่พอ - แค่นี้ไม่พอ
และยอดหญิงเขาก็ต้องเฝ้ารอยอดชาย
เลิกพูดจามั่วๆ ซี สำนึกผิดชอบและชั่วดี
นายน่ะไม่ต้องใช้ให้วุ่นอีกแล้ว
อย่ามาแผ่ว
มาเล่น เล่น เพลิดเพลินใจ
ลืมปัญหาซะ ทิ้งมันไป
เล่นๆ เพลิดเพลินใจ
ถึงเวลาเล่นไป
บอกซินายว่ายังไง
ถ้าอย่างนั้น
ฉันว่างั้นเราก็...
ไป
เย่!
ตามนั้นนะ เกาะหรรษารอเราอยู่
พิน็อคคิโอ ไม่นะ
ขอต้อนรับสู่เกาะหรรษา
เชิญก้าวเข้ามา
- ดูโชว์เพลินตา เครื่องเล่นเพลินใจ - ไปขึ้นเรือกันเร็ว
ความสนุกสนานอีกไม่น้อย รอสร้างรอยยิ้มให้
และจะไม่มีใครมาห้ามเธอได้ทั้งนั้น
ดูนั่นสิเจ้าไม้
เกาะหรรษา
พักก่อน!
- รูตเบียร์ - รูตเบียร์
- รูตเบียร์ฟรี - รูตเบียร์
เชิญเลยครับ รับแก้วใหญ่ไปเลย ทางเราเลี้ยงเอง
แค่นี้ไม่พอ เอาไปเลยสอง หมดแก้วเลย
รูตเบียร์เพียบเลย
มีรูตเบียร์ให้ดื่มได้ตลอดชีวิตเลย
ใช่ไหมล่ะ ดูรูตเบียร์ทั้งหมดนี่สิ
เอารูตเบียร์นั่นมาให้ฉัน
เด็กนั่นมันบ้าจริงๆ
เฮ้!
ภูเขาน้ำตาล
ทำได้สวย พิโน้ค
อิ่มได้ไม่อั้น
ช้อปและจิ๊ก
ดูเด็กพวกนั้นสิ ขโมยของร้านนั้นซะเกลี้ยงเลย
เอามานี่
โรงเรียนระดับล่าง
ผลักเลย!
อิฐแจกฟรี
เฮ้ เจ้าไม้
ไอ้เบื๊อกนั่นโดนไฟลนก้นซะแล้ว เต็มๆ เลย
มุมคำด่า หุบปากซะ!
ฉันเกลียดแก!
มุมคำด่า
ไอ้โง่! แกมันห่วย!
เชิญหยิบป้ายแล้วด่าให้เต็มที่ หุบปากซะ!
ฉันชอบเจ้าพวกโน้นแฮะ
หยุดเวลา
เจ้าไม้ ไว้เรากลับมาทุบนาฬิกากัน
เหมือนนาฬิกาของพ่อฉันเลย
งั้นเหรอ ดูนี่นะ
อย่างแม่น!
- ตานายแล้วเจ้าไม้ - ไม่ดีกว่า
ฉันรู้สึกว่าพ่อคงไม่ค่อยชอบใจเท่าไร ถ้าพ่อรู้ว่าฉันมาที่นี่
เลิกพูดจามั่วๆ ซี สำนึกผิดชอบชั่วและดี
นายน่ะไม่ต้องใช้ให้วุ่นอีกแล้ว
มาเล่น เล่น
เล่นๆ เล่นเข้าไป
ฉันคิดผิดแท้ๆ ที่ส่งเขา ให้ไปโรงเรียนเหมือนเด็กจริงๆ
ไม่น่าทำแบบนั้นเลย นี่มันอะไรกันน่ะ
เจ้าเองเหรอโซเฟีย อะไรกัน
นี่คืออะไรน่ะ เกาะหรรษา เกาะหรรษาเหรอ
พิน็อคคิโออยู่ที่นั่นเหรอ
คุณพระช่วย เรื่องนี้ร้ายแรงอย่างมาก
เป็นหายนะใหญ่หลวง
มันต้องอย่างนี้สิ ก็คนมันเก่งเนอะ
เงียบจังเลยนะ
นายว่าเด็กคนอื่นไปไหนกันหมด แลมปี้
ก็อยู่แถวนี้แหละ จะสนใจไปทำไม
มีแต่พวกกระจอกทั้งนั้น ตบลูกสี่ลงมุม
เป็นไงล่ะ ตบได้สวยอีกแล้ว ไม่ชมตัวเองแล้วจะชมใคร
ทุกคนหายไปไหนกันหมด
เมื่อกี้นี้คืออะไรน่ะ
บ้าเอ๊ย! ลูกขาวตก
โต๊ะไม่ดีแน่เลย สงสัยโต๊ะเอียงอะไรงี้
เจ้าไม้ ตานายแล้ว
นี่เจ้าไม้ ฉันมีเรื่อง อยากถามนายมาสักพักละ
ทำไมนายไม่ทุบนาฬิกาคุกคูเลยล่ะ
เด็กจริงๆ ต้องอยากทุบนาฬิกาทั้งนั้น
มันรู้สึกไม่ถูกต้องน่ะ
ฟังพ่อคนดีที่หนึ่งพูดเข้าสิ
สงสัยนายยังไม่ได้กลายเป็น ไอ้กร๊วกเต็มตัวละมั้ง
ฉันไม่อยากเป็นไอ้กร๊วก ฉันอยากเป็นเด็กจริงๆ ต่างหาก
นายทำตัวแบบนี้ น่าจะเป็นเด็กจริงๆ ไปครึ่งตัวแล้ว
ฉันว่านายน่าจะยังมี จิตสำนึกอยู่ในตัวนะ
ฉันก็ยังอยากมีจิตสำนึกอยู่นะ
พิน็อคคิโอ!
ลาพวกนั้นมันอะไรน่ะ
โอ้ แม่เจ้า
อย่างกับฉันร่วงลงมาสู่ น-ร-ก เลย
ส่งไปเหมืองเกลือ
เร่งมือหน่อยพวกสวะ
ลาพวกนี้ถึงเหมืองเกลือเร็วแค่ไหน ฉันยิ่งได้เงินเร็วเท่านั้น
ฉันว่าก็ไม่ถูกต้องอยู่ดี ที่ตะโกนเวลาคนอื่นจะแทงลูก
ทำใจซะเถอะ
ใครๆ ก็รู้ว่าป่วนฝ่ายตรงข้าม เป็นกลยุทธ์ที่เฉียบมาก
เราต้องทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะ
ผิดแล้ว แลมปี้ ฉันว่าที่นายทำน่ะขี้โกง
ไม่เอาน่า ฟังนายพูดแล้ว
เหมือนนายคิดว่าจะมีอะไรไม่ดี เกิดขึ้นกับเรางั้นแหละ
จิตสำนึกงั้นเรอะ
เหลวไหลเป็นบ้า
แลมปี้ นายน่าจะลองดู...
นายคิดว่าฉันเป็นอะไร ลาโง่เหรอ
ก็นายเป็น...
นายทำเสียงเหมือนลาเลย...
เมื่อกี้เสียงฉันเหรอ
ช่วยด้วย!
ใครก็ได้ช่วยด้วย ฉันโดนหลอกมา ฉันโดนต้ม
ช่วยฉันด้วย ใครก็ได้
ใครมาช่วยที เรียกใครมาช่วยหน่อย ช่วยฉันด้วย
แม่ฮะ!
ไม่นะ เกิดอะไรขึ้น ฉันจะทำยังไงดี
ช่วยด้วยๆ! จิมินี่ๆ!
จิมินี่ๆ!
พิโน้ค รีบออกไปกันเถอะ
พวกเด็กๆ กลายเป็นลากันหมดเลย
ไม่นะ นายด้วยเหรอ
พวกเด็กแสบนี่
เด็กหุ่นไม้อยู่นั่น จับมัน
จิมินี่ ไปเร็ว
ตามนั้นเลย พิโน้ค รีบเผ่นแน่บกันดีกว่า
พวกมันไปทางนั้น
เร็วอีก อย่าให้มันไปถึงทะเลได้
ไม่นะ ติดกับแล้ว
ยังหรอก คิดบวกเอาไว้สิจิมินี่
ไปเลย!
โธ่เว้ย ลาไม้น่าจะขายได้ เงินก้อนโตแท้ๆ
มีคนทำเกลือหกใส่น้ำนี่เป็นถังเลย
นายอยู่ในทะเลน่ะ น้ำทะเลมันเค็ม
- ว่ายน้ำเร็ว ตีแขนเลย - แบบนี้เหรอ
เก่งมากพิโน้ค ทำได้ดีแล้ว รีบไปเถอะ
- ก่อนที่เราจะเจอมอนสโตร - มอนสโตรคือใคร
อสูรทะเลไง มันนอนหลับอยู่บนผิวน้ำ
ตัวใหญ่ซะจนดูเหมือนเกาะเลย เห็นฝั่งแล้ว
พ่อฮะ นี่ผมเอง พิน็อคคิโอ ผมกลับมาแล้ว
อาจจะหลับอยู่มั้ง
ดูสิ นาฬิกาเขาหายไปหมดเลย
นายว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อน่ะ
เขาออกทะเลไปแล้ว
- ออกทะเลเหรอ - ออกทะเลเหรอ
ถูกต้อง ออกทะเลไปแล้ว ฉันพูดไม่ชัดหรือไง
- ไปได้ยังไงน่ะ - คิดว่าไงล่ะ นั่งเรือสิ
เขาต้องไปที่เกาะหรรษา เพื่อตามหาพิน็อคคิโอ
เขาเลยขายนาฬิกาไปหมดแล้วซื้อเรือ
นาฬิกาพวกนั้นมีความหมายกับเขามาก เป็นผลงานสำคัญเลย
อะไรกัน พ่อขายนาฬิกาเพื่อไปหาผมเหรอ
ใช่แล้วเจ้าหนู
เธอมีความหมายกับเขา มากกว่านาฬิกาที่เขารัก
มากกว่าอะไรทั้งนั้น
ไปกันเร็ว
ฉันยังไม่เห็นเจปเปทโตเลย
หวังว่าฉันจะคิดผิดนะ แต่รถนั่น เหมือนรถสตรอมโบลี่เลย
เร็ว ไปซ่อนใต้สะพานปลา
โน่น โซเฟียแน่ะ
นึกออกแล้ว ฉันจะพายออกไปถามเธอดูว่า เจปเปทโตไปทางไหน
ซ่อนตัวให้ดีๆ นะ
พิน็อคคิโอ
ซาบิน่า ดีใจจังที่เป็นเธอ
ดูสิ เธอมีหูใหม่ด้วย
ใช่ แล้วก็หางใหม่
พิน็อคคิโอ พวกเราสมาชิกคณะละคร ครอบครัวหุ่นกระบอกใหม่
มีข้อเสนอที่สำคัญมากอยากจะบอก
คณะละครครอบครัวหุ่นใหม่
- เธอเริ่มทำละครหุ่นเองเหรอ - ใช่แล้ว
เมื่อคืนสารวัตรทหารจับสตรอมโบลี่ และขังเขาไว้ในคุก
คณะละครครอบครัวหุ่นกระบอกใหม่ ดีจังเลย
ไม่ใช่แค่นี้นะ จะเป็นเกียรติมาก ถ้าเธอจะยอมมาร่วมแสดงกับเรา
จริงเหรอ เธออยากให้ฉันแสดงด้วยเหรอ
อยากสิ แบบมีหูลานี่แหละ
และเราอยากให้เธอเป็นดาราหลัก
จริงเหรอ นึกไม่ออกเลยว่า จะมีอะไรวิเศษไปกว่านี้อีก
แต่...
ฉันต้องอยู่ที่นี่และตามหาพ่อฉัน
พิน็อคคิโอ ฉันรู้สึกว่า เธอตัดสินใจถูกต้องแล้วละ
ใช่แล้วพิโน้ค ฉันภูมิใจในตัวนายมากเจ้าหนู
ดูสิ หูลาของนายหายไปแล้ว
จริงด้วย หูลาของฉันหายไปแล้ว
หางเธอด้วย
หายไปหมดเลย
เราต้องไปกันแล้ว
ไว้เจอกันปีหน้า ตอนเรากลับมาแสดงที่เซียน่าดีไหม
หวังว่านะ
เจอกันปีหน้า
พิน็อคคิโอ ขอฝากความปรารถนาดี ให้พ่อเธอด้วย
ฉันฝากด้วย
- เมื่อเธอเจอพ่อ - เมื่อเธอเจอพ่อ
ได้แน่นอน
คุณพระคุณเจ้า เกือบลืมไปเลย
โซเฟียบอกว่าเจปเปทโตออกไป เมื่อสองชั่วโมงก่อน และไปทางใต้
เธอจะช่วยพาเราบิน เราจะได้ตามหา...
