(statyczne trzaski)
♫ ♫
(trzeszczenie statyczne)
(ciche metaliczne skrzypienie)
(mężczyzna oddycha szybko)
(jęczy)
(mrucząc cicho)
(oddychając ciężko)
- (głośny upadek) - (wzdycha)
- <kolor czcionki=" - (łkając)
(łkając)
(oddycha szybko)
(mruczy)
- (zadrapania metalu) - (wzdycha)
(drzwi skrzypią)
(w oddali słychać stłumioną muzykę pop)
(jęczy)
<kolor czcionki="
- (łkając) - (brzęczą światła)
(porywisty)
(męski głos nuci)
(oddychając szybko, jęcząc)
(męski głos rozprasza się w pobliżu)
(zbliżają się ciężkie kroki)
(krzyczy)
(oddycha szybko)
<kolor czcionki="
(oddycha szybko)
- (niskie warczenie) - (napina się, kwili)
(warczenie i grzechotanie nasilają się)
(łkając)
(jęcząc głośno)
(wypłakać się)
(krzyczy)
<kolor czcionki="
♫ ♫
Podtytuł autorstwa Sailor420
Mam nadzieję, że odcinek/program Ci się spodoba
(dzwoni budzik)
<kolor czcionki="
♫ ♫
(wzdycha)
(przewijanie taśmy)
Mike: Abs, jesteś gotowy?
Abby...
Mike: Abs.
Pospiesz się. Wiem, że tam jesteś. Chodźmy.
Abby, chodź.
Dobrze, dobrze.
Jesteś palantem.
Wiesz, że mam gdzie być.
Dalej, chodźmy. Pięć minut.
- Musisz się ubrać. - <kolor czcionki="
Pięć minut.
(rozmowa tłumu)
Jeremiasz: „I chociaż śniący śpi,
„przemierza wspomnienia, jakby ich doświadczając
„po raz pierwszy od nowa,
nie jest już pasażerem, ale aktywnym uczestnikiem.”
(chichocze)
Te rzeczy naprawdę?
Niektórzy tak myślą.
Chyba zależy to od tego w co wierzysz.
Lato '82,
Sprzedałem nowicjusza Cala Ripkena Jr. w idealnym stanie
za używany egzemplarz „Dowództwa rakietowego”.
Ta karta jest teraz prawdopodobnie warta 800 dolców.
Chciałbym móc uczestniczyć w tym wspomnieniu
i aktywnie skopię sobie tyłek.
Czy mogę to zatrzymać?
NIE.
(kobieta) Poproszę krówkę orzechową
ale chcę krówki na boku
bo nie chcę, żeby to roztopiło lody.
A czy mogę dodać bitą śmietanę na wierzch?
i trzy wiśnie?
<kolor czcionki="
Hej.
Chcesz to, co zwykle, prawda?
O Tak.
Więc kiedy przyprowadzisz swoją siostrę?
Mamy nowy smak, Rainbow Explosion.
Założę się, że oszaleje na jej punkcie.
Mikrofon?
Hej!
- Hej! - (mruczy)
(tłum dyszy, szemrze)
(pochrząkiwanie)
(kobieta z dystansem) Numer 27?
<kolor czcionki="
(normalny) Numer 27?
Chodź za mną.
(nuci cicho melodię)
Mhm.
Jaka jest twoja umowa, Mike?
Co ty, jakiś...
Sprawa głowy?
Pobiłeś człowieka w biały dzień.
Na oczach swojego dziecka.
- Tatusiu! - (ludzie krzyczą)
(dysząc)
To był błąd. Hmm...
To było nieporozumienie. Ja-myślałem...
Wystarczy spojrzeć na swoją historię zatrudnienia.
Strefa Opon, współpracownik handlowy, dwa miesiące, rozwiązana.
Niesubordynacja.
Świat Mediów, opiekunowie, tydzień.
To tak, jakbyś nawet tu nie próbował,
a jednak siedzisz przede mną i prosisz o pomoc.
Próbuję tylko dowiedzieć się, kim jesteś,
Panie Michale Sz...
Hmm.
Kawa?
Przepraszam?
Och, czy chciałbyś, chciałbyś trochę...
trochę kawy? Zrobiłem kawę.
NIE.
Będę brutalnie z tobą szczery, Mike.
Biorąc pod uwagę twoje osiągnięcia, twoje opcje...
będą niezwykle ograniczone.
Wezmę wszystko, ok? Jakąkolwiek pracę, jaką masz. -NIE. NIE.
Słuchaj, ja-ja-ja rozumiem tę część. To po prostu...
Wiesz, to nie jest takie proste.
Tak. Dziękuję.
Mam dla ciebie pracę.
Chodź, usiądź.
Siedź, siedź, siedź, siedź, siedź.
OK, uh, cóż, co jest?
To zadanie związane z ochroną.
Pełne ujawnienie: nie jest wspaniale.
Prawidłowy? Wysokie obroty.
Tak to nazywamy w biznesie,
ale możesz być swoim własnym szefem. Raczej.
I musisz się martwić tylko o jedno.
Trzymanie ludzi z daleka.
I-i, wiesz, i utrzymuj porządek.
To dwie rzeczy.
Chcesz tę pracę czy nie?
- Jak jest z płacą? - Nie najlepiej.
Ale godziny są gorsze.
(cicho) Nie mogę nocować.
Przepraszam?
Nie mogę pracować nocami.
(chichocze)
To wielka szkoda.
Tak.
Dziękuję.
Czekaj, uh...
Na wypadek gdybyś zmienił zdanie.
♫ ♫
(Telewizor gra cicho)
<kolor czcionki="
Dziękuję za opiekę nad dzieckiem.
Jest Stouffer.
Powinno być jeszcze ciepłe, jeśli jesteś głodny.
(kobieta w telewizji) Muszę ci powiedzieć, jest coś magicznego
o tych pierścionkach i możesz je mieć w zasięgu...
Chciałabym, żeby ktoś kupił mi pierścionek.
Czy Abby jadła?
Co myślisz?
(nuci melodię)
Max: Jutro o tej samej porze?
<kolor czcionki="
(kontynuuje nucenie)
Co mamy?
Dobra.
Cóż, ten przystojny facet, którego rozpoznaję.
Kim są ci wszyscy inni punki?
Moi przyjaciele. To jeszcze nie koniec.
Słuchaj, możesz dokończyć po tym jak zjemy, dobrze?
Przyjdź po trochę jedzenia.
Nie jestem głodny.
Abby, proszę, przyjdź zjeść.
- Pospiesz się. Tutaj. Proszę, przyjdź. - NIE!
Przyjdź i...
Abs, z dniem, który mam,
czy możesz po prostu zjeść coś?
Siedzisz na moim przyjacielu.
Wiesz co? Nie obchodzi mnie to.
Rób co chcesz.
Ale powinnaś wiedzieć, co dzieje się z małymi dziećmi
którzy nie jedzą obiadów.
Ich ciała pozostają tej samej wielkości na zawsze.
I nigdy nie będą mogli jeździć
dorosły jeździ w parku rozrywki.
Mój przyjaciel mówi, że jesteś idiotą.
Mhm.
Przynajmniej jestem prawdziwy.
(wzdycha)
(trzekotanie taśmy)
(ptaki ćwierkają na taśmie)
(wzdycha)
<kolor czcionki="
(imitując samolot)
(mężczyzna) Co powiesz na burgera z tym ketchupem, kochanie?
(kobieta się śmieje)
Wszystko jest lepsze, gdy pływa się w keczupie.
Prawda, Mike? Wydać okrzyk radości.
Idę po ręcznik.
- Idź popilnować swojego brata, dobrze? - Dobra.
Mike: Garrett.
(uruchamia się silnik samochodu)
<kolor czcionki="
Garretta?
♫ ♫
- (serce bije szybko) - (dysząc)
Garretta! Garretta!
(echa krzyków, cichną)
(przewijanie taśmy)
(zabawna pogawędka)
♫ ♫
Jane: Spójrz tylko na mojego siostrzeńca.
Nie ma nawet 10:00
i on-on ledwo może utrzymać oczy otwarte.
I temu degeneratowi powierzają
z dobrem dziecka chorego psychicznie.
Jane, jak już mówiłem wcześniej, Abby nie jest chora psychicznie.
Och, prawda.
Całkiem normalne, że siedzę rysowanie obrazów przez cały dzień
i-i rozmawiam z magikiem istoty, które nie istnieją.
Słuchaj, myślę, że wszyscy po prostu tego potrzebujemy
- uspokoić... - Nie mów mi, żebym się uspokoił.
Jesteś lekarzem i sprawiasz, że czuję się jak
To ja jestem szalony?
A po... po tym, co zrobił temu biednemu człowiekowi...
(płacze) Ja tylko...
(Jane szlocha)
Naprawdę starałem się grać ładnie. Ja mam.
Ale teraz muszę myśleć o Abby.
Wystarczy. Douga?
- Douga. - (wzdycha) Och.
Jane: W twoim sercu
wiesz, że to właściwa rzecz.
Mam nadzieję, że podpiszesz.
- A jeśli nie? - No więc,
mój prawnik i ja będziemy musieli podać cię do sądu,
gdzie każdy sędzia mający odrobinę zdrowego rozsądku
dopilnuję, żebyś nigdy znowu zobaczyć swoją siostrę.
Tego chcesz?
Ona nawet nie dba o Abby.
Chce tylko miesięcznego czeku od państwa.
(oddycha głęboko)
Ale mam na myśli, że ona ma jednak pewne zalety.
Nie nadaję się do wychowywania dziecka.
Lillian: Znam małą dziewczynkę który zdecydowanie by się z tym nie zgodził.
<kolor czcionki="
Częściej rozmawia z powietrzem niż ze mną.
Jutro mogę umrzeć,
a ona byłaby zbyt zajęta rysowaniem, żeby w ogóle to zauważyć.
Wiesz, zdjęcia trzymają ogromna moc dla dzieci.
Zanim nauczymy się mówić,
obrazy są najważniejszym narzędziem, jakie mamy
za zrozumienie otaczającego nas świata.
Co jest prawdziwe, co jest dla nas najważniejsze.
To są rzeczy, które dzieci uczą się komunikować
prawie wyłącznie poprzez zdjęcia.
Tak, jej zdjęcia coś znaczą.
I kto jest w centrum z dziewięciu na dziesięć z nich?
- Ja. - Mhm.
Czy ci się to podoba, czy nie, jesteś jej światem.
Mike: Ale co, jeśli to nie zależy ode mnie?
Moja ciocia jest idiotką, ale ma rację.
Nie ma sędziego przy zdrowych zmysłach kiedykolwiek stanie po mojej stronie.
Znalazłeś już pracę?
Dobra.
To byłoby dobre miejsce na początek.
(kapryśna muzyka odtwarzana w telewizorze)
(Mike wzdycha)
<kolor czcionki="
(dzwonienie linii)
- Steve: (przez telefon) Witam. - Uh, cześć.
Panie Raglan, to jest Mike.
- Pan „Nie mogę pracować w nocy”. - Prawidłowy.
Tak, dzwoniłem tylko żeby zapytać czy to ta praca
które zaoferowałeś, było, uh, wciąż dostępne.
Och, absolutnie tak.
Dlaczego? Czy doświadczyłeś przemiany serca?
(Telewizor gra cicho)
<kolor czcionki="
♫ ♫
Steve: Pozwól, że przedstawię ci krótką historię.
To miejsce było ogromne w latach 80. z dziećmi.
Jest zamknięty od lat.
Jedyny powód, dla którego tego nie podali
stare leczenie kulą niszczącą czy właściciel jest trochę...
Cóż, chyba jest typem sentymentalnym.
Po prostu nie może się jeszcze zmusić, żeby to odpuścić.
(śmiech)
Tak.
Przez lata miałem problemy z włamaniami.
Przeważnie pijacy i włóczędzy. Nie jest idealny.
System zabezpieczeń jest przestarzały, ale w pełni funkcjonalny.
Reflektory na zewnątrz, kamery wewnątrz i na zewnątrz.
<kolor czcionki="
niepewne.
(trzaskanie szkła)
♫ ♫
Wszystko się dzieje, to prawda wyłącznik w głównym biurze.
Po prostu odwróć to.
(maszyny włączają się)
(światła brzęczą, brzęczą)
Uh, to chyba tyle.
Wiesz, że...
reszta jest całkiem łatwa.
Wystarczy spojrzeć na monitory i...
i trzymaj ludzi z daleka.
Bułka z masłem.
♫ ♫
(wzdycha)
Steve: Więc złapię cię z drugiej strony.
Miejmy nadzieję.
♫ ♫
Piekło?
(pozytywna muzyka odtwarzana w telewizorze)
Witamy w pizzerii Freddy'ego Fazbeara,
magiczne miejsce dla dzieci i dorosłych,
gdzie fantazja i zabawa ożywają.
Jeśli oglądasz ten film, oznacza to, że zostałeś wybrany
jako najnowszy ochroniarz Freddy'ego.
Gratulacje.
Będziemy się razem świetnie bawić.
Geniusz, który stworzył Fazbear Entertainment
otworzył pizzerię Freddy'ego Fazbeara
oddawać się swoim dwóm największym pasjom:
rodzinna zabawa
i najnowocześniejszą technologię animatroniczną.
<kolor czcionki="
umożliwia naszym bohaterom interakcję z gośćmi
w prawdziwie realistyczny sposób,
choć sprytnie ukryte akumulatory litowe
daj im ograniczony zasięg, aby mogli swobodnie się poruszać.
Przedstawiamy Wam gwiazdy programu.
(trzeszczenie statyczne)
(śmiech) Urocze, prawda?
Chroniąc te urocze stworzenia,
i autorską technologię która ożywia je,
jest teraz twoim świętym obowiązkiem.
Zapewnij im bezpieczeństwo i pomóż je zapewnić ta pizzeria Freddy'ego Fazbeara
jest tutaj, aby zachwycać, olśniewać i bawić
(zniekształcony) przez lata...
(trzeszczenie statyczne)
W porządku.
(wzdycha)
♫ ♫
<kolor czcionki="
Cześć?
♫ ♫
(wzdycha)
(ciche elektroniczne świergotanie)
♫ ♫
(tykanie zegara)
(ciche trzeszczenie w głośniku)
(statyczny ciąg dalszy)
(imitując samolot)
<kolor czcionki="
Prawda, Mike?
(chichocze)
Idź i zaopiekuj się bratem, dobrze?
♫ ♫
Garretta?
Garretta!
(kroki chrzęszczą cicho)
♫ ♫
Co to jest?
Kim jesteś?
Ten samochód.
Widziałeś ten samochód? Widzisz, co się stało?
(statyczny ciąg dalszy)
Widziałeś, kto porwał mojego brata?
Czekać! NIE.
♫ ♫
(mruczy)
- (obejrzyj sygnał alarmu) - (dysząc, jęcząc)
(sygnał dźwiękowy ustaje)
(dysząc)
(Telewizor gra cicho)
- Hej. - Hej, Maks.
(wydycha)
Więc? Jak poszło?
Uch...
To było ciekawe.
Chyba powinienem się stąd wydostać.
Hej, tak przy okazji, mam zamiar w końcu ci płacę.
Jest w porządku.
Wiem gdzie mieszkasz.
(chichocze cicho)
(zbliża się pojazd)
(trąbienie klaksonu ciężarówki)
(dzwoni dzwonek wejściowy)
(kelner) Hej. Witamy w Sparky's.
Czy mógłbym przygotować wam jakieś przekąski?
- Jeff: Tak. - <kolor czcionki="
Nie jemy.
(kelner chichocze) Cóż, to nie jest zabawne.
Zdajesz sobie sprawę z tego lunchu
jest najważniejszym posiłkiem dnia?
Jeff: Myślałem, że to śniadanie.
Niektórzy ludzie tak mówią,
ale wiesz, to po prostu teoria. -Czy płacą ci?
na słowo, czy możemy mieć minutę?
- W porządku. - Dziękuję.
Jane: Ach, gdzie byliśmy?
Och, miałeś mi powiedzieć
jakim jesteś żałosnym niepowodzeniem.
Jeff: Hej, pieprz się, pani.
Moja siostra przepracowała każdy centymetr tego wysypiska tysiąc razy.
Gdyby było coś do znalezienia, znalazłaby to.
Teraz zapłać.
