Bak.
Korktuğunu, kızdığını biliyorum ama yemin ederim, amacımız yardım etmek.
Hey. Derek.
Böyle yaparsan yaralanacaksın.
Sakin ol da konuşalım, olur mu?
Beni tanıyor musun?
Çocuk kaçıran bir zalimsin.
Tamam, öyle düşünmene hak veriyorum ama zalim falan değilim.
Sadece bir anneyim, sıradan bir anne.
Bu da oğlum Will.
Zombi Çocuk.
-Niye o lakabı taktılar, biliyor musun? -Çünkü ölüp dirilmiş.
Ama insanların şundan haberi yok.
Aslında oğlumu kaçıran şey dehşet verici, korkunç bir canavardı.
Bu korkunç canavar şimdi senin peşinde.
Biliyorum, Bay Neyinnesi anlattı. O yüzden beni bırakın!
Hayır, Bay Neyinnesi anlattığı gibi biri değil.
Sana yalan söylüyor. O canavarlar onun emrinde.
O yüzden sizi bu ahıra getirdik. Güvenli olur sandık ama bizi buldu.
Sizi tekrar bulamayacağı bir yere götürmeliyiz.
Elini çözersem sözümüzü dinleyip bizimle gelir misin?
Lütfen.
Peki, harika.
Çok cesur bir çocuksun Derek, bunu bil.
Çok cesur…
-Bırak! Çekil üstümden! -Lütfen Derek!
-Kapıyı kapatın! -İmdat! Bırak, çekil üstümden!
-Yat! -Çekil!
Yardım edin, kaçırılıyorum!
Uzak dur! Bırak!
Anne, ipi getir!
Bırak! Al sana toprak!
Gel de gününü gör denyo!
Sıçayım!
Oğlum, kadın sana yalan söylemiyor!
Bay Neyinnesi kötü biri. Canavarları peşine takan o.
-Çükümü ye! -Ne diyorsun be?
-Ölüm fermanını imzaladın denyo! -Hapse gireceksin manyak!
Amacımız yardım etmek.
-Derek, lütfen! -Aşağı inmelisin!
Sizi dinlemiyorum!
Geride durun!
Onu istiyorsan beni aşman gerekecek!
Evet, hakladık!
-Öbür tarafta! Bu yöne geliyor! -Ne yapıyorsun? Dönmeliyiz!
-Geçitler fıstık ezmeli bar gibi. -Ne?
Dışı çıtır ve sert ama ısırdığında ortasından akışkan krema çıkıyor.
-Ne diyorsun be? -Hızla gidersek geçidi delip geçebiliriz.
Demo'yu Baş Aşağı Dünya'da takip edip evine ulaşabiliriz.
-Sinyal gidiyor! -Çarparsak takip edemeyiz!
-Bar gibiyse çarpmayız! -Kaybolmak üzere!
Bas.
-Tanrım, Tanrım… -Bir şey yok, bir şey yok.
Tanrım! Olamaz!
-Olmayacak. -Geçemeyeceğiz.
-Bar değil. Dur. -Yavaşla! Tanrım!
-Sıçayım! Tanrım! -Tutunun!
Başardık!
Sinyal nasıl?
-Güçlü. -Tanrım.
Seni yakaladık şerefsiz köpek, yakaladık!
Will!
Buradayım Will. Geçti.
Yanındayım, yanındayım.
Yanındayım canım.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM BÜYÜCÜ
-"Hokus pokus" diyordunuz. -Evet, sahi ya.
Hokus pokus, abrakadabra Ivır zıvır, öteberi çantada
Şimdi geliyorum evlat, neredeyse her şeyi topladım.
Sus!
Jelly!
-Alan Miller? -Affedersiniz, konu neydi?
Kızınız efendim.
ASKERÎ POLİS
ROANE HILL MEZARLIĞI
-Kestirme olsun diye mezarlıktan geçiyor. -İlçe sınırına geldik.
-Yorulmak bilmez mi bu? -Maalesef tam tersi. Galiba hızlanıyor.
-Ne? -Sinyal gidiyor.
Dalga geçiyorsun.
-Gazlar mısın? -Deneyeyim.
-Konuş Henderson, ne oluyor? Henderson! -Dur, parazit duyuyorum.
-Ne önemi var? -Sinyali duyamıyorum.
-İyi dinle! -Sen dinle istersen.
-Ben arabayı sürüyorum! -O zaman bunu bana bırak.
-O ne? -Bilmiyorum. Yavaşla Steve.
Önümüzde mi, değil mi?
-Steve! Dikkat et Steve! -Steve, dikkat et!
Sıçayım!
Jonathan, ben annen. Lütfen cevap ver. Tamam.
Jonathan, lütfen cevap ver.
Jonathan, Nancy, Dustin. Ben Joyce. Lütfen cevap verin.
Hey, gelişme var mı?
İşin iyi yanı, öbür tarafa geçebilmişler. Gittikleri yere bakalım mı?
Bu ne?
Bilmiyorum ama onun için önemli olduğunu hissedebiliyordum.
-Bay Neyinnesi için mi? -Gerçek adı Henry.
-Ya da Vecna. -Ya da 1.
-Amma çok adı varmış. -Çeneni kapa da kulak ver denyo.
Orada olmamı istemediğini hissettim.
Bu görmemem gereken bir şeydi.
Sürü bilincine hiç bu kadar yaklaşmamıştın.
O yaratık bir adım uzaktaydı.
Radyoda bazen sinyal çok güçlü gelirse bütün sisteme aşırı yük biniyor.
Bence bu da aşırı yük binmesiydi.
Sürü bilincine bağlanmakla kalmadın,
doğrudan kontrol merkezine erişim sağladın.
Peki Holly? Holly neredeydi?
Holly. Holly de…
Bir sütuna bağlıydı.
Bir şekilde onun parçası olmuştu. Sütun ona bir şey yapıyordu.
Başkaları da vardı.
Üç kişi daha vardı.
Vecna sadece denyonun peşinde sanıyordum.
Ben de. Ama Derek'i yanımdan geçti diye biliyordum.
Yani hasbelkader.
-Duydun mu? Hasbelkader. -Anlamını bilmiyorum.
Bu fazladan sütunlar hiç hoşuma gitmedi.
Vecna ilk gece Holly'yi kaçırdı. İkinci gece üç kişiyi daha.
Giderek daha çok kişinin peşine düşüyor.
Öyleyse sekiz kişi daha kaçıracak, toplamda 12 olacak.
Onlardan ne istiyor? Niye çocukların peşinde?
-Niye 12? -Bilmiyorum ama onu durdurmalıyız.
Dustin'lere Holly'yi bulmaları için vakit sağlamalıyız.
Hedeflerini tespit edebilirsek Hawkins'den çıkarabiliriz.
-Vecna erişemez. -Karantinadayız yalnız.
-Dahası var! -Bir sorun var!
Askerler Debbie Miller'ı
başka çocukların da olduğu bir otobüse bindirdi.
Takip ettik, çocukları toplamaya devam ettiler.
-Okula götürdüklerini sanmıyorum. -Çocukların peşinde olan sırf Vecna değil.
11, Holly'nin kaçırıldığı gece Wheeler ailesinin evindeydi.
24 saat içinde üç çocuk daha kayboldu.
Hawkins'de dokuz ila on yaşlarında 73 çocuk var.
Örüntüyü çözdüysek sıradaki hedef bu gruptan olacak.
Sizce o çocukları 11 mi kaçırdı? Ne amaçla peki?
Öldürme amacıyla, koruma amacıyla… Ne fark eder?
Kalan çocuklar şimdi nerede?
MAC-Z'ye gelmek üzereler. Sen de orada olacaksın.
-Teğmen Akers'ı aramalıyım, onu bulursam… -Ceset bulmuş olursun.
MAC-Z'ye gidiyorsunuz Yarbay. Bu bir emirdir.
Tümgeneral.
Kusuruma bakmayın ama bu çocuklar tehlikede.
Onları yem olarak kullanmak bana göre…
Sana göre ne Çavuş?
Sorumsuzluk.
Sadece onları korumayı başaramazsanız sorumsuzluk olur.
Onları koruyamayacağınızı mı söylüyorsun Çavuş?
Hayır efendim.
İyi.
Korkuttuğum için üzgünüm.
Çok uzun zamandır kimseyi görmedim de.
Heyecana kapıldım.
İyi haber, o kadar derin değil. Dikiş gerektirmez.
Ama can yakıyordur, değil mi?
Benimle konuşabilirsin.
Seni yemem.
Beni hatırlıyorsun, değil mi?
Evinize çok gelip gittim.
Sen Max'sin. Max Mayfield.
Kaykaycısın, Walkman'ini çıkarmıyorsun.
-Aynen öyle. -Ama…
Hastanede komadayken burada ne işim mi var?
Çok mantıklı bir soru.
Gitmeliyiz, burası güvenli değil. Gel.
-Nereye gidiyoruz? -Evime.
Uzaklaşamam, Henry ile buluşacağım.
-Tanıyor musun? -Evet diyelim.
Bu notu bıraktı. Burada, X noktasında buluşmamızı istedi.
-Canavarlarla başı dertte galiba. -Henry'nin öyle bir derdi yok, emin ol.
-Not diyor ki… -Ne diyor, biliyorum.
-Tehlikede olmadığını nereden biliyorsun? -Çünkü onu yazan Henry değil, benim.
Anlayamadım.
Üzgünüm.
Yalan söylemek istememiştim ama mutlaka buraya gelmen lazımdı.
-Onlardansın, değil mi? -Kimlerden?
-Canavarlardan. -Hiç benziyor muyum?
Bilmem, belki kılık değiştirdin. Kılığın tuhaf. Zaten komadasın.
Tamam.
Canavar bunu bilir mi?
Ağabeyin mohawk modeli saç istiyordu, ablan engel oldu.
Onu Hawkins Lisesi'nde yaşanacak muhtemelen en büyük rezaletten kurtardı.
-Mohawk ne renk olacaktı? -Ateş turuncusu.
Şahsen bunun hiç ateşli olmamasını ironik buluyorum ama…
Bana çok olumsuz diyorlar, bence açık sözlüyüm.
Gel.
Hoş geldin.
Bak. Manzaram bile var.
Neredeyiz?
Bir hatıranın içindeyiz.
Burası da bin tane hatıranın olduğu bir dünyanın içinde.
Güzel görünüyor olabilir
ama değil.
Burası, bu dünya…
…bir hapishane.
Henry'nin hapishanesi.
Bir şey yok canım benim.
İyilerin yanındayız, hepimizi koruyacaklar.
Okul gezisine gidiyormuşuz gibi düşün.
Eğitsel bir gezi.
YASAK BÖLGE
Kargo ulaştı. Tekrarlıyorum, kargo ulaştı.
Kütüphaneden sonraki ikinci hangara götürüyorlar.
Tüneller.
Evet, bakın. MAC-Z'nin kuzeydeki tüneli doğrudan hangarların altından geçiyor.
-Şanslıyız. -Bir gün de şanslı olalım.
Bu plan için çok şans lazım.
Yanılmıyorsak ordu çocukları korumaya çalışıyor.
Hangarlar korunuyor olacak. Kazarak gireceğiz, fark edilmeyeceğiz.
Çocukları Murray ile Hawkins'den çıkaracağız.
Hem de gittikleri fark edilmeden.
-Dick. -Ne?
Ne?
Sesli mi dedim? İçimden konuşuyorum sanıyordum.
Tom, Dick ve Harry'yi biliyorsunuzdur.
Hiçbiriniz Büyük Firar'ı izlemediniz mi?
Özetle filmin konusu savaş esirleri. Tıpkı bunun gibi bir hangardalar.
Kaçmaları lazım, tünel kazıyorlar, adlarını Tom, Dick ve Harry koyuyorlar.
Nazilerden gizli olması için Tom karanlık bir köşeden,
Harry sobanın altından, Dick tuvaletten açılıyor.
Şahsen bize Dick lazım gibi geliyor.
Yani tuvalet fikrini diyorum. Ben zaten erkeklerden… Neyse.
Dick'i tercih ettik diyelim.
-Tuvaleti nasıl bulacağız? -Çocukları nasıl götüreceğiz?
Vecna kimleri istiyor, nasıl bileceğiz?
İçeriden biri hangara girecek, tuvalete uzaklığı ölçecek,
Bay Neyinnesi'ni kimlerin gördüğünü öğrenecek,
askere yakalanmayacak.
-Güzel bir plan ama biraz şey değil mi… -Görevimiz Tehlike'msi.
Evet. Bu işleri kim yapacak Mike? Bond mu? Magnum mu?
Hayır, ajan değil, tam tersini istiyoruz. Kimsenin şüphelenmeyeceği birini.
Sorgusuz sualsiz girebilecek birini.
Hani ordunun eline düşmeyen tek çocuğu.
Ne var?
Batı kapısındaki kulede iki piyade var.
Doğu kapısındaki kulede bir tane daha.
Aşağıda bir, iki, üç, dört tane.
Umarım haklısındır da Vecna içeridedir çünkü girmeye çalışırken bile ölebiliriz.
Haklıyım.
Her konuda haklı olamazsın. Teorilerin uyuşmuyor.
-Neden? -Kriptoniti duydun.
Yani Vecna içerideyse güçleri yoktur. Gücü yokken Holly'yi nasıl kaçırabilir?
Ben öldürmeden önce sorarsın.
Çitin yüksekliği ne kadardır?
-Üstünden atlamayacaksın. -Neden?
Çünkü şu an eğitimde değiliz, gerçek hayattayız.
Ayrıca o çatıda demirler var. Üstüne atlarsan bütün üs haberdar olur.
-Gök gürültüsüne denk getiririm. -Tabii.
Süre yedi saniye.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı…
Yedi.
Şansın yaver gitti.
-Hopper, duyuyor musun? -Dustin!
Hopper, duyuyor musun? Ben Dustin.
-Hey, ben Hop. Duyuyorum. -Yaşasın ulan! Tamam, hayattalar!
-El'i sor! -El yanında mı? Tamam.
-Evet, buradayım. Tamam. -Tamam! Yaşasın, harika.
Ne yapıyorsunuz, işiniz var mı, bilmiyorum…
-Buluşalım! -Roane Kilisesi'nde buluşalım lütfen.
Roane'dan bize nasıl ulaşabiliyorsunuz?
Tabii, haberiniz yok. Baş Aşağı Dünya'dayız.
Ne?
Özetle telemetre cihazıyla Demogorgon takip ederken duvara tosladık.
Araç sıkıştı, El'in gücüyle kurtarması lazım.
Demogorgon'ı arayacağız, o da bizi Holly'ye götürecek.
Anladınız mı? Başka bilgi lazım mı? Sorunuz, endişeniz var mı? Tamam.
Duvara mı tosladınız?
Tam olarak nasıl bir duvar?
Tarif etmek biraz güç.
-Biraz… -Devasa.
-İğrenç. -Henderson'ın koltuk altı gibi kokuyor.
Aynı şeyi gördük ama Roane'da değil.
Eski Hagen Köprüsü'nün 400 metre güneydoğusunda.
Orası şehrin öbür tarafı.
İnanılmaz.
Ne, bilmiyoruz ama galiba Holly ardında. Aşmaya kalkmayın, aşamazsınız.
Çözüm arıyoruz.
-Nancy. -Çözüm mü? Nasıl bir çözüm?
Nasıl bir çözüm? Hopper!
Telsizi çok kullanmamalıyız, tamam mı?
Size geleceğiz, orada bekleyin.
-Güvende midirler? -Bize kıyasla evet.
Tamam.
Eğitim işe yaradı mı, görelim.
Atlamama izin verecek misin?
Fikrimi değiştirmeden gidelim.
Vecna'nın laneti…
Asla geçmiyor, insanın yakasını asla bırakmıyor.
Ele geçirdiği her kurbanla yeni bir geçit yarattı.
Baş Aşağı Dünya'ya giden bir geçit mi?
Beni ele geçirdiğinde dördüncü ve son geçit açıldı,
Hawkins ortadan yarıldı.
Ama Bay Neyinnesi…
Yani Henry seni ele geçirdiyse nasıl burada olabiliyorsun?
Ölmüş olmalıydım, değil mi?
Olsun, makul bir soru. Kesinlikle ölmüş olmalıydım.
Bir anlığına…
…ölmüştüm de.
Ölümüm ne kadar sürdü, bilmiyorum ama bir şeyin beni çağırdığını hissettim.
Selam beyler.
Tek gösterim. Kaçırmayın.
Biletler sadece 50 sent. İneklerin hesabıyla, iki 25'lik.
-Joyce, bu o saçma oyunun mu? -Gelsen iyi olur Harrington.
Cuma gecesi mi? Çok beklersin.
Tam isabet seni öküz.
Bir şekilde başka bir zamana gitmiştim.
Hawkins.
30 yıl öncesi.
Zaman yolculuğu.
Ama aslında gerçek anlamda orada değildim.
Sadece bir gözlemciydim sanki.
OYUNCULAR HOPPER, JR. - HENRY CREEL
İşte o zaman anladım.
Henry'nin zihninde, anılarında hapis kalmıştım.
Bu dünya kâbuslardan oluşan bir zindan gibi.
Zalim, psikopat bir pislik yönetiyor.
Camazotz gibi.
-Cama… Ne? -Camazotz. Zamanda Kıvrılma'daki.
-Okumadım. -Oku, harika.
Camazotz karanlık bir gezegen. Dev, şeytani bir beyin olan O yönetiyor.
Meg başkahraman. Meg'in babası orada esir düşüyor.
Henry, O gibi. Sen de Meg'in babası gibisin.
Peki, şey…
Meg'in babası katılır mı, bilmem ama ben şöyle düşünüyorum.
İnsan manyak bir dünyada hapsolunca sadece birkaç çözüm kapısı oluyor.
Birinci kapı, canına kıymak.
İkinci kapı, kaderine boyun eğmek.
-Veya üçüncü kapı… -Kaçmak.
-Ben üçüncü kapıyı seçtim. -Bence en iyisi.
Yola devam ettim.
Hatıradan hatıraya geçtim.
Ama burası âdeta bir labirent.
Kayboldum, yolumu şaşırdım.
O kadar şaşırdım ki başlangıca geri döndüm.
İşte o zaman onu duydum.
Kate Bush'u duydum.
Arkadaşın mı?
Öyle de denebilir.
Müzik insanı bir şekilde buluyor, en karanlık yerlerde bile.
Lucas bunu bana ulaşmak,
Vecna'nın zihninden çıkarıp ışığa yönlendirmek için kullanmıştı.
Yani bu müzik Lucas'tan, gerçek dünyadan geliyordu, öyle mi?
Bunca zaman geçtiği hâlde benden ümidi kesmemişti.
Müziği takip edersen
ne olacaktı?
Beni buradan çıkaracaktı.
Eve dönecektim.
En azından öyle sandım.
Ama sonra…
…her şey ters gitti.
Hey!
Ne yapıyorsun be? Okuman yok mu çocuk? Buraya girmek yasak.
Evet, görüyorum efendim.
Ama bütün okulum kayıp.
YASAK BÖLGE
Hadi.
Yürü.
Vay ulan! Bunlar lazer silahı mı?
Olabilir. Çabuk olmazsan lazeri yersin.
-Çocuklar! -Yakalayamazsın!
Çocuklar!
Yeter, izin vermiyorum.
Bu, Er Chapman. Ne diyorsa dinleyeceksin.
Sorun varsa ona sor.
Tuvalet nerede acaba?
Levye.
Kürek.
Beş tane koruyucu gözlük.
Tekerlekli mesafe ölçer ve…
Henüz alkışlamayın.
Noel Baba'nın kızağı Ren geyiklerine hazır.
Kamyona monte sıralar, emniyet kemerleri, sünger kaplama…
Kaçırılan bir çocuğun arzu edebileceği her şey.
Sünger kaplama mı?
Yolda giderken yumurtalarımız kırılmasın, değil mi?
İçerideyim. Duyuyor musunuz? Tekrarlıyorum, içerideyim.
Evet, duyuyoruz. Neredesin?
Tuvalet, en gerideki kabin. Giriş kapısından 45 adım.
Aferin. Bay Neyinnesi'ni görenleri topla. Kısa süre sonra geleceğiz.
Unutma, artık Denyo Derek değilsin…
Dost Derek'im.
BOZUK
Peki, sen kapıyı açacaksın, ben içeri gireceğim ve sonra…
-Liderimiz sensin. -Evet.
Sen ne yapacaksın?
Kriptonitini yok edeceğim, merak etme.
Tamam.
Tamam, hadi. Yaparsın.
Bekle, daha erken.
Tanrım.
Kusura bakma.
Babanın yüreğine mi indireceksin?
Bu arada aferin.
-Hop. -Efendim?
Teşekkür ederim.
-Ne için? -Beni eğittiğin için.
Bana güvendiğin için.
Daima.
Hesap günü geldi.
Bay Neyinnesi de beni seçilmişleri toplamaya gönderdi.
Bay Neyinnesi sizi ziyaret ettiyse söyleyin.
Gece benimle lavaboya geleceksiniz.
Sizi kurtarıcımıza, güvenliğe götüreceğim.
Derek kafayı yemiş.
Canavarlar geliyor, hepiniz öleceksiniz.
Derek.
Henry'den mi bahsediyorsun?
-Derek'ten haber var mı? -Henüz yok.
Bekleyelim, çok zaman geçmedi.
Dünyanın kaderinin
Derek Turnbow denen velede bağlı olmasını aklım almıyor.
Peki sen aynaya bakınca komando mu görüyorsun?
Bazen birinin bize inanmasına ihtiyaç duyarız.
Sonra muhteşem işler başarabiliriz.
Annenle Robin'in arası daha iyi.
Annemin o Demo'yu uzaklaştırıp Robin'in, herkesin hayatını kurtarması
olumlu etki etti.
Peki, annen eline baltayı aldığında
onu Demo'nun gözünden görebiliyor muydun yani?
Evet. Sürü bilincine çok yakındım.
Onun hissettiklerini, o öfkeyi hissedebiliyordum.
Ama kendim de hâlâ oradaydım. Ve anneme bir şey olacak diye korkuyordum.
-Onu korumak istiyordun. -Evet ama elimden gelmiyordu.
Bir korku filmi izliyor ama kapatamıyor gibiydim.
Açıl susam, açıl.
O hâlde iyi eğlenceler.
Teşekkürler.
-Bundan emin misin? -Neden?
Filmi kapatamadığından, anneni koruyamadığından.
Ayıp etmeyeyim, dişli kadındır ama malum…
-Evet, boyu 1,60. -Evet.
Vecna sürü bilincini kuklacı gibi yönetiyor.
Belki bilince bağlanınca ipleri ele alabilirsin.
-Ama ben Vecna değilim. -Biraz öylesin.
Dünyayı yok etmeye çalışan bir şeytan mıyım yani?
Kesinlikle.
Hayır, yani sen de onun gibi büyü âlimisin.
Gerçekte değil Mike, D&D'de.
Doğru, gerçekte büyücüsün. Gücün kitaplardan değil, içinden geliyor.
Bak, bundan daha çılgınca teorilerim olmuştu.
11, Baş Aşağı Dünya'da. Burada sihre ihtiyacımız var.
"Çözüm arıyoruz" mu?
Hopper'ın bu şeyi aşıp Holly'ye ulaşmak için bir çözümü varsa
bizimle paylaşmalı.
İhtiyarı boş verip yola devam edelim, bir kapı falan arayalım.
Peki, merak ediyorum da… Bu kapı fıstık ezmeli bar gibi yumuşak mı?
-Bir şey diyeceksen açıkça de Byers. -Belki artık karar veren sen olmamalısın.
O kararı ikimiz verdik çünkü kardeşim söz konusu.
Ve Steve ile aynı fikirdeyim. Burada öylece oturamayız.
Kapı var mı, bilmem ama duvar sonsuza dek uzanıyor olamaz.
-Etrafından dolanmanın yolu vardır. -Yok.
Bu duvar çember şeklinde. Baş Aşağı Dünya'yı tamamen çevreliyor.
-Ya? Nereden anladın? -Cebire Giriş'te senin gibi uyumadım ben.
Telemetre cihazı duvardan garip bir frekans alıyordu.
Hemen hatırlayamadım ama bunu daha önce duymuştum.
Daha doğrusu biz duymuştuk. Hop'ı ararken Irwin'de bir ses duymuştun.
-Evet, parazit demiştin. -Doğru.
Ama kaynağı askerî yayın veya elektromanyetik girişim değilmiş.
Kaynak bu duvarmış. Bu da önemli çünkü bize üç konum veriyor.
Noktaları birleştirdim, ortalarını ölçtüm, orta dikmeleri çizdim…
Hocan değiliz, ödev göstermen gerekmiyor. Anladık, çember olduğunu düşünüyorsun.
Düşünmüyorum, biliyorum. Üç kez baktım, hesabım doğru.
Neyse ne! Holly'yi ararken ne işimize yarayacak?
Çünkü mesele çember değil, çemberin merkezi.
Enerji Bakanlığı.
-Yani… -Hawkins Laboratuvarı.
Ne tesadüf ama!
Duvarın merkezi her şeyin başladığı, Baş Aşağı Dünya'nın yaratıldığı yer.
-Yani duvarı laboratuvar mı yaratmış? -Bilmiyorum ama bence öğrenmeliyiz.
Değil mi?
Müzik beni yeni bir hatıraya götürdü.
Ama bu hatırada bir değişiklik vardı.
Ben de içindeydim.
Henry'nin beni lanetlediği güne gitmiştim. Bu benimle ilk hatırasıydı.
Evet, bu lanet yer insanı yeterince aptal etmiyormuş gibi.
Ama müzik bana hâlâ yol gösteriyordu.
Ben de peşinden gittim.
Beni yeni hatıralara götürdü.
Korkunç hatıralara.
-Bırak! -Ölüp peşimden gel.
Hiç bitmeyecek gibiydiler.
Ama sonunda bittiler.
Vecna'nın beni öldürdüğü geceye ulaştım.
Beni esir aldığı geceye.
Nihayet buldum.
Çıkış yolunu.
Çok yaklaşmıştım.
Öyle yaklaşmıştım ki elini elimin üstünde hissettim.
Oradaymış gibiydim.
Hastanede onun yanındaymış gibiydim.
Hayır.
Lucas.
Lucas!
Merhaba Max.
Koştum.
Koşmaya devam ettim.
Yüzünde oluşan ifadeyi hiç unutmayacağım.
Korkmuştu.
Korkmaktan da öte, dehşete düşmüştü.
Bu mağarada bir şey var.
Bu hatırada.
İçeriye girmiyor.
Buradayken
güvendeyim.
O yüzden burayı sığınağım yaptım.
Yuvam oldu.
İkinci kapıyı seçtim.
O boktan ikinci kapıyı.
Kaderine boyun eğmek.
Durum öyleydi.
Sonra sen çıkageldin.
Şimdi üçüncü kapı yine açıldı.
Kaçmak.
Bizi buradan çıkarmak için bir planım var.
Zaman gerekiyor, şimdi o kadar zamanımız yok.
Henry yakında evine dönecek.
Döndüğünde senin gitmiş olduğunu görmemeli.
Oraya geri mi döneyim?
-Ona, Henry'ye? Hayır… -Biliyorum, çok korkutucu.
Ama buradan kurtulmak, Camazotz'dan kaçmak istiyorsan
tek yolu bu.
Tek yolu bu.
Yapmam gerekeni söyle.
Aman…
-Selam. -Selam.
Tammy Thompson'ı hatırlıyor musun?
Evet. Berbat şarkı söyleyen kız değil mi?
Evet ama dokuzuncu sınıftayken
onun sesi bana Whitney Houston gibi geliyordu.
Onu ilk gördüğümde… Tanrım, sanki zaman durmuştu.
Klişe bir film sahnesi gibiydi.
Saçları rüzgârda uçuşuyordu, mükemmel görünüyordu.
İnanılmaz mükemmel.
Aradığım kişinin o olduğunu oracıkta anlamıştım.
Tammy ile nihayet tam anlamıyla kendim olabilecektim.
Çünkü bir yanım vardı ki beni hep korkutuyordu.
Ama Tammy beni severse, bütün yönlerimle severse
artık o kadar korkmam diye düşünüyordum.
Sonra o çıkageldi. Saçlı Steve Harrington.
-Tanrım. -Gerisini tahmin edebilirsin.
Tammy ona körkütük âşık oldu.
Ve Tammy'nin olduğu hayal ürünü hayatım kalan hayatımla birlikte
gözlerimin önünde havaya uçtu.
Notlarım düştü, ceza yedim, her hafta sonu ev işi yapmam gerekti.
Ama bir gün garajdaki yarasa boklarını temizlerken
8 milimetrelik bir film makarası buldum.
Dördüncü sınıfta çektiğim abuk bir filmdi. Ama projektöre taktım.
Birden karşımda küçüklük hâlim belirdi.
O küçük kızı tanımakta zorlandım.
O kadar kaygısızdı ki.
Ve korkusuzdu.
Kendisini her yönüyle seviyordu.
İşte o an anladım.
Olay hiçbir zaman Detone Tammy değildi.
Olay her zaman sadece bendim.
Cevapları başkasında arıyordum ama…
Tüm cevaplar bendeydi.
Sadece korkaklığı bırakmam gerekiyordu.
Gerçek kimliğimden korkmamam gerekiyordu.
Bunu başardığımda…
…kendimi çok özgür hissettim.
Kanatlanıp uçacak gibiydim. Nihayet…
Rockin' Robin oldun.
Evet, Rockin' Robin oldum.
Çocuklar!
Hiç acele etmeyin, olur mu?
Deliği buldunuz mu?
-Bulduk. -Evet.
Umarım burası çok sert değildir.
Olsun, sertse yumuşatırım.
Hey!
Beni Kay'e götürün.
Kahretsin.
Ses çıkarırsan çıkardığın son ses olur. Anladıysan kafa salla.
Kalk, kalk. Hadi, yürü.
Hadi!
Açılmıyor.
-Nasıl geçeriz? -Yetkim yok.
"Yetkin var mı?" değil, "Nasıl geçeriz?" dedim.
Geçemezsiniz.
Doktor Kay'in, üstünün yetkisi var mı?
Bilmiyorum.
Demek bilmiyorsun. Yardım ettiğin için sağ ol.
B planı.
-El! El! -Dur!
Ulaştık.
Sıçayım.
Gözlerinizi kapatın ve nefesinize odaklanın.
Nefes alıp verin.
Nefes alırken bir kumsalda olduğunuzu hayal edin.
Deniz masmavi, Şirinler gibi.
Dalgaların kumsala vuruşunu dinliyorsunuz, kabından su içen bir köpeği andırıyor.
Bunun adı gözünde canlandırma. Annem sakinleştiricisi bittiğinde yapıyor.
Git.
BOZUK
Selam.
Poponuzun altındaki kumu hissedin. Kum serin ve yumuşak.
Yavaş yavaş. Tamamdır.
Aferin, pekâlâ.
Selam tatlım. Adın ne?
Ben Debbie. Bay Neyinnesi için mi çalışıyorsunuz?
Bay Neyinnesi. Evet, tabii. Onun elflerinden biriyim.
Sihirli elf gibi yani.
Buraya gel bakalım. Birkaç basamak kaldı.
Tamamdır, evet.
Tamam, aferin. Yavaş yavaş in.
Sıçayım.
11.
Çok uzun zamandır seni arıyordum.
-Benim adım… -Doktor Kay.
Seni tanıyorum.
Elinde kim var, biliyorum.
Şunu da biliyorum.
Sen ve adamların…
…öleceksiniz.
Bu ne be?
Çırpınmamak daha iyi.
Ne kadar tehdit algılarsa o kadar saldırgan tepki veriyor.
-Diğerleri ne olacak Robin Hanım? -Hanım deme. Merak etme, arkamızdalar.
-Sorun var, değil mi? -Hayır, her şey planladığımız gibi.
-Sıkı tut. Montunu sar. -Tamam.
Tut, tut!
Al. Tutmaya çalış.
Kusura bakma, tesisatta sorun çıktı.
Bay Neyinnesi'ni mi arıyorsun?
-Şuradan gideceksin. -Şuradan.
Denizden gelen hafif bir esinti var.
Gökyüzüne bakıp bulut görmeye çalışıyorsunuz ama…
Bay Neyinnesi mi?
Sıçayım!
-Efendim, efendim! -Sakin ol bakalım.
Sıçtık.
Aferin dostum.
-Lucas, fark edildik! -Olamaz!
-Onları götür! -Ya diğerleri?
-Koş, koş! -Kahretsin. Hadi çocuklar.
Koşun! Koşun! Koşun!
-Hey, durun! -İspiyoncu Ashley Klein!
Hey!
Aç kapıyı! Aç ulan şu kapıyı!
Demek sebebi sensin.
Senin yüzünden onu takip etmekte zorlandık.
Başımın belası sensin.
Onu saklamak için o kadar uğraştın.
Şimdi de kalkıp buraya mı getirdin?
Neden?
Neden diğeri için onun hayatını tehlikeye attın?
Benim bilmediğim ne biliyorsun?
Aslında tüm gücünü kullanmıyor, inanır mısın?
Hissettiğin o sıcaklık…
Bu onu zayıflatıyor.
Ama soğukta güçleniyor.
Bunu durdurabilirim ama konuşman gerekecek.
Canın cehenneme.
Maalesef hâlin böyleyken o işe yaramaz.
Pek zeki değiliz galiba.
Çok geç, birlik yola çıktı bile.
Sorun değil.
Çabuk hallederim.
Siparişiniz.
-Diğerleri nerede? -Geliyorlar.
Hadi canım. Aşağı gel, hadi.
Hemen buraya inmezsen canavar seni yiyecek!
Kapıyı aç!
Sıçayım!
-Açılın! -Nihayet geldiniz!
Ben tutuyorum. Aferin. Güzel, güzel.
Hey, nereye böyle?
Ne yapıyorsun?
Senin gitmen lazım. Hadi.
Ormana gideceksin. Bu kriptonit boku seni orada etkileyemez.
Hop, buradan ayrılamayız. Henry için geldik.
Pusulayı alacaksın. Kuzeydoğuya gideceksin.
Mezarlığa ulaşacaksın. Nancy'leri bulacaksın.
Hey, hey!
-Bu ne? -Sadece önlem, tamam mı?
-Önlem. -Hayır.
Ölmesini garantilemeliyim.
-Hayır Hop. -Tek yolu bu.
Seni kaybetme tehlikesini asla göze alamam.
-Hopper, hayır. -Şunu bilmeni istiyorum.
Bundan sonra daima seninle gurur duyduğumu bilmeni istiyorum.
Seninle, altından kalktığın şeylerle çok gurur duyuyorum.
-Karakterinle gurur duyuyorum. -Hayır.
Hayır. Hayır Hop. Hopper!
-Seni seviyorum Jane. -Hopper! Hopper!
Hop!
Hopper!
Hopper! Hopper!
Hopper!
Oksijeni düşüyor.
Kalbi durdu!
Hadi çocuklar, arkaya geçip oturun.
Selam.
Pekâlâ.
Şimdi biraz eğlenelim. Çok güzel olacak. Tamam.
Kemerlerimizi takalım. Önce güvenlik. Hadi, zaman geçiyor.
-Çok rahat, değil mi? -Pek sayılmaz.
Kusura bakmayın.
Robin, Lucas, duyuyor musunuz? Tamam.
-Duyuyorum. Robin. -Lucas. Duyuyorum.
-MAC'te bir sorun var. -Nasıl bir sorun?
Bırak beni göt herif!
Burada neler olduğunu açıklayacak mısın?
Çekil be!
-Beş çocuk kayıp efendim. -Beş çocuk mu?
-Nasıl? -Bu kadın…
Joyce Byers.
Hangara girmiş, bir tünelden kaçmalarını sağlamış.
Anlamadım, tekrar eder misin?
Bakın, bu çocuklar güvende değil, tamam mı?
Tehlikedeler.
Niye buraya getirdik sanıyorsunuz? Onları koruyoruz.
Bölüyorum ama, yaklaşan tehlikeyi gördüm efendim.
Kusura bakmayın ama siz de adamlarınız da bir boku koruyamazsınız!
-Asker! -Hey!
-Çekil! -Asker!
Askerin işi bu mu? Çocuklara vurmak mı?
-Will! -Will! Will!
İyi misin? İyi misin bebeğim?
Geldiler.
-Görür görmez en yakın tehlikeyi vurun! -Hepimiz öleceğiz!
Çocuklar, arkama geçin!
Geri çekilin!
Yatakların altına!
Yatakların altına! Yatakların altına!
-Çocuklar! -Arkamda durun!
Koşun, koşun!
Will!
Saldırı altındayız. Tekrarlıyorum, saldırı altındayız.
-Kaçmalıyız, kaçmalıyız! -Ya öbür çocuklar? Sıçayım!
Hadi, hadi! Hadi!
-Hadi, gidebilir miyiz artık? -Gidebiliriz!
-Kaçıyoruz! Bana bakın, uzaklaşmayın! -Tamam!
Hadi Will, hadi!
-Hadi, hadi! -Bekleyin! Henüz ölmeye hazır değilim!
-Bekleyin! -Uzaklaşmayın!
Çabuk ol Derek, hadi!
-Herkes iyi mi? İyi misiniz? -Evet.
Tamam. Radio Shack. Hızla koşarsak oraya ulaşabiliriz.
-Tünele inip kaçacağız. -Tamam.
Tamam mı? Gözünüz bende olsun. Tamam.
Durun, durun!
Tamam, hadi!
Al ulan!
Koşun, koşun! Tanrım.
Tanrım!
Dayan bebeğim, dayan!
-Ne oldu öyle? -Bilmiyorum ama harika oldu!
Kardeşim.
Vurun!
Dikkat!
Murray!
Hay şerefsiz!
Sıçayım, sıçayım!
-Çocuklar! -Sıkı tutun!
Koşun! Koşun çocuklar!
Geri koşun, geri!
Ondan uzak dur! Uzak dur!
Onları görebiliyor musun…
…William?
Çocukları görebiliyor musun?
Nedenini biliyor musun?
Dünyaya yeniden şekil vermek için neden onları seçtiğimi?
Çünkü onlar zayıf.
Hem bedenen hem zihnen zayıflar.
Lütfen yardım et!
Kolayca ele geçiriliyorlar.
Kolayca şekil alıyorlar.
Kontrol ediliyorlar.
Mükemmel piyonlar.
Ve sen…
Will…
Sen ilktin.
Seni o kadar kolay ele geçirdim ki.
Senin sayende nelerin mümkün olduğunu,
neleri başarabileceğimi gördüm.
Meğer bazı zihinler
bu dünyaya ait değilmiş.
Benim dünyama aitmiş.
Cevapları başkasında arıyordum ama tüm cevaplar bendeydi.
Arkadaş olalım mı?
Sadece korkaklığı bırakmam gerekiyordu.
Gerçek kimliğimden korkmamam gerekiyordu.
Vay be, çok güzel olmuş.
BİLGE WILL'İN EVİ
BYERS KALESİ
Bunu başardığımda kendimi çok özgür hissettim.
Kanatlanıp uçacak gibiydim.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