รอก่อนสักประเดี๋ยว
ทำความเข้าใจกันก่อนซิ คุณคริกเก็ต
ฉันบอกฉันจะพานายบิน ไม่ใช่เขา ฉันไม่มีปัญญายกท่อนไม้หนักๆ หรอก
ไม่ได้ว่านะหนู
- เราจะทำยังไงดี - ฉันนึกออกแล้ว
ไม่มีเรือ ไม่มีอะไรเลย เห็นแต่ทะเลสุดลูกหูลูกตา
เราต้องเจอพ่อแน่ คิดบวกไว้สิ
อะไรนะ พิโน้ค เธอพูดอะไร
ได้ยินแล้ว แต่ว่านายพูด...
โซเฟีย เธอเห็นอะไรบางอย่างเหรอ
ใช่ๆ
พิโน้ค ฉันเห็นเรือเล็กแล้ว
- เรือเล็กเหรอ - ใช่ เรือบดน่ะ
- เรือบดคืออะไร - ก็เรือเล็กไง
เจปเปทโต ฉันเห็นเจปเปทโตแล้ว
จีปีโต เจปเปทโต เธอเจอพ่อแล้ว
เจปเปทโตอยู่นั่นไง
พ่อฮะ นี่ผมเอง พิน็อคคิโอ
พ่อฮะ!
พ่อฮะ นี่ผมเอง พิน็อคคิโอ
พ่อฮะ นี่ผมเอง
ได้ยินเสียงอะไรไหม ฟิกาโร่
บ้าจริง นึกว่าเสียงพิน็อคคิโอ
ฉันคงจะฝันกลางวันมั้ง
พ่อฮะ นี่ผมเอง พิน็อคคิโอ
พ่อฮะ
พิน็อคคิโอ วิ่งมาบนน้ำเหรอ
ปาฏิหาริย์ชัดๆ พิน็อคคิโอ!
พิน็อคคิโอ ลูกกลับมาแล้ว
ใช่ฮะพ่อ ผมกลับมาแล้ว ผมมาหาพ่อแล้ว
ไม่ พ่อจะไปหาลูกเอง
ปาฏิหาริย์จริงๆ ดูนั่นสิ เห็นไหม คลีโอ
คลีโอ ฟิกาโร่ ดูสิ เขาวิ่งบนน้ำได้
เขาต้องวิ่งบนน้ำได้สิ ก็เขาเป็นไม้ พ่อมาแล้ว พิน็อคคิโอ
พ่อฮะ ผมขอโทษที่ไม่ได้กลับบ้าน หลังโดนไล่ออกจากโรงเรียน
ลูกโดนไล่ออกจากโรงเรียนเหรอ
ใช่ฮะ เพราะผมเป็นหุ่นกระบอก
ผมเลยไปแสดงละครหุ่น แล้วกลายเป็นดาราดัง
ลูกกลายเป็นดาราดังรึ
ก็เกือบจะดังฮะ
ผมเต้นในโชว์หุ่นกระบอก และทำเงินได้เยอะแยะ
แล้วก็ถูกลักพาตัวไปขังในกรงนก
ผมเลยต้องโกหกจิมินี่ตั้งเยอะแยะ จมูกผมจะได้ยาวแล้วหนีออกมา
แต่แล้วผมก็ถูกจับขึ้นรถ ที่เต็มไปด้วยเด็กโง่เง่า
และถูกพาไปเกาะหรรษา
แล้วผมก็ได้ฝึกดื่ม... ผมลืมแล้วว่ามันชื่ออะไร
แต่เกาะหรรษามันแย่มาก เพราะผมมีหูลางอก
และถูกปีศาจควันไล่ตาม เพราะพวกนั้นอยากขายผมให้เหมืองเกลือ
แต่จิมินี่มาช่วยผมไว้ และเราก็โดด จากหน้าผาลงทะเลแล้วว่ายน้ำเข้าฝั่ง
พอกลับไปเราเลยรู้ว่า พ่อขายนาฬิกาหมดเพื่อซื้อเรือ
แล้วก็ออกมาตามหาผม
และเราอยู่นี่แล้ว
ลูกทำหมดนั่นในวันเดียวเรอะ
ใช่ฮะ
แม่เจ้าโว้ย ทั้งชีวิตพ่อ ยังทำได้ไม่ถึงเศษเสี้ยวนั่นเลย
ขอโทษฮะพ่อ ผมขอโทษ สำหรับปัญหาทุกเรื่องที่ผมก่อ
ไม่เป็นไร พิน็อคคิโอลูกพ่อ พ่อยกโทษให้ทั้งหมด
แค่ได้เห็นว่าลูกปลอดภัย พ่อก็ดีใจแล้ว
ทีนี้เราก็กลับบ้านกันได้แล้ว เราจะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้า
เราจะเป็นครอบครัวที่มีความสุข...
