Γεια σου.
Ξέρω ότι φοβάσαι κι ότι είσαι θυμωμένος,
αλλά σ' το ορκίζομαι, θέλουμε να βοηθήσουμε.
Ντέρεκ.
Αν συνεχίσεις έτσι, θα χτυπήσεις.
Ηρέμησε λίγο για να μιλήσουμε, εντάξει;
-Ξέρεις ποια είμαι; -Μια σατανική απαγωγέας παιδιών.
Εντάξει, καταλαβαίνω γιατί το λες αυτό,
αλλά δεν είμαι σατανική.
Είμαι απλώς μια μαμά, μια απλή μαμά.
Ο γιος μου, ο Γουίλ.
Το ζόμπι.
Ξέρεις γιατί τον λένε έτσι;
Γιατί πέθανε και ξαναζωντάνεψε.
Αυτό που ο κόσμος δεν ξέρει είναι ότι όταν εξαφανίστηκε,
τον πήρε ένα φρικτό, τρομακτικό τέρας.
Και τώρα αυτό το τρομακτικό τέρας κυνηγάει εσένα.
Μου το είπε ο κος Τιναυτό. Γι' αυτό και πρέπει να μ' αφήσετε.
Όχι. Ο κύριος Τιναυτό δεν είναι αυτός που λέει ότι είναι.
Σου λέει ψέματα.
Τα τέρατα γι' αυτόν δουλεύουν.
Γι' αυτό σε φέραμε στον αχυρώνα.
Νομίζαμε ότι είναι ασφαλής, αλλά μας βρήκε.
Πρέπει να σε πάμε κάπου όπου δεν θα σε βρει.
Αν σε λύσω, θα έρθεις μαζί μας με τη θέλησή σου;
Σε παρακαλώ.
Ωραία.
Είσαι πολύ γενναίο παιδί, Ντέρεκ.
Θέλω να το ξέρεις αυτό.
Πολύ…
-Μαμά! -Μαλακίες!
-Άσε με! Φύγε! -Ντέρεκ. Σε παρακαλώ!
-Κλείστε την πόρτα! -Βοήθεια!
Άφησέ με! Φύγε!
Μην κουνιέσαι.
Φύγε!
Κάποιος να βοηθήσει! Με απάγουν!
Φύγε μακριά μου! Άσε με!
Μαμά, το σχοινί!
Άσε με! Φάε χώμα!
Για δοκίμασε, ρε ντουβάρι!
Γαμώτο!
Ρε συ! Δεν σου λέει ψέματα, εντάξει;
Ο κύριος Τιναυτό είναι κακός. Εκείνος έστειλε τα τέρατα.
Ρούφα το πουλί μου!
Χριστέ μου! Τι;
Μόλις υπέγραψες την καταδίκη σου!
Είστε τρελοί. Θα μπείτε φυλακή.
-Έρχεται ένα τέρας! -Να βοηθήσουμε θέλουμε.
Ντέρεκ, σε παρακαλώ!
Πρέπει να κατέβεις.
Δεν ακούω.
Πίσω εσείς!
Αν τον θέλεις, θα πρέπει να περάσεις από μένα!
Τον χτυπήσαμε!
Αναποδογύρισε! Έρχεται προς εμάς!
Τι κάνεις; Πρέπει να γυρίσουμε.
-Οι πύλες δεν είναι σαν Bopper; -Τι;
Εξωτερικά είναι τραγανές και σκληρές.
Αλλά μετά βρίσκεις τον κρεμώδη πυρήνα.
Τι λες, ρε;
Αν γκαζώσω, μπορώ να ανοίξω τρύπα στην πύλη,
και θα ακολουθήσουμε τον Ντέμο στο Πάνω Κάτω.
-Θα πάμε σπίτι του. -Χάνω το σήμα!
Ναι, καλά, θα τρακάρουμε!
Όχι αν είναι σαν Bopper!
Σχεδόν χάθηκε!
Κάν' το.
-Θεέ μου! -Χριστέ μου.
-Θεέ μου! -Το 'χω!
Γαμώτο.
-Δεν γίνεται. -Δεν προλαβαίνεις!
-Δεν είναι Bopper. Σταμάτα! -Πιο σιγά! Γαμώτο!
-Σκατά! Θεέ μου! -Κρατηθείτε!
Τα καταφέραμε!
Το σήμα;
-Δυνατό! -Θεέ μου!
Σε βρήκαμε, ρε μπάσταρδε! Σε βρήκαμε!
Γουίλ!
Εδώ είμαι, Γουίλ.
Όλα καλά.
Εγώ είμαι εδώ.
Εγώ είμαι εδώ, καλέ μου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: ΜΑΓΟΣ
Χόκετι πόκετι;
Ναι, ακριβώς.
Χόκετι πόκετι, γουόκετι γουόκ Μικροπράγματά πολλά
-Ένα λεπτό, αγόρι μου. -Τι;
Τελείωσα σχεδόν!
Σώπα!
Τζέλι!
Ο Άλαν Μίλερ;
Συγγνώμη, τι θέλετε;
Την κόρη σας, κύριε.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΡΟΟΥΝ ΧΙΛ
Σαν να κόβει δρόμο από το νεκροταφείο.
-Είναι σχεδόν στα σύνορα. -Κουράζεται ποτέ;
Δυστυχώς, το αντίθετο βλέπω. Σαν να επιταχύνει.
-Τι πράγμα; -Χάνω το σήμα.
Με δουλεύεις!
-Πάει πιο γρήγορα; -Για να δούμε.
Χέντερσον, λέγε. Τι έχεις;
-Χέντερσον, τι… -Εντοπίζω παρεμβολές.
-Τι μας νοιάζει; -Δεν ακούω το σήμα.
-Άκου καλύτερα. -Δηλαδή;
-Να σ' τα δώσω; -Εγώ οδηγώ!
Εσύ οδηγείς. Εγώ πλοηγώ.
-Τι είναι αυτό; -Έχεις πρόβλημα.
Στιβ, κόψε ταχύτητα.
Είναι μπροστά μας ή όχι;
-Στιβ! -Στιβ, πρόσεχε!
-Γαμώτο!
Τζόναθαν, η μαμά είμαι. Απάντησέ μου, σε παρακαλώ. Όβερ.
Τζόναθαν, σε παρακαλώ.
Τζόναθαν, Νάνσι, Ντάστιν, η Τζόις είμαι.
Απαντήστε, σας παρακαλώ.
Τίποτα;
Τουλάχιστον, αυτό μάλλον σημαίνει ότι τα κατάφεραν.
Πάμε να δούμε πού πάνε;
Τι είναι;
Δεν ξέρω.
Αλλά ένιωθα ότι είναι σημαντικό για εκείνον.
Για τον κύριο Τιναυτό;
Χένρι τον λένε.
Ή Βέκνα.
Ή Ένα.
Πάρα πολλά ονόματα.
Ρε ντουβάρι, μπορείς να σκάσεις και να ακούσεις;
Ένιωθα σαν να μη με ήθελε εκεί.
Δεν έπρεπε να το δω.
Ήσουν πολύ κοντά στη συλλογική συνείδηση.
Αυτό το πράγμα ήταν λίγα μέτρα πιο εκεί.
Στον σταθμό, όταν λαμβάνουμε ένα πολύ δυνατό σήμα,
μπορεί να υπερφορτώσει το σύστημα.
Αυτό θα έγινε και τώρα. Υπερφόρτωση.
Δεν συνδέθηκες απλώς με τη συνείδηση.
Συνδέθηκες απευθείας στο κέντρο ελέγχου.
Και η Χόλι. Πού ήταν η Χόλι;
Η Χόλι. Η Χόλι ήταν…
Ήταν δεμένη σ' έναν πυργίσκο.
Κι είχε γίνει μέρος του, κατά κάποιον τρόπο, σαν να της έκανε κάτι.
Ήταν κι άλλοι.
Άλλοι τρεις.
Νόμιζα ότι ο Βέκνα ήθελε το ντουβάρι.
Κι εγώ. Μα για αυτόν έμαθα επειδή πέρασε δίπλα μου.
Ήταν συγκυριακό.
-Άκουσες; Συγκυριακό. -Δεν ξέρω τι σημαίνει.
Δεν μ' αρέσουν καθόλου οι επιπλέον πυργίσκοι.
Την πρώτη νύχτα απάγει τη Χόλι. Τη δεύτερη, άλλους τρεις.
Έρχεται να πάρει κι άλλα παιδιά.
Άλλα οκτώ, αν είναι ακριβές αυτό. Άρα, 12 συνολικά.
Τι τα θέλει; Και γιατί παιδιά;
-Και 12. -Δεν ξέρω.
Αλλά πρέπει να τον σταματήσουμε
και να δώσουμε χρόνο στα παιδιά να βρουν τη Χόλι.
Ας βρούμε τα παιδιά που θέλει, για να τα πάρουμε από το Χόκινς.
Μακριά από τον Βέκνα.
Κι η καραντίνα;
-Κι όχι μόνο. -Έχουμε κι άλλο θέμα.
Είδαμε στρατιώτες να βάζουν την Ντέμπι Μίλερ
σε ένα λεωφορείο με άλλα παιδιά.
Τους ακολουθήσαμε, και πήραν κι άλλα παιδιά.
Δεν νομίζω να τα πήγαιναν στο σχολείο.
Δεν θέλει μόνο ο Βέκνα τα παιδιά.
Η Έντεκα πήγε στο σπίτι των Γουίλερ τη νύχτα που απήχθη η Χόλι.
Είκοσι τέσσερις ώρες μετά, αγνοούνται άλλα τρία παιδιά.
Υπάρχουν 73 παιδιά στο Χόκινς μεταξύ εννέα και δέκα ετών.
Αν ισχύει το μοτίβο, ο επόμενος στόχος θα είναι από αυτά.
Και πιστεύετε ότι η Έντεκα έχει πάρει αυτά τα παιδιά;
Για ποιο λόγο;
Για να τα σκοτώσει, να τα προστατέψει. Δεν έχει σημασία.
Και πού είναι τώρα τα παιδιά;
Θα φτάσουν σύντομα στη MAC-Z, εκεί όπου θα πας κι εσύ.
Πρέπει να ψάξω τον υπολοχαγό Έικερς. Αν τον βρω…
Έναν νεκρό θα βρεις.
Παρουσιάσου στη MAC-Z. Είναι διαταγή.
Υποστράτηγε.
Με όλο τον σεβασμό, αυτά τα παιδιά κινδυνεύουν.
Η χρήση τους ως δόλωμα φαίνεται…
Τι σου φαίνεται, λοχία;
Απερίσκεπτη.
Απερίσκεπτη θα είναι μόνο αν δεν καταφέρεις να τα προστατεύσεις.
Μου λες ότι δεν μπορείς να τα προστατεύσεις;
Όχι, κυρία.
Ωραία.
Συγγνώμη που σε τρόμαξα.
Έχω πάρα πολύ καιρό να δω άνθρωπο.
Μάλλον ενθουσιάστηκα.
Ευτυχώς, δεν φαίνεται και τόσο βαθύ.
Δεν θα χρειαστεί ράμματα.
Αλλά πρέπει να πονάει, έτσι;
Μπορείς να μου μιλάς, ξέρεις.
Δεν δαγκώνω.
Με θυμάσαι, έτσι;
Έχω έρθει σπίτι σου.
Πολλές φορές.
Είσαι η Μαξ.
Η Μαξ Μέιφιλντ. Κάνεις σκέιτ και παίρνεις παντού το Walkman σου.
Αυτή είμαι.
-Αλλά… -Τι κάνω εδώ;
Ενώ είμαι σε κώμα στο Χόκινς;
Πολύ εύλογη ερώτηση.
Πάμε καλύτερα. Δεν είμαστε ασφαλείς εδώ.
Πού πάμε;
Στο σπίτι μου.
Εγώ πρέπει να βρω τον Χένρι.
-Τον ξέρεις; -Πες το κι έτσι.
Μου άφησε ένα σημείωμα και είπε να τον βρω στο Χ.
Έχει μπλεξίματα με τα τέρατα.
Ο Χένρι δεν έχει ποτέ μπλεξίματα με τα τέρατα.
-Μα το σημείωμα… -Ξέρω τι λέει.
Πού το ξέρεις; Είπε να βιαστώ!
Δεν έγραψε ο Χένρι το σημείωμα, εγώ το έγραψα.
Δεν καταλαβαίνω.
Συγγνώμη.
Δεν ήθελα να πω ψέματα.
Αλλά ήθελα να βεβαιωθώ ότι θα έρθεις.
Είσαι κι εσύ, έτσι;
-Τι; -Τέρας.
-Μοιάζω με τέρας; -Ίσως είσαι μεταμφιεσμένη.
Φοράς περίεργα ρούχα κι είσαι σε κώμα.
Εντάξει.
Θα ήξερε ένα τέρας ότι ο Μάικ ήθελε να κάνει μοϊκάνα,
μέχρι που τον σταμάτησε η Νάνσι
και τον γλίτωσε από το να γίνει όσο ρεζίλι δεν έχει ξαναγίνει λυκειόπαιδο;
Τι χρώμα ήταν η μοϊκάνα;
Καυτό πορτοκαλί.
Εγώ θεωρώ αντιφατική τη χρήση της λέξης "καυτό",
αλλά με λένε αρνητική. Εγώ λέω ότι είμαι ειλικρινής.
Έλα.
Καλώς ήρθες.
Έχει και θέα.
Πού είμαστε;
Σε μια ανάμνηση.
Η οποία υπάρχει μέσα σε έναν κόσμο 1.000 αναμνήσεων.
Ξέρω ότι φαίνεται ωραίο,
αλλά δεν είναι.
Αυτό το μέρος, αυτός ο κόσμος
είναι μια φυλακή.
Η φυλακή του Χένρι.
Μην ανησυχείς, γλυκιά μου.
Είμαστε με τους καλούς.
Θα μας κρατήσουν ασφαλείς.
Προσπάθησε να το δεις σαν μια εκδρομή.
Μια εκπαιδευτική εκδρομή.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
Το φορτίο έφτασε. Επαναλαμβάνω, το φορτίο έφτασε.
Τους πάνε στον στρατώνα παραδίπλα από τη βιβλιοθήκη.
Τούνελ.
Ναι. Βλέπετε; Το βόρειο τούνελ της MAC-Z περνάει κάτω από τον στρατώνα.
-Σταθήκαμε τυχεροί. -Επιτέλους.
Θα χρειαστούμε πολλή τύχη.
Ο στρατός θα θέλει να προστατέψει τα παιδιά.
Ο στρατώνας θα φυλάσσεται.
Θα πρέπει να σκάψουμε για να μπούμε,
να πάρουμε τα παιδιά, να τα πάμε στον Μάρεϊ.
Χωρίς να το καταλάβει κανείς.
-Ντικ. -Τι;
Τι;
Συγγνώμη. Το είπα δυνατά; Νόμιζα ότι το σκέφτηκα μόνο.
Ξέρετε τον Τομ, τον Ντικ και τον Χάρι;
Σοβαρά; Δεν έχετε δει τη Μεγάλη Απόδραση;
Έχει να κάνει με κάτι αιχμάλωτους πολέμου.
Είναι παγιδευμένοι σε έναν τέτοιο στρατώνα.
Για να δραπετεύσουν, ανοίγουν τούνελ, τα οποία αποκαλούν Τομ, Ντικ, Χάρι.
Για να τα κρύψουν από τους ναζί,
βάζουν τον Τομ σε μια γωνία, τον Χάρι κάτω από τον φούρνο
και τον Ντικ στο μπάνιο. Προσωπικά, μου αρέσει το Ντικ.
Συγγνώμη. Η τουαλέτα. Εμένα ούτε που…
Αφήστε το.
Πες ότι κάνουμε το Ντικ.
Πώς θα βρούμε το μπάνιο;
Και πώς θα πάνε τα παιδιά;
Πώς θα ξέρουμε ποια παιδιά είναι στόχοι;
Θα βάλουμε κάποιον δικό μας να μπει στον στρατώνα.
Θα μετρήσει βήματα, θα μάθει ποιοι είδαν τον Τιναυτό,
θα αποφύγει τον στρατό.
-Πολύ ωραίο σχέδιο, αλλά δεν είναι λίγο… -Επικίνδυνη Αποστολή;
Ναι. Μάικ, ποιον θα βάλουμε να το κάνει; Τον Μποντ; Τον Μάγκνουμ;
Όχι, δεν θέλουμε υπερκατάσκοπο.
Το αντίθετο θέλουμε. Κάποιον υπεράνω υποψίας.
Κάποιον που μπορεί να μπει έτσι απλά.
Το μόνο παιδί που δεν μάζεψε ο στρατός.
Τι;
Δύο στρατιώτες στον πύργο στη δυτική πύλη.
Άλλος ένας στον πύργο στην ανατολική.
Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις στο έδαφος.
Ελπίζω να έχεις δίκιο για τον Βέκνα, γιατί μπορεί και να πεθάνουμε μπαίνοντας.
Δίκιο έχω.
Όχι για όλα. Οι θεωρίες σου αντιφάσκουν.
-Γιατί; -Άκουσες τον κρυπτονίτη.
Άρα, ο Βέκνα δεν θα έχει τις δυνάμεις του.
Άρα, πώς μπορεί να πήρε τη Χόλι;
Ρώτα τον πριν τον σκοτώσω.
Πόσο ψηλός είναι ο φράχτης;
Δεν θα πηδήξεις.
Γιατί;
Γιατί αυτό δεν είναι εκπαίδευση.
Είναι μια πραγματική κατάσταση.
Και η οροφή είναι μεταλλική.
Αν τη χτυπήσεις πηδώντας, θα σε ακούσουν όλοι.
Θα πέσω στον κεραυνό.
Ναι.
Κρατά επτά δεύτερα.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι…
επτά.
Καλά. Στάθηκες τυχερή.
Χόπερ, λαμβάνεις;
-Ντάστιν! -Όβερ. Εδώ Ντάστιν.
Χόπερ, λαμβάνεις; Εδώ Ντάστιν.
Έλα, ο Χοπ είμαι. Λαμβάνω.
Γαμώτο! Εντάξει. Είναι ζωντανοί!
-Η Εντ; -Είναι εκεί η Εντ; Όβερ.
Ναι. Εδώ είμαι. Όβερ.
Εντάξει. Ναι. Τέλεια.
Δεν ξέρω αν έχετε δουλειά, αλλά…
-Ντάστιν. -Πες το!
Ελάτε στο Νεκροταφείο Ρόουν.
Στο νεκροταφείο; Πώς διάολο επικοινωνείτε από κει;
Σωστά. Δεν ξέρετε. Είμαστε στο Πάνω Κάτω.
Τι;
Ήρθαμε να εντοπίσουμε τον Ντέμο με τον ανιχνευτή,
αλλά πέσαμε σε ένα τείχος.
Τώρα η BMW κόλλησε, οπότε χρειαζόμαστε την Εντ,
για να συνεχίσουμε την έρευνα,
που μάλλον θα μας οδηγήσει στη Χόλι. Βγάζει νόημα;
Χρειάζεστε λεπτομέρειες; Ερωτήσεις; Ανησυχίες; Όβερ.
Πέσατε σε τείχος;
Τι είδους τείχος;
Είναι λίγο δύσκολο να το περιγράψω.
-Κάπως… -Τεράστιο;
Αηδιαστικό.
Μυρίζει σαν τη μασχάλη του Χέντερσον.
Το είδαμε κι εμείς, αλλά όχι στο νεκροταφείο.
Περίπου στα 400 μέτρα από τη γέφυρα Χέιγκεν.
Στην άλλη πλευρά της πόλης.
Συναρπαστικό.
Πιστεύουμε ότι η Χόλι είναι από πίσω.
Μην προσπαθήσετε να το περάσετε. Δεν μπορείτε.
Ίσως να έχουμε λύση.
-Νάνσι. -Λύση; Τι είδους λύση;
Περίμενε, τι είδους λύση; Χόπερ!
Πρέπει να αποφύγουμε τις παρεμβολές.
Θα έρθουμε να σας βρούμε. Μη φύγετε.
Λες να είναι ασφαλείς;
Σε σύγκριση μ' εμάς; Ναι.
Εντάξει.
Ας δούμε αν απέδωσε η εκπαίδευση.
Θα μ' αφήσεις να πηδήξω;
Πάμε πριν αλλάξω γνώμη.
Η κατάρα του Βέκνα
σ' ακολουθεί πάντα.
Δεν σ' αφήνει.
Με κάθε θύμα που έπαιρνε,
άνοιγε μια νέα πύλη.
Μια πύλη για το Πάνω Κάτω;
Όταν πήρε εμένα,
άνοιξε την τελευταία πύλη, που χώρισε το Χόκινς στα δύο.
Κάτσε, αν ο κύριος Τιναυτό, ο Χένρι, δηλαδή, σε πήρε,
πώς είσαι εδώ;
Ενώ θα 'πρεπε να 'μαι νεκρή;
Δεν πειράζει. Αναμενόμενη ερώτηση.
Θα 'πρεπε.
Και για μια στιγμή,
ήμουν.
Δεν ξέρω για πόση ώρα.
Αλλά μετά ένιωσα κάτι να με καλεί.
Μόνο για απόψε. Μην το χάσετε. Εισιτήρια μόνο 50 σεντς.
Δύο 25λεπτα, δηλαδή, για τους έξυπνους.
Τζόις! Το ηλίθιο θεατρικό σου;
-Φρόντισε να έρθεις, Χάρινγκτον. -Την Παρασκευή; Θα 'θελες.
Ωραία βολή, ρε κόπανε.
Με κάποιον τρόπο,
ήμουν σε άλλο χρόνο.
Στο Χόκινς.
Πριν από 30 χρόνια.
Ταξίδι στον χρόνο.
Μόνο που δεν ήμουν πραγματικά εκεί.
Όχι. Ήμουν απλώς…
μια παρατηρήτρια.
ΧΟΠΕΡ ΤΖΟΥΝΙΟΡ - ΚΑΡΕΝ
ΚΑΙ Ο ΧΕΝΡΙ ΚΡΙΛ
Και τότε κατάλαβα.
Είχα παγιδευτεί στο μυαλό του Χένρι, στις αναμνήσεις του.
Σε έναν εφιαλτικό κόσμο-φυλακή
με ένα τηλεπαθητικό κάθαρμα για ηγέτη.
Σαν το Καμαζότς.
Το Καμα… Τι;
Καμαζότς. Σε Μια Πτυχή του Χρόνου.
-Δεν το διάβασα. -Αξίζει.
Το Καμαζότς. Πλανήτης υπό την κυριαρχία του ΕΚΕΙΝΟΥ,
ενός τεράστιου ακέφαλου εγκεφάλου.
Ο μπαμπάς της Μεγκ, της πρωταγωνίστριας, είναι αιχμάλωτος εκεί.
Ο Χένρι είναι το ΕΚΕΙΝΟ, κι εσύ, ο μπαμπάς της Μεγκ.
Εντάξει. Λοιπόν…
Δεν ξέρω αν θα συμφωνούσε ο μπαμπάς της, αλλά για μένα,
όταν σε έχουν αιχμαλωτίσει σε έναν κόσμο-φυλακή,
έχεις λίγες μόνο επιλογές.
Πρώτη επιλογή,
η αυτοκτονία.
Δεύτερη επιλογή, η αποδοχή της μοίρας σου.
-Ή τρίτη επιλογή… -Απόδραση.
-Διάλεξα την τρίτη. -Η καλύτερη επιλογή.
Οπότε, συνέχισα να προχωράω.
Από ανάμνηση σε ανάμνηση.
Μόνο που αυτό το μέρος είναι ένας λαβύρινθος.
Χάθηκα.
Έχασα τον δρόμο τόσες φορές,
που κατέληξα πάλι στην αρχή.
Και τότε την άκουσα.
Άκουσα την Κέιτ Μπους.
Φίλη σου είναι;
Πες το κι έτσι.
Η μουσική σε βρίσκει ακόμα και στα πιο σκοτεινά μέρη.
Ο Λούκας με είχε ξαναβρεί με τη μουσική,
με πήρε από το μυαλό του Βέκνα, με οδήγησε στο φως.
Δηλαδή, η μουσική ερχόταν από τον Λούκας,
από τον αληθινό κόσμο;
Ακόμα και μετά από τόσο καιρό,
δεν με είχε εγκαταλείψει.
Κι αν ακολουθούσες τη μουσική;
Τι θα γινόταν;
Θα με οδηγούσε στην έξοδο.
Στο σπίτι.
Τουλάχιστον, έτσι νόμιζα.
Αλλά μετά…
στράβωσαν όλα.
Τι διάολο κάνεις;
Δεν ξέρεις ανάγνωση, μικρέ;
Απαγορεύεται η είσοδος.
Το βλέπω, αξιωματικέ.
Απλώς, οι συμμαθητές μου εξαφανίστηκαν.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
Πάμε.
Κουνήσου.
Γαμώτο! Εκτοξευτήρες λέιζερ είναι;
Μπορεί και να 'ναι.
Θα σου ρίξουν αν δεν προχωρήσεις.
-Παιδιά. -Δεν θα με πιάσεις!
Παιδιά!
Εντάξει. Με τίποτα.
Ο στρατιώτης Τσάπμαν. Θα κάνεις ό,τι σου πει.
Αν έχεις ερωτήσεις, ρωτάς αυτόν.
Πού μπορώ να κάνω την ανάγκη μου;
Μπάρα ανατροπής.
Φτυάρι.
Πέντε ζευγάρια προστατευτικά γυαλιά.
Ένα οδόμετρο και…
Μη χειροκροτήσετε ακόμη.
Το έλκηθρο του Άι Βασίλη είναι έτοιμο για τον τάρανδο.
Ενσωματωμένοι πάγκοι, ζώνες ασφαλείας, αφρώδης επένδυση.
Ό,τι επιθυμεί ένα απαχθέν παιδί.
Αφρώδης επένδυση;
Μη σπάσουμε κανένα αυγό καθ' οδόν.
Μπήκα. Λαμβάνετε; Επαναλαμβάνω, μπήκα. Λαμβάνετε;
Ναι, λαμβάνουμε. Πού είσαι;
Στο μπάνιο. Τελευταία τουαλέτα. 45 βήματά μου από την είσοδο.
Μπράβο. Τώρα μάζεψε όσους είδαν τον Τιναυτό,
κι ερχόμαστε.
Και να θυμάσαι.
Δεν είσαι ο Ντέρεκ το Ντουβάρι. Είσαι…
Ο Ντέρεκ ο Ντελικάτος.
ΕΚΤΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Λοιπόν, αφού ανοίξεις την πύλη, και μπω κι εγώ…
-Οδηγείς εσύ. -Σωστά.
Κι εσύ;
Θα καταστρέψω τον κρυπτονίτη σου. Μην ανησυχείς.
Εντάξει.
Ωραία, πάμε.
Έλα, το 'χεις.
Περίμενε. Ξεκινάς νωρίς.
Θεέ μου.
Συγγνώμη.
Να μου προκαλέσεις έμφραγμα θέλεις;
Μπράβο, παρεμπιπτόντως.
Χοπ;
Ναι;
Ευχαριστώ.
Για τι;
Που με εκπαίδευσες.
Και με εμπιστεύτηκες.
Πάντα.
Η μέρα της κρίσης έφτασε.
Με έστειλε ο κύριος Τιναυτό να μαζέψω τους εκλεκτούς.
Αν σας έχει επισκεφτεί, μιλήστε τώρα.
Κι όταν νυχτώσει, ακολουθήστε με στην τουαλέτα,
και θα σας οδηγήσω με ασφάλεια στον σωτήρα μας.
Ο Ντέρεκ τα 'παιξε.
Τα τέρατα έρχονται, και θα πεθάνετε όλοι.
Ντέρεκ;
Για τον Χένρι μιλούσες;
Κανένα νέο από τον Ντέρεκ;
Όχι ακόμα.
Δώσ' του χρόνο, δεν πέρασε ώρα.
Ακόμη δεν μπορώ να χωνέψω
ότι η μοίρα του κόσμου είναι στα χέρια του Ντέρεκ Τέρνμποου.
Εσύ όταν κοιτάζεις στον καθρέφτη, βλέπεις πεζοναύτη;
Κάποιες φορές χρειαζόμαστε κάποιον που να πιστεύει σ' εμάς.
Και μετά κάνουμε εκπληκτικά πράγματα.
Σαν να τα βρήκαν η μαμά σου κι η Ρόμπιν.
Θα βοήθησε που η μαμά έδιωξε τον Ντέμο.
Έσωσε τη ζωή της Ρόμπιν. Όλων μας.
Όταν η μαμά σου κρατούσε το τσεκούρι,
την έβλεπες; Μέσα από τα μάτια του Ντέμο;
Ναι. Και ήμουν τόσο κοντά στη συνείδηση,
που ήταν σαν να ένιωθα ό,τι ένιωθε. Έναν μεγάλο θυμό.
Αλλά είχα επίγνωση του τι γινόταν.
Και φοβόμουν για τη μαμά μου.
-Ήθελες να την προστατεύσεις. -Ναι. Αλλά δεν μπορούσα.
Ήταν σαν θρίλερ που δεν μπορείς να κλείσεις.
Σουσάμι, άνοιξε.
Λοιπόν, καλά να περάσετε.
Ευχαριστούμε.
Σίγουρα δεν το έκανες;
-Ποιο; -Δεν έκλεισες το θρίλερ.
Μήπως εσύ την προστάτεψες;
Ξέρω ότι είναι ζόρικη, αλλά ξέρεις.
-Ναι, είναι 1,60. -Ναι!
Ο Βέκνα ελέγχει τη συλλογική συνείδηση σαν μαριονέτα.
Ίσως να μπορείς κι εσύ να κινείς τα νήματα.
Μόνο που δεν είμαι ο Βέκνα.
Είσαι λίγο.
Λες ότι είμαι κακός και θέλω να καταστρέψω τον κόσμο;
Ακριβώς.
Όχι, απλώς λέω ότι είσαι κι εσύ γητευτής.
Στο D&D, όχι στην αληθινή ζωή.
Ναι, στην αληθινή ζωή είσαι κάτι σαν μάγος,
γιατί οι δυνάμεις σου είναι έμφυτες.
Κοίτα, τρελή θεωρία, αλλά είχα και πιο τρελές.
Η Έντεκα είναι στο Πάνω Κάτω, χρειαζόμαστε λίγη μαγεία.
Ίσως να έχουν λύση.
Αν ο Χόπερ έχει λύση για να περάσουμε το τείχος και να βρούμε τη Χόλι,
ας μας την πει!
Λέω να τον αγνοήσουμε.
Να συνεχίσουμε. Να ψάξουμε για καμιά πόρτα.
Ναι, είμαι περίεργος τώρα.
Αυτή η πόρτα θα είναι μαλακή σαν Bopper;
Έχεις κάτι να πεις, Μπάιερς; Ακούω.
Ίσως να μην πρέπει να αποφασίζεις εσύ πια.
Και δική μου ήταν η απόφαση. Για την αδερφή μου πρόκειται.
Και…
Συμφωνώ με τον Στιβ. Εγώ δεν κάθομαι άπραγη.
Δεν ξέρω αν θα βρούμε πόρτα, αλλά το τείχος κάπου θα τελειώνει.
Θα βρούμε τρόπο να περάσουμε.
Δεν υπάρχει.
Αυτό το τείχος είναι κύκλος.
Ένας κύκλος που περιβάλλει το Πάνω Κάτω.
Ναι; Πώς το κατάλαβες;
Εγώ, Στιβ, δεν κοιμόμουν στην Άλγεβρα.
Ο ανιχνευτής έπιασε μια παράξενη συχνότητα από το τείχος.
Μου πήρε λίγο να καταλάβω, αλλά την είχα ξανακούσει.
Κι εσύ. Θυμάσαι που ψάχναμε τον Χοπ, και άκουσες κάτι στην Έργουιν;
-Ναι. Είπες ότι ήταν παρεμβολή. -Ήταν.
Αλλά δεν προερχόταν από στρατιωτική εκπομπή ή EMI.
Ερχόταν από το τείχος, κάτι σημαντικό,
αφού μας δίνει τρεις τοποθεσίες.
Συνέδεσα τα σημεία,
μέτρησα τα μέσα, σχεδίασα τις διχοτόμους…
Καλά, δεν είμαστε καθηγητές σου. Δεν μας νοιάζει τι έκανες.
Καταλάβαμε. Λες ότι είναι κύκλος.
Δεν λέω, ξέρω. Το έλεγξα τρεις φορές. Το υπολόγισα σωστά.
Ό,τι πεις. Δεν βλέπω πώς μας βοηθά να βρούμε τη Χόλι.
Δεν έχει σημασία ο κύκλος, αλλά το κέντρο.
Το Υπουργείο Ενέργειας.
-Είναι… -Το Εργαστήριο Χόκινς.
Πόσο πιθανό είναι το κέντρο του κύκλου να είναι τυχαία εκεί όπου άρχισαν όλα,
όπου δημιουργήθηκε το Πάνω Κάτω;
Εκεί έφτιαξαν το τείχος;
Δεν έχω ιδέα. Μα νομίζω ότι πρέπει να μάθουμε.
Εσείς;
Η μουσική με οδήγησε σε μια νέα ανάμνηση.
Μόνο που κάτι ήταν διαφορετικό σ' αυτήν.
Ήμουν κι εγώ εκεί.
Η μέρα που με καταράστηκε ο Χένρι.
Η πρώτη του ανάμνηση μ' εμένα.
Ναι, λες κι αυτό το μέρος δεν ήταν ήδη διασκεδαστικό.
Αλλά είχα τη μουσική να με καθοδηγεί.
Οπότε, την ακολούθησα.
Και με οδήγησε σε νέες αναμνήσεις.
Τρομερές αναμνήσεις.
-Άσε με! -Ακολούθα με στον θάνατο.
Κι ένιωθα ότι δεν θα τελείωναν ποτέ.
Αλλά τελικά,
τελείωσαν.
Ήταν η νύχτα που με σκότωσε ο Βέκνα.
Τη νύχτα που με αιχμαλώτισε.
Την είχα βρει επιτέλους.
Τη διέξοδο.
Και ήμουν τόσο κοντά.
Τόσο κοντά, που ένιωθα το χέρι του στο δικό μου.
Και ήταν σαν να ήμουν εκεί.
Σαν να ήμουν μαζί του στο νοσοκομείο.
Όχι.
Λούκας!
Γεια σου, Μαξ.
Έτρεξα.
Και συνέχισα να τρέχω.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα του.
Ήταν τρομαγμένος.
Κάτι περισσότερο από τρομαγμένος, ήταν τρομοκρατημένος.
Κάτι έχει αυτή η σπηλιά…
Αυτή η ανάμνηση.
Δεν μπαίνει.
Εδώ μέσα,
είμαι ασφαλής.
Οπότε, τη μετέτρεψα στο καταφύγιό μου.
Στο σπίτι μου.
Έκανα τη δεύτερη επιλογή.
Την άθλια δεύτερη επιλογή.
Αποδέξου τη μοίρα σου.
Τουλάχιστον,
μέχρι που ήρθες εσύ.
Και τώρα υπάρχει πάλι η τρίτη.
Η απόδραση.
Έχω ένα σχέδιο για να φύγουμε από δω.
Θα πάρει ώρα.
Περισσότερη απ' όση έχουμε.
Ο Χένρι θα γυρίσει σπίτι σύντομα.
Κι όταν γυρίσει, δεν γίνεται να μάθει ότι έφυγες.
Θέλεις να ξαναπάω εκεί;
Να ξαναπάω στον Χένρι; Όχι…
Το ξέρω. Είναι τρομακτικό.
Αλλά αν θες να φύγουμε από δω,
αν θες να αποδράσουμε από το Καμαζότς,
είναι ο μόνος τρόπος.
Ο μόνος τρόπος.
Πες μου τι πρέπει να κάνω.
Τι…
-Γεια. -Γεια.
Μήπως θυμάσαι την Τάμι Τόμσον;
Ναι. Η άθλια τραγουδίστρια δεν είναι;
Ναι.
Στο γυμνάσιο, όμως,
πίστευα ότι είχε τη φωνή της Γουίτνεϊ Χιούστον.
Όταν την πρωτοείδα…
Θεέ μου, ήταν σαν να σταμάτησε ο χρόνος.
Ήταν σαν σκηνή από καμιά μάπα ταινία.
Ο άνεμος έπαιρνε τα μαλλιά της,
και ήταν τέλεια.
Τόσο τέλεια.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, κατάλαβα ότι ήταν η εκλεκτή.
Ότι με την Τάμι θα μπορούσα επιτέλους να είμαι ο εαυτός μου, πλήρως.
Γιατί υπήρχε πάντα ένα κομμάτι μου που με τρόμαζε.
Πίστευα, όμως, ότι αν η Τάμι μ' αγαπούσε, ακριβώς όπως ήμουν,
ξέρεις, δεν θα φοβόμουν τόσο πια.
Και μετά ήρθε εκείνος, ο Στιβ Χάρινγκτον, "το Μαλλί".
Θεέ μου.
Θα φαντάζεσαι τη συνέχεια.
Η Τάμι τον ερωτεύτηκε παράφορα.
Και η φαντασίωσή μου με την Τάμι,
μαζί με την υπόλοιπη ζωή μου,
διαλύθηκε μπροστά στα μάτια μου.
Χαμηλοί βαθμοί, τιμωρίες συνέχεια.
Δουλειές κάθε Σαββατοκύριακο.
Αλλά μια μέρα που καθάριζα το γκαράζ των γονιών μου,
βρήκα ένα φιλμ οκτώ χιλιοστών.
Ήταν ένα χαζό βίντεο που είχα τραβήξει στο δημοτικό,
αλλά το έβαλα στον προβολέα,
και ξαφνικά κοιτούσα μια μικρή εκδοχή του εαυτού μου.
Κι αυτήν τη μικρή Ρόμπιν μετά βίας την αναγνώριζα.
Ήταν τόσο ανέμελη
και ατρόμητη.
Αγαπούσε κάθε της κομμάτι.
Και τότε κατάλαβα.
Δεν ήταν η άφωνη Τάμι το θέμα.
Πάντα
εγώ ήμουν.
Έψαχνα απαντήσεις σε κάποιον άλλον.
Μα εγώ είχα όλες τις απαντήσεις.
Έπρεπε μόνο να σταματήσω να φοβάμαι τόσο.
Να φοβάμαι αυτό που πραγματικά είμαι.
Κι όταν το έκανα αυτό,
ένιωσα τόσο ελεύθερη.
Ήταν σαν να πετούσα. Σαν να μπορούσα επιτέλους να είμαι…
Η Ρόκιν Ρόμπιν.
Ναι. Η Ρόκιν Ρόμπιν.
Παιδιά!
Με την ησυχία σας, ε;
Βρήκατε το Ντικ;
-Το βρήκαμε το Ντικ. -Ναι.
Ελπίζω να μην είναι σκληρό.
Αν είναι,
θα το μαλακώσω.
Πηγαίνετέ με στην Κέι.
Να πάρει!
Αν βγάλεις άχνα, πέθανες.
Κάνε νεύμα αν κατάλαβες.
Κουνήσου! Άντε, πάμε!
Άντε!
Δεν ανοίγει.
-Πώς θα μπούμε; -Δεν έχω άδεια.
Δεν ρώτησα αν έχεις άδεια. Ρώτησα πώς θα μπούμε.
Δεν μπορείτε.
Η δρ Κέι, το αφεντικό σου, έχει άδεια;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρεις.
Ευχαριστώ που βοήθησες.
Εναλλακτική.
-Σταμάτα! -Εντ!
-Σταμάτα!
Εδώ είμαστε.
Γαμώτο.
Κλείστε τα μάτια σας κι επικεντρωθείτε στην αναπνοή σας.
Εισπνοή και εκπνοή.
Όσο συνεχίζετε να αναπνέετε,
θέλω να φανταστείτε ότι είστε σε μια παραλία.
Το νερό είναι μπλε. Μπλε σαν στρουμφάκι.
Το ακούτε να γλείφει την ακτή,
σαν σκυλί που πίνει νερό από το μπολ του.
Λέγεται οραματισμός.
Το κάνει η μαμά όταν δεν έχει Valium.
GI JOE ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΗΡΩΑΣ
Πήγαινε.
ΕΚΤΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Γεια χαρά.
Νιώστε την άμμο κάτω από τον πισινό σας.
Είναι δροσερή κι απαλή.
…ένα. Ορίστε.
Μπράβο. Εντάξει.
Γεια σου, γλυκιά μου. Πώς σε λένε;
Ντέμπι.
Δουλεύεις για τον κο Τιναυτό;
Τον κύριο Τιναυτό.
Ναι. Φυσικά. Είμαι ένα από τα ξωτικά του.
Ξέρεις, ένα μαγικό ξωτικό.
Εδώ. Λίγα βήματα ακόμη.
Εντάξει. Ναι, ωραία.
Εντάξει. Τέλεια. Βήμα βήμα.
Μαλακία.
Έντεκα.
Σε ψάχνω εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Είμαι η…
Δρ Κέι.
Ξέρω ποια είσαι.
Και ξέρω ποιον έχεις πάρει.
Και ξέρω επίσης…
ότι εσύ και οι άντρες σου
θα πεθάνετε.
Τι διάολο;
Καλύτερα μην αντιστέκεσαι.
Όσο μεγαλύτερη απειλή νιώθει, τόσο πιο επιθετικά αντιδράει.
Κυρία Ρόμπιν, οι άλλοι;
Σκέτο Ρόμπιν. Και μην ανησυχείς. Έρχονται.
Κάτι έγινε, έτσι;
Όχι, τίποτα. Όλα πάνε βάσει σχεδίου.
-Τύλιξέ το με το μπουφάν σου. -Εντάξει.
Κράτα το.
Έλα. Δοκίμασε…
Συγγνώμη. Πρόβλημα με τα υδραυλικά.
Τον κύριο Τιναυτό ψάχνεις;
-Από κει. -Εκεί.
Φυσάει ένα αεράκι που σας λέει ένα μυστικό.
Κοιτάτε τον ουρανό ψάχνοντας για σύννεφα, αλλά…
Για τον κύριο Τιναυτό;
Γαμώτο!
Στρατιώτη!
Έλα, ηρέμησε.
-Τι έγινε; -Σκατά.
Μπράβο.
-Λούκας! Μας εντόπισαν! -Όχι!
Πάρ' τους από δω.
-Κι οι άλλοι; -Πήγαινε!
Να πάρει! Ελάτε.
Κουνηθείτε!
Σταματήστε αμέσως!
Η Άσλι Κλάιν είναι καρφί!
Άνοιξε την πόρτα, που να πάρει!
Εσύ είσαι, λοιπόν, ο λόγος.
Ο λόγος που ήταν τόσο δύσκολο να την εντοπίσουμε.
Το κακό σπυρί.
Τόσο κόπο έκανες να την κρύψεις,
εδώ βρήκες να τη φέρεις;
Γιατί;
Γιατί να ρισκάρεις τη ζωή της για μια άλλη;
Τι ξέρεις που δεν ξέρω εγώ;
Και φαντάσου ότι δεν τα δίνει όλα.
Η ζέστη που νιώθεις
το αποδυναμώνει.
Στο κρύο, όμως, ευδοκιμεί.
Μπορώ να το σταματήσω.
Αρκεί να αρχίσεις να μιλάς.
Άντε στον διάολο.
Στην κατάστασή σου, αυτό, δυστυχώς, δεν γίνεται.
Δεν είσαι κι η πιο ξύπνια.
Άργησες πολύ. Έρχονται ενισχύσεις.
Δεν πειράζει.
Θα κάνω γρήγορα.
Ήρθαν τα ψώνια.
Οι άλλοι πού είναι;
Έρχονται.
Έλα, γλυκιά μου.
Κατέβα. Έλα.
Αν δεν κατέβεις αμέσως, θα σε φάει ένα τέρας.
Άνοιξε την πόρτα!
Γαμώτο!
Δρόμο!
Επιτέλους!
Σε κρατάω. Ωραία. Μπράβο.
Γεια σας. Για πού το βάλατε;
Τι κάνεις;
Εσύ πρέπει να φύγεις. Έλα.
Θα πας στο δάσος.
Ο κρυπτονίτης δεν σε φτάνει εκεί.
Χοπ, δεν γίνεται. Για τον Χένρι ήρθαμε.
Πάρε την πυξίδα. Ακολούθησέ τη βορειοανατολικά.
Θα σε πάει στο νεκροταφείο, στη Νάνσι και τους άλλους.
Τι είναι αυτό;
Μια δικλείδα, εντάξει;
-Δικλείδα ασφαλείας. -Όχι.
-Αν χρειαστεί, θα τον πάρω μαζί μου. -Όχι.
-Είναι ο μόνος τρόπος.
Δεν θα ρισκάρω να σε χάσω.
Δεν θα το ρισκάρω.
-Χόπερ. Όχι. -Θέλω να ξέρεις κάτι.
Από δω και πέρα,
θέλω να ξέρεις πόσο περήφανος είμαι για σένα.
Είμαι πολύ περήφανος. Για όσα ξεπέρασες.
Για το ποια είσαι.
Όχι.
Όχι. Όχι, Χοπ. Χόπερ!
-Σ' αγαπώ, Τζέιν. -Χόπερ! Όχι! Χόπερ!
Χοπ!
Χόπερ!
Χοπ!
Χόπερ!
Ο σφυγμός της πέφτει.
Ασυστολία!
Ελάτε, παιδιά. Καθίστε πίσω.
Γεια.
Ωραία.
Ας διασκεδάσουμε λίγο. Θα περάσουμε τέλεια, έτσι;
Ας βάλουμε τις ζώνες μας.
Η ασφάλεια προέχει. Άντε, δεν έχουμε ώρα.
Άνετο, έτσι;
Μπα.
Συγγνώμη.
Ρόμπιν, Λούκας, λαμβάνετε; Όβερ.
Λαμβάνω. Ρόμπιν.
Λούκας. Λαμβάνω.
Έχουμε πρόβλημα στη MAC.
Τι είδους πρόβλημα;
Άσε με, ρε μαλάκα!
Θες να μου εξηγήσεις τι γίνεται εδώ;
Άσε με, ρε!
-Χάσαμε πέντε παιδιά. -Χάσατε πέντε παιδιά;
-Πώς γίνεται; -Αυτή…
Τζόις Μπάιερς.
Μπήκε στον στρατώνα.
Τα βοήθησε να αποδράσουν μέσω ενός τούνελ.
Συγγνώμη. Επαναλαμβάνεις λίγο;
Άκου. Αυτά τα παιδιά δεν είναι ασφαλή, εντάξει; Κινδυνεύουν.
Και γιατί νομίζετε ότι είναι εδώ;
Τα προστατεύουμε.
Αν μου επιτρέπετε, έχω δει τι έρχεται.
Και, χωρίς παρεξήγηση,
εσείς κι οι άντρες σας σκατά θα προστατέψετε!
Στρατιώτη!
-Άφησέ τον! -Στρατιώτη!
Τι πρόβλημα έχεις, στρατιώτη; Μην τον αγγίζεις.
Τέτοια κάνει ο στρατός; Χτυπά παιδιά;
-Γουίλ! -Γουίλ!
Είσαι καλά; Μωρό μου, είσαι καλά;
Ήρθαν.
Ρίξτε στον πιο κοντινό εχθρό!
Θα πεθάνουμε όλοι!
Παιδιά, πίσω μου! Μπείτε πίσω μου!
Κάντε πίσω!
Κάτω από τα κρεβάτια!
Μείνετε πίσω μου.
Κουνηθείτε!
Γουίλ!
Δεχόμαστε επίθεση. Επαναλαμβάνω, δεχόμαστε επίθεση.
Πρέπει να φύγουμε!
Και τα άλλα παιδιά; Γαμώτο!
Πάμε!
Φύγαμε;
Φύγαμε!
Πρέπει να φύγουμε. Τα μάτια σας σ' εμένα!
Εντάξει.
Έλα, Γουίλ. Έλα!
-Έλα τώρα. -Περιμένετέ με!
Δεν είμαι έτοιμος να πεθάνω!
-Περιμένετε! -Μείνετε κοντά!
Ντέρεκ! Γρήγορα, πάμε!
-Είστε όλοι καλά; Είστε καλά; -Ναι.
Στο Radio Shack. Αν κινηθούμε γρήγορα, θα τα καταφέρουμε.
Θα φύγουμε από το τούνελ.
-Εντάξει. -Εντάξει;
Τα μάτια σ' εμένα. Ναι;
Σταμάτα!
Ελάτε, πάμε!
Άρπα την!
Πάμε! Θεέ μου.
Θεέ μου!
Κάνε υπομονή, μωρό μου! Υπομονή!
-Τι διάολο έγινε; -Δεν έχω ιδέα, αλλά μ' αρέσει!
Αδερφή.
Ρίξτε του!
Προσοχή!
Μάρεϊ!
Γαμώ την τύχη μου!
Γαμώτο!
Τα παιδιά!
Κρατήσου!
Κουνηθείτε! Γρήγορα, παιδιά!
Πίσω, παιδιά! Κάντε πίσω!
Μείνε μακριά του!
Μείνε μακριά!
Τα βλέπεις,
Γουίλιαμ;
Βλέπεις τα παιδιά;
Ξέρεις γιατί;
Γιατί τα επέλεξα για να αναδιαμορφώσω τον κόσμο;
Επειδή είναι αδύναμα.
Αδύναμα στο σώμα και στο πνεύμα.
Σε παρακαλώ!
Λυγίζουν εύκολα.
Διαμορφώνονται εύκολα.
Ελέγχονται.
Είναι οι τέλειοι αγωγοί.
Κι εσύ,
Γουίλ.
Εσύ ήσουν ο πρώτος.
Και λύγισες τόσο εύκολα.
Μου έδειξες τι ήταν δυνατό,
τι μπορούσα να κατορθώσω.
Κάποια μυαλά, τελικά,
απλώς δεν ανήκουν σ' αυτόν τον κόσμο.
Ανήκουν στον δικό μου.
Έψαχνα απαντήσεις σε κάποιον άλλον.
Μα εγώ είχα όλες τις απαντήσεις.
Θες να γίνουμε φίλοι;
Έπρεπε μόνο
να σταματήσω να φοβάμαι τόσο.
Να φοβάμαι αυτό που πραγματικά είμαι.
Είναι φοβερό!
ΚΑΣΤΡΟ ΜΠΑΪΕΡΣ
Κι όταν το έκανα αυτό,
ένιωσα τόσο ελεύθερη.
Σαν να μπορούσα να πετάξω.
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης