Αλήθεια, δεν άγγιξα τίποτα!
Κι άνοιξε μόνη της η πύλη, ως διά μαγείας;
Θα μπλόκαρε τίποτα.
Για να καταλάβω.
Μπλόκαρε κάτι ακριβώς τη στιγμή που εμφανίστηκε το φορτηγό;
Περιμένεις να το πιστέψω;
Ορκίζομαι, δεν ξέρω τι έγινε.
Κι αν όντως μπλόκαρε κάτι;
Χωρίς, όμως, να το προκαλέσουμε εμείς.
ΚΙΤ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΒΡΑΧΕΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
Εντάξει, πειραματόζωά μου, φύγαμε.
Μια ολόκληρη διάσταση ετοιμάζεται να μας συνθλίψει.
Όλα καλά;
Ξέρω ότι το σχέδιο είναι τρελό, πρέπει να γίνουν όλα σωστά,
κι ένα εκατομμύριο πράγματα μπορεί να στραβώσουν,
αλλά θα τα καταφέρουμε.
Το ξέρω.
Μια τελευταία μάχη, κι ο εφιάλτης θα τελειώσει.
Θα τελειώσει επιτέλους.
Βρε βρε τα παιδιά.
MAC, εδώ Αγέλη. Λαμβάνετε…
-Τι πας να κάνεις; -Να ενημερώσω την Κέι.
Η σκύλα την έχει δει Θεός.
Θα μας επιβραδύνει μόνο.
Όχι.
Μόνοι μας θα το πιάσουμε το φρικιό.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ: ΤΟ ΚΑΤΩ ΠΑΝΩ
Λες να είναι καλά;
Το φορτηγό είναι πιο γρήγορο από τα Humvee. Ας πούμε κατά 10 χλμ.
Είχαν προβάδισμα 6 λεπτών και 20 δεύτερων,
άρα θα είχαν και 800 μέτρα μεταξύ τους.
Οπότε, είναι καλά προς το παρόν,
αλλά οι χοντρές μαλακίες δεν άρχισαν ακόμη.
Έρικα, πρόσεχε πώς μιλάς.
Δεν κάνουμε μάθημα Φυσικής.
Η φάση σηκώνει μπινελίκι.
Λοιπόν; Πώς είναι;
Ποιο;
Που βοηθάτε να σώσουμε τον κόσμο και όλα αυτά.
Φοβερό.
Φοβερό, που να πάρει!
Πάμε!
Ανοίξτε!
Κουνηθείτε!
Ρόμπιν. Έλα.
Πες μου ότι ήσασταν εσείς
κι όχι κι άλλοι μεταλλαγμένοι Κούτζο.
Εμείς ήμασταν. Και μην αγχώνεσαι από τώρα.
Ναι, εντάξει. Ελήφθη.
Θάβω τα συναισθήματά μου.
Κανένα ίχνος του σατανικού κινούμενου πλανήτη.
Καλό είναι αυτό.
Θα μας πάρει ώρα.
Ας χωριστούμε.
Πάμε κι απ' τις δυο σκάλες.
Μη βιάζεστε. Σιγά σιγά.
Υπάρχουν και πλατφόρμες.
Κάντε στάσεις για ξεκούραση.
Εντάξει.
Πάμε.
Είσαι εντάξει;
Μη φοβάσαι!
Είναι όλοι φίλοι μας.
Ήρθαν για να παρακολουθήσουν.
Μην εστιάζεσαι σ' αυτούς.
Ναι, μπαμπά.
Και τώρα γενηθήτω φως.
Μπράβο, Φαλακρέ Αετέ.
Ανέβα στην ταράτσα τώρα.
Πρόσεχε με το C-4.
Μην ανατιναχτούμε κι εμείς μαζί.
Σκόπευα να είμαι απρόσεκτος.
Αλλά έχεις δίκιο, Τζιμ. Καλύτερα να προσέχω.
Εντάξει.
Να θυμάσαι,
δύο
αργά χτυπήματα σημαίνουν ότι…
-Η Άβυσσος έχει αρχίσει να κινείται. -Σωστά.
Εσύ κι η Κάλι παίρνετε θέσεις, αλλά περιμένετε. Δεν επιτίθεστε.
Μόλις μου πουν ότι ο πλανήτης είναι αρκετά κοντά,
θα ακούσεις τρία γρήγορα χτυπήματα.
Και τότε θα σκοτώσουμε τον Χένρι.
Κι ας προσευχηθούμε ο Ντάστιν να 'χει δίκιο,
κι ο πλανήτης να σταματήσει.
Τι μπορεί να πάει στραβά, έτσι;
Αν κάτι πάει στραβά,
θέλω να μου υποσχεθείς ότι δεν θα με βγάλεις.
Όχι αν δεν βεβαιωθώ ότι πέθανε.
Εντάξει.
Αλλά θα χρειαστώ κι εγώ μια υπόσχεση.
Αν, ως εκ θαύματος, πιάσει το σχέδιο, θα φύγουμε από δω.
Η δρ Κέι και τα σχέδιά της είναι πρόβλημα για μια άλλη μέρα.
Σύμφωνοι;
Ας βάλουμε τέλος, μικρή.
-Θες λίγο; -Ναι.
Για όσα είπες στον σταθμό…
Λυπάμαι πολύ.
Όχι για όσα είπες.
Ήταν λάθος.
Όχι όσα είπες! Έλεος.
Δεν πειράζει.
Όχι, πειράζει.
Έπρεπε να ήμουν δίπλα σου, και δεν ήμουν.
Μάλλον ήμουν τόσο εγωιστής, που δεν μπορούσα να το δω.
Απλώς νιώθω ηλίθιος και…
Συγγνώμη.
Μη ζητάς συγγνώμη.
Και δεν είσαι ηλίθιος. Δεν είσαι.
Απλώς…
Ούτε εγώ ο ίδιος δεν το καταλάβαινα για πάρα πολύ καιρό.
Νομίζω ότι έπρεπε να γίνει όπως τελικά έγινε.
Έπρεπε να βρω τον δρόμο μου.
Το σημαντικό είναι ότι είσαι ακόμη εδώ
και θες ακόμη να είμαστε φίλοι.
Φίλοι; Όχι, ευχαριστώ.
Κολλητοί.
Λοιπόν, πάμε.
Μας περιμένει ένας πλανήτης.
Γιατί αργούν τόσο, γαμώτο;
Δεν ξέρω.
Μπορεί να φταίει που είναι πύργος 150 μέτρων.
Αν γίνει κάτι, θα ενημερώσουν.
Ναι, εκτός αν έχουν πεθάνει ήδη.
Λοιπόν, το άγχος μου ανοίγει την όρεξη, οπότε…
Θέλεις κάτι;
Όχι.
Εντάξει.
Βασικά, φέρε…
Βίκι;
Βίκι!
Τι λες τώρα;
Τίποτα δεν βοηθάει με το άγχος όσο ένα μπολ…
Ψυχεδελικό, έτσι;
Γεια.
Ευχαριστώ.
Ωραία.
Αυτή κι αν είναι θέα.
Σχεδόν λυπάμαι που θα το διαλύσουμε.
Τρελό.
Τζιμ, λαμβάνεις;
Λαμβάνω.
Έχω καλά και κακά νέα.
Τα καλά νέα. Η θεωρία ήταν σωστή.
Ένας τεράστιος πλανήτης έρχεται κατά πάνω μας.
Τα κακά νέα. Η θεωρία ήταν σωστή.
Ένας τεράστιος πλανήτης έρχεται κατά πάνω μας.
-Πόση ώρα έχουμε; -Όχι πολλή.
Ελπίζω η Σούπεργκερλ να τελειώνει.
Έλα, Εντ.
Οπότε, τώρα βλέπουμε τον Βέκνα στην Άβυσσο;
Δεν χρειάζεται να ψιθυρίζεις, αλλά ναι.
Ωραία, και γιατί δεν τον σκοτώνουμε εδώ και τώρα;
Φαίνεται πολύ ευάλωτος.
Δεν γίνεται εδώ.
Θα μπούμε στο μυαλό του.
-Αυτό δεν είναι; -Όχι.
-Το δικό μου είναι. -Τι;
Περίμενε.
Είσαι καλά;
Τέλεια.
Και μου είχε λείψει.
Ο Χοπ.
Η Άβυσσος κινείται.
-Είναι κοντά το σπίτι του Χένρι; -Όχι πολύ.
-Πόσο μακριά είναι; -Δεν ξέρω.
Είπες ότι ξέρεις το μυαλό του.
Ναι, αλλά μιλάμε για άπειρες αναμνήσεις.
Είμαστε σαν την Ντόροθι, αλλά δεν έχουμε κίτρινο δρόμο.
Όλα συνδέονται, αλλά υπάρχουν πολλοί δρόμοι.
-Χρειαζόμαστε έναν σύντομο. -Άντε!
Μη μιλάτε κι αφήστε με να σκεφτώ.