มอนสโตร! มอนสโตรโผล่มาแล้ว!
ไม่น่าเชื่อ หลับอุตุเชียวนะ
ตื่นสิ เพื่อนฉันอยู่ในนั้นนะ อ้าปากเร็ว เจ้าวาฬอ้วนปากกว้าง
พ่อฮะ
พิน็อคคิโอ ลูกก็โดนกลืนเข้ามาเหรอ
พ่อฮะ
จับนี่ไว้
ดันโยนท่อนไม้ ใส่ลูกชายไม้ของฉันซะงั้น
- พิน็อคคิโอๆ - ไงฮะพ่อ
พิน็อคคิโอ ดีใจจริงที่ได้เจอลูก
ดีใจมากที่ได้เจอลูกพ่อ
ฟิกาโร่อยู่ด้วยเหรอ คลีโอด้วย
ใช่ๆ เราได้อยู่พร้อมหน้าอีกครั้ง วิเศษไปเลยใช่ไหม
ถึงจะแปลกนิดหน่อย ที่มาอยู่ในท้องวาฬ
แต่เดี๋ยวเราก็อยู่ได้ ว่าแต่ในนี้ชื้นๆ ไปหน่อยเนอะ
พ่อฮะ เรือพ่อยังลอยได้อยู่เลย
จริงด้วย ช่างเป็นเรือลำน้อยที่ดีมาก
งั้นถ้ามอนสโตรอ้าปากเมื่อไร เราก็ออกไปได้สิฮะ
พ่อไม่ค่อยแน่ใจนะ พิน็อคคิโอ ดูขยะพวกนี้สิ
พ่อว่าทุกอย่างเข้ามาได้ แต่ไม่มีอะไรออกไปได้
ยกเว้นจะออกไปอีกทางหนึ่ง แต่เป็นทางเลือกที่ไม่ดีเลย
- พ่อฮะ ในตะเกียงนั่นมีอะไร - น่าขำชะมัด น้ำมันวาฬน่ะ
ใช่เลย ผมนึกอะไรออกแล้ว
เอาเลย!
สำเร็จแล้วฮะพ่อ ควันโขมงเลย
พ่อว่าน่าจะไปได้สวยนะ
มาเร็วฮะพ่อ ไปเตรียมเรือเราให้เข้าที่กัน
เปิดเร็วสิ ฉันต้องรีบเข้าไปนะ บอกให้เปิดไง
โอมเพี้ยง จงเปิดออก
ได้ผลด้วยแฮะ
ไม่นะ อย่า!
ไม่นะ ไม่!
พ่อฮะ ดูสิ
พ่อว่ามันน่าจะเริ่มระคายเคือง เพราะควันไฟแล้ว
สงสัยมันจะคันจมูก
พิโน้ค
จิมินี่ เกาะไว้เร็ว
- จิมินี่เรอะ จิมินี่คือใคร - จิตสำนึกผมฮะ
จิ้งหรีดนั่นคือจิตสำนึกลูกเหรอ
ใช่แล้ว และขอบอกเลยว่า งานนี้ไม่ใช่ง่ายๆ นะ
เตรียมตัวนะพ่อ
พิน็อคคิโอ!
พ่อฮะ!
ไม่!
ฟิกาโร่ คลีโอ ฉันได้ตัวพ่อมาแล้ว
พิโน้ค
จิมินี่ โล่งอกไปที นึกว่านายจะตายซะแล้ว
ดูสิ มันจามส่งเรากลับเข้าฝั่งเลย
มันมาแล้ว!
ทุกคนจับแน่นๆ นะ!
เร็วขึ้นอีกพิโน้ค เร่งหน่อย หมุนเท้าให้เร็วจี๋เลย
เกือบจะถึงแล้ว พิโน้ค
พ่อฮะ
พิโน้ค นายทำสำเร็จ
จิมินี่ เหมือนพ่อจะบาดเจ็บ ฉันต้องไปช่วยพ่อ
ไปเลย เดี๋ยวตามไป
พ่อฮะ พูดกับผมสิ พูดอะไรหน่อยฮะ
พ่อฮะ ฟื้นสิ
พ่อฮะ ฟิกาโร่อยู่นี่แล้ว คลีโอด้วย
ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว
อย่าตายนะพ่อ
อย่าตายนะฮะ
ฝันเป็นจริงดังใจ
ถ้าเธอจะขอกับ...
พิน็อคคิโอ ลูกพ่อ ลูกอยู่นี่เหรอ
ใช่ฮะพ่อ ผมอยู่นี่ เราอยู่นี่ครบเลย
คลีโอ ฟิกาโร่
ฟิกาโร่ คลีโอ อยู่กันครบเลย
พ่อฝันประหลาดมาก
พ่อฝันว่าเราทุกคนโดนวาฬกลืนเข้าไป
ใช่ฮะพ่อ แต่มันไม่ใช่วาฬ มันคืออสูรทะเล และเราหนีมาได้
ใช่แล้ว จริงด้วย พ่อจำได้แล้ว ลูกช่วยเราไว้
ลูกว่ายน้ำได้เร็วกว่าเรือใบทุกลำเลย
เด็กจริงๆ คนไหนก็ทำแบบนี้ไม่ได้หรอก
พิน็อคคิโอ ลูกได้พยายามอย่างจริงใจ แบบสุดหัวใจ
ซึ่งนี่แหละทำให้ลูกเป็นเด็กจริงใจ
ลูกเป็นยังไงอีกรู้ไหม ไม่เห็นแก่ตัว และกล้าหาญอย่างที่สุด
พิน็อคคิโอ ตอนแรกที่ลูกเจอพ่อ
พ่ออาจทำให้ลูกคิดว่า พ่ออยากได้เด็กคนอื่นมากกว่า
แต่ลูกนี่แหละคือคนที่พ่ออธิษฐานขอ
ลูกจะเป็นเด็กจริงๆ สำหรับพ่อตลอดไป
พ่อไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไร ในตัวลูกแม้แต่อย่างเดียว
พ่อภูมิใจในตัวลูกมาก
และพ่อรักลูกมากที่สุด
ผมก็รักพ่อเหมือนกันฮะ
เรามากันไกลมากเลยนะ จริงไหมลูก
ก็จริงฮะพ่อ พาพ่อกลับบ้านกันดีกว่า
ใช่ กลับบ้านกัน
มาเถอะ คลีโอ ฟิกาโร่ แต่...
พิน็อคคิโอ
ลูกรู้ทางเหรอ
ตามแสงนั่นไปกันฮะ
ท้ายที่สุดพิน็อคคิโอก็พิสูจน์ว่า เขากล้าหาญ จริงใจ และไม่เห็นแก่ตัว
ตั้งแต่นั้นมา มีเรื่องเล่า เกี่ยวกับตัวเขามากมาย
ว่ากันว่าเขาได้เปลี่ยนร่าง เป็นเด็กจริงๆ ที่มีเลือดมีเนื้อ
มันเป็นอย่างนั้นจริงไหม ใครจะรู้ แต่ผมรู้แน่นอนอย่างหนึ่ง
ภายในหัวใจเขานั้น
พิน็อคคิโอเป็นเด็กจริงๆ เท่าที่เด็กจริงๆ คนหนึ่งจะเป็นได้
หากแม้นเธอได้อธิษฐาน
ต่อแสงดวงดาวส่องสุกใส
ทุกๆ สิ่งที่ใจเธอปอง
จักสมดั่งหมาย
หากหัวใจเธออยู่ในฝัน
อาจขอพรอันปรารถนา
แม้นเธอวอนดารา
ดังคนช่างฝันเว้าวอน
ดวงชะตา
จักบันดาลให้ผู้คน
ผู้มีรักในหัวใจ
ได้ชมสมหวังคอย
ดุจสายฟ้าสว่างไสว
โชคชะตาพลันให้สุขศานต์
ฝันเป็นจริงดังใจ
ถ้าเธอจะขอกับดาว
จากภาพยนตร์แอนิเมชันคลาสสิก ของดิสนีย์
และ "การผจญภัยของพิน็อคคิโอ" โดยการ์โล กอลโลดี
คำบรรยายโดย พรรษรัตน์ พลสุวรรณา