[เด็กหอบ]
นี่
[เดเร็คไอ]
ฉันรู้ว่าหนูกลัว และรู้ด้วยว่าหนูโกรธ
แต่ฉันขอสัญญาว่าพวกเรามาช่วยหนู
- [ออกแรงดิ้น] - นี่ๆ นี่ เดเร็คๆ
ถ้าหนูยังไม่หยุดดิ้น หนูจะเจ็บตัวซะเอง
ใจเย็นๆ ก่อน จะได้คุยกัน นะจ๊ะ
[จอยซ์พูดเบา] ดี
หนูรู้มั้ยป้าเป็นใคร
เป็นคนชั่วลักพาตัวเด็ก
โอเค ป้าเข้าใจว่าทำไมหนูคิดแบบนั้น
แต่ว่าป้าไม่ใช่คนชั่ว
ป้าเป็นแค่แม่ธรรมดาคนนึง
นั่นลูกชายป้า วิล
ไอ้ซอมบี้
รู้มั้ยทำไมเรียกกันแบบนั้น
เพราะเขาตายแล้วฟื้นคืนชีพกลับมา
แต่เรื่องที่คนไม่รู้ก็คือที่เขาหายตัวไป
เพราะเขาถูกจับไปโดยปีศาจร้ายที่น่ากลัวชั่วช้า
และตอนนี้ปีศาจร้ายตัวนั้นกำลังจะมาหาหนู
เออ รู้แล้ว คุณวอทซิทก็บอกแบบนั้น
[ตะคอก] แปลว่าป้าต้องปล่อยผมไปเดี๋ยวนี้
ไม่ๆ คุณวอทซิทไม่ได้เป็นคนดี อย่างที่เขาบอกหนู นะจ๊ะ
แต่เขาโกหกหนู สัตว์ประหลาดพวกนี้เป็นลูกน้องของเขา
แล้วเราก็เลยพาหนูมาที่โรงนานี้ เราคิดว่าที่นี่ปลอดภัย
แต่ว่าเขาหาเราเจอแล้ว
เราก็เลยต้องพาหนูไปที่อื่นที่เขาหาไม่เจอ
ถ้าป้าแก้มัดให้แล้ว หนูจะยอมไปกับเราดีๆ มั้ยจ๊ะ
[เสียงหวาน] นะจ๊ะ
เยี่ยมเลยจ้ะ
หนูเป็นเด็กกล้าหาญมากๆ เดเร็ค หนูรู้เอาไว้เลยนะ
กล้าหาญ…
- [วิล] แม่! - ตอแหล!
[โรบิน] ฉิบหายละ
[ดนตรีรุกเร้าสื่อถึงเหตุร้าย]
- ปล่อยฉันนะ! อย่ามาจับฉัน! - อยู่เฉยๆ ขอร้องล่ะ
ประตู! ปิดประตู!
ปล่อยฉันนะ! ออกไปเดี๋ยวนี้!
- อยู่เฉยๆ เถอะ! - ออกไปให้พ้น!
ใครก็ได้ ช่วยผมจากไอ้พวกนี้ที!
- ออกไปเดี๋ยวนี้! ปล่อย! อย่ามาจับฉัน! - [วิล] เดเร็ค
แม่ เอาเชือกมาให้ผมหน่อยเร็ว!
[หายใจสั่นลนลาน]
- ปล่อยฉันนะ! เอาไปกิน! - โอ๊ย!
[หอบ]
อยากลองก็มา ไอ้เด็กเวร!
เวร!
[ดนตรีลุ้นระทึก]
ย้าก!
ไอ้น้อง คุณป้าเค้าไม่ได้โกหกเธอนะ
คุณวอทซิทเป็นคนเลวสุดๆ เขาเป็นคนส่งสัตว์ประหลาดมาจับนาย
ไปกินขี้ไป!
โอ้โห อะไรวะ
หาเรื่องตายซะแล้วนะ ไอ้เด็กเวรเอ๊ย!
เธอมันโรคจิต ต้องถูกตำรวจจับเข้าคุก!
- มีสัตว์ประหลาดกำลังมานะ ป้าพูดจริงๆ - เราช่วยนายอยู่นะ รู้ตัวบ้างมั้ยเนี่ย
- ล้า ลา ลา ลา - เดเร็ค ขอร้อง!
ลงมาเดี๋ยวนี้เลย
ล้า ลา ลา ลา จ้างให้ก็ไม่ฟัง!
[ทุกคนเกลี้ยกล่อมเดเร็คต่อเนื่อง]
[เดโมกอร์กอนร้องเสียงสั่นต่ำแว่วๆ]
[ดนตรีสื่อถึงสิ่งชั่วร้าย]
[หายใจแรง]
[เดโมกอร์กอนคำรามต่ำ]
[เดโมกอร์กอนร้องเสียงแหลม]
ถอยไป!
[คำราม]
ถ้าอยากได้เขา ก็ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ
[เสียงประหลาดในหัวสั่นรัว]
- [คำรามขู่] - [ฮึดสู้]
[จอยซ์ร้องต่อสู้]
[เดโมกอร์กอนร้องโหยหวน]
[กรีดร้อง]
[หัวเราะสะใจ] กลิ้งไปแล้วว่ะ เต็มเปาเลย
[ยางเสียดสีถนน]
- [ร้องเสียงสั่นแหลม] - [ตัวส่งสัญญาณดัง]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ตัวส่งสัญญาณดังต่อเนื่อง]
[ดนตรีกดดันชวนลุ้น]
มันมุดกลับ! วิ่งย้อนมาหาเรา!
เร็วเข้า รออะไรอยู่วะ รีบกลับรถดิ
เดี๋ยวๆๆ ประตูมันเหมือนบ๊อปเปอร์เนยถั่วใช่มั้ย
- [แนนซี่กับโจนาธาน] ฮะ! - ข้างนอกมันจะกรอบๆ แข็งๆ
แต่พอเรากัดเข้าไป ก็จะเป็นไส้นุ่มๆ เหนียวๆ
- ฮะ! - เฮ้ย! นายพูดอะไรของนายวะเนี่ย!
ถ้าเราซิ่งให้เร็วพอ รถก็จะทะลุเข้าไปประตูได้
แล้วเราก็จะตามไอ้เดโม ในโลกกลับด้านที่เป็นถิ่นของมันเอง
- กลับไปถึงบ้านมันเลย - สัญญาณจะหายไปแล้ว!
เราตามอะไรไม่ได้หรอกถ้ารถเราชน
ไม่ชนหรอกถ้าประตูมันเหมือนบ๊อปเปอร์!
สัญญาณจะหายแล้ว!
[ดนตรีกดดันชวนลุ้นต่อเนื่อง]
เอาเลย
- คุณพระช่วย ให้ตายเหอะ - แม่เจ้า!
- พระเจ้าๆ - ไม่ต้องกลัวๆๆ
[ดัสติน] ไม่นะ ไม่!
- ไม่มีทางๆๆ - เข้าไปไม่ได้หรอก
- มันไม่ใช่บ๊อปเปอร์ หยุด! - หยุดเดี๋ยวนี้! ให้ตายสิโว้ย!
- แม่เจ้า! - พระเจ้าช่วย
- ช่วยลูกด้วย - จับไว้ๆ
[กรีดร้องดังลั่น]
- [ทุกคนหัวเราะ] - [โจนาธาน] คุณพระช่วย
เฮ้ย เราทำได้! วู้!
- [สตีฟ] เหมือนบ็อบเปอร์จริงๆ ฮ่าๆๆ - [โจนาธาน] วู้วว!
สัญญาณล่ะ
- แรง! - โว้ว พระเจ้าช่วย
- [สตีฟหัวเราะสะใจ] - ไม่รอดแน่ ไอ้ผีเปรตเอ๊ย ไม่รอดแน่!
[ฟ้าผ่าครืน]
[คำรามเสียงสูง]
[กรีดร้องทรมาน]
[เฮือก]
วิล! วิล!
[ดนตรีบีบคั้นอารมณ์]
- [วิลสะอื้น] - แม่อยู่นี่แล้ว วิล
ไม่เป็นไร
แม่อยู่นี่ แม่อยู่นี่
[วิลสะอื้นต่อเนื่อง]
[เสียงก้อง] แม่อยู่นี่จ้ะ ลูกแม่
[วิลสะอื้นดังกึกก้อง]
[เพลงเปิดเรื่องบรรเลงด้วยซินธิไซเซอร์]
(สเตรนเจอร์ ธิงส์ 5)
(บทที่สี่: พ่อมด)
เอ่อ ฮ็อก… ฮ็อกเคอตี้ พ็อกเคอตี้เหรอ
อ๋อ ใช่ๆ ใช่แล้ว
ฮ็อกเคอตี้ พ็อกเคอตี้ ว็อกเคอตี้ แว็ก สิ่งละอันพันละน้อย
- รออีกเดี๋ยวเดียวก็เสร็จแล้ว - อะไรนะ
เก็บของอีกแป๊บเดียว
[ดนตรีออร์เคสตราจากทีวี]
[เห่า]
เงียบน่ะ!
[หมาเห่าต่อเนื่อง]
เจลลี่!
[เคาะประตูแรง]
อลัน มิลเลอร์
[ตะกุกตะกัก] เอ่อ ขอโทษครับ มีเรื่องอะไรเหรอ
เรื่องลูกสาวคุณครับ
[หายใจสั่นกลัว]
[ดนตรีเศร้าหดหู่]
[ว.ทหารดังแว่ว]
(สารวัตรทหาร)
[รถแล่นความเร็วสูง]
(สุสานโรนฮิลล์)
เหมือนไอ้ตัวนั้นมันจะมาทางลัดทะลุสุสานโรน
- เกือบถึงเขตเคาน์ตี้เลยนะ - นี่มันไม่เหนื่อยบ้างรึไงวะ
เอ่อ แย่หน่อยนะ เหมือนจะตรงข้ามเลย
ฉันว่ามันวิ่งเร็วขึ้นอีก
- เฮ่ย ฮะ! - ตอนนี้สัญญาณจะหายแล้ว
เฮ้ย พูดเป็นเล่นไปได้
- เร็วกว่านี้ได้มั้ย - ลองดู
- [เร่งเครื่อง] - [ยางเสียดสีถนน]
- เฮนเดอร์สัน บอกฉันด้วยสิ เป็นยังไงบ้างอะ - [ดนตรีลุ้นระทึก]
- เฮนเดอร์สัน - เดี๋ยว ตอนนี้มีคลื่นรบกวนเข้ามา
- มันใช่เรื่องสำคัญตอนนี้มั้ย - มันแปลว่าฉันไม่ได้ยินสัญญาณไง
- ก็ฟังให้มันดีๆ สิ เฮนเดอร์สัน - นี่ อย่าเถียงกันสิ
- ลองเอาหูฟังไปใส่มั้ยเล่า แล้วหาให้เจอ - ฉันขับรถอยู่!
- เออ นายขับรถไป ส่วนฉันเป็นคนนำทางไงวะ - ฉันขับรถอยู่โว้ย
- นั่นอะไร - ฉันไม่รู้
สตีฟ ช้าหน่อย
- [ดัสตินกับสตีฟเถียงกันต่อเนื่อง] - [โจนาธาน] สตีฟ!
- สตีฟ สตีฟ ระวัง! - สตีฟ ระวัง!
- [แนนซี่] สตีฟ ระวัง! - เวร
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
[จอยซ์ผ่านว.เสียงก้อง] โจนาธาน นี่แม่นะ ถ้าได้ยินแล้วตอบด้วย เปลี่ยน
โจนาธาน ช่วยตอบแม่ด้วย
โจนาธาน แนนซี่ ดัสติน นี่จอยซ์นะ ช่วยตอบกลับมาด้วย
[โรบิน] ไงคะ
ได้มั้ยคะ
เอ่อ มองแง่ดีก็แปลว่าพวกเขาเข้าไปได้
อยากดูมั้ยพวกเขาไปไหน
[ดนตรีมีจังหวะสื่อถึงปริศนา]
[ดนตรีลึกลับ]
นี่อะไร
[วิล] ผมไม่รู้ แต่
ผมรู้สึกได้ว่ามันสำคัญกับเขา
กับคุณ… วอทซิท
ชื่อจริงของเขาคือเฮนรี่
อีกชื่อคือเว็คนา
อีกชื่อคือวัน
ชื่อจะเยอะไปไหนอะ
เงียบปากแล้วตั้งใจฟังไป ไอ้เด็กเวร
ผมรู้สึกว่าเขาไม่อยากผมให้เข้าไป
ไม่ ผมไม่ควรจะได้เห็นมัน
นายไม่เคยอยู่ใกล้จิตรวมขนาดนี้มาก่อน
แต่เมื่อกี้มันแค่ไม่กี่เมตร
บางทีที่กะต๊าก ถ้าสัญญาณมาแรงเกินไป
ระบบทั้งหมดจะรับไม่ไหว
ฉันว่าเมื่อกี้ก็คือนายรับไม่ไหว
นายไม่ได้แค่เชื่อมต่อเข้าไปในจิตรวม
แต่นายต่อสายตรงกับศูนย์ควบคุมของมันเลย
แล้วฮอลลี่ ฮอลลี่อยู่ไหน
ฮอลลี่ ฮอลลี่อยู่ อยู่…
ฮอลลี่ติดอยู่ใน… ในเสาแหลม
แล้วกลายเป็นส่วนนึงของมัน เหมือนมันกำลังทำอะไรบางอย่างกับเธอ
แล้ว… แล้วมีคนอื่นอีก
คนอื่นอีกสามคน
นึกว่าเว็คนาจะมาเอาแค่ไอ้เด็กเวร
คิดเหมือนกัน แต่ที่ฉันรู้เรื่องเดเร็ค ก็เพราะว่าเขาเดินผ่านฉัน
เพราะบุญพาวาสนาส่ง
- ได้ยินปะ บุญพาวาสนาส่ง - แปลว่าไร ฉันไม่รู้
ฉันไม่ชอบไอ้เสาแหลมที่เหลือว่างๆ อยู่พวกนี้เลย
คิดดูนะ คืนแรกเว็คนาจับฮอลลี่ไป คืนที่สองจับไปอีกสามคน
- เขาหนักข้อขึ้นและเขาจะเอาเพิ่มอีก - [โรบิน] ใช่
อีกแปดคน ถ้าตรงตามภาพนี้ทั้งหมดก็รวมเป็น 12
เขาจะเอาไปทำไม ทำไมต้องเป็นเด็กด้วย
- ทำไมต้อง 12 - [วิล] ก็ไม่รู้
แต่เราต้องไม่ให้เขาจับใครไปอีก
เพื่อซื้อเวลาให้ดัสตินกับคนอื่นหาที่นี่และฮอลลี่เจอ
ถ้าเราระบุเป้าหมายของเขาได้ชัดๆ แล้วพาออกจากฮอว์กินส์
พ้นเงื้อมมือเว็คนา
เราโดนกักบริเวณอยู่นะ
- ไม่ใช่แค่นั้น - มีปัญหาอีกอย่างนึง
[ปนหอบ] ตอนมาที่นี่ เราเห็นทหารพาเด็บบี้ มิลเลอร์
ขึ้นรถบัสกับเด็กอีกหลายคน
เราตามไปดูอีกสองช่วงถนน แล้วก็มีเด็กๆ ถูกพาไปอีก
[ปนหอบ] เออ แล้วพวกนั้น ไม่น่าจะพาเด็กๆ ไปโรงเรียน
มันไม่ได้มีแค่เว็คนาที่จับเด็กไป
[ดร.เคย์] อีเลเว่นอยู่ที่บ้านพวกวีลเลอร์ คืนเดียวกับที่ฮอลลี่ถูกจับไป
ยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อมา มีเด็กหายไปอีกสามคน
ในฮอว์กินส์มีเด็กอายุเก้าถึงสิบขวบ ทั้งหมด 73 คน
ถ้ารูปแบบยังเหมือนเดิม เป้าหมายต่อไปก็จะอยู่ในเด็กกลุ่มนี้
แล้วคุณเชื่อว่าอีเลเว่นจับเด็กพวกนี้ไป
เพื่ออะไรเหรอ
จับไปฆ่า จับไปช่วย สาเหตุอะไรก็ไม่สำคัญ
แล้วเด็กพวกนี้ ตอนนี้อยู่ไหน
กำลังไปถึงแม็คซีในเร็วๆ นี้ และคุณต้องไปที่นั่น
ผมควรไปตามหาผู้หมวดเอเคอร์ส ถ้าเจอเอเคอร์สก็เจอ…
คุณจะเจอศพคนตาย
ไปรายงานตัวที่แม็คซี ผู้พัน นั่นเป็นคำสั่ง
[ดนตรีอึมครึมตึงเครียด]
ท่านนายพลครับ
ด้วยความเคารพครับ
เด็กๆ อยู่ในอันตราย
การใช้เป็นเหยื่อล่อนี่มัน…
มันทำไมงั้นเหรอจ่า
[ดนตรีสื่อถึงสิ่งชั่วร้าย]
หละหลวม
ถ้ามันจะหละหลวม ก็เพราะคุณคุ้มครองเด็กๆ ไม่ได้
จะบอกว่าคุณคุ้มครองพวกเขาไม่ได้เหรอ คุณจ่า
ไม่ครับ
ดี
[นกร้อง]
ขอโทษที่ทำให้ตกใจ
ฉันไม่ได้เจอใครมา… นานมากๆ แล้ว ก็เลย…
ฉันคงจะดีใจน่ะ
ข่าวดีคือแผลไม่น่าจะลึก
ไม่ถึงขั้นต้องเย็บ
แต่คงแสบน่าดู เนอะ
เธอพูดกับฉันได้นะ
ฉันไม่กัดหรอก
นี่เธอจำฉันได้ใช่มั้ย
ฉันเคยไปบ้านเธอ
แบบ… บ่อยมาก
เธอชื่อแม็กซ์ แม็กซ์ เมย์ฟิลด์
เธอเล่นสเกตบอร์ดและฟังซาวด์อะเบาท์ตลอด
นั่นแหละ
- แต่… - ฉันนอนโคม่า
อยู่โรงบาล แล้วมาอยู่นี่ได้ไงเหรอ
เป็นคำถามที่มีเหตุผลมากๆ
- [กิ่งไม้หัก] - [ดนตรีสื่อถึงอันตราย]
ที่นี่ไม่ปลอดภัย เราต้องเผ่นละ ไปเร็ว
[ฮอลลี่] เราจะไปไหนกัน
[แม็กซ์] บ้านฉัน
[ฮอลลี่] ฉันไปไกลไม่ได้ เพราะฉันออกมาหาเฮนรี่
- รู้จักเฮนรี่มั้ย - ก็น่าจะรู้แหละ
เขาเขียนโน้ตนี่ไว้ให้ฉัน เนี่ย ดู
เนี่ย เขาบอกว่าให้ฉันมาตามตรงกากบาทตรงนี้
ฉันว่าเขาน่าจะมีปัญหาเกี่ยวกับพวกสัตว์ประหลาด
เฮนรี่มีหลายอย่าง แต่เขาไม่มีปัญหา กับพวกสัตว์ประหลาดแน่นอน
- ไม่ ดูก่อน ในโน้ตนี้มันเขียนไว้ว่า… - ฉันรู้ว่ามันเขียนว่าอะไรบ้าง
- งั้นรู้ได้ไงว่าเขาไม่มีปัญหา เขาบอกให้รีบมา - ฮอลลี่
ฉันรู้ว่ามันเขียนว่าไง เพราะเฮนรี่ไม่ได้เป็นคนเขียน ฉันเขียน
[ดนตรีหยุดชะงัก]
[ตะกุกตะกัก] ฉันไม่เข้าใจที่เธอพูดอะ
ฉันขอโทษ
ฉันก็ไม่อยากโกหก ฉัน… ฉันต้อง… ต้องให้แน่ใจว่าเธอจะมา
เธอเป็นพวกนั้นใช่มั้ย
- เป็นพวกไหน - สัตว์ประหลาด
- หน้าฉันเหมือนสัตว์ประหลาดเหรอ - ฉันไม่รู้ เธออาจจะแปลงร่างมา
เธอแต่งตัวพิลึกแล้วก็นอนโคม่าอยู่
โอเค
งั้นสัตว์ประหลาดจะรู้มั้ยว่า พี่ชายเธอจะทำผมทรงโมฮอว์ก
แต่พี่สาวเธอห้ามไว้
ช่วยเขาไม่ให้กลายเป็นเด็กม.สี่ ที่ต้องขายหน้าประชาชี
หนักสุดในประวัติศาสตร์ฮอว์กินส์ไฮ
เขาทำโมฮอว์กสีอะไร
ส้มแซ่บ
ส่วนตัวฉันคิดว่าการใช้คำว่าแซ่บมันย้อนแย้ง แต่…
คนว่าฉันชอบคิดลบ
แต่ฉันแค่พูดจากใจจริง
[ดนตรีลึกลับแต่อบอุ่น]
มาสิ
เชิญเลย
นี่
ที่นี่วิวสวยด้วยนะ
[ดนตรีอบอุ่นสดใส]
[เสียงก้อง] เราอยู่ไหน
[เสียงก้อง] อยู่ในความทรงจำ
ซึ่งอยู่ในโลกที่มีความทรงจำเป็นพันๆ หมื่นๆ มัน…
อาจจะดูสวยงาม
แต่ไม่เลย
ที่นี่ โลกนี้…
มันคือคุก
[ดนตรีสื่อถึงความกังวลใจ]
คุกของเฮนรี่
[ดนตรีสื่อถึงความชั่วร้าย]
[ดนตรีตึงเครียดมีเลศนัย]
[หอบกลัว สะอื้น]
ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะหนู
พวกนี้เขาเป็นคนดี และจะคอยดูแลให้ทุกคนปลอดภัย
ลองคิดซะว่าเรามาทัศนศึกษากันนะ
อือฮึ เป็นการเรียนรู้นอกโรงเรียนไงจ๊ะ
(ห้ามเข้า)
ของบรรทุกมาถึงแล้ว ย้ำอีกครั้ง ของบรรทุกมาถึงแล้ว
[ทหารสั่งการแว่วๆ]
ถูกพาไปที่โรงนอนที่สอง ถัดจากห้องสมุด
[ดนตรีตึงเครียดมีเลศนัยต่อเนื่อง]
อุโมงค์
เนี่ย ดูสิ อุโมงค์ทางทิศเหนือของแม็คซี มันผ่านโรงนอนพวกนี้พอดีเลย
- โชคดีจัง - ต้องโชคดีสักวันบ้างเหอะ
ต้องใช้โชคมากกว่านี้ แผนเราถึงจะสำเร็จ
[วิล] ถ้าเราเดาถูก พวกทหารก็เอาเด็กๆ ไปคุ้มครอง
โรงนอนนี้ก็จะถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนา
มัน… มันแปลว่าเรา จะต้องขุดขึ้นไปหาโรงนอนไม่ให้ใครรู้
พาเด็กๆ ไปส่งให้เมอร์เรย์ พาออกจากฮอว์กินส์
ก่อนจะมีใครรู้ว่าพวกเขาหายไป
- ดิ๊ก - [ทั้งคู่] ฮะ
ฮะ โอ้!
โทษที ฉันพูดออกไปเหรอ ฉันนึกว่าฉันคิดในใจ แต่…
ทุกคนรู้จักทอม ดิ๊ก กับแฮร์รี่ใช่มั้ย
ถามจริง ไม่เคยดู "แหกค่ายมฤตยู"
- [เพลงธีมจาก "แหกค่ายมฤตยู" บรรเลง] - คือ… หนังเรื่องนี้มันเกี่ยวกับเชลยสงครามนะ
พวกเขาถูกขังในไว้โรงนอนเหมือนแบบนี้เลย
แล้วก็ต้องหนีออกมา ก็เลยขุดอุโมงค์
แล้วตั้งชื่อว่าทอม ดิ๊ก และแฮร์รี่
พวกเขาต้องไม่ให้พวกนาซีเห็น
ก็เลยเอาทอมไว้ตรงมุมมืดๆ เอาแฮร์รี่ไว้ใต้เตา
แล้วเอาดิ๊กไว้ในห้องน้ำ และสำหรับเราแล้ว ฉัน… ฉันชอบดิ๊ก
อุ๊ย เอิ่ม โทษที ห้องน้ำน่ะ คือที่จริงฉันไม่… ช่างมันเถอะ
โอเค สมมติว่าเราเลือกดิ๊ก
เราจะหาห้องน้ำเจอได้ไง
แล้วจะพาเด็กๆ ไปห้องน้ำยังไง
แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเด็กคนไหนที่เว็คนาเล็งไว้อะ
ต้องใช้คนวงใน คนที่เข้าไปในโรงนอนได้
วัดระยะทางไปห้องน้ำ หาว่าเด็กคนไหนเคยเห็นคุณวอทซิท
แล้วก็หลบหลีกพวกทหารได้ด้วย
ก็เป็นแผนที่ดีมาก แต่ฟังแล้วเหมือนมันจะ…
เหมือนมิชชั่นอิมพอสซิเบิล
ใช่ แล้วคือ ไมค์ [อึกอัก] นายจะส่ง เจมส์ บอนด์ไปเหรอ หรือแม็กนั่ม
ไม่ๆๆ ไม่ต้องใช้สายลับระดับโลก
ใช้ที่ตรงข้ามเลย ต้องใช้… คนที่ไม่มีใครสงสัย
คนที่เดินเข้าไปได้เลย ไม่มีใครถาม
เด็กที่ไม่โดนพวกทหารจับขึ้นรถไป
[เพลงสดใสน่ารัก จาก "แหกค่ายมฤตยู" บรรเลง]
ไรอะ
- [ฟ้าผ่า] - [กระแทกประตู]
[ฟ้าผ่า]
มีต๋อยสองคนบนหอข้างประตูทิศตะวันตก
อีกคนนึงอยู่บนหอข้างประตูตะวันออก
บนพื้นมีหนึ่ง สอง สาม สี่คน
ขอให้เธอคิดถูกว่าเว็คนาอยู่ในนั้น
เพราะเราอาจตายกันตอนที่บุกเข้าไป
ถูกอยู่แล้ว
เธอจะคิดถูกไปซะทุกอย่างไม่ได้หรอก เพราะทฤษฎีเธอมันไม่ถูก
- ทำไมอะ - ก็คริปโตไนท์ไง
แปลว่าเว็คนาอยู่ในนั้น เขาไม่มีพลัง
แล้วถ้าไม่มีพลัง เขาจะไปลักพาตัวฮอลลี่ได้ยังไง
ไว้ถามเขาก่อนเราจะฆ่าเขา
รั้วนั่นสูงเท่าไหร่เหรอ
นี่ ไม่ต้องคิดจะโดดเลย
ทำไมอะ
เพราะนี่มันไม่ใช่การฝึกซ้อม นี่คือสถานการณ์ในโลกจริง
แล้วหลังคาก็เป็นโลหะ
ถ้าเธอโดดลงไปตรงนั้น พวกมันได้รู้ตัวกันทั้งฐาน
ไม่รู้ ถ้าหนูกะให้พร้อมฟ้าร้อง
[ขำประชด] จ้า
ฟ้าร้องวิที่เจ็ด
- [ฟ้าผ่า] - โอเค
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก
[ฟ้าร้อง]
เจ็ดวิ
โอเค แค่โชคดีแหละ
- [ผ่านว.] ฮ็อปเปอร์ ได้ยินเรามั้ย นี่ดัสตินพูด - ดัสติน
[ดนตรีลุ้นระทึก]
- ฮ็อปเปอร์ ได้ยินเราเปล่า นี่ดัสตินพูด - [ฮ็อปเปอร์ลนลาน]
นี่ๆ เอ่อ นี่ฮ็อป ฉันได้ยินแล้ว
เช็ดโด้! โอเค เอ่อ พวกเขายังอยู่
- เอ่อ… - แอล แอลอยู่ด้วยมั้ย
แอลล่ะ แอลอยู่ด้วยกันมั้ย เปลี่ยน
อยู่ เอ่อ… ฉันอยู่นี่ เปลี่ยน
โอเค เยี่ยม สุดยอดเลย
ไม่รู้ตอนนี้ทำไรกันอยู่ หรือกำลังติดธุระสำคัญอยู่นะ แต่…
- ดัสติน เร็วๆ - มาหาเรา
คือ มาเจอเราที่โบสถ์ของสุสานโรนด้วยนะ
สุสานโรนเหรอ พวกเธอติดต่อมาจากที่นั่นได้ยังไง
เอ่อ คุณไม่รู้ เราอยู่ในโลกกลับด้าน
อะไรนะ
สรุปสั้นๆ นะ เราตามเดโมกอร์กอนเข้ามา โดยใช้ตัวส่งสัญญาณ
แต่ดันชนกำแพงอย่างจังเลยแหละ ชนจริงๆ
บีเอ็มของสตีฟคาอยู่ เลยจะให้แอลมาใช้พลังแงะออก
เพราะจะได้ตามหาเดโมกอร์กอนต่อ
ซึ่งเราคิดว่าจะทำให้เจอฮอลลี่ มีเหตุมีผลพอมะ
จะเอาข้อมูลเพิ่ม หรือถาม หรือกังวลมะ เปลี่ยน
ชนกำแพงเหรอ
กำแพงที่ว่าคือแบบไหน
- เอ่อ… มันก็… อธิบายยากอะนะ - [ดนตรีลึกลับชวนขนลุก]
- คือมัน… - [แนนซี่] ใหญ่
[โจนาธาน] ขยะแขยง
[สตีฟ] เหม็นเหมือนจั๊กกะแร้เฮนเดอร์สัน
เออ เราก็เจอเหมือนกัน แต่ว่าไม่ใช่ที่สุสานโรน
เราอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ จากสะพานเฮเกนเก่าครึ่งโล
นั่นอีกฟากของเมืองเลยนะ
น่าคิดแฮะ
ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่คิดว่าฮอลลี่อยู่ข้างใน
ไม่ต้องพยายามแหวกเข้าไปเลย ไม่มีหวัง
กำลังหาวิธีอยู่
- เฮ้ย แนนซ์ แนนซ์ - หาวิธีอยู่เหรอ วิธีแบบไหน
[เฮลิคอปเตอร์บินผ่าน]
[แนนซี่ผ่านว.] เดี๋ยว หาวิธีแบบไหนเหรอ ฮ็อปเปอร์
เดี๋ยวเราต้องจำกัดการใช้คลื่นวิทยุก่อนนะ
เดี๋ยวเราไปหา รออยู่เฉยๆ
[อีเลเว่น] พวกเขาปลอดภัยมั้ย
เทียบกับเราก็… ใช่
โอเค
ลองดูซิว่าซ้อมแล้วได้ผลมั้ย
จะให้หนูโดดเหรอ
รีบไป ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ
[แม็กซ์] คำสาปของเว็คนา
มันไม่เคยจางหายไป
มันตามเราไปตลอด
พอเขาจับเหยื่อคนมาคนนึง
ก็จะเปิดประตูบานใหม่
ประ… ประตูมาโลกกลับด้านเหรอ
ตอนจับฉันมา เขาเปิดบานที่สี่ บานสุดท้าย
ฉีกฮอว์กินส์เป็นสองฟาก
เดี๋ยว แต่ถ้าคุณวอทซิท… ไม่สิ เฮนรี่ จับเธอมา
เธออยู่นี่ได้ไง
ฉันควรจะตายใช่มั้ย
ไม่เป็นไร คำถามไม่ผิด
ฉันควรตายจริงๆ แหละ
และฉันตายไป…
แป๊บนึง
[กระดูกหัก]
[กรีดร้อง]
[แม็กซ์] ฉันไม่รู้ฉันวูบไปนานแค่ไหน
แต่… ฉันรู้สึกบางอย่างร้องเรียกฉัน
- [เฮือก] - [กระแสไฟรวน]
[ดนตรีอึมครึมสื่อถึงเหตุร้าย]
[กริ่งดัง]
[คนคุยกันแว่วๆ]
[เพลง "Sh-Boom" ของ The Chords บรรเลง]
[จอยซ์] คืนเดียวเท่านั้น ห้ามพลาดนะ ค่าตั๋วแค่ 50 เซ็นต์
หรือสองสลึงสำหรับพวกชอบคิดเลข
- จอยซ์! ละครเฉิ่มเบ๊อะของเธอเหรอ - นายต้องไปนะ แฮร์ริงตัน
[ปนขำ] คืนวันศุกร์เหรอ ฝันไปเหอะ
แม่นมาก ไอ้กร๊วก
[แม็กซ์] ฉันโผล่ไปอยู่ในยุคสมัยอื่น
ของฮอว์กินส์
(ปี 1959)
สามสิบปีที่แล้ว
ย้อนเวลา
แต่ฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้นจริงๆ
ไม่ได้ไป ฉันเป็นแค่…
ผู้สังเกตการณ์
(นำแสดงโดย ฮ็อปเปอร์ คาเรน)
(และเปิดตัว เฮนรี่ ครีล)
ตอนนั้นเอง ฉันก็เข้าใจ
ฉันติดอยู่ในความคิดของเฮนรี่ ความทรงจำเขา
มันเหมือนโลกแห่งฝันร้ายที่เป็นคุก
ซึ่งปกครองโดยไอ้ผีเปรตที่เป็นโรคจิต
[ดนตรีหมองหม่น]
เหมือนแคมาซอตซ์
แคมา… ฮะ
แคมาซอตซ์ ในย่นเวลาทะลุมิติ
- ฉันไม่เคยอ่าน - ต้องอ่านนะ สนุกมาก
แคมาซอตซ์คือดาวเคราะห์ดำมืดที่ควบคุมโดยอิท
ที่เป็นสมองชั่วร้ายขนาดใหญ่ยักษ์ไม่มีร่าง
นั่นแหละ พ่อเม็ก… เม็กเป็นนางเอกของเรื่อง
พ่อเม็กถูกจับไปขังที่นั่น
คือ… เฮนรี่ก็เหมือนอิท
ส่วนเธอก็เหมือนพ่อของเม็ก
โอเค คือ…
ไม่รู้ว่าพ่อเม็กจะเห็นด้วยมั้ย แต่ในมุมมองของฉัน
พอเราเป็นนักโทษที่อยู่ในคุกที่เป็นโลกเหลวแหลก
มันก็มีประตูไม่กี่บานให้เลือก
บานแรก คือฆ่าตัวตาย
บานสอง ยอมรับชะตา
- หรือบานสาม… - หนีออกมา
ฉันเลือกบานสาม
ดูเหมือนว่าจะดีที่สุดแล้ว
[ดนตรีสดใสขึ้น]
ฉันเลยไปเรื่อยๆ
จากความทรงจำนึงไปอีกอัน
แต่ว่าที่นี่มันคือเขาวงกต
แล้วก็หลงทาง เลยหันกลับ ฉันย้อนกลับไปไกลซะจน
ฉันวนกลับมาจุดเริ่มต้น
[ดนตรีชวนสยอง]
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงเธอ
[เพลง "Running up that Hill (A Deal With God)" ของ Kate Bush]
เสียงของเคท บุช
เคท บุชเป็นเพื่อนเธอเหรอ
ว่างั้นก็ได้
[เพลง "Running up that Hill (A Deal With God)" บรรเลงต่อ]
[แม็กซ์] เสียงเพลงมันหาเราจนเจอได้ แม้ในที่มืดมิดที่สุด
ลูคัสเคยใช้มันเชื่อมต่อถึงฉัน เพื่อพาฉันออกจากจิตของเว็คนา
สู่แสงสว่าง
[เพลง "Running up that Hill (A Deal With God)" บรรเลงต่อ]
[เพลงหยุดกะทันหัน]
แล้วเสียงเพลงนี่ก็คือมาจาก… จากลูคัส จากโลกจริงเหรอ
[ดนตรีลึกลับมีความหวัง]
ถึงจะนานขนาดนี้แล้ว
เขาก็ไม่ยอมถอดใจเรื่องฉัน
ถ้าเธอตามเสียงเพลงนี้ไป
จะเป็นไงอะ
มันก็จะพาฉันออกจากที่นี่
กลับบ้าน
[ปนสะอื้น] ตอนนั้นฉันคิดงั้น
แต่แล้ว
[เสียงก้อง] ทุกอย่างก็พินาศ
[เพลง "Running up that Hill (A Deal With God)" บรรเลงต่อ]
[ดนตรีอึมครึมตึงเครียด]
[ทหารคุยกันผ่านว.แว่วๆ]
[ทหาร 1] ปิดล็อกแล้ว ห้ามใครเข้าใกล้รถบรรทุกนะ
เฮ้ย!
ทำอะไรของเอ็งวะ อ่านไม่ออกรึไง ห้ามคนนอกเข้า
ครับ ผมเห็นครับคุณทหาร
แต่คือ… โรงเรียนผมหายไป
(เขตหวงห้าม)
- [เดเร็คครางโดนผลัก] - [ทหาร 1] เอ้า มา
[ดนตรีลุ้นระทึก]
เดินให้เร็วๆ
เฮ้ย เช็ดโด้! อันนั้นปืนเลเซอร์อ๊ะป่าวอะ
อาจจะใช่
และเอ็งจะโดนยิงถ้าไม่เดินให้เร็วๆ
เด็กๆ นี่!
เด็กๆ
โอ๊ย! จะเล่นเหรอ
หยุดเลยนะ วางลงเดี๋ยวนี้
อ๊ะ! อ๊ะๆๆ อ๊ะๆๆ
นี่พลทหารแชปแมน เอ็งต้องเชื่อฟังคำสั่งเขา
ถ้ามีคำถามอะไร ก็ถามเขาเอา
ผมต้องไป… ปลดทุกข์ที่ไหน
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
เบรกเกอร์บาร์
นี่พลั่ว
แว่นนิรภัยห้าอัน
ล้อสำรวจรังวัด และ…
รอตบมือนะ
[ขำเบา]
เลื่อนของซานต้า พร้อมให้กวางเรนเดียร์มาลากแล้ว
เรามีที่นั่ง มีเข็มขัดนิรภัย ผนังบุโฟมให้อย่างดี
มีทุกอย่างที่เด็กถูกลักพาตัวจะปรารถนา
บุโฟมเหรอ
จะบรรทุกไข่ก็ต้องไม่ให้มันแตกสิจ๊ะ [หัวเราะ]
[เดเร็คผ่านว.] เข้ามาแล้ว ได้ยินมั้ย ย้ำอีกครั้ง เข้ามาแล้ว ได้ยินฉันมั้ย
- จ้ะๆ ได้ยินแล้ว ได้ยินแล้ว หนูอยู่ไหนอะ - [ดนตรีสื่อถึงปฏิบัติการ]
ห้องน้ำในสุด จากประตูหน้า เดินเข้ามา 45 ก้าว
[จอยซ์ผ่านว.] เก่งมาก ทีนี้ก็ไปหาคนที่เคยเจอกับคุณวอทซิท
แล้วเราจะรีบไปรับหนูเลย
เอ่อ แล้วจำไว้นะ หนูไม่ใช่เดเร็คเด็กเวรนะ หนูคือ…
เดเร็คเด็กน่ารัก
[ดนตรีคึกคักสื่อถึงปฏิบัติการ]
(ชำรุด)
[เพลงหยุด]
โอเค พอเธอเปิดประตู ให้ฉันเข้าไปข้างในนั้นได้แล้ว เราก็…
- คุณนำ [หอบ] - ถูกต้อง
แล้วคุณ
- ฉันจะทำลายคริปโตไนท์ของเธอ ไม่ต้องห่วง - [หอบ]
โอเค
[อีเลเว่นพ่นลมหายใจมุ่งมั่น]
[พ่นลมหายใจกังวล]
[ดนตรีอึมครึมลุ้นระทึก]
[พ่นลมหายใจกังวล]
[ลมพัดหวีดหวิว]
[ฟ้าผ่า]
[ดนตรีรุกเร้าลุ้นระทึก]
เอาเลย ลุยเลย เอาเลย เธอทำได้ เธอทำได้!
[ฟ้าร้องดังสนั่น]
[ครางหยุด]
[ถอนใจโล่งอก]
[ออกแรงโดด]
[ดนตรีรุกเร้าลุ้นระทึกต่อเนื่อง]
[หอบ]
เดี๋ยว ยังเร็วเกินไป เร็วเกินไป
[ออกแรงโดด]
- [กระแทกเสียงดัง] - [ครางเจ็บ]
แม่เจ้า
[ฟ้าร้องดังสนั่น]
โทษที
[ครางเจ็บ]
อยากให้ฉันหัวใจวายตายรึไง
แต่ถือว่าทำได้ดี
ฮ็อป
ว่าไง
ขอบคุณ
เรื่องอะไร
ที่สอนให้หนู
และเชื่อใจหนู
อยู่แล้ว
[ดนตรีสื่อถึงเหตุร้าย]
[เดเร็ค] วันแห่งการชดใช้กรรมมาถึงแล้ว
ในวาระนี้คุณวอทซิทได้ส่งฉันมา
เพื่อรวบรวมคนที่ถูกเลือก
ถ้าคุณวอทซิทเคยมาหาใคร ก็จงบอกมา
แล้วเมื่อฟ้ามืด ตามฉันไปที่ห้องสุขา
และฉันจะพาไปหาพระผู้มาโปรดอย่างปลอดภัย
เดเร็คเพี้ยนไปแล้ว
สัตว์ประหลาดกำลังมา และพวกเธอจะตายกันหมด
[แกล้งหัวเราะ] ฮ่าๆ ฮ่าๆ ฮ่า!
[เด็บบี้] เดเร็ค
เธอหมายถึงเฮนรี่รึเปล่า
[ลูคัส] เดเร็คติดต่อมารึยัง
[จอยซ์] ยังเลย
ต้องให้เวลาเขาหน่อย มันยังไม่นานมาก
เฮ้อ ยังทำใจไม่ได้เลยว่า… [หอบ]
ชะตาของโลกนี้ขึ้นอยู่กับไอ้บ้าเดเร็ค เทิร์นโบว์
ตอนนายส่องกระจก นายเห็นนาวิกโยธินในนั้นมั้ย
คนเราบางทีก็ขอแค่มีใครเชื่อมั่นในตัวเรา
ก็สามารถทำเรื่องยิ่งใหญ่ได้
แม่นายกับโรบินเข้ากันได้ดีขึ้นนะ
ที่แม่ไล่ไอ้เดโมนั่นไปได้ก็ไม่ได้เสียหาย
ช่วยชีวิตโรบิน ช่วยทุกคนเลยด้วย
แล้ว… ตอนที่แม่นายถือขวานตอนนั้น
นายเห็นแม่มั้ย แบบ… ผ่านสายตาเดโมอะ
เห็น แล้วฉันก็อยู่ใกล้จิตรวมมาก
จนเหมือนว่าฉันรู้สึกได้เลยว่ามันรู้สึกอะไรอยู่
เหมือนมันโมโห
แต่ฉันก็อยู่ในนั้นด้วย
แล้วฉันก็กลัวด้วย ฉันกลัวว่าแม่จะเป็นอะไร
- นายอยากปกป้องแม่ - ใช่
แต่ แต่… แต่ฉันทำไม่ได้
มัน… มันเหมือนเวลาที่เราดูหนังผี แล้วไม่กล้าไปปิด
[เมอร์เรย์ออกแรงยก] โอมประตูจงเปิด
โอ้ว เชิญ ขอให้สนุก
ขอบใจ
[ดนตรีอบอุ่น]
- แน่ใจนะว่าไม่ได้ทำ - ทำอะไร
ไม่ได้ไปปิดหนังผี
ปกป้องแม่นาย ไม่ใช่ทำตรงข้ามอะ
คือว่า อย่าโกรธฉันเลยนะ ฉันรู้ว่าแม่นายใจสู้ แต่ก็นะ
- ใช่ แม่ตัวกะเปี๊ยกเดียว - ใช่!
และเว็คนาก็ชอบควบคุมจิตรวม เหมือนเป็นนักเชิดหุ่นกระบอก
งั้นตอนที่นายเชื่อมต่อเข้าไปในนั้น ก็อาจจะเชิดหุ่นได้เหมือนกัน
แต่ฉันไม่ใช่เว็คนา
นายก็เป็นนะ
[ขำ] นายจะบอกว่าฉันชั่วร้าย และคิดจะทำลายโลกนี้ให้ได้เหรอ
ก็เออดิ
ไม่ แค่จะบอกว่า นายก็เป็นเหมือนนักเวทเหมือนเขา
แค่ในเกม ไม่ใช่ชีวิตจริง
จริง ในชีวิตจริงนายเหมือนพ่อมดมากกว่า
เพราะว่าพลังมันมาจากในตัวนายไม่ใช่คาถา
[ขำเบา]
นี่ ฉันเคยคิดทฤษฎีที่มันบ้าบอยิ่งกว่านี้มาแล้วนะ
แล้วนี่แอลอยู่ในโลกกลับด้านน่ะ บนนี้ต้องใช้เวทมนตร์ช่วย
[ดนตรีอบอุ่นต่อเนื่อง]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงประหลาดแตกพร่า]
กำลังหาวิธีอยู่เหรอ
คือแบบ ถ้าฮ็อปเปอร์มีวิธีที่จะเข้าไปได้ และหาฮอลลี่เจอ
เขาก็… เขาก็ควรจะบอกพวกเราสิ
ฉันว่าไม่ต้องไปสนใจเขาดีกว่า
ไปต่อเรื่อยๆ หาประตูหรืออะไรก็ได้
เอ่อ แล้ว… คือฉันสงสัยน่ะ
ประตูที่ว่ามันนิ่ม เหมือนขนมบ๊อปเปอร์ของนายเหรอ
ไบเออร์ส ถ้ามีอะไรอยากพูดก็พูดมาเลยดิวะ
ฉันจะบอกว่าจากนี้ไป นายไม่ควรเป็นคนตัดสินใจ
ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว ฉันอีกคน เพราะเราหาน้องฉันอยู่
แล้ว…
ฉันเห็นด้วยกับสตีฟ เราจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้
ฉันไม่รู้เรื่องประตู แต่… กำแพงมันต้องมีจุดสิ้นสุด
มันต้องมีทางให้เข้าไปได้
- [เปิดประตู] - ไม่มีหรอก
กำแพง… มันเป็นวงกลม
วงกลมที่ล้อมโลกกลับด้านเอาไว้ทั้งหมด
อ๋อเหรอ แล้วนายรู้ได้ไง เฮนเดอร์สัน
เพราะฉันไม่หลับ ตอนเรียนพีชคณิตเบื้องต้นเหมือนนาย
[ฟ้าผ่า]
[ดนตรีสื่อถึงการวิเคราะห์]
เครื่องติดตามระยะไกลของฉัน เจอคลื่นแปลกๆ ออกมาจากกำแพง
และฉันหามันอยู่พักนึง แต่ว่าฉันเคยได้ยินมาก่อน
เราสองคนเคย
จำตอนขับหาฮ็อป แล้วนายได้ยินเสียงตรงถนนเออร์วินได้มะ
- ใช่ นายบอกว่าเป็นคลื่นรบกวน - ใช่แล้ว
แต่คลื่นรบกวนนี้มันไม่ได้มาจาก สัญญาณของกองทัพหรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
มันมาจากกำแพงนี้ และที่สำคัญคือ
มันทำให้เรารู้พิกัดสามตำแหน่ง
ฉันเลยโยงเส้นตามจุด
วัดหาจุดตรงกลาง แล้วลากเส้นตั้งฉากโดยคำนวณจาก…
เออ พอแล้ว เราไม่ใช่ครู ไม่ต้องมาแสดงวิธีทำให้ดู
เราเข้าใจละ นายคิดว่ามันเป็นวงกลม
ไม่ได้คิด ฉันรู้ ฉันตรวจทานสามรอบ แล้วมันก็ถูก
แม่เจ้า แล้วไงวะ ไม่เห็นมันจะช่วยให้เราหาฮอลลี่เจอได้ไง
เพราะสิ่งสำคัญมันไม่ใช่วงกลม แต่เป็นจุดศูนย์กลาง
[ดนตรีสื่อถึงการวิเคราะห์ต่อเนื่อง]
ตึกดีโออี กระทรวงพลังงาน
- นั่นมัน... - ห้องแล็บฮอว์กินส์
บังเอิญไหมล่ะที่จุดศูนย์กลางของกำแพง
อยู่ตรงที่ที่เรื่องทุกอย่างเริ่มต้นพอดี
ที่โลกกลับด้านถูกสร้างขึ้น
กำแพงมาจากห้องแล็บเหรอ
ก็ไม่รู้ แต่ฉันว่าเราควรไปดู
ว่ามั้ย
[ดนตรีตึงเครียดสื่อถึงสิ่งชั่วร้าย]
[แม็กซ์เสียงก้อง] เสียงเพลง พาฉันไปยังความทรงจำใหม่
แต่ความทรงจำนี้มีบางอย่างไม่เหมือนเดิม
- [เอฟเฟกต์เสียงรบกวนจี๊ดในหัว] - ฉันอยู่ในนั้น
มันคือวันที่เฮนรี่สาปฉัน
ความทรงจำแรกที่มีฉัน
[ดนตรีลึกลับปนเศร้า]
ใช่มั้ย ที่นี่มันระยำจนไม่รู้จะยังไงแล้ว
แต่ฉันยังมีเสียงเพลงช่วยนำทาง
ฉันเลยตามมันไป
แล้ว… ก็ไปเจอความทรงจำใหม่อีก
[หายใจสั่น]
[ปนสะอื้น] ความทรงจำเลวร้าย
- ปล่อยฉัน! - ตามพี่ไปสู่ความตาย
[กรีดร้อง]
[คำราม]
[ดนตรีลึกลับปนเศร้าต่อเนื่อง]
รู้สึกเหมือนมันไม่มีวันจบ
แต่สุดท้ายแล้วมัน… ก็จบ
มันคือในคืนที่เว็คนาฆ่าฉัน
[เพลง "Running up that Hill (A Deal With God)" บรรเลงต่อ]
คืนที่มันจับฉันมาขัง
ในที่สุดฉันก็หาเจอ
เจอทางออก
[ฟ้าร้องดังกระหึ่ม]
[เพลง "Running up that Hill (A Deal With God)" ต่อเนื่อง]
[ดนตรีมีความหวัง]
[เครื่องติดตามสัญญาณชีพทำงานแว่วๆ]
ฉันเข้าไปใกล้มาก
[เครื่องติดตามสัญญาณชีพทำงานต่อเนื่อง]
ใกล้จนรู้สึกได้ว่าเขาจับมือฉันอยู่
[เพลง "Running up that Hill" บรรเลงปนกับดนตรีมีความหวัง]
มันเหมือนว่าฉันอยู่ตรงนั้น
เหมือนฉันอยู่กับเขาที่โรงพยาบาล
[ดนตรีมีความหวังยิ่งใหญ่]
[เพลง "Running up that Hill" ดังขึ้นเรื่อยๆ]
[เครื่องติดตามสัญญาณชีพดังและเร็วขึ้น]
[เพลงจบ]
[หายใจสั่น]
ไม่ [หอบ]
ไม่
[กรอเทป]
ลูคัส!
ลูคัส! [ตะโกน] ลูคัส! ลูคัส!
[ดนตรีชั่วร้าย]
[เสียงก้อง] ว่าไง แม็กซ์
- [ดนตรีหยุด] - ฉันวิ่ง
วิ่งต่อไปไม่หยุด
[ดนตรีตึงเครียดชั่วร้าย]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
[แม็กซ์] ฉันไม่มีวันลืมสีหน้าเขาวันนั้น
- เขากลัว - [หายใจสั่น]
ยิ่งกว่ากลัวอีก เขา… หวาดผวา
เพราะบางอย่างในถ้ำนี้
ความทรงจำนี้
เขาไม่เข้ามา
และในนี้
ปลอดภัย
ฉันเลยเอามันมาใช้เป็นที่หลบภัย
[สูดจมูก]
เป็นบ้าน
ฉันเลือกประตู
บานสองห่วยๆ
ยอมรับชะตา
ใช่แล้ว
จนเธอมาที่นี่
[ดนตรีตึงเครียด]
บานที่สามเปิดออกอีกครั้ง
หนีไป
ฉันมีแผน แผนที่จะพาเราออกไป
และมันต้องใช้เวลา มากกว่าที่เรามีตอนนี้
อีกเดี๋ยวเฮนรี่ก็จะกลับบ้าน
เราต้องไม่ให้เขารู้ว่าเธอหนีออกมา
จะ… จะให้ฉันกลับไปที่นั่นเหรอ
[อึกอัก] กลับไปหาเขา ไปหาเฮนรี่ ไม่ ฉัน…
ฉันรู้ มันน่ากลัว
แต่ถ้าอยากออกไปจากที่นี่ ถ้าอยากจะหนีออกจากแคมาซอตซ์
ก็มีทางนี้ทางเดียว
มีทางเดียวเท่านั้น
บอกมาว่าต้องทำไรมั่ง
[ดนตรีโหมดังแล้วหยุด]
อ้าวเฮ้ย…
- ไง - ไง
นายพอจะจำแทมมี่ ธอมป์สันได้รึเปล่า
ได้ คนที่ร้องเพลงห่วยๆ ใช่มั้ย
[ขำ] ใช่
แต่ตอนอยู่ม.สาม
ฉันคิดว่านางร้องเพลงเพราะเหมือนวิตนีย์ ฮูสตัน
แบบว่าครั้งแรกที่เห็นนางนะ โอ้ แม่เจ้า แบบ… เวลาเดินช้าลง
มันเหมือนแบบ เหมือนฉากในหนังกากๆ อะ
แบบว่า ลมพัดผมเธอสยาย ดูดีไปหมดเลย
ดูดีโคตรๆ เลย
และฉันน่ะ ฉันรู้ว่านางใช่ ที่นั่นตอนนั้นเลย
รู้ว่าฉันจะได้เป็นตัวของตัวเองกับแทมมี่ แบบเป็นตัวเองเต็มที่
[ดนตรีเหงาๆ แอบมีความหวัง]
เพราะในใจฉันรู้สึกอยู่ตลอดว่าแอบกลัวนิดๆ
แต่ฉันคิดว่าถ้าแทมมี่รักฉัน
ทุกอย่างที่ฉันเป็น [อึกอัก] ฉัน… ฉันก็คงไม่ต้องกลัวอีกแล้ว
แล้วเขาก็โผล่มา สตีฟ แฮร์ริงตัน "ผมสลวย"
[หัวเราะ] กรรม
ที่เหลือนายคงพอเดาออก
แทมมี่หลงเขาแบบหัวทิ่ม
แล้ว… ชีวิตที่ฉันฝันว่าจะมีกับนาง พร้อมๆ กับชีวิตฉันที่เหลือ
ก็ระเบิดเป็นจุณต่อหน้าต่อตา
คือทั้งเกรดฉันร่วงระนาว โดนกักบริเวณ
ทุกเสาร์อาทิตย์ต้องอยู่บ้านทำงานบ้าน
แต่แล้ววันนึง ฉันกำลังกวาดขี้ค้างคาวอยู่ในโรงรถ
แล้วก็ไปเจอม้วนฟิล์มแปดมิลลิเมตรม้วนนึง
เป็นหนังโง่ๆ ที่ฉันถ่ายตอนอยู่ป.สี่ แต่…
ฉันเอาไปเปิดในเครื่องฉาย
แล้วในตอนนั้นฉันก็ได้เห็นตัวเอง ในตอนที่ยังเป็นเด็กน้อย
แล้วฉันก็แทบจะจำตัวเองตอนนั้นไม่ได้เลย
เธอไร้ซึ่งความกังวล
และไม่กลัวอะไร
และรักในทุกอย่างที่เธอเป็น
แล้วฉันก็เลยคิดได้
ว่ามันไม่ได้อยู่ที่แทมมี่จอมปลอม
ทุกอย่างมันอยู่ที่ตัวฉันเอง
ฉันมัวแต่ไปหาคำตอบจากคนอื่น แต่…
[ดนตรีมีความหวัง]
คำตอบอยู่ที่ฉันเอง
ฉันแค่ต้องหยุดหดหัวกลัวอยู่แต่ในกระดอง
กลัว… ตัวตนจริงๆ ของฉัน
พอทำได้แล้ว โอ้…
ฉันหลุดพ้นมาก
[สูดจมูก] มันเหมือนว่าฉันบินได้เลย แบบว่า… ในที่สุดฉันก็ได้เป็น…
ร็อคกิ้นโรบิน
[หัวเราะ] ใช่ ร็อคกิ้นโรบิน
- [ลูคัส] นี่ เพื่อน! - [ดนตรีหยุดชะงัก]
ไม่ต้องรีบหรอกเนอะ
[โรบิน] พวกนายเจอดิ๊กละเหรอ
- เจอดิ๊กละ - ใช่ [พ่นลมหายใจ]
ขออย่าให้มันแข็งเกินไป
ถ้ามันแข็ง
เดี๋ยวทำให้นิ่ม
[ดนตรีสื่อถึงความมุ่งมั่น]
เฮ้ย!
พาฉันไปหาเคย์
[ดนตรีหยุด]
[เคาะแป้นคีย์บอร์ด]
เวรเอ๊ย เวรเอ๊ย!
อย่าส่งเสียงถ้าไม่อยากตาย พยักหน้าถ้ารู้เรื่อง
[ดนตรีรุกเร้าลุ้นระทึก]
[ฮ็อป] เดินไปๆ เร็วเข้า!
เดินไป!
[สัญญาณปลดล็อกไม่สำเร็จ]
มันเปิดไม่ได้
- จะเข้าไปได้ยังไง - เอ่อ ผมไม่ได้รับอนุญาต
ไม่ได้ถามว่าแกได้รับอนุญาตมั้ย ฉันถามว่าจะเข้าไปได้ยังไง
ไม่ได้
เคย์ที่เป็นหัวหน้าแก เข้าไปได้มั้ย
ผมไม่รู้
ไม่รู้เหรอ
ขอบใจที่ช่วย
แผนสอง
[ดนตรีรุกเร้าลุ้นระทึกต่อเนื่อง]
[ประตูเขย่าดัง]
[ไฟดับ]
[สัญญาณเตือนภัยดัง]
[คลื่นวิทยุแผ่กระจาย]
- [กรีดร้องเจ็บปวด] - แอล!
[คลื่นวิทยุแผ่กระจายต่อเนื่อง]
- แอล! - [กรีดร้องเจ็บปวด]
[สัญญาณเตือนภัยดังต่อเนื่อง]
[ดนตรีตึงเครียดหนักแน่น]
[ดนตรีหยุด]
[ทหารออกคำสั่งแว่วๆ]
ทะลุแล้ว
อุ๊ย เวร
[พลั่วกระแทกท่อน้ำ]
[พลั่วกระแทกท่อน้ำต่อเนื่อง]
[ท่อน้ำขยายเสียงดังฝืด]
[ท่อน้ำขยายเสียงดังขึ้น]
เวรแล้ว
[เสียงท่อน้ำเบาลง]
[ถอนใจโล่งอก]
[เด็กๆ พูดคุยหัวเราะแว่วๆ]
[เดเร็ค] ทุกคนหลับตาพร้อมกันนะ สมาธิกับลมหายใจ
หายใจเข้าแล้วออก
แล้วในขณะที่หายใจอยู่
และให้ทุกคนนึกภาพว่าอยู่ที่ชายทะเล
ผืนน้ำเป็นสีฟ้า ฟ้าเหมือนตัวสเมิร์ฟ
ฟังเสียงคลื่นซัดเข้ากระทบหาดทราย เหมือนเสียงหมาที่กำลังซดน้ำจากชาม
[ทำเสียงซดน้ำ]
นี่คือการสร้างมโนภาพ
แม่ผมทำเวลายากล่อมประสาทหมด
[พ่นลมหายใจพอใจ]
[สัญญาณว.ดัง]
[สัญญาณว.ดังต่อเนื่อง]
[กระซิบ] ไป
[ดนตรีลึกลับสื่อถึงแผนการ]
(ชำรุด)
[ประตูฝืด]
[พื้นถูกกระแทก]
[ออกแรงปีน]
[หายใจแรงเหนื่อย]
หวัดดี
[สัญญาณว.ดัง]
สัมผัสถึงเม็ดทรายที่อยู่ใต้ตูดเรา มันทั้งเย็นและนุ่ม
[ลูคัส] ทีละขั้น อย่างงั้นแหละ
เยี่ยมเลย เก่งมาก เก่งมาก นั่นแหละ
ว่าไง หนูน้อย เอิ่ม… หนูชื่ออะไร
เด็บบี้ เอ่อ…
คุณวอทซิทส่งพวกคุณมาเหรอ
คุณวอทซิท
อ๋อ เอิ่ม ใช่ คือฉันเป็นลูกน้องของเขา
เหมือนเอลฟ์ที่มีพลังวิเศษ
[ดนตรีมีความหวัง]
[สัญญาณว.ดัง]
[ดนตรีลึกลับสื่อถึงแผนการต่อเนื่อง]
[ท่อบิดเสียงดัง]
[ลูคัส] ลงมาเลย เหลืออีกสองขั้น
นั่นแหละ เยี่ยม โอเค
นั่นแหละ เยี่ยมมาก ค่อยๆ ทีละขั้น
[น้ำไหลเบาๆ]
[ดนตรีสื่อถึงเหตุร้าย]
เวรแล้วไง
[ดนตรีรุกเร้าสื่อถึงการบุกตะลุย]
[ดนตรีหยุด]
[สัญญาณเตือนภัยดังแว่วๆ]
[อีเลเว่นครางทรมาน]
[สะอื้น]
อีเลเว่น
[ครางเจ็บปวด]
ฉันตามหาตัวเธอมานานมากๆ เลยนะ รู้มั้ย
ฉันชื่อดร.…
ดร.เคย์
[ดนตรีสื่อถึงสิ่งชั่วร้ายและกดดัน]
ฉันรู้คุณเป็นใคร
และรู้ว่าคุณจับใครมา
แล้ว… [สะอื้น] แล้วก็รู้ด้วยว่า
คุณกับลูกน้องคุณ
จะต้องตายกันหมด
[หายใจสั่น]
[สัญญาณเตือนภัยดังแว่วต่อเนื่อง]
[ดนตรีชั่วร้ายและกดดันต่อเนื่อง]
อะไรวะเนี่ย
[ไอน้ำพุ่ง]
[ทั้งคู่ออกแรงต่อสู้]
[ดนตรีแอ็กชั่นลุ้นระทึก]
[ออกแรงสู้กันต่อเนื่อง]
- [สารเคมีกัดหน้า] - อ๊ากกกก!
[ดนตรีสื่อถึงสิ่งชั่วร้าย]
[สัตว์ประหลาดร้องเสียงสูง]
[ครางหายใจไม่ออก]
[ดนตรีสื่อถึงความอำมหิต]
[ดร.เคย์] อย่าดิ้นเลยจะดีที่สุด
[ฮ็อปเปอร์ครางดิ้นรน]
ยิ่งมันรับรู้ถึงอันตราย มันยิ่งตอบโต้รุนแรงมากยิ่งขึ้น
[เด็กหญิง] คุณโรบิน แล้วคนอื่นๆ ล่ะคะ
เรียกโรบินเฉยๆ ก็พอ แล้วไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพวกเขาก็มา
[เด็กชาย] เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่มั้ย
ไม่ ไม่มี ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ทั้งหมด
[ดนตรีสื่อความวุ่นวาย]
เอ้าลอง… รีบลองเอาเสื้อมามัดไว้ นายถอดเสื้อมาหน่อย
เออๆๆ
เออ จับไว้ๆ จับไว้แน่นๆ นะ
[ดนตรีสงบลง]
เฮ้ เอ่อ โทษทีนะ ท่อน้ำมีปัญหานิดหน่อยอะ [ขำแหะ]
แล้วนี่เธอมาหาคุณวอทซิทรึเปล่าฮะ
- ห้องโน้นเลย - ทางนั้น
[ทั้งคู่ออกแรงอุดท่อ]
[สัญญาณว.ดัง]
[เดเร็ค] มีสายลมพัดมาเบาๆ จากทะเล
พอเงยหน้ามองท้องฟ้า ฟังเสียงคลื่นซัดเข้ากระทบฝั่ง…
[เฮือก]
[ดนตรีลุ้นระทึกสื่อถึงเหตุร้าย]
มาหาคุณวอทซิทเหรอ
เวรแล้ว!
เจ้าหน้าที่! เจ้าหน้าที่!
เฮ้ยๆ เฮ้ยๆ เดี๋ยว ใจเย็น
- มีเรื่องอะไรเหรอ - ตายห่า
เก่งมากน้อง
- ลูคัส! มีคนเห็นเราแล้ว! - ไม่นะ ไม่!
รีบพาเด็กๆ ออกไปก่อน ไปเลย
- แล้วพวกคนอื่นล่ะ - ไปเหอะน่า ไปๆๆ
เวรเอ๊ย! โอเค ไป พวกเรา
[กดปุ่มว.รัวๆ]
[สัญญาณว.ดัง]
- ไปๆ ไปๆ ไป! ไปๆ ไปๆ ไป! - [ทหาร] เฮ้ยๆๆ เดี๋ยว! เฮ้ย! เฮ้ย!
เฮ้ย หยุดตรงนั้นเลย!
แอชลีย์ ไคลน์ อีคนขี้ฟ้อง!
เฮ้ย!
[ทหาร] เฮ้ย เปิดประตู!
หยุดตรงนั้นเลย! เปิดประตู! เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะโว้ย!
[ครางหายใจไม่ออก]
[ดนตรีสื่อถึงความชั่วร้าย]
เพราะแกเองสินะเนี่ย
ที่ทำให้เธอตามตัวได้ยากเหลือเกิน
เสี้ยนหนามทิ่มแทงฉัน
แล้วหลังจากอุตส่าห์ซ่อนเธอไว้อย่างดี แกก็พาเธอมาที่นี่เนี่ยนะ
[ดนตรีสื่อถึงปริศนา]
ทำไม
เอาชีวิตเธอมาเสี่ยงเพื่อช่วยคนอื่น
แกรู้เรื่องอะไรที่ฉันไม่รู้
[ครางทรมาน]
ที่จริงมันยั้งไว้อยู่นะ จะบอกให้รู้ไว้
ความร้อนทำให้มัน…
อ่อนแรงลง
[สัตว์ประหลาดร้องเสียงสั่นอ่อนแรง]
[หายใจแรง]
แต่แรงเยอะขึ้นในความเย็น
[เฮือก]
- [เกร็งขัดขืน] - ฉันหยุดมันได้
แต่แกต้องเปิดปากพูดมาก่อน
[อีเลเว่นออกแรงลุก]
[หอบ]
ไปตายซะ
[กระแทกโลหะ]
[หอบ]
[ออกแรงปล่อยพลัง]
สภาพเธอในตอนนี้ คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
[ดนตรีตึงเครียดลุ้นระทึก]
ย้าก!
ไม่ค่อยฉลาดสินะเรา
[ครางเจ็บ]
[ออกแรงสู้กัน]
[ดนตรีแอ็กชั่นลุ้นระทึก]
[ออกแรงดิ้น]
ไม่ทันหรอก กำลังเสริมจะมาถึงแล้ว
ไม่เป็นไร
ขอแป๊บเดียว
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
[ทุบประตู]
[ออกแรงยก]
เอาของชำมาส่งค่ะ
แล้วคนอื่นอยู่ไหนล่ะ
เดี๋ยวมา
[ดนตรีลุ้นระทึก]
ลงมาเลยจ้ะหนู ลงมาเลย ลงมา
ลงมานี่เดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นเธอจะโดนสัตว์ประหลาดจับกิน
เปิดประตู!
เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะเว้ย!
[ทหาร 1] หลีกทางไป!
เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะเว้ย!
เปิดสิเว้ย!
[ทุกคนออกแรงต้าน]
- [ทหาร 2] พร้อมกัน - [ทุกคน] ย้าก!
[ร้องเจ็บปวด]
[จอยซ์] มาจ้ะ นั่นแหละ เก่งมาก
เดี๋ยวก่อน นั่นจะไปไหนกันน่ะ
[สัญญาณเตือนภัยดังต่อเนื่อง]
ย้ากกก!
[ปนสะอื้น] คุณทำอะไรน่ะ
อ้าว ต้องไปแล้ว เธอต้องรีบไปแล้ว มาเร็ว
- [แอลครางเจ็บปวด] - [ฮ็อปออกแรงอุ้ม]
เดี๋ยวหนีเข้าไปในป่า
คริปโตไนท์จะได้ทำอะไรเธอไม่ได้
ไม่ได้ ฮ็อป ไม่ได้ เรามาจัดการเฮนรี่
นี่ เอาเข็มทิศนี่ไป ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
แล้วเธอจะเจอสุสาน แนนซี่กับคนอื่นๆ รออยู่ที่นั่น
โว่วๆๆ เฮ้ยๆ เฮ้ย!
นั่นอะไร
ฉันเอามาเผื่อ กันเหนียวน่ะ
- ฉันเอามาเผื่อ - ไม่
ถ้าเกิดมีอะไรพลาด
- ฉันต้องลากมันไปตายด้วย - ไม่ ฮ็อป
- ไม่ - มันมีทางเดียวเท่านั้น
ฉันจะไม่เสี่ยงต้องเสียเธอไป
ฉันไม่ยอมเด็ดขาด
- [ปนสะอื้น] ฮ็อปเปอร์ ไม่ - ไม่ เธอฟัง เธอรู้เอาไว้นะว่าจากนี้ไป
ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันภูมิใจแค่ไหน
ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก ภูมิใจในสิ่งที่เธอผ่านพ้นมา
[ดนตรีเศร้าหมองหม่น]
ภูมิใจกับที่เธอเป็น
[ปนสะอื้น] ไม่
ไม่นะ [สะอื้น] ไม่ ฮ็อป ฮ็อปเปอร์!
- ฉันรักเธอ เจน! - ฮ็อปเปอร์ ไม่ ฮ็อปเปอร์!
[ดนตรีเศร้าโหมดัง]
[ครางทรมาน]
ฮ็อป!
ฮ็อปเปอร์!
[เครื่องติดตามสัญญาณชีพดังช้าสม่ำเสมอ]
[ดนตรีเศร้าบีบอารมณ์]
ฮ็อปเปอร์!
ฮ็อปเปอร์! ฮ็อปเปอร์!
[สะอื้น ตะโกน] ฮ็อปเปอร์!
[ร้องไห้เบาๆ]
[เครื่องติดตามสัญญาณชีพดังยาว]
[ปนสะอื้น] ซาร่าลูกแม่
[หมอตะโกนแว่วๆ]
[พูดคุยหัวเราะมีความสุขแว่วๆ]
[ประตูดิจิทัลปลดล็อก]
[ดนตรีหยุด]
เอ้า เด็กๆ เร็วเข้า ไปนั่งข้างในเลย
[เมอร์เรย์พูดเบา] เอาละ โอเค
เรียบร้อย
[เสียงดังปลุกใจ] โอเค ไปสนุกกันนะหมู่เฮา
ฮ่าๆ สนุกสุดแสนเที่ยวแดนเนรมิต คาดเข็มขัดด้วยนะจ๊ะ
ปลอดภัยไว้ก่อน เร็วเข้า อย่าโอ้เอ้ชักช้า
สบายใช่มั้ยล่ะ
ก็ไม่ขนาดนั้นอะ
อ้าว โทษที
[เอริก้าผ่านว.] โรบิน ลูคัส ได้ยินฉันรึเปล่า เปลี่ยน
ได้ยิน นี่โรบิน
ลูคัส ได้ยินแล้ว
[ทหารตะโกนด่าแว่วๆ]
ที่แม็คมีปัญหาซะแล้วแหละ
ปัญหาแบบไหนเหรอ
ปล่อยฉันนะ ไอ้พวกหัวขวดเอ๊ย [ครางหงุดหงิด]
บอกฉันหน่อยซิว่ามันเกิดเรื่องบ้าบออะไรกันขึ้น
อย่ามาจับฉันนะ
- มีเด็กหายไปห้าคนครับ - เด็กหายห้าคนเหรอ
- เป็นไปได้ยังไง - ผู้หญิงคนนี้…
จอยซ์ ไบเออร์ส
เธอแอบเข้ามาที่โรงนอน แล้วช่วยเด็กๆ หนีไปทาง… เหมือนจะเป็นอุโมงค์
ว่าไงนะ ช่วยพูดอีกทีซิ
ฟังนะ เด็กพวกนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย พวกเขาไม่ปลอดภัยอย่างแรงเลย
แล้วคิดว่าทำไมพวกเขาถึงมาอยู่นี่ล่ะครับ หืม
เราพาพวกเขามาคุ้มครอง
ขออนุญาตขัดครับ คุณทหาร ผมเคยเห็นมันมาแล้ว
และไม่ได้จะหยามนะครับ แต่คุณกับลูกน้องช่วยเชี่ยอะไรไม่ได้ โอ๊ย!
- นี่ อย่าทำเขานะ - อะไรเนี่ย!
- อย่ามาโดนตัวฉัน! - พลทหาร!
[ทุกคนเถียงกันวุ่นวาย]
[เอฟเฟกต์เสียววาบ]
[ฝีเท้าวิ่งเร็วใกล้เข้ามา]
[ดนตรีตื่นเต้นชวนสยอง]
เป็นทหารแล้วตีเด็กได้เหรอ ไอ้กร๊วก
- วิล! - วิล! วิล!
เป็นไรมั้ยลูก วิล ลูกเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย
[วิลหายใจเฮือกสั่นแรง]
[เสียงสั่นกลัว] มันมาแล้ว
[กระแสไฟฟ้ารวน]
- [ขึ้นลำปืน] - [ทหารคุยผ่านว.แว่วๆ]
[พื้นถูกกระแทกอย่างแรง]
[คำรามต่ำไกลๆ]
[พื้นถูกกระแทกอย่างแรง]
[เดโมกอร์กอนร้องเสียงสั่น]
จัดการศัตรูที่ใกล้ที่สุด ยิงได้เลย!
เราตายแน่ๆ! เราตายแน่ๆ!
[พื้นถูกกระแทกอย่างแรง]
[คำรามต่ำเบา]
ทุกคนๆ รีบมาอยู่ข้างหลังฉันไว้เร็ว!
[ร้องเสียงแหลม]
ถอยไปๆ ยิง!
[ดนตรีตึงเครียดลุ้นระทึก]
[ทหารกรีดร้อง]
[ทหาร 1] ยิงเข้าไป อย่าหยุด
[ร้องเจ็บ คำราม]
[คำรามดุดัน]
- [เด็กๆ กรีดร้องหวาดกลัว] - ไปหลบใต้เตียง ไปหลบใต้เตียง!
ไปหลบใต้เตียง! ไปหลบใต้เตียง!
ไปหลบใต้เตียง ไปหลบใต้เตียงเร็ว! หลบใต้เตียง
[ทหาร 1] ยิงเข้าไป!
[ร้องเจ็บ]
[กรีดร้อง]
อยู่หลังฉัน อยู่หลังฉันไว้
[ทหาร 1] ไปๆๆ ไปๆๆ อย่าหยุดยิง!
[ทหาร 2] ไม่!
[จอยซ์] วิล!
[ทหาร 3] มันลงมาแล้ว!
[ทหาร 4 ร้องเจ็บ]
[ผู้คนตะโกนโหวกเหวกวุ่นวาย]
เราถูกศัตรูโจมตี ย้ำอีกครั้ง
เราถูกศัตรูโจมตี
เราต้องไปแล้ว ต้องรีบเผ่นแล้ว!
แล้วเด็กๆ คนอื่นล่ะ เชี่ย!
[ลูคัสร้องลนลาน ตกใจเหวอ]
ไปๆๆ ไปๆ!
[โรบินหอบแรง]
- พระแม่มารีช่วยด้วย จะไปได้ยังเนี่ย - ไปเดี๋ยวนี้แหละ
[ดนตรีตึงเครียดลุ้นระทึกต่อเนื่อง]
[คำรามต่ำ]
[ร้องเสียงสั่นแหลม]
[แผดเสียงร้อง]
[ทหาร 1 ตะโกน] ออกมากันเต็มไปหมดเลย!
[ทหาร 2] แม่งเอ๊ย! [กรีดร้อง]
[ทหาร 3 กับทหาร 4 ร้องเจ็บ]
- [ทหาร 5 ร้องเจ็บ] - [ทหาร 6] ขึ้นไปที่สูงเร็ว!
[หวีดเสียงสูง]
- เข้าไปๆๆ! - เดี๋ยวไปจากที่นี่กัน
คอยดูฉันไว้ ตามฉันมา
[เดเร็ค] โอเคๆ
[ไมค์] วิล ไปเร็ว ลุกขึ้น
[ทหาร 7] อย่าให้หนี!
[ทหาร 8 กรีดร้องลั่น]
[ทุกคนตะโกนโวยวาย]
- [ไมค์] เร็วเข้าพวก - [เด็กหญิง] รอด้วย!
- [ไมค์] ตามมาๆ! - [เด็กหญิง] ยังไม่อยากตาย [ร้องกลัว]
[เดเร็ค] ตายโหงๆๆ
[การต่อสู้อึกทึกวุ่นวาย]
ทุกคนไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรใช่มั้ย
- ใช่ - อือ
โอเค ร้านเรดิโอแช็ค ถ้าไปให้ไว ฉันว่าเราเข้าไปได้
ลงอุโมงค์แล้วก็รีบหนีไปจากที่นี่
- โอเค ได้ - โอเคนะ
- ดูฉันเอาไว้ จำไว้นะ โอเค - [เด็กหญิง] ได้ โอเค
หยุดๆๆ หยุดก่อน
โอเค ไป
[ประกาศผ่านลำโพงแว่วๆ]
[ทหาร 9] ตายซะ! [ตะโกนฮึดสู้]
[เดเร็ค] เร็วๆๆ! พระเจ้าช่วย!
[ปืนกลยิงรัวเป็นชุด]
- [คำรามต่ำ] - [ทหาร 10 ร้องเจ็บ]
[ดนตรีสื่อถึงอันตราย]
[คำรามโหด]
[เดโมกอร์กอนร้องโหยหวน]
[ครางล้ม ร้องโหยหวน]
อดทนไว้นะลูกแม่ ทนไว้
[ร้องโหยหวน]
[เหล่าสัตว์ประหลาดร้องเสียงแหลม]
[เด็กหญิง] ไปเร็ว เร็วเข้า!
- พวกมันเป็นบ้าอะไร - ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถูกใจมาก
[หัวเราะสะใจ]
[วิลกรีดร้อง]
- [ไฟดับ] - [ร้องสะดุ้ง]
- [เรดาร์กำลังหยุดทำงาน] - [เพลงหยุด]
[หอบแรง]
[สัญญาณเตือนภัยดังต่อเนื่อง]
[โลหะถูกกระแทก]
[ปลดล็อก]
[ดนตรีเศร้าบีบคั้นอารมณ์]
[ดนตรีมีความหวัง]
พี่น้อง
[ดนตรีสื่อถึงเหตุร้าย]
[คำรามต่ำเบา]
[สัญญาณเตือนภัยดังแว่ว]
[ดนตรีชั่วร้ายชวนสยอง]
[ทหาร 1 ร้องเจ็บ]
[ทหาร 2 ร้องเจ็บ]
[ทหาร 2 กรีดร้อง]
ย้าก!
[ทุกคนกรีดร้อง]
ยิงมันเข้าไป!
ระวัง!
[ทั้งคู่กรีดร้อง]
[กรีดร้องทรมาน]
[ดนตรีชั่วร้ายชวนสยองโหมดัง]
เมอร์เรย์!
[ดนตรีลุ้นระทึก]
ไอ้ห่านจิกเอ๊ย
โอย เชี่ยๆๆ!
โอ้!
[กรีดร้องสุดเสียง]
เด็กๆ!
เกาะไว้!
- [โรบินร้องเซ] - ฮึบ!
- [สัตว์ประหลาดกรีดร้อง] - ฮึบ!
[สัตว์ประหลาดกรีดร้อง]
- [สัตว์ประหลาดร้องเสียงแหลม] - ฮึ่ย!
[โรบินกรีดร้อง]
- [เด็กๆ กรีดร้อง] - [ทั้งคู่ครางกระแทก]
ไปๆๆ รีบไป!
[ดนตรีลุ้นระทึกต่อเนื่อง]
ถอยมานี่! ถอยไป!
[คำรามขู่เบาๆ]
[ครางเจ็บ]
[ครางขาดใจ]
[คำรามในคอ]
อืม…
อย่ามายุ่งกับเขานะ! แกไปให้พ้นเลย!
โอ๊ะ! [ครางเจ็บ]
[หอบ]
[คำรามในคอเบาๆ]
[ครางอ่อนแรง]
[หายใจเฮือกๆ]
[ดนตรีสื่อถึงสิ่งชั่วร้าย]
เห็นพวกเขามั้ย
วิลเลียม
เธอเห็นพวกเด็กๆ มั้ย
รู้มั้ยทำไม
ฉันถึงเลือกพวกเขามาสร้างโลกขึ้นใหม่
[ลูคัสออกแรงฟาด]
[ครางเจ็บ]
[เว็คนา] ก็เพราะว่าพวกเขาอ่อนแอ
อ่อนแอทั้งร่างกายและจิตใจ
[เกร็ง] ช่วยด้วย!
[เว็คนา] ทำให้ยอมได้ง่าย
[ครางเจ็บ]
ปั้นขึ้นใหม่ได้ง่าย
ควบคุมง่าย
ร่างสถิตสมบูรณ์แบบ
และเธอ…
วิล
เธอคือคนแรก
และเธอยอมง่ายดายเหลือเกิน
ทำให้ฉันเห็นสิ่งที่เป็นไปได้
ว่าฉันทำอะไรได้
จิตใจของบางคนนั้น
ก็ไม่ควรอยู่ในโลกนี้เลยจริงๆ
[ดนตรีชั่วร้ายหมองหม่นโหมดัง]
ควรอยู่ในโลกของฉัน
[สัตว์ประหลาดร้องเสียงแหลม]
[คำรามต่ำ]
[ดนตรีเบาลง]
[เดโมกอร์กอนแผดร้องแหลม]
[ดนตรีชั่วร้ายโหมดังอีกครั้ง]
[ร้องเสียงสั่นแหลม]
[คำราม]
[ดนตรีเบาวูบลง]
[โรบิน] ฉันมัวแต่ไปหาคำตอบจากคนอื่น แต่…
คำตอบอยู่ที่ฉันเอง
[เครื่องฉายฟิล์มหมุนทำงาน]
[เด็กๆ หัวเราะ เล่นกัน]
เรามาเป็นเพื่อนกันมะ
[ดนตรีอบอุ่น]
[โรบิน] ฉันแค่…
ฉันแค่ต้องหยุดหดหัวกลัวอยู่แต่ในกระดอง
กลัวตัวตนจริงๆ ของฉัน
ว้าว สวยจังเลย
(ขอต้อนรับมิตรสหาย)
(ปราสาทไบเออร์ส)
[โรบิน] และพอทำได้แล้ว
[ปนสะอื้นดีใจ] ฉันหลุดพ้นมาก
เหมือนว่าฉันบินได้เลย
[หอบ]
[เดโมกอร์กอนร้องเสียงแหลมแตกพร่า]
[ดนตรีมีความหวังทรงพลัง]
[ร้องสั่นกลัว]
[ร้องเสียงแหลมแตกพร่า]
[คำรามโฮก]
[โรบินร้องตกใจ]
[ร้องโหยหวนเสียงแตกพร่า]
[กระดูกหัก]
[ดนตรีเบาวูบลง]
[ดนตรีมีความหวัง]
[ดนตรีมีความหวังโหมดังยิ่งใหญ่]
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
[ดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกบรรเลง]
[ดนตรีหยุด]