Τζόις! Το ηλίθιο θεατρικό σου;
-Φρόντισε να έρθεις, Χάρινγκτον. -Την Παρασκευή; Θα 'θελες.
Ελάτε, έχω μια ιδέα.
-Η Τζόις είναι; -Ναι.
Εκεί μέσα ο Χοπ καπνίζει μπάφο.
Κι εκεί ο κος Γουίλερ χουφτώνει την κα Γουίλερ.
Αφήστε τα αξιοθέατα, μας περιμένει μια παράσταση.
Τρία, δύο, ένα, πάμε!
Εμείς θα ψάξουμε πίσω.
Άδειο το δυτικό δωμάτιο.
Νότια πλευρά!
Έχουμε φτάσει. Τίποτα στο…
Όχι. Παιδιά, δεν ευθυγραμμίζεται.
Τι σημαίνει αυτό;
Ο πύργος δεν ευθυγραμμίζεται με το ρήγμα.
Γαμώτο.
-Αν η Άβυσσος τον χτυπήσει… -Θα καταρρεύσει.
Τέλεια. Όλα τέλεια.
Αρχηγέ, η Εντ πρέπει να δράσει.
-Όσο πιο σύντομα, παρακαλώ. -Πόσο σύντομα;
Τριάντα δεύτερα;
Τι κάνουμε;
-Περιμένουμε. -Τι πράγμα;
Τρία. Πρέπει να δράσουμε.
Αρχηγέ, μίλα μου. Τι γίνεται εκεί;
Δεν μπορώ να της μιλήσω. Της έκανα σήμα.
Εδώ δεν γίνεται τίποτα,
και σε λίγο θα μας λιώσει ένας πλανήτης.
Ξαναδοκίμασε!
-Πάμε να φύγουμε. -Είναι ο μόνος τρόπος. Πίστεψέ με.
Γαμώτο!
Προσοχή!
Τώρα!
Στιβ!
Κρατήσου!
Σε κρατάω. Κρατήσου!
Είμαστε ζωντανοί!
Γαμώτο, σε είχα για ξοφλημένο.
Η Άβυσσος σταμάτησε!
Η Εντ τον σκότωσε.
Επαναλαμβάνω, η Εντ το σκότωσε το καθίκι!
Ναι! Πάμε!
Γύρισες.
Γύρισες για μένα.
Και δεν θα σε ξαναφήσω, ποτέ ξανά.
Όχι πριν φύγουμε από δω. Όλοι μας.
Αυτή είναι! Το τέρας!
-Σηκωθείτε! -Όχι, δεν είμαι εγώ το τέρας.
Θα το αποδείξω.
Πεδίο ελεύθερο!
Κράτα λίγο.
Πρόσεχε!
Έτοιμος;
Ναι.
Σιγά σιγά.
Σε κρατάω.
Λοιπόν, για να δούμε.
Τρελό.
Άρα, είμαστε ταξιδιώτες του διαστήματος;
Διαδιαστασιακοί ταξιδιώτες του διαστήματος.
Ρούφα το, Άρμστρονγκ.
Τελείωσε.
Πού είναι;
Με τη Μαξ.
Ασφαλή.
Πού είναι;
Σου είπα.
Με τη Μαξ.
Πολύ μακριά από δω.
Δεν μπορείς να το πιστέψεις.
Ότι δεν τους ξεγέλασαν τα ψέματά σου.
Γιατί δεν μας βλέπει;
Δεν έχει μόνο ο κος Τιναυτό μαγικές δυνάμεις.
Γι' αυτό παίρνεις παιδιά.
Γιατί νομίζεις
ότι έχουν αδύναμα μυαλά.
Αλλά είναι πιο έξυπνα απ' ό,τι νομίζεις.
Κι εσύ;
Είσαι έξυπνη εσύ;
Από δικό σου λάθος σ' έπιασα.
Κι εδώ μέσα,
θα βρω όλες τις απαντήσεις που χρειάζομαι.
Τι σκατά;
Αυτός είναι το Μαύρο Πράγμα.
Ό,τι σας είπε η Χόλι ισχύει. Θέλει να καταστρέψει τον κόσμο μας.
Αλλά δεν μπορεί να το κάνει χωρίς εσάς.
Πρέπει να αποδράσουμε. Τώρα.
Είσαι πιο δυνατή, έτσι;
Κι εγώ το ίδιο.
Χόλι!
Μπορώ να την ακολουθήσω στο μυαλό του.
Μπορούμε να σκοτώσουμε μαζί τον αδερφό μας.
Ελάτε!
Τώρα!
Γεια σου, αδερφέ.
Δεν ξέρω για εσάς,
αλλά εγώ περίμενα…
-Φονικές κληματσίδες; -Τέρατα;
Η συλλογική συνείδηση.
Αν ο Χένρι πέθανε, πέθαναν και τα τσιράκια του.
"Αν";
Δεν ξέρουμε τι γίνεται στη συνείδηση.
Η Εντ σταμάτησε την Άβυσσο,
αλλά μπορεί ακόμη να παλεύουν.
Έχει εκπαιδευτεί.
Και δεν είναι μόνη. Έχει την Κάλι και τη Μαξ.
Είμαι σίγουρος ότι ο Χένρι πέθανε. Κι αν όχι, θα πεθάνει.
Ναι.
Μπράβο, το τόνωσες το ηθικό.
Να σου πω.
Έλα.
Νόμιζα ότι θα τα τίναζα πριν.
Σου χρωστάω.
Ναι.
Κοίτα, μπορεί να μη σε πάω,
αλλά δεν σε θέλω και νεκρό.
Και κάτι μου λέει ότι θα σε χρειαστούμε.
Δεν σε κατηγορώ, παρεμπιπτόντως.
Που δεν με πας.
Καμιά φορά είμαι μεγάλος μαλάκας.
Ναι.
Βασικά, κι εγώ.
Κοίτα, Στιβ,
όταν ήμουν στην Καλιφόρνια,
ήσουν στο πλευρό της Νάνσι, όταν εγώ δεν μπορούσα.
Και νόμιζα ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν πήγαινε καλά η σχέση μας.
Αλλά η αλήθεια είναι
ότι δεν είχες σχέση με τα προβλήματά μας.
Απλώς άργησα να το καταλάβω.
Και…
να την αφήσω.
Αν δεν μαλώναμε όλη την ώρα,
θα σου γλίτωνα λίγο χρόνο.
Ξέρω καιρό τώρα ότι δεν ήταν γραφτό μας με τη Νάνσι.
Είναι ανεξάρτητη. Θέλει να γνωρίσει τον κόσμο και…
-Δεν ξέρω. Εγώ θέλω… -Έξι κοτοπουλάκια;
Σ' το είπε;
Λες να έπρεπε να πω τέσσερα;
Ίσως καλύτερα να μην τα λες κοτοπουλάκια.
Σωστά.
Άκου, στην τελική,
προτιμώ να είναι φίλη μου, παρά τίποτα.
Ξέρεις, είναι πολύ…
-Ξεχωριστή. -Ναι.
Μάλλον συμφωνούμε και σε κάτι.
Ναι, έτσι φαίνεται.
Ακόμη δεν σε πάω.
Κι έτσι τα θέλω τα πράγματα.
Πιτσουνάκια!
Ελάτε να δείτε.
Απίστευτο.
Αυτό είναι.
Αυτό είδα στο όραμά μου.
Εκεί μέσα είναι τα παιδιά.
Και τι περιμένουμε;
Ντέρεκ;
Όχι! Ντέρεκ, συνέχισε.
-Δεν μπορώ. -Ντέρεκ, τι κάνεις; Πάμε!
Αφήστε με! Σωθείτε εσείς, ρε βλάκες!
Μη λες χαζά!
-Δεν λέω χαζά! -Λες! Δεν μπορείς…
-Είστε όλοι καλά; -Καλά είμαστε.
-Πείτε μου ότι τον βρήκατε. -Εξαφανίστηκε.
Γύρισε στον αληθινό κόσμο.
Μπορεί να γυρίσει. Θα γυρίσει.
Η σπηλιά;
Δεν είναι μακριά. Πάμε.
Ντέρεκ, πάμε. Τώρα.
Πάμε! Τρέξτε!
Ντάστιν! Λούκας!
Τι γίνεται; Μιλήστε μου!
ΖΙΖΑΝΙΟΚΤΟΝΟ
Το ήξερες ότι θα συνέβαινε αυτό.
Όπως ξέρεις και τι θα συμβεί σ' εκείνη.
Δεν βλέπεις, Τζέιν;
Είναι ένας κύκλος.
Ένας τρομερός φαύλος κύκλος.
Μπορούμε να βάλουμε τέλος.
Απόψε.
Πώς;
Αφού σκοτώσουμε τον αδερφό μας,
αφού σωθούν τα παιδιά,
δεν θα φύγουμε με τους άλλους.
Θα μείνουμε εκεί.
Το Πάνω Κάτω θα χαθεί…
και μαζί του κι εμείς.
Είναι ο μόνος τρόπος, Τζέιν.
Ο μόνος τρόπος.
Θα το κάνει, Τζιμ.
Θα βάλει τέλος στη ζωή της.
Φανερώσου!
Φανερώσου, ρε ψεύτη!
Είμαι πολλά πράγματα, αλλά δεν είμαι ψεύτης.
Έχω μπει στο μυαλό της
και τώρα και στο δικό σου.
Τι οργή που κρύβει μέσα του!
Μια κόρη νεκρή εξαιτίας σου, και σύντομα κι άλλη μια.
Φανερώσου!
Είσαι αυτό που φοβάσαι.
Εσύ είσαι η κατάρα.
Όχι!
Γιατί κάνει σήμα;
-Δεν είναι σήμα. -Και τι είναι;
Θεέ μου.
Χόλι!
Πηγαίνετε στη σπηλιά!
Εδώ είμαι. Κρατήσου.
Κρατήσου!
Τι έκανες;
Γεια σας.
Δρ Κέι.
Μας άφησαν τα μαθήματά τους.
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΦΑΣΟΛΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
-Μαξ! -Τι έγινε;
Εξαφανίστηκε σαν φάντασμα!
Τις πήρε το Μαύρο Πράγμα;
Ακούστε!
Τηρούμε το σχέδιο. Πάμε στη σπηλιά.
Το Μαύρο Πράγμα δεν μπορεί να μπει.
Ακολουθήστε με, κάντε ησυχία και μείνετε κοντά!
-Πάμε! Ελάτε. -Ελάτε, παιδιά.
Πάμε! Γρήγορα!
Τα παιδιά είναι μόνα τους. Πρέπει να ξαναπάμε.
Δεν μπορώ χωρίς τη δεξαμενή.
Μας κλείδωσε απέξω.
Πρέπει να πάμε στην Άβυσσο να τον σκοτώσουμε εκεί.
Δεν προλαβαίνουμε. Οι κόσμοι θα συγκρουστούν πριν πάμε.
Όχι αν η Χόλι και τα παιδιά φτάσουν στη σπηλιά.
Αν ο Ντάστιν έχει δίκιο, ο Χένρι χρειάζεται τα παιδιά.
Πολλά τα "αν".
Τι θες να κάνουμε;
Δεν γίνεται να τα παρατήσουμε.
Αυτό ακριβώς δεν κάνεις; Τα παρατάς.
Ξέρω την αλήθεια.
-Ο Χένρι μού έδειξε το σχέδιό σου. -Ψέματα σου είπε.
Σε ξεγέλασε.
Σε χρησιμοποίησε, και την πάτησες.
Τότε, πες το μου κατάμουτρα.
Πες το μου.
Πες μου ότι δεν σχεδιάζεις να αυτοκτονήσεις.
Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια.
Δεν θα το πυροδοτήσω.
-Δεν θα το κάνω. -Τι;
Δεν θα πυροδοτήσω το C-4.
Όχι αν δεν μάθω πρώτα ότι είσαι ασφαλής με τους άλλους στο Χόκινς.
Αν σκοτώσουμε τον Χένρι και δεν καταστρέψουμε το Πάνω Κάτω,
πάνε όλα στράφι.
Γι' αυτό θα το καταστρέψω μόλις μάθω ότι είσαι ασφαλής.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Ο Χένρι τον έκανε να χάσει τα λογικά του.
-Κάλι, περίμενε. -Όχι. Είναι πιο σημαντικό απ' αυτόν.
-Απ' όλους μας. -Άντε.
Κάν' το. Ρίξε μου.
Όσο είμαι ζωντανή,
θα είναι κι ο Χένρι.
Πρέπει να σταματήσω τον κύκλο.
Και θα το κάνεις. Αλλά όχι έτσι.
Όχι με περισσότερη βία. Όχι με περισσότερο πόνο.
Έχεις βιώσει ήδη τόσο πόνο.
Από τη γέννησή σου.
Σου πήραν τη μητέρα σου.
Την παιδική σου ηλικία.
Σου επιτέθηκαν, σε χειραγώγησαν, σε κακοποίησαν
απαίσιοι άνθρωποι.
Η ζωή σού φέρθηκε
τόσο άδικα.
Τόσο βάναυσα.
Αλλά δεν λυγίζεις ποτέ.
Και θέλω να παλέψεις, μικρή.
Θέλω να παλέψεις μια τελευταία φορά.
Πάλεψε για τις μέρες που θα έρθουν μετά.
Πάλεψε για…
Για έναν κόσμο πέρα από το Χόκινς.
Για τη μέρα που θα έχεις το δικό σου παιδί
και θα της δώσεις τη ζωή που εσύ δεν είχες ποτέ.
Για τη μέρα που θα θυμώσεις
επειδή θα φέρει αγόρι και θα κλείσει την πόρτα.
Το ξέρω.
Δεν πιστεύεις ότι μπορείς να τα έχεις αυτά.
Αλλά σ' το υπόσχομαι,
θα βρούμε τρόπο να τα πραγματοποιήσουμε.
Εσύ θα βρεις τον τρόπο.
Επειδή πρέπει.
Επειδή σου αξίζει.
Τζιμ!
Τζιμ! Μ' ακούς, Τζιμ;
Δεν θέλω να σ' αγχώσω κι άλλο,
αλλά έχουμε παρέα.
Ελάτε! Φτάνουμε! Συνεχίστε!
Από αυτό εδώ το άνοιγμα! Ελάτε, ένας ένας.
Άντε!
Ντέμπι, περίμενε!
Είδες τον Ντέρεκ;
-Ντέρεκ! -Περίμενε! Χόλι!
-Ντέρεκ! -Χόλι!
Έλα! Λίγο ακόμη! Πρέπει να φύγουμε! Έλα!
Συνέχισε να τρέχεις! Άντε, Ντέρεκ! Άντε!
Μπες μέσα. Έρχεται! Πάμε!
Έλα!
Χόλι!
Πάμε!
-Ρούφα με! -Έλα!
Χόλι!
-Είσαι καλά; -Καλά είμαστε.
Αυτός ήταν; Ο Χένρι;
Ναι, αλλά δεν μπορεί να μας πιάσει.
Όχι εδώ μέσα.
Είμαστε ασφαλείς τώρα.
-Εντάξει. -Είμαστε ασφαλείς.
-Γιατί κοιτάς έτσι; -Δεν κοιτάω!
Είμαστε πολύ κοντά, εντάξει;
Και δεν ξέρουμε τι μας περιμένει.
Μήπως να μοιραστείς τα όπλα;
Έχεις κι εσύ όπλα.
Τρεις μολότοφ; Έλα τώρα!
Αν δεν θες να ζεις μες στις τύψεις,
θα χρειαστώ κι ένα όπλο!
Έλα, ρε!
Ευχαριστώ!
Φωτοβολίδες είναι.
Τι;
Σου έδωσε όπλο για φωτοβολίδες, φίλε.
Τι;
Φωτοβολίδες;
Νάνσι! Τι διάολο είναι αυτό; Είσαι σοβαρή τώρα;
Σου φαίνεται αστείο;
Τι να τις κάνω τις φωτοβολίδες;
Γουίλ!
-Γουίλ! -Γουίλ!
Τι είναι; Τι συμβαίνει;
Ο Χένρι.
Είναι ζωντανός.
Αντιστάσου.
Πώς με βρήκες;
Ποιος σ' έστειλε;
Εκείνοι σ' έστειλαν.
Αντιστάσου.
Γουίλ!
Τι ήταν αυτό;
Χόλι;
Μείνετε εδώ.
Τι συμβαίνει; Τι βλέπεις;
Τον Χένρι.
Μπήκε στη σπηλιά.
Έρχεται! Πάμε!
Πηγαίνετε από κει! Άντε, πάμε!
Γρήγορα! Βιαστείτε!
Πάμε!
Τους βρήκε.
Βρήκε τη Χόλι και τα παιδιά.
Και η Εντ;
Βλέπεις την Εντ;
Την Κάλι; Τη Μαξ;
Είναι μόνα τους. Ολομόναχα.
-Πάμε! -Άντε, βιαστείτε!
Μπορείς να τον σταματήσεις; Με τις δυνάμεις σου;
Μπορώ να προσπαθήσω. Συνεχίστε εσείς.
Πηγαίνετε!
Κουνηθείτε!
Ελάτε!
Θεέ μου.
Γρήγορα! Πάμε!
Γρήγορα! Ελάτε! Εδώ, σ' αυτήν την τρύπα!
Τζόσουα, κατέβα.
Προσεκτικά. Συνεχίστε! Τόμας, σειρά σου.
Τζιμ, λαμβάνεις;
Γαμώτο!
Η Κάλι!
Βρε βρε.
Δείτε τι έχουμε εδώ.
Οι φίλοι σου σε παράτησαν, λοιπόν.
Καθόλου ευγενικό.
Πάρ' την από δω.
Έλα δω.
Εσύ έλα δω.
Ακούστε. Ό,τι δείτε εδώ δεν είναι αληθινό.
Δεν μπορεί να σας βλάψει. Εμένα να κοιτάτε.
Εντάξει.
Ελάτε, πάμε.
Μείνετε κοντά.
Τα μάτια σ' εμένα, εντάξει;
Μόνο συνεχίστε.
Σκατά!
Τα μάτια σ' εμένα, Ντέρεκ.
Από δω. Βγείτε από την άλλη και περιμένετέ με.
Ντέμπι, εσύ πρώτη.
Τόμας, σειρά σου.
-Άντε, βιαστείτε! -Πάμε!
-Άντε, θα τα καταφέρουμε. -Βιάσου, Γκλεν.
Πάμε!
Πες μου πού είναι το άλλο φρικιό,
αλλιώς αυτό θα πεθάνει εδώ και τώρα.
Δεν ξέρω τι μου λες. Μόνο εμείς είμαστε.
Λες να παίζω παιχνίδια;
Πού είναι;
Τι κάνεις, Μάρεϊ;
Δεν είναι καλό σχέδιο.
Είναι τρελό.
Εντάξει.
Μια ψυχή που 'ναι να βγει…
Μια τελευταία ευκαιρία.
Πού είναι;
Να πας στον διάολο.
Εντάξει, τότε.
-Κάλι! -Έλα.
Όχι!
Κάλι.
-Φέρε επιδέσμους. -Πίεζε την πληγή.
Κάλι, κοίταξέ με.
Κρατήσου, εντάξει; Εδώ είμαι. Όλα θα πάνε καλά.
Δεν θα τα καταφέρω.
Όχι, μην το λες αυτό. Θα γίνεις καλά.
Θα γίνεις καλά, εντάξει;
Μην κλαις, Τζέιν.
Η ιστορία μου
πάντα εδώ θα τελείωνε.
Όχι.
Χόλι.
Χόλι;
Πώς με βρήκες;
Σας παρακαλώ.
Σας παρακαλώ, κύριε,
μη με πυροβολήσετε.
Ποιος είσαι;
Ο Χένρι. Ο Χένρι Κριλ.
Μένω εδώ κοντά.
-Ποιος σ' έστειλε; -Κανείς.
Άκουσα μια κραυγή.
Εκείνοι σε έστειλαν!
Είστε μπερδεμένος. Χρειάζεστε…
Τι γίνεται;
Είναι σε μια ανάμνηση τώρα.
Και φοβάται.
Φοβάται πολύ.
Θεέ μου. Ευτυχώς.
Νόμιζα ότι τα τινάξατε.
Τι;
Δεν έχει αγκαλιά από τον μεγάλο;
Ένα "Ευχαριστώ που διέλυσες το ελικόπτερο.
Ήταν πολύ γενναίο και…"
Τι έγινε;
Περιμένετε.
Η Κάλι. Πού είναι η Κάλι;
Θεέ μου.
Εντ,
λυπάμαι πολύ.
Μπορώ να πηδήξω.
Θα πηδήξω από τους βράχους στην Άβυσσο.
Και θα βγω ακριβώς εκεί, στο δέντρο. Παράκαμψη.
Ο Χένρι είναι εκεί.
-Αν πέσεις… -Δεν θα πέσω.
Αν τα καταφέρεις…
Θα τον σκοτώσω.
Ναι;
Και μετά;
Όταν ήμουν μικρή, και με βρήκες στο δάσος…
φοβόμουν.
Φοβόμουν πολύ.
Δεν καταλάβαινα τον κόσμο.
Δεν καταλάβαινα
τους ανθρώπους.
Αλλά εσύ με περιμάζεψες.
Με μεγάλωσες.
Με προστάτεψες.
Έγινες ο μπαμπάς μου.
Αλλά δεν είμαι πια παιδί.
Και δεν είμαι η Σάρα.
Εκείνη δεν είχε επιλογή.
Αλλά εγώ έχω.
Και θέλω
να εμπιστευτείς ότι θα κάνω τη σωστή επιλογή.
Θέλω να πιστέψεις σ' εμένα.
Έλα να με βρεις.
Πρέπει…
Πρέπει να του αντισταθείς.
Θα σε καταστρέψει.
Θα καταστρέψει τα πάντα.
Δεν ήσουν εσύ.
Δεν ήσουν ποτέ εσύ.
Άσε με ήσυχο.
Γι' αυτό ο Νοοβόρος δεν ήθελε να μπεις στη σπηλιά.
Δεν ήθελε να θυμηθείς.
Είπα, άσε με ήσυχο.
Ένα παιδί ήσουν μόνο, ένα παιδί σαν εμένα.
Και σε χρησιμοποίησε.
Σε χρησιμοποίησε για να τον φέρεις εδώ.
Είσαι ό,τι είμαι κι εγώ, Χένρι.
Ένας αγωγός.
Αλλά μπορείς να του αντισταθείς.
Να μας βοηθήσεις.
Μην τον αφήσεις να νικήσει, Χένρι. Μην τον αφήσεις να νικήσει.
Όχι.
Μου έδειξε την αλήθεια.
Μου έδειξε ότι ο κόσμος είναι σάπιος.
Ότι ο άνθρωπος είναι σάπιος.
Μην τον ακούς, Χένρι. Σ' ελέγχει.
Ποτέ δεν με έλεγχε.
Κι ούτε εγώ έλεγχα εκείνον.
Δεν βλέπεις, Γουίλιαμ;
Θα μπορούσα να είχα αντισταθεί.
Αλλά επέλεξα
να πάω μαζί του.
Θεέ μου.
Εκείνος χρειάζεται εμένα.
Κι εγώ χρειάζομαι εκείνον.
Μαζί…
είμαστε…
ένα.
Τρέξτε!
Ντάστιν!
-Έλα! -Πάμε!
Πάμε!
Γαμώτο!
Ελάτε, πάμε! Πάμε!
Τρέξτε!
-Τον λαβώνει. -Πώς;
-Πολεμά τον Βέκνα. -Συλλογική συνείδηση.
Τελικά,
θέλεις αλήθεια να πεθάνεις.
-Πρέπει να τη βοηθήσουμε. -Πώς;
Αν χτυπήσουμε τον Νοοβόρο, χτυπάμε τον Βέκνα.
Πώς θα χτυπήσουμε τον Γκοτζίλα;
Για κάτι τόσο μεγάλο, θα πρέπει να χωριστούμε.
Να χτυπήσουμε τους πόντους ζωής του.
"Τους πόντους ζωής"; Τι λες;
Εκεί.
Ένας θα τον τραβήξει προς το φαράγγι. Οι άλλοι θα περιμένουμε εκεί πάνω.
Ενέδρα από ψηλά.
Υπάρχει μόνο μία ερώτηση.
Ποιος θα κάνει το δόλωμα;
Εγώ.
Πηγαίνετε!
Έλα.
Όχι!
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι! Έλα, σε παρακαλώ!
Πρόσεχε!
-Για τον Έντι, ρε μπάσταρδε! -Για τον Έντι!
Δεν φοβάμαι πια.
Δεν
σε φοβόμαστε…
άλλο.
Ναι!
Πάμε να φύγουμε!
Τρέχα! Γαμώτο!
Εντ!
Είστε όλοι καλά;
Η Χόλι.
Χόλι; Μ' ακούς;
Χόλι;
Χόλι; Έλα, Χόλι. Έλα.
Νάνσι;
Ναι. Ναι, εγώ είμαι. Είμαι εδώ.
Εγώ είμαι. Είμαι εδώ.
Χόλι;
Βγάλ' το όλο. Όλα θα πάνε καλά.
Πού είμαι;
Είσαι ασφαλής, μικρέ. Ήρθαμε να σε πάμε σπίτι.
Ναι.
Εδώ είμαι, μικρέ. Εδώ είμαι. Όλα καλά.
Σε παρακαλώ. Γύρνα σ' εμένα!
Όχι!
Με λάθος οικογένεια τα 'βαλες.
Τον σκοτώνεις!
Βοήθεια!
Πήγαινε σπίτι εσύ.
Δεν το 'σκασα αυτήν τη φορά.
Έντι!
Σ' αγαπώ, φίλε.
Αντίο, Μάικ.
Εντ! Εντ, πού είσαι;
Δεν μ' έκανε αυτός έτσι.
Αλλά εσύ.
Γουίλ, ξύπνα!
Φύγε!
Θέλω να τελειώσει αυτό.
Αρχηγέ, λαμβάνεις;
Ναι, λαμβάνω. Τι έγινε;
Ο μπάσταρδος χωρίς μύτη μάς τελείωσε.
Γυρίσαμε στο Πάνω Κάτω και έχουμε και τα παιδιά.
Πώς είναι όλοι; Είναι όλοι καλά;
Η ομάδα είναι εξαντλημένη, αλλά είμαστε καλά.
Και η Εντ;
Όλη η ομάδα.
Δεν βάζεις τη μουσική, γέρο;
Να καταστρέψουμε το Πάνω Κάτω.
Ας διαλύσουμε αυτήν την κόλαση.
Ναι, ελήφθη.
Ωραία.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.
Σταμάτα! Όλο πάνω μου θα πάει!
Κι εγώ βρόμικος είμαι.
Όντως βρομάει.
Τι κάνεις; Θα μπει μέσα όλη αυτή η αηδία.
Ή αυτό ή θα λιποθυμήσω.
Γιατί μυρίζεις σαν…
Ούτε που ξέρω σαν τι μυρίζεις, αλλά είναι αηδία.
-Τι μαλάκες! -Τι μαλάκες!
Ωραία.
Να τη. Σπίτι μου, σπιτάκι μου.
Τζίμπο, πρέπει να ρωτήσω.
Πώς νιώθεις;
Σαν να χρειάζομαι ύπνο και τσιγάρο.
-Εσύ δεν το 'κοψες; -Ναι.
Γι' αυτό και θα είναι τόσο ωραίο.
Πρόσεχε!
Είστε όλοι καλά;
Ψηλά τα χέρια σας! Όλοι!
Είπα, ψηλά τα χέρια.
-Κουνηθείτε! -Άσε με!
Κάτω! Ψηλά τα χέρια σας!
Είπα, ψηλά τα χέρια!
Καλά.
Εντάξει.
Όχι! Η αδερφή μου είναι!
Αφήστε με!
-Ναι! -Εντάξει!
Πάμε! Κουνηθείτε!
-Ντάστιν! -Τι γίνεται;
Όρθιοι όλοι!
Η Εντ. Βλέπεις την Εντ;
Λοχία!
Το κορίτσι;
Εδώ ήταν πριν από ένα λεπτό.
Θα το 'σκασε.
Θεέ μου.
-Μάικ… -Άσε με!
Πρέπει…
Πρέπει να φύγεις από κει!
Δεν θα τελειώσει τίποτα όσο είμαι εδώ.
Όχι. Θα βρούμε μια λύση. Θα αντεπιτεθούμε. Όπως πάντα.
Θέλω να μιλήσεις στους άλλους.
-Όχι. -Θέλω να τους ευχαριστήσεις για μένα.
Που μου φέρθηκαν τόσο καλά.
Που μου έμαθαν τι θα πει φιλία.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις.
Μάικ, θέλω να τους βοηθήσεις να καταλάβουν την επιλογή μου.
Μα δεν την καταλαβαίνω!
Το ξέρω.
Αλλά θα την καταλάβεις.
Μια μέρα.
Εσύ με καταλαβαίνεις.
Όσο κανείς άλλος.
Πάντα με καταλάβαινες.
Από τη μέρα που γνωριστήκαμε.
Με είδες.
Εμένα με λένε Μάικ.
Υποκοριστικό του Μάικλ.
Ίσως να σε φωνάζουμε "Εντ".
Υποκοριστικό του "Έντεκα".
Τον αληθινό μου εαυτό.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ γι' αυτό ακριβώς που είσαι.
Σε παρακαλώ, μη μ' αφήσεις, Εντ.
Μην το κάνεις, σε παρακαλώ.
Θα είμαι πάντα μαζί σου.
Σ' αγαπώ.
Αντίο, Μάικ.
Εντ!
-Εντ! -Μάικ!
-Άφησέ την! -Μάικ!
Αφήστε με!
Εντ!
Εντ, όχι!
Έντεκα!
Εντ!
ΛΥΚΕΙΟ ΧΟΚΙΝΣ
Όχι!
Εντ!
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΜΝΗΜΕΙΟ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΧΟΚΙΝΣ ΤΗΣ ΙΝΤΙΑΝΑ
ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΣΕΙΣΜΟ
-Για δες. -Ναι.
18 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Γεια σας, χαθήκαμε.
Πάει καιρός.
Βασικά, αναρωτιέμαι
αν με θυμάστε καθόλου.
Καλά, αφήνω τις σεμνοτυφίες.
Ποιος θα ξεχνούσε αυτήν την ήρεμη φωνή με λίγη βραχνάδα αλά Ντέμπρα Ουίνγκερ;
Σωστά. Εγώ είμαι.
Η Ρόμπιν Μπάκλεϊ, γνωστή και ως Ρόκιν Ρόμπιν.
Ο Τζίμι ο Γρηγοροχέρης είχε την καλοσύνη να με φέρει ως ειδική καλεσμένη,
αλλά θα πρέπει να είστε επιεικείς, γιατί σαν να έχω σκουριάσει λίγο.
Ούτε τι να πω δεν ξέρω.
Τα αγαπημένα μου θέματα
είναι πιο ξεπερασμένα κι από το καπελάκι του φίλου μου.
Δηλαδή, δεν υπάρχουν πια στρατιώτες,
δεν υπάρχουν φράχτες
ούτε κάμερες του Μεγάλου Αδερφού.
Και μόνο στα McDonald's μπορώ πια να βρω Big Mac.
Ο κόσμος είναι χαρούμενος, χαμογελαστός, πηγαίνει σινεμά.
Ποιος δεν θέλει να δει τη νέα περιπέτεια του Ίντι;
Γαμώτο.
Ορίστε.
Συγγνώμη. Ο συνεργάτης μου με παράτησε.
Αλλά, εντάξει, έχει δικαιολογία.
Και πολύ καλή, μάλιστα.
Πάμε, αγόρια. Στις θέσεις σας!
Τώρα…
Συγκεντρωθείτε!
Είμαι σχεδόν πολύ προληπτική για να το πω και θα χτυπήσω και ξύλο,
αλλά νομίζω ότι η κατάρα του Χόκινς λύθηκε επιτέλους.
Εντάξει, Τόμας. Για πάμε, φίλε μου!
-Αλλά ταυτόχρονα… -Πάμε.
Αυτό δεν είναι καν το Χόκινς που θυμάμαι.
Είναι τόσο διαφορετικό.
Αλλά ίσως να μην είναι η πόλη.
Ίσως εγώ να είμαι που άλλαξα.
Μάλλον όλοι μας αλλάξαμε.
Τουλάχιστον, αυτό είναι σίγουρα αλήθεια για τους φίλους μου.
Οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, σήμερα αποφοιτούν.
Σωστά, σήμερα είναι η αποφοίτηση της τάξης του '89 του Λυκείου Χόκινς.
Ελπίζω να έρθετε κι εσείς να τους στηρίξετε.
Γιατί σίγουρα τους αξίζουν επευφημίες.
Για να ξεκινήσει, λοιπόν, το πάρτι, ένα νέο αγαπημένο κομμάτι.
Αν σπάσεις κι άλλα κόκαλα, είσαι μόνη σου.
Εγώ τελείωσα με τα νοσοκομεία.
Ίσως καλύτερα να 'μαι μόνη μου.
Γιατί,
τι ακριβώς παίζει εδώ;
Τι; Είναι η αποφοίτηση σήμερα.
Σε δύο ώρες.
Σαν να προτρέχεις λίγο.
Ναι, τώρα σίγουρα προτρέχεις.
Συγγνώμη. Απλώς είσαι σούπερ σέξι.
Κι εσύ είσαι σούπερ νέρντουλας.
Έλεος, θα ξεράσω.
Θα βγάλεις τη φωτογραφία;
Άντε. Σε παρακαλώ.
Μαμά, όλα καλά θα πάνε.
-Μία μέρα μακριά θα είμαι. -Το ξέρω.
Θα έρχομαι όποτε μπορώ.
Εντάξει.
Θα παίρνω τόσο συχνά, που θα αλλάξεις νούμερο.
-Εντάξει. -Εντάξει;
Εντάξει.
-Σ' αγαπώ. -Σ' αγαπώ.
Θα βγάλεις κι άλλες;
-Θα βγάλω. -Καλά.
Τι κούκλος που είσαι!
Ο αριστούχος μου.
ΑΡΙΣΤΟΥΧΟΣ
Ο Σούπερμαν!
Πάμε.
-Καλή αποφοίτηση. -Καλή αποφοίτηση.
-Ωραία. -Τάξη του '89.
Ναι.
Γαμώτο. Περιμένετε. Όχι.
-Έλεος. Όχι. -Άσε να το βάλει.
-Άσε το σεντόνι. -Όχι.
Μα μπαίνει πολύ φως.
-Δεν γυρίζουμε τον Νονό. -Το ξέρω αυτό.
-Άσ' τον να το κρεμάσει. -Άλλη μία μόνο.
Όλη μέρα στεκόμαστε. Λες και είναι…
-Ναι; -Τζόις, η Κάρεν είμαι. Είδες τον Μάικ;
Όχι, καθόλου.
Έχουμε να τον δούμε από χθες.
Η Κάρεν είναι.
Δεν βρίσκει τον Μάικ.
Εντ!
Γεια σου, μικρέ.
Το περίμενα ότι θα 'σουν εδώ.
Η μαμά σου φρίκαρε.
Και δεν την κατηγορώ.
Αν δεν το θυμάσαι, η πόλη έχει μεγάλη ιστορία
με εξαφανίσεις παιδιών.
Δεν θα καταλάβει.
Δεν θα καταλάβει ποτέ γιατί δεν μπορώ να ανέβω στη σκηνή.
Θα ήταν σαν ψέμα.
Σαν να μπορώ να προχωρήσω,
ενώ δεν μπορώ.
Δεν μπορώ.
Είχα ένα σχέδιο.
Εγώ κι η Εντ θα πηγαίναμε κάπου μακριά,
και δεν θα μας έβρισκε κανείς.
Της είπα ότι θα πηγαίναμε κάπου με τρεις καταρράκτες.
Δεν ξέρω καν αν με πίστεψε.
Ποιος θα με πίστευε; Τρεις καταρράκτες;
Είναι τόσο ηλίθιο, τόσο παιδιάστικο.
Ένα φανταστικό σχέδιο. Ένα αληθινό έπρεπε να έχω.
Απλώς δεν…
Δεν περίμενα ότι εκείνη θα…
Άκου.
Δεν φταις εσύ.
Δεν φταις εσύ για ό,τι έγινε.
Η Εντ έκανε την επιλογή της.
Τώρα πρέπει να κάνεις εσύ τη δική σου.
Και νομίζω ότι απλώνονται δυο δρόμοι μπροστά σου.
Στον πρώτο δρόμο,
κατηγορείς τον εαυτό σου για ό,τι έγινε.
Σκέφτεσαι διαρκώς τι θα μπορούσες να κάνεις αλλιώς.
Απομακρύνεις τον κόσμο και υποφέρεις,
γιατί αυτό νομίζεις ότι σου αξίζει.
Κι υπάρχει κι άλλος δρόμος.
Εκεί βρίσκεις έναν τρόπο να αποδεχτείς
ό,τι έγινε.
Να αποδεχτείς την επιλογή της.
Δεν σημαίνει ότι θα σου αρέσει ή ότι θα την καταλάβεις.
Ότι δεν θα τη σκέφτεσαι ποτέ.
Απλώς θα την αποδεχτείς.
Και θα κάνεις όσο καλύτερη ζωή μπορείς.
Είχα πάρει τον πρώτο δρόμο στο παρελθόν.
Και δεν τον συνιστώ.
Κι όσο για την Εντ…
Νομίζω ότι ξέρεις τι θα ήθελε να κάνεις.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ, ΤΑΞΗ ΤΟΥ '89
-Δεν ξέρω. Εγώ; -Ναι.
-Δεν έχω πάει. -Ούτε εγώ.
Αλλά θα της αρέσει, νομίζω.
ΛΥΚΕΙΟ ΧΟΚΙΝΣ
Καλησπέρα σε όλους
και καλώς ήρθατε στην τελετή αποφοίτησης της τάξης του '89.
Μαμά!
Μάικ.
Συγγνώμη, μαμά. Πανικοβλήθηκα.
Μη μου εξηγείς.
Θεέ μου, να σε χαρώ.
Μεγάλωσες.
Είμαι τόσο περήφανη.
Τόσο περήφανη.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Σ' αγαπώ, μωρό μου.
Και τώρα, με μεγάλη μου χαρά,
σας παρουσιάζω κάποιον που έχει πραγματικά διαπρέψει εδώ.
Κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε θερμά
τον αριστούχο σας, τον Ντάστιν Χέντερσον.
Ναι, ρε φίλε!
Ντάστιν!
Ο φίλος μου!
Εγώ ήθελα μόνο φυσιολογικά παιδικά χρόνια.
Αλλά μου τα στέρησαν.
Μας τα στέρησαν.
Και φέτος, για να σας πω την αλήθεια,
τα είχα πάρει στο κρανίο.
Πώς μιλάει έτσι!
Μα σκέφτηκα τα τελευταία έξι χρόνια, και συνειδητοποίησα
ότι αν και έγιναν πολλά άσχημα πράγματα,
έγιναν και πολλά καλά.
Είναι ένα παιχνίδι που μ' αρέσει, το Dungeons & Dragons.
-Ναι! -Έλεος.
Και σ' αυτό το παιχνίδι, υπάρχουν δύο είδη κλάσης χάους,
η χαοτικά καλή κι η χαοτικά κακή.
Το κακό χάος φέρνει αναρχία, όλεθρο, πόλεμο.
Αλλά το καλό χάος μπορεί να φέρει καινοτομία,
αλλαγή.
Κι αυτό το σχολείο,
ειλικρινά, χρειαζόταν μια αλλαγή.
Γιατί ήμασταν χωρισμένοι
στους αθλητές, τους νερντ, τα φρικιά.
Και μέσα στο χάος,
όλοι αυτοί οι τοίχοι κατέρρευσαν,
κι έκανα νέους φίλους.
Φίλους που δεν περίμενα ποτέ να γίνουν φίλοι μου.
Κι όχι μόνο εγώ. Έγινε με πολλούς.
Όταν γνωρίζεις κόσμο διαφορετικό από σένα,
αρχίζεις να μαθαίνεις περισσότερα για τον εαυτό σου.
Αλλάζεις.
Ωριμάζεις.
Είμαι καλύτερος άνθρωπος πια.
Είμαι καλύτερος χάρη σ' εκείνους,
χάρη στους φίλους μου.
Οπότε, δεν είμαι πια τσαντισμένος.
Ανησυχώ, όμως.
Ανησυχώ,
γιατί τώρα που πέρασε το χάος,
ο κος Χίγκινς κι όλοι οι εξίσου κολλημένοι
θα κάνουν ό,τι μπορούν για να επαναφέρουν την τάξη.
Κι εγώ δεν θέλω τάξη.
Κι είναι υποκρισία να φοράω αυτήν την τήβεννο.
Είμαστε γελοίοι. Τι φοράμε; Σαν τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο είμαστε.
Δεν είμαι έτσι εγώ.
Κι ούτε εσείς, νομίζω.
Οπότε, ειλικρινά, γάμα το.
ΤΟ ΧΕΛΦΑΪΑΡ ΖΕΙ!
-Χέντερσον. -Ναι!
-Γάμα το σχολείο. -Χέντερσον!
-Το σύστημα. -Ως εδώ!
Τη συμμόρφωση.
-Όλους και όλα. -Ναι!
Ό,τι προσπαθεί να μας χωρίσει,
γιατί αυτή είναι η χρονιά μας!
-Ναι! -Ναι!
Ναι!
ΤΟ ΧΕΛΦΑΪΑΡ ΖΕΙ
Ηρεμήστε!
Πίσω στις θέσεις σας τώρα!
Θα κάνετε όλοι θερινά μαθήματα!
Τιμωρία για όλους!
-Ντάστιν! -Ντάστιν!
Ντάστιν!
Δεν πας καλά. Δεν πας καθόλου καλά.
-Ο Χίγκινς χέστηκε πάνω του. -Τι, θα με αποβάλει;
-Είσαι τρελός. -Γεια.
Γεια σου, Στέισι.
Ήθελα να σου πω ότι αυτό που έκανες ήταν πολύ ζόρικο.
Ευχαριστώ. Ήθελα να το παίξω λίγο Μπελούσι.
Σαν να ήταν σε ταινία του Χιουζ.
Αλλά δεν ξέρω. Βγάζει νόημα;
Ναι.
-Δεν πειράζει αν… -Σίγουρα.
Ναι;
Ωραία. Μια χαρά.
-Γιατί το είπα αυτό; -Ρε συ…
Βασικά, θα κάνω πάρτι απόψε.
Να έρθετε.
-Κάτσε. -Έγινε όντως αυτό;
Να πάμε;
Ρητορική ερώτηση είναι;
Όχι. Γάμα το.
Έχω καλύτερη ιδέα.
Πολύ καλύτερη.
Νομίζω ότι θα σας άρεσε πολύ η Νέα Υόρκη.
-Ναι. -Πόσο είναι το νοίκι;
-Θα μετακομίσεις; -Ναι. Θα μείνεις μαζί μου;
Σοβαρολογείς; Έλα τώρα.
Δείτε εδώ μέρος!
Το ηλιοβασίλεμα, η θέα.
Μου λέτε σοβαρά ότι δεν σας λείπει τίποτα;
-Όχι. -Όχι.
Το δάσος, το λατομείο, το Family Video, το Hawk;
-Όχι. -Όχι.
Όχι, δεν θα γύριζα ούτε για ένα εκατομμύριο.
Πάντως, πολύ λιγότερα χρειάζεσαι.
Οι τιμές έπεσαν πολύ.
Είναι ένα τέλειο σπίτι στο Φόρεστ Χιλς.
Δεν έχω ακόμη τα λεφτά, αλλά είμαι κοντά.
-Με τον μισθό προπονητή. -Και δασκάλου σεξουαλικής αγωγής.
-Σωστά. -Σεξουαλικής αγωγής;
Μέρος της δουλειάς.
Αν είχα ερώτηση για τα ΣΜΝ, σ' εσένα θα ερχόμουν.
Να πω ευχαριστώ;
Όχι, μ' αρέσει.
Μ' αρέσει να διδάσκω σε παιδιά.
Τους μαθαίνω για το θαύμα της ζωής
και πώς να μην το ξεκινούν κατά λάθος.
Κι αυτήν τη φορά, εγώ ελέγχω τους βαθμούς.
Και κάτι μου λέει ότι είσαι πολύ επιεικής.
Βάζω 10 σε όλους.
Άντε και κάνα 9, σε κανέναν πολύ βλάκα.
Ο πιο χαμηλός βαθμός.
Δεν έρχεσαι να διδάξεις στο NYU;
Τι, να βαθμολογήσω την ταινία σου
για τον καπιταλισμό, τον κανιβαλισμό ή ό,τι είναι;
Αντικαπιταλιστική είναι. Η Καταναλώτρια. Μεταφορά είναι.
Όσο πιο πολύ τρώει, τόσο πιο πολύ πεινά.
-Μάλιστα. -Εντάξει.
-Είναι προσωρινός… -Προφανώς.
-Είναι ο προσωρινός τίτλος. -Καλός είναι.
Το Σμιθ, από την άλλη, θα το σκεφτόμουν.
Αλήθεια;
Οι διαλέξεις για τη Στάινεμ σε τραβάνε
ή η υψηλή συγκέντρωση γυναικών;
Και τα δύο.
Κι εσύ, Νανς;
Πώς είναι τα μωρά στο Έμερσον;
Δεν ξέρω.
Τα παράτησα.
Αποκλείεται. Τι;
Το ήξερα. Έγινες καταδρομέας.
Όχι, όχι ακριβώς. Έπιασα…
Έπιασα δουλειά στη Herald.
Ακούγεται πολύ κυριλέ έτσι. Μια πρακτική κάνω.
Αλλά δεν ξέρω, τις βαρέθηκα τις σπουδές.
Και είπα να βγω λίγο στον αληθινό κόσμο να τον δοκιμάσω.
Νάνσι Γουίλερ.
Ακόμα γεμάτη εκπλήξεις.
Ξέρετε,
υπάρχει κάτι που μου λείπει από δω τελικά.
Αυτό εδώ.
Αυτό.
Εμείς.
Η παρέα μας.
Μου λείπετε.
Μ' αρέσουν οι νέοι μου φίλοι.
Αλλά δεν…
Δεν είναι το ίδιο.
Δεν νομίζω ότι θα 'ναι ποτέ.
Εντάξει, έλεος.
Μη μου το κάνετε αυτό!
Ας κάνουμε κάτι γι' αυτό.
Δεν ξέρω. Μπορούμε
να βρισκόμαστε.
Μια φορά τον μήνα, εδώ.
Ναι, ή ίσως κάπου πιο ουδέτερα.
-Όπως… -Ωραία.
Ποια πόλη είναι ανάμεσα στο Χόκινς, τη Μασαχουσέτη και τη Νέα Υόρκη;
Το Λούιβιλ.
-Η Φίλι. -Ναι.
Έχω θείο εκεί. Είναι περίεργος, αλλά έχει σπιταρόνα.
-Έχει υπόγειο; -Ναι.
-Λεβητοστάσιο; -Λεβητοστάσιο;
Ναι.
Θεέ μου, είναι τέλειο. Για το κρησφύγετο.
Εκεί που παγιδεύει τους άντρες και καίει τα πτώματα.
Η Καταναλώτρια.
-Τι νομίζατε; -Νόμιζα ότι θα μας σκότωνες.
Όχι.
Ωραία, ναι.
Θα βρισκόμαστε στο σπίτι του περίεργου θείου της Ρόμπιν.
Θα πίνουμε, θα αναπολούμε
και θα γυρίζουμε την αντικαπιταλιστική, κανιβαλιστική ταινία του Τζόναθαν.
Από τον επόμενο μήνα.
Μέσα.
Κι ας μη μας χωρίσει ποτέ τίποτα.
Ούτε καταπιεστικές σχέσεις.
Ούτε μαθήματα.
Ούτε δάνεια.
Ούτε παιδιά.
-Γεια μας. -Γεια μας.
Ναι, Στιβ. Παιδιά;
Δεν ξέρω, ρε 'σεις. Μάλλον η Κρίστεν είναι η εκλεκτή.
Το ίδιο δεν είπες και για την Ντον;
-Όχι. -Και τη Μάργκαρετ.
Και την Τζούλι.
Όχι για την Τζούλι. Σκέτο μελόδραμα από την αρχή.
Μελόδραμα;
Είναι καλή ηθοποιός;
Δεν θέλεις να…
Ψάχνω μια.
-Όχι. Όχι αυτήν. -Πες της να έρθει.
Είπες σίγουρα ότι ήταν ο έρωτας της ζωής σου.
Το θυμάμαι αυτό.
Ήταν πολύ όμορφη.
Αρχηγέ.
Κυρία Μπάιερς.
Χαρά μας, όπως πάντα.
Είστε έτοιμοι;
Ναι.
Ναι. Θα πάρουμε ένα μπουκάλι Καμπερνέ Σοβι…
-Σοβινιόν. -Ναι. Καμπερνέ Σοβινιόν.
Θα ξεκινήσουμε με λίγο χαβιάρι.
Και θέλουμε και δύο φιλέτα,
όπως επιθυμεί να τα φτιάξει ο σεφ.
-Πολύ καλά, κύριε. -Ωραία.
-Χοπ! -Τι;
Είναι μεγάλη μέρα.
Μια μοναδική μέρα.
Έκανες τα όμορφα αγόρια σου απίστευτους άντρες.
Κι η εφηβεία τους δεν ήταν το μόνο δύσκολο.
Πρέπει να χαίρεσαι.
Να είσαι περήφανη.
Είμαι, αλλά…
Απλώς…
Θα 'ναι ήσυχα στην καλύβα.
Μόνο εμείς και οι γρύλοι.
Οι γρύλοι, ναι.
Δεν μ' αρέσει πια ο ήχος των γρύλων.
Ευχαριστώ.
Μακάρι…
Μακάρι να ήταν άλλος ήχος.
Ίσως ο ήχος που κάνουν οι γλάροι
ή τα κύματα
που σκάνε στην ακτή.
Ωραίο ακούγεται αυτό.
Μπορεί να γίνει.
Δεν υπάρχει τίποτα που να μας κρατά εδώ πια.
Ναι, αλλά σαν να νομίζεις ότι έχουμε πιο πολλά λεφτά απ' όσα έχουμε.
Μπορούμε να έχουμε.
Με πήρε ένας φίλος από τη Νέα Υόρκη.
Στο Μοντόκ ψάχνουν νέο αρχηγό.
Πολύ ανερχόμενη πόλη. Θα πληρώνομαι 20% περισσότερα.
Δεν αρκούν και για έπαυλη,
αλλά είναι σημαντικό ποσό.
Τα παιδιά θα ήταν πιο κοντά. Ένα γρήγορο ταξίδι στην πόλη.
Εσύ κι εγώ;
Μια νέα αρχή.
Ολοκαίνουρια.
Μαζί.
Μιλάς σοβαρά;
Δεν χρειάζεται να αποφασίσουμε τίποτα σήμερα, αλλά…
Ψέματα.
Τι;
Ένα πράγμα θέλω να το αποφασίσουμε απόψε.
Ποια…
Τζόις Μπάιερς.
Θα περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου
με έναν κουρασμένο, γκρινιάρη, ξεροκέφαλο γέρο
που σ' αγαπάει πολύ;
Ναι.
Θα το κάνω.
Ένα πέπλο ησυχίας καλύπτει την πόλη.
Φοβισμένοι χωρικοί παρακολουθούν από ταράτσες και σοκάκια
κι αναρωτιούνται τι θα γίνει.
Με τον ήχο από τις μπότες του να αντηχούν στην πλατεία,
ο Στραντ βον Ζάροβιτς πλησιάζει τον Ντάστιν τον Βάρδο.
-Όχι, μη. -Το βαμπίρ ορμά.
-Όχι! -Του μπήγει τα δόντια.
Τον βλέπουν όλοι να σωριάζεται.
Το λαούτο του χτυπά στον δρόμο, βγάζοντας μια τελευταία πένθιμη νότα.
Γαμώτο!
Ο Γουίλ ο Σοφός είναι η τελευταία ελπίδα της Μπαρόβια.
-Κάνε Βροχή Μετεωριτών να τον σκοτώσεις. -Δεν μπορώ.
-Γιατί; -Η πέτρα καταστολής ακυρώνει τη μαγεία.
Κοπάνα τον με το ραβδί σου.
Να του πάρει έξι πόντους ζωής; Του απομένουν 30.
Και τι κάνουμε;
-Αυτό ήταν. -Τίποτα.
Τι θα πει τίποτα;
-Ματ. -Χάσαμε.
Μετά απ' όλ' αυτά, ο Στραντ βον Παπάρας νίκησε;
Τι μαλακισμένο παιχνίδι!
Συμφωνώ.
Είναι χάσιμο χρόνου, γαμώτο!
Ο θυμός σου ικανοποιεί πολύ τον Στραντ.
Ώρα να βρεις τους φίλους σου, μάγε.
Ρίξε να τελειώνουμε.
Μην τον ακούω άλλο.
Καλά.
Η μάγισσα. Από το Αβαείο της Αγίας Μαρκόβια.
Είπε να την καλέσουμε.
Λίγο πριν τον θάνατο.
Το ξόρκι επίκλησης. Τι έλεγε;
-Τι έλεγε το ξόρκι; -Γουίλ!
"Μάγισσα! Βάλε τέλος στον καημό μας.
Δρόμους σκοτεινούς και μυστικά βαθιά.
Κράτα την υπόσχεσή σου κι έλα βιαστικά".
Δεν έγινε τίποτα.
-Έλα, ρε φίλε. -Γιατί;
Τι το θέλουμε το ξόρκι, τότε;
-Τι; -Περιμένετε.
Σταθείτε.
Ένα μοβ φως διαπερνά την ομίχλη.
Γίνεται όλο και πιο λαμπερό.
Είναι μια πύλη.
Κι απ' αυτήν την πύλη βγαίνει
η Μάγισσα της Αγίας Μαρκόβια!
Του το είπα!
Η μάγισσα σηκώνει το χέρι της, κι εκτινάσσεται μια ακτίδα ισχυρού φωτός.
Ο Στραντ βγάζει ένα διαπεραστικό…
Και το σώμα του ζαρώνει, καίγεται και γίνεται στάχτη.
Μπαμ!
Πώς σου φάνηκε αυτό, ρε;
Η ομιχλώδης καταχνιά που τύλιγε την πόλη εξατμίζεται,
και οι κάτοικοι ζητωκραυγάζουν.
Για τη γενναιότητά σας, σας δίνουν μετάλλια
και χίλια κομμάτια χρυσού στον καθένα σας.
Με πλούτη και τιμές,
περνάτε τη ζωή σας μες στις ανέσεις και την ευτυχία.
Τέλος.
-Φοβερή εκστρατεία. -Φοβερή, φίλε.
Φοβερή.
Περιμένετε. Αυτό ήταν;
Ανέσεις κι ευτυχία;
Είσαι τέρμα κοινότοπος.
Νόμιζα ότι ήσουν ιδιοφυής αφηγητής.
Αλήθεια είναι.
Οι ανέσεις κι η ευτυχία.
Αλλά την ευτυχία τη βρίσκεις σε πολλά μέρη.
Ο ιππότης και η κυκλωτής
αποσύρονται από τη μάχη, και ζουν σ' ένα μικρό χωριό.
Με κάθε μέρα που περνά,
η αγάπη τους δυναμώνει.
Ο βάρδος,
λαχταρώντας τη γνώση,
πηγαίνει στην Ακαδημία της Συντεχνίας,
όπου περνά τις μέρες του στην τεράστια βιβλιοθήκη.
Εκεί αφοσιώνεται στις σπουδές του.
Γεια σου, φίλε.
Αλλά έχει πάντα χρόνο και για μια περιπέτεια.
Κι ο Γουίλ ο Σοφός
ταξιδεύει μακριά, μέχρι την πολύβουη πόλη του Βαλάκι.
Στην αρχή τον καταβάλλει.
Είναι πολύ διαφορετική από το χωριό όπου μεγάλωσε.
Αλλά δεν αργεί να βρει τη θέση του.
Γεια!
Και μαζί και την απόλυτη ευτυχία
και την αποδοχή.
Κι ο αφηγητής;
Εκείνος;
Ο αφηγητής συνεχίζει να αφηγείται ιστορίες.
Εμπνευσμένες από τους φίλους του.
Μια μέρα,
ελπίζει οι ιστορίες των περιπετειών τους να εξαπλωθούν σε όλη τη γη,
ώστε να μάθουν όλοι για τη γενναιότητά τους.
Είναι, όμως, και μια ιστορία που δεν μπορεί ποτέ να πει.
Η ιστορία της μάγισσας.
Δηλαδή, η αληθινή ιστορία.
Η αληθινή ιστορία;
Όταν έκανε το ξόρκι.
Άσε με!
Αντίο, Μάικ.
Εξάντλησε την ενέργειά της κι εξαφανίστηκε.
Εντ!
Αναρωτήθηκε, όμως, κανείς πώς έκανε το ξόρκι;
Η πέτρα καταστολής.
Δεν μπορούσε να κάνει μαγικά.
Μες στον πανικό, δεν το πρόσεξε κανείς.
Αλλά η μάγισσα είναι πολύ έξυπνη.
Και τόσο έξυπνη ήταν μόνο η αδερφή της,
η οποία όταν άκουσε τα παρακάλια του παλαδίνου,
άλλαξε γνώμη.
Μην κλαις, Τζέιν.
Η ιστορία μου
πάντα εδώ θα τελείωνε.
Ας μην τελειώσει κι η δική σου.
Μαζί, οι αδερφές κατέστρωσαν ένα σχέδιο.
Θα την προστάτευαν από το Τάγμα του Μαύρου Χεριού,
το οποίο ήθελε τις δυνάμεις της.
Για να τους ξεγελάσει, λοιπόν, έπρεπε να τους κάνει όλους,
μαζί και τους φίλους της, να πιστέψουν ότι ήταν νεκρή.
Οπότε, η αδερφή της έκανε ένα ξόρκι από μακριά.
Ασφαλής από την πέτρα καταστολής.
Η Εντ. Βλέπεις την Εντ;
Ένα ξόρκι αορατότητας.
Όταν η μάγισσα δραπέτευσε, η αδερφή έκανε ένα τελευταίο ξόρκι.
Η μάγισσα που είδατε να πεθαίνει δεν ήταν αληθινή.
Ήταν μια ψευδαίσθηση.
Πού πήγε;
Κανείς δεν ξέρει.
Κι ούτε θα μάθει ποτέ.
Αλλά εγώ θέλω να φαντάζομαι
ότι είναι σε μια μακρινή, όμορφη χώρα.
Βρήκε μια μικρή πόλη που έγινε το σπίτι της.
Ασφαλής από τον κίνδυνο του Μαύρου Χεριού.
Κι εκεί είναι
που επιτέλους
βρήκε τη γαλήνη.
Βρήκε επιτέλους την ευτυχία.
Κι αυτή είναι μόνο μια θεωρία, έτσι;
Πώς ξέρουμε ότι είναι αλήθεια;
Δεν το ξέρουμε.
Όχι με σιγουριά.
Αλλά επιλέγω να πιστεύω ότι είναι.
Πιστεύω.
Παιδιά! Τι κάνετε; Τα λαζάνια κρυώνουν!
Ναι, μόλις τελειώσαμε.
Ερχόμαστε.
ΜΑΞ - ΛΟΥΚΑΣ - ΝΤΑΣΤΙΝ - ΓΟΥΙΛ - ΜΑΪΚ
Χόλι, πώς παίζεται;
Έλεος, πρόσεχε!
Εσύ έλεος! Θα τελειώνατε πριν μια ώρα!
Έχουμε δικό μας κάστρο!
Θα ψάξω καμιά εκστρατεία για αρχάριους.
Γιατί να 'σαι εσύ αφηγήτρια;
Δική μου ιδέα, δικό μου σπίτι.
Είπες ότι δεν είναι για νέρντουλες.
-Είναι! -Άσ' τον!
-Έκλασες; -Όχι.
Κάτι βρομάει. Θα ξεράσω.
Μπαγιάτικη πίτσα.
Η μπαγιάτικη πίτσα δεν βρομάει κλανιά!
Τα κορίτσια φταίνε.
Οι κλανιές των κοριτσιών μυρίζουν τριαντάφυλλα.
Ακούστε τη Χόλι!
-Όταν συγκεντρωθείς! -Δεν βλέπω!
Εσύ θα είσαι χάφλινγκ!
Θες να τριγυρνώ έτσι και να πέσω;
Όχι, κάτσε κάτω και συγκεντρώσου!
Δώσε μου πίσω τα γυαλιά μου!
Τι είναι αυτό;
Άσε με να γίνω αφηγητής!
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΓΟΥΙΛ ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ ΚΑΣΤΡΟ ΜΠΑΪΕΡΣ
ΟΡΙΑ ΧΟΚΙΝΣ ΕΛΑΤΕ ΞΑΝΑ
ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ
ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΡΟΛΩΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης