Dusty!
Dusty, nasıl geçti?
- Ne nasıl geçti? - Ne mi nasıl geçti?
Yılın en müthiş gecesi.
Doğru ya. Dehşetliydi.
- Neyin var senin? - Hiç.
- Bir şey mi oldu? - Ne? Hayır.
- Yine mi kabız oldun? - Hayır. Anne!
Tuhaf davranıyorsun.
Tuhaf davranmıyorum!
Harika, değil mi? Hayalet yakalamışım gibi görünsün diye
kapana motor taktım.
Filmdeki gibi.
- Dusty. - Evet.
Çok komik. Şuna bak.
Ses çıkarmamanı söylemiştim.
Bir dakikalığına hareket etmeyecektin.
Sadece bir dakika.
Kusura bakma Yertle.
Geçici tahliye dostum.
Nesin sen ufaklık?
Çöp kutumda ne işin vardı?
Aç mısın?
Nuga.
Hadi, yesene.
Çok mu sıcak?
Kusura bakma ufaklık.
Sen de mi nuga seviyorsun?
Çok tatlısın, biliyor musun?
İyi ki seni buldum.
ÜÇ SİLAHŞÖRLER
Dartanyan.
Adını Dartanyan koyacağım.
SÜRÜNGENLER
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM İRİBAŞ
Uyan, sabah oldu.
Demek öyle. Hâlâ konuşmuyor musun?
Peki.
O zaman ben de
bu üç katlı enfes waffle'ı tek başıma yerim.
Güzel, değil mi?
En iyi yanı da sadece 8000 kalori olması.
Dün gece yine ona mı gittin?
Bana ihtiyacı varmış.
Nasılmış, bakayım mı?
Onu özlediğini biliyorum.
Ama çok tehlikeli olur.
Şu anda ona hiçbir faydan dokunmaz.
Onu göreceksin. Yakında.
Sadece kafanın içinde de değil. Gerçek hayatta göreceksin.
Bu insanlarla ilerleme kaydediyorum.
Arkadaşlar yalan söylemez.
Ne?
21. günde "Yakında" dedin.
205. günde "Yakında" dedin.
- 326. günde de mi "Yakında" diyorsun? - Ne oluyor?
Tutsak gibi gün mü sayıyorsun?
"Yakında" ne zaman?
"Yakında"...
artık tehlike kalmadığı zaman.
Ne zaman?
- Bilmiyorum. - 500. gün mü?
- Bilmiyorum. - 600. gün mü?
- Bilmiyorum. - 700. gün mü?
- 800. gün mü? - Hayır!
- Onu görmeliyim. Söyle! - Ben...
Sıçayım!
Arkadaşlar yalan söylemez!
Tanrım. Onları gören var mı?
- Arıyoruz anne. - Evet, arıyoruz.
Buldum.
Pantolonun altına saklanmış afacanlar.
Teşekkürler. Hayatımı kurtardın.
Will'i okula bırakır mısın? Geç kalamam.
- Artık gece kalıyor mu? - Will'i bırakır mısın lütfen?
Ben bırakırım.
- İçeri girene kadar bekler misin? - Tabii.
Ne dersin? Bobmobil'e binmeye var mısın?
6 KASIM'DA BURADA OY VERİN
HALK KÜTÜPHANESİ
DOĞU SÜRÜNGENLERİ G. AMERİKA SÜRÜNGENLERİ
Bay Henderson, kuralları biliyorsun. Toplam beş kitap.
Evet.
Bir, iki, üç, dört ve beş.
On. Önceden aldığın beş kitap da var.
Benim hatam.
Fakat şöyle ki,
bir merak yolculuğuna çıktım
ve küreklerim olmadan ilerleyemem.
Bu kitaplar da...
Bu kitaplar da küreklerim.
Toplam beş kitap.
- Kafa mı geçiyorsun? - Anlamadım?
Şu da ne?
