NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Moreno? Bracie?
Wszystko w porządku?
- Daj mi to. - Proszę.
- Słuchasz? Mogę mówić? - Strzelaj.
Znalazłem następców Avihaja i Steve'a.
Żołnierze służb specjalnych.
Świetnie. Dla mnie też masz następcę?
- Gideon zlikwidował jednostkę. - Co?!
Wylecieliśmy. Ty też.
Masz fajki?
- Pogadaj z nim. - Po co?
Masz papierosa, czy nie?
Daj spokój. Nie czas na to,
skoro nie wiemy, co z Doronem, tam, na terytoriach.
Od kiedy się nim przejmujesz?
Co? Był moim dowódcą.
Nie znosiłeś go.
Gdy wrócił do jednostki, byłeś wściekły.
Teraz to bez znaczenia.
Nie wierzę, że Gideon wyrzucił z roboty przyjaciela.
Nie przyjaźnimy się.
Setki razy ratowałeś mu tyłek, prawda?
O przyjaciołach się nie zapomina.
DOWÓDZTWO PALESTYŃSKIEJ SŁUŻBY BEZPIECZEŃSTWA, RAMALLAH
Spokojnie, Eran. Oddychaj.
[ARABSKI] - Co słychać?
- Witaj. - Jak się masz?
Co słychać, przyjacielu?
- Siadaj. - Dziękuję.
Co pana sprowadza, kapitanie Ayub?
Najib, długo jeszcze?
Schwytajcie Abu Ahmada i oddajcie go nam.
To morderca na wolności. Naigrywa się z was i z nas.
Chcecie Abu Ahmada?
Myślałem, że go zabiliście.
Niech cię Bóg błogosławi. Napij się kawy.
- Dziękuję. - Proszę.
Ten dupek nadal dla ciebie pracuje?
Proszę.
Zwierzchnicy na mnie naciskają.
Nie chcę tego, ale jeśli nam go nie przekażecie,
nie powstrzymam ich. Zaczną od wycofania wsparcia
dla resortu twojego brata. Dla złamania ducha.
Czyż nie byłoby to przykre?
Znamy się od wielu lat.
Nie próbuj mnie zastraszać resortem mojego brata.
Myślisz, że nie wiem, że dla was pracuje?
Posłuchaj uważnie.
Siedemnaście lat siedziałem w waszym więzieniu,
ale nigdy się was nie bałem i nie zamierzam.
Abu Mahrze, wiesz, że bardzo cię szanuję.
Jeśli mam rozwikłać twój problem z Taufiqiem Hammedem,
oczywiście postaram się pomóc,
ale musi przestać wokół nas węszyć, zgrywać bohatera.
Sprawy mają się jeszcze gorzej. Wiemy na pewno, że Abu Ahmad
planuje potężny atak w stylu 11 września.
Nazwał tę operację Al Buraq.
Zamierza zburzyć kilka wież.
Zrobi krzywdę nam i wam.
Niech Gideon Avital zaopiekuje się resortem mojego brata.
No i te obiecane 20 lat temu pojazdy opancerzone.
Załatwione. Zajmę się tym.
Abu Ahmad spotyka się z szaleńcami.
Ale nie wiem dokładnie, co planuje.
Będziemy w kontakcie.
Mam troje dzieci, najmłodsze ma pięć miesięcy.
Razem z bratem prowadzę sklep elektryczny.
Dlaczego chcesz być szahidem?
Gdy byłem młody, mieszkałem ze studentami Fatahu z Bir Zeit.
Potem ożeniłem się, urodziły się dzieci
i niestety oddaliłem się od świętej sprawy.
Co sprawiło, że chcesz wrócić?
Pięć lat temu zaczęły się problemy małżeńskie,
żona jest nieposłuszna.
Do tego kłótnie z bratem o interesy.
Spotkałem się z szejkiem. Pomógł mi rozwiązać problemy małżeńskie
i pogodził mnie z bratem.
Powiedział też, że Prorok ma wobec nas oczekiwania.
Odkąd zginął szejk, nie mogę spać.
Będzie nam go brakowało.
Naal, jesteś członkiem Fatahu?
Nie. Bo oni nie dbają o swoich ludzi.
- Ty jesteś inny. - Zgadza się.
Chcę, by moja rodzina dostała nowy dom
i miesięczną pensję w wysokości 6000 szekli.
Muszę to sprawdzić.
Nie boisz się umrzeć?
Nie ma lepszego losu, niż zginąć jako szahid.
To prawda.
Dziękujemy, że przyszedłeś.
- Zaraz wracam. - Niech Bóg będzie z tobą.
Jest doskonały, prawda?
- Nie. - Dlaczego?
Przyszedł tu dla pieniędzy.
Równie dobrze mógłby pracować dla Żydów.
Trzymajmy się od niego z daleka.
Znajdź właściwego człowieka do operacji Al Buraq.
Takiego, który zachowa pokorę w obliczu śmierci.
- Teraz odejdź. - Dokąd?
Skończyliśmy.
Ale Abu Ahmadzie, to tak nie działa.
Nie możesz tu zostać.
- Znajdą cię. - Sytuacja się zmieniła.
Zrobili z mojej córki bombę, zabili szejka.
- Wiem, ale... - Walidzie, nie będę już żył jak szczur.
Jeśli Bóg mnie wezwie, pójdę.
To wszystko. Odejdź.
Wynocha!
- Pokój z tobą. - I z tobą także.
Zamknij drzwi, Walidzie.
- Pokój z tobą. - I z tobą także.
Jedź z Nidalem do doktor Shirin.
Ona współpracuje z Żydami.
Porzućcie jej ciało na placu Almanarah.
Dobrze.
Dziękuję.
Wezmę prysznic.
Ty dziwko! Zdradziłaś nas dla Żydów!
To nie ja, przysięgam.
- Co jest, kolego? - Odejdź!
Powiedziałem coś!
Kto cię przysłał?
- Kto cię przysłał? - Nikt.
Masz trzy sekundy. Mów.
Raz, dwa...
Abu Ahmad!
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
Zabiję cię jak twojego kumpla.
Gdzie on jest? Myśl!
- Ostatni raz widziałem go w magazynie. - Gdzie?
Dobrze się zastanów, jeśli chcesz żyć!
Dzielnica Yassmin w Nablusie.
Co tam robił?
Szukał kandydatów na zamachowców-samobójców.
Co trzeba powiedzieć, gdy się tam trafi?
- No co? - "Pragnę się spotkać z nauczycielem".
- Z nauczycielem? - Tak, przysięgam.
Wierzę ci.
Dlaczego to zrobiłeś?!
Jesteś w niebezpieczeństwie.
- Nigdzie nie idę. - Chodź!
Oddzwonię. Dzień dobry. Mogę w czymś pomóc?
Dziękuję.
Jest pan umówiony z ministrem?
Nie zdążę na czas.
Oddzwonię.
Zapomniałeś czegoś, Moreno?
Z czego się cieszysz?
Od dawna nie uradowała mnie poranna gazeta.
Pogrzebią cię żywcem.
Przez ciebie.
Przepraszam, że to powiem, Gideonie,
ale jeśli ponownie nie zmontujesz mojego zespołu,
zwołam konferencję prasową
i ze szczegółami opowiem
o pięciu pojmanych, których zastrzeliliśmy w Gazie.
Uciekasz się do szantażu, Moreno?
Twoja kariera polityczna będzie skończona.
Nie zniesiesz nagłówków światowych gazet:
"Izraelski minister obrony z zimną krwią zabił pięć palestyńskich więźniów".
Mam siedzieć spokojnie, gdy niszczysz moją karierę?
Aż tak słabo mnie znasz? Kretyn.
To ja zawsze po tobie sprzątałem.
O przyjaciołach się nie zapomina.
- Bóg z tobą. - Dziękuję.
Potrzebny nam pokój.
- Jeden? - Tak.
Z jednym łóżkiem, czy dwoma?
- Nieważne. - Z dwoma.
Dwieście szekli za noc, płatne z góry.
- Dziękuję. - Proszę.
Chodź.
- Halo? - Walid?
Twoja kuzynka lekarka wynajęła u mnie pokój z jakimś facetem.
Co?!
To straszny wstyd dla waszej rodziny.
Zamknij się i nikomu o tym nie mów, rozumiesz?
Gdzie jest ta dziwka, twoja kuzynka?
Miałeś jej tak nie nazywać.
- A nie jest dziwką? - Czego od niej chcesz?
Coś dla niej zaplanowałem.
Posłałem do niej Bassama i Nidala, ale zniknęli.
Wysłałeś tych idiotów do jej domu?
- Będziesz mi mówił, z kim mam pracować? - To moja kuzynka!
Nie będziesz krzywdził mojej rodziny.
- Naprawdę? - Tak.
Słuchaj, Walidzie, przyjacielu. Lepiej się uspokój,
bo zniszczę wszystko, co zagrozi moim planom.
- Chcesz zrujnować moją rodzinę? - Każdego, kto narazi mnie na szwank,
twoich krewnych,
Abu Samarę, ciebie, czy twoją matkę.
Zrozumiano?
Zrozumiano?!
Zrozumiano.
Powiem więc raz jeszcze, znajdź swoją cholerną kuzynkę.
Bez niej nie wracaj.
- Co z nią? - Nie wiem.
Spokojnie, jest w dobrych rękach.
Czy chcesz, bym po operacji wysłał was do Berlina?
- Nie. - Dlaczego?
Nie mogę.
- Z jego powodu? - Nie ma żadnego "jego".
Mówiłam, że nie żyje.
Myślałem, że rozmawiamy poważnie.
Gdyby nie żył, Abir nie trafiłaby do szpitala.
Wiesz co? Zagrajmy w udawanie.
Udawajmy, że twój mąż naprawdę nie żyje.
Bez niego mogłabyś wyjechać.
Mogłabyś zabrać dzieci do Berlina.
Nowy początek,
żadnych Żydów, żadnych Arabów, żadnej wojny.
Powiedzmy, że jestem zainteresowana...
Co muszę zrobić?
Pomóc mi złapać ducha.
Tym razem przez niego twoja córka wylądowała w szpitalu.
Kto wie, co zdarzy się jutro?
Jednego dnia unikniesz śmierci,
ale następnego ona cię znajdzie.
Poza tym on bez ciebie by nie wyjechał.
Ale też nigdzie nie puści cię samej.
Mamy nadzieję go złapać.
Również dla jego własnego dobra.
Jako więźnia, nie możemy go zabić,
a pewnego dnia zostanie uwolniony.
Jak oni wszyscy. Szejka Yassina też kiedyś zwolniliśmy.
A i tak go wykończyliście.
Biedny staruszek na wózku.
Spadnie na ciebie gniew Boży.
- Nassrin, moja droga... - Twoja droga?
Posłuchaj. Dwa razy się rozwiodłem.
Mam pięcioro dzieci, niech je Bóg zachowa,
ale wracam do pustego domu
i śpię w dużym, zimnym łóżku.
Codziennie jestem sam.
- Gdybym miał kobietę taką jak ty... - Kapitanie!
Każdemu jego los.
Tak zostało napisane ręką Allaha.
Nie wierzę w to.
Można zmienić przeznaczenie.
Nie spiesz się i zastanów się nad tym.
Co robisz?
- Muszę być w pracy. - Poradzą sobie bez ciebie.
- Nie ma powodu. - Abu Ahmad mógł cię zabić.
Nie wychodź i nie otwieraj drzwi, póki nie wrócę.
Dlaczego Abu Ahmad miałby chcieć mnie zabić?
Porozmawiam z nim.
Siadaj.
Abu Ahmad myśli, że sprzedałaś go Żydom,
że przez ciebie jego córka jest ranna, a szejk nie żyje.
Nie krzywdź mojego kuzyna, Walida.
To tylko głupi chłopiec.
Zaczekaj tu na mnie.
Dzień dobry.
- Mogę wejść? - Kim jesteś?
Samakh Tamimi. Mam tu spotkanie.
- Z kim? - Z nauczycielem.
- Bóg z tobą. - Dziękuję.
Rozłóż ręce.
- Usiądź i zaczekaj. - Na co?
Aż zostaniesz zawołany.
- Jak długo to potrwa? - Jeśli chcesz, możesz wyjść.
- Nie, zaczekam. Tutaj? - Tak.
Shirin, otwórz drzwi.
Shirin, wiem, że tam jesteś. To ja, Walid.
Skąd wiedziałeś, gdzie mnie szukać?
Przed nami się nie ukryjesz. Otwórz.
- Shirin, otwórz. - Po co przyszedłeś?
Musimy porozmawiać.
Nigdy bym cię nie skrzywdził.
Nic ci nie zrobię, przysięgam. Otwórz.
Shirin, przyszedłem ci pomóc. Otwórz drzwi.
Wysłałeś ludzi, by mnie zabili.
Myślisz, że mógłbym to zrobić?
Abu Ahmad ich wysłał.
Mówi, że wydałaś nas Żydom.
Jak miałabym to zrobić?
Nic o was nie wiem.
Dlatego właśnie przyszedłem ci pomóc.
Otwórz drzwi.
Czego on ode mnie chce? Dlaczego planuje mnie zabić?
Shirin, musisz mi powiedzieć, co się wydarzyło.
- Czego ci ludzie od ciebie chcieli? - Nie żyją.
Jak zginęli?
Zabił ich Amir Mahajne.
Jaki Amir Mahajne?
Z Palestyńskiej Służby Prewencyjnej.
- Co was łączy? - Chroni mnie, a nie jak ty,
wplątuje w jakiś koszmar.
Sądzisz, że taki człowiek
- ochroni cię przed Abu Ahmadem? - Tak.
- Bardzo się mylisz. - W porządku.
- Kim on jest? Skąd go znasz? - To długa historia.
Co mu powiedziałaś?
Nic.
Był u ciebie przypadkiem, gdy zjawili się ludzie Abu Ahmada?
- Tak po prostu? - Chciał sprawdzić, czy nic mi nie jest,
po tym, jak wysadziliście tego Żyda.
- Dotykał cię? - Słucham?!
Spałaś z nim? Oszalałaś?!
O czym ty mówisz?!
Nie wierzyłem, dopóki nie dowiedziałem się,
że pieprzysz gnoja ze Służby Bezpieczeństwa.
Wynoś się! Za kogo ty się masz?
Kochasz go?
Chyba oszalałeś.
Wynoś się!
- Wstydź się! - Ty powinieneś się wstydzić!
Twój kumpel, Abu Ahmad, chce mnie sprzątnąć.
Tylko ja mogę cię ochronić.
Świetnie, więc mnie chroń.
Wprowadziłeś go do mojego życia. Teraz go zabierz.
- Walid. - Cześć.
Jakiś kandydat czeka na spotkanie.
Sprawdziliśmy go, jest czysty.
- Sprawdziliście dokładnie? - Jest czysty.
- Jak się nazywa? - Samakh Tamimi.
- Skąd pochodzi? - Z Nabi Salih.
Jego rodzina ma sklep mięsny, znam ich.
Ma wrócić za godzinę?
- Już tu jest? Mówiliście mu coś? - Tak.
Dobra, dzięki. Powodzenia.
- Pokój z tobą. - Niech cię Allah błogosławi.
Czy wiesz, dlaczego tu jesteś?
Dla świętej sprawy.
Moja kolej umrzeć.
Dlaczego tu jesteś?
Nie znajduję innego sposobu, by się na nich zemścić.
Ale dlaczego właśnie ty?
Bo na moich oczach zabili mi szwagra.
W powietrzu fruwały jego szczątki.
Muszę pomścić jego śmierć.
Dlaczego?
Tylko tak znajdę pocieszenie.
- Moje kondolencje. - Dziękuję.
Zajmę się tym.
- Pokój z tobą. - Niech cię Allah błogosławi.
Denerwujesz się.
To zrozumiałe. Czeka cię trudna misja.
Przerażająca.
Nie boję się.
Wiem o tym.
Nie boisz się umrzeć.
Ty i śmierć sypiacie w tym samym łóżku.
Zabiłeś już kiedyś, co?
Tak.
Ale śmierć i zabijanie to dwie różne rzeczy.
Moja kolej umrzeć.
Czy chciałbyś coś zrobić przed misją?
Nie.
Nie mówisz prawdy. To kłamstwo.
Co przede mną ukrywasz?
Nie mam domu ani dokąd wracać.
Ale masz żonę i dzieci.
Nie ma dla mnie miejsca w tym domu.
Nie ma tam miejsca dla człowieka, który zawiódł własną rodzinę.
Na pewno cię kochają.
Obiecuję, że śmierć twojego szwagra zostanie pomszczona.
Już dłużej nie możemy. Jesteśmy zmęczeni.
Muszę się upewnić, że nie załamiesz się w kluczowym momencie.
Jeśli Bóg da, zadzwonią do ciebie.
Czekaj w gotowości i nie wyjeżdżaj z Nablusu.
Zadzwonię za kilka dni, gdy nadejdzie czas.
Dobrze.
Zaszczytem było cię spotkać.
Jeszcze się zobaczymy.
Masz zapalniczkę?
Jak się nazywasz?
Amir Mahajne.
Naprawdę? Amir Mahajne?
Dla kogo pracujesz, Amirze Mahajne?
Dla Palestyńskiej Służby Bezpieczeństwa.
Jak się nazywasz i dla kogo pracujesz?
Amir Mahajne. Dla Palestyńskiej Służby Bezpieczeństwa.
Jeśli coś mi zrobicie, moi przyjaciele...
My jesteśmy ze Służby Bezpieczeństwa, dupku!
Jaki jest cel operacji?
Nie wiem.
- Skąd weźmiesz pas szahida? - Nie wiem.
Poznałeś Abu Ahmada?
Abu Ahmad nie żyje.
Zaczekaj, sukinsynu.
I tak wyśpiewasz wszystko, co wiesz
i jeszcze więcej.