Yemin ederim, elimi sürmedim.
Kapı sihir yapılmış gibi kendisi açıldı yani?
Herhâlde bir arıza oldu.
Doğru mu anladım?
Tam da kamyonun geldiği anda arıza oldu, öyle mi?
-Bunu yutar mıyım asker? -Ne olduğunu gerçekten bilmiyorum.
Ya sahiden de arıza olduysa?
Ama bizden kaynaklı değilse?
KISA DALGA RADYO KİTİ
Laboratuvar fareleri, hadi bakalım.
Koskoca bir boyutun altında kalmak üzereyiz.
Baksana.
Her şey yolunda mı?
Evet, plan manyakça. Milyon tane işin rast gitmesi lazım.
Milyon tane sorun çıkabilir ve çıkacaktır da.
Ama başarabiliriz, eminim.
Son kez savaşacağız ve bu kâbus bitecek.
Sonunda bitecek.
Kimleri görüyorum!
MAC, burası Kurt Sürüsü. Duyuyor…
-Ne yapıyorsun? -Doktora haber veriyorum.
Kaltak karı tanrı kompleksi yaşıyor. Anca bizi yavaşlatır.
Hayır. O ucubeyi kendimiz avlayacağız.
SEKİZİNCİ BÖLÜM GERÇEK DÜNYA
İyi midirler?
Kamyon, Humvee'lerden hızlı. Abartmayalım, sekiz kilometre hızlı olsun.
Altı dakika, 20 saniye öndelerdi, bu da 800 metre ek mesafe sağlar.
Yani şimdilik iyiler ama asıl bokluklar daha başlamadı.
Lütfen düzgün konuş Erica.
Fenne giriş dersinde değiliz. Bu durum ağzımızı bozmayı gerektiriyor.
-Ee, nasıl bir his? -Ne?
Dünyayı kurtarmaya yardım etmek falan.
Şahane bir his.
Şahane bir his ulan.
Koşun, koşun! İçeri girin! Çabuk olun, çabuk!
Baksana Robin.
Bu sizdiniz, o mutant Cujo'lar değildi, değil mi?
Bizdik. Şimdiden strese girme, sonraya sakla.
Evet, anlaşıldı. Tamam, hislerimi içime atıyorum.
Giderek yaklaşan bir felaket gezegeni göremiyorum.
Öyleyse iyi. Çünkü bu iş zaman alacak.
Peki, ikiye ayrılalım. İki merdiveni de kullanalım.
Acele etmeyelim, gücümüz tükenmesin.
Yolda platformlar var, oralarda dinlenelim. Pekâlâ.
Hadi gidelim.
İyi misin?
Korkma. Bunlar dost.
İzlemeye geldiler.
Onlara aldırma.
Peki Baba.
Ve ışık olsun.
Peki, aferin sana Kel Kartal. Şimdi çatıya çık.
Aman o C-4'e dikkat et. Baş Aşağı Dünya biz buradayken patlamasın.
Ben dikkatsizlik etmeyi düşünüyordum
ama haklısın Jim, aklım varsa temkinli olmalıyım.
Pekâlâ.
Unutma, iki kere yavaşça vurduğumda bunun anlamı…
-Abyss harekete geçti. -Doğru.
Kardeşinle yerlerinizi alıp bekleyeceksiniz, saldırmayacaksınız.
Gezegenin kuleye yeterince yaklaştığını duyduğumda
üç kez hızlıca vuracağım.
Sonra saldırıp Henry'yi öldüreceğiz.
Dua edelim de Dustin haklı çıksın ve gezegenin hareketi dursun.
Ne sorun çıkabilir ki?
Bir sorun çıkacak olursa
beni çıkarmayacağına söz ver.
Öldüğü kesinleşmeden olmaz.
Peki.
O zaman sen de söz vereceksin.
Mucize olur da plan işe yararsa buradan basıp gideceğiz.
Doktor Kay ve yaptığı planlarla başka bir zaman uğraşırız.
Anlaştık mı?
Hadi bunu bitirelim evlat.
-İster misin? -Olur.
Bak.
Radyodayken bir şey söyledin ya?
Çok üzgünüm.
Söylediğin şeye üzgün değilim. Yanlış bir laf oldu.
-Yani senin değil, benim lafım yanlış. -Önemli değil.
Hayır, önemli.
Senin yanında olmam gerekirdi ama olmadım.
O kadar kendi dünyama kaptırmışım ki hiç fark etmedim.
Kendimi aptal gibi hissediyorum…
Çok üzgünüm.
Üzülmene gerek yok, aptal falan da değilsin. Gerçekten.
Yani…
Bunu yıllar yılı kendim bile anlayamadım.
Herhâlde böyle olması gerekiyormuş, kendi yolumu bulmam lazımmış.
Önemli olan şey hâlâ yanımda olman ve arkadaş olabileceğimizi düşünmen.
Arkadaş mı? Yok, kalsın.
Biz can dostuyuz.
Tamam, hadi.
Gezegene yetişmeliyiz.
Niye bu kadar uzun sürüyor?
Bilmem, belki de kulenin 150 metre olması yüzündendir.
-Sorun çıkarsa haber verirler. -Evet, çoktan ölmedilerse tabii.
Peki, strese girince acıkıyorum, iyisi mi ben…
-Bir şey ister misin? -Hayır.
Tamam.
Aslında şey…
Vickie?
Vickie!
Yok artık be.
Gerginliği atlatmak için şöyle bir kâse birebir…
Çılgınca, değil mi?
Selam.
Sağ ol dostum.
Tamam, peki.
Al.
Muhteşem bir görüntü.
Neredeyse "Yazık olacak" diyeceğim.
Vay canına be.
Jim, duyuyor musun acaba?
-Evet, duyuyorum. -Hem iyi hem kötü haberim var.
İyi haber, teorimiz doğruymuş. Koca bir gezegen kafamıza iniyor.
Kötü haber, teorimiz doğruymuş. Koca bir gezegen kafamıza iniyor.
-Vaktimiz ne kadar? -Çok değil. Supergirl yaklaşmıştır umarım.
Hadi El.
Bu şu anda Abyss'te olan Vecna, öyle mi?
Fısıldamana gerek yok. Ama evet.
Peki, hemen buracıkta öldürsek ya? Tamamen savunmasız görünüyor.
-Burada zarar görmez. -Zihnine girmeliyiz.
-Orada değil miyiz? -Hayır.
-Benim zihnimdeyiz. -Ne?
Bir saniye.
İyi misin?
Aman ne güzel. Bunu özlemiştim.
Hop.
Abyss yaklaşıyor.
-Henry'nin evine yakın mıyız? -Değiliz.
-Ne kadar uzağız? -Bilmiyorum.
-Zihnini avucunun içi gibi biliyordun. -Evet ama burası hatıra kaynıyor.
Oz Diyarı'ndaki Dorothy gibiyiz ama sarı tuğlalı yol yok.
Her şey bağlantılı ama uzun ve kısa yollar var.
-Kısa yolu bulmalıyız. -Yapma ya?
Düşünmeye çalışırken bir susar mısınız?
-Joyce, bu o saçma oyunun mu? -Gelsen iyi olur Harrington.
Cuma gecesi mi? Çok beklersin.
Gelin, aklıma bir fikir geldi.
-Joyce mu o? -Evet.
Şu kapının arkasında Hop ot içiyor.
Orada da Bay Wheeler, Bayan Wheeler'ı elliyor.
Keşke gezecek vaktimiz olsa ama oyuna yetişmeliyiz.
Üç, iki, bir, hadi!
Evet, arkaya bakacağız.
Batıdaki oda temiz.
Güney tarafına.
Olamaz. Millet, denk gelmiyor.
-O da ne demek? -Bakın, kulenin ucu yarığa denk gelmiyor.
Sıçayım.
-Abyss çarparsa… -Kule yıkılır.
Güzel. Çok güzel haber.
Amir, El'in şu gezegeni durdurması lazım. Hem de bir an önce.
-Ne kadar kaldı? -Yaklaşık 30 saniye.
-Ne yapıyoruz? -Bekliyoruz.
Neyi?
Üç oldu. Saldırmalıyız.
Amirim, bir şey söyle! Ne oluyor?
Bilmem, konuşamıyorum ki. İşaret verdim.
Burada hiçbir şey değişmedi, gezegenin altında ezilmek üzereyiz!
Tekrar ver!
-Gitmeliyiz. -Tek yolu bu, inan bana.
Sıçayım!
Dikkat edin! Dikkat edin!
Şimdi!
Steve!
Bana tutun! Yakaladım seni, tutun.
Tanrım…
Yaşıyoruz, yaşıyoruz!
Sıçayım. Resmen gidiciydin.
Abyss yaklaşmıyor! El onu durdurdu! Tekrarlıyorum, El o piç herifi durdurdu!
Evet! İşte budur!
Geri döndün. Benim için geri döndün.
Ve bir daha asla yanından ayrılmayacağım.
Hepimiz kurtulana kadar buradayım.
-İşte bu o canavar! Kalkın! -Hayır, canavar değilim. Kanıtlayabilirim.
Temiz!
Tut şunu.
-Dur, dur. -Yavaş.
-Hazır mısın? Sen? -Evet.
-Tamam. -Tamam.
-Yavaş ol. -Seni tutuyorum dostum.
Pekâlâ, hadi bakalım.
Vay canına be.
Resmen uzay yolcusu mu olduk yani?
Boyutlar arası uzay yolcusu olduk.
Hasedinden çatla Armstrong.
Artık bitti.
Neredeler?
Max'in yanındalar.
Güvendeler.
Neredeler?
Söyledim ya. Max'in yanındalar.
Buradan çok uzaktalar.
İnanamıyorsun, değil mi?
Yalanlarını fark etmelerine inanamıyorsun.
Neden bizi göremiyor?
Çünkü Bay Neyinnesi sihirli güçleri olan tek kişi değil.
Sırf çocukları kaçırıyorsun
çünkü onların zihinlerinin zayıf olduğuna inanıyorsun.
Ama sandığından daha zekiler.
Peki sen?
Sen zeki misin?
Şimdi elime düşmüş oldun.
Ve burada…
…aradığım bütün cevapları bulacağım.
-Hay sıçayım! -Kötü olan oymuş. Kara Varlık oymuş.
Holly'nin bütün dedikleri doğru. Henry dünyamızı yok etmeye çalışıyor.
Ama siz olmazsanız bunu başaramaz.
Buradan kaçmalıyız. Hem de derhâl.
Güçlendin demek.
Ben de güçlendim.
Holly!
Onu takip ederek Henry'nin zihnine girebilirim.
Ağabeyimizi birlikte yok edebiliriz.
Hadi!
Şimdi!
Merhaba ağabey.
Millet, sizi bilmem ama ben daha çok şey bekliyordum…
-Ölümcül sarmaşık mı? -Canavar mı?
Sürü bilinci burada da geçerli olmalı. Henry öldüyse iğrenç köleleri de ölmüştür.
-"Öldüyse" mi? -Neler oluyor, bilmiyoruz.
El büyüyü bozup Abyss'i durdurdu ama hâlâ Henry'yle savaşıyor olabilir.
Bak, bunun için çok hazırlandı.
Ayrıca yalnız değil, Kali ve Max yanında.
Henry'nin öldüğünden eminim. Ölmediyse de kesin ölecek.
Evet.
Aferin, iyi moral verdin.
Selam dostum.
Selam.
Öbür dünyayı boyluyorum sandım.
Sana borçluyum.
Evet.
Bak, senden hazzetmiyor olmam ölmeni istediğim anlamına gelmiyor.
Hem muhtemelen sana ihtiyacımız olacak.
Haberin olsun, benden hazzetmediğin için seni suçlamıyorum.
Bazen hıyarlık edebiliyorum.
Evet.
Yani ben de öyle.
Bak Steve.
Kaliforniya'ya gittiğimde
ben yokken Nancy'nin yanında sen vardın.
Ben de ilişkimizde o yüzden sorun yaşıyoruz sandım.
Meğer…
Sorunlarımızın seninle alakası yokmuş.
Bunun farkına varmam uzun sürdü.
Ve…
Onu bırakmam da.
Sürekli kavga edip durmasaydık sana bu konuda vakit kazandırabilirdim.
Çünkü Nance'le bir geleceğimiz olmadığını ben epey zamandır biliyorum.
Çok bağımsız biri. Dünyaya açılması falan lazım.
-Benim istediğimse… -Altı minik nugget mı?
Anlattı mı?
Dört nugget mı deseydim?
-Belki de nugget dememelisin. -Evet.
Sonuç olarak, nihayetinde…
Görüşmemektense arkadaşım olmasını yeğlerim.
-Çünkü o çok… -Özel biri.
Evet.
Bir konuda anlaşabildik.
Evet, galiba.
-Ama hâlâ senden hazzetmiyorum. -Başka türlüsünü istemem zaten.
Çifte kumrular, şuna bakın!
Aman Tanrım.
İşte, hayalimde gördüğüm şey buydu.
Çocuklar içerisinde.
Öyleyse ne duruyoruz?
-Derek? Hayır, koşman lazım. -Koşamıyorum.
-Ne yapıyorsun Derek? Çabuk! -Beni bırakıp kendinizi kurtarın salaklar!
-Saçmalıyorsun! -Saçmalamıyorum!
Saçmalıyorsun, duramazsın…
-Herkes iyi mi? -İyiyiz.
-Buldunuz mu? Lütfen bulmuş olun. -Yok oldu.
Gerçek dünyaya gitmiştir. Geri dönebilir. Dönecek.
-Mağaraya ne kadar kaldı? -Çok değil. Gelin.
-Derek, hemen gitmeliyiz. -Hadi, koşun!
Dustin, Lucas! Ne oluyor? Hadi, bir şey söyleyin!
ZİRAİ İLAÇ
Bunun olacağını biliyordun.
Tıpkı ona ne olacağını bildiğin gibi.
Anlamıyor musun Jane?
Bu bir döngü. Korkunç bir kısır döngü.
Ama döngüyü kırabiliriz. Bu gece.
Nasıl?
Ağabeyimizi öldürüp çocukları kurtardıktan sonra
öbürleriyle birlikte gitmeyeceğiz, köprüde kalacağız.
Baş Aşağı Dünya yok olduğunda…
…biz de yok olacağız.
Bundan başka yol yok Jane.
Başka yol yok.
Bunu yapacak Jim. İntihar edecek.
Ortaya çık!
Ortaya çık, yalancı piç seni!
Pek çok şey olabilirim ama yalancı değilim.
Onun zihninin içini görmüştüm, şimdi seninkini de gördüm.
Zihninde ne çok öfke taşıyorsun!
Kızının ölümüne sebep olmuştun, şimdi sıra öbüründe.
Ortaya çık!
Tam da olmaktan korktuğun şeysin.
Lanetin ta kendisisin.
Hayır!
Neden işaret veriyor?
-İşaret değil bu. -Öyleyse ne?
Eyvah.
Holly!
Mağaraya gidin!
Yanındayım, dayan.
Dayan!
Dayan, dayan.
Ne yaptın böyle?
Merhabalar.
Doktor, çocuklar ödevlerini burada bırakmış.
FASULYE SIRIĞI OPERASYONU HAZIRLIK LİSTESİ
-Max! -Ne oldu?
-Hayalet gibi buhar olup gitti! -Kara Varlık mı onları götürdü?
Beni dinleyin!
Plana sadık kalıp mağaraya gideceğiz. Kara Varlık bize orada ulaşamaz.
Peşimden gelin, ses çıkarmayın, uzaklaşmayın.
-Gidelim, hadi! -Hadi millet, çabuk olun!
Çocuklar yapayalnız. Bizi oraya götürmelisin.
Tanksız götüremem. Henry gitmemizi engellemiş oldu.
Abyss'e gidip ekibe katılmalıyız, onu orada öldürebiliriz.
Vakit yok, biz ona ulaşamadan dünyalar çarpışacak.
Holly ve çocuklar mağaraya ulaşırsa çarpışmaz.
Dustin haklıysa Henry çocuklar olmadan bir şey yapamıyor.
-İhtimallere bel bağlıyorsun. -Senin önerin ne peki?
-Şimdi pes edemeyiz. -Pes etmek tam da yaptığın şey değil mi?
Gerçeği biliyorum.
Henry planınızı gösterdi.
Henry sana yalan söyledi. Seni kandırdı.
Seni kullandı, sen de ona inandın.
Gözlerime bak da söyle.
Söyle hadi. Bu gece intihar etmeyi planlamadığını söyle.
Vaktimiz yok, gitmeliyiz.
Bombayı patlatmayacağım.
-Patlatmayacağım. -Ne?
Sen Hawkins'e herkesle beraber sağ salim dönmeden C-4'ü patlatmayacağım.
Henry'yi öldürürsek ama Baş Aşağı Dünya'yı yok etmezsek
hepsi boşa gider.
Ben de o yüzden orayı sen güvende olduğunda yok edeceğim.
Niye bunu yapıyorsun?
Çünkü Henry kanına girmiş, onu delirtmiş.
-Dur Kali. -Hayır.
Bu mesele ondan, hepimizden daha önemli Jane.
Evet, hadi. Hadi vur beni.
Ben yaşarsam Henry de yaşamaya devam edecek.
Döngüyü kırmalıyım.
Kıracaksın zaten ama böyle olmaz.
Daha çok şiddetle, daha çok ızdırapla olmaz.
Zaten doğduğun andan beri korkunç acılar çektin.
Anneni elinden aldılar, çocukluğunu elinden aldılar.
Saldırıya uğradın, kullanıldın, suistimal edildin.
Korkunç insanlar yüzünden.
Hayat sana karşı hep çok adaletsizdi, çok acımasızdı.
Ama hiç pes etmedin.
Savaşman lazım evlat.
Son bir kez savaşman lazım.
Bu bitince yaşanacak mutlu günler için savaş.
Hawkins'in…
…ötesindeki dünya için savaş.
Kendin de çocuk sahibi olacağın
ve yaşayamadığın hayatı ona yaşatacağın gün için savaş.
Bir çocuğu eve çağırıp kapıyı yedi santim aralamayınca
kızacağın gün için savaş.
Biliyorum, böyle şeylere sahip olabileceğine inanmıyorsun.
Ama sana söz veriyorum.
Bunları gerçek kılmanın yolunu bulacağız.
Bunları gerçek kılmanın yolunu bulacaksın.
Çünkü mecbursun.
Çünkü buna layıksın.
Jim! Jim! Orada mısın Jim?
Daha da stres yaratmak istemiyorum ama misafirlerimiz var.
Hadi, az kaldı! Devam edin!
Şu aralıktan geçiyoruz! Hadi, teker teker! Koşun, koşun!
Debbie, dur!
Derek'i gördün mü?
-Derek! -Dur! Holly!
-Derek! -Holly!
Hadi, başarabiliriz! Gitmeliyiz, çabuk!
Koşmaya devam et! Hadi Derek, hadi!
İçeri gir! Geliyor! Koş!
Hadi!
-Derek! -Holly!
Koş!
-Çükümü ye! -Gel!
Holly!
-İyi misiniz? -İyiyiz.
-Henry mi geldi? -Evet ama bize burada ulaşamaz, tamam mı?
-Artık güvendeyiz. -Tamam.
Güvendeyiz.
-Ne bakıp duruyorsun? -Bakmıyorum.
Çok yaklaştık ve içeride ne olduğunu bilmiyoruz.
-Bence silahlarını biraz paylaşmalısın. -Silahın var zaten.
Üç molotof kokteyli mi? Yapma!
Öldüğümde vicdan azabı çekmek istemiyorsan bana da bir silah ver!
Vay canına. Sağ ol.
-İşaret fişeği o. -Ne?
İşaret fişeği. Sana işaret fişeği verdi.
Ne? İşaret fişeği mi? Nancy! Nancy, bu ne be?
Hey! Will!
-Will! -Will!
Ne oldu? Ne var?
Henry…
Yaşıyor.
Diren.
Beni nasıl buldunuz?
Seni kim yolladı?
Onlar yollamış.
Diren.
Will!
Neydi o? Holly?
Burada durun.
Ne oluyor? Ne görüyorsun?
Henry mağaraya girmeyi başardı.
Geliyor! Kaçın! Dışarı! Hadi millet, koşun, koşun!
Çabuk olun! Hadi, acele edin! Koşun!
Onları buldu. Holly'yi ve çocukları buldu.
Tamam, peki ya El? El'i görüyor musun? Kali'yi? Max'i?
Çocuklar yalnız. Yapayalnız.
-Koşun! -Hadi millet, çabuk!
Onu güçlerinle durdurabilir misin?
Deneyebilirim. Siz devam edin.
Gidin, gidin!
Koşun, koşun!
Hadi!
Olamaz.
Hadi, çabuk!
Hadi, acele edin! Şu deliğe gireceğiz!
Joshua, hadi in! Dikkat et! Çabuk! Thomas, şimdi sen!
Jim, duyuyor musun?
Kahretsin be!
Kali.
Bak sen, burada neler varmış.
Demek arkadaşların seni bırakıp gitti. Hiç hoş değil, değil mi?
Götürün şunu.
Bak, buradayım. Buradayım.
Ben de buradayım.
Dinleyin. Görecekleriniz gerçek değil. Size zarar veremez.
-Gözünüz bende olsun, tamam mı? -Tamam.
Hadi, gidelim.
Yürüyün, uzaklaşmayın.
Gözünüz bende olsun, tamam mı? Yürümeye devam edin.
-Hay sıçayım! -Gözün bende olsun Derek!
Buradan geçip öbür tarafta beni bekleyin.
Debbie, önce sen.
Thomas, sıra sende.
-Hadi millet, çabuk. -Hadi.
-Hadi, başarabiliriz. -Acele et Glenn.
Çabuk!
Öbür ucubenin yerini söylemezsen bunu hemen burada gebertirim.
Ne demek istiyorsun? Sadece biz varız.
Bunu oyun mu sanıyorsun? Kız nerede?
Tamam. Ne yapıyorsun Murray? Bu hiç de iyi bir plan değil.
Delilik bu.
Pekâlâ, hadi hayırlısı bakalım.
Son şansın.
Kız nerede?
Canın cehenneme.
Peki öyleyse.
Kali! Hayır, hayır!
Kali!
-Lütfen bandaj getir. -Yaraya bastır.
Kali, bana bak. Dayan, tamam mı? Yanındayım. İyileşeceksin.
Bundan kurtuluşum yok.
Hayır, öyle deme. Kurtulacaksın. Kurtulacaksın, tamam mı?
Ağlama Jane.
Benim hikâyemin burada son bulması kaçınılmazdı.
Hayır.
Hayır, hayır.
Holly!
Holly?
Beni nasıl buldunuz?
Lütfen.
Lütfen ateş etmeyin beyefendi.
Kimsin sen?
Henry. Henry Creel. Evim bu civarda.
Seni kim yolladı?
Hiç kimse. Mağaralarda dolaşırken çığlık duydum.
-Onlar yollamış. Onlar yollamış! -Kafanız karışık, doktor bulmalıyız.
Ne oluyor?
Şu anda bir hatıranın içinde.
Ve korkuyor. Çok korkuyor.
Tanrım, şükürler olsun! Bir an ikiniz de öldünüz sandım!
Ne var? Koca adam sarılsa olmaz, öyle mi? Peki şöyle desen?
"Huey'yi patlattığın için sağ ol Murray. Büyük cesaret gösterdin ve… Ve…"
Ne oldu?
Bir saniye.
Kali… Kali nerede?
Tanrım.
El…
Çok üzüldüm.
Atlayabilirim.
O kayalara atlayarak Abyss'e çıkabilirim.
Ağaç'a doğrudan ulaşırım. Kısa yoldan.
Henry hâlâ yukarıda.
-Düşersen… -Düşmeyeceğim.
Oraya çıkabilirsen…
Onu öldüreceğim.
Öyle mi?
Peki sonra?
Ben küçükken beni o ormanda bulduğunda…
…korkuyordum.
Çok korkuyordum.
Dünyayı anlayamıyordum.
İnsanları anlayamıyordum.
Bana evini açtın.
Beni yetiştirdin. Koruyup kolladın.
Babam oldun.
Ama artık çocuk değilim.
Sara da değilim.
Onun seçim hakkı yoktu.
Ama benim var.
Doğru seçimi yapacağıma dair bana güvenmen gerekiyor.
Bana inanman gerekiyor.
Bul beni, bul beni…
Bul beni.
Bul beni…
Buna direnmek zorundasın.
Seni tüketip yok edecek.
Tüm dünyayı tüketip yok edecek.
Senin suçun yokmuş.
Hiç suçun yokmuş.
Beni rahat bırak.
Zihin Hırsızı mağaraya gelmeni bu yüzden istemiyormuş.
Hatırlama diye.
"Beni rahat bırak" dedim.
Daha çocukmuşsun, tıpkı benim gibi.
Ve seni kullanmış.
Onu buraya getirmen için kullanmış.
Sen de benim gibisin Henry.
Piyonsun.
Ama ona karşı koyabilir, savaşımıza yardım edebilirsin.
Lütfen kazanmasına göz yumma Henry. Kazanmasına göz yumma.
Hayır.
O bana gerçeği gösterdi.
Bu dünyanın ne rezil olduğunu gösterdi.
İnsanlığın ne rezil olduğunu gösterdi.
Onu dinleme Henry, şimdi de seni kontrol ediyor.
O beni asla kontrol etmedi.
Ben de onu asla kontrol etmedim.
Anlamıyor musun William?
İstesem ona karşı koyabilirdim.
Ama ona katılmayı
tercih ettim.
Aman Tanrım.
Onun bana ihtiyacı var.
Benim de ona ihtiyacım var.
Biz…
…bir…
…bütünüz.
-Koşun! -Hadi, hadi!
Hayır! Dustin!
-Hadi! -Koşun çocuklar, koşun!
Hadi!
Sıçayım!
-Hadi, koşun! -Çabuk!
Koşun!
-Canını yaktı. -Nasıl?
-Vecna'yla savaşıyor. -Sürü bilinci.
Demek gerçekten de ölmek istiyorsun.
-Ona yardım etmeliyiz. -Nasıl?
Zihin Hırsızı'na zarar verirsek Vecna'ya da zarar veririz.
Godzilla'ya mı zarar vereceğiz?
Bu boyutta bir şeye hasar vermek için
dağılıp etrafını sarmalı, can puanını azaltmalıyız.
-Ne can puanı be? -Şurası.
Birimiz onu şu kanyona çekecek. Kalanımız uçurumda mevzilenecek.
Pusuya düşüreceğiz.
Tek bir sorum var.
Hangimiz yem olacak?
Ben.
Gidin! Gidin!
Hadi, hadi.
Hayır!
Hayır! Bir şey yapamayız! Lütfen gel!
Dikkat et!
-Bu Eddie için piç kurusu! -Eddie için!
Artık korkmuyorum.
Artık…
…senden…
…korkmuyoruz.
Evet!
-Kaçmalıyız! -Koş! Sıçayım!
El!
Herkes iyi mi?
Holly.
Holly, beni duyuyor musun? Holly?
Holly! Hadi Holly, hadi.
Nancy?
Evet. Evet, benim. Yanındayım.
Evet, benim. Yanındayım, yanındayım.
Holly?
Selam.
Tamam, hepsini çıkar. Yapabilirsin. Geçecek.
Neredeyim?