- Bay Henderson! - Bana kürek lazım!
Dün gece sen mi dolanıyordun yoksa hayalet miydi?
Muhtemelen bendim.
Kâbus mu gördün?
Hayır.
Bay Baldo'yu anlatmış mıydım?
- Bay Baldo mu? - Evet.
Senden biraz daha küçükken panayırda dönme dolap sırasında bekliyordum.
Birden beyaz, kalın bir eldivenli biri omzumu dürttü.
Döndüğümde karşımda duruyordu.
Bay Baldo.
"Merhaba evlat, balon ister misin?"
Çekinme, gül hadi. Komik.
Ama o sırada komik gelmemişti.
Onu aklımdan çıkaramıyordum.
Her gece rüyalarıma giriyordu.
Her gece onu rüyamda görünce
kaçıyordum.
O kadar kötü bir hâl aldı ki her gece uyuyana kadar
annem yanımda kalmaya başladı.
- Sahi mi? - Evet.
Aylarca öyle sürdü.
Sonra bir gün kâbuslar birden kesildi.
- Nasıl, biliyor musun? - Nasıl?
Bir gün uyuyakaldım
ve her zamanki gibi Bay Baldo rüyama girdi.
Ama bu kez kaçmadım.
Bu kez karşısına dikildim.
Bay Baldo'nun
aptal suratına bakıp "Git başımdan!" dedim.
Bir anda yok olup gitti.
Onu bir daha görmedim.
Çocuk oyuncağı, değil mi?
Çocuk oyuncağı.
Bir anda.
Ona neden zombi çocuk diyorlar?
Bir hafta ormanda kaybolmuş, onu anladım
ama neden zombi olsun? Herkes öldüğünü sandığı için mi?
Evet. Ona cenaze töreni bile yaptık.
Bir hafta sonra mı?
Başka bir çocuk taş ocağında boğulmuştu.
Cesedi çürüdüğü için Will sandık.
Ne?
Hiç komik değil.
Şaka değil, herkes biliyor. İstediğine sor.
Ama Will'e sorma, bu konuda çok hassas.
Tamam mı?
Tamam.
İyi günler ufaklık.
Phineas Gage vakası, tüm zamanların en ilginç tıp vakalarındandır.
Phineas, 1848'de demir yolu işçisiyken korkunç bir kaza geçirir.
Büyük bir demir çubuk kafasını delip geçer.
Phineas mucizevi bir şekilde sağ kalır. Bir şeyi yok gibidir.
Fiziksel olarak da evet, yoktur.
Ama aldığı yara yüzünden kişiliği tamamen değişir.
O kadar ki, onu tanıyan arkadaşları
onun için "Bir başka Gage" demeye başlarlar.
O dönemde bu, Amerikan Levye Vakası olarak bilinirdi.
Aslında levye değil...
Çok özür dilerim Bay Clarke. Lütfen derse devam edin.
Bana aldırmayın.
Devam edin, lütfen. Teşekkürler.
Aslında levye değil, dediğim gibi çubuktu.
Hep birlikte buluşmalıyız. Öğle arasında, AV Kulübü'nde.
Neden?
Göstereceğim şeye inanamayacaksınız.
AV Kulübü. Öğlen.
- Dustin! - Buyurun efendim?
- Derse katılır mısın? - Tabii.
- Phineas Gage vakası. - Phineas Gage.
- Sayfa 104. - 104.
- Odaklan. - Odaklanıyorum.
AV Kulübü.
Ağza alınmayacak küfürler etmeye başlamış.
POLİS
Gilbert'ın çiftliğinde de bulduk.
İğrenç şeyler.
- Yapış yapıştı. - Başka nerede?
- O kadar Şef. - Aramaktan mı yoruldunuz?
- Hava kararıyordu. - Çok karanlıktı.
Fener denen bir şey var salaklar.
Peki. Bugün sol tarafımızdan kalkmışız.
Yine mi kadın meselesi Şef?
Şef! Nereye gidiyorsun?
Yine aramaya çıkalım mı?
- Neden kapıya tekme atıyor ki? - Şef!
Burası dedemin eviydi.
Uzun zaman önce.
Artık depo olarak kullanıyorum.
Çok anısı var.
Ne dersin?
Biraz toparlanması lazım.
Gözünde canlandırmak zor ama çeki düzen verdiğimizde güzel olacak.
Çok güzel.
Burası yeni yuvan.
Yuva.
JIM'LE UĞRAŞMAYIN
İşte bu.
Evet, işte bu.
Bu var ya...
gerçek müzik.
Hadi bakalım. İşe koyulalım.
ULUSLARARASI MORS KODU CEP İŞARET KARTI
Şunu ver.
Pekâlâ.
Buna tuzak teli denir.
Alarm gibi.
Böyle kuruyorsun.
Yaklaşan olursa
silah sesi gibi bir gürültü çıkarır.
Kötü adamlar seni bulamayacak.
Buralarda bulamazlar.
Önlemler alacağız.
Birkaç temel kuralımız olacak.
Birinci kural,
perdeleri hep kapalı tut.
İkinci kural,
kapıyı sadece şifreli çaldığımda aç.
Üçüncü kural,
sakın dışarı yalnız çıkma, özellikle de gündüzleri.
Bu kadar. Üç kural.
Bunların adı,
Aptallık Etmeme Kuralları.
Çünkü biz aptal değiliz.
Değil mi?
Aptal değiliz.
Harrington, değil mi?
Eskiden bu okulda senin sözün geçermiş. Öyle mi?
Sana Kral Steve derlermiş.
Sonra ezik olmuşsun.
Bence kapa çeneni de oyna.
İşte budur!
Steve?
- Neden geldin? - Sence?
Bu sabah niye gelmedin? İlk dersi kaçırdım.
Jonathan bırakır, dedim.
Neden bahsediyorsun?
Vay be, alkolü hiç kaldıramıyorsun.
Akşam Tina'nın partisine gittiğimizi hatırlıyor musun?
- Evet. - Sonra ne oldu?
Dans ettiğimi hatırlıyorum,
kokteyl döktüm.
Sarhoş olduğum için bana kızdın,
sonra da eve bıraktın.
Hayır. İşte o kısmı karıştırdın.
Seni bırakan diğer erkek arkadaşın Jonathan'dı.
- Anlamadım. - Gayet basit.
- Aklından geçeni söyledin. - Ne?
Sana göre,
Barb'ı öldürmüşüz, ben umursamıyormuşum çünkü hayatım yalan dolanmış,
bütün ilişkimiz yalan dolanmış ve...
Neredeyse her şey yalan dolanmış.
Ha, bir de beni sevmiyormuşsun.
Sarhoştum Steve. Hiçbirini hatırlamıyorum.
Yani söylediğin her şey de yalan dolan mıydı?
- Evet. - Söyle o zaman.
Ne söyleyeyim?
Beni sevdiğini.
Ciddi misin?
Harrington! Gelmen lazım. O pislik bizi mahvediyor. Hadi!
- Tamam! - Hadi!
Bence hayatın yalan dolan.
Adı Dartanyan.
Şirin, değil mi?
- Dartanyan mı? - Kısaca Dart.
- Çöpünüzde miydi? - Yiyecek arıyordu.
- Eline alır mısın? - Hayır.
- Isırmaz. - İstemiyorum.
Ay, vıcık vıcık!
Canlı sümük gibi.
Tanrım!
Nedir bu?
Ben de onu merak ediyorum.
Önce bir tür iribaş sandım.
- İribaş mı? - Kurbağa yavrusunun eş anlamlısı.
- İribaş, kurbağa larvası demek. - Biliyorum.
O zaman çoğunun suda yaşadığını da biliyorsundur.
Dart'ın suya ihtiyacı yok.
Suda yaşamayan iribaşlar yok mu?
Kara iribaşları mı? Var. İki tane.
Indirana semipalmata.
Bir de Adenomera andreae.
Biri Hindistan'da, diğeri Güney Amerika'da.
Benim çöpümde ne işi vardı?
Belki bilim insanları getirmiştir, o da kaçmıştır.
Görüyor musunuz?
Sanki içinde bir şey kımıldıyor.
Yok bir şey. Seni korurum ufaklık.
Hoşuna gitmediğini biliyorum. Geçti.
Bir şey daha var.
Sürüngenler soğukkanlıdır. Ektotermiktir.
Isıyı, güneşi severler. Dart nefret ediyor. Canını yakıyor.
Yani iribaş ya da sürüngen değilse...
Yeni bir tür keşfettim demektir.
Bay Clarke'a göstermeliyiz.
- Hayır, ya keşfimi çalarsa? - Çalmaz.
Adını Dustonius iribasius koymayı düşünüyorum.
- Ne dersin? - Aptalın tekisin.
Zengin ve ünlü olduğumda ayaklarıma kapanıp
"Dustin, sekizinci sınıfta huysuzluk ettiğim için özür dilerim." deme.
- İyi günler. - Teşekkürler.
Salam?
Dün gece eğlendim.
İleri gittiysem özür dilerim.
Hayır! Hayır, gitmedin.
Peki.
Yani...
senden çok hoşlanıyorum.
Sadece senden değil, hayatındaki her şeyden.
Ailen, oğulların.
Umarım hayal görmüyorumdur
ama bence bana ısınıyorlar.
Jonathan pek değil. Onun kabuğunu kırmak zor.
Evet.
Ama Will'le yakınlaştığımızı hissediyorum.
O da seni seviyor.
Öyle mi?
Belli oluyor.
Güzel.
Bir şeyden daha bahsedecektim aslında.
Çok önemli sayılmaz
ama bu sabah JVC'min biraz hırpalandığını fark ettim.
- Neyinin? - Video kameramın.
Evet. Sorunsuz çalışıyor. Sadece...
Kaseti izlediğimde
birkaç büyük çocuğun Will'e sataştıklarını gördüm.
- Ne? - Onu korkutuyorlardı.
Kimmiş onlar? Yine Zimmerman kardeşler mi?
Bilmiyorum. Maske ya da makyaj vardı.
Olabilir. Yaşları tutuyor.
Onları öldüreceğim.
Yemin ederim, onları öldüreceğim.
İşte bu yanını seviyorum. Kafa tutuyorsun.
Ben hiç savaşan biri olmadım.
Çocukken ben de Will gibi zorlanırdım.
Zorbalar yüzünden.
İnsanlar bizim gibi kafa tutmayanları
suistimal ediyorlar.
Bunu iyice yüzüne vuruyorlar.
Neden yapıyorlar, bilmiyorum.
Belki kendilerini güçlü hissettiriyordur.
Bilmiyorum.
Ama şimdi bana baksana.
Joyce Byers'la çıkıyorum.
Şaka mı bu? Seninle...
- Bak işte, sonunda her şey yoluna giriyor. - Evet.
Çimler, mahsuller, ağaçlar.
Bu alandaki her şey ölü ya da ölüyor. Beş kilometre yarıçapında bir alan.
Hepsi de buraya bağlanıyor.
Bu desenler çok hoş. Tasarıma bayıldım.
Hatta neredeyse saykodelik.
- Şakaya mı vuruyorsun? - Hayır, sadece...
Benimle ne ilgisi var, anlamıyorum.
Her ne oluyorsa bu laboratuvardan yayılıyor.
İmkânsız. Son yakma işlemi iki gün önceydi. Kontrol altına alındı.
- Ya sızıntı varsa? - Sızıntı mı?
- Ne bileyim? Bilim adamı sensin. - Aynen öyle.
Ve endişelenecek bir şey yok, diyorum.
- İnandır beni. - Ne?
Evet. Dâhi arkadaşlarınla
haritadaki her alana gidip test mi yapıyorsunuz,
ne halt yapıyorsanız yapın, bakalım bir şey çıkacak mı?
Peki.
Artık sen mi bana emir veriyorsun?
Olmaz.
Senin sırrını saklıyorum,
sen de pisliğini kasabama bulaştırma.
Anlaşma bu.
Üstüme düşeni yaptım, şimdi sıra sende.
İnandır beni.
Beni eve bırakmanı mı istedi?
Evet.
Evet, bozulmuştu.
Çok bozulmuştu.
Yine de seni merak ediyordu.
Kendine bu kadar yüklenme.
İnsan sarhoşken aptalca şeyler söyler.
Ciddi olmayan şeyler.
Sorun da bu.
Ya ciddiysem?
Bunca zamandır her şey yolundaymış gibi davranmaya çabalıyorum
ama değil.
Sanki bir...
Bilmiyorum, sanki...
Sanki omzunda bir yükle dolaşıyorsun.
Sürekli.
Onu ben de hissediyorum.
Ama senin için farklı.
Will eve döndü.
Evet.
Evet, döndü.
Ama eskisi gibi değil.
Destek olmaya, yardım etmeye çalışıyorum ama...
Bilmiyorum.
Belki...
Belki de hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
Bu seni kızdırmıyor mu?
Kızmak mı?
Evet, bunu yapanlar,
bu kadar hayatı mahvedenler cezalarını çekmediler.
Bunun sorumluları
- öldüler. - Buna inanıyor musun?
Annenin erkek arkadaşı
- RadioShack'te çalışıyor, değil mi? - Evet.
Neden?
Aklında ne var?
Dördüncü dersi asalım mı?
Zevkli, değil mi?
Bacaklarını uzat.
"Onu hayal kırıklığına uğrattığımı hissetseydim çok üzülürdüm
çünkü sonrasında fazla yaşamamış.
Ben daha üç aylıkken ateşli hastalıktan ölmüş.
Keşke ona anne dediğimi hatırlayacağım kadar uzun yaşasaydı.
'Anne' demek çok hoş olurdu."
Benim annem var mı?
Tabii ki bir annen var.
Olmasaydı doğmazdın.
Nerede peki?
O...
Artık yok.
Öldü mü?
Evet.
Üzgünüm ufaklık.
"Babam da dört gün sonra aynı hastalıktan ölmüş.
Kimsesiz kalmışım, ne yapacaklarını şaşırmışlar.
Sonunda Bayan Thomas beni ne yapacaklarını söylemiş.
O zaman bile kimse beni istememiş.
Galiba kaderim bu."
Annen burada mı?
Tatlım?
Okul.
Okul nerede?
Okul mu? Bir buçuk kilometre ötede.
En az.
Annenle baban nerede?
Anne, bak.
GEÇİŞ YASAK
SERVİS VE TAMİR
RadioShack, ben Bob Newby. Buyurun?
Bob, ben Joyce.
Merhaba Joyce, nasılsın?
Şu video zımbırtını izlemeye çalışıyordum da,
kaset küçücük. Büzüşmüş gibi.
Çünkü VHS değil, VHS-C kaset.
Koaksiyel kablolu RF-P1U'yu bulup
video giriş ve çıkışlarına takmalısın.
Bob, anlayacağım dilden.
Doğru. Affedersin.
Tamam, arkadaki koaksiyel şeyleri hallettim.
Bu da kameraya mı takılıyor?
- Evet, aynen öyle. - Mavi ekran. Oldu sanırım.
Düşündüm de, belki bu akşam... Joyce?
T ile yakınlaştırıyorsun, W ile uzaklaştırıyorsun.
Gördün mü? Çok kolay.
Dikkatli ol zombi çocuk.
Şeker mi şaka mı ucube?
- Ezik. - Mike!
DURAKLAT
Will, geliyor musun? Bay Clarke'a göstereceğiz.
Ne?
Ne oldu?
Dartanyan'la ilgili.
Derse bu yüzden geç kaldım.
Güzel. Kapaklar çalışıyor mu?
Tabii ki ama önemli olan, kapan değil.
İçindeki.
Bu, dünyaya bakışınızı değiştirebilir.
İlgimi çektin.
Öncelikle şunu netleştirelim,
bu benim keşfim, sizin değil.
Dustin, göster ona!
- Netleştirmeye... - Dustin!
İyi, tamam.
Durun!
Affedersiniz Bay Clarke. Aptalca bir şakaydı.
- Ne yapıyorsun? - Durmasını söyledim.
Gitmeliyiz. Hemen. Şimdi!
Kız kardeşin geliyor mu?
Salla. Küçük pislik kaykayıyla gelsin.
- Ayrıca onun için öyle deme. - Ne?
Kız kardeşim falan değil.
Bakar mısınız?
- Hadi ama! Girebilir miyim? - Hayır!
- Anlamıyorum. - Neyi anlamıyorsun?
Will geçen yıl Dart'a benzeyen bir şey mi görmüş?
Benziyordu ama kuyruğu yoktu.
Ama dün aynı sesi duymuş.
- Neden söylemedin? - Emin olamadım.
- Yani tesadüf. - Belki değil.
Ya Will, Baş Aşağı Dünya'dayken Gerçek Görüş kazandıysa?
Gerçek Görüş mü?
Ruhani düzlemi görme gücü verir.
Açıkla.
Belki Will'in geçirdiği nöbetler, geçmiş anıları değildir.
Belki gerçeklerdir.
Will, Baş Aşağı Dünya'yı görüyor olabilir.
- Yani... - Dart, Baş Aşağı Dünya'dan.
- Onu Hopper'a götürmeliyiz. - Kesinlikle.
Olmaz. Hopper'a götürürsek Dart ölür.
- Belki de ölmeli. - Bunu nasıl dersin?
Nasıl karşı çıkarsın? O, Baş Aşağı Dünya'dan.
Olabilir ama bu, kötü olduğu anlamına gelmez.
Ölüm Yıldızı'ndan biri kötü olmayabilir demek gibi bu.
Bağ kurduk.
Bağ mı? Nuga sevdiği için mi?
- Hayır! Bana güvendiği için! - Sana güveniyor mu?
Onu kollayacağıma söz verdim.
Neler oluyor? Hadi ama.
- Sakın zarar verme. - Saldırırsa diye.
Aç şunu.
Sıçayım!
Hayır!
Hay...
Sıçtık!
Nereye gitti?
- O da neydi? - Dart!
- Ne? - Kaçırdın onu!
- Neden saldırdın? - Hadi.
Ona zarar verme sakın!
Jonathan?
Bayan Wheeler.
- Ne güzel bir sürpriz. - Evet.
Yarın sınavımız var.
- Alışverişe mi gittin? - Evet. Walkman'im bozuldu da.
- Tüh. - Biz gidelim. Önemli bir sınav.
- Evet. - Yani...
- Stresliyiz. - Çok.
- Görüşürüz Bayan Wheeler. - Seni gördüğüme sevindim.
- Bundan emin misin? - Hayır.
Alo? Ben Marsha.
Alo?
Bayan Holland. Merhaba, ben Nancy.
Nancy?
Ben...
Size bir şey söylemeliyim. Barb'la ilgili.
O geceyle ilgili. Ben...
Size gerçeği söylemedim.
Ama telefonda anlatamam.
Yarın sabah dokuzda Forrest Hills Parkı'nda buluşalım.
Kimseye söylemeyin.
Ayrıca beni buradan aramayın. Tehlikeli.
Nancy, neler oluyor?
Bana güvenin. Lütfen.
Bal kabaklarıyla ilgili haklıymışsın.
Gerçekten iğrenç.
Hele şu koku... Tanrım, korkunç.
- Sence neler oluyor... - Fikrimi söyledim
ama test yapıp sonuçlarına bakarız.
Bu arada alana kimseyi yaklaştırma.
Bir iki günü geçmez.
İnsanlara ne diyeyim?
Bir şeyler düşünürsün.
- Şef, duyuyor musun? - Evet.
Murray'nin dilinden düşmeyen Rus kızı hatırlıyor musun?
Adam sandığımız kadar deli olmayabilir.
Orada kalın. Ayrılmayın.
Doğu kanadı temiz. Dart'tan iz yok.
Nereye gittin küçük piç?
Batı kanadı da temiz. Will?
Güney de temiz. Lucas?
Bir şey var mı?
Yavaş olun! Bay Sinclair!
Affedersiniz, çalışma salonunu arıyordum.
Hoşça kalın.
Burası temiz.
- Ne yapıyorsun? - Sen ne yapıyorsun?
- Neden buradasın? - Dart'ı arıyorum.
- Burası erkek soyunma odası. - Yani?
Yani evine gitmelisin.
- Neden benden nefret ediyorsun? - Etmiyorum.
Seni tanımıyorum bile.
Beni ekipte istemiyorsun.
- Evet. - Neden?
Çünkü sinir bozucusun. Yeni üyeye de ihtiyacımız yok.
Ben şövalyeyim, Will papaz, Dustin ozan, Lucas korucu,
Birbir de büyücümüz.
- Birbir mi? Birbir de kim? - Biri işte. Hiç kimse.
Biri mi, hiç kimse mi?
Uzun zaman önce ekipteydi. Taşındı. Tamam mı?
Büyücü müydü?
Ne yapıyordu? Sihir numaraları mı?
Ben de kaykaycınız olabilirim.
- Öyle bir şey yok. - Ama olabilir.
- Bak. Kaykaycı. - Ağzım açık kaldı.
Etkilendin, değil mi?
Numara falan görmüyorum. Daire çiziyorsun.
O kadar kolaysa sen dene.
- Hayır. - Nedenmiş?
Yapmayı bilmiyorum.
O zaman itiraf et, etkileyici.
Bence bir gün çalışsam yaparım.
Başımı döndürüyorsun.
- Dur lütfen. - Ekibe alırsan dururum.
- Dur hadi. - Basit bir soru. Alındım mı?
Tanrım! İyi misin?
Evet, sanırım.
- Ne oldu? - Bilmiyorum.
Mıknatıs gibi bir şey kaykayımı çekti sanki.
Biliyorum, saçma.
Hadi!
Hawkins Ortaokulu, buyurun?
Merhaba Doris. Ben Joyce.
- Joyce Byers. - Joyce.
Will bugün AV Kulübü'nde. Bay Clarke'a bağlar mısın?
- Bay Clarke mı? Şöyle bir şey var. - Ne?
Onu çıkarken gördüm. AV iptal edilmiş olabilir.
- Ne? - Bakmamı ister...
Çocuklar,
- onu buldum. - Nerede?
Bay Salerno'nun odasının oradaki tuvalette.
Anlaşıldı.
Yok bir şey.
Sana zarar vermeyeceğim.
Merhaba dostum.
Gel. Sana zarar vermem, biliyorsun.
Yok bir şey. Benim.
Güvendesin.
- Yürüyün. Burası. - Geliyoruz!
Kımıldama. Sesini çıkarma.
Dart nerede?
- Bilmiyorum. Burada yok. - Ne?
- Salerno'nun orada demedi mi? - Evet, belki Will'dedir.
Will nerede?
Ama bu kez kaçmadım.
Bu kez karşısına dikildim.
"Git başımdan!" dedim.
Git başımdan!
Çocuk oyuncağı, değil mi?
Çocuk oyuncağı.
Bir anda.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya