Promoot uw product of merk hier
JANNEMAN ROBINSON
Diep in het Honderd Bunderbos...
brengt de jonge Janneman Robinson de dagen door met spelen met zijn vrienden...
Meespelend met hun avonturen,
altijd ter hulp snellend...
Ofwel als ze zwaar in de knoei zitten...
Of bij hun bescherming tegen de gevreesde Heffalump.
Heffalump en Woezel val
Maar uiteindelijk komt de dag, zoals bij alle kinderen,
... om vaarwel te zeggen.
Mijn huis
Op mijn vrolijke manier zal ik altijd aan je denken
Op land of zand of grind
Focussen, iedereen, focussen! Luister naar elkaar!
Het is leuker met twee Het is altijd ik en jij
En samen blijven we
Bij warm of stormachtig weer
We zullen altijd bij elkaar zijn
Concentreren!
Voor altijd
Want in mijn hart Als we ooit zouden scheiden
We zullen nooit ver van elkaar zijn
We zullen nooit ver weg zijn
Wat is hij aan het doen?
Grote finish! - Dat is alles! Dat is alles!
Alsjeblieft!
Ik klonk ongelooflijk! Teigetjes zijn uitstekende zangers.
Het is heerlijk om jullie allemaal hier te hebben.
Altijd heel ontroerend, dat nummer.
Nu, we weten allemaal waarom we hier zijn.
Het is een trieste dag.
Maar ik heb mijn vriend Iejoor gevraagd...
Dat ben ik.
Ik heb hem gevraagd een rissolutie voor te stellen.
Het is "resolutie". - Ja, dat is wat ik zei.
Wat is een "rissolutie?" - Na het gedicht, schat.
"Janneman Robinson gaat weg.
"Dat denk ik tenminste.
"Waarheen? Niemand weet het.
"Maar hij gaat weg."
Ik bedoel, hij gaat.
"Maakt het ons uit? Toch wel. Heel veel.
"Hoe dan ook, we sturen onze liefde.
"Einde."
Als iemand wil klappen, is dit het moment om het te doen.
Jee! - Prachtig!
Janneman.
Daar is hij! Hij is hier!
Dat was een mooi gedicht, Iejoor.
Het was niets.
Oh, sorry.
Het is gewoon jammer dat het voorbij is.
Ik had graag gezien dat het nog een tijdje langer zou duren.
Nou, nou, laten we ons daar niet in meeslepen, Poeh Beer..
Dat was meer dan lang genoeg.
Want laten we allemaal onthouden, ik heb 't in opdracht gemaakt.
Gebaseerd op 'n origineel idee van mij. - Wat ik voorstelde.
Nadat ik eraan dacht.
Laten we dit niet in 't openbaar doen, zullen we? Je bent 'n grote oelewapper.
Janneman Robinson, ik maakte je deze zak met hooikorrels uit 't Honderd Bunderbos.
Het is mijn favoriete snack.
Waar je ook heen gaat, ze zullen je herinneren aan het Honderd Bunderbos.
Bedankt, Knorretje.
Ik denk niet dat ik hulp nodig heb om me het bos te herinneren...
maar ik zal ze koesteren.
Ik zal je missen, echt waar!
Ik zal je ook missen, Teigetje.
Ga nu niet helemaal volwassen op ons worden!
We zullen allemaal de knul missen.
Zoals mijn Grootuil Osgood altijd zei... - Wauw!
Wat zei hij altijd?
Ik vraag voor de kersen. - Extra room voor mij, alsjeblieft.
Nee, dat was het niet.
Is het een worteltaart?
Groter.
Taart is wat Teigetjes het beste bevalt!
Ik ga ervoor.
Wat is dit weer?
Cake, cake, cake. Zal je het nooit leren?
Ik zou liever een mooie, knapperige wortel hebben.
Wat is er mis met iets gezonds?
Goed voor je tanden. - Snoepjes gaan regelrecht naar m'n voeten!
Je kunt me niet tegenhouden! - Pas op, Teigetje.
Stuiteren en stuiteren!
Kom op, Roe! En ik zal stuiteren!
En ik zal...
Kom op, Poeh.
Waar gaan we heen, Janneman Robinson?
Nergens.
Een van mijn favoriete plekken.
Zadel is te krap.
Wat wil je het beste van de wereld doen, Poeh?
Nou...
Wat ik het beste vind...
zijn ik en Knorretje...
die je komen bezoeken...
en jij zegt: "Wat denk je van een beetje van iets?"
En ik zeg...
"Nou, ik zou een beetje van iets niet erg vinden."
En het is een soort van snoepdag buiten.
Ik vind dat ook leuk.
Maar wat ik het leukst vind, is niets.
Hoe doe je niets?
Het is wanneer mensen roepen...
"Wat ga je doen, Janneman Robinson?"
En je zegt: "Oh, niets." En dan ga je je gang en doet het.
Ah, ja.
Niets doen leidt vaak tot het allerbeste iets.
Poeh.
Ik ga niet meer niets doen.
Nooit meer?
Nou, dat mag niet op het internaat.
Poeh...
Als ik niet bezig ben met niets te doen, kom je dan soms hierheen?
Enkel ik?
Waar zal je zijn?
Ik zal hier zijn.
Maar wat zou er gebeuren als je mij zou vergeten?
Ik zal je nooit vergeten, Poeh. Ik beloof het.
Zelfs niet als ik honderd ben.
Hoe oud ben ik dan?
99.
Domme oude beer.
99...
HOOFDSTUK 1 WAARIN...
Janneman Robinson zijn kindertijd achterlaat
Janneman, kom op nu.
Schiet nu op, schat.
Janneman!
Janneman Robinson, je moeder zit in de auto!
Pas goed op jezelf.
Daar ga je, jongeman.
Janneman Robinson!
Nu concentreren!
HOOFDSTUK III WAARIN
Janneman Robinson slecht nieuws te horen krijgt
Je bent nu de man in huis, liefje.
HOOFDSTUK V WAARIN
Janneman Robinson Evelyn ontmoet
Zou je willen gaan zitten?
Dank je.
Grappenmaker.
Zal je schrijven?
Natuurlijk, elke dag.
HOOFDSTUK VII WAARIN
Evelyn het alleen moet doen
Het is 11 februari 1944.
Weldra komt de nachtelijke slag om Londen eraan.
Dit was een rustige dag voor ons, maar het zal geen rustige nacht worden.
Ze zullen enkele gebouwen vernietigen en een deel mensen doden.
Waarschijnlijk een deel van de mensen die je...
Gelukkige verjaardag. Gelukkige verjaardag, lieve Madeline
Gelukkige verjaardag
Dit is Zebra-Eén-Charlie!
Dit is Zebra-Eén-Charlie.
Waar zijn mijn versterkingen?
Goed gedaan.
Mama, wanneer komt papa naar huis?
Dit is je papa.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Goedemorgen, Mr. Robinson. - Goedemorgen, Ms. Dane.
Had je 'n aangename... - Ik zou willen dat ze de messing...
fittingen op kastanjepaketten voor vernikkelde kasten heroverwegen.
Ik zal dat noteren. - Wat is de vertraging van Glasgow?
Tanners vakbondsconflict, meneer. - Hoe zit 't met Manchester?
Wachten op stof, meneer. - En wat is het excuus van Birmingham?
Het is gewoon Birmingham, meneer. Ze zijn altijd laat.
Ik hoef je er niet aan te herinneren,
we staan onder toenemende druk om kosten te besparen!
Mr. Robinson? - Ja.
Als we de tweede binnenste afschuining vervangen door beukenhout...
we kunnen het drijfvermogen met 4 procent verhogen.
En het gewicht met 0,2 procent verminderen.
En de kosten?
Wel, het kan 'n paar centen besparen.
Blijven volhouden, iedereen.
Bravo! Dat is wat we graag horen.
Mr. Winslow, ik had makkelijk naar je kantoor kunnen komen.
Nee, nee. Ik vind 't heerlijk om hierheen te komen, om af en toe m'n handen vuil te maken.
Oh meneer, dat staal is in feite nog steeds nat.
Ja. De geur van het leder.
De geur van hard werk.
Veel liever hier dan in mijn benauwd kantoor waar de saaie dingen gebeuren.
Geeuw.
Dit is waar ik thuis hoor. Hier beneden met de echte mannen.
En vrouwen.
Sorry, vergeet ze altijd.
Ja, ik haat kantoren.
Geef me maar wat handenarbeid elke dag van de...
Laten we naar je kantoor gaan.
Ja, Mr. Winslow.
Na u, meneer. - Nee, alsjeblieft.
Ga verder.
Ik heb daar de hele ochtend over gedaan.
Van al mijn vaders bedrijven is "Winslow Bagage" het ergste.
Beschamend voor mij, natuurlijk, maar nauwelijks verrassend.
Er is een oorlog geweest.
Wie heeft de tijd of het geld om op vakantie te gaan dezer dagen?
Kortom, we moeten wat kosten besparen.
Dat is al waar ik aan gewerkt heb, meneer. We hebben enige vooruitgang geboekt.
Drie procent, of daaromtrent.
We moeten dieper dan drie procent gaan, Robinson.
We zijn gezien. - Wat zeiden ze?
Ik kan het niet horen. - Maak je geen zorgen.
Ik kan liplezen.
Hoeveel dieper, meneer?
Twintig. - Twintig!
Twintig procent, dat is onmogelijk.
Hij zegt: "Winderige tent. Dat is een appel."
Waar hebben ze het over?
Misschien is het een lunchbestelling.
Meneer, je vader beloofde dat deze mensen na de oorlog goede banen zouden krijgen.
Nou, ze zouden alles doen voor dit bedrijf.
Ik zou alles doen voor dit bedrijf.
Mijn vader houdt maandag een spoedvergadering.
We moeten de bezuinigingen tegen die tijd klaar hebben.
Het is zinken of zwemmen.
Ik beloofde m'n vrouw en m'n dochter dat we dit weekend zouden weggaan, meneer.
Ik dacht dat je alles zou doen voor dit bedrijf.
Heb je dromen, Robinson?
Neemt u mij niet kwalijk, meneer?
Wel, ik zal je een klein geheim vertellen.
Dromen komen niet gratis, Robinson.
Niets komt uit het niets.
En als dit schip ten onder gaat, moet je jezelf de vraag stellen...
"Ben ik een zwemmer, of ben ik een zinker?"
Wel, welke ben jij, Robinson?
Wel, natuurlijk wil ik antwoorden dat ik een zwemmer ben, meneer.
Correct antwoord! Ik ook.
Daarom zal ik dit weekend ook werken.
Alle hens aan dek en zo.
Dit kan helpen, een lijst hier met namen.
Mensen die op de plank kunnen lopen als je...
als we niet iets verzinnen.
Het hangt allemaal van jou af, Robinson.
Oh, lieve hemel.
Blijf je best doen.
Janneman.
Allemaal werk en geen spel, hè? - Cecil.
Over spelen gesproken, de vrouw en ik waren aan het praten...
en haat het om een zagevent te zijn...
maar we wachten nog steeds op dat gin rummy-spel.
Oh, ja, ja!
Nou ja, een dezer dagen, uiteindelijk.
Enthousiast om eindelijk te zien hoe goed je bent.
Madeline wilde op je wachten, maar het werd zo laat.
Ja, het spijt me, ik werd opgehouden op 't werk.
Ik weet het. Katherine belde om het me te laten weten.
Ze zei ook dat je dit weekend zou werken.
Ik veronderstel dat je niet naar het zomerhuisje komt.
Nou, niets aan te doen.
Nooit wat aan te doen.
Hallo.
Wat heb je daar?
Het is van jou. Ik vond het op zolder.
Er liggen heel wat dingen van toen je zo oud was als ik.
Hooikorrels.
Ik bedoel, eikels.
Niets van groot belang.
Denk je niet dat je iets nuttigers met je tijd zou moeten doen?
Lezen misschien?
Ik ben al klaar met de boekenlijst die Grayford Prep verzond.
Ik ben ver vooruit. Ik ben zeer efficiënt geweest.
Goed. Dat is goed.
Ja, dus is er geen werk te doen dit weekend.
We kunnen doen wat we willen. We gaan terug naar je zomerhuisje.
Spelen waar jij gespeeld hebt.
We kunnen puzzelen, bordspellen doen.
Goed.
Ik wilde daar met je over praten.
Ik kan dit weekend niet komen.
Maar de zomer is weldra voorbij.
Ik moet op het werk blijven.
Jij en je moeder kunnen gaan.
Ik zie je nooit.
Nou, ik wou dat ik niet op 't werk hoefde te blijven...
maar dromen komen niet gratis, Madeline.
Je moet ervoor werken.
Niets komt uit het niets.
Begrijp je?
Ik begrijp het.
Ik veronderstel dat je deze dan hier kunt houden.
Ja.
Denk je dat je me een minuutje kunt voorlezen?
Natuurlijk.
Ja.
"Het Victoriaanse tijdperk betekende het hoogtepunt van de industriële revolutie...
"en werd beschouwd als de top van het Britse Rijk."
We hebben hier een hele goede.
"Het kwam na de Georgische periode...
"en ging de Edwardiaanse periode vooraf."
Feitelijk...
Vader.
Ja?
Ik ben een beetje moe.
Goed.
Ja.
Weet je het zeker?
Natuurlijk.
Goede nacht.
Ik heb nagedacht.
Jullie twee hoeven morgen niet naar 't platteland te gaan.
We hebben 't hier over gehad. Ze moet spelen, Janneman.
Niet al haar tijd aan studie besteden.
Grayford Prep is de beste!
Ze zei me dat ze al klaar is met lezen.
Omdat ze alles zou doen om je te plezieren.
Maar er zijn perfect goede scholen hier in Londen...
die niet vereisen dat we haar wegsturen.
En kom op, Janneman. Je weet dat ze niet wil gaan.
Ik ging weg toen ik zo oud was als zij.
Het zal haar voorbereiden op de echte wereld.
Haar klaarmaken voor een carrière.
Is dat niet onze verantwoordelijkheid tegenover haar?
Wat?
Vind je je baan eigenlijk wel leuk?
Wat heeft dat ermee te maken?
Je gaat je limiet halen.
Op een dag ga je eronder door. - Evelyn.
Kijk, als ik nu heel hard werk, dan zal in de toekomst...
dan zal ons leven...
Zal wat zijn? Zal beter zijn? Erger?
Het maakt ons niet uit, we willen jou.
Dit is het leven, Janneman.
Dit weekend is je leven.
Je leven gebeurt nu.
Recht voor je.
Kijk. Hallo!
Joehoe. Ken je me nog. Ik ben je vrouw.
En dan nog iets.
Ik heb je in jaren niet zien lachen.
Ik wil je plezier zien hebben. Soms.
Wees gek. Ik viel niet voor je omdat je je carrière had opgezet.
Was het mijn dansen?
Eigenlijk, ja, het was dansen met jou.
Door jou worden vastgehouden.
Kijk, maak het me niet moeilijker.
Het spijt me.
Ik haal mijn koffer boven.
Waar is mijn koffer?
Ik nam niet de moeite om hem in te pakken.
Veel plezier.
Tot ziens.
Wees voorzichtig.
Zie je snel.
We kunnen dat gin-rummy-spel nu je iemand bent met veel tijd om handen.
Beste vader...
Ik heb nooit geweten dat je zo goed kon tekenen.
Misschien kun je deze naast de mijne hangen.
Liefs, Madeline.
Schat.
Schat!
Waar ben ik?
Ik kan niets zien.
Oh, dat klopt.
Goedemorgen, huis.
Hoe gaat het vandaag met je?
Tijd om mezelf hongerig te maken met mijn spierkrachtoefening.
Als ik omhoog, omlaag, de grond raak
Brengt het me in de stemming
Als ik omhoog, omlaag, omdraai
in de stemming voor eten
En ik ben weg, klaar voor mijn ochtendhoning
Auw.
Met wat honing voel ik me beter.
Oh, jakkes.
Iemand lijkt al de honing te hebben opgegeten.
Oh, jeetje.
Mistig vandaag.
Als ik iets over iets weet...
is het dat het makkelijk is om je weg te verliezen op een mistige dag.
En nogal moeilijk om de weg terug te vinden.
Knorretje heeft altijd een klein likseltje van iets ergens verborgen.
Knorretje?
Het is Poeh.
Ben je thuis?
Blijkbaar niet.
Konijn!
Ben je thuis?
Het is de Beer die spreekt.
Iejoor!
Waar is iedereen?
Hoe somber en triest.
Was Iejoor maar hier om ervan te genieten.
Hallo?
Iemand hier?
Kan iemand me horen?
Hallo?
Wat is er met mijn vrienden gebeurd?
Oh, hemeltje.
Ik lijk het einde te hebben bereikt...
van mijn gedachten.
Kom op, Poeh.
Janneman?
Ben je daar?
Ik ben het.
Winnie de Poeh.
Ben je eindelijk thuis?
Denken, denken, denken.
Het lijkt erop dat ik door moet gaan...
waar ik nog nooit ben geweest...
in plaats van achteruit...
waar ik al was.
Janneman Robinson moet me helpen om iedereen te vinden.
Of iedereen helpen om mij te vinden.
Dat is de volgorde om dingen te zoeken.
Janneman? Ben je hier?
Het is Poeh.
Hallo.
Het is Poeh.
Verstop je je?
Ik word erg slaperig.
En dat lijkt op een bed.
Waar, oh, waar is Janneman Robinson?
Wat te doen, wat te doen, wat te doen?
Wat te doen, inderdaad.
Poeh?
Janneman Robinson! - Nee!
Nee, nee, nee, nee!
Je kan hier niet zijn.
Dit kan niet gebeuren.
Het is stress. - Het is geen stress.
Mijn god, ik ben gestrest.
Het is Poeh. - Ik ben zo uitgeput.
Evelyn waarschuwde me.
Ik hou ervan opgewarmd te worden.
Opgewarmd en knus.
Ik zit erdoor.
Ik zit er helemaal door.
Ik zie niks erdoor.
Een paar rimpels misschien.
Poeh!
Je bent hier!
Hoe ben je hier, Poeh?
Ik ging door de deur waar Janneman Robinson meestal doorheen kwam.
En nu ben ik hier!
Maar de boom die ik me herinner stond achter 't zomerhuisje in Sussex...
niet hier in Londen.
Ik denk dat hij is waar hij moet zijn.
Er is geen opening.
Er is geen deur aan de andere kant.
We moeten ze niet meer nodig hebben.
Dat is een dwaze uitleg.
Nou, dank je.
Ben je blij me te zien, Janneman Robinson?
Hallo daar!
Wat heb je daar, geheimzinnigaard?
Nou, het is een, het is een... een kat.
Ja, absoluut.
Gewoon een kat.
Ik hou van katten. Mag ik? Kan ik?
Niet deze, omdat het een zieke kat is.
Ze is woest. Ze is een bijter.
Ik ging ze binnen nemen, ze wat melk geven. Weet je, ze rehabiliteren.
Je neemt me in de maling. - Wat in godsnaam?
Heb je mijn stem daar gehoord? - Ja.
Ik doe die grappige stem, "je verplettert me...
"met je vragen om gin rummy te spelen."
Ik was, zeg maar, 'n buikspreker toen ik jonger was.
Heel goed. Heel goed.
We hebben het hele weekend.
Voor?
Gin rummy.
Dan moeten we wellicht morgen proberen kaart te spelen.
Ik zou dat geweldig vinden.
Ja! - Morgen?
Ja, goedenavond!
Goede nacht! - Heb een fijne...
Ik zie je morgen.
Stop met kronkelen, hij zal je zien bewegen.
Goedenavond.
Stop ermee.
Miauw! Zie je?
Ja.
Het is echt heel goed.
Weet je zeker dat je niet wat wilt, Janneman Robinson?
Ja, ja, ik weet het zeker.
Poeh, hoe kon je mij herkennen?
Na al die jaren.
Nou...
Je bent niets veranderd.
Maar ik ben enorm veranderd.
Niet hier.
Jij kijkt er nog steeds naar buiten.
Nu hang ik vol met honing.
Ja, ik zie het.
Kleverig goedje.
Je vloer is erg plakkerig.
Poeh.
Deze plek is erg groot.
Woon je hier helemaal alleen?
Nu wel, ja. Maar meestal niet.
Mijn vrouw en dochter zijn dit weekend op het platteland.
Nou, waarom ben je niet bij hen?
Kleverige zaken.
Ik moest blijven voor het werk.
Waarom ben je hier en niet in het bos met je vrienden?
Dat is de vraag, Poeh.
Ik kon niemand vinden.
En ik kon ook geen enkele vinden.
En ik heb ze allebei gezocht.
Hallo?
Knorretje? Iejoor? Teigetje?
Waar is iedereen?
Precies! Waar is Teigetje of Kanga of Roe?
Daarom ben ik hier.
Ik weet zeker niet waar ze zijn.
Ik heb amper aan hen gedacht in 30 jaar.
Nou, wij denken elke dag aan jou.
Nou, dat is erg aardig. En het spijt me, Poeh.
Maar het wordt laat en ik heb het heel druk.
Ik heb geen tijd om je te helpen zoeken. Ik heb een deadline.
Dus, denk je dat je misschien gewoon...
Jij gekke oude beer.
Welterusten, Winnie de Poeh.
Wat in godsnaam!
Poeh! - Oh, jeetje.
Wat een geluk.
Poeh!
Je ladder is gebroken.
Dat is geen ladder. Dat was een legplank.
Dat verklaart waarom ze niet goed is om te beklimmen.
Ik heb geen tijd om te treuzelen.
Ik zou moeten werken. Proberen een oplossing te vinden.
Ook al denk ik dat het misschien onmogelijk is.
Mensen zeggen dat niets onmogelijk is.
Maar ik doe niets elke dag.
Nee, Poeh, dat is niet de... Laat maar.
Kijk, ik kan niet afgeleid worden.
Daarom moet je naar huis gaan.
Maar hoe?
Sussex.
We gaan naar Sussex.
En wij brengen je terug naar je eigen huis. Nu!
Het is erg luid en niet op een zoemende manier.
Nou, welkom in Londen.
Hallo daar. Ben je ook op een expotitie?
Oh, jakkes! - Poeh!
Wat heb je gedaan?
Denk je dat hij in orde is?
Kom hier. Kom binnen.
Kijk.
Je kunt mensen niet gewoon gedag zeggen.
Mensen mogen je niet zien bewegen en praten.
Maar waarom?
Omdat, omdat...
.. jij anders bent.
En mensen houden niet van dingen die anders zijn.
Dus ik zou mezelf niet moeten zijn.
Nee! Nee, je moet altijd jezelf zijn.
Dit is erg verwarrend.
Het kan de honger zijn.
Je hebt net gegeten! - Oh, dat klopt.
Misschien heb ik niet genoeg gegeten.
Kijk, laat maar zitten.
Probeer voor nu gewoon wat minder exuberant te zijn.
Ex-Poeh-berant. - Flop.
Buig door.
Word slap.
Flop. Buigen. - Ja!
Word slap.
Ik weet het, ik snap het!
Hoe zit het met "Dutjestijd" spelen?
Ik hou van spelen! - Laat maar zien.
Zoals dit?
Goed gedaan! Nu, blijf absoluut stil.
Dat is het. Kom op.
Janneman! Er zit een rommeltje in mijn buikje.
Laten we stoppen voor een hapje.
Er is geen tijd voor hapjes.
Wat denk je van een tussendoortje? - Speel "Dutjestijd!"
Ballonnen! Kom ze halen.
Mag ik een reisballon? - Je hebt geen ballon nodig.
Nou, ik weet dat ik er geen nodig heb...
maar ik zou er heel erg graag eentje willen, alsjeblieft.
Alsjeblieft. Alsjeblieft!
We hebben al je favoriete kleuren!
Ik zou graag een ballon willen, alsjeblieft.
Welke kleur?
Rood.
Rood komt wel goed, ja.
Heel erg bedankt.
Ballonnen!
Hier is je ticket. - Dank je zeer.
Goedemorgen, meneer.
Goedemorgen. - Waarom zit hij in een kooi?
Ik wil graag een retourticket, alsjeblieft?
Naar Hartfield in Sussex. Dank je.
Zeker, meneer.
Kan je me wat ruimte geven, alsjeblieft?
Je ticket.
Hier zijn we dan.
En nog twee minuten over. Dus, goed, ja?
Op de kop, meneer. - Goed, dank je.
De ballon ging die kant op, meneer.
Dank je.
Excuseer me.
Het spijt me heel erg.
Sorry, sorry.
Daar is hij!
Goed.
Excuseer me.
Jij bent geen Woezel, niet?
Janneman Robinson! Godzijdank.
Geef dat aan mij! - Dat is van mij. Geef het terug.
Nou, hij was eerst van mij, weet je?
Dat is waar.
Oh, in hemelsnaam!
Je kunt niet zomaar een teddybeer van een volwassen man afnemen.
Janneman, zou je de wereld met de goede kant naar boven kunnen draaien, alsjeblieft?
Stond daar honing? Kunnen we teruggaan?
Excuseer mij. - Veel beter.
Ik dacht dat je "Dutjestijd" speelde.
Het was een van mijn kortere dutjes.
Maar, Janneman, mijn ballon.
Nou, hij is nu weg. Je hebt hem hoe dan ook niet meer nodig.
Maar hij maakte me erg gelukkig.
Maakte hij jou niet gelukkig?
Niet echt.
Heb je die tas altijd bij je?
Wat? Een tas?
Mijn aktetas? Ja, meestal. Waarom?
Is het belangrijker dan... een ballon?
Ja, het is belangrijker dan een ballon.
Ik snap het.
Meer als... een deken.
Ja.
Meer als een deken.
Wat doet ze?
Wat?
Het is voor het bewaren van zeer belangrijke dingen.
Poeh, denk je dat je jezelf een tijdje kunt amuseren?
Ik heb nogal wat dringend werk te doen.
Huis.
Wolken.
Huis.
Boom.
Struik. Een man.
Hond. - Poeh.
Wat ben je aan het doen? - Ik speel een spel.
Het heet "Zeg wat je ziet".
Zou je "Zeg wat je ziet" wat stiller kunnen spelen?
Huis.
Gras.
Bomen.
Vijver.
Ik weet niet wat dat is.
Poeh. - Nou, dat is een man.
Poeh.
Iets rustiger. Alsjeblieft?
Het spijt me, dit compartiment is nogal vol.
Het is zijn dutjestijd.
We besparen ten minste 322 pond per maand.
Nou, dat is niet niets.
Dat brengt ons op 14%.
Nog steeds niet genoeg.
Iemand moet de plank oplopen.
Ze zullen het me nooit vergeven.
Sorry, Gary.
Nu aankomst in Hartfield Station.
Hartfield! Hartfield Station!
Kijk. Mijn ballon!
Kom op nu, Poeh. We moeten opschieten.
Ja. We moeten onze vrienden vinden.
Nee, Poeh. Ik bedoel, ik moet teruggaan voor mijn werk.
Gaan we naar binnen? - Nee, nee, Poeh.
We moeten heel stil blijven.
Dat ze ons niet zien. Kom op.
Blijf gebukt.
Wie is dat? - Poeh!
Ze kan niet Poeh zijn. Ik ben Poeh.
Nee, dat is Evelyn. Mijn vrouw.
Ze ziet er erg aardig uit.
Ze is erg aardig.
En wie is dat?
Dat is Madeline.
Mijn dochter.
Kan ze komen spelen met ons? - Nee, ze kan niet komen.
Houdt ze niet van spelen?
Nee, nee, het is gewoon... Nou, kijk, ze werkt.
Ik snap het.
Heeft ze een aktetas zoals jij?
Nee.
Kom op, Poeh.
Denk je dat ze mijn rode ballon leuk zou vinden?
Misschien maakt hij haar gelukkig.
Wat is dat met jou en de ballon?
Er is meer nodig voor geluk dan enkel ballonnen, Poeh.
Kijk, Madeline is gelukkig en ik ben blij dat ze gelukkig is.
Laten we gaan.
Daar, Poeh.
Ik heb je thuisgebracht.
Kom je niet met mij mee?
Ik kan niet. Ik moet terug naar Londen.
Maar ik heb je hulp nodig.
Ik ben al mijn vrienden kwijt.
Misschien zijn ze nu terug...
en kan je ze alles vertellen over je avonturen.
Ik zou dat graag doen.
Ga dan maar.
Tot kijk, Janneman.
Tot kijk, Poeh.
Wat ben je aan het doen, Poeh?
Soms als ik ergens heen ga en ik wacht...
komt er een ergens naar mij toe.
Juist.
Veel geluk met alles.
Ik heb veel geluk nodig.
Want ik ben 'n beer met een heel klein brein.
Goed. Nou, tot kijk.
Tot kijk.
Kijk uit, Poeh. Hier kom ik.
Poeh?
Poeh!
Dus dit is hoe dit voelt.
Zit je vast?
Ja, het lijkt erop dat ik vastzit.
Overkomt mij altijd. Heb je net honing gegeten?
Nee, Poeh, ik heb niet net honing gegeten.
Oh, het is er nog steeds.
Honderd Bunderbos.
Nou, ik had niet verwacht hier vanmorgen te zijn.
Was het altijd zo somber?
Ik geloof het niet.
Ik vraag me af waar ze allemaal kunnen zijn.
Ik hoopte dat jij het zou weten.
Poeh, ik was hier al jaren niet meer. Hoe zou ik dat weten?
Maar jij bent Janneman Robinson.
Juist. Ja.
Nou, het is zaak om dit systematisch te doen.
Volg de eenvoudige honingbij.
Nee, Poeh.
De sleutel is om maar in één richting te gaan om te voorkomen dat je verdwaalt.
Vooral in al deze mist.
Ik geraak altijd waar ik naartoe ga...
door weg te gaan van waar ik ben geweest.
Echt?
Dat is de manier waarop ik het doe.
Ik heb honger.
Kom op, Poeh.
In dit tempo komen we nooit ergens.
Is er iets bekend?
De mist. - Behalve de mist.
Oh, jakkes.
Wat is er?
Oh, Poeh.
Dat kan je niet menen. Er bestaat niet zoiets als Heffalumps en Woezels.
Natuurlijk wel.
Heb je het bord niet gezien?
Poeh, angstaanjagende olifanten en wezelachtige beesten...
die ronddolen over de wereld en op geluk jagen, zijn niet echt.
Nu, kom op.
Janneman?
Wat doe je?
Ik ben de Efficiëntie Manager bij een bagagebedrijf.
Je moet daar veel vrienden hebben.
Er zijn veel mensen die op me vertrouwen.
Dus, ja.
Nee, ik zie ze niet als vrienden.
Dat maakt het moeilijker als ik ze moet laten gaan.
Waar zullen ze heen gaan?
Ik weet het niet, Poeh. Ik weet het niet.
Heb je mij laten gaan?
Dat denk ik wel.
Kom op, Poeh.
Wat is dat?
Het is een kompas, uit de oorlog.
Ik hou het nog steeds bij me.
Mag ik het kompas zien?
Ja, dat denk ik wel.
Zullen we deze handige pijl volgen?
Nou, dat is een heel goed idee.
Nee, wacht even, Poeh.
Houdt ons in noordelijke richting.
Noordelijk.
Oh, noordelijk.
Ja, er staat een "N" voor, "Noorden".
Dat is wat dat betekent.
Is dit niet hetzelfde teken?
Poeh, weet je zeker dat we nog steeds naar het noorden gaan?
Laat me kijken.
Heb je niet gekeken?
Niet sinds ik deze voetstappen begon te volgen.
Poeh, dat zijn onze voetstappen!
We zijn gewoon rondgegaan in een grote cirkel.
Wat is er met je? Het enige wat je moest doen was 't kompas volgen!
Maar het leidde ons naar de Heffalumps en de Woezels.
Er zijn geen Heffalumps en Woezels, hoor je?
Ik had je er nooit mee moeten vertrouwen!
Het spijt me.
Ik zal het terugsteken in de houder van belangrijke dingen.
Mijn papieren! Ze zijn onvervangbaar!
Ik zal dit nooit onthouden!
Poeh, je hebt gelijk.
Je bent een beer met een heel klein brein.
Weet je wat er zal gebeuren als ik een enkel blad hiervan verlies?
Winslow zal me opeten als ontbijt.
Een Woezel zal je opeten als ontbijt?
Ja, een grote, grote Woezel zal me opslokken.
Dat klinkt niet als leuk.
Dat is de echte wereld voor jou.
Poeh, er is meer in het leven dan enkel ballonnen en honing.
Weet je het zeker?
Gekke beer.
Ik weet niet waarom je terugkwam.
Ik ben geen kind meer.
Ik ben een volwassene, met verantwoordelijkheden voor volwassenen.
Maar jij bent Janneman Robinson.
Nee.
Ik ben niet hoe jij me herinnert.
Het spijt me.
Je hebt gelijk.
Je zou me moeten laten gaan...
voor een vis in de zee.
"Een vis in de zee?"
Nee, "efficiëntie!"
Poeh?
Winnie de Poeh?
Ik heb hier geen tijd voor.
Poeh!
Poeh, waar ben je?
Waar ben je gebleven, jij gekke beer?
Ik wilde je niet laten schrikken. Poeh!
Teigetje, Iejoor, iemand?
Er zijn geen dingen zoals Heffalumps en Woezels.
Niet echt, niet echt, niet echt.
Niet echt.
Niet echt, niet echt, niet echt.
Oh, nee! Nee, ik ben geen Heffalump!
Ze zijn daarboven!
En ik ben hier beneden.
Poeh!
Iemand, help!
Perfect!
Je bent nu de man in huis.
Ik heb je in jaren niet zien lachen.
Dromen komen niet gratis.
Op een dag ga je er onderdoor.
Niets komt uit het niets.
Je moet jezelf de vraag stellen: "Ben ik een zwemmer, of ben ik een zinker?"
Soms is hetgene om te doen niets.
Oh, nee!
Janneman.
Nee!
Kom terug naar ons!
Doe gewoon niets! Doe gewoon niets!
Poeh!
Iemand?
Alleen maar mijn geluk.
Een Heffalump.
Loerend naar zijn lunch.
Iejoor, ik ben geen Heffalump!
Maakt hoe dan ook niet uit. Op weg naar de waterval.
Ik zal snel weg zijn.
Oh, nee, niet de waterval.
Zwemmen!
Niet dat iemand het zal merken.
Zwem, zwem, zwem!
Moet gewoon meegaan met de stroom.
Maak je geen zorgen. - Doe ik niet.
Kan het onvermijdelijke niet veranderen.
Je moet niet opgeven, Iejoor! Ik zal je redden.
We zullen zien.
Ja, natuurlijk. Ik ben volwassen geworden, toch?
Iejoor!
Lachen om mijn ongeluk.
Net als een Heffalump.
Hallo, Iejoor.
Hallo, Heffalump.
Ik ben geen Heffalump. Ik ben Janneman Robinson.
Weet je nog, ik probeerde je altijd op te vrolijken?
Ik kan me niet herinneren dat ik vrolijk was.
Wat deed je in het water?
Gewoon een gemiddelde windsdag-ochtend voor mij.
Werd wakker. Winderig.
Wind blies me de rivier in.
Hij moet weten dat ik niet kan zwemmen.
Daar is dat geluid weer.
Het zijn je mede-Heffalumps, die je naar huis roepen.
Kom op, Iejoor. Laten we dit tot op de bodem uitzoeken.
Ik ben al op de bodem.
Het is aardig van je om me te kidnappen.
Nu komen we ergens.
Niet precies wat ik in gedachten had.
Oh, kijk, Uil's huis is weer uit de boom gevallen.
En daar is dat vreselijke geluid.
Ik denk dat het achter het huis is.
Wel, ik denk dat we het moeten onderzoeken.
Ik zou daar niet naar binnen gaan als ik ons was.
Er zijn geen dingen als Heffalumps.
Er zijn geen...
Kijk.
Het is gewoon de oude windwijzer.
Geweldig. Nu heeft hij een wapen.
Maar ook geen spoor van Uil.
Vraag me af wat er is gebeurd.
Was Janneman Robinson maar hier.
Ik ben Janneman Robinson.
Je zou het ons dan moeten kunnen vertellen.
Laten we eens kijken.
Het lijkt erop dat ze allemaal hier waren.
Konijn...
Oh, er was iemand aan het stuiteren.
Teigetje. - Lijkt op een ramp.
Waarom was ik niet uitgenodigd?
Dus ik denk dat wat er gebeurde is dat...
de windwijzer afbrak toen het huis uit de boom viel...
en begon met dat geluid te maken...
en ze dachten allemaal dat het 'n Heffalump was en raakten in paniek.
En dan zijn ze allemaal... de deur uit gevlucht.
Kijk, hooikorrelschelpen. Een hele spoor ervan.
Volg ze en we zullen Knorretje vinden.
Dat is nu...
Het spijt me, oude boon.
Kom op. - Ik begon me net op mijn gemak te voelen.
Laten we gaan kijken of we Knorretje niet kunnen vinden.
Tot ziens, Emmer.
Daar is er een.
En hier.
Nog een.
Je hoeft het me niet telkens te vertellen als je er een oppakt.
En nog eentje...
Wie is het? Wie is daar?
Het is niemand.
Oh, Iejoor. Godzijdank ben jij het.
En een Heffalump.
Knorretje, ik ben het gewoon. Janneman Robinson.
Niet bewegen. Niet bewegen, Iejoor. Misschien zal hij ons niet opeten.
Oh, Knorretje.
Zou een Heffalump je een hooikorrel aanbieden?
Hij zou het doen als hij me probeerde te misleiden!
Zijn benen zijn zo lang! - Knorretje!
Ik wilde je niet laten schrikken. Kom op.
Ik ben niet bang. Ik ben niet bang.
Ik ben doodsbang.
Moet sneller gaan. Moet sneller gaan.
Deze hooikorrels maken me zwaar, maar ik kan niet loslaten.
Hij komt eraan! Het komt eraan!
Knorretje, je hebt een hoofd vol dons.
Je hebt hem recht naar ons geleid! Nu zijn we opgezet!
Wat heeft 't voor zin je te verstoppen als je hem naar ons zou brengen?
Hallo, allemaal. - Niemand beweegt.
Heffalumps kunnen je niet zien als je niet beweegt.
Ik kan je duidelijk zien. - Nou, je zag dit niet.
Ik zal je bespringen. Ik zal je slaan.
Teigetje! Het is Janneman Robinson.
Teigetje, kijk maar. Kijk goed.
Hij is gigantisch. Reusachtig! Hij is een enorm beest.
En hij ruikt een beetje raar.
Kijk hem niet in de ogen.
Hij heeft overal haar!
Zelfs in zijn oren.
Wat een omfloerste ogen.
Zijn neus is enorm! - Hij is afschuwelijk.
Wel, dat is een beetje hard.
Hij is duidelijk 'n Heffalump. - Niet staren.
Nee, de Heffalump was gewoon je oude windwijzer, Uil.
Heb je Winnie de Poeh opgegeten?
Hebben ze hem gepakt?
Hebben de monsters Poeh?
Kijk, er bestaat niet zoiets als monsters.
Hij misleidt ons. - Natuurlijk bestaan er!
Hij liegt!
Hoe durf je te doen alsof je Janneman Robinson bent? Hij zou nooit zoiets zeggen.
Ik ben Janneman Robinson.
Help me.
Bewijs het dan.
Janneman Robinson zou weten hoe hij de Heffalumps moest stoppen.
Je hebt gelijk, Roe.
En ik zal je niet teleurstellen.
We hebben hier een enge Heffalump...
en het wordt tijd dat ik, Janneman Robinson, hem versla.
Daar! Daar is hij!
Stop, Heffalump!
Kom op, Iejoor. Jij zult mijn getuige zijn.
Zeker. Offer de ezel maar op.
Laat me op je rug gaan staan. - Nee!
Je voet staat op m'n schouder! - Duw me omhoog.
Omhoog, omhoog, ik ben er nu.
Ik kan hem horen.
Hij ging op weg naar 'n open plek.
Natuurlijk, ik zal hier gewoon blijven zitten terwijl we wachten tot ze verschijnen.
Hij heeft zijn zwaard getrokken.
Wat is er gaande? - Hij trok net zijn zwaard.
Jij daar!
Heffalump!
Hij heeft hem gezien! - Hij klinkt geïrriteerd! Irriteer hem niet!
Ik zal je leren mijn vrienden bang te maken!
Maar er is daar niets.
Er is duidelijk iets daar. Hoor je dat?
Waar is hij heen? - Hij is achter de boom gegaan!
Pak aan, Heffalump!
Hij heeft mij!
Ik denk dat de Heffalump hem bij z'n voet heeft.
Het is de Heffalump die schreeuwt!
Oh, nee! Hij valt me aan!
Oh, nee!
Goeie grutten!
Janneman Robinson. - Ze vallen me aan!
Jij bent het.
Pak aan, jij Heffalump!
Weer spelen.
Zie je hem, Iejoor?
Ik denk dat het een hele kudde is.
Ze hebben ons omsingeld.
Hoe klinken ze, Iejoor?
Zoals dit.
Dat geluid is angstaanjagend!
Luider, Iejoor, luider!
Het koelt mijn hart.
Die Heffalump heeft 't geluk dat ik hier nodig ben. Ik zou alom over hem stuiteren!
Aanvallen!
Goed gedaan, Iejoor. Ga zo door.
Eindelijk goed in iets.
En daar gaat de staart.
Hij is aan het winnen, mams.
Ik denk dat je gelijk hebt, Roe.
Dan moet het Janneman Robinson zijn!
Ik kan niet zien wat de Heffalump doet, maar het klinkt erg gemeen.
Het klinkt allemaal erg, erg gemeen!
Ik ben niet bang voor jou!
Jij rotte, stinkende Heffalump.
Ga door, Janneman! - Ik denk dat hij het gaat doen!
Er is stilte.
Ik weet niet welke er overeind staat.
Het is niet helemaal duidelijk.
Er komt iets op ons af.
Alsjeblieft, alsjeblieft, haal het, Janneman Robinson.
Heeft hij gewonnen? Mama, vertel me wat er gaande is.
Er komt iets aan.
Kun je hem zien? - Ja, ik kan hem zien.
Hoe ziet hij eruit? - Kleiner, groter wordend.
Janneman Robinson!
Het is Janneman Robinson! Hij won! - Hij deed het!
Ik heb de Heffalump overwonnen.
Nou ja, natuurlijk wisten we dat allemaal!
We wisten dat je die homp zou dumpen.
Enkel Janneman Robinson kan 'n Heffalump verslaan!
Ik verloor nooit de hoop.
We hebben je gemist! - Ik heb jou ook gemist.
Jullie allemaal.
Heel erg.
Je bent goed opgegroeid.
Zo blij dat we allemaal weer samen zijn.
Maar waar is Poeh?
Ja, natuurlijk, Knorretje. Nou, Poeh...
Ik ben hem kwijt.
Hij is hem kwijt? - Oh jee.
Waar raakte je hem precies kwijt?
Concentreren. Laten we allemaal samenwerken, alsjeblieft.
Ik zal zoeken. Teigetjes zijn de beste zoekers.
Jij bent Janneman Robinson. Je zult hem vinden.
Ergens.
Nou, dat is het, Roe.
Poeh wacht op Ergens om hem te vinden.
En ik denk dat ik precies weet waar Ergens is.
Daar is hij.
Wachtend op jou.
Hallo, Poeh.
Hallo, Janneman Robinson.
Het spijt me zo, Poeh. Het spijt me heel erg.
Ik had nooit tegen je moeten schreeuwen.
Nou, ik ben een beer met een heel kleine brein.
Nee, Poeh.
Jij bent, denk ik, een beer met een heel groot hart.
Je zult blij zijn om te horen dat iedereen veilig is.
Ik heb ze gered van een Heffalump die in feite, nou, ikzelf was.
En Uil zijn windwijzer.
Het spijt me dat ik er niet was.
Maar ik ben eerder blij dat ik hier was.
Wachtend op jou.
Bedankt dat je op me wachtte, Poeh.
Het is altijd een zonnige dag...
wanneer Janneman Robinson komt spelen.
Daar ben ik niet zo zeker van.
Ik ben niet wie ik vroeger was.
Natuurlijk ben je dat.
Jij bent onze vriend.
Kijk eens hoe je iedereen vandaag hebt gered.
Jij bent onze held.
Ik ben geen held, Poeh.
Ik ben verdwaald.
Maar ik vond jou.
Nietwaar?
Je verplettert me opnieuw.
Mogen we ze wekken?
Poeh. Poeh!
Ik ben het, Knorretje.
Wakker worden. - Goedemorgen, Knorretje.
Oh, nee, nee, nee, nee!
Wat is het? - Het is morgen!
Het is meestal vandaag.
Wel, ja, natuurlijk is het vandaag.
Maar dat betekent dat ik hier sliep, en het is de bedoeling dat ik op kantoor ben in...
Oh, verdorie! Hoe kon ik dit laten gebeuren?
Hij versliep zich! - Waar is m'n aktetas?
Uil, je was de hele nacht wakker.
Je had moeten krijsen! - Maak je geen zorgen.
Zoals mijn oude oom Orville altijd zei...
"Zorgen maken is de manier om je te verontrusten."
Of is het, "Ongerustheid is de weg naar verwarring?"
Jij bent de weg naar verwarring.
We hebben al je spullen, allemaal mooi en gedroogd.
Tigger hielp me om het allemaal op orde te krijgen.
Tuurlijk deed ik dat.
Alsjeblieft. - Bedankt.
Ik had mijn tas van belangrijke dingen nooit kunnen vergeten.
Het spijt me dat ik moet gaan, maar ik ben al veel te lang gebleven.
Poeh, je moet dit houden.
Op die manier kun je ze opnieuw vinden als je iemand verliest.
Dank je, Janneman Robinson.
En jij zou dit moeten nemen.
Voor Madeline.
Wat is een Madeline?
Is het belangrijker dan je tas van belangrijke dingen?
Madeline is mijn dochter, dus ja, natuurlijk.
Absoluut. Ze betekent de wereld voor mij.
Waarom is ze dan niet bij jou?
Ze heeft werk te doen, Roe.
Oh, de arme schat. - Nee, nee.
Ze houdt van werk.
Kijk, ik moet opschieten.
Tot ziens iedereen. Het was zo leuk om jullie allemaal terug te zien.
Tot ziens, Janneman.
Tot kijk!
Vader?
Vader, ben jij dat?
Ja.
Wat doe je hier?
Nou...
Ik was...
Was je in het bos?
Ja, inderdaad. Maar het spijt me erg...
Hallo.
Ik moet echt gaan.
Kan je niet blijven?
Kan ik niet, schat. Er is 'n vergadering om 11 uur waar ik al vreselijk laat voor ben.
Het spijt me zeer. Madeline?
Oh, god.
Het spijt me schat. Ik wilde nooit dat ze me zou zien.
Ik moet echt de volgende trein halen.
Nou, je kunt maar beter gaan dan.
Er is een goede verklaring voor dit alles.
Ik zou ze graag horen.
Nou, ik was...
Wel, het is een beetje ingewikkeld. Ik denk niet dat ik het nu kan.
Ik dacht dat Madeline en ik langer zouden moeten blijven.
Denk je dat dat echt het beste is?
Inderdaad.
Voor hoelang? - Ik weet het niet, Janneman.
Evelyn! - Je gaat je trein missen.
Hoe gaat het hierbinnen?
Fijn. Geweldig. Alles is gewoon perfect!
Ja, dat kan ik zien.
Het is moeilijk om je vader voor te stellen als een kind, niet?
Weet je zeker dat hij er ooit één was?
Ja, dat weet ik zeker.
Nou, ik ben er vrij zeker van.
Het spijt me dat hij niet kon blijven.
Jouw vader...
Hij heeft het een beetje moeilijk.
Dan had hij het weekend bij ons moeten doorbrengen.
We zouden hem beter hebben laten voelen.
Het is niet altijd zo eenvoudig.
Hij zal echter bij ons terugkomen.
Ik weet het.
Kostschool begint binnenkort.
Er is niet veel tijd meer over.
Daarom zou je moeten gaan spelen.
Spelen? - Ja.
Vies, smerig spel. Ik verwacht dat je vuil terugkomt.
Ik ga beter en harder spelen dan welk kind ooit eerder heeft gespeeld.
Of, je weet wel, plezier hebben.
Juist. Plezier.
Hoe doe ik dat precies?
Ga op ontdekking. Ik weet zeker dat je vader hier massa's dingen vond om mee te spelen...
toen hij zo oud was als jij.
Ik voel me vandaag niet zo erg als Poeh.
Nou, nou, ik breng thee en honing tot het zo is.
Dat is een idee, Knorretje.
Eén Teigetje-knoop komt eraan. Dit is het cruciale deel.
Het is te strak.
Iejoor, je hebt iets...
op je rug.
Regen bescherming.
Wat denk je? - Ik weet wat ik denk.
Maar dat zijn de belangrijke papieren van Janneman Robinson.
O, Teigetje, wat heb je nu gedaan?
Nou, ik moest ruimte vrijmaken in zijn aktetas voor de echt belangrijke dingen.
Je weet wel, dingen waardoor hij zich ons herinnert. Niet de flapperende flut-papieren.
Maar er zonder, zullen de Woezels hem opeten als ontbijt.
Oh, nee! Poeh, wat moeten we doen?
Boom.
Schaap.
Koe.
Vrouw met hond.
Boom.
Schaap.
Koe.
Brug.
Is het allemaal lekker strak gespannen?
Ja, natuurlijk! Ik heb een Teigetjes-knoop gebruikt.
De sterkste bekende knoop.
Laat dit me er stoer uitzien?
Je ziet eruit als een triest huis.
Poeh, weet je zeker dat we naar Lon-Den moeten gaan?
Oh, ja, Knorretje.
Janneman Robinson komt ons altijd redden.
Nu is het onze beurt om hem te redden.
We zijn wellicht te laat. Ik zou zeggen dat ze hem al hebben opgegeten.
Kom op dan! Stuiter sneller, Iejoor.
We moeten dit bij Janneman Robinson krijgen. - Ik heb maar één snelheid.
We zijn vlak achter je, Teigetje.
Ik weet niet zeker of ik zal gaan.
Nee, ik denk dat ik misschien blijf.
Ik ga echt zeker blijven.
Nou, nou, Knorretje. Kom op. Hier.
We hebben je nodig.
Heb je mij nodig?
Nou, als je me nodig hebt...
We hebben je altijd nodig, Knorretje.
Dank je, Poeh.
En wacht tot je Londen ziet. Zoveel ballonnen.
Het is Madeline Robinson die serveert voor de Wimbledon-titel.
En het is een ace! Ze heeft gewonnen!
Het publiek wordt wild!
Hiep hiep hoera! Hiep hiep hoera! - Het publiek wordt wild!
Welke kant op is Wimbledon?
Wees stil. - Wat bedoel je, "sst?"
Hallo?
Dat is een Madeline.
Je kreukt de papieren.
Hallo?
Ze weet niet dat we hier zijn.
Stil maar, Knorretje.
Oh, ze is erg goed.
Wie zit daar in? - Gooi het terug.
Niet duwen. We kunnen vallen... - Oké, makkelijk. Staart...
Oh, hallo!
Gefeliciteerd met Wimbledon.
Jij moet een Madeline zijn.
Gevaar!
Het spijt me zo.
Het spijt ons. We wilden je spelletje niet storen.
Je bent aan het praten.
Ik? Nee, ik praat niet.
Nou, nu wel, denk ik.
Wacht. Ik herken je.
Jij bent de beer op de tekeningen van mijn vader.
Winnie de Poeh.
Poeh in het kort.
Dit is Knorretje.
Iejoor... - Wacht op mij!
Oh, hemeltje.
En ik ben Teigetje, T-E-I-G-E-TJE!
Wat is een Teigetje?
Ik ben blij dat je het vraagt.
Alsjeblieft, niet het liedje.
Het knappe van Teigetjes is Teigetjes zijn knappe dingen
Hun toppen zijn gemaakt van rubber Hun bodems zijn gemaakt van veren
Ze stuiteren, stumperen, hopsen, springen Leuk, leuk, leuk, leuk
Maar het knapste aan Teigetjes is
Dat ik de enige ben
Hij doet dat veel.
Ik ben de enige.
Wel, hallo iedereen.
Heeft de rode ballon je gelukkig gemaakt?
Ballonnen maken me erg gelukkig.
Was die van jou? - Nee.
Hij was van Janneman Robinson.
Was mijn vader bij je?
Oh, ja.
Hij hielp me om mijn vrienden te vinden.
En hij redde ons van de Heffalump.
Een Heffa-wat?
Maar hij liet zijn belangrijke papieren achter...
wat misschien 'n tikkeltje mijn schuld was.
Het was jouw schuld.
Dus we gaan op een expotitie naar Lon-Den.
Als we de papieren niet bij hem krijgen...
gaat een Woezel hem opeten als ontbijt.
Een Woezel...
Je moet een Winslow bedoelen.
Precies. Een Woezel.
Hij zal heel blij zijn om ze terug te krijgen.
Kom op, laten we stuiteren! We hebben geen moment te verliezen.
Welke kant gaan we op?
Janneman Robinson zei dat we naar het noorden moesten gaan.
Het noordwesten van Londen eigenlijk.
Het treinstation ligt in het zuiden.
Ik ken het zuiden niet.
Maak je geen zorgen, ik wel.
Op een expotitie naar vaders werk, heb zijn papieren. Ben snel terug.
Ik ga mijn ogen sluiten.
Vrij bliksemsnel.
Dit is sneller dan de meeste expotities.
Leuk om de wind in je vacht te voelen.
Kom op, Madeline. Laten eens zien wat dit ding kan doen.
Maddy!
Maddy, wil je wat limonade?
Denk aan "Dutjestijd".
Teigetjes maken de beste dutjes.
Een kaartje naar Londen, alsjeblieft.
Vijf shilling, alsjeblieft.
Precies waar ik thuishoor.
Geweldig.
Dank je! - Dank je!
Dank je.
Opgepast voor de vertrekkende trein.
Vertraagt deze wereld ooit?
Speel "Dutjestijd". Speel "Dutjestijd".
Hallo, juffrouw. - Hallo.
Wil ik iets van de trolley?
Ik wil graag vijf kopjes thee, alsjeblieft.
Natuurlijk!
En wat melk, en suiker...
En honing.
Honing, alsjeblieft. Veel honing.
En het spelletje heet: "Zeg wat je ziet."
Jij eerst, Knorretje.
Paniek. Zorgen.
Catastrofe.
Snelheid! Gevaar! Roekeloosheid!
Schande. Schaamte. Vernedering.
Nou, dat is één manier om het te spelen.
Zo gaat het niet fijn zijn op de kostschool, Poeh.
Waarom gewoon niet naar de kots-school gaan?
Als ik deze papieren bij vader kan krijgen...
dan zal hij misschien zo blij zijn dat hij me niet laat gaan.
Dromen komen niet gratis, Poeh.
Je moet voor ze vechten.
Niets komt uit het niets.
Ja.
Niets doen leidt vaak tot het allerbeste iets.
Wat? Wie heeft je dat verteld?
Janneman Robinson.
Dat klinkt niet als vader.
Hij zei ook dat jouw geluk de wereld voor hem betekent.
Dat zei hij zeker.
Dat is juist. Hij zei dat.
Hou de lift, alsjeblieft.
Ja, meneer.
Dank je.
Klaar voor de presentatie, Robinson?
Ja. Het zit hier allemaal in, meneer.
Nou, ik zie je op de dansvloer.
We rekenen allemaal op jou.
Wie zijn deze mensen?
Het is zo luid!
Welkom in Lon-Den.
Waarom stuitert er niemand?
Winslow Bagage, alsjeblieft.
Op Torrington Straat.
Wat je ook maar zegt, meisje.
Waar ben je, Maddy?
Kom op, maat. Ik heb niet de hele dag.
Ik doe dit niet voor de lol, weet je?
Hé, wat in...?
Er is 'n Teigetje dat me recht aankijkt.
Maar ik ben de enige!
Wat doe je? - Teigetje, wees stil.
Ik zag net de meest belachelijke bedrieger.
Teigetje. - Wat is dat, lieverd?
Niets.
Ik praat gewoon tegen mijn teddies.
Er is er nog een! Moet je zien.
Zijn ogen staan te dicht bij elkaar.
Kijk naar zijn grote, dwaze neus en zijn flippende flaporen.
Dat is niet erg duidelijk voor mij.
Kijk eens naar die rare streep.
Bedrieger!
Rustig aan.
Dit is niet het moment om te dutten, Madeline.
Ik wil hem recht in de ogen kijken.
Oh, hij houdt niet op!
Nee, dat zal hij niet.
Mijn soort snelheid! Volg dat Teigetje!
Je verliest hem!
Perfect! Je hebt hem ontploft!
Goedemorgen.
Bedankt voor de rit.
Is iedereen in orde? - Kaas en koekjes.
Mijn nek, mijn rug! Ik kan mijn tenen niet voelen.
Dat was zo leuk! Laten we het nog eens doen!
Prachtig, vriend.
Heel erg bedankt, inderdaad.
Dat is fantastisch. Dit is mijn inkomen!
Wat is hier in hemelsnaam aan de hand?
Agent, godzijdank dat je hier bent.
Ik denk niet dat we "Dutjestijd" heel goed speelden.
Je moet die bende hier arresteren.
Onmiddellijk.
Wat? Dit kleine meisje met haar knuffelbeesten bezorgt je de angst, toch?
Nee, nee, er is iets vreemds aan de hand met hen.
Iets griezelig.
Zit je aan de limonade, maat?
Madeline, kijk!
Staat daar niet "Woezel?"
Wat verbrand je daar? - Verbranden?
Ja, welk verband is er met mij?
Nee, ik denk dat je 't verkeerde woord hebt. - Excuseer mij.
Agent? - Ja, mijn schat?
Dat is mijn vader daar.
Oké, nou, ga maar, meisje.
En wees voorzichtig.
Zal ik zijn. Bedankt, agent.
Dank je. - Dank je, accent.
Wat een aardige man.
Dit is mijn taxi-rijbewijs. Geloof je me niet?
Dat is een certificaat van uitstekende...
Daar is dat gezicht. Ik deed dat gezicht.
Je hebt hem gezien.
Je zag het, nietwaar? Je zag het.
Je bent getuige geweest van de eigenaardigheid, nietwaar?
Wat hebben we gezien?
De beer praat. - Kleine teddybeer.
Nee, dat deed je niet. Je zag zoiets niet.
Praten. - Nee, dat deed hij niet.
Toch wel. - Klopt, schrijf het op.
Niet waar. We hoorden 't verkeerd. - Er was ook 'n varken.
Er was een varken. - Het was een pratend varken.
Ga maar zitten.
Goed, we weten allemaal waarom we hier zijn.
Niemand wil het schip van Winslow-Bagage zien zinken...
er moeten dus moeilijke beslissingen worden genomen.
Nu, Robinson en ik hebben het hele weekend onvermoeibaar hier aan gewerkt.
Maar ik wil niet alle eer opeisen...
dus laat ik Robinson onze oplossingen presenteren.
We zullen Janneman Robinson nooit vinden in deze doos.
Kun je een van de anderen zien?
Hallo? Hoe gaat het met je daar?
Donker. Somber.
Je zou me hier gewoon moeten achterlaten.
Laat ons niet achter. Teigetje! Til het op, til het op!
Ik heb je, Knorretje. Maak je geen zorgen. Is niet te zwaar voor Teigetje.
Godzijdank. - Teigetjes zijn sterk!
Blijf goed zitten, en we zijn er snel.
Zit je goed? Wat betekent dat?
Het betekent hier in deze zeer veilige doos blijven.
Teigetjes blijven niet zitten.
Teigetjes zitten amper. Ik moet het haar vertellen.
Madeline!
Mijn staart zit in de val!
Poeh? Heb je dat gehoord?
Het is moeilijk om iets boven mijn buikgerommel te horen.
Maak je geen zorgen. Ik haal ons uit deze puinhoop!
Madeline zei te blijven zitten en dat is de Wimbledon-kampioene!
Het goede nieuws is dat ik wat bezuinigingen heb gevonden.
Maar het zal niet makkelijk zijn. We moeten overheadkosten verlagen...
en goedkopere leveranciers vinden.
Er zullen offers worden gebracht in termen van ons personeelsbestand.
Hij heeft het over mij.
Ja, dat denk ik ook wel. - Oh, hemeltje.
Offers zijn prima, Robinson.
Toon ons gewoon de voorstellen.
Goed.
Het staat er allemaal in. In mijn papieren.
Ze zijn een beetje gekreukt...
van ze bij me te dragen.
Wacht even.
Robinson.
Oh, nee!
Robinson!
Als we 't probleem niet oplossen, hebben we geen andere keuze dan te sluiten!
Wat heb je?
Nou, meneer...
Wat ik denk dat er gebeurde, is...
Het spijt me zo, Mr. Robinson. Er is een noodgeval. Je vrouw staat buiten.
Ze kan Madeline niet vinden.
Dames en heren, ik moet naar buiten.
Excuseer mij alsjeblieft.
Wat ben je in hemelsnaam aan het doen?
Mijn staart! Je gaat hem eraf trekken!
Geen enkele staart blijft voor altijd.
Stuiter met mij! Stuiter, stuiter, stuiter!
Iedereen, stuiteren!
Voorzichtig, Teigetje. Het kan erger worden!
Onzin! Niets ergs kwam van stuiteren.
Het wordt erger.
Deze kant op. Hier boven.
Waar is ze?
Ik weet het niet. Ergens tussen hier en het station.
Ze is helemaal alleen.
"Expotitie?"
Nee, ze is niet alleen. - Met wie is zij?
Ik wil naar huis.
Het komt wel goed. We zullen niets anders raken.
Robinson was een redelijk goede man.
Jammer dat hij gek werd.
Oh, jeetje.
Het mooie van Teigetjes is...
hun toppen zijn gemaakt van rubber, hun bodems zijn gemaakt van veren.
Staart, je bent terug!
Smaakt als melk.
Ik deed alsof er een Heffalump was.
Maar natuurlijk was er niet echt 'n Heffalump.
Hoor je jezelf? Je moet ontslag nemen.
Ik denk dat die beslissing voor mij gemaakt wordt.
Blijf bij me, Knorretje. Ik los dit op!
Je maakt je te veel zorgen.
We komen nu nooit bij Janneman!
Misschien moeten we vragen of iemand 'n beer, 'n Teigetje of 'n hele kleine ezel zag.
Schat, deze wezens zijn niet echt.
Maak je geen zorgen. Dit maakt deel uit van 't plan.
Pas op! We willen niet vliegen! - We hebben gewoon 'n vertrouwensstap nodig!
Luister, ik zal maandag Dr. Cunningham bellen.
Ik denk dat met de nodige rust...
Janneman! - Teigetje! Iejoor!
Knorretje!
Mijn plan werkte. Ik weet niet hoe ik het doe.
Jij moet de vrouw van Janneman Robinson zijn.
Hoe maakt u het?
Mijn billen doen pijn.
En nu dit.
Wat hebben we hier? Een soort medaille?
Voedoe-embleem, denk je?
Waanzin neemt vele vormen aan, vader. - Inderdaad.
Ik dacht dat je hier ook mee bezig was.
Heb je geen kopie?
Ik heb een alternatieve oplossing.
Ik luister.
We beginnen met het ontslag van de hele efficiëntie-afdeling.
Laten we gaan.
Waar is Madeline?
Ze zit in een vrachtwagen. Richting Woezelwaarts!
Woezelwaarts?
Winslow's! - Winslow's!
Rij naar Winslow's. Dat is waar Madeline zal zijn.
We gaan naar Winslow's, ja.
Waar zijn de anderen?
Ze moeten op hun eigen expotitie vertrokken zijn.
Ze hebben ons tenminste de belangrijke papieren achtergelaten.
We moeten deze meteen bij vader krijgen.
Kom op, Poeh!
Janneman? - Ja, schat?
Is dat een sprekende ezel? - Het is Iejoor.
Iejoor, dit is Evelyn, mijn vrouw.
Hallo, Evelyn mijn vrouw.
Hallo, pratende ezel, hoe gaat het met je vandaag?
Breek me de mond niet open.
We deden het, Poeh!
Oh, ja!
Oh, nee!
Oh, Poeh.
Arme Janneman.
Het spijt me zo, Madeline.
Madeline! - Janneman Robinson!
Papa!
Godzijdank hebben we je gevonden.
Ben je oké?
Ik ben je papieren kwijt.
Het spijt me zo.
Madeline!
Lieverd, dat doet er niet toe.
Je bent veilig. Dat is alles wat belangrijk is.
Niet mijn papieren.
Maar je werk is zo belangrijk.
Ik dacht dat als ik je je papieren bracht...
dat je me niet zou wegsturen, en dan zouden we allemaal samen konden zijn.
Ik kon een deeltje redden.
Lieverd.
Ik had het fout over werk.
Ik had het fout over alles...
en het spijt me zo.
Ik was een vader met een heel klein brein.
Ik was mezelf verloren, Maddy.
En ik verloor jou bijna.
Mijn meest waardevolle liefde.
En ik wil niet dat je weggaat.
Je hoeft niet naar 'n kostschool te gaan.
Je kunt hier bij ons blijven en ik zal je nooit laten gaan.
En ik zal je elke nacht een verhaaltje voor het slapengaan voorlezen.
Dat zou ik leuk vinden.
Hoewel ik misschien vanaf nu zal kiezen.
Goed.
Je bezorgde ons echt angst.
Nog een rampzalige expotitie.
Ik weet het niet, Iejoor.
Het hangt allemaal af van hoe je naar de dingen kijkt.
Mams, wist je dat we naar de trein gingen en een theekransje hadden?
Schat, je bent een genie!
Kom op!
We gaan opnieuw op weg. Okido.
Kom op, het is niet te laat.
Wacht op mij!
Mr. Robinson?
Kom op!
Die vloer zou goed zijn om te stuiteren!
Je bent terug! Godzijdank.
Stop!
Ik heb het antwoord.
Dit kan maar beter 't wachten waard zijn.
Dat is het, meneer. Omdat het antwoord op al je problemen...
niets is.
Niets?
Niets komt uit het niets, Robinson.
Dat is waar je het mis hebt.
Niets doen leidt tot het allerbeste iets.
Ik zei toch dat hij gek is geworden.
Wat gebeurt er als mensen vrije tijd hebben?
Niets te doen.
Ze gaan op vakantie.
En wat hebben mensen nodig om op vakantie te gaan?
Bagage, Mr. Winslow!
Je hebt duizenden mensen in al je bedrijven in dienst...
en als je ze allemaal betaalde vakantiedagen zou geven...
Betaalde vakanties?
Momenteel...
bevoorraad je de rijken.
En niemand anders.
Zie je het?
Maar kijk nu.
Als we het ons allemaal zouden kunnen veroorloven om op vakantie te gaan...
hier boven...
zouden er honderden en duizenden gewone mensen zijn...
die naar het platteland gaan, naar de meren en stranden...
allemaal met hun Winslow-bagage.
En als we de prijzen goedkoper maken...
dan kon iedereen het zich veroorloven ze te kopen.
Oh, geweldig.
Onze mooie stranden volgepropt met gepeupel...
met hun grammofoons en flessen cider.
Nu, wacht even, Giles.
Vader, alsjeblieft. Dit is duidelijk onzin!
Natuurlijk zeg jij dat, nietwaar, Giles?
En waarom is dat?
Omdat je een Woezel bent.
Dus dat is hoe een Woezel eruit ziet.
Wat verduiveld is een Woezel?
Een Woezel is een slinks, klein monster...
wie iedereen zo ver krijgt om zijn werk voor hem te doen...
en hoopt dat we vergeten wat belangrijk is in ons leven.
Onze families.
Onze lieve vrienden.
De mensen die van ons houden.
De mensen van wie wij houden.
We zijn hier om je te vertellen...
Ik ben hier om je te vertellen...
dat we niet meer bang zijn voor Heffalumps en Woezels.
Echt?
Lieve Heer, hij heeft ze niet meer op 'n rijtje.
Is dat zo?
Laten we de Heffalump in de kamer aanspreken, akkoord?
Wat deed je dit weekend, Giles?
Wat?
Ik?
Ik zei je dat ik aan het werk was.
Nu, heb ik nog nooit van een Woezel gehoord, zoon.
Maar naar het geluid ervan, ben jij er één.
Ik? Een Woezel?
Ga nu zitten, Giles.
Gefeliciteerd, Robinson.
Ik zou graag willen dat je hier meteen mee begint.
Heel erg bedankt, meneer. Ik kijk er naar uit.
Maar eerst...
ga ik een tijdje niets doen met mijn familie.
Want als je niets doet...
leidt dat tot het allerbeste van iets.
Heb ik dat goed begrepen?
Dicht in de buurt, meneer.
Ben je klaar?
Iejoor.
Hier.
Nu zijn we klaar.
Kom op.
We gaan op vakantie. Ja.
Die ezel staarde naar mij.
Een ezel staarde naar je?
Het is duidelijk dat jij ze niet meer op 'n rijtje hebt.
Oh, man. Het is goed om thuis te zijn.
Oh, dat denk ik wel.
Het weer is te goed.
Oost West Thuis Best!
Waar zijn jullie allemaal geweest?
Ik stond op het punt een zoekactie op te zetten.
Hallo.
Wie is dat, mams?
Dat is een klein meisje.
Ik geloof dat dat een Madeline is.
Janneman Robinson! Je hebt gasten meegebracht.
Welkom in het Honderd Bunderbos.
Juist, konijn. Haal thee.
Excuseer mij?
Je krijgt dit niet in Lon-Den.
Ga deze kant op, kom op.
Hou het noorden, Janneman.
Nu is iedereen gelukkig.
Uil, wil je wat thee?
Is het zoals ik hem graag lust? - Zeg gewoon ja of nee.
Ik breng dit naar Poeh.
Kom op, Madeline! Ik zal je laten zien hoe je moet stuiteren.
Je gaat echt hoog springen.
Dat is juist.
Je bent bijna net zo goed als ik.
En Teigetjes zijn de beste springers in de wereld!
Je bent een natuurtalent, jochie.
Teigetje, gewoon niet te hoog. - Mag ik alsjeblieft de laatste jamtaart?
Bedankt, Evelyn mijn vrouw.
Moet je zien! Verbazingwekkend!
Hoe wist je dat?
Janneman Robinson.
Welke dag is het?
Het is vandaag.
Mijn favoriete dag.
De mijne ook, Poeh.
De mijne ook.
Gisteren, toen het morgen was...
was het te veel dag voor mij.
Gekke oude beer.
Ik denk dat de dingen aan het veranderen zijn.
En niet voor het ergste.
Dank je om me op te merken.
Steun ons en word VIP-member om alle advertenties