- Uch, przepraszam? (śmiać się) - Jeff: Powiedziałeś 200.
Mieliśmy umowę.
Tak, że mnie znajdziesz
twardy dowód zagrożenia karalnego.
Zamiast tego mi powiedziałeś jakim miłym dzieckiem jest moja siostrzenica
i że mój siostrzeniec dużo śpi.
Jednak naprawdę to robi.
Spanie nie jest przestępstwem.
Czy z tym facetem wszystko w porządku?
Właśnie zdałam sobie sprawę, że nie powinnam usłyszeć cokolwiek z tego.
Prawdę mówiąc, w ogóle nie powinno mnie tu być.
Usiądź, Doug.
Więc chyba już skończyliśmy,
chyba, że ​​któreś z Was wpadnie na genialny pomysł,
co, jak zdaję sobie sprawę, jest wysoce nieprawdopodobne.
Dlaczego go po prostu nie zabijemy?
(Doug wzdycha)
Kuszący. Ale nie.
- Co jeszcze? - Mike tak mówił...
naprawdę potrzebuje tej nowej pracy żeby dobrze wyglądać na papierze
dla sędziego czy coś.
Cóż, to wszystko jest bardzo fascynujące, kochanie,
ale nie słyszę planu.
Rzucamy miejsce.
Kontynuować. -No cóż, jest ochroniarzem, prawda?
Jego zadaniem jest upewnienie się, że nikt nie wejdzie do środka.
No to wsiadamy
i nieźle zepsuliśmy to miejsce.
Pomagamy sobie w czymkolwiek znajdziemy po drodze.
Twój siostrzeniec dostaje konserwę.
Sędzia daje ci dziecko, a ty dajesz nam...
2000 dolarów.
Tysiąc.
Ale zrób to szybko i nie zepsuj tego.
Mam na myśli, wiesz, zepsuć to,
ale nie... nie zepsuj tego.
(uderzenie pioruna)
(pochrząkiwanie)
Pospiesz się. (pochrząkiwanie)
Abby: Co robisz?
(mruczy)
Abby, potrzebujesz czegoś?
Nie. -W porządku, przestań grać i zdejmij to.
Muszę iść do pracy.
Ja wiem. Idę z Tobą.
Nie, nie jesteś.
- Daj mi kamizelkę. - NIE.
Daj mi teraz kamizelkę.
Idę z Tobą.
- Abby: Chcę iść z tobą. - Mike: Abby.
Nie chcę tu zostać z Maxem. -Abby, przestań.
- Cześć? -Abby, przestań. - NIE! Nie możesz mnie zmusić.
- Mike: Tak, mogę. - Nie, to jest moje.
- Max: Halo? - (Abby krzyczy)
Puścić! <kolor czcionki="
- Puść. Nie? Nie. - Mike: Abby, przestań. Abby.
- On bierze moją kamizelkę! -Abby.
- Abby: Zatrzymuję to. - NIE.
- (drzwi zamykają się) - (wydycha)
Ona jest cała twoja.
(grzmot)
♫ ♫
(uderzenie pioruna)
<kolor czcionki="
(uderzenie pioruna)
(statyczne, delikatnie trzaskające)
(ptaki ćwierkają w słuchawkach)
(grzmot)
(dysząc)
Mike: Garrett!
(kroki chrzęszczą cicho)
Poczekaj proszę.
Proszę, nie... nie uciekaj.
Dobra? Chcę tylko wiedzieć, co widziałeś.
Proszę. Błagam Cię.
Pomóż mi.
Kto porwał Garretta?!
♫ ♫
(dysząc)
(krzyczy)
(zniekształcone świergotanie, trzeszczenie)
(warkot, trzaski trwają)
{\an7{„Rozmawianie przez sen” w wykonaniu Romantycy grają głośno
<kolor czcionki=" którego po prostu nie da się ukryć... ♫
(pochrząkiwanie)
♫ Mówisz mi, że mnie pragniesz... ♫
(muzyka przestaje działać)
(maszyny włączają się)
(dźwięk brzęczyka)
(grzmot)
(brzęczyk trwa)
<kolor czcionki="
(grzmot)
O czasie.
Może zaczynam myśleć zasnąłeś w pracy.
Wokół...
Czy mogę panu pomóc, funkcjonariuszu?
Proszę, mam na imię Vanessa.
A ty musisz być?
Wokół...
- Nowy ochroniarz. - Tak.
Swoją drogą, krwawisz.
Wygląda paskudnie.
Pospiesz się. Wiem, gdzie trzymają apteczkę.
(grzmot)
<kolor czcionki="
Dlaczego Nebraska?
- Och, potrzebujesz pomocy? - Nic mi nie jest.
Jesteś pewien?
Tutaj.
Jestem certyfikowanym ratownikiem medycznym.
Więc jeśli twoje serce kiedykolwiek zgaśnie, To do mnie chcesz zadzwonić.
Wygląda na to, że naprawdę znasz się na tym miejscu.
Cóż, Freddy's jest na mojej drodze.
Lubię być dobrze poinformowany.
Poza tym bardzo lubiłem to miejsce jako dziecko.
Tam.
Że należy to zrobić. (wzdycha)
Vanessę Shelly.
Mikrofon.
Miło cię poznać, Mike.
(szuflada zamyka się)
Dobrze się czujesz dzisiejszego wieczoru, Mike?
Co?
Czy jesteś dobry? Czy wszystko w porządku?
Czy wszystko jest zgodne z umową?
Tak, wiem, co oznacza „w porządku”.
Czy wiesz też, że Twoje oczy są przekrwione?
a Twoje tętno szaleje?
I poza tą raną na twoim ramieniu,
które... (chichocze) bądźmy szczerzy,
jest cholernie dziwaczne, zachowałeś się podejrzanie
od chwili, gdy otworzyłeś drzwi.
Tak, spójrz, to była dziwna noc.
Brzmi jak Freddy.
To miejsce trafia do ludzi.
To jeden z powodów, dla których zrezygnujesz.
Przepraszam?
O tak.
Wy, pracownicy ochrony, nigdy nie przetrwacie.
Spotkałeś ich już?
Spotkałem kogo?
(brzęczą światła)
(pikanie, brzęczenie gier)
Jakie są zatem inne powody?
co?
Dlaczego myślisz, że rzucę pracę.
Cóż, ty mi powiedz.
Czy to jest miejsce, gdzie siebie widzisz?
za dziesięć, dwadzieścia lat?
Co ja wiem? Być może korzyści są ogromne.
- (szydzi) - Nie myślałem.
Dodaj do tego tę rzecz z zaginięciem tych dzieci.
C-co właśnie powiedziałeś?
Przygotuj się na zawroty głowy.
- (dzwoni) - (warkot)
{\an7{„Rozmawianie przez sen” przez The Romantics grającego
<kolor czcionki="
♫ Kiedy zamykasz oczy ♫
♫ I idź spać ♫
(echo) ♫ Śpij, śpij, śpij ♫
♫ Wszystko zależy od dźwięku bicia serca ♫
To... to jest...
Najlepsza rzecz, jaką widziałeś w całym swoim życiu?
♫ Słyszę różne rzeczy o którym marzysz ♫
(echem) ♫ O, o, o ♫
- ♫ Kiedy otwierasz... ♫ - Chcę tańczyć?
- (trzeszczenie elektryczne) - (muzyka zniekształca się, zatrzymuje się)
(warkot mechaniczny)
Może innym razem.
Czekaj, mówiłeś, że niektóre dzieci zaginęły?
Jasne. Jeszcze w latach 80-tych.
Co się im stało?
To była ważna wiadomość.
Dlatego lokal został zamknięty.
Wow.
Naprawdę nie odrobiłeś pracy domowej, prawda?
A ty nawet nie nosisz odznaki.
Rozumiem.
Tam.
Teraz jesteś już oficjalny.
(brzęk bramy)
Vanessa: Hej.
Jakieś przyjacielskie rady?
Nie pozwól, żeby to miejsce do ciebie dotarło.
Po prostu rób swoje, a wszystko będzie dobrze.
(niewyraźna rozmowa przez radio policyjne)
Tak, brzmi dobrze.
<kolor czcionki="
(piknięcie klawiszy telefonu komórkowego)
- (uruchamia się silnik samochodu) - (dzwoni linia telefoniczna)
(wibruje telefon)
(sygnał dźwiękowy)
Jeff: (przez telefon) Czas na występ.
Jak tylko wróci, zbierz chłopaków i spotkajmy się tutaj.
Chyba widzę wejście.
<kolor czcionki="
W porządku.
Teraz bądź szybki, ale dokładny.
Maksymalne obrażenia, minimalny czas.
Widzisz coś cennego, chwyć to,
i później się rozliczymy.
- Dobry? - Tak. Złoty.
- Uuu! - Tak! (śmiech)
- Chodźmy, chłopcy! - Pospiesz się!
♫ ♫
(brzęczenie w oddali)
(silne skrobanie)
<kolor czcionki="
(stukanie trwa w oddali)
♫ ♫
(głośne grzechotanie)
(szydzi)
(brzęczenie patelni)
(wydycha gwałtownie)
(ciche mechaniczne kliknięcie)
- (Carl wstrzymuje oddech) - (brzęczenie elektroniczne)
<kolor czcionki="
(brzęczenie elektroniczne)
(krzyczy w oddali)
(elektroniczne chichotanie)
(krzyczy dalej)
(stłumione chrząknięcie)
Hank: Carl?
(wzdycha)
(odgłos torby)
(krzyczy w oddali)
<kolor czcionki="
Jeff: Hank?
Co Ty do cholery robisz?
♫ ♫
- (ciężko oddychając) - Jeff: Hank?
- Hanka! - Jeffa?
(trzaskanie drzwiami)
Jeffie!
(naciągnięcie)
No dalej, głupi...
(szepcze) Hank?
- Pospiesz się. Pospiesz się. - <kolor czcionki="
(krzyczy)
(ciężkie dudnienie)
(w dalszym ciągu krzyki i ciężkie dudnienie)
(pękanie kości)
(skrzypienie szkła)
(dudnienie ciała)
Motek?
(ciężkie, mechaniczne kroki)
(niskie warczenie)
<kolor czcionki="
♫ ♫
(brzęk monet)
(dzieci krzyczą i śmieją się głośno przez telefon) - (jęczy)
♫ ♫
Gówno.
(brzęczenie w otworze wentylacyjnym)
(warczenie)
(stęka) Nie! NIE! NIE!
(pochrząkiwanie)
- <kolor czcionki=" - (warczenie ustaje)
(skrzypienie drzwi)
(męski głos rozprasza się w pobliżu)
(rozpraszanie)
- (rozpraszanie zatrzymuje się) - (trzeszczenie elektryczne)
- (szybko przeżuwają szczęki) - (krzyczy)
Jeffa?
Carl?
(skrzypienie wentylatora)
<kolor czcionki="
(chłopiec chichocze)
Hej.
(chłopiec) Chodź za mną.
Hej!
Hej, czekaj!
(chłopiec) Chodź.
Maks: Halo?
- (chłopiec) Tędy. - (drzwi zamykają się)
♫ ♫
(oddech drży)
(drzwi zamykają się)
<kolor czcionki="
(wzdycha)
(miękkie skrzypienie mechaniczne)
Jak do cholery?
(chłopiec) Cieplej.
- (krzyczy) - (przeżuwają szczęki)
(narrator w telewizji) To karmienie czas na żyrafę.
(kapryśna muzyka odtwarzana w telewizji)
(Telewizor gra cicho)
Hej, Abs, nad czym pracujesz?
W porządku.
W takim razie chyba tego nie chcesz.
Jest fajnie, co?
(cicho) OK.
Staram się jak mogę, Abby, ok?
(brzęk przedmiotów)
(w telewizji) Nie umiesz czytać?
Nic ci nie jest?
Zrobiłem bałagan.
Przepraszam.
To tylko... to tylko papiery, jasne?
Oni nie... oni nic nie znaczą.
Więc dlaczego je masz?
Cóż, to skomplikowane. Ciocia Jane...
Nienawidzę jej.
Jest wredna i śmierdzi papierosami.
(chichocze)
To nie jest zabawne.
Masz rację, nie jest. To po prostu...
Nie wiem, to miłe
w końcu możemy się w czymś zgodzić.
(cicho) Czy zamierzasz mnie wydać?
- Abs, nie, ja... - (pukanie do drzwi)
Hej. Vanessa.
Hej, Mike.
I cześć.
Vanesso, to jest Abby. Abby, Vanessa.
Cześć, Abby.
Mike nie powiedział mi, że ma córkę.
- Brutto. - Nie, uh, Abby jest moją siostrą.
Ach. Cóż, nie powiedział mi miał też siostrę.
Jesteś tu, żeby aresztować Mike'a?
Mike: OK, możesz iść pobawić się w swoim pokoju
żebym ja i Vanessa mogły porozmawiać?
Miło cię poznać.
Co, um... co tu robisz?
- Ktoś włamał się do Freddy'ego. - Co?
C-co-co się stało?
Rozpoznajesz te?
Słuchaj, to nie tak jak myślisz, ok?
T-to są... To pigułki nasenne.
- Pomagają mi spać. - Wiem, kim są, Mike.
Jest napisane na butelce.
Wiadomości flash: Jeśli jesteś zbyt walnięty
pamiętać o zamknięciu tych cholernych drzwi,
wypadek czy nie, jesteś za to odpowiedzialny.
Nazywa się to karalnym zaniedbaniem.
(szydzi) Nie zrozumiałbyś.
No to pomóż mi.
Ponieważ w chwili, gdy złożę ten raport,
nie mam już tego w rękach.
Chcesz iść na spacer?
Więc miałem kiedyś brata.
Nazywał się Garrett.
(wzdycha) A kiedy byłem...
około 12,
był, uh, został zabrany.
I byłem tam, kiedy to się stało.
Nigdy nie znaleźli faceta, który to zrobił,
i nigdy nie znaleźli mojego brata.
Istnieje więc teoria, że uh, nie możemy zapomnieć o pewnych rzeczach.
Zasadniczo tak się mówi każdą rzecz, którą widzisz
w całym swoim życiu, aż do najdrobniejszych szczegółów,
gromadzi się w Tobie.
Trzeba tylko wiedzieć, jak wyglądać.
Twój brat...
Myślisz, że widziałeś, kto go porwał?
Wiem, że to zrobiłem.
I wiem, że on tu jest, ale on jest po prostu... on jest...
Jest zakopane.
Więc każdej nocy śnię,
i wracam do tego samego wspomnienia,
i ja-szukam szczegółów.
Za każdą drobnostkę, która została przeoczona.
Tak.
I to jest zazwyczaj ta część gdzie ludzie mówią mi, że zwariowałem.
Wiem, jak wygląda szaleństwo, Mike.
To nie jest to.
Nawet nie blisko.
I tamte?
To znaczy, wracając do tego samego snu,
to samo miejsce noc po nocy,
to nie jest łatwe, więc pigułki pomagają.
Kilka innych rzeczy,
jak znajome widoki, znajome dźwięki.
– Tęsknisz za zabawą?
<kolor czcionki="
- „Odwiedź Nebraskę”. - (śmiech)
Twoja siostra wydaje się fajna.
Więc jesteście tylko we dwoje?
Tak.
Tak, to tylko my.
Nasza mama zmarła jakiś czas temu.
A tata nie mógł sobie z tym poradzić, więc...
Wiesz, co jest szalone, uh,
kiedy... kiedy Garrett i ja byliśmy dziećmi,
byli jak ci idealni rodzice
można zobaczyć w starych programach telewizyjnych.
Tak, każdego wieczoru siadaliśmy razem,
zjedlibyśmy rodzinny obiad,
i trzymaliśmy się za ręce, odmawialiśmy modlitwę i...
To naprawdę brzmi naprawdę fajnie.
Tak, wtedy myślałem, że to naprawdę tandetne.
Ale potem już go nie ma.
Ty i Abby nadal macie siebie.
Z miejsca, w którym siedzę, powiedziałbym, że masz szczęście.
(niewyraźna rozmowa przez radio policyjne)
(wzdycha) Powinienem iść.
Koniec ze spaniem w pracy.
Kiedy jesteś u Freddy'ego, zachowujesz czujność.
<kolor czcionki="
(chichocze) Zostaw wiadomość. Albo nie.
(rozbrzmiewają dźwięki dotyku)
(dzwonienie linii)
Chodź, Maks. Pospiesz się.
Max: (nagrane) Hej, tu Max. Zostaw wiadomość...
<kolor czcionki="
Mike: Będę pracować
i będziesz spać, i to pod żadnym pozorem
wyjdziesz z mojego biura?
- Czy rozumiesz? - Rozumiem.
To nie są wakacje, ok? Nie jesteś tu, żeby się bawić.
Dobra.
Oj, zwolnij, zwolnij, Kierowco zwolnij. -Nie nie nie.
Abby?
(miękkie skrzypienie)
Oj.
Co się stało?
Daj mi swoją rękę.
Uważaj.
<kolor czcionki="
Chcesz, żebym zgasił światło?
(cicho) OK.
Dobranoc.
To jak kemping.
(wzdycha ciężko)
(wzdycha)
♫ ♫
(wydycha gwałtownie)
(ptaki ćwierkają w słuchawkach)
(tykanie zegara)
<kolor czcionki="
(ćwierkanie trwa w słuchawkach)
♫ ♫
(drzwi skrzypią)
(chłopiec szepcze) Abby?
(szepcze) Zaraz wracam.
- (spłukiwanie toalety) - (skrzypienie drzwi)
(metaliczny brzęk)
Cześć?
Wiem, że tam jesteś.
Równie dobrze może wyjść.
(niskie warczenie)
(ciężkie, mechaniczne kroki)
♫ ♫
(samochód odjeżdża w oddali)
Jesteście tymi dziećmi, prawda?
Ci, którzy zniknęli?
Patrzeć.
Nie wiem, jak to możliwe, że tu jesteś
jak to w moim śnie, ale...
Potrzebuję twojej pomocy.
Proszę.
Pomóż mi pamiętać o człowieku, który porwał mojego brata.
Jeśli pokażemy Ci,
co nam dasz?
Wszystko.
Dam ci wszystko, czego zapragniesz.
(dziewczyna krzyczy w oddali)
(dziewczyna krzyczy)
(pociąga nosem)
Abby?
(Abby krzyczy)
Abby: Przestań! Zatrzymywać się! Zatrzymywać się! (krzyczy)
Abby?
(mechaniczne kliknięcie)
(zbliżają się ciężkie kroki)
<kolor czcionki="
Abby: Mike.
(śmiać się)
Nie przestawali mnie łaskotać.
Myślałam, że umrę.
Freddy, to jest mój brat Mike.
(mechaniczne warczenie i klikanie)
- Abby, co to jest? - Abby: Chodź.
Chcę, żebyś poznał pozostałych.
(elektroniczne świergotanie)
Mike, to jest Bonnie,
Foxy'ego i Chicy.
Wszyscy,
to jest Mike.
(mechaniczne warczenie i klikanie)
To-to jest żart, prawda?
Mam na myśli, że ktoś tu jest.
Prawdopodobnie ktoś je kontroluje, prawda?
To znaczy...
OK, dobry żart!
Gratulacje! Masz mnie!
Możesz już wyjść!
Cześć?
W porządku, Mike.
Oni po prostu chcą grać.
(śmieje się cicho)
Musimy już iść do domu. Pospiesz się. -Trzymać się.
Oni naprawdę lubią zdjęcia.
<kolor czcionki="
(warkot mechaniczny)
Świetnie się bawiłem dzisiejszego wieczoru.
Dziękuję, że się ze mną bawisz.
OK, OK, Abby, chodź.
Dobra.
Do widzenia!
♫ ♫
(silnik wyłącza się)
(cicho) Proszę bardzo.
(wzdycha)
♫ ♫
(zadrapania metalu)
To oni.
Hej, Abby, um,
musimy porozmawiać o ostatniej nocy, ok?
Hmm...
Więc te, uh, te... maszyny...
Moi przyjaciele?
Twoi przyjaciele?
Hmm...
czy oni są...?
Duchy?
- Tak. - Oczywiście.
Jak inaczej mogliby zmusić roboty do ruchu?
Prawidłowy.
Czy mogę dostać jeszcze trochę zupy?
Jasne.
Hej, Abs.
Wiesz, że mieliśmy kiedyś brata, prawda?
Garretta.
Ja nie... ja naprawdę nie dużo o nim mówić.
Ani mama, ani tata.
Tak, było im ciężko.
Mi też jest ciężko.
C-Możesz mi to wyjaśnić?
Ty to narysowałeś, prawda?
OK, i... i-i wiesz co to jest?
Hej, hej, wszystko w porządku.
OK, nie jestem, nie jestem zły.
Nie będę się na ciebie złościć.
Ale naprawdę cię potrzebuję pomóż mi zrozumieć, proszę.
To wtedy Garrett został porwany.
Abby, kto ci o tym powiedział?
C-czy to był chłopak z blond włosami?
Czy ten chłopak kiedykolwiek ci coś powiedział?
o mężczyźnie prowadzącym ten samochód?
Cokolwiek?
OK, po prostu pomyśl, pomyśl naprawdę mocno, dobrze?
NIE.
Mówią tylko o żółtym króliku.
Dobra.
Ale...
Mogę zapytać.
Naprawdę byłbym wdzięczny.
♫ ♫
(rozbrzmiewa śmiech dzieci)
(dzieci) ♫ Uwielbiamy żółtego królika ♫
- ♫ Uwielbiamy żółtego królika ♫ - (dziewczyna krzyczy)
(słyszą się krzyki dzieci)
<kolor czcionki="
Abby: Vanessa tu jest.
Tak.
Moi przyjaciele czasami o niej mówią.
- Co oni mówią? - Że jest miła.
Abby, gdybym cię zapytał poczekać w samochodzie, dobrze?
NIE.
Abby, poczekaj.
- Abby: Chłopaki, wróciłem. -Abby.
- Hej, Vanesso. - Mike: Abby.
(Abby chichocze)
- Mike. - Vanessa.
<kolor czcionki="
Mike: Wiedziałeś o tym.
Chyba już to zrozumiałeś.
Dzieci duchy posiadające gigantyczne roboty?
Dziękuję za informację.
Chłopaki, potrzebujemy pomocy.
To musi być duże
abyśmy wszyscy zmieścili się w środku.
Abby, spójrz.
To wszystko jest naprawdę zabawne i ekscytujące,
ale te rzeczy są duże, i mogą być niebezpieczne,
więc myślę, że musimy się położyć pewne podstawowe zasady, dobrze?
Vanesso, co o tym myślisz?
Myślę, że przydałyby nam się stoły w forcie.
Abby: Wszyscy, podążajcie za mną.
(chichocze) Chodź.
{\an7{"Połączenie" grającego Elastica
♫ Jazda na dowolnej fali ♫
♫ To jest szczęście, którego pragniesz ♫
♫ Teraz w to nie wierzą ♫
<kolor czcionki="
♫ Masz coś? ♫
♫ Każdy mógł to zrobić ♫
♫ Kogo to w ogóle by obchodziło... ♫
Musi być wyżej.
♫ Nie rozumiem ♫
♫ Jak kier to pik ♫
♫ Ale w jakiś sposób żywotny ♫
Zrobiłeś to!
<kolor czcionki="
- (piosenka się zatrzymuje) - (silny huk)
Czy wszystko w porządku?
(piosenka wznawia się)
Vanessa: Podoba mi się tutaj.
Abby: Ja też.
Ale myślę, że niedługo będzie padać.
Wygląda na to, że potrzebujemy dachu.
Pójdę zobaczyć, co uda mi się znaleźć.
Pójdę, uh... Pójdę z tobą.
<kolor czcionki="
- Dobra. - Tak.
(piosenka się kończy)
Czego dokładnie szukasz?
Obrusy.
Trzymali ich tu na ważne wydarzenia.
Prawidłowy. I przypomnij mi, skąd to wiesz.
Znalazłem je.
(miękkie mechaniczne grzechotanie)
Vanessa: Nie rób tego.
Nie zrobiłbym tego.
To zamki sprężynowe.
Są we wszystkich starszych modelach.
Zostały zaprojektowane tak, aby zachować części animatroniczne
na miejscu, żeby, uh, osoba mógł bezpiecznie nosić garnitur.
Zwykle są dość niestabilne.
Zobaczmy.
Ooch.
Jak mówiłem, niestabilny.
Czy jest coś jeszcze, co ty Chcesz mi o tym opowiedzieć, Vanesso?
Bo wygląda na to, że wiesz wszystko o tym miejscu.
A co by było, gdyby Abby tu przyszła?
A co by było, gdyby znalazła to coś?
To ty ją przyprowadziłeś, Mike, nie ja.
Jedyne, czego nie mogę sobie wyobrazić, to dlaczego.
W porządku, spójrz.
Myślę, że wiedzą, kto porwał mojego młodszego brata.
Nie potrafię tego wytłumaczyć, ale kiedy tu jestem,
Czuję się bliżej Garretta.
Moje sny są bardziej wyraziste i...
jakbym prawie mógł...
Zmienić to, co się stało?
Pytałeś ich o to?
Tak, próbowałem.
Nie sądzę, żeby mnie bardzo lubili.
Ale...
oni naprawdę lubią Abby.
Mike, musisz to rzucić.
Naprawdę nie wiem, jak to zrobić to twoja sprawa.
Mówię ci, musisz odpuścić.
Kim do cholery jesteś?
Po prostu ktoś, kto próbuje pomóc.
(przez głośniki) ♫ Cóż, właśnie skończyłem szkołę ♫
♫ Jakbym był prawdziwy, naprawdę fajny ♫
♫ Muszę tańczyć jak głupiec ♫
♫ Otrzymałem wiadomość, że muszę być dziki ♫
♫ Och, tak, jestem dziki ♫
Vanesso, poczekaj.
<kolor czcionki="
- Mów do mnie. - Próbuję.
Nie słuchasz.
Proszę. Znalezienie faceta, który to zrobił
to jedyna rzecz, która się dla mnie liczy.
(piosenka trwa)
(elektroniczne buczenie)
Abby?
Czekać. Abby, nie!
- (odtwarza głośne, niezgodne nuty) - (piosenka się zatrzymuje)
(dzwonienie w uszach)
<kolor czcionki="
Mike: (stłumiony) Abby?
Abby? Abby!
(kaszel)
- (Vanessa wzdycha) - (Abby jęczy)
- Co się stało? - Vanessa: W porządku, Abby.
Właśnie miałeś wypadek.
Jesteś w porządku.
Tak mi przykro.
(mechaniczne kliknięcie)
Nie wiem co powiedzieć.
Po prostu idź do domu, Mike.
Opiekuj się swoją siostrą.
Czego się tak boisz?
W magazynie...
Widziałem twoje oczy. Byłeś przerażony.
Możesz zrobić ze swoim życiem co chcesz,
ale jeśli kiedykolwiek znowu sprowadzisz tu Abby,
Zastrzelę cię.
- (silnik uruchamia się w pewnej odległości) - (otwierają się drzwi samochodu)
Abby: Wyglądała na bardzo wściekłą.
Dlaczego wszyscy zawsze tak na ciebie patrzą?
<kolor czcionki="
(oczyszcza gardło)
(pociąga nosem)
(dzwonienie linii)
(wzdycha)
- (kliknięcia linii) - Hej, tu Mike.
Potrzebuję twojej pomocy.
(pies szczeka w oddali)
(skwierczący)
Abby.
Czy to bekon?
Hej, może się ubierzesz
a potem przyjdź do kuchni, dobrze?
Chcę z tobą o czymś porozmawiać.
Dobra.
Wow, oto moja ulubiona dziewczynka.
Mike: Chodź, usiądź, dobrze?
Co zrobiłeś?
Abby, posłuchaj, myślę, że jeśli po prostu usiądziesz,
możemy ci to wyjaśnić, dobrze?
NIE.
Zapewniam cię, że to nie jest to, o czym myślisz.
Nienawidzę cię.
Nienawidzę cię, Mike!
(trzaskanie drzwiami)
Cóż, myślę, że poszło dobrze.
(oddychając ciężko)
<kolor czcionki="
Przypomina mi ciebie, wiesz.
Zawsze z temperamentem.
Cóż, spójrz, kiedy się uspokoi,
czy możesz, hm, powiedzieć jej, że mi przykro
i że ja-ja niedługo wrócę?
Cóż, Mike, to szersza rozmowa
to musi się tutaj wydarzyć.
Więc kiedy wrócisz, ty i ja będziemy mieć
mała pogawędka.
Dobra.
(gra cicho) ♫ Świętuj dobre czasy, chodź ♫
<kolor czcionki="
♫ Świętujmy ♫
♫ Świętuj dobre czasy... ♫
Wiesz, co na mnie działa?
Ciepła szklanka mleka z rumiankiem i miodem.
Mówię Ci...
Co za dupek.
♫ ♫
(ptaki krakają)
(ptaki ćwierkają w słuchawkach)
♫ ♫
<kolor czcionki="
(Garrett imituje samolot)
(matka) OK, dość gierek, wy dwoje.
(wysilając się) Awaryjne lądowanie.
Garrett: Wchodzę.
- (Matka chichocze) - Hej, kolego.
Cóż, nie stój tak. Zakopać.
♫ ♫
Kochanie, co się stało?
To... to nie jest...
to nie tak się stało.
To nie jest prawdziwe.
(chłopiec) Ale mogłoby tak być.
Co to jest?
Nie o to prosiłem.
Ale tego właśnie chcesz.
Nie. Ja tylko, ja tylko chcę znaleźć mężczyznę, który...
Kłamiesz.
Chcesz ocalić Garretta.
Dlatego naprawdę tu jesteś.
Aby zmienić to, co się stało.
Wrócić.
Ale nie mogę.
On odszedł. Wszyscy zniknęli.
Naprawdę?
Możesz mieć taki sen każdej nocy.
Możesz znów być z nim razem.
Jak przedtem.
Jak?
<kolor czcionki="
Chcemy Abby.
Abby?
Kochają ją, Mike, a ona kocha ich.
Widziałeś ją z nimi.
Widziałeś jaka jest szczęśliwa.
Czas ją wypuścić, kochanie.
Nigdy nie byłeś odpowiednią osobą się nią opiekować.
(oddychając drżąco)
Dobra. (pociąga nosem)
(głos się łamie) Tak.
Jesteś w domu.
<kolor czcionki="
NIE.
Nie, to jest błędne.
Nie chcę, nie chcę tego. Słuchać...
(ciężkie, mechaniczne kroki)
Popełniłem błąd!
Proszę, nie chcę tego!
Słyszysz mnie?!
(oddychając ciężko)
Zostaw Abby w spokoju!
(ciężkie, mechaniczne kroki trwają)
(wzdycha)
(dzieci szepczą) Abby.
-Abby. - <kolor czcionki="
Trzymaj się z daleka od mojej siostry!
- (ostry kawałek) - (mruczy)
(stękanie)
- (ciężko oddychając) - (szepcze) Abby.
(pochrząkiwanie)
-Abby. -Abby.
(oddychając ciężko)
-Abby. - (jęczy)
(dysząc)
<kolor czcionki="
Abby. Abby. Abby.
- (szepcze dalej) - (warkot mechaniczny)
- (chłopiec szepcze) Abby. - (warkot mechaniczny)
(niskie warczenie, grzechotanie)
(dysząc)
(naciągnięcie)
(pochrząkiwanie)
<kolor czcionki="
(warczenie ustanie)
(dysząc)
♫ ♫
(bez tchu)
(chrząkanie z bólu)
♫ ♫
(Foxy rozprasza się w pobliżu)
- (chrząkanie) - (rozpraszanie trwa)
<kolor czcionki="
NIE!
- (ćwierkanie świerszczy) - (psy szczekają w oddali)
(pukanie)
Jane: Abby?
Nie możesz tam zostać na zawsze, wiesz.
Dopasuj się.
(wzdycha)
(stękanie)
(spiker w telewizji) Ceramika, która rośnie.
To jest łatwe.
Namocz Chia przez noc, rozłóż nasiona...
- (zmiany kanałów) – (śmiech publiczności)
- Oh. - (kobieta mówi niewyraźnie)
(niskie warczenie mechaniczne)
(śmiech i rozmowy trwają w telewizji)
(dudnienie w oddali)
Freddy?
♫ ♫
Nie Freddy'ego.
Wszyscy na ciebie czekają.
Czas iść się pobawić.
♫ ♫
Głupia ciocia Jane. (chichocze cicho)
Zasnęła.
Jak mamy się tam dostać?
{\an7{„I Wanna Be Down” w wykonaniu Brandy grającej w taksówce
♫ Chcę być na dole ♫
♫ Z tym, przez co przechodzisz ♫
♫ Chcę być na dole... ♫
Dokąd, mała damo?
- <kolor czcionki=" - (brzęczenie taksówki)
Co...?
O mój Boże!
(chichocze)
Nie fajnie. (wzdycha)
Dlaczego zawsze dostaję dziwaków?
(jęk, dyszenie)
Ostrożny.
Udało mi się zatamować krwawienie,
ale prawdopodobnie będziesz potrzebować szwów.
Gdzie jesteśmy?
Policja zaopatruje placówkę.
Znalazłem cię i byłeś...
zostałeś ciężko ranny.
Próbowali mnie zabić, Vanesso.
Ale myślę, że już to wiedziałeś.
Maks.
Jej brat.
Ty też o nich wiedziałeś, prawda?
- To skomplikowane. - Tak.
(szydzi) Tak.
Bardziej skomplikowane niż
opętane roboty mordujące niewinnych ludzi?
Nie byli niewinni.
Tak, Abby jest!
Mikrofon... -Widziałeś Abby bawiącą się z nimi.
I wiedziałeś do czego byli zdolni,
- i nic nie powiedziałeś! - Mike, proszę...
Abby jest w niebezpieczeństwie!
Powiedz mi co się stało.
W moim śnie...
pytali mnie o Abby.
A ja odpowiedziałem, że tak.
To był błąd i próbowałem go naprawić, ale...
Czego chcą od mojej siostry?
Chcą, żeby ich polubiła.
♫ ♫
Dalej, chodźmy.
Gdzie poszedłeś?
(światła brzęczą cicho)
Vanessa: W latach 80. kiedy te dzieci zaginęły...
policja przeszukała Freddy's od góry do dołu.
Uwzględniono każdy centymetr.
Ale nigdy ich nie znaleźli.
Cześć?
Vanessa: Mężczyzna, który je zabrał
był...
To był bardzo zły człowiek.
Bardzo okrutny człowiek.
Również bardzo mądry człowiek.
Wiedział, że rodzice będą płakać
<kolor czcionki="
I wiedział, że jest jedno miejsce
- nigdy by nie pomyśleli, żeby to sprawdzić, bo... - (brzęczą światła)
dlaczego mieliby?
To znaczy, dlaczego ktokolwiek miałby to robić?
Nie chodzi tylko o ich duchy znajdują się w tych maszynach.
To ich ciała.
Musisz zrozumieć, że...
dzieci, nie chcą nikogo skrzywdzić.
To... to on.
W jakiś sposób na nich wpływa.
Zabrał im wszystko, ale oni nie pamiętają.
Kto, Vanesso?
Próbowałem cię ostrzec.
Naprawdę próbowałem na swój sposób.
Ale teraz jest już za późno.
Wie, że go szukasz.
On przyjedzie.
Musisz mi powiedzieć, kim on jest.
Vanessa: Nazywa się William Afton.
On jest moim ojcem.
♫ ♫
<kolor czcionki="
Wiedziałaś?
(płacze) Mike...
Cały ten czas.
Mój bracie, wiedziałeś.
Nie o Garretta, nie.
A-Przynajmniej...
nie, kiedy się poznaliśmy.
Tak mi przykro.
Powiedz mi, jak ich powstrzymać.
Powiedz mi, jak uratować moją siostrę!
(brzęczenie elektroniczne)
{\an7{„Rozmawianie przez sen” w wykonaniu Romantycy grają głośno
<kolor czcionki="
Używamy ich do kontroli zwierząt. -(trzeszczy)
Na twoim pasku masz paralizator.
Nie spowoduje trwałych uszkodzeń,
ale to zepsuje obwody animatroniczne.
Mam nadzieję, że kupię ci trochę czasu.
Chodź ze mną.
NIE.
Vanesso, jesteś to winna mnie i jesteś to winna im.
Nie, nie mogę.
Jeśli on tam jest, ja...
Nie będę dla ciebie przydatny, uwierz mi.
Naprawdę cię skrzywdził, prawda?
<kolor czcionki="
Weź te.
- (obroty silnika) - (pisk opon)
♫ ♫
Vanessa: Musisz unikać głównego wejścia.
{\an7{„Rozmawianie przez sen” kontynuuje słabe odtwarzanie
(warkot mechaniczny)
<kolor czcionki="
po wschodniej stronie budynku.
To najlepsza droga do środka.
(piszczą szczury)
(dysząc cicho)
♫ Mówisz mi, że mnie pragniesz ♫
Mike: (cicho) Nie.
<kolor czcionki="
(mruczy)
♫ Mówisz mi, że mnie kochasz ♫
♫ I wiem, że mam rację ♫
♫ Bo słyszę to w nocy ♫
♫ Słyszę sekrety, które skrywasz... ♫
(dysząc)
<kolor czcionki="
(piosenka trwa cicho)
♫ ♫
- (brzęk mechaniczny) - (piosenka trwa głośno)
♫ Czy nie wiesz, że śpisz… ♫
(piosenka trwa cicho w oddali)
(drzwi skrzypią)
<kolor czcionki="
Chica, dokąd idziemy?
♫ ♫
(drzwi zamykają się)
♫ I wiem, że mam rację ♫
♫ Bo słyszę to w nocy ♫
♫ Słyszę sekrety, które skrywasz ♫
♫ Kiedy mówisz przez sen ♫
- <kolor czcionki=" - (zniekształcenie utworu, zanikanie)
Chica, nie podoba mi się to.
(krzyczy) Puść mnie!
Abby?!
(krzyczy dalej)
(łkając) Chica, puść mnie.
- (krzyczy) - Mike: Hej!
Zostaw ją w spokoju!
(trzeszczenie prądu)
<kolor czcionki="
Hej.
Czy wszystko w porządku? Jesteś ranny?
Nie wiem, co jest z nią nie tak.
Nie wiem, dlaczego chciała mnie skrzywdzić.
Ja wiem. Ja wiem.
Hej, Abby, posłuchaj mnie.
Byłem idiotą w wielu sprawach.
Utknąłem, próbując naprawić przeszłość,
ale ty jesteś najważniejszy dla mnie rzeczą na świecie,
i obiecuję, że zrobię to lepiej.
Ja też cię kocham, Mike.
Ale chyba powinniśmy już iść.
Jasne, OK. Pospiesz się.
<kolor czcionki="
♫ ♫
(mruczy)
(pochrząkiwanie)
- Mike! - (chrząkanie)
Uruchomić! Ukrywać! Abby, idź!
(Mike chrząka)
(Mike krzyczy w oddali)
(ciężkie, mechaniczne kroki)
(brzęczenie elektroniczne)
<kolor czcionki="
(trzeszczenie prądu)
(ciężkie, mechaniczne kroki)
(piknięcie i brzęczenie gier)
(wzdycha)
(ciche warczenie)
(oddychając ciężko)
♫ ♫
(ciężkie, mechaniczne kroki)
(dreszcze)
Abby?
Abby, gdzie jesteś?
Abby?
(niskie warczenie)
(ciężkie, mechaniczne kroki)
♫ ♫
(niskie warczenie)
(warczy)
(trzeszczenie prądu)
(zniekształcony śmiech)
- (krzyczy) - (mruczy)
<kolor czcionki="
(brzęczenie elektroniczne)
(trzeszczenie prądu)
(Abby krzyczy)
(krzyczy)
- Vanessa. - Jest w porządku.
Lisi.
Muszę cię zabrać w bezpieczne miejsce
więc mogę pomóc twojemu bratu, dobrze?
(zniekształcony) Nie mogłeś tak po prostu zostaw to w spokoju, mógłbyś?
(chichocze) Mam szczęście.
To jest doskonałe.
Najpierw zabiłem twojego brata.
Teraz cię zabiję.
Symetria, przyjacielu.
Idź do diabła.
(śmiać się)
(mruczy)
(żółty królik) Obudźcie się, dzieci.
Mam dla ciebie coś do zabawy.
To będzie świetna zabawa.
Maluchy mówią mi, że masz siostrę.
Spodoba jej się tutaj.
Ty jednak jesteś skończony.
Żegnaj, Michaelu Schmidcie.
Vanessa: Wystarczy!
- Rzuć nóż. - (Żółty Królik się śmieje)
Trochę za stary na temperament Napady złości, prawda, Vanesso?
Nie żartuję, tato.
Być może zapomniałeś o swoim lojalność, ale zapewniam cię,
oni nie mają.
Abby: Mike!
Proszę obudź się.
William: Teraz odłóż to
i pomóż mi posprzątać bałagan, który stworzyłeś!
Abby: Proszę.
Proszę, Mike. Proszę. NIE!
Pospiesz się.
(chichocze)
Oboje wiemy, że nie użyjesz...
(krzyczy)
(warczy)
(dysząc)
(jęczy cicho)
Mikrofon. Mikrofon.
Abby. Abby.
Vanessa: Żółty Królik, on je kontroluje.
Rysunki.
Żółty Królik skrzywdził Twoich przyjaciół.
Pokaż im, co się naprawdę wydarzyło.
- <kolor czcionki=" - (krzyczy Vanessa)
(brzęk pistoletu)
Miałeś jedno zadanie.
Jeden.
Trzymaj go w ciemności
i zabij go, jeśli podejdzie zbyt blisko.
To dwie prace.
(dławiąc się)
- (mruczy) - (wzdychając)
(wykrzykuje)
- NIE! - Puść!
Nie pozwolę, żebyś ją też skrzywdził.
<kolor czcionki="
Tata.
(dysząc)
William: Hej.
Hej.
(brzęk świateł)
- (dudnienie) - (brzęcząco)
(światła trzaskają)
Co ty zrobiłeś?
(dysząc)
(Mike chrząka)
♫ ♫
<kolor czcionki="
(krzyczy dalej)
(warczy)
Mogą cię teraz zobaczyć.
Wiedzą, co zrobiłeś.
William: Ruszaj się.
Przenosić!
(brzęk świateł)
(pochrząkiwanie)
Mikrofon!
Spójrz na siebie.
Spójrz na paskudne rzeczy, którymi się stałeś.
Spójrz jaki jesteś mały, jaki jesteś bezwartościowy.
Jesteście nędznymi, zgniłymi małymi bestiami.
Stworzyłem cię!
(pochrząkiwanie)
(łkanie z bólu)
(chrząkanie z bólu)
(ostre mechaniczne stukanie)
(dysząc z bólu)
(ostre mechaniczne stukanie)
- (ostre mechaniczne stukanie) - (chrzęst kości)
<kolor czcionki="
Zawsze wracam.
(pochrząkiwanie)
(brzęczenie elektroniczne)
Abby: Co się dzieje?
Mike: Sprężyna się blokuje.
(William jęczy z bólu)
Mike: OK. (mruczy)
(napinając się) Chodź. Pospiesz się.
Pospiesz się.
<kolor czcionki="
(elektroniczny ryk)
(jęk z bólu)
♫ ♫
(zabawna pogawędka)
- OK, jeszcze jedno. - Och, czekaj, jeszcze jeden?
- Włożyć jeszcze jednego? Jeszcze jeden blok? - Tak.
- Jeszcze jeden blok? -Tak. Tak. - Tak. Tak. Zróbmy jeszcze jedno.
Lillian: To naprawdę niezwykłe,
zwrot, jaki obrała przez ostatnie kilka tygodni.
Cokolwiek robisz, rób to dalej.
Tak zrobię.
Mike: To nie jest takie trudne.
Co chcesz na obiad?
Pizza czy spaghetti?
- Obydwa. - (chichocze)
Musisz wybrać. Który to jest?
Ale chcę jedno i drugie.
Nie możesz mieć obu.
Spaghetti z klopsikami.
W porządku, z klopsikami.
Um, zrobimy szybki przystanek, dobrze?
(syrena wyje w oddali)
- <kolor czcionki=" - (monitor wydaje ciągły sygnał dźwiękowy)
(niewyraźne komunikaty w PA)
Vanesso, nie wiem, czy...
możesz to wszystko usłyszeć, ale, um...
Po prostu jest mi ciężko
przetwarzając wszystko, co się wydarzyło.
Ale byłeś tam dla mnie i Abby
kiedy miało to największe znaczenie.
I ja też tak nie sądzę z nas byłoby tu dzisiaj
gdyby nie ty.
Więc...
Więc popraw się.
I będziemy tu, kiedy się obudzisz.
Abby: Czy powiedziałeś jej, że się przywitałem?
Zrobiłem.
W porządku, chodźmy stąd.
Mike: Wszystko w porządku?
Abby: tylko myślałam
- na temat moich przyjaciół. - Mike: Hmm.
Oni są sami.
Prawidłowy.
Nikt się już nimi nie zajmuje.
Czy możemy je kiedyś odwiedzić?
Hmm...
Wiesz co?
Nigdy nie wiesz, co może się wydarzyć.
Czy myślisz, że jeśli wypijesz wystarczającą ilość mleka,
- po prostu zamieniasz się w krowę? - (śmiech) Nie.
Czy zacząłbyś, jak,
Robisz sobie plamy jak krowa?
- (śmiech) Nie. - Co by się stało? Tylko...
♫ ♫
(Światła delikatnie trzaskają)
(William jęczy z bólu)
<kolor czcionki="
(napięte chrząknięcie)
{\an7>{„Pięć nocy u Freddy’ego” odtwarzany przez The Living Tombstone
♫ Czekamy każdej nocy ♫
♫ Aby w końcu wędrować i zapraszać ♫
♫ Nowi gracze, którzy chcą z nami grać ♫
<kolor czcionki="
♫ Jesteśmy zmuszeni siedzieć cicho i grać ♫
♫ Te same piosenki, które znamy od tamtego dnia ♫
♫ Oszust odebrał nam życie ♫
♫ Teraz utknęliśmy tutaj, aby upaść ♫
♫ Proszę, wpuść nas, nie zamykaj nas ♫
<kolor czcionki="
♫ Jesteśmy biednymi, małymi duszami którzy stracili całą kontrolę ♫
♫ Jesteśmy zmuszeni przyjąć tę rolę ♫
♫ Byliśmy sami, utknęliśmy w naszej małej strefie ♫
♫ Od 1987 ♫
♫ Dołącz do nas, bądź naszym przyjacielem lub po prostu utknij i broń się ♫
<kolor czcionki="
(piosenka się zatrzymuje)
(chrapanie)
(zapukaj do okna)
Uh-uh. Nie, nie dzisiaj. Przepraszam.
(drzwi otwierają się, zamykają)
Powiedziałem, przeczytaj s...
(krzyczy)
♫ Pięć nocy u Freddy’ego ♫
♫ Och ♫
<kolor czcionki="
♫ Jesteśmy naprawdę zaskoczeni ♫
♫ Widzimy się kolejnej nocy ♫
♫ Powinieneś był poszukać innej pracy ♫
♫ Powinieneś był pożegnać się z tym miejscem ♫
♫ Wydaje się, że jest ich o wiele więcej ♫
<kolor czcionki="
♫ Pamiętamy twarz taką jak Twoja ♫
♫ Wygląda na to, że znasz te drzwi ♫
♫ Proszę, wpuść nas, nie zamykaj nas ♫
♫ Nie jesteśmy tacy, jak myślisz ♫
♫ Jesteśmy biednymi, małymi duszami którzy stracili całą kontrolę ♫
<kolor czcionki="
♫ Byliśmy sami, utknęliśmy w naszej małej strefie ♫
♫ Od 1987 ♫
♫ Dołącz do nas, bądź naszym przyjacielem lub po prostu utknij i broń się ♫
♫ W końcu tylko masz pięć nocy u Freddy'ego ♫
♫ Czy to jest miejsce, w którym chcesz być? ♫
<kolor czcionki="
♫ Dlaczego chcesz zostać? ♫
♫ Pięć nocy u Freddy’ego ♫
♫ Czy to jest miejsce, w którym chcesz być? ♫
♫ Po prostu tego nie rozumiem ♫
♫ Dlaczego chcesz zostać? ♫
♫ Pięć nocy u Freddy’ego ♫
<kolor czcionki="
♫ ♫
(piosenka się kończy)
♫ ♫
(zniekształcony elektroniczny głos) C... O...
JA...
F... ja...
N... D...
JA.
(muzyka się kończy)