Güvendesin dostum, tamam mı? Seni evine götüreceğiz.
Evet.
Yanındayım dostum, yanındayım. Hepsi geçti.
Lütfen bana geri dön!
Hayır!
Bu aileye bulaşmayacaktın.
Anne, onu öldürüyorsun!
Yardım edin!
Sen eve gitsene.
Bu sefer kaçmadım.
-Eddie! -Seni seviyorum dostum.
Hoşça kal Mike.
El! El, neredesin?
Beni bu hâle o getirmedi. Sen getirdin.
Will, uyan!
Defol!
Artık bitsin istiyorum.
-Amirim, duyuyor musun? -Duyuyorum. Ne oluyor?
Burunsuz piç geberdi.
Baş Aşağı Dünya'ya geri döndük. Çocuklar da yanımızda.
Nasılsınız, herkes iyi mi?
Ekipçe sağlam dayak yemiş olsak da iyiyiz.
Peki El?
Bütün ekipçe iyiyiz.
Ne dersin ihtiyar, müziği başlatıp Baş Aşağı Dünya'yı tamamen yok edelim mi?
Şu cehennemden kurtulalım.
Evet, anlaşıldı.
Pekâlâ. Geri sayım başlıyor.
Dur, üstüme bulaştıracaksın.
Ne yapıyorsun? O pislikler içeri doluyor.
Camı açmazsam bayılacağım çünkü kokun…
Neye benzeteceğimi dahi bilemedim ama çok berbat.
-Göt herifler. -Göt herifler.
Güzel.
İşte güzel yuvamız göründü.
-Merak ediyorum Jimbo, nasılsın? -Biraz uykuya ve sigaraya ihtiyacım var.
-Bıraktın sanıyordum. -Evet, o yüzden çok güzel gelecek.
Dikkat et!
Herkes iyi mi?
-Herkes ellerini kaldırsın! -Sıçayım!
Ellerinizi kaldırın!
-Yürü! -Bırak be!
Yere yat!
Ellerini kaldır dedim!
Tamam, tamam.
-Hayır, bırakın! Bırakın beni! -Kardeşim o benim!
-Evet! -Tamam, tamam!
-Hadi! Hadi, yürüyün! Hadi! -Ne oluyor?
Herkes ayağa kalksın, hadi kalkın!
El… El'i görüyor musun?
Çavuş!
-Kız nerede? -Bir saniye önce buradaydı.
Herhâlde kaçtı.
Tanrım.
-Mike! -Bırak beni, bırak!
Oradan çıkman lazım! Çıkman lazım!
Ben oldukça bunların sonu gelmeyecek.
Hayır, çözüm bulacağız. Mücadele edeceğiz. Her zamanki gibi.
Lütfen bizimkilerle konuş.
-Hayır, hayır. -Onlara benim yerime teşekkür et.
Bana gösterdikleri nezaket için. Arkadaşlığın anlamını öğrettikleri için.
Hayır, ne olur bunu yapma.
Mike, yaptığım seçimi anlamalarına yardım etmelisin.
Ama ben de anlamıyorum.
Biliyorum.
Ama anlayacaksın. Bir gün anlayacaksın.
Beni anlıyorsun.
Hem de herkesten daha iyi. Hep anladın.
Tanıştığımız günden beri…
…beni anladın.
Benim adım Mike. Michael'ın kısaltması.
Belki sana El deriz, Eleven'ın kısaltması.
Gerçek yüzümü anladın.
Seni seviyorum.
Seni olduğun gibi seviyorum.
Ne olur beni bırakma El.
Ne olur bunu yapma.
Daima yanında olacağım.
Seni seviyorum.
Hoşça kal Mike.
El! El!
-Mike! Mike! -Dokunma ona!
El, yapma!
11!
El! El!
El!
HAWKINS LİSESİ
Hayır!
El!
El! El!
BÜYÜK DEPREMDE HAYATINI KAYBEDEN HAWKINS, INDIANA SAKİNLERİ ANISINA
18 AY SONRA
Selam yabancılar. Uzun zaman oldu.
Merak ediyorum, acaba beni hatırlıyor musunuz ki?
Belki fazla mütevazılık ediyorum.
Bu yumuşak ama Debra Winger'ınki gibi hafif çatallaşmış sesi kim unutabilir?
Evet, benim. Robin Buckley, namıdiğer Rockin' Robin.
Eli Çabuk Jimmy sağ olsun, konuk DJ olmama izin verdi.
Ama biraz paslandığım için beni hoş görmeniz gerekecek.
Ne konuda konuşabilirim ki?
Cepte tuttuğum konular arkadaşımın tas kafa tıraşı gibi demode.
Sonuçta artık ne askerler kaldı,
ne tel örgüler ne de bizi gözetleyen kameralar.
Big Mac bulabildiğim tek yer McDonald's oldu.
İnsanlar mutlular, gülüp eğleniyorlar, sinemaya gidiyorlar.
Indiana Jones'un yeni macerasını izlemeyi kim istemez?
Sıçayım.
İşte oldu.
Pardon, suç ortağım beni ekti de.
Ama hakkını teslim edeyim,
mazereti çok sağlamdı.
Hadi çocuklar! Pozisyon alın!
Şimdi…
Psikolojik hata yok!
Batıl inançlı olduğum için söyleyesim gelmiyor, tahtaya vurayım ama…
Hawkins laneti galiba sonunda bozuldu.
Peki Thomas, hadi dostum!
-Öte yandan… -Hadi!
Hawkins hiç hatırladığım gibi değil.
Çok farklı geliyor.
Ama belki de kasaba değil de ben değişmişimdir.
Muhtemelen hepimiz değiştik.
En azından arkadaşlarım açısından kesinlikle öyle oldu.
Bu arada kendileri bugün mezun oluyor.
Evet, Hawkins Lisesi'nin 89 mezunları bugün diploma alacak.
Umarım herkes benim gibi gidip destek verir.
Çünkü ayakta alkışlanmayı hak ediyorlar.
Eğlenceyi başlatmak için yeni bir favorimi çalacağım.
Yine kemiklerin kırılırsa tek başına uğraşırsın.
Çünkü artık hastanelerden yaka silktim.
Belki de tek başına olsam daha iyi. Bu hâlin ne böyle?
Ne var? Bugün mezun oluyoruz.
İki saat sonra. Biraz aceleci davranıyorsun.
Tamam, şimdi kesinlikle aceleci davranıyorsun.
Ne yapayım, şu anda çok seksi görünüyorsun.
Sen de çok şapşal görünüyorsun.
Şimdi kusacağım.
Artık çeker misin lütfen?
Anne, bir şey yok. Aramızda bir günlük yol olacak.
Biliyorum.
-Eve her fırsatta geleceğim. -Tamam.
Çok arayacağım, numaranı değiştiresin gelecek.
-Tamam. -Tamam mı? Tamam.
-Seni seviyorum. -Ben de.
Fotoğraf çekecek misin?
-Evet. -Tamam.
Yakışıklım benim. Okul birincim.
OKUL BİRİNCİSİ
Süpermen!
Kayıttayız.
-Mezuniyetim kutlu olsun. -Kutlu olsun.
-Peki. -89 mezunuyum.
Evet.
-Sıçayım. Durun. -Olamaz. Hayır, hayır.
-Çarşafı bırak, bırak. -Işık çok yoğun, dağıtmalıyım.
-Baba'yı çekmiyoruz. -Biliyorum.
Çekim için son hakkın. Son hakkın!
Bütün gündür buradayız…
-Alo? -Joyce, ben Karen. Mike'ı gördün mü?
-Yok, görmedim. -Dün geceden beri ortalıkta yok.
Karen arıyor. Mike'ı bulamıyormuş.
El! El!
El!
Selam evlat.
Burada olacağını tahmin ettim.
Annenin ödü kopmuş.
Kadıncağız haklı.
Hatırlar mısın, bilmem ama bu kasabada çok çocuğun kaybolmuşluğu var.
Anlamaz.
Niye bunu yapamayacağımı, törene çıkamayacağımı asla anlamaz.
Yalan söylemiş olurum.
Hayatıma devam etmek içime siniyormuş gibi olur.
Ama sinmiyor.
İçime sinmiyor.
Bir planım vardı.
El ile birlikte çok uzaklardaki bir yere gidecektik.
Bizi kimse bulamayacaktı.
"Üç şelaleli bir yere gideceğiz" demiştim.
Bana inanmış mıydı, bilmiyorum.
Kim inanırdı ki? Ne üç şelalesi? Ne kadar aptalca, ne kadar çocukça.
Planım fanteziden ibaretti. Gerçek bir plan yapmalıydım.
Ama hiç…
-Bunu yapacağı hiç aklıma… -Bak, beni dinle.
Senin suçun değil.
Yaşananlar senin suçun değil.
El seçimini yaptı.
Şimdi de sen seçimini yapmalısın.
Bana sorarsan önünde iki yol var.
Birinci yol,
bu olay için kendini suçlayıp durursun.
Başka ne yapman gerekirdi diye sürekli düşünürsün.
Çevreni uzaklaştırırsın, acı çekersin çünkü bunu hak ettiğine inanırsın.
Bir de ikinci yol var.
Bir şekilde bu olanları kabullenmenin yolunu bulursun.
Onun seçimini kabullenirsin.
Bu illaki seçimi hoşuna gider, bunu anlarsın,
asla düşünmezsin demek değil.
Kabullenirsin, o kadar.
Yaşayabileceğin en güzel hayatı yaşarsın.
O birinci yoldan geçmişliğim var.
Hiç tavsiye etmem.
El'e gelince…
Ne yapmanı isterdi, biliyorsun bence.
89 MEZUNLARINA TEBRİKLER
-Evet. -Hiç.
Ben de ama bence…
HAWKINS LİSESİ
Tünaydın, 89 mezunlarımızın mezuniyet törenine hoş geldiniz.
Anne! Anne!
Mike.
Özür dilerim anne, panikledim.
Açıklamana gerek yok.
Oğluma bakın.
Koca adam olmuş.
Seninle gurur duyuyorum.
Çok ama çok gurur duyuyorum.
Seni seviyorum anne.
Ben de seni yavrum.
Şimdi büyük bir memnuniyetle
okul hayatını müthiş bir başarıyla tamamlayan birini davet ediyorum.
Hanımlar ve beyler, alkışlarınızla okul birincimiz Dustin Henderson geliyor.
Evet dostum!
-Dustin! -İşte benim dostum!
Sıradan bir çocukluğum olsun istiyordum.
Ama bu çocukluğu elimden aldılar.
Hepimizin elinden aldılar.
Doğrusu geçtiğimiz yılda bu konu beni bayağı ayar etti.
-Laflara bak. -Ama son altı yıla dönüp baktım.
Fark ettim ki birçok kötülük yaşasak bile
birçok iyilik de yaşamışız.
Çok sevdiğim bir oyun var, adı Dungeons & Dragons.
-Evet! -Ya sabır.
Bu oyunda iki kaotik karakter tipi var, kaotik iyi ve kaotik kötü.
Kaotik kötülük anarşiye, yıkıma, savaşa yol açıyor.
Kaotik iyilik ise
yeniliğin, değişimin önünü açıyor.
Bu okulun da
değişmesi lazımdı açıkçası.
Çünkü tamamen gruplara ayrılmıştık. Sporcular, inekler, ucubeler…
Ama o kaos yaşanırken tüm duvarlarımız yıkıldı.
Yeni arkadaşlar edindim.
Normalde arkadaşlık kuramayacağım arkadaşlar edindim.
Bunu sırf ben değil, çok kişi yaşadı.
İnsan farklı kişilerle tanıştıkça
kendini de daha yakından tanımaya başlıyor.
Değişiyor.
Büyüyor.
Ben daha iyi biri hâline geldim.
Onlar sayesinde, arkadaşlarım sayesinde daha iyi biri hâline geldim.
O yüzden artık ayar olmuyorum.
Ama endişeleniyorum.
Endişeleniyorum çünkü şimdi kaos sona erdi ya?
Müdür Higgins ve onun gibi kuralcılar
her şeyi düzene sokmak için ellerinden geleni yapacak.
Ama ben düzen istemiyorum. O yüzden bu şeyi giymem ikiyüzlülük.
Kılığımız çok saçma. Bu ne? Romalı senatörler gibiyiz.
Ben böyle biri değilim. Bence hiçbirimiz böyle değiliz.
Yani doğrusu sıçarım böyle işe.
-Henderson. -Evet!
-Bu okula da bu sisteme de sıçarım. -Henderson! Yeter!
Konformizme, bize engel olan, bizi ayıran herkese ve her şeye sıçarım.
Çünkü bu yıl bizim yılımız!
-Evet! -Evet!
Evet!
HELLFIRE ÖLMEDİ
Durun!
Yerlerinize oturun!
Hepiniz yaz okuluna kalacaksınız!
-Dustin! -Dustin!
-Dostum, çatlaksın. Tam bir çatlaksın. -Higgins mal gibi kaldı.
-Okuldan mı atacak? -Delisin.
Selam.
Selam Stacey.
-Bu yaptığın çok delikanlı bir hareketti. -Sağ ol.
Belushi tarzı bir şey yapmaya çalıştım. Ama Hughes filminde oynuyormuş gibi.
-Ne bileyim, anlatabiliyor muyum? -Evet.
-Yani şeyse… -Yok, aynen.
Öyle mi?
Peki, güzel.
-Niye öyle dedim? -Dostum.
Bu gece parti veriyorum.
Siz de gelin.
Bir saniye.
Bu gerçek mi?
-Gitsek mi? -Bu retorik bir soru mu?
Hayır, sallayın. Benim aklıma çok daha iyi bir fikir geldi.
-New York'u seversiniz bence. -Evet.
-Orada kiralar nasıl? -Taşınacak mısın?
-Evet, yanıma taşınır mısın? -Ciddi misiniz? Lütfen.
Şuraya baksanıza! Şu gün batımı, şu manzara…
Bunları gerçekten hiç özlemiyor musunuz yani?
-Yok. -Yok.
Orman, taş ocağı, Family Video, Hawk Sineması?
-Yok. -Yok.
Bir milyon dolar verseler bile buraya dönmem.
Emin ol, bir milyona gerek olmaz. Burada fiyatlar hâlâ düşük.
Forest Hills'de süper bir ev var. Parayı henüz denkleştiremedim.
Ama az kaldı. Hem de koç maaşı aldığım hâlde.
-Ve cinsel eğitim hocasısın. -Evet.
-Cinsel eğitim hocası sen misin? -İşlerimden biri.
Zührevi hastalıkları merak etsem önce sana gelirim.
Sağ ol mu desem?
Çocuklara ders anlatmaya gerçekten bayılıyorum.
Onlara hayat denen mucizeyi
ve bu mucizeyi yanlışlıkla yaratmamanın yollarını öğretiyorum.
Ve notlar da benim kontrolümde.
Nedense notunun bol olduğu izlenimine kapıldım.
A'dan hiç şaşmıyorum.
Çocuk tam bir ahmaksa B. Ama bundan aşağı inmiyorum.
NYU'da hocamız olabilir misin?
Kapitalizm, yamyamlık bilmem nesi filmine not mu vereyim yani?
Hayır, antikapitalizm filmi. Adı Tüketici.
Yani mecaz yapıyorum. Ne kadar yerse o kadar acıkıyor.
-Peki. -Tamam.
-Şey, yani geçici adı bu. -Tabii. Güzelmiş.
Smith Üniversitesi desen bir değerlendirirdim.
Sahi mi?
İlgini çeken şey Steinem dersleri mi, kadın sayısının çokluğu mu?
Belki ikisi de.
Sen ne âlemdesin Nance? Emerson'daki tipler nasıl?
Bilmem ki.
Okulu bıraktım.
İnanamıyorum. Ne?
Biliyordum. Komando oldun.
Pek sayılmaz. Herald'da işe girdim.
Öyle deyince havalı gibi göründü. Sadece stajyerim.
Ne bileyim, okuldan artık bıkmıştım.
Artık hayata atılayım, gerçek dünyayı göreyim dedim.
Nancy Wheeler.
Hâlâ sürprizlerle dolu.
Aslında…
Buraya dair özlediğim bir şey var.
Bunu özlüyorum.
Şöyle baş başa olmamızı.
Takılmamızı.
Sizi özlüyorum.
Yeni arkadaşlarımı sevdim.
Ama bunun…
Bunun gibi olmuyor.
Bence asla olmayacak.
Aman be.
Yüreğimi parçaladınız.
O hâlde bir şey yapalım.
Ne bileyim…
Buluşabiliriz.
Ayda bir, burada.
Evet. Daha ortada bir yer de olabilir.
-Mesela… -Peki.
Hawkins, Massachusetts ve New York'un ortasında hangi şehir var?
Louisville.
-Philadelphia. -Philadelphia.
Amcam orada. Tuhaf biri ama kocaman evi var.
-Bodrumu var mı? -Evet.
-Kazan dairesi? -Kazan dairesi mi?
Evet.
Tanrım, mükemmel.
Yani erkekleri tuzağa düşürüp cesetlerini yaktığı gizli oda olarak.
-Tüketici. -Tüketici. Ne diyorum sandınız?
-Bizi öldüreceksin sandım. -Hayır.
Peki öyleyse.
Robin'in tuhaf amcasının evine gidip içeceğiz, anılara dalacağız
ve Jonathan'ın antikapitalist yamyam filmini çekeceğiz.
Gelecek aydan itibaren.
Ben varım.
Ben de.
Bizi hiçbir şeyin ayıramamasına.
Buna baskıcı eşler de dâhil.
Okul da.
-Konut kredisi de. -Çocuklar da.
-Şerefe. -Şerefe.
Evet Steve, çocuk işi ne âlemde?
Bilmiyorum, galiba Kristen aradığım kadın.
-Dawn için de aynısını dememiş miydin? -Hayır.
-Margaret için de. -Julie için de.
Julie için öyle demedim. İşi gücü dram yaratmaktı.
-Dram mı? Oyunculuğu iyi midir yani? -Yok, onu boş ver.
-Birini arıyorum çünkü. -Yok, ondan olmaz.
Amirim. Bayan Byers. Sizi görmek ne güzel. Sipariş vermeye hazır mısınız?
Evet.
Şarap olarak şey alacağız, Cabernet Sauv…
-Sauvignon. -Evet, Cabernet Sauvignon.
Başlangıç olarak havyar alalım.
Spesiyal filetonuzdan da iki tane. Şef uygun gördüğü şekilde pişirebilir.
Peki efendim.
-Tamam. -Hop!
Ne var? Bugün büyük bir gün. İnsanın ömründe bir kere gelir.
İki oğlun da sayende harika adamlar oldular.
Ergenlikten çok daha fazlasını atlattılar.
Mutluluk duymalısın.
Gurur duymalısın.
Duyuyorum ama şey…
-Kulübe çok sessiz olacak. -Cırcır böceklerini dinleyeceğiz.
Cırcır böcekleri… Artık cırcır böceği sesinden bıktım.
Teşekkürler.
Keşke başka bir şeyin sesini dinleyebilseydik.
Belki martıların çığlıklarını
ya da kumsala hafifçe vuran dalgaların ninnisini.
Eh, güzel olurdu.
Gerçek olabilir.
Artık bizi buraya bağlayan bir şey kalmadı.
Herhâlde banka hesabımızı olduğundan daha büyük sanıyorsun.
Öyle olabilir.
New York zamanlarımdan arkadaşım aradı. Montauk'a yeni bir amir lazımmış.
Gelişen bir kasaba. Maaşım da %20 artıyor.
Biliyorum, malikâne falan almaya yetmez ama yine de ciddi bir zam.
Çocuklara daha yakın oluruz. Atlayıp şehre gideriz.
İkimiz…
Baştan başlarız, yepyeni bir sayfa açarız.
Birlikte.
Şaka mı bu?
Bu gece düşünmemize, karar vermemize gerek yok ama…
Aslında öyle değil.
Ne? Ben…
Bu gece bir şeyi kararlaştırmamızı istiyorum.
Ne…
Joyce Byers.
Ömrünü yorgun, huysuz, inatçı ama seni çok seven bir ihtiyarla geçirmeyi
kabul eder misin?
Evet.
Kabul ediyorum.
Kasabaya bir sessizlik çöküyor.
Korkan köylüler merakla çatılardan, ara sokaklardan izliyor.
Bu iş nasıl bitecek?
Meydanda adım sesleri yankılanıyor.
Strahd von Zarovich, Ozan Dustin'in yanında bitiyor.
-Yapma. -Vampir saldırıyor.
-Hayır. -Boğazını ısırıyor.
Dustin yığılınca nefesler tutuluyor.
Lavtası kaldırım taşlarına çarpıp son bir tını çıkarıyor.
Piç herif!
Tek bir kahraman kalıyor, Bilge Will. Barovia'nın son umudu.
-Meteor yağmuru büyüsüyle piçi öldür. -Yapamam.
-Niye? -Engelleme taşı yüzünden büyü yapamaz.
O zaman asanı kafasına indir.
Adamın altı can puanı gider, 30 can puanı var.
Şimdi ne olacak?
Buraya kadar.
-Bir şey olmayacak. -O da ne demek?
-Şah mat. -Kaybettik.
Yani bunca olaydan sonra Strahd denen dangalak mı kazandı?
-Böyle boktan oyun mu olur! -Katılıyorum.
Saçma sapan bir şeyle zaman harcadık!
Strahd duyduğun hiddetten keyif alıyor.
Arkadaşlarına katılma vaktin geldi büyücü.
At şu zarı da bitsin, bu sıçtığımın oyunu yeter artık.
Tamam.
Aziz Markovia Manastırı Büyücüsü. Onu çağırabileceğimizi söylemişti.
En çaresiz anımızda.
-Onu çağırma büyüsü… Büyü neydi? -Büyü neydi?
-Will. -Will!
"Ey Büyücü, bizi karanlık yollardan, derin sırlardan gel de kurtar.
Ortaya çık ve verdiğin sözü tut."
Bir şey olmuyor.
-Yapma be. -Niye? Öyleyse büyü niye var?
-Nasıl ya? -Durun, durun.
Sisin içinde birden mor bir ışık parlıyor.
Gittikçe parlaklığı artıyor.
Portal beliriyor.
Ve bu portaldan dışarıya Aziz Markovia Büyücüsü çıkıyor!
Evet be!
Demiştim!
Büyücü ellerini uzatıyor! Bam diye güçlü bir ışık huzmesi fırlıyor!
Strahd çığlık atıyor.
Bedeni kuruyup büzüşüyor, yanarak küle dönüyor.
Nasıl oturttuk ama!
Barovia'yı kaplayan kasvetli sis dağılıyor ve halk coşkuyla bağırıyor.
Sergilediğiniz cesaretin, yiğitliğin şerefine
her birinize madalya ve 1.000 altın veriyorlar.
Kazandığınız parayla ömrünüzü rahatlık, mutluluk içinde geçiriyorsunuz.
-Son. -Harika bir oyundu.
-Harikaydı. -Harika bir oyundu.
Dur, bir saniye. Bu kadar mı?
Rahatlık ve mutluluk mu? Daha klişe olsaydın?
Hani sen usta bir hikâye anlatıcısıydın?
Rahatlık ve mutluluk hakkındaki kısım doğru ama.
Ancak mutluluğu pek çok yerde bulabiliriz.
Şövalye ve deli fişek.
Savaşlardan el etek çekip küçük bir köye yerleşiyorlar.
Her geçen gün
aşkları daha da güçleniyor.
Bilginin peşinden koşan ozan Anklav Büyücüleri Loncası'na giriyor.
Günleri oradaki dev kütüphanede geçiyor.
Çalışmalarına kendini adamış olsa da arada sırada maceraya vakit ayırıyor.
Bilge Will'e gelirsek…
Uzun yollar katedip Vallaki denen hareketli bir şehre varıyor.
Başta çok zorlanıyor.
Burası gençliğini geçirdiği köyden çok farklı geliyor.
Ama buraya kısa sürede ayak uyduruyor.
Selam.
Böylece yürekten mutluluğa ulaşıyor
ve kabul görüyor.
Ya anlatıcı?
Ona ne oluyor?
Anlatıcı hikâyeler anlatmaya devam ediyor.
Dostlarından ilham alarak.
Büyük maceralarını anlatan hikâyelerin günün birinde diyardan diyara yayılmasını,
cesaretlerinin duyulmasını umut ediyor.
Ama asla anlatamayacağı bir hikâye var.
Büyücü'nün hikâyesi.
En azından gerçek versiyonu.
Gerçek versiyonu mu?
Işık büyüsü yaptığında…
Bırak beni!
Hoşça kal Mike.
…enerjisinin son damlasını da kullanıp yok oldu.
El!
Ama o büyüyü nasıl yaptığını düşündünüz mü?
Engelleme taşı.
Büyü yapamazdı.
O telaşta kimse fark etmedi.
Ama Büyücü çok zekiydi. Kardeşinin de altta kalır yanı yoktu.
Kardeşi, paladinin yalvarışını duyduktan sonra
kararını değiştirdi.
Ağlama Jane.
Benim hikâyemin burada son bulması kaçınılmazdı.
Ama seninki son bulmayabilir.
İki kardeş kafa kafaya verip plan yaptı.
Büyücü'yü güçlerine göz koymuş Kara El Cemiyeti'nden koruyacaklardı.
Büyücü, cemiyeti kandırabilmek için
arkadaşları da dâhil herkesi öldüğüne inandırmalıydı.
Kardeşi uzaklardan bir büyü yaptı.
Engelleme taşının etkisinde değildi.
El… El'i görüyor musun?
Görünmezlik büyüsü.
Büyücü kaçmayı başarınca kardeşi son bir büyü yaptı.
Ölümüne tanık olduğunuz Büyücü gerçek değildi.
Sadece illüzyondu.
Nereye gitti peki?
Bilen yok.
Asla da olmayacak.
Ama benim hayalimde
çok uzaklarda, güzel bir diyarda.
Küçük bir kasabaya yerleşiyor.
Kara El Cemiyeti artık tehlike teşkil etmiyor.
Büyücü en sonunda burada
huzura kavuşuyor.
Sonunda mutluluğu buluyor.
-Bu sadece bir teori, değil mi? -Doğru mu, nasıl bileceğiz?
Bilemeyeceğiz.
Kesin olarak bilemeyiz.
Ama ben inanmayı seçiyorum.
İnanıyorum.
Ben de inanıyorum.
Çocuklar, ne oluyor? Lazanya buz gibi olacak!
Evet, şimdi bitirdik. Hemen geliyoruz.
-Bu nasıl oynanıyor Holly? -Oha, önüne bak!
Sana oha! Bir saattir çıkmanızı bekliyoruz!
-Bakın, bizim kalemiz. -Kitapçıktan başlangıç oyunlarına bakayım.
-Niye sen oynatıyormuşsun? -Fikir de ev de benim!
"İnek işi olmayacak" demiştin ama aşırı inek işi!
-Osurdun mu? -Hayır.
-Kokudan kusacağım. -Bayat pizza kokusu bu.
-Bayat pizza bok gibi kokmaz. -Kızlar osurmuştur.
-Kızlar osurmaz, osursa bile gül kokar. -Holly'yi dinleyin!
-Kafanı verdiğinde geri alırsın. -Geri ver!
BYERS KALESİ ARKADAŞLARIM GİREBİLİR
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