สาบาน ผมไม่ได้แตะต้องอะไรทั้งนั้น
งั้นประตูมันเปิดเองได้ เหมือนเสกเอาเหรอ
มันต้องมีอะไรขัดข้องแน่ๆ
ขอทำความเข้าใจนะ
ประตูมันบังเอิญขัดข้อง ตอนที่รถบรรทุกขับเข้ามาพอดิบพอดีเหรอ
คิดจะให้ฉันหลงเชื่อจริงๆ เหรอ
ผมสาบาน ผมไม่รู้เรื่องจริงๆ
ถ้าขัดข้องจริงๆ
แต่ฝั่งเราไม่ได้ทำล่ะ
(ชุดวิทยุคลื่นสั้น)
เอาละพวกหนูทดลอง ให้ไว
ก่อนมิติคู่ขนานจะร่วงทับหัวเราตาย
นี่
ทุกอย่างเรียบร้อยใช่ไหม
นี่ ฉันรู้ว่าแผนนี้เพี้ยนหลุดโลก และเราต้องทำอะไรเป็นล้านอย่างให้เป๊ะ
ซึ่งเอาจริงๆ คงพลาดได้เป็นล้านท่า
แต่เราทำได้ ฉันมั่นใจ
ศึกสุดท้าย และฝันร้ายทั้งหมดจะจบแล้ว
มันจะจบสิ้นซะที
อ้าว มากันแล้วเหรอ
แม็ค นี่ฝูงหมาป่า ทราบแล้ว…
- ทำหอกอะไรของแก - แจ้งด็อกเตอร์ไง
อีนั่นมันบ้าอำนาจ
ดีแต่จะมาเกะกะพวกเรา
ไม่ต้อง
เราจะไปจับอีผีกันเอง
(สเตรนเจอร์ ธิงส์ 5)
(บทที่แปด: ชีวิตที่ไม่กลับด้าน)
- คิดว่าพวกนั้นโอเคกันไหม - รถบรรทุกคันนั้นเร็วกว่ารถฮัมวี่
ประเมินแบบเผื่อเหลือเผื่อขาด ก็เร็วกว่าแปดกิโล
พวกเขาเข้าไปก่อนหกนาที 20 วินาที
แปลว่านำไปแล้วประมาณ 0.8 กิโล
เพราะงั้นตอนนี้หายห่วง
แต่ของจริงแม่งยังไม่ทันเริ่มเลย
เอริก้า อย่าใช้คำหยาบ
นี่ไม่ใช่วิชาวิทย์พื้นฐานนะ สถานการณ์แบบนี้ต้องใช้คำแรงๆ
- แล้ว รู้สึกยังไง - อะไร
ที่ได้มาช่วยกอบกู้โลกไรงี้ไง
ก็รู้สึกแจ๋วดีเหมือนกัน
โคตรจะแจ๋วเลย
ไป! ไป! ไป!
เปิด! ไป! ไป! ไป!
(ดับเบิลยูเอสคิวเค 94.5 FM)
(ดับเบิลยูเอสคิวเค 50,000 วัตต์)
นี่ โรบิน อือ
บอกทีว่าเมื่อกี้ฝีมือพวกเธอ
ไม่ใช่พวกคูโจเขี้ยวสยองกลายพันธุ์อีก
เราเอง แล้วอย่าเพิ่งรีบเครียดสิวิค อั้นไว้ก่อน
อือ จ้ะ รับทราบ อืม จะเก็บกดอารมณ์ละ
ไม่มีวี่แววดาวเคราะห์ชั่วร้ายเคลื่อนลงมาเลย
ดีแล้ว
งานนี้ต้องใช้เวลา
เอาละ เราควรแบ่งกลุ่มกัน
ปีนจากทั้งสองข้าง
ไม่ต้องรีบ ออมแรงไว้
ระหว่างทางจะมีแท่นให้นั่งพักเป็นช่วงๆ
เอาละ
มาเริ่มกันเลย
ไหวนะ
ไม่ต้องกลัว
คนพวกนี้เพื่อนเราทั้งนั้น
แค่แวะมาดูเฉยๆ
อย่าไปสนใจพวกเขาเลย
ค่ะคุณพ่อ
จงมีแสงสว่าง
โอเค ขอบใจมากอินทรีหัวล้าน
ทีนี้ก็ขึ้นไปบนดาดฟ้า
ถือซีโฟร์ระวังด้วยนะ
อย่าเพิ่งระเบิดโลกกลับด้านตอนเรายังอยู่
ทีแรกว่าจะไม่ระวังแล้วนะเนี่ย
แต่นายพูดถูกว่ะจิม อย่าประมาท ฉลาดไว้ก่อน
เอาละ
อย่าลืมนะ
ถ้าเคาะช้าๆ สองทีแปลว่า…
- อเวจีเริ่มเคลื่อนแล้ว - ถูกต้อง
แล้วเธอกับพี่สาวต้องเข้าประจำที่ แต่ให้รอก่อนนะ อย่าเพิ่งโจมตี
ทันทีที่ฉันได้รับแจ้งว่า ดาวนั่นเข้าใกล้หอคอยมากพอ
ฉันจะเคาะเร็วๆ สามที
ให้เราโจมตี ฆ่าเฮนรี่
เสร็จแล้วก็อธิษฐานให้ดัสตินคิดถูก แล้วดาวมันหยุดเคลื่อนจริงๆ
จะผิดพลาดตรงไหนได้ล่ะ จริงไหม
ถ้ามีอะไรผิดพลาด
รับปากหนูได้ไหมว่าจะไม่ดึงหนูออกมา
จนกว่าหนูจะมั่นใจว่าเขาตายสนิท
ได้ ถ้างั้น
ฉันก็อยากให้เธอรับปากอะไรด้วย
ถ้าแผนนี้ได้ผลเหมือนมีปาฏิหาริย์ เราจะหนีออกไปจากที่นี่
ส่วนดร.เคย์กับแผนการมันน่ะ ไว้ค่อยจัดการวันหลัง
ตกลงไหม
มาจบเรื่องนี้กันเถอะยัยหนู
- เอาหน่อยไหม - เอาสิ
นี่
ที่นายพูดก่อนหน้านี้ ที่สคว็อก…
ฉันเสียใจนะ
คือก็ไม่ได้เสียใจเรื่องที่นายบอก พูดไม่คิดเลย
หรือไม่ใช่สิ จะบ้าตาย
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรที่ไหนล่ะ
ฉันน่าจะอยู่ให้กำลังใจนาย แต่กลับไม่ทำ
ฉันคงมัวแต่หมกมุ่นเรื่องตัวเองจนมองไม่ออก
คือฉัน… นี่รู้สึกเป็นคนงี่เง่ามาก แล้วฉัน…
เสียใจนะ
นายไม่ต้องเสียใจหรอก แล้วนายก็ไม่ได้งี่เง่าเลย
ก็แค่…
ฉันเองก็ยังไม่เข้าใจมันอยู่นาน
คิดว่าเรื่องก็คงต้องเป็นแบบนี้น่ะถูกแล้ว
ฉันต้องค้นหาเส้นทางตัวเอง
แต่ที่สำคัญคือนายยังอยู่
และยังคิดว่าเราเป็นเพื่อนกันได้
เพื่อนเหรอ ไม่เอาหรอก
ซี้ต่างหาก
โอเค ไปต่อ
ต้องรีบไปขึ้นดาวเคราะห์
โอเค ทำไมพวกนั้นถึงช้าจังล่ะ
ไม่รู้สินะ คงเพราะเสามันสูง 150 เมตรมั้ง
ถ้าเกิดเรื่อง พวกเขาจะติดต่อมาเอง
อือ นั่นสิ ยกเว้นว่าตายกันแล้วน่ะนะ
เอ่อ เวลาเครียดฉันกินแหลก งั้นฉัน…
ฝากหยิบอะไรไหม
ไม่
โอเค
อันที่จริงขอ…
วิคกี้
วิคกี้!
ไอ้ชิบเป๋ง
ขอบอกเลย ไม่มีอะไรเยียวยา อาการวิตกกังวลได้เท่า…
หลอนดีเนอะ
ไง
ขอบใจ
โอเค
น่าประทับใจอยู่นะเนี่ย
เกือบเสียดายที่ต้องระเบิดทิ้งหมด
แม่เจ้าโว้ย
จิม ได้ยินรึเปล่า
เออ ได้ยิน
พอดีมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
ข่าวดีคือทฤษฎีเราถูกต้อง
ดาวเคราะห์ยักษ์กำลังร่วงลงมาบี้กบาลเรา
ข่าวร้ายคือทฤษฎีของเราถูกต้อง
ดาวเคราะห์ยักษ์กำลังร่วงลงมาบี้กบาลเรา
- มีเวลาแค่ไหน - ไม่นาน
ขอให้ซูเปอร์เกิร์ลใกล้ถึงตัวมันแล้วทีเถอะ
รีบหน่อยแอล
นี่เว็คนาเหรอ ในอเวจีตอนนี้เลยน่ะนะ
ไม่ต้องกระซิบก็ได้ แต่ใช่
โอเค แล้วทำไมไม่ฆ่าทิ้งตรงนี้เลยล่ะ
ดูฆ่าง่ายโคตรๆ อยู่นะ
เราทำร้ายเขาที่นี่ไม่ได้
เราต้องเข้าไปในจิตเขา
- นี่ไม่ใช่จิตมันเหรอ - ไม่ใช่
- นี่จิตฉัน - ไงนะ
รอแป๊บ
ไหวอยู่นะ
อ้าว แจ่ม
คิดถึงที่นี่มาก
ฮ็อป
อเวจีกำลังเคลื่อน
- เราอยู่ใกล้บ้านเฮนรี่แค่ไหน - ไม่ใกล้
- ไม่ใกล้แค่ไหน - ไม่มั่นใจ
ไหนบอกว่ารู้จักจิตเขาทุกซอกทุกมุม
ก็ใช่ แต่ในนี้มีความทรงจำโคตรเยอะ
เราเหมือนโดโรธีในดินแดนออซ แต่ไม่มีถนนอิฐสีเหลืองบอกทาง
ทุกอย่างเชื่อมถึงกัน แต่มันก็มีทั้งทางอ้อมและทางลัด
- เราต้องใช้ทางลัด - เออ ไม่บอกก็รู้
ช่วยหยุดพูดให้ฉันได้ใช้ความคิดก่อนได้ไหม
- จอยซ์! ขายละครงี่เง่าของเธออยู่เหรอ - ไปดูด้วยล่ะ แฮร์ริงตัน
คืนวันศุกร์เนี่ยนะ ไปก็บ้า
มา นึกอะไรออกแล้ว
- นั่นจอยซ์เหรอ - ใช่
แล้วฮ็อปก็แอบดูดปุ๊นอยู่ในห้องนั้น
ส่วนในห้องนั้น คุณวีลเลอร์กำลังแต๊ะอั๋งคุณนายวีลเลอร์
อยากมีเวลาแวะชมวิวนะ แต่เราต้องรีบไปดูละครเวที
สาม สอง หนึ่ง ไป!
ครับ เราจะอ้อมไปด้านหลัง
ห้องฝั่งตะวันตกเคลียร์
ฝั่งใต้
เรามาถึงที่หมายแล้ว ไม่พบ…
- ไม่นะ ไม่ๆ พวกเรา มันไม่ตรงกัน - ไม่ตรงยังไง
ก็ดูสิ ยอดเสามันไม่ตรงกับรอยแยก
เวร
- ถ้าอเวจีชนกับยอด… - เสาก็ถล่ม
เยี่ยม เจริญละทีนี้
นี่ลุงหัวหน้า ให้แอลหยุดดาวดวงนั้นได้แล้ว
- ถ้าเร็วได้จะดีมาก - เร็วแค่ไหน
สามสิบวิ
เรามาทำอะไร
- มารอ - รออะไร
สามที เราต้องโจมตี
หัวหน้า สื่อสารกันหน่อย ในนั้นทำอะไรกัน
ไม่รู้ ฉันคุยกับเธอไม่ได้ ส่งสัญญาณไปแล้วนะ
ทางนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
พวกเรากำลังจะโดนดาวเคราะห์บี้ตาย ลองอีกทีสิฟะ!
- เราต้องไปแล้ว - นี่เป็นทางเดียว เชื่อฉันสิ
ซวยแล้ว!
ระวัง ระวัง!
ไป!
สตีฟ!
เกาะไว้นะ ฉันมาช่วยแล้ว เกาะให้แน่น!
เรายังไม่ตาย!
นึกว่าไม่น่ารอดซะแล้ว
อเวจีหยุดแล้ว แอลจัดการมันสำเร็จ ขอย้ำ แอลจัดการไอ้ชั่วได้แล้ว!
ใช่ มันต้องงี้!
พี่กลับมา พี่กลับมาช่วยหนู
แล้วฉันจะไม่ทิ้งเธอไปอีกแล้ว
จนกว่าพวกเราทุกคนจะออกไปได้
นั่นไง เจ้าสัตว์ประหลาด!
- ลุกเร็ว! - ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด
จะพิสูจน์ให้ดู
ทางสะดวก!
ฝาก
- เฮ้ย - ใจเย็นก่อน
- พร้อมนะ - พร้อมนะ
พร้อม
โอเค ระวังหน่อย จับไว้แล้ว
โอเค เอาวะ
บ้าชิบเป๋ง
งี้เราก็เป็นนักท่องอวกาศแล้วไหม
นักท่องอวกาศข้ามมิติ
นีล อาร์มสตรองชิดซ้าย
จบแล้ว
พวกเด็กอยู่ไหน
อยู่กับแม็กซ์
ปลอดภัย
พวกเด็กอยู่ไหน
บอกแล้วไง
อยู่กับแม็กซ์
ห่างไกลจากที่นี่
ทำใจเชื่อไม่ลงใช่ไหมล่ะ
ว่าพวกเขาจะจับโกหกแกได้
ทำไมเขาไม่เห็นเราล่ะ
เพราะคุณอะไรนั่นไม่ใช่คนเดียวที่มีพลังวิเศษ
แบบนี้นี่เองถึงชอบจับเด็ก
เพราะแกคิดว่าจิตใจของเด็กอ่อนแอ
แต่พวกเขาฉลาดกว่าที่แกคิดนะ
แล้วแกล่ะ
เรียกว่าฉลาดเหรอ
แกปล่อยให้ตัวเองโดนจับได้
แล้วในนี้…
ก็จะมีทุกคำตอบที่ฉันต้องการ
ฉิบหายแล้ว
เขานี่เอง เขาคือเงาทะมึน
ที่ฮอลลี่บอกพวกเธอเป็นเรื่องจริงทั้งหมด มันตั้งใจจะทำลายโลกของเรา
แต่มันทำไม่ได้ ถ้าไม่มีพวกเธอ
เราต้องหนี เดี๋ยวนี้
แกร่งขึ้นนะเรา
ฉันก็ด้วย
ฮอลลี่!
ฉันตามเธอเข้าไปในจิตของมันได้
เราจะจบชีวิตพี่ชายของเราด้วยกัน
วิ่งเร็ว!
เอาเลย!
สวัสดีพี่ชาย
ไม่รู้นะว่าพวกนายคิดยังไง
แต่นี่แอบนึกว่าจะมี…
- เถาวัลย์มฤตยู - หรือปีศาจ
เดาว่าจิตรวมก็ใช้ที่นี่ได้ด้วย งั้นถ้าเฮนรี่ตาย
- สมุนตัวแสบก็คงตายตาม - "ถ้า" เหรอ
เราไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นในจิต
ฉันรู้ว่าแอลถอนคาถาจนหยุดอเวจีได้
แต่เธออาจยังสู้กับเขาอยู่
นี่ เธอฝึกสู้ศึกนี้มานาน
แล้วเธอก็ไม่ได้เข้าไปคนเดียว แต่มีทั้งกาลีกับแม็กซ์อยู่ด้วย
ฉันมั่นใจว่าเฮนรี่ตายแล้วแน่ๆ แต่ถ้ายังอยู่ เดี๋ยวก็ต้องตาย
อืม
สร้างขวัญกำลังใจเก่งเนอะนาย
ไงเพื่อน
ไง
เมื่อกี้นึกว่าไม่รอดแล้วแน่ๆ
ขอบใจนะ
อือ
นี่ ถึงฉันจะไม่ชอบขี้หน้านาย
ก็ไม่ได้แปลว่าอยากให้นายตายนะ
แล้วก็สังหรณ์ใจว่าเดี๋ยวต้องใช้นายบนนี้
ว่าแต่ฉันไม่ถือโทษนายหรอก
ที่ไม่ชอบขี้หน้าฉันน่ะ
บางทีฉันก็กวนตีนเก่ง
เออ
ฉันก็เหมือนกัน
ฟังนะ สตีฟ
ตอนฉันย้ายไปอยู่แคลิฟอร์เนีย
นายคอยเคียงข้างแนนซี่ ตอนที่ฉันทำไม่ได้
ก็เลยนึกว่าความสัมพันธ์เรา มันแปลกๆ ก็เพราะแบบนั้น
แต่ที่จริงแล้ว
ปัญหาของเราไม่เกี่ยวกับนายเลย
นานหน่อยกว่าฉันจะคิดได้น่ะ
แล้วก็
ยอมปล่อยมือ
ถ้าเราไม่ได้มัวแต่กัดกัน
ฉันคงช่วยไม่ให้นายเสียเวลาได้ เพราะ…
ฉันรู้มาสักพักแล้วว่า ฉันกับแนนซ์ไม่ได้เกิดมาคู่กัน
เธอพึ่งพาตัวเองได้ เธอต้องออกไปเผชิญโลก
- แล้วไม่รู้สิ ฉันอยากมี… - นักเก็ตน้อยหกตัว
เธอเอาไปเล่าเหรอ
ถ้าพูดว่าสี่มันจะดีกว่านี้ไหมวะ
อย่าเรียกเด็กว่านักเก็ตอาจจะเวิร์กกว่า
นั่นสิ
ฟังนะ สุดท้ายแล้วฉัน…
ฉันยอมเป็นเพื่อนเธอดีกว่าไม่เป็นอะไรกันเลย
เธอเป็นคนที่…
- พิเศษ - ใช่
เจอเรื่องที่เห็นตรงกันสักที
นั่นน่ะสินะ
- ก็ยังไม่ชอบขี้หน้านายอยู่ดี - ก็ไม่เคยขอให้ชอบอยู่แล้ว
นี่ คู่รักหวานชื่น มาดูนี่กันเร็ว
บรรลัยแล้วไง
นั่นแหละ
ที่เห็นในนิมิต
เด็กๆ อยู่ในนั้น
งั้นมัวรออะไรกันล่ะ
เดเร็ค ไม่ได้ เดเร็ค นายต้องวิ่งต่อนะ
- ไม่ไหวแล้ว - เดเร็ค ทำบ้าอะไร วิ่งสิ!
ทิ้งฉันไปเลย เอาตัวเองรอดพอ ไอ้พวกเต่าตุ่น!
เดเร็ค อย่ามางี่เง่าสิ
- ไม่ได้งี่เง่า! - อย่ามาแถ ห้ามนาย…
- ทุกคนโอเคไหม - อือ เราโอเค
- เจอมันไหม บอกทีว่าเจอ - เขาหายวับไปเฉยๆ
แปลว่ากลับไปโลกความจริง
แต่ก็กลับมาอีกได้ กลับมาแน่ๆ
ถ้ำอยู่อีกไกลไหม
ไม่ไกล มาเร็ว
เดเร็ค เราต้องไปแล้ว เดี๋ยวนี้
ไป วิ่ง!
ดัสติน ลูคัส เป็นไงกันบ้าง บอกกันหน่อยสิ
(สารกำจัดวัชพืช ปี 1966)
พ่อรู้อยู่แล้วว่าจะเป็นอย่างนี้
เหมือนที่พ่อรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
ไม่เห็นรึไงเจน
มันเป็นวงจร วงจรอุบาทว์ที่โหดร้าย
แต่เราตัดวงจรนี้ได้ คืนนี้
ยังไง
หลังฆ่าพี่ชายเราแล้ว หลังช่วยเด็กๆ ออกมาแล้ว
เราจะไม่กลับมาพร้อมคนอื่น เราจะอยู่บนสะพาน
ตอนที่โลกกลับด้านหายไป…
เราก็ด้วย
นี่เป็นทางเดียว เจน
ทางเดียวที่มี
เธอทำแน่ๆ จิม เธอจะจบชีวิตตัวเอง
โผล่หน้ามาสิวะ!
โผล่หน้ามา ไอ้สารเลวจอมโกหก!
ฉันเป็นหลายสิ่งหลายอย่าง แต่ฉันไม่โกหก
ฉันเห็นจิตของเธอแล้ว
และตอนนี้ฉันก็เห็นจิตของแก
ช่างโกรธแค้น
ลูกสาวต้องมาตายเพราะตัวแกเอง และอีกไม่ช้าก็จะตายอีกคน
โผล่หน้ามาสิ!
แกเป็นอย่างที่แกกลัว
ไอ้คำสาปตัวซวย
ไม่!
เขาส่งสัญญาณหาทำไม
- ไม่ใช่สัญญาณละ - งั้นอะไร
แย่แล้ว
ฮอลลี่!
รีบไปที่ถ้ำ!
พ่ออยู่นี่ แข็งใจไว้
แข็งใจไว้!
แข็งใจไว้นะ
ทำอะไรลงไป
สวัสดี
นี่ด็อก
เด็กมันวางการบ้านทิ้งไว้
(ปฏิบัติการต้นถั่ว เตรียมการภารกิจ)
- แม็กซ์! - เกิดอะไรขึ้น
เจ๊เขาหายวับไปอย่างกับเป็นผี!
เงาทะมึนเหรอ เงาทะมึนจับไปใช่ไหม
ทุกคนฟัง!
เราต้องทำตามแผน ไปให้ถึงถ้ำ เจ้าเงาทะมึนตามเข้าไปทำร้ายเราไม่ได้
ดังนั้นตามฉันมา อย่าส่งเสียง อย่าแตกกลุ่ม
- เร็วเข้า ไปเร็ว - เร็วทุกคน
รีบวิ่ง เร็ว!
เด็กๆ อยู่ในนั้นกันเองนะ เธอต้องพาเรากลับเข้าไป
ไม่ได้ ไม่มีอ่างน้ำแล้ว เขาขวางเราได้แล้ว
เราต้องไปรวมกลุ่มกับคนอื่นที่อเวจี เราไปฆ่าเขาที่นั่นได้
ไม่มีเวลาแล้ว สองโลกจะปะทะกันก่อนเราไปถึงตัว
ไม่หรอกถ้าฮอลลี่กับเด็กๆ ไปถึงถ้ำ
ถ้าดัสตินคิดถูก งั้นถ้าไม่มีเด็ก เฮนรี่ก็ทำอะไรไม่ได้
เงื่อนไขเยอะนะ
แล้วจะเอายังไง
เรายอมแพ้ไม่ได้ ไม่ใช่ตอนนี้
ฉันรู้นะว่าเธอจะทำอะไร เธอจะยอมแพ้
ฉันรู้ความจริง
เฮนรี่เอาแผนให้ดูหมดแล้ว
เฮนรี่โกหกคุณ
คุณเสียทีเขา
เขาหลอกใช้คุณ แล้วคุณก็หลงกล
งั้นมองตากันแล้วบอกมาตรงๆ
บอกมาสิ
บอกมาซะว่าไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายคืนนี้
ไม่มีเวลาแล้ว เราต้องรีบไป
ฉันไม่ยอมระเบิดหรอก
- ไม่เอา - อะไรนะ
ฉันจะไม่ระเบิดซีโฟร์
จนกว่าจะมั่นใจว่า เธอกับคนอื่นๆ กลับถึงฮอว์กินส์อย่างปลอดภัย
ถ้าเราฆ่าเฮนรี่ แต่ไม่ทำลายโลกกลับด้าน ทั้งหมดก็สูญเปล่า
เพราะอย่างนั้นฉันจะทำลายที่นี่ เมื่อรู้ว่าเธอปลอดภัยแล้ว
ทำแบบนี้ทำไม
เพราะเขาโดนเฮนรี่สอดจิต เสียสติไปแล้ว
- กาลี เดี๋ยว - ไม่ เรื่องนี้ใหญ่กว่าตัวเขา เจน
- ใหญ่กว่าตัวเราทุกคน - เอาเลยสิ เอาเลย ยิงฉันเลย
ถ้าหนูไม่ตาย เฮนรี่ก็ไม่ตาย
หนูต้องตัดวงจรนี้
ตัดแน่ ทำได้ แต่ไม่ใช่แบบนี้
ไม่ใช่ด้วยการใช้ความรุนแรง หรือยอมเจ็บปวดเพิ่ม
เธอเจ็บปวดมามากพอแล้ว
ตั้งแต่แรกเกิด
แม่ก็ถูกพรากจาก วัยเด็กก็ไม่เคยได้มี
เธอทั้งถูกทำร้าย หลอกใช้ ทารุณ
ด้วยฝีมือคนชั่ว
ชีวิตที่ผ่านมาของเธอ ทั้งไม่ยุติธรรม และโหดร้าย
แต่เธอไม่เคยท้อถอย
และฉันอยากให้เธอสู้ ยัยหนู
ช่วยฮึดสู้เป็นครั้งสุดท้ายหน่อยนะ
สู้เพื่อชีวิตที่มีความสุขในวันข้างหน้า
สู้เพื่อ…
เพื่อโลกที่ไกลกว่าฮอว์กินส์
สู้เพื่อวันที่เธอจะได้มีลูกเป็นของตัวเอง
และมอบชีวิตที่ตัวเองไม่เคยได้มีให้แก่ลูก
เพื่อวันที่เธอโมโหเพราะลูกชวนหนุ่มมาบ้าน
แล้วไม่ยอมแง้มประตูไว้สามนิ้ว
ฉันรู้
รู้ว่าเธอไม่เชื่อว่าตัวเองมีสิทธิ์แบบนั้น
แต่ฉันสัญญา
เราจะหาทางทำให้เป็นจริง
เธอจะหาทางทำให้เป็นจริง
เพราะเธอต้องทำ
เพราะเธอคู่ควร
จิม!
จิม ฟังอยู่ไหมจิม
ไม่อยากไปเพิ่มความเครียดนะ แต่มีแขกมา
เร็วเข้า! ใกล้ถึงแล้ว อย่าหยุดวิ่ง!
ลอดเข้าไปในช่องนี้ ตรงนี้เลย มาเร็ว เข้าไปทีละคน!
เข้าไป!
เด็บบี้ เดี๋ยวก่อน
เห็นเดเร็คไหม
- เดเร็ค! - เดี๋ยวสิ ฮอลลี่!
- เดเร็ค! - ฮอลลี่!
เร็วเข้า เราทำได้ เราต้องไปต่อ เร็วเข้า รีบเลย!
วิ่งต่อไป เร็วเข้าเดเร็ค มาเร็ว!
เข้าไปข้างใน เขากำลังมา ไป!
เร็วเข้า!
ฮอลลี่!
- อมกรวยกูนี่! - มาเร็ว
ฮอลลี่!
- โอเคกันไหม - เราโอเค
เขามาเหรอ เฮนรี่ใช่ไหม
ใช่ แต่เขามาจับเราไม่ได้ ไม่ใช่ในนี้ เราปลอดภัยแล้ว
- โอเค - เราปลอดภัย
- จ้องหน้าพี่ทำไม - เปล่านะ
เราก็แค่ใกล้ถึงมากแล้ว ข้างในนั้นมีอะไรก็ไม่รู้
เลยอยากให้พี่เอาอาวุธมาแบ่งๆ กันมั่ง
นายก็มีอาวุธ
ระเบิดขวดสามขวดเนี่ยนะ โธ่
หรือพี่รับได้ถ้าตัวเองรอดแล้วผมตาย
ถ้าไม่ได้ก็แบ่งปืนมามั่งดิ
ยอมด้วยวุ้ย
ขอบใจ
นั่นมันพลุ
ไงนะ
พลุ พี่นายให้มาแค่ปืนพลุว่ะเพื่อน
อะไร
ปืนพลุเหรอ
แนนซี่ แนนซี่นี่มันอะไร เอาจริงป่ะเนี่ย
เห็นเป็นเรื่องขำขันเหรอ
แล้วฉันจะเอาปืนพลุไปทำอะไรได้
นี่ วิล!
- วิล! - วิล!
นี่ มีอะไร เป็นอะไรไป
เฮนรี่
เขายังไม่ตาย
ฝืนมัน
หาฉันเจอได้ยังไง
ใครส่งแกมา
พวกมันส่งแกมา
ฝืนมัน
วิล!
เสียงอะไร
ฮอลลี่
รอตรงนี้นะ
เกิดอะไรขึ้น เห็นอะไรเหรอลูก
เฮนรี่ เขาเข้าไปในถ้ำได้แล้ว
เขามาแล้ว! ไปๆ ขึ้นไปตรงนี้เลยทุกคน เร็ว ไปๆ ไปๆ ไป!
เร็วเข้า รีบข้ามไปเลย เร็ว!
เขาเจอพวกนั้นแล้ว เขาเจอฮอลลี่กับเด็กๆ
โอเค แล้วแอลล่ะ
เห็นแอลไหม ไม่ก็กาลี หรือแม็กซ์
มีแค่เด็กๆ ไม่มีใครช่วยแล้ว
- ไป! - เร็วเข้าทุกคน รีบหนี!
นายขวางมันได้ไหม ถ้าใช้พลัง
ลองดูก็ได้ ทุกคนไปต่อเลย
ไปสิ! ไป!
ไป!
มา ทางนี้ๆ
เวรแล้ว
วิ่งเร็วเข้า!
เร็วๆ มาเร็ว อยู่ตรงนี้แล้ว หลุมนี้
โจชัว ลงไป ระวังหน่อยนะ อย่าหยุดวิ่ง โธมัส ตามไปเลย
จิม ได้ยินไหม
ปัดโธ่เว้ย!
(ซีโฟร์)
กาลีล่ะ
อ๊ะอ้าว ดูซิใครเอ่ย
โดนเพื่อนทิ้งงั้นเหรอ
เพื่อนๆ ใจร้ายจังเลย
เอาตัวมันไป
นี่
ฉันมาแล้ว มาช่วยแล้ว
ส่วนกูมาเก็บมึง
ฟังให้ดีนะ ทุกอย่างที่เห็นในนี้ไม่ใช่ของจริง
มันทำร้ายเราไม่ได้ มองฉันอย่างเดียวไว้นะ
- ได้ - ได้
ไปกันเถอะ
เดินเข้าไป อยู่ใกล้กันไว้
มองฉันไว้นะ อย่ามองอย่างอื่น
เดินมาเรื่อยๆ
ไอ้ชิบเป๋ง!
บอกให้มองฉันไงเดเร็ค!
ทางนี้ พอลอดออกไปแล้วให้รอฉันนะ
เด็บบี้ ไปก่อนเลย
โธมัส นายต่อ
- เร็วสิทุกคน ให้ไว - ไปสิ
- เร็วๆ เราทำได้ - ให้ไว เกล็นน์
ไป!
บอกมาว่าอีผีอีกตัวอยู่ไหน ไม่งั้นตัวนี้จะได้ตายตรงนี้แน่
พูดเรื่องอะไรของแก เรามากันแค่นี้
คิดว่ากูไม่กล้าเหรอ มันอยู่ไหน!
ทำอะไรของเอ็งวะเมอร์เรย์ แผนนี้เอาอะไรมาคิด
บ้าไปแล้ว
โอเค เหนื่อยฟรีก็เอาวะ
โอกาสสุดท้าย
มันอยู่ไหน
ไปลงนรก
งั้นก็ได้
ไม่นะ ไม่!
กาลี
- ไปหาผ้าพันแผลทีสิ - กดแผลไว้นะ
กาลี มองหน้ากันสิ มองหน้าหน่อย
แข็งใจไว้นะ ฉันอยู่นี่ ไม่ต้องกลัวนะ
ฉันไม่รอดหรอก
อย่าพูดอย่างนั้นสิ ต้องรอด เธอต้องรอดนะ
อย่าร้องไห้เลยเจน
เรื่องราวของฉัน…
ยังไงก็ต้องมาจบที่นี่แต่แรก
ไม่
ไม่เอา
ฮอลลี่
หาฉันเจอได้ยังไง!
ขอร้อง
ขอร้องนะครับ อย่ายิงเลย
แกเป็นใคร
เฮนรี่ เฮนรี่ ครีล บ้านผมอยู่ใกล้ๆ นี่เอง
ใครส่งแกมา
ไม่มีใครส่งผมมา ผมอยู่ในถ้ำ ได้ยินเสียงร้อง
พวกมันส่งแกมา พวกมันส่งแกมา!
คุณแค่สับสน คุณต้องไปหาหมอ
เกิดอะไรขึ้น
เขาอยู่ในความทรงจำ
และเขากำลังกลัว กลัวมากๆ
พระเจ้า ขอบคุณพระเจ้า
ตะกี้ไม่นึกว่าจะรอดกันซะแล้ว
อะไรล่ะ
พี่เบิ้มถือตัวงั้นเหรอ
งั้นขอแค่ "ขอบใจนะเมอร์เรย์ที่ระเบิดฮ.รบให้"
"กล้าหาญจุงเบย แล้วก็…"
เป็นอะไรกัน
เดี๋ยว
กาลีล่ะ กาลีอยู่ไหน
เวรกรรม
แอล ฉัน…
เสียใจด้วยนะ
หนูโดดได้
หนูโดดขึ้นก้อนหินไปถึงอเวจีได้
หนูจะได้อยู่ตรงนั้น ที่ต้นไม้ ทางลัด
เฮนรี่ยังอยู่บนนั้น
- ถ้าเธอร่วง… - ไม่ร่วง
ถ้าไปถึง…
ก็จะฆ่าเขา
งั้นเหรอ
แล้วไงต่อ
ตอนหนูยังเด็ก แล้วคุณไปเจอหนูในป่า…
หนูกลัวนะ
กลัวมากๆ
หนูยังไม่เข้าใจโลก
ยังไม่เข้าใจ… ผู้คน
คุณพาหนูไปอยู่ด้วย
เลี้ยงดูหนู
ปกป้องหนู
เป็นพ่อให้กับหนู
แต่หนูไม่ใช่เด็กแล้ว
แล้วหนูก็ไม่ใช่ซาร่าห์
เธอเลือกไม่ได้
แต่หนูเลือกได้
และหนูอยากให้คุณ
เชื่อใจกันว่าจะเลือกถูกทาง
เชื่อมั่นในตัวหนูนะ
มาหาข้า
เธอต้องฝืนมัน
มันจะกลืนกินเธอ
มันจะกลืนกินทุกสิ่ง
นั่นไม่ใช่คุณ
ไม่เคยเป็นคุณแต่แรก
อย่ามายุ่ง
เพราะอย่างนี้นี่เอง จอมเปิดโปงถึงไม่อยากให้เข้าไปในถ้ำ
มันไม่อยากให้จำได้
บอกว่าอย่ามายุ่งไง
ตอนนั้นคุณยังเด็ก เป็นเด็กเหมือนผม
และมันหลอกใช้คุณ
มันหลอกใช้ให้คุณพามันมาที่นี่
คุณเหมือนผมเลยเฮนรี่
เป็นพาหะ
แต่คุณฝืนมันได้นะ ช่วยเราสู้มันสิ
อย่ายอมให้มันชนะ เฮนรี่ ขอร้อง อย่าให้มันชนะ
ไม่ใช่
มันเผยความจริงให้ฉันเห็น
มันเผยให้เห็นว่าโลกนี้เสื่อมทราม
มนุษย์เสื่อมทราม
อย่าไปฟังมันสิเฮนรี่ มันกำลังควบคุมคุณอยู่นะ
มันไม่เคยควบคุมฉัน
และฉันก็ไม่เคยควบคุมมัน
ไม่เข้าใจรึไง วิลเลียม
ฉันจะฝืนมันก็ทำได้
แต่ฉันเลือก
ที่จะหลอมรวมกับมัน
แม่เจ้า
มันต้องการ… ฉัน
และฉันต้องการมัน
เรา…
เป็น…
หนึ่งเดียว
หนี!
หนีเร็ว!
ดัสติน!
- เร็ว ไปเร็ว - วิ่งเร็ว!
เร็วเข้า
เวร!
ไปเร็ว ไปๆ ไป!
วิ่ง!
- เธอทำร้ายมัน - ทำยังไง
เธอกำลังสู้กับเว็คนา
จิตรวม
งั้น…
แกก็อยากตายจริงๆ สินะ
- เราต้องไปช่วย - ยังไง
จิตรวมมันไปได้ทั้งสองทาง ถ้าทำร้ายจอมเปิดโปง เว็คนาก็เจ็บด้วย
อะไร ทำร้ายไอ้ก็อตซิลล่านั่นน่ะนะ
ทางเดียวที่จะสร้างความเสียหาย ให้อะไรที่ใหญ่ขนาดนั้นคือต้องแยกกัน
ขนาบข้างทุกด้าน เล่นงานค่าพลังชีวิตมันทีละนิด
"ค่าพลังชีวิต" อะไร พูดเรื่องอะไรเนี่ย
นั่นไง
พวกเราคนนึงล่อมันไปที่หุบเขา แล้วที่เหลือไปประจำที่บนหน้าผา
ซุ่มโจมตีจากด้านบน
สงสัยอยู่อย่างเดียว
ใครจะยอมเป็นเหยื่อล่อ
ฉันเอง
ไปสิ!
ไปเร็ว
ไม่นะ
อย่า
เราช่วยเธอไม่ได้ ไปเถอะ ขอร้อง
ระวัง!
- เพื่อเอ็ดดี้โว้ย ไอ้สารเลว! - เพื่อเอ็ดดี้!
ฉันไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว
พวกเรา…
ไม่กลัว…
แกแล้ว
เย่!
เผ่นเร็ว!
เผ่น ซวยแล้วๆ
แอล!
ทุกคนไม่เป็นอะไรใช่ไหม
ฮอลลี่
ฮอลลี่ ได้ยินพี่ไหม
ฮอลลี่ ฟื้นสิฮอลลี่ ฟื้นนะ
แนนซี่
จ้ะ พี่เอง พี่อยู่นี่แล้ว
พี่เองนะ พี่อยู่นี่ มาช่วยแล้ว
ฮอลลี่
ไง
นั่นแหละ เอาออกมาให้หมด เธอทำได้ ไม่เป็นไรแล้วนะ
ผมอยู่ไหน
นายปลอดภัย ปลอดภัยแล้วนะไอ้น้อง เราจะพากลับบ้านนะ
อือ อ้าว
ไม่ต้องกลัวนะ ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว ปลอดภัยแล้ว
ขอร้องละ กลับมาหาแม่นะ!
ไม่!
มึงมาเล่นผิดบ้านแล้ว
แม่ น้องจะตายนะ!
ช่วยด้วย!
เธอกลับบ้านก่อนก็ได้นะ
รอบนี้ฉันไม่วิ่งหางจุกตูด
เอ็ดดี้!
ฉันรักนายว่ะ
ลาก่อน ไมค์
แอล! แอล เธออยู่ไหน!
เขาไม่ได้เป็นคนทำให้ฉันเป็นแบบนี้
แกต่างหาก
วิล ตื่นสิ!
ไปให้พ้น!
ผมแค่อยากให้เรื่องมันจบซะที
หัวหน้า ได้ยินไหม หัวหน้า
เออ ได้ยินแล้ว ว่าไง
ไอ้ดั้งยุบมันตายแล้ว
เรากลับมาที่โลกกลับด้าน และช่วยเด็กมาแล้ว
ทุกคนเป็นไงบ้าง ปลอดภัยหมดไหม
คณะเราโดนไปหนักเอาการ แต่เราโอเค
แล้วแอลล่ะ
ครบทั้งคณะ
งั้นเรามาเปิดเพลงกันเลยดีไหมลุง
ทำลายโลกกลับด้านให้สิ้นซาก
ระเบิดเมืองนรกนี่กันเถอะ
อือ รับทราบ
เอาละ เริ่มนับถอยหลัง ณ บัดนี้
หยุดนะ เลอะฉันหมดเลย
นี่ๆ ฉันก็เน่าเหมือนกัน
เหม็นฉึ่งเนอะ
ทำอะไรของเธอ เดี๋ยวละอองมันก็ลอยเข้ารถสิ
ไม่เปิดหน้าต่างก็เป็นลม
เพราะนายเหม็นอย่างกับ…
ที่จริงไม่รู้จะเทียบอะไรดี แต่จะอ้วก
- ควายหลุดถนน - ควายหลุดถนน
สะใจ
อยู่ตรงหน้าแล้ว บ้านแสนสุข
นี่จิมโบ้ ขอถามหน่อยสิ รู้สึกยังไง
รู้สึกอยากงีบกับดูดบุหรี่
- ไหนว่าเลิกแล้ว - ใช่
มันถึงจะหอมหวานมากไง
ระวัง!
ทุกคนไม่เป็นไรนะ
ทุกคนชูมือขึ้น!
บอกให้ชูมือ!
- ลงมา! - เฮ้ย ปล่อยนะ!
ลงมา! ชูมือขึ้น!
- บอกให้ชูมือ! - เล่นแรง
โอเคๆ
ก็ได้
ไม่ นั่นน้องฉันนะ ปล่อยฉัน!
- เออๆ - ยอมแล้ว!
ให้ไว ไป!
- ดัสติน! - เกิดอะไรขึ้น
ทุกคนขึ้นมา!
แอลล่ะ เห็นแอลรึเปล่า
จ่า เด็กสาวอยู่ไหน
เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้อยู่เลยนะครับ
หนีไปแล้วแน่เลย
แย่แล้ว
- ไมค์… - ปล่อยโว้ย ปล่อย!
เธอ…
เธอต้องหนีมาจากตรงนั้น เธอต้องหนีออกมา!
เรื่องทั้งหมดจะไม่มีวันจบสิ้น ถ้าฉันยังอยู่
ไม่สิ เราต้องหาทางได้น่า เราจะสู้ เราสู้มาตลอด
ช่วยคุยกับคนอื่นให้ทีนะ
- ไม่ - ฝากขอบคุณทุกคนด้วย
ที่ใจดีกับฉัน
และสอนความหมายของคำว่าเพื่อน
ไม่ อย่าทำแบบนี้สิ อย่านะ
ไมค์ ช่วยบอกให้ทุกคนเข้าใจ ทางเลือกของฉันด้วยนะ
แต่ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ
รู้
แต่เดี๋ยวจะเข้าใจ
สักวันเธอจะเข้าใจ
เธอเข้าใจฉัน
ดีกว่าใคร
เสมอมา
นับจากวันที่เราเจอกัน…
เธอเห็นฉัน
ฉันชื่อไมค์นะ ย่อจากไมเคิล
เราเรียกเธอว่าแอลก็ได้ ย่อจากอีเลเว่น
ตัวจริงของฉัน
ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอในแบบที่เธอเป็น
อย่าทิ้งฉันไปเลยนะแอล
อย่าทำแบบนี้เลย
ฉันจะอยู่ในใจเธอตลอดไป
ฉันรักเธอ
ลาก่อนนะไมค์
แอล! แอล! แอล! แอล!
- แอล! - ไมค์!
- อย่าแตะต้องเธอนะ! - ไมค์!
ปล่อย ปล่อยสิ!
แอล! แอล! แอล!
แอล!
แอล อย่า!
อีเลเว่น!
แอล!
(โรงเรียนมัธยมปลายฮอว์กินส์)
ไม่!
แอล!
แอล! แอล!
(ด้วยความระลึกถึง)
(อนุสรณ์)
(อุทิศให้กับประชาชน ชาวฮอว์กินส์ รัฐอินเดียนา)
(ผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่)
- ดูสิ - เออ
(18 เดือนต่อมา)
สวัสดีคนแปลกหน้า หายหน้าไปนาน
สงสัยจังว่า… คือแบบ…
ทุกคนยังจำกันได้อยู่ไหมเนี่ย
โอเค ถล่มตัวไปแล้วแหละ ว่ากันตรงๆ
ใครจะลืมเสียงกล่อมใจ แอบแหบเสน่ห์เหมือนเดบร้า วิงเกอร์ได้ล่ะ
ใช่แล้ว ฉันเอง โรบิน บัคลีย์ สมญานามร็อคกิ้นโรบิน
จิมมี่ พ่อหนุ่มมือไวใจดีให้กลับเข้าบูธ
มาเป็นแขกรับเชิญ
แต่ทุกคนหยวนๆ กันหน่อยนะ เพราะว่านี่ขาดซ้อมจนสนิมเกาะ
ต้องคุยเรื่องอะไรก่อน เข้าใจป่ะ
หัวข้อประจำตอนนี้ก็ตกยุค พอๆ กับ… ทรงผมกะลาครอบของเพื่อน
คือแบบ เราไม่มีทหาร
ไม่มีรั้วขัง
ไม่มีกล้องพี่เบิ้มคอยสอดส่อง
และบิ๊กแม็คเดียวที่หาได้ ก็มีแต่เบอร์เกอร์บางกรอบสองชั้นที่แมคโดนัลด์
ทุกคนมีความสุข ยิ้มแย้มแจ่มใส มีอารมณ์ไปโรงหนัง
แต่ใครจะไม่อยากดู การผจญภัยใหม่ของอินดี้ล่ะเนอะ
กรรม
ต้องเสียงนี้
โทษทีนะ พอดีคู่หูคู่ฮาทิ้งกันไปแล้ว
แต่ในหมู่ข้อแก้ตัวในโลก
ข้อแก้ตัวเขาถือว่าใช้ได้
เร็วเข้าเด็กๆ สวมวิญญาณนักเบสบอล
ทีนี้…
ห้ามพลาดเพราะไม่ตั้งใจ!
นี่แอบไม่กล้าพูดนะ เพราะกลัวจะดึงดวงอัปมงคลเข้าเมือง
แต่ในที่สุดคำสาปฮอว์กินส์น่าจะถูกถอนแล้ว
เอาละโธมัส สู้เขา เราทำได้
- แต่ในขณะเดียวกัน… - ลุย
ที่นี่ไม่เหมือนฮอว์กินส์ในความทรงจำฉันด้วยซ้ำ
เปลี่ยนไปมาก
หรืออาจไม่ใช่เมือง
แต่เป็นฉันเองที่เปลี่ยนไป
ทุกคนคงเปลี่ยนกันหมด
อย่างน้อยเพื่อนๆ ฉันก็เติบโต
ซึ่งขอแจ้งทราบว่าวันนี้จะเรียนจบกันแล้ว
ใช่แล้ว ม.ปลายฮอว์กินส์รุ่นปี 89 จะได้ขึ้นโพเดียมในวันนี้
หวังว่าทุกคนจะออกไปร่วมยินดี ฉันคนนึงละที่จะไป
เพราะพวกนี้ควรได้เสียงปรบมือที่สุดแล้ว
งั้นเรามาเริ่มปาร์ตี้ด้วยเพลงดังเพลงใหม่
ถ้ากระดูกหักอีก ไปหาหมอคนเดียวนะ
เพราะฉันเอียนโรงพยาบาลเต็มแก่แล้ว
อยู่คนเดียวไปเลยก็ดีเหมือนกัน
เพราะแบบ…
นี่มันอะไร
อะไร ก็วันนี้รับใบประกาศ
อีกตั้งสองชั่วโมง รีบแต่งตัวรอไปไหน ใจเย็นก่อน
โอเค ชัดเลยว่าต้องใจเย็นๆ
โทษที ก็เธอดูเซ็กซี่สุดๆ
ส่วนนายก็ดูเฉิ่มเบ๊อะสุดๆ
โอ๊ย อยากจะไปล้วงคอ
จะถ่ายรูปได้ยัง
แชะซะที ขอร้อง
แม่ ไม่เห็นต้องร้อง
- ขับรถแค่วันเดียวก็ถึงหอผมแล้ว - แม่รู้
ผมจะกลับบ้านทุกครั้งที่มีโอกาส
ก็ได้
แล้วผมจะโทรหาแม่บ่อยจนอยากเปลี่ยนเบอร์หนี
- ก็ได้ - นะแม่
จ้ะ
- รักแม่นะ - รักลูกจ้ะ
อยากถ่ายรูปอีกไหม
- ถ่ายอีก - โอเค
งุ้ย หล่อจังเลย นักเรียนเกียรติยศของแม่
(นักเรียนเกียรติยศ)
ซูเปอร์แมน!
โอเค ถ่ายละนะ
- สุขสันต์วันจบการศึกษา - สุขสันต์วันจบการศึกษา
- ดีจัง - รุ่นปี 89
ใช่
โธ่เว้ย เดี๋ยวนะ ไม่ๆ
- จะบ้า ไม่ต้อง - ให้เขาแขวนผ้าไป
- ไม่ต้องไปแขวน - ไม่ได้
แสงมันแรงไป ต้องซอฟต์ลงหน่อย
- ไม่ได้ถ่ายก็อดฟาเธอร์นะเฟ้ย - รู้แล้วน่า
- ปล่อยเขาไป - ให้อีกเทคเดียวพอนะ
เก๊กมาทั้งวัน ไอ้ศิลปิน…
- ฮัลโหลค่ะ - จอยซ์ นี่คาเรนนะ เจอไมค์บ้างไหม
ไม่เจอเลยนะ
เราไม่เจอแกตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
คาเรนโทรมา เธอหาไมค์ไม่เจอ
แอล! แอล!
แอล!
ไงไอ้หนู
นึกแล้วว่าต้องมาอยู่ตรงนี้
แม่จะสติหลุดแล้วนะ
ก็เข้าใจเขานะ เพราะแบบ…
ไม่รู้นะว่าจำได้ไหม แต่เมืองนี้ชอบมีเด็กหายบ่อย
แม่ไม่เข้าใจหรอก
แม่จะไม่มีวันเข้าใจว่าทำไมผมทำไม่ได้ ทำไมไปเดินบนเวทีไม่ได้
คงเหมือนโกหก
เหมือนก้าวต่อไปได้ไม่มีปัญหา
แต่ไม่ใช่
ผมทำใจไม่ได้
ผมวางแผนไว้แล้วนะ
ว่าผมกับแอลจะหนีไปอยู่ที่ที่ไกลโพ้น
ไม่ให้ใครไปหาเจอ
แล้วผมบอกเธอว่าอยากไปที่ที่มีน้ำตกสามแห่ง
ไม่รู้เธอเชื่อรึเปล่าด้วยซ้ำ
แต่ใครจะไปเชื่อ น้ำตกสามแห่งเนี่ยนะ งี่เง่าชะมัด คิดเป็นเด็กไปได้
มันเป็นแผนเพ้อฝัน ผมน่าจะวางแผนจริงๆ
แต่ผมไม่…
ผมไม่นึกว่าเธอจะ…
นี่ๆ ฟังนะ
ไม่ใช่ความผิดนาย
ที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่ความผิดนาย
แอลเขาเลือกเอง
ตอนนี้นายก็ต้องเลือกเองบ้าง
แล้วฉันมองว่านายมีสองทางเลือกอยู่ข้างหน้า
ทางแรก
นายโทษตัวเองเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
วนคิดอยู่แค่ว่าน่าจะทำอะไรไปบ้าง
ผลักไสคนรอบข้างแล้วทนทุกข์ เพราะคิดว่าตัวเองสมควรรับกรรม
แล้วก็มีทางที่สอง
คือหาทางยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น
หาทางยอมรับสิ่งที่เธอเลือก
ไม่ได้แปลว่าต้องชอบ หรือว่าต้องเข้าใจ
เรื่องนั้นไม่ต้องไปคิด
แค่ยอมรับไปเฉยๆ
แล้วใช้ชีวิตให้มันดีที่สุดที่จะทำได้
ฉันเคยเลือกทางแรกมาแล้ว
ไม่แนะนำให้เอาอย่าง
ส่วนแอลน่ะ
นายน่าจะรู้ว่าเธอคงอยากให้นายมีชีวิตแบบไหน
(ขอแสดงความยินดีนักเรียนรุ่นปี 89)
- ไม่รู้สิ ฉันน่ะเหรอ - ใช่
- ไม่เคยไป - เหมือนกัน แต่เธอน่าจะชอบนะ
(ปี 89 มัธยมปลายฮอว์กินส์)
สวัสดีทุกคน
และขอต้อนรับสู่ พิธีสำเร็จการศึกษาของรุ่นปี 89
แม่!
ไมค์
ขอโทษนะแม่ ผมทำตัวไม่ถูก
ไม่ต้องอธิบายหรอกจ้ะ
ดูลูกซิ
โตเป็นหนุ่มแล้ว
แม่ภูมิใจมากนะ
ภูมิใจมากๆ
ผมรักแม่นะ
แม่ก็รักลูกจ้ะ
ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่จะได้แนะนำตัว
คนที่เป็นเลิศอย่างยิ่งในช่วงที่เรียนอยู่ที่นี่
ท่านทั้งหลาย ขอเสียงต้อนรับ นักเรียนเกียรติยศ ดัสติน เฮนเดอร์สัน
อย่างใช่!
ดัสติน!
เพื่อนข้าเอง!
ฉันแค่อยากมีวัยเด็กเหมือนคนปกติ
แต่วัยเด็กนั้นถูกพรากไปจากฉัน
ถูกพรากไปจากพวกเรา
แล้วในปีที่ผ่านมา บอกกันตามตรงเลยนะ
ฉันโคตรยัวะเลยที่เป็นงั้น
หยาบคาย
แต่เมื่อนึกย้อนถึงหกปีที่ผ่านมา
ถึงคิดได้ว่าแม้จะเกิดเรื่องเลวร้ายมากมาย
แต่ก็มีเรื่องดีๆ ไม่น้อย
มีเกมนึงที่ชอบเล่นบ่อยๆ เรียกว่า "ดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์"
- ใช่! - เอาอีกแล้ว
และในเกมนี้ก็มีคลาสโกลาหลสองประเภท
โกลาหลดี และโกลาหลชั่ว
ความโกลาหลที่ชั่วร้ายทำให้บ้านเมืองไร้ขื่อแป มีแต่การทำลายล้างและสงคราม
แต่ความโกลาหลที่ดีจะนำพามาซึ่งนวัตกรรม
ความเปลี่ยนแปลง
และโรงเรียนแห่งนี้
ว่ากันตรงๆ นะ ต้องเปลี่ยนได้แล้ว
เพราะพวกเราถูกแบ่งแยก เป็นแก๊งนักกีฬา เด็กเนิร์ด พวกเพี้ยน
และตอนโกลาหล
กำแพงพวกนั้นก็ทลายสิ้น
ทำให้ฉันได้เพื่อนใหม่
ได้ผูกมิตรกับคนที่ไม่น่าเป็นเพื่อนกันแต่แรก
ไม่ใช่คนเดียวนะ แต่คนอื่นๆ ก็เหมือนกัน
เมื่อเราได้รู้จักคนที่ไม่เหมือนกับเรา
เราก็จะได้รู้จักตัวเองมากขึ้น
เราจะเปลี่ยน
เติบโต
ตอนนี้ฉันเป็นคนที่ดีกว่าเดิมแล้ว
ดีขึ้นได้ก็เพราะพวกเขา
ดีได้เพราะเพื่อนๆ
เพราะงั้นก็ไม่ยัวะแล้ว
แต่เป็นห่วงนะ
เป็นห่วง
เพราะตอนนี้โลกไม่โกลาหล
แปลว่าครูใหญ่ฮิกกิ้นส์กับพวกเถรตรงทั้งหลาย
จะดิ้นหาทางทำให้ทุกอย่าง กลับไปมีระเบียบเหมือนเดิม
แต่นี่ไม่ต้องการระเบียบ
เพราะงั้นที่ใส่ชุดนี้มันก็ดูหน้าไหว้หลังหลอกนะ
คือแบบ น่าขันชะมัด นี่อะไร อย่างกับชุดสว.ยุคโรมัน
นี่ไม่ใช่ตัวตนของฉัน แล้วก็ไม่น่าจะใช่ตัวตนของใครในนี้
งั้นพูดตามตรง ช่างหัวมัน
(เฮลไฟร์ไม่ตาย)
- เฮนเดอร์สัน - ใช่
- ช่างหัวโรงเรียน - เฮนเดอร์สัน!
- ช่างหัวระบบ - พอได้แล้ว
ช่างหัวกฎระเบียบ
- ช่างหัวทุกคนกับทุกอย่าง… - ใช่!
ที่พยายามถ่วงและทำลายเรา
เพราะว่านี่ นี่เป็นปีของเรา!
- ใช่! - ใช่!
ใช่!
(เฮลไฟร์ไม่ตาย)
อยู่ในความสงบ!
นั่งกลับลงไปเดี๋ยวนี้!
ไม่งั้นให้เรียนภาคฤดูร้อนกันหมด!
และกักตัวหลังเลิกเรียน!
- ดัสติน - ดัสติน
ดัสติน!
นายมันบ้า นายมันโคตรจะบ้า
- ฮิกกิ้นส์โกรธจนขี้แตกเลย - ทำไม เขาจะไล่ฉันออกรึไง
- ไอ้เพี้ยนเอ๊ย - ไง
ไง สเตซี่ย์
แค่อยากมาบอกว่าที่นายทำบนเวทีเจ๋งจริงไรจริง
ขอบใจ ได้แรงบันดาลใจจากเบลูชีน่ะ
แต่ผสมแนวหนังฮิวจ์ส
แต่ไม่รู้สิ พอจะรู้เรื่องป่ะ
อือ
- ไม่เข้าใจก็ไม่… - สุดๆ
- เหรอ - อืม
โอเค เจ๋ง
- ทำไมกูพูดแบบนั้นวะ - มึง
คือว่า คืนนี้ฉันจัดปาร์ตี้นะ
พวกนายไปด้วยสิ
- เดี๋ยว - ตะกี้ฝันไปมะ
ไปดีป่ะ
ถามมาได้
ไม่ ไม่ต้องไป
ฉันมีไอเดียเด็ดกว่า
เด็ดกว่าเยอะ
แค่พูดเฉยๆ ว่าพวกนายน่าจะชอบนิวยอร์กนะ
- อือ - ค่าเช่าที่นิวยอร์กเท่าไร
- อยากย้ายบ้านเหรอ - อือ ไปอยู่ด้วยกันไหม
ถามจริง ไม่เอาสิ
ดูที่นี่ซะก่อน พระอาทิตย์ตกดิน วิวสวยๆ
จะบอกว่าไม่คิดถึงสักอย่างเลยเหรอ
- ถูก - ไม่คิดถึง
ป่า เหมืองหิน แฟมิลี่วิดีโอ เดอะฮอว์ค
- ไม่ - ไม่
ไม่ ต่อให้จ้างล้านนึงก็ไม่กลับมาว่ะ
มีไม่ถึงล้านก็อยู่ได้แล้ว ราคาบ้านร่วงมาก
ที่จริงก็มีบ้านจ๊าบๆ ที่ลานฟอร์เรสต์ฮิลล์นะ
ตอนนี้ยังไม่มีเงินซื้อ แต่ใกล้แล้ว
นี่ขนาดเงินเดือนครูพละ
- อย่าลืมครูสอนเพศศึกษา - จริงด้วย
โรงเรียนให้สอนเพศศึกษาเหรอ
ต้องควบวิชา
ถ้าสงสัยอะไรเรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ฉันจะถามนายเป็นคนแรก
ควรขอบใจมั้ยนะ
ที่จริงชอบนะ
ฉันชอบสอนพวกเด็กๆ
ได้สอนเรื่องปาฏิหาริย์แห่งชีวิต
และวิธีป้องกันไม่ให้พลาดไปสร้างชีวิตคน
แล้วคราวนี้ฉันเป็นคนออกเกรด
ทำไมถึงรู้สึกว่านายปล่อยเกรดนะ
ฉันมีนโยบายแจกเกรดเอเท่านั้น
- อ่อ - ให้บี ถ้าความรู้ไม่เข้าจริงๆ
อันนั้นกดสุดๆ ละ
โห่เพื่อน มาสอนที่เอ็นวายยูได้ป่ะ
อะไร จะให้ฉันไปให้คะแนนหนังของนาย
เกี่ยวกับทุนนิยม ลัทธิกินเนื้อคน หรืออะไรแนวนั้นน่ะเหรอ
ไม่ใช่ ต่อต้านทุนนิยมต่างหาก ชื่อเรื่อง "ผู้บริโภค"
มันเป็นการอุปมา ยิ่งกินก็ยิ่งหิวงี้ไง
- อ่อ เออ - โอเค
- ยังไม่เคาะ… - แน่นอน
- ยังไม่เคาะชื่อไฟนอล - ก็ดีนะ
อืม
ถ้าเป็นที่วิทยาลัยสมิธ ฉันอาจเอาไปคิด
อ๋อเหรอ
ชอบที่มีบรรยายเรื่องสไตเนมเหรอ
หรือชอบที่สาวเยอะ
ชอบทั้งคู่ไม่ได้เหรอ
แล้วเธอล่ะแนนซ์
สาวๆ ที่เอมเมอร์สันเป็นไง
ไม่รู้หรอก
ลาออกแล้ว
ไม่จริง ว่าไงนะ
ว่าแล้วเชียว ไปสมัครหน่วยซีลชัวร์
ก็ไม่เชิง ฉัน…
ฉันไปรับงานที่นสพ.เฮรัลด์
ฟังดูหรูเนอะ เป็นแค่ตำแหน่งเด็กฝึกงาน
แต่ไม่รู้สิ เบื่อเรียนแล้วน่ะ
ก็เลยอยากออกไปเจอโลกความจริงบ้าง
แนนซี่ วีลเลอร์
ยังทำให้ประหลาดใจไม่เลิก
รู้ไหม
ที่จริงก็มีบางอย่างที่นี่ที่ฉันคิดถึงนะ
คิดถึงนี่ไง
แค่…
พวกเรา
ที่มาแกร่วกัน
คิดถึงพวกนาย
ฉันชอบเพื่อนใหม่มากนะ
แต่มัน…
มันไม่เหมือนกัน
คงไม่มีวันเหมือนหรอก
โอ๊ยจะบ้า
เสียบรรยากาศหมด
งั้นต้องเจอกันให้หายคิดถึง
ไม่รู้สิ เราน่าจะ…
นัดเจอกัน
เดือนละครั้ง ที่นี่
ได้ หรือน่าจะเลือกที่ที่ไม่ค่อยมีความหลัง
- อย่าง… - โอเค
เมืองกลางทางระหว่างฮอว์กินส์ กับแมสซาชูเซตส์คือที่ไหน นิวยอร์กไหม
ลุยวิลล์
- ฟิลลี่ดีกว่า - ฟิลลี่
นี่มีลุงอยู่ที่ฟิลลี่ ลุงเพี้ยนๆ แหละ แต่บ้านหลังใหญ่
- มีห้องใต้ดินมะ - มี
- ห้องหม้อไอน้ำ - ห้องหม้อไอน้ำเหรอ
มี
เฮ้ย เหมาะเหม็งเลย สำหรับที่ซ่อน
ที่เธอเอาผู้ชายไปขัง แล้วก็เผาศพทิ้ง
- ผู้บริโภค - ผู้บริโภค
- จะพูดเรื่องอะไรอีกล่ะ - นึกว่าจะพาเราไปฆ่าทิ้ง
ไม่ใช่
โอเค ได้ งั้นเราจะนัดเจอกัน ที่บ้านของลุงเพี้ยนๆ ของโรบิน
ไปดื่ม รำลึกความหลัง
และถ่ายหนังมนุษย์กินคน ต่อต้านทุนนิยมของโจนาธาน
เริ่มเดือนหน้า
ฉันเอาด้วย
เอาสิ
แด่สายใยที่ใครก็ตัดไม่ขาด
แม้แต่คู่ชีวิตจอมบงการ
โรงเรียน
ค่าบ้าน
และลูก
- ดื่ม - ดื่ม
นั่นสิสตีฟ ลูกๆ เนี่ย
ไม่รู้สินะทุกคน คริสเตนอาจเป็นเนื้อคู่ฉันก็ได้
ตอนคบดอว์นก็พูดงี้ไม่ใช่เหรอ
- เปล่านะ - แล้วก็มาร์กาเร็ต
แล้วก็จูลี่
ไม่ได้พูดตอนคบจูลี่ คนนั้นดราม่าจัดตั้งแต่แรก
ดราม่าจัดเหรอ
แบบว่า ตีบทแตกงี้เหรอ
เออ อย่าไป…
ก็หาดาราอยู่นี่นา
- ไม่ อย่าเลือกคนนั้น - ชวนเธอไปด้วยสิ
นายพูดจริงๆ นะว่าเธอคือเนื้อคู่
อย่าลืมสิ
ก็สาวเขาสวย
สารวัตรใหญ่ คุณนายไบเออร์ส ยินดีเสมอที่ได้เจอ
พร้อมสั่งหรือยังครับ
พร้อม
อือ เราว่าจะสั่งไวน์กาแบร์เนต์ โซ…
- โซวีญง - ใช่ กาแบร์เนต์ โซวีญง
แล้วก็เอาคาเวียร์มาเรียกน้ำย่อย
จากนั้นก็ปลาฟิเลต์เมนูพิเศษสองที่
ปรุงมาตามใจเชฟเลย
- ดีมากครับ - โอเค
- ฮ็อป - อะไร
ก็นี่วันสำคัญ ชีวิตนี้มีแค่ครั้งเดียว
คุณเลี้ยงสองหนูน้อยที่น่ารัก และสองหนุ่มที่น่าทึ่ง
ที่ต้องเจอศึกหนักมากกว่าแค่แตกหนุ่มซะอีก
คุณควรดีใจนะ
ควรภูมิใจ
ก็ภูมิใจ แต่…
ก็นะ
กระท่อมกำลังจะเงียบเหงา
เหลือแค่เรากับจิ้งหรีด
จิ้งหรีด นั่นน่ะสิ ชักจะไม่ชอบเสียงจิ้งหรีดแล้วสิ
ขอบคุณ
อยากฟัง…
อยากฟังเสียงอื่นบ้างจังเลย
อย่างเช่นเสียงนกนางนวล
หรือคลื่นซัดชายฝั่งเบาๆ
คงดี
เป็นจริงได้นะ
แค่จะบอกว่าเราไม่มีพันธะอะไรที่นี่แล้ว
ดูเหมือนคุณจะเข้าใจผิด ว่าบัญชีธนาคารของเราใหญ่กว่าที่เป็นอยู่
อาจใช่
เพื่อนสมัยอยู่ที่นิวยอร์กโทรมาหา
ที่มอนทอกเขากำลังรับสมัครสารวัตรใหญ่คนใหม่
เมืองใหม่กำลังมาแรง เพิ่มเงิน 20%
รู้นะว่าไม่พอซื้อคฤหาสน์หรอก
แต่ก็… เยอะอยู่นะ
อยู่ใกล้เด็กๆ มากขึ้น ขับรถเข้าเมืองแป๊บเดียวก็ถึง
แค่เราสอง
ไปเริ่มต้นกันใหม่
อีกครั้ง
ด้วยกัน
พูดจริงไหมเนี่ย
เรายังไม่ต้องรีบวางแผนกันคืนนี้
ยังไม่ต้องตัดสินใจอะไรทั้งนั้น แต่…
ไม่ใช่สิ
อะไร
มีเรื่องนึงที่อยากให้ตัดสินใจคืนนี้
ใคร…
จอยซ์ ไบเออร์ส
จะยอมมาใช้ชีวิตที่เหลือ
กับตาแก่หมดน้ำยา ขี้หงุดหงิด หัวรั้น ที่รักคุณมากๆ ไหมครับ
ค่ะ ยอมสิ
ความเงียบงันปกคลุมทั้งเมือง
ชาวบ้านตื่นตระหนกเฝ้ามองดู จากดาดฟ้าและตรอกซอกซอย ใคร่รู้ว่า
จุดจบจะเป็นเช่นไร
เสียงรองเท้าบูทดังก้องไปทั่วจัตุรัส
ขณะที่สตราห์ด วอน ซาโรวิช ย่างก้าวเข้าไปหาดัสติน ยอดคีตกวี
- อย่าเล่นงี้ - เจ้าแวมไพร์กระโจน
- ไม่ - กัดคอของเขาจมเขี้ยว
ชาวบ้านผู้เฝ้าดูหายใจเฮือกเมื่อเขาทรุดล้มลงไป
พิณของเขาหล่นกระแทกถนนหินกรวด เปล่งเสียงอันทุกข์ระทมเป็นครั้งสุดท้าย
ตายเลยกู!
เหลือวีรบุรุษอยู่เพียงผู้เดียว วิลผู้รู้ ความหวังสุดท้ายของบาโรเวีย
เสกพายุเพลิงสิ เล่นมันให้ยับเลย
- ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
เขาอยู่ในรัศมีของศิลาข่มพลัง ใช้เวทมนตร์ไม่ได้
งั้นใช้ไม้เท้าฟาดก็ได้
แบบนั้นเสียหายแค่หกแต้มเองนะ มันเหลือพลังชีวิตตั้ง 30
ได้ งั้นเอาไง
- จบแล้ว - ทำอะไรไม่ได้
ทำไมจะไม่ได้
- รุกฆาต - เราแพ้
งั้นที่สู้มาตั้งนาน ไอ้สตราห์ด วอน ตูดหมึกชนะเหรอ
- เกมนี้ทุเรศว่ะ - เห็นด้วย
งี่เง่า แม่งโคตรเสียเวลา!
สตราห์ดสะใจยิ่งนักที่เจ้าเดือดดาล
ได้เวลาตายตามเพื่อน เจ้านักเวท
รีบๆ ทอยเต๋าไปให้จบๆ ฉันไม่อยากฟังมันขยี้เราต่อ
ก็ได้
จอมเวท จากสำนักเซนต์มาร์โคเวีย นางบอกให้เราอัญเชิญนางมาได้
ยามเราตกต่ำถึงขีดสุด
คาถาอัญเชิญนาง คาถาคืออะไร
- คาถาอยู่ไหนแล้ว - วิล!
"โอ้ จอมเวท จากทางมืดมิด และห้วงเร้นลับจงมาสถิต
ตามคำสัตย์เพื่อเกื้อกูลผองมิตร"
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
- อะไรวะเนี่ย - ทำไมล่ะ
แล้วจะมีคาถาไปเพื่อ
- อะไร - เดี๋ยว
เดี๋ยวก่อนนะ
แสงสีม่วงส่องแทรกผ่านหมอกเข้ามา
สว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ
ประตูมิติ
และผู้ที่ก้าวออกมาก็คือ…
จอมเวทแห่งเซนต์มาร์โคเวีย!
บอกแล้ว กูบอกแล้ว!
จอมเวทยื่นมือออกมา และฟุ่บ ลำแสงทรงพลังพุ่งไปข้างหน้า
สตราห์ดร้องโหยหวนดัง…
แล้วร่างกายของเขาก็เหี่ยวเฉา มอดไหม้ กลายเป็นเถ้าถ่าน
โดนซะเลย!
สะใจไหมล่ะ
หมอกเมฆหม่นหมอง ที่ปกคลุมหมู่บ้านบาโรเวียระเหยหายไป
และชาวบ้านต่างส่งเสียงเชียร์
พวกเขามอบเหรียญรางวัล เพื่อสดุดีความกล้าหาญชาญชัย
อีกทั้งยังให้ทองคำคนละ 1,000 ชิ้น
ด้วยความมั่งคั่งและมีเกียรติ
ทุกคนก็ไปใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสุขสบาย
อวสาน
- แคมเปญเยี่ยม - แคมเปญชั้นยอดเลย
แคมเปญชั้นยอด
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวนะ แค่เนี้ย
สุขสบายเนี่ยนะ พล็อตเชยกว่านี้มีอีกไหม
นึกว่าเป็นปรมาจารย์นักเล่าเรื่องซะอีก
ก็จริงแหละ เรื่องความสุขสบาย
แต่เราไปหาความสุขได้หลายที่นะ
อัศวินและซูมเมอร์
ทั้งสองวางมือจากการสู้รบ ไปตั้งรกรากในหมู่บ้านเล็กๆ
แต่ละวันที่ผ่านพ้น
ทั้งสองก็ยิ่งรักกันแน่นแฟ้น
คีตกวี
ผู้กระหายใคร่รู้
เดินทางไปยังสมาคมจอมเวทแห่งดินแดนแทรก
ที่เขาใช้เวลาวันแล้ววันเล่า อยู่ในหอสมุดอันกว้างใหญ่
- แต่ถึงแม้จะทุ่มเทให้กับการศึกษา… - ไงเพื่อน
เขาก็ยังหาเวลาไปออกผจญภัยบ้าง
ส่วนวิลผู้รู้
เขาเดินทางไปไกลแสนไกล สู่มหานครวาลลากีที่พลุกพล่าน
แรกๆ ก็ปรับตัวไม่ทัน
ที่นั่นต่างจากหมู่บ้านที่เขาโตมายิ่งนัก
แต่ไม่นานเขาก็พบที่ทางของตัวเอง
ไง!
และได้พบความสุขล้ำลึก
และได้เป็นที่ยอมรับ
แล้วนักเล่าเรื่องล่ะ
เขาเป็นไง
นักเล่าเรื่องก็เล่าเรื่องราวสืบต่อไป
เรื่องราวที่ได้แรงใจจากเหล่าสหาย
เขาหวังว่าสักวัน
มหากาพย์การผจญภัยของพวกเขา จะเป็นที่รู้จักไปทั่วหล้า
ทุกคนจะได้รู้ถึงความกล้าของพวกเขา
แต่มีเรื่องนึงที่เขาไม่อาจเล่าได้
เรื่องราวของจอมเวท
หรืออย่างน้อยก็เล่าเรื่องจริงไม่ได้
เรื่องจริงเหรอ
ตอนที่นางร่ายคาถาแสงสุริยัน
ปล่อย!
ลาก่อนนะไมค์
นางใช้พลังที่เหลืออยู่จนหมด จึงหายวับไป
แอล!
แต่เคยมีใครถามตัวเองไหมว่า นางร่ายคาถานั้นได้ยังไง
ศิลาข่มพลัง
นางใช้เวทมนตร์ไม่ได้
ความวุ่นวายทำให้ทุกคนไม่ทันสังเกต
แต่ว่าจอมเวทฉลาดหลักแหลม
มีเพียงพี่สาวเท่านั้นที่เทียบได้
เมื่อพี่ของนางได้ฟังคำอ้อนวอนของขุนพล
จึงเปลี่ยนใจ
อย่าร้องไห้เลยเจน
เรื่องราวของฉัน…
ยังไงก็ต้องมาจบที่นี่แต่แรก
แต่เรื่องราวเธอยังไม่ต้องจบ
สองพี่น้องร่วมกันคิดแผนการ
แผนการปกป้องจอมเวทจากภาคีหัตถ์ทมิฬ
ที่อยากช่วงชิงพลังของนางมาใช้
เพื่อตบตาภาคี นางจึงต้องให้หลอกทุกคน
รวมถึงมิตรสหาย เชื่อว่านางตายแล้ว
พี่สาวนางจึงร่ายคาถาจากแดนไกล
พ้นรัศมีของศิลาข่มพลัง
แอลล่ะ เห็นแอลรึเปล่า
คาถาอันตรธาน
เมื่อจอมเวทหนีไปได้แล้ว พี่สาวนางจึงร่ายคาถาสุดท้าย
จอมเวทที่พลีชีพต่อหน้าเราไม่ใช่ตัวจริง
นางเป็นภาพลวงตา
แล้วนางไปไหน
ไม่มีใครรู้
จะไม่มีใครรู้
แต่ฉันแอบอยากคิดว่า นางอยู่ในดินแดนที่งดงาม ห่างไกลจากที่นี่
นางไปตั้งรกรากในเมืองเล็กๆ
พ้นภัยจากเงื้อมมือหัตถ์ทมิฬ
และที่นี่นี้เอง
ที่ในที่สุด
นางก็พบความสงบ
และพบกับความสุข
นี่เป็นแค่ทฤษฎีใช่ไหม
จะรู้ได้ไงว่าจริงรึเปล่า
รู้ไม่ได้
ไม่มีวันมั่นใจ
แต่ฉันเลือกที่จะเชื่อว่ามันจริง
ฉันเชื่อนะ
ฉันก็เชื่อ
เด็กๆ ทำอะไรกันอยู่เนี่ย ลาซานญ่าจะชืดหมดแล้วนะ
ครับ เพิ่งเล่นจบ จะรีบขึ้นไป
(แม็กซ์ ลูคัส ดัสติน วิล ไมค์)
ฮอลลี่ เกมนี้ต้องเล่นยังไง
เดินไม่ดูทางเลย!
พี่ก็เล่นไม่ดูเวลา ไหนบอกว่า จะจบตั้งแต่เมื่อชั่วโมงที่แล้ว
ดูสิ เรามีปราสาทจิ๋วด้วย
ขอเปิดดูแคมเปญคนหัดเล่นในคู่มือก่อนนะ
ไหงเธอได้เป็นดันเจียนมาสเตอร์
เพราะฉันชวน และนี่บ้านฉัน
ฮอลลี่ ไหนบอกว่าไม่เนิร์ดจัด
- นี่มันเนิร์ดสุดๆ - วางน้องนะ
- นายตดเหรอ - เปล่านะ
เหม็นตุๆ อ้วกจะพุ่ง
นั่นมันกลิ่นพิซซ่าเก่า
พิซซ่าเก่าที่ไหนเหม็นเหมือนตูดไม่ล้าง
ไปโทษสาวๆ นู่น
เอิ่ม ผู้หญิงเราไม่ตดนะ แล้วถ้าตดก็หอมเหมือนกุหลาบ
ฟังฮอลลี่ก่อน
- มีสมาธิเมื่อไรค่อยคืน - มองไม่เห็นอ่ะ
โอเค งั้นให้เป็นฮาฟลิ่ง เป็นฮาล์ฟลิ่งเลย
อยากให้ฉันเดินตาบอดสะดุดล้มเหรอ
ไม่ล้มหรอก เธอนั่งอยู่ มีสมาธิหน่อย
เอาแว่นคืนมานะ
นี่อะไร
ขอฉันเป็นดันเจียนมาสเตอร์นะ
ไม่ได้ วางอันนั้นซะทีได้มะ
โอเค งั้นให้เป็นคนแคระ เอลฟ์ โนม…
(ขอต้อนรับมิตรสหาย) (บ้านของวิลผู้รู้) (ปราสาทไบเออร์ส)
(กำลังออกจากฮอว์กินส์ รีบกลับมาใหม่นะ)
(สเตรนเจอร์ ธิงส์ คู่มือผู้เล่น)
(เกมสวมบทบาทแนวแฟนตาซี)
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล