Dzień dobry.
- Gdzie Veer? - Sprawdza wóz Jerry'ego.
Dobrze.
Cześć, Raj.
Dzień dobry, Raj.
Raj?
- Co jest? - Nic.
Minęło już 15 lat.
Boże, ratuj!
Darujcie! Nie bijcie!
- Hej! - Słuchajcie.
Co robicie?
Dość.
Czemu go bijecie?
Przestańcie, proszę.
Ukradł komórkę pana Almedy i chciał zwiać.
Czemu tak się upokarzasz?
Nie zrobiłem tego z własnej woli.
Jestem bezradny.
Jak to: bezradny? Alkohol czy hazard?
Shakti! Niech powie.
To prawda, że ukradłem.
Ale nie dla siebie. Dla młodszego brata.
- Dla brata? - Tak.
Odkąd zmarli rodzice,
odpowiadam za niego.
Kradnąc.
Kradniesz, by utrzymać brata?
- Powinieneś pracować. - Nie mam wykształcenia.
Jestem nieudacznikiem.
Co mam robić, jeśli nie kraść?
Przyjdź i zobacz mój dom.
Mam dom, ale nie mam na czynsz.
Mam żarówkę, ale nie mam prądu.
Nie płacz, proszę.
Shakti, daj portfel.
Uspokój się.
Ja...
Proszę.
- Weź to. - Nie.
Nie. Weź wszystko.
W razie potrzeby, to mój dom.
Odwiedzaj mnie.
Dajesz pieniądze temu Maniemu.
- Ja kradłem... - Dla brata!
A gdy chodzi o brata,
serce bierze górę nad rozumem.
Veer, co robisz?
Jeśli coś się stanie, nim Jerry dostanie wóz,
Raj i Shakti nas zabiją.
Spokojnie, Siddhu. Namęczyłem się przy tym wozie.
Nie pozwolę go nawet zadrapać.
Baw się, chłopcze.
Ona tu idzie.
- Chce się zabrać. - Nie zrobisz tego.
- Czemu? - Brat ci zabronił.
Dziewczyny to kłopoty.
- Jest sama. - Dzwonię do niego.
- Odbiło ci. - Jedź albo dzwonię.
Dobra, jadę.
Taka ślicznotka...
Jedź już.
- Wazeliniarz. - Co?
Veer, co znowu?
- Chcę siusiu. - Siusiu?
Chodź ze mną.
To nie tańce. Mnie się nie chce.
Popatrzysz, to ci się zachce.
- Już? - Jeszcze nie.
- Już? - Jeszcze nie!
- Już? - Tak.
- A ja już. - Veer!
Sikaj, bo ktoś cię zobaczy.
Veer, co robisz?
Cześć!
- Cześć. - Ishita.
Veer. pomóc?
Skuter mi się zepsuł.
Jadę do urzędu miasta.
Jestem z Bangalore.
Składam dokumenty.
Otwieram bar.
Dziś ostatni dzień.
Zamykają za dziesięć minut.
- Zawieziesz mnie? - Przytrzymam.
Drzwi...
Żebyś mogła wsiąść. Proszę.
Korek!
Co teraz?
Spokojnie!
Uwaga!
Otwarte. Dzięki Bogu.
Veer, uratowałeś mnie!
Dziękuję!
Musiałem ci pomóc.
- Cześć. - Cześć!
- Halo. - Veer?
- Tak, bracie. - Jerry dzwonił.
Gdzie wóz?
- Wszystko gra? - Tak...
Gra.
Raj, skoro Veer szalał...
Nie gniewaj się.
Spokojnie, Raj.
Spokojnie.
- Spokojnie, Raj. - Mam go pogłaskać?
Jak to się stało?
Bo siusiałem.
Co?
Powiedział, że chce mu się lać i żebym z nim poszedł.
Gdy zacząłem sikać,
- on zwiał. - Dokąd?
Szukałem otwartej przestrzeni?
Sikanie w takim miejscu to wielka frajda.
Anwarze, nie mów o tym, co lubisz.
Veer, jak to się stało?
Bracie, to dlatego,
że pomogłem dziewczynie.
- W potrzebie? - Tak.
Biedaczka jechała do urzędu miasta.
Musiała zdążyć.
Wiozłem ją szybko.
Nauczyłeś mnie,
by być dobrym, nawet dla złych.
Zatem...
A gdy chodzi o dziewczynę,
to nawet jeśli trzeba rozbić wóz,
należy jej pomóc.
Nie...
- Z czego się śmiejesz? - Ja tylko sikałem.
Tylko to potrafi...
- Bracie Shakti! - ...sikać!
Tavde, daj śrubokręt.
Tak.
Mogę iść?
Kolacja z dziewczyną...
Dobrze. Tylko nie w szortach.
Dziękuję.
- Pintu. Nie mogę otworzyć. - Ja też mogę iść?
Niby dokąd?
Zabieram Tavdego i jego dziewczynę na kolację.
- Idź. - Dziękuję.
- Jutro punktualnie. - Tak.
Przepraszam.
Veer.
- Ishu. - Ishu?
- Co tu robisz? - Znów to samo.
Skuter mi się psuje.
Sprawdzę. To mój zawód.
- Ishu, to coś poważnego. - Tak?
- I? - Zrób coś...
Daj mi swój adres.
Naprawię skuter i ci go przywiozę.
- Złożyłaś dokumenty? - Tak!
Dzięki tobie.
- Jesteś mechanikiem? - Mechanikiem?
Jestem właścicielem!
Całego tego kramu.
Ale to dzięki tobie.
Dzięki mnie?
Gdy cię wiozłem do urzędu miasta,
nieźle załatwiłem wóz.
To dlatego brat mnie tak urządził.
Haruję dniami i nocami.
Tak mi przykro!
Współczuję ci, Veer.
Współczujesz mi?
Tak. To moja...
Chodź. Usiądź tu!
Kim ty jesteś?
Chcę się z tobą podzielić tym, co czuję.
Śmiało, Veer.
Wiesz, co brat zrobił,
gdy ujrzał wóz w tym stanie?
Co takiego?
Spoliczkował mnie przy wszystkich.
To upokarzające!
Pozwoliłeś mu?
To mój starszy brat. Nie mogłem...
- Wciąż mnie boli. - Pokaż...
Nie ma ani śladu.
To nie śledztwo, gdzie potrzebne są ślady.
Głuptaska. Boli wewnątrz.
Wiesz co, Ishu?
Od dziecka lubiłem się uczyć,
ale moje pieniądze na studia brat wydał
na swoją dziewczynę, Umę Bai.
Dlaczego się na nim nie zemściłeś?
Powinieneś, Veer!
Co powinienem?
Ta kobieta mnie prowokuje.
Veer?
Ani słowa więcej o moim bracie.
- To mój starszy brat. - Tak.
Ty jesteś szalona! Wariatka!
- Tak? - Nie znam jej.
To twój brat?
Co z ciebie za brat?
Przez ciebie przerwał naukę.
Pobiłeś młodszego brata.
- Nie wstyd ci? - Tak.
On się na to nie godzi.
- Rozumiesz? - Tak.
Veer, chodź.
Nie bój się.
- Daj upust złości! - Śmiało.
Bądź facetem, Veer.
Tak. Bądź facetem.
- Mów. - Mów!
Ja...
Chciał powiedzieć, że...
jego serce się na to nie zgadza.
Chce, żebyś sobie poszła.
Gdybym zaczął cię błagać, byłby wściekły.
Przecież to mój młodszy brat. Bez obawy.
Przeproszę go.
- Dobrze. - Dziękuję.
Nie bój się!
W razie czego, dzwoń do mnie.
- Masz mój numer? - Masz go?
Dobrze. Spokojnie. Nie będzie potrzebny.
Przepraszam cię, bracie.
Kim ona jest?
Ty to potrafisz bajerować.
- Chodź na kolację. - Nie, bracie.
Przysiągłem. Ani kęsa, dopóki nie naprawię wozu.
Nie, Veer. Nie można tak.
Nie głoduj całą noc.
Nie katuj się tak.
Veer, burger z podwójnym kurczakiem.
- Cześć, bracie. - Cześć.
- To twoje? - Nie!
Mogę zmienić każdy wóz na świecie,
ale nie ciebie.
- Dobranoc, bracie. - Dobranoc.
Chodź.
Brat ci zabrał burgera.
Kupić ci drugiego?
Widziałem Ishitę. Już nie jestem głodny.
Napij się kawy.
Nie zmrużysz dziś oka.
- Tak się o mnie martwisz? - Veer. Jesteśmy braćmi.
Dobrze...
Chodź. Do dzieła. I wypij kawę.
Trzymaj się.
Ishu, już za tobą tęsknię.
O Boże!
O dziewczyno, o damo
Kiedy ciebie ujrzałem
Me serce przyśpieszyło
Jak u olimpijczyka
Moje serce zabiło
Moje serce ruszyło
Roztrzaskało się w pył
Roztrzaskało się w proch
Moje serce zabiło
O ukochana, o tradycyjna, o uwielbiana
Tyś jak cień w upalny dzień
A mnie niesie rytm
Ukochana
Ma ukochana
Ukochana
Moje serce oszalało
Słuchaj, co powiedzieć chcę
Co kochałem, utraciłem
Czemu to, co teraz czuję
Nic dla ciebie dziś nie znaczy?
Nie przybyłaś Choć obiecałaś
Moje serce dziś nie spało
Po tej jakże słodkiej zdradzie
Moje serce zabiło
O ukochana, o tradycyjna, o uwielbiana
Tyś jak cień w upalny dzień
A mnie niesie rytm
O ukochana, o tradycyjna, o uwielbiana
Tyś jak cień w upalny dzień
A mnie niesie rytm
O ukochana
Dzień dobry.
Veer, zobacz.
- Znowu kradzież? - Tak.
- Sprzęt grający zniknął. - Tak.
- Znów zasnąłem. - Nie!
Ukradli, choć ty czuwałeś.
Właśnie! Kto cię ciągle okrada?
Brat Oscar.
Mój ty beztroski, jak pusty dzwon.
Chodź do taty.
Sprzęt grający z BMW Serii 5.
To rozumiem.
Znasz się na rzeczy.
Jak lekarz, który leczy.
Przychodzi ci to tak lekko,
jakbyś obrabiał własny dom.
Talent nad talenty, nadczłowiek zaklęty.
Bracie Oscarze, skoro doceniasz mój talent,
to może dałbyś mi podwyżkę.
Moja dziewczyna ma urodziny. Chcę poszpanować.
Oczywiście...
Dziś są też urodziny mojej siostry.
Cześć, Jenny.
Kotku, zorganizowałem urodziny.
Ojej! Zaczekaj.
- Zapytam brata. - Dobrze.
- Halo. - Cześć, bracie.
Głośniej, droga Laado. Rolex i Rado.
Przyjaciele zorganizowali mi urodziny.
- Mogę z nimi wyjść? - Ależ oczywiście.
Żyj swoim życiem.
Proszę. Na pampersy i huggies.
- Cześć. - Cześć, Veer.
- Naprawiłem ci skuter. - Świetnie.
Dzięki.
- Ile ci jestem winna? - Jak to?
Bliscy nie płacą.
Urocze.
- Cześć. - Dobranoc.
Dobranoc.
Co się stało? Czekasz na kogoś?
Kumple mieli po mnie przyjechać.
Podałem im adres.
Nie wiem, dlaczego jeszcze ich nie ma.
Na pewno są w drodze.
Jeśli chcesz, możemy się napić kawy.
- Razem? - Kawy?
Veer, zanim przyjechałeś, myślałam o tobie.
Tak?
Twój brat...Poważnie!
To wyjątkowy drań i egoista.
- Jak tak można wobec brata? - Ishu.
- Ishita, oszukałem cię. - Tak?
Mój brat wcale taki nie jest.
Bardzo mnie kocha.
Wprost niewyobrażalnie.
Jestem dla niego najważniejszy.
To po co to wszystko?
Cóż...
Gdy cię ujrzałem, chciałem porozmawiać.
Gdy porozmawiałem, chciałem się zaprzyjaźnić.
Ty też okazałaś mi sympatię.
Poniosło mnie.
Veer.
Jesteś szalony.
Cześć wam!
To mój kumpel, Sid.
- I jego dziewczyna, Jenny. - Cześć.
- Jenny ma urodziny. - Wszystkiego najlepszego.
Dziękuję.
Ishito, pewnie nudzisz się w domu.
Kłopoty z kablówką.
Zbyt wolny internet...
Jednym słowem, czy zjesz z nami kolację?
O tej godzinie...
Nie odmawia się solenizantce.
Chodź!
Chodź, Ishito. Będzie wesoło.
Prosimy.
Chodź, Ishito.
Przebiorę się i przyjdę.
Nie będę sprzedawał narkotyków.
Młodzi chcą się tu bawić.
Nie zrujnuję im życia,
wciskając prochy.
Pracujemy dla Kinga.
Dla Kinga! Kumasz?
Weź to i sprzedawaj.
Nie masz wyjścia!
Przepraszam. Tak nie wolno.
Puść wujka.
Nie wtrącaj się.
Wujku Joe, sprzedawaj!
Puść go, bo wezwę policję.
Boże!
To międzynarodowy gadżet komunikacyjny!
- Co? - Komórka!
Czemu jej go zniszczyłeś?
Po prostu. Boli cię to?
Twoja dziewczyna?
- Nie jestem... - Nieważne. To sprawa osobista.
Później, Ishu.
Wujku Joe. Co się dzieje?
To ludzie Kinga.
- Każą mi sprzedawać prochy. - Prochy?
Spadać stąd!
Bohater...Nie wiesz, coś narobił.
Pobiłeś ludzi Kinga.
- King ci nie daruje. - Spadaj.
Tak!
Dobranoc!
Cześć.
Rozwalić go.
Zdychaj!
Co się tu dzieje?
Veer!
Kto to? Stać!
Łapać ich!
Veer.
Nic ci nie jest?
Kto to był?
Jutro może wracać do domu.
Veer, odpocznij, dobrze?
Dziękujemy, doktorze.
- Kim oni byli? - Nie wiem.
- Siddhu, wiesz? - Ja...
Nie wiem, bracie.
Aaa!
- Boli? - Troszeczkę.
Dzielny chłopiec.
Proszę. To ci poprawi humor.
Taki chciałeś telefon?
Tak, ale skąd wiedziałeś?
- Wiem wszystko. - Ja się czujesz?
Ishu.
To tylko zwykła koleżanka.
Prawda, Ishu?
Cześć, bracie. Ishita.
Jest zasadnicza. Może się wściec.
Zatem Ishita czy Ishu?
- Jak wolisz. - Tak?
Sam chciałem cię odwiedzić.
Zepsuł ci się telefon, prawda?
Prezent. Nowa komórka.
Kupiłem dla ciebie.
Jakże bym mogła?
- Nie mogę. - Weź.
Włożył serce w ten zakup. Nowy telefon.
Przyda się do oficjalnych powitań.
Nalegam. Weź.
Dziękuję.
Trzymaj się.
Dbaj o siebie, proszę.
Na razie.
Nowy telefon.
Wiem, gdzie ich szukać.
Czemu zgasło światło?
Kto tam?
Michael, zobacz.
Hej, stop.
Nie wiesz, z kim zadarłeś.
Gdy King się dowie, nie daruje ci.
Pozdrów go ode mnie.
Powiedz, że Kaali był z wizytą.
Ile zabrał?
Nic. Wszystko spalił.
Spalił?
Kto śmie palić towar Kinga?
Kto?
Nie wiem, King. Miał zakrytą twarz.
Podał swoje imię i poszedł.
Ile mam czekać na to imię?
- Kaali. - Kaali?
Co za Kaali?
Spraliśmy tego gościa z warsztatu. To jego brat.
Być może.
Jak to możliwe?
To równy gość.
Nie zaszkodzi sprawdzić.
Przekonajmy się.
Co jest?
Co?
Veer!
Co jest grane?
To ci, którzy mnie pobili.
Jasne...
Ty ich, oni ciebie.
Jest remis. Koniec. Do widzenia.
- Ale... - Veer!
Wiesz, że nie lubię przemocy.
Siddhu, zabierz stąd Veera. I daj ten kij.
Pintu, Tavde, do roboty.
Bardzo przepraszam.
- Wstyd mi... - Sprawiedliwie.
- Cóż za obiektywizm. - Przesadza pan.
Ja tylko udoskonalam auta.
Jestem ich koneserem.
Takich jak pański piękny, zmodyfikowany
el dorado z 1969. Uwielbia go pan.
Pewnie, że tak.
To oczywiste.
To prezent od pańskiego ukochanego ojca.
Nieźle.
- Jesteś astrologiem? - Nie, proszę pana.
To lata doświadczenia.
Jasne, ale skąd wiesz, że od ojca?
- Jesteś niesamowity. - Nie. To pan jest niesamowity.
Ale gość!
Ten kapelusz...
Ojciec musi być z pana dumny.
Nie?
- Nie żyje. - Tak mi przykro.
Wszystko w porządku?
- Dobrze się pan czuje? - Tak.
- Mogę coś wyznać? - Oczywiście.
Zabiłem swojego ojca.
Nie był nauczycielem, a bossem, jak ja.
Ale gdy przejąłem biznes, by zwiększyć sprzedaż,
zacząłem handlować narkotykami.
Ojciec powiedział,
że to niezgodne z naszymi zasadami.
Z zasadami? W tej branży nie ma zasad!
Dlatego zabiłem go.
Patrick! Joshua!
Odtąd tu będziemy modyfikować auta.
Od dziś to Raj rządzi wozami Kinga.
- Nieźle, co? - Tak.
Schowaj tę broń.
Schowaj tę broń!
Boisz się spluw?
Każdy się boi.
Ale ty już nie musisz.
Możesz na mnie liczyć. W razie czego, dzwoń do Kinga.
Jeśli to Kaali, to ja nie jestem King, tylko królowa.
Jedziemy.
Mierzył do ciebie i pytał, czy się boisz.
Odkąd sporządnieliśmy,
cały świat zszedł na psy!
15 LAT TEMU W BUŁGARII
Hej!
Panie Malik, staraliśmy się,
ale Kaali zabrał pojemnik ze złotem.
Raghav. Ludzie Randhira są coraz lepsi
czy raczej nasi coraz gorsi?
Pamiętam czasy, gdy razem z Randhirem
dokonywaliśmy drobnych kradzieży w porcie.
A teraz on ze mną pogrywa.
To wina Kaalego, że tak mnie traktuje.
- Shakti. - Tak?
Sprawdziłeś jutrzejszą listę gości?
Jasne.
Proszę ostrożnie zapakować.
Idźcie. Zaraz przyjdę.
A te dwa...
trzeba zapakować. Są sprzedane.
Przepraszam.
- Tak? - Ja...
Tak, to ja.
Przykro mi, że tak panią urządziłem.
Nic nie szkodzi.
Za kilka dni wyzdrowieję.
Podwiozę panią.
Nie, nie trzeba.
- Pojadę tramwajem. - Proszę.
- Zawiozę panią. - Dobrze.
- Tak mi przykro. - Nie szkodzi.
Dlaczego tamci ludzie pana ścigali?
Jaka ładna pogoda! Mieszkasz w Bułgarii?
- Moje hobby to wędkarstwo. - Słucham?
Odpowiedziałeś wymijająco.
Ja zrobiłam podobnie.
Rozumiem.
Kim oni byli?
Gangsterami.
Gangsterami?
Z konkurencyjnego gangu.
Słucham?
Słyszałaś o Randhirze Bakshim?
O bossie z Indii, który tu mieszka?
Tak. Jestem jego synem.
Co znowu? Boisz się?
Nie. A powinnam?
Nic nie zrobiłam twojemu tacie,
ale tamci przyjdą i mnie zabiją.
Skądże. Nie boję się.
To po co idziesz rakiem?
Tramwaj jest tam. Chodź.
Chodź.
Jak masz na imię?
- Meera. - Ładnie.
Meera Dev Malik.
A ty?
Kaali.
- Co się stało? - Nic.
Zrobiłaś coś.
Co znowu?
Nowoczesny chłopak imieniem Kaali?
To wcale nie takie stare.
- Kaali to dobre imię. - Bez urazy, ale...
Ojciec pewnie ci grozi:
„Przysięgnij na Kaali, bo inaczej zginiesz”.
Nie?
Nie...
To śmieszne.
Bardzo śmieszne.
To prawda.
Przysięgnij na Kaali...
Meero, urodziłaś się w Bułgarii?
Nie. Tata przyjechał tu z Indii.
Zbierał dzieła sztuki i prowadził galerię.
Ja prezentuję swoje obrazy na ulicy.
Tak, widziałem. Jakże mi przykro.
To przeze mnie jesteś w takim stanie.
- Żałujesz? - Bardzo.
- To zapłać za leczenie. - Co?
Musiałam kupić kule, lekarstwa...
Wiesz, jakie to drogie?
Daj mi pieniądze, to pomożesz i mnie,
- i sobie też. - Dobrze.
Nie wyciągaj spluwy!
- To tylko mój telefon. - Dzięki Bogu.
Podaj swój numer.
Mój numer?
Zadzwonię do ciebie
i wtedy będziesz miała mój numer.
- Naprawdę? - Naprawdę.
W szpitalu dadzą ci przecież rachunek.
Musisz zadzwonić i mi powiedzieć.
A może nie?
0, 8, 8, 7, 4, 3, 9.
0, 8, 8, 7, 4, 3...i?
- Dziewięć! - Jasne!
Lubię dziewiątkę. Mam.
- Dalej, szybko! - Bracie!
Piąteczka!
Tak!
Aleś ty wysoki!
Tato.
- Jak się masz, Veer? - Dobrze.
Patrz, ile mamy dla ciebie prezentów.
To znaczy, że dziś znów nie wrócę do domu.
- Nikt mnie nie kocha. - Veer.
A ty, bracie, nawet mnie nie pamiętasz.
Czemu mnie do tego mieszasz?
Veer!
Załatwię to.
Veer!
Tata...
Jakby to powiedzieć?
Masz rację.
Spotykamy się tylko raz w miesiącu.
Inna sprawa, że bez ciebie każdy dzień dłuży się jak miesiąc.
I masz rację. Nie tęsknię za tobą.
Tęskni się za kimś, komu grozi zapomnienie.
Ty masz rację, że nie zabieramy cię do domu.
Inna sprawa, że budujemy nowy dom.
Będzie tam ogromny pokój dla małego Veera.
W którym ty, ja i tata zamieszkamy razem.
Naprawdę, bracie?
Kocham cię.
Cześć.
O czym myślisz, tato?
Veer nie może z nami mieszkać, z powodu naszych wrogów.
Nasze życie jest wciąż zagrożone,
a on jest małym dzieckiem.
Gdyby nie ty, Kaali,
nie wiem, jak bym sobie poradził.
Nie, tato.
Mogę ci coś powiedzieć?
Czasem myślę, że byłem dla ciebie niesprawiedliwy.
Łożę na wykształcenie Veera,
a ciebie zatrzymałem przy sobie.
Obarczyłem cię tyloma obowiązkami.
I wciąż cię narażam na śmierć.
Nie zrozum mnie źle tylko dlatego,
że nie jestem twoim ojcem biologicznym.
Nie, tato.
Skądże.
Nie miałem nikogo.
Wziąłeś mnie z ulicy.
Tato, chcesz znać prawdę?
Nawet ty o tym nie wiesz,
ale kochasz mnie bardziej niż Veera.
Naprawdę!
Obiecaj mi, Kaali.
Veer nie może się dowiedzieć, że jesteście przybranymi braćmi.
Nigdy się nie dowie.
Ale obiecaj, że nie będziemy już rozmawiać o więzach krwi.
Ostrożnie.
Na razie, tato.
Cześć, Meero.
Kaali, spotkałam się tu z tobą,
bo prześladują mnie jacyś ludzie.
Dobrze.
Kaali?
Kaali!
- Słuchasz mnie? - Jak radia.
Jacyś ludzie mnie niepokoją.
Dręczą mnie.
Jestem jedyną malarką z Indii w okolicy.
- Słyszę rasistowskie komentarze. - Tak?
Tak!
Powiedz mi, gdzie oni są.
Cześć, Hindusko.
To twój bohomaz?
Chcesz zrobić mój portret?
Dam w zamian buziaka.
Śmiało, nie wstydź się.
O co ci chodzi?
Wynocha stąd.
Co znowu? Dokąd to?
Gdzie ten chojrak sprzed chwili?
Zamurowało?
Chciałeś mnie pocałować, tak?
Śmiało!
Nie.
Nie?
I kto tu jest górą?
Ja jestem.
Pokazać ci, jak to robimy w Indiach?
Dotknij mnie.
Zrób to.
Natychmiast mnie dotknij.
Co?
Poszli.
Musieli.
Chodź.
- Dałam im nauczkę. - Jasne!
- Martino, zwijamy się. - Cześć.
- Dziękuję. - Ale za co?
Mówiłaś o rachunkach za leczenie.
Daj mi je, to zapłacę.
Nie ma sprawy.
- Dziś masz szczęśliwy dzień. - Dlaczego?
Pomogłeś mi.
Jesteśmy kwita.
Jesteś sprawiedliwa.
- Przyznaję, Meero. - Musisz.
Przecież musiałam interweniować.
Tak! I to jak!
„Ja jestem”. Imponujące!
Najważniejsze, żeby się bali.
Gdyby zostali minutę dłużej...
Nie, Meero. Nie złość się.
Kaali, nie rozumiesz.
Przystosuj się do świata.
Nie ma sensu żyć jak tchórz.
Tchórze to ci, którzy...
O Boże!
- Meero, nie ruszaj się. - Dlaczego?
Jeśli drgniesz, przestraszy się i ugryzie.
Wygląda jak wilk, ale nie bój się.
Oddychaj razem ze mną. Wdech.
Wydech.
Zły piesek, dobra Meera. Wdech.
Wydech. Ładnie.
Dobra Meera.
- On wróci? - Kto?
Pies też się ciebie przestraszył.
Meero, chciałbym spytać,
czy pójdziesz dziś ze mną na obiad?
- Idę do galerii taty. - Nie szkodzi.
Kolacja jutro?
Jest rocznica ślubu rodziców.
Kurczę!
To znaczy, gratuluję.
Śniadanie pojutrze?
Nie odmawiaj! Wystarczy mi pięć minut.
- Pięć minut? - Tylko pięć.
Zgoda.
Piąteczka!
- Cześć. - Cześć.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Dziękuję ci, że przyjechałaś.
- Zatem... - Mamy randkę.
- Ale tylko przez pięć minut. - Tak, wiem.
Czas start.
Aleś ty rygorystyczna.
Szybciej!
- Pani taksówka. - Ta?
To daleko. Żadnych pytań.
Dziękuję. Szybko.
- Tak, szefie. - Do restauracji.
- Do lokalu? - To ważny dzień.
Zaczniemy od jedzenia.
- Mamy tylko pięć minut. - Tak, słyszałem.
Powiedz, proszę.
Mówiłaś, że bardzo kochasz ojca.
Czy masz jeszcze kogoś tak szczególnego?
- Chcesz się dowiedzieć? - Już wiem.
Nie przyszłabyś, gdybyś miała.
To tutaj. Chodźmy!
Pani pozwoli!
Dziękuję, Robercie.
Proszę, szefie.
To moja ulubiona restauracja.
Pierwszy raz tu kogoś zaprosiłem.
- Tak? - Usiądź, proszę.
- Cześć. - Witamy.
To wy?
- Zmiana pracy? - Są wszechstronni.
Co byś zjadła?
Coś arabskiego, chińskiego, francuskiego, włoskiego?
- Angielskiego? - Chińskiego.
Chińszczyzna.
Smacznego.
Dziękuję.
Meero.
- Wszystko to twoje obrazy? - Tak. Podobają się?
Bardzo. Są piękne.
Do tego stopnia,
że nie można oderwać wzroku.
Ty chyba nie mówisz o obrazach.
Kaali.
- Kaali! - Tak!
Rachunek. Racja.
Zostały cztery minuty.
Rachunek.
Za to też ja płacę?
Nie. Zapłacę. Można czekiem?
Nie. Tylko gotówką.
Proszę. Szybko!
Zapraszam.
Mamy tylko pięć minut.
Obiad był smaczny, ale co z deserem?
- Z deserem? - Chcę lody.
- Dobrze.
Lody.
Szybko.
O Boże.
Szybko. Nie ma czasu.
- Jasne, szefie. - Do mojej lodziarni.
- Twojej lodziarni? - Ojca.
Dobrze, że nie ma tłoku.
Utknęlibyśmy.
- Jesteśmy, szefie. - To tu!
Cudownie! Szybko.
„Chodź do mojej lodziarni” -
powiedział pająk do muchy.
Jesteśmy.
- Znów zmiana pracy? - Też jest wszechstronny.
Jakie smaki lubisz?
Wanilla, karmel, truskawka?
- Z belgijską czekoladą. - Kto taki?
- Z belgijską czekoladą. - Z belgijską czekoladą?
Dzięki Bogu!
Dostaniesz swój ulubiony smak.
- Smacznego. - Smacznego.
Dziękuję.
Pycha!
Belgijska czekolada...pycha.
Uwielbiam.
Trudno uwierzyć,
że masz tak niebezpieczny zawód.
Wiem, ładny ze mnie chłopiec.
Nie boisz się?
Dotąd nie miałem chwil słabości. Nie bałem się.
Ale teraz nie wiem.
- Będzie więcej niespodzianek? - Oczywiście.
To nie koniec.
Proszę. Dziękuję.
Kwiaty dla mojej damy.
- Dziękuję. Są piękne. - Nie ma za co.
- Coś jeszcze? - Nie!
Dałaś mi tylko pięć minut. Koniec randki.
Kurczę!
- Myślę, że mnie lubisz. - Oczywiście, że tak.
Za wszystko zapłaciłem gotówką. Bardzo cię lubię.
To prawda.
Do jutra zatem?
Jutro mam ważne zadanie.
Pojutrze. Proszę.
- Pojutrze mam urodziny. - Przepraszam. Nie wiedziałem.
Ale...
Jeśli nie przyjdziesz, odwołam imprezę.
Meero, muszę przewieźć towar do Rumunii.
Tata wszystko załatwił z celnikami.
Jutro musimy go dostarczyć naszym kupcom.
- Proszę. - To ja też jadę!
Będę świętować na granicy.
- Dobrze? - Niedobrze.
Nasz rywal Malik ma chrapkę
na złoto, o którym mówię.
Można powiedzieć, że mu je gwizdnąłem.
Nie znasz Malika. To niebezpieczny gość.
Wszystko może się zdarzyć.
Nie wiesz, jak tam niebezpiecznie.
Naprawdę.
Nie mogę jechać, ty nie chcesz przyjść.
Nie zgadzam się.
Bez ciebie nie obchodzę urodzin i koniec.
Dobrze. Cokolowiek by było, pośpieszę się ze wszystkim
i wrócę jutro wieczorem.
Będę z tobą.
- Słowo? - Słowo.
- Obiecaj. - Tak.
Obiecuję!
Kaali, jutro na pewno się zobaczymy.
Cześć.
Mamy ogon.
Jedziemy.
Cześć.
Co się stało?
Jesteś w szoku.
Jakby twój świat stanął na głowie.
Powiedziałam ci, że się dziś spotkamy.
A co ty odpowiedziałeś?
Że tu będzie zbyt niebezpiecznie.
Tym niebezpieczeństwem, o którym mówiłeś,
jestem ja.
Nie zorientowałeś się.
Przypomnij sobie, Kaali.
Nie przedstawiłam ci się?
Meera Dev Malik!
Malik!
Mój tata!
To wina Kaalego, że tak mnie traktuje.
Wiesz, co jest najlepsze?
Choć to moje urodziny, złoto dam ojcu.
Jestem bardzo wielkoduszna.
Dlatego to wszystko obmyśliłam.
Myślałeś, że mnie potrąciłeś?
Nie. Celowo wybiegłem przed wóz.
By moi ludzie mogli cię zabić.
Nie udało im się.
Musiałam się nieźle nakombinować,
żebyś powiedział, gdzie jest złoto.
Udawałam kalekę, a moi ludzie - moich wrogów.
Zgodziłam się nawet na idiotyczną randkę.
Boże!
Jak oceniasz moją grę aktorską?
Klasa światowa, prawda?
Nie?
Oszczędzę cię.
Mam urodziny.
- Nie daruję Malikowi. - Nie, tato.
Nic nie zrobisz.
To mnie zdradzono.
- Ja to załatwię. - Ale...
Proszę, tato.
Jeszcze raz zobaczę się z Meerą.
- Halo. - Meero, zatrzymaj wóz.
Meera, zatrzymaj wóz.
Zatrzymaj!
Nie bój się.
Nie puszczę cię.
Kochałem cię całym sercem
i nie myślałem tak jak ty.
Meero, nigdy nie pokazuj mi się na oczy.
Zabiję cię.
Przepraszam.
Byłam wobec ciebie nieuczciwa.
A ty...tylko kochałeś.
Postanowiłeś zaufać miłości.
Różniło nas to,
że ty pierwszy to zrozumiałeś.
A ja pojęłam to teraz.
Pewnie mi nawet nie uwierzysz,
ale muszę to powiedzieć.
Kocham cię!
Kaali!
Kaali, posłuchaj. Nie odjadę, dopóki nie uwierzysz.
Kaali, proszę.
Uwierz mi.
Proszę.
Kaali...
Zjesz kolację?
Pewnie jesteś na diecie.
Strasznie leje. Może dam ci...
kawy.
W porządku.
- Co chcesz udowodnić? - Że cię kocham.
Mam w to uwierzyć?
Wierzyłeś, gdy cię nie kochałam.
Teraz kocham, a ty mi nie wierzysz.
Dlaczego?
Nie chcę znów zostać zdradzony.
Zastrzelisz mnie, jeśli cię zdradzę.
Pociski, broń, mordowanie.
Nie umiesz nic innego?
Nie umiem.
Ale ty, owszem.
Naucz mnie.
Proszę!
Rozbłysnęłaś jak promień słońca
Przecięłaś gwałtownie cień
Gdy cię spotkałem
Zastygł wtedy czas
Niebo stopiło się
Jak tafla szkła
Ujrzałem w nim twej twarzy kształt
Przekląłem świat
By z tobą trwać
Wyrzekam dziś najszczersze z słów
Pomaluj mnie szafranem
Tak modli się me serce zakochane
Pomaluj mnie szafranem
Wyrzekam dziś najszczersze z słów
Pomaluj mnie szafranem
Zaczyna się od ciebie
I kończy się na tobie
Ta saga, wieczny trans
Jam jest podróżą
Ty moim celem
I każda z dróg
Prowadzi do ciebie
Gdy serce moje
Poczuło ciebie
Przeminął wszelki ból
Przekląłem świat
By z tobą trwać
Wyrzekam dziś najszczersze z słów
Pomaluj mnie szafranem
Tak modli się me serce zakochane
Pomaluj mnie szafranem
Błąkałem się
Zupełnie sam
Lecz odkąd jesteś ty
Nadzieję znowu mam
I wszystko, co na świecie
Nie liczy dzisiaj się
Ja kocham coraz mocniej
Przekląłem świat by z tobą trwać
Wyrzekam dziś najszczersze z słów
Pomaluj mnie szafranem
Tak modli się me serce zakochane
Pomaluj mnie szafranem
Tak modli się me serce zakochane
Pomaluj mnie szafranem
Kaali...
Powiedzmy o nas naszym bliskim.
Nie chcę, by się dowiedzieli od innych.
Byłoby im przykro.
Tak, masz rację.
Przekonam swojego ojca,
ale co z twoim?
Oby tylko nie pomyślał,
że uknułem z ojcem jakiś podstęp.
Wytłumaczę mu.
Bardziej mnie kocha, niż ciebie nienawidzi.
Tak. Na pewno.
A jeśli mój ojciec i ja naprawdę mamy jakiś podstępny plan?
Wtedy cię zastrzelę!
- Znowu rabunek? - Tak.
- Nie ma reflektorów. - Tak.
- Znów zasnąłem? - Tak.
Jesteś niemożliwy.
Wieczorem musimy odstawić ten wóz,
ale nie mamy świateł.
Ciekawe, co będzie.
Nie martw się, bracie.
To moja wina.
Wymyślę coś. Spokojna głowa.
Anwarze, co robisz?
Raj, to on ukradł.
Sam zobacz.
Mani, znów te numery.
To tort.
Przecież mówiłem!
Teraz kradniesz torty?
Nie, Raj. Mam urodziny.
Kupiłem tort w kawiarni. Mam rachunek!
Postanowiłem zjeść tort
ze swoim bratem Rajem.
Jak ktoś ma ciemną skórę, to trzeba go zgnoić!
Przepraszam, Mani.
Anwarze, jak mogłeś?
Znów nas okradziono.
Nie wiemy, kto to.
Przepraszam.
- Kroimy. - Kogo?
Twój tort.
- Już się bałem. - Anwarze, świeczki.
Nie gniewaj się. Jest porywczy.
Dlatego to zrobił.
Czemu jesteś smutny?
Potrzebne mi importowane reflektory.
Skąd mam je wziąć?
- Importowane? - Tak.
Nie martw się.
Tylko jeden gość takie ma.
Brat Oscar.
Mani, szczęście ci sprzyja. Rzekła Maryja.
Dzwonił mój złodziej.
Ma takie reflektory,
jakich wy szukacie.
Ponoć ukradł je wczoraj.
Szybko, synu.
Widzisz głośnik i sprzęt grający? Sprzedane.
Zobacz.
To kierownica od BMW.
Wszystko kradzione, Mani.
Gdzie ten mój, to znaczy twój złodziej?
Zaczekaj z pięć minut.
Już tu jedzie. Przywiezie śledzie.
Dobra.
Zaczekamy na zewnątrz.
Ten złodziej obrabia nasz warsztat.
Niech tylko przyjdzie!
Założę mu zegarki na oba nadgarstki.
Że co, proszę?
Zrozumie, że nadszedł jego czas!
Ma identyczne reflektory.
Bracie Oscarze!
Oto mój złodziej numer jeden. W rzeczy samej.
Trzymaj.
Jesteś moim asem. Najlepszym z najlepszych.
Weź 30 000, Siddhu.
Wydaj wszystko na swoją dziewczynę,
ale powiedz mi jedno:
Jak ci się udaje pluć częściami jak bankomat kasą?
- Kawa. - Kawa?
Kawa.
Bracie Oscarze, mam kumpla,
który za bardzo mi ufa.
Wrzucam mu tabletki nasenne do kawy i...
Siddhu!
Veer, co tu robisz?
Posłuchaj mnie. Siądźmy i pomówmy.
Łajdak!
Spierz go.
Po co te biegi?
Stój, złodzieju.
Trzymajcie go!
Veer.
Stój!
Veer, posłuchaj.
Bij go!
Jak śmiesz okradać Raja?
Jak śmiesz go okradać?
- Ręce ci utnę. - Veer, dosyć!
Nagpada. Agripada.
Już leży.
Veer, pomówmy o tym przy kawie.
Kawie?
- Wsadź ją sobie! - Veer, dosyć!
Byłeś mi jak brat, nie kolega.
Każdego innego bym zrozumiał.
Ale to ty mnie okradłeś.
Idziemy, Mani.
Veer, co się stało?
Nie prosiłem cię, żebyś przestał.
Powiedziałeś „dosyć” z 50 razy.
Paplałem extempore.
Jak tempo może być eks?
- Extempore, bracie Mani. - Tempo było duże?
Mani, cicho!
Veer, widziałeś, co zrobił twój brat.
I jak.
Ale uważasz mnie za swojego brata, prawda?
Nie spytałeś, dlaczego to zrobiłem.
Spójrz na mnie.
Ta sama stara koszula, dżinsy
i stare buty, które mi dałeś.
Nie wydaję na siebie ani grosza.
Wszystko idzie na moją ukochaną Jenny.
Niełatwo było zdobyć jej serce.
Ty łajdaku! Pomyśl o sobie.
Obaj dorastaliśmy w ochronce dla chłopców.
Nie było nawet cienia dziewczyny.
A później,
ciągle nas otaczały.
Cała młodość z facetami!
To prawda, Siddhu.
Tak się starałem przypochlebić ciotuni Monice.
Ciotuni?
- Służącej sąsiadów. - Aha.
Miałem poważne zamiary,
ale zanim jej powiedziałem,
ona uciekła z tym wulkanizatorem.
Życie tak nam dało popalić, że nie mieliśmy żadnej dziewczyny.
Ishita nawet nie wie, że ją kocham.
- Veer, dlaczego płaczesz? - Ty też płaczesz.
Twój brat żyje.
- Ja ci pomogę. - Pomożesz.
A ty się zrewanżujesz.
Nie powiesz naszym braciom,
że to ja kradłem te rzeczy.
Łajdak.
Przepraszam, ale zobaczysz, jakie ci podsunę pomysły.
Już nie będziesz sam jak palec.
Już nikt nie będzie sam.
Nawet brat Mani będzie miał dziewczynę.
Święte słowa!
Nawet rodzice nie myśleli o mnie tak jak ty.
Nie jesteś człowiekiem, lecz aniołem. Lepiej się zbadaj.
To jestem ja.
Veer, zobaczysz, co zrobię.
Tylko poczekaj.
Co ty wyprawiasz?
Gdzie Veer? Dlaczego jeszcze go nie ma?
Veer? Patrz!
Czeka na ciebie.
Czeka na mnie?
- Cześć. - Cześć.
Ishito, bałem się wyznać ci coś.
Ale w tę wigilię
przekażę ci przez coś wiadomość.
Przez co?
Moje serce.
Mów dalej.
Zwykle święta obchodzi się z kimś wyjątkowym.
One wszystkie marzą, by ze mną chodzić.
Ale ja chcę chodzić tylko...
z nią!
Kilka razy cię oszukałem,
ale w Święta podobno nie wolno kłamać.
Prawda jest taka, że...
KOCHAM CIĘ
Będę z tobą ciągle, aż do końca.
Nawet wtedy, gdy będziesz wyglądała tak.
Bracie, pomóż mi.
Veer.
Chcę ci coś powiedzieć.
Powiedz.
Powinniśmy powiedzieć o nas naszym bliskim.
Po co ten pośpiech, Ishu? Dopiero się poznaliśmy.
Veer!
Nie chcę, by się dowiedzieli od innych.
Nie chciałabym tego.
Powiedzmy im!
Tak.
Jakie „tak”?
Ja powiem rodzinie.
- A ty powiesz bratu? - Ishu!
Kochamy się. To nie zbrodnia.
Powiem bratu bez wahania!
Minęło 28 minut. Odezwiesz się?
Na razie próbujesz mi coś powiedzieć.
Co?
Chcę ci opowiedzieć, co czuję.
Dobrze.
- Potrzebuję czasu. - Nie śpiesz się.
Chcę uczcić swój miesiąc miodowy.
Z kim?
Su...
Subhash! Chcę ci powiedzieć o Subhashu.
Jutro przywiezie zderzak!
Potrzebowałeś na to 29 minut?
Odbiorę zderzak od Subhasha.
I chcę się z tobą ożenić.
- Co? - Nie.
Co ty mówisz?
Chcę ci zrobić usta-usta.
Czyś ty oszalał?
- Co on bredzi? - Ja ci powiem.
Wiem, że nie potrafił powiedzieć.
W rzeczy samej...
my naprawdę się kochamy.
- Serio? - Tak.
I nie chciałam, żebyś się dowiedział od kogoś innego.
Nie byłoby dobrze.
Raj, tym razem to nie żarty.
Veer znalazł odpowiednią dziewczynę.
Tak. Na telefon.
Anwarze!
Bardzo przepraszam.
Chcę poznać twoich bliskich.
Daj znać, czy są jutro wolni.
- Przyjdę. - Dobrze.
Proszę pana. Pani zejdzie za dwie minuty.
Kawy lub herbaty?
Nie. Wody. Dziękuję.
Dobrze.
Przepraszam, ale chyba...
Teraz, gdy wiem, że jesteś bratem Veera,
Ishita nie będzie się z nim spotykać.
Mylisz się, Meero.
Chciałem ci wyznać prawdę,
ale wtedy...już cię nie było.
Straciłeś moje zaufanie.
Darowałam ci życie dla dobra Ishity,
ale jeśli tu wrócisz, zabiję cię.
- Moja droga... - Tak?
Przekonałaś mnie.
Ale zbyt dobrze znam twego upartego ojca.
Nie zgodzi się na ten związek.
Przekonam go.
Dobrze.
Spotkam się z nimi.
Dziękuję, tato.
Wszystko zniosę, ale nie twój smutek.
Dziękuję.
Panie Malik, co pan zrobił?
Dla córki pokłoni się pan Randhirowi?
Nie zrozumiałeś, Raghavie.
Dla Meery mogę się pokłonić wrogowi,
ale nigdy przed nim nie klęknę.
Czas na dobre zakończyć tę wojnę.
Często widywałem i słyszałem,
że lata przyjaźni kończą się związkiem.
Ale to pierwszy raz,
gdy dawni wrogowie stają się parą.
Jest też inny sposób zakończenia wrogości, Randhirze.
Zabicie wroga.
Gdzie Meera?
Widzisz, Kaali... Meera bardzo cię kocha.
Nie powinna widzieć, jak ty i twój ojciec giniecie.
Meero! Kaali i jego ojciec nas zdradzili.
Zaatakowali nas.
Meero, spróbuj zrozumieć.
Po tym, co się stało, ludzie Randhira nie będą milczeć.
Jeśli nie o sobie, to pomyśl o Ishicie.
Pomyśl, jak to na nią wpłynie, gdy się dowie.
Meero, jesteś dla mnie jak siostra.
Posłuchaj mnie.
Zabierz stąd Ishitę.
Zacznij nowe życie.
Zawsze będziemy was chronić.
Meera wyjechała bardzo daleko.
Nikt nie wie dokąd.
Ale ja muszę się z nią spotkać.
Musi poznać prawdę.
Kaali, nie grzeszę inteligencją,
ale ta jatka nauczyła mnie czegoś.
Takie życie nie ma sensu.
Zapomnij o wszystkim i pomyśl o Veerze.
Wyjedźmy razem.
Zacznijmy nowe życie. Dobrze?
Trudno uwierzyć,
że po 15 latach historia zatoczyła koło.
Wróciliśmy do punktu wyjścia.
Tak, Raj.
Na świecie jest wiele państw.
Nie tylko Indie i Bułgaria.
Ale to właśnie tu otworzyli hotel.
Przez tyle lat ukrywałem prawdę przed Veerem.
Teraz też nie może się dowiedzieć.
Trzeba go powstrzymać za wszelką cenę.
Zresztą, Meera...
nie zgodzi się na ten związek.
Ale ja chcę wiedzieć,
dlaczego się nie zgodziłaś.
Mam powód.
Koniec dyskusji na ten temat, Ishu.
Zapomnij o nim.
Ale dlaczego?
Co wiesz o siostrze Ishity,
skoro się nie zgadzasz?
Powiedziałem ci. Przestań wypytywać.
- Są powody. - Bracie!
- Veer! Są powody. - Ale...
- To poważna sprawa. - Ale w czym rzecz?
Sid, to oczywiste,
że Raj zna Meerę.
Inaczej by się zgodził.
- Kto zna przeszłość twego brata? - Brat ją zna.
Dobra odpowiedź,
ale zły kierunek.
Przeszłość twojego brata zna...
mój brat!
Peter.
Daj mu coś dobrego. Za darmo.
- Chodź. - Nie wiem!
Idźcie. Mam wielu klientów.
Zamawia pan
czy ogląda?
Jeszcze pięć minut.
Musisz coś wiedzieć. Powiedz mi.
- O co chodzi? - Nie wyjdę, jeśli nie powiesz.
- Co jest? - Bracie Shakti, powiedz coś.
Bracie Anwarze, przedstaw nam swoją wersję.
Błagam, powiedz. Dla mojego dobra.
Nie rób tak.
Ich historię?
- Byli złodziejami. - Anwarze!
Złodziejami?
Anwarze!
Po prostu skradli sobie nawzajem serca.
Raj i Meera mieli romans.
Opowiedz od początku.
Twój brat nie nazywał się Raj.
Anwarze!
Chciał powiedzieć, że nazywał się...
Ramlal.
- Ramlal! - Ramlal?
Uwielbiał prać...
Uwielbiał prać ubrania.
- Dlaczego? - Bo był praczem.
Brat był praczem?
Siostra Ishity też musi mieć inne imię.
Prawdziwe imię...
- Pogo! - Pogo?
Ramlal i Pogo?
- Jak się poznali? - Jak?
Kiedyś Pogo szła sobie sama
i napadły ją jakieś zbiry.
Wtedy ich sprał.
- Jak to? - Był praczem!
- Prał ich na ziemi. - I?
Codziennie chodzili na herbatę.
- I? - I...
Spotykali się w toalecie.
Dlaczego tam?
- Pompa. - Tak.
Bo Ramlal prał ubrania
przy pompie, w toalecie u Pogo.
Skoro ich miłość była tak napompowana,
to jak się zmieniła w nienawiść?
Nienawiść...
Złoto to mój Bóg.
Pogo kochała diamenty, klejnoty, złoto i srebro.
Ich romans był jak...
Program kulinarny.
Co ty mówisz?
Bo Ramlal nie potrafił gotować,
a Pogo chodziło o skarby.
- I? - Kiedyś...
z powodu bójki
twój brat stał się eunuchem.
Eunuchem? Jak to?
Chciał powiedzieć, że...
stał się eunuchem.
Ponownie?
- Dlatego się nie ożenił. - Przymknij się!
Ramlal się załamał,
bo nie mógł spełnić zachcianek Pogo.
Wtedy przyszła...
Pustka.
Rozłąka.
Wrogość.
Styl.
O Boże.
- Bóg między nimi? - Tak się mówi.
Mówi się „O Boże”, gdy dochodzi do rozstania.
Peter! Utnij palec temu klientowi.
Kto tak często używa pilota?
Bracie Shakti, pamiętam,
że gdy tata i brat odwiedzali mnie w ochronce,
byli świetnie ubrani
i mieli dobre wozy. Byli bogaci!
Bo twój brat był praczem!
Często chodził w ubraniach klientów.
A twój tata był mechanikiem.
Jeździł autami klientów.
Tak jak i ty!
Też jesteś mechanikiem.
Idź naprawiać samochody! Już!
Idź!
Bracie...
Nasz tata był kelnerem czy...
Ty też spadaj! Wynoś się!
Wzruszająca historia.
To straszne.
Bracie Anwarze...
Kto cię prosił, żebyś się odzywał?
Shakti, dzieci mnie rozczulają.
Te emocje...
Wszystko dobrze, ale dlaczego się nie pobraliście?
Chodź tu.
Za dużo pytań!
Nie bij! Tylko pytam!
Bo nie chcieliśmy być ojcami.
Widzisz? Wciąż wszystkim pierze.
Ramlal!
Hej, Ramlalu!
Co robicie?
Co wy robicie?
Puśćcie mnie. Co się stało?
Bracia Shakti i Anwar opowiedzieli nam wszystko o tobie.
Wszystko?
Bracie, prałeś tymi rękoma?
Co takiego?
- Bracie, czemu się boisz? - Nie boję się.
Nie byłeś żebrakiem.
Byłeś praczem.
Praczem?
Ja – praczem?
Bracie, wiemy o Ramlalu i Pogo.
O Ramlalu?
Kto to?
Pogo?
Daj to. My upierzemy.
- Dobra. - Ty idź!
Dobrze!
Cześć, Ramlal.
Ramlal? Pogo? Pracz?
Raj, mówiłeś, że Veer nie może się dowiedzieć.
Nie kazałem robić z siebie Ramlala.
Byliśmy mafiozami.
Naskoczyli na nas...
Co mieliśmy zrobić?
Powiedzieć, że nie wiecie.
Dlaczego nie wiemy?
Znamy się kopę lat.
Raj, nawet my mamy honor, prawda?
Dlatego zszargaliście mój.
Spójrz na mnie. Czy ja wyglądam jak Ramlal?
Przepraszam, Raj.
Po co się wściekasz?
Zbyt dobrze znam Veera.
Nie usiedzi na miejscu.
Zrobi coś jeszcze gorszego niż w tej waszej historyjce.
A kim jest Pogo?
Pogo?
Moja siostra to Pogo?
Nie wierzę.
Moja siostra wolała pieniądze?
- Jak to? - Powiedział mi o tym
stary kumpel brata.
Jego brata.
To prawda.
I co teraz z nami?
Wiem! Zniknijcie na kilka dni.
Może Ramlal i Pogo zmiękną ze strachu.
Jenny, to nie lody.
Powinniście uciec i wziąć ślub.
Nie. Zbyt wiele zawdzięczam siostrze.
Nie mogłabym jej tak zranić.
Ja też nie zrobię tego bratu.
Chwila!
Czemu mój brat i twoja siostra nie pobrali się z kimś innym?
Dlaczego?
Bo do dziś pamiętają
o swoich przygodach miłosnych.
Veer, mówisz o mojej siostrze.
Nieważne. Do rzeczy.
Skoro się kiedyś kochali,
może zdołamy znów rozpalić ich miłość?
I ich pogodzić.
Co ty na to?
- To rozwiąże nasz problem. - Właśnie!
Ale jak ich pogodzić?
Jak?
Bóg raczy wiedzieć.
Patricku, w Panjim ponoć otwarto nową restaurację.
Tak, niejakiej Meery.
To pogadaj z nią o naszych sprawach.
Stary, gdzie moja fura?
Tam...
Gdzie mój wóz?
Były w nim miliony w narkotykach!
Co?
Veer.
Wiem, co zrobić, by Ramlal i Pogo znów byli razem.
Co?
Wynajmiemy zbirów, żeby napadli na Pogo.
Bohater pojawi się w chwili,
gdy zbóje będą tuż za bohaterką.
Bandziory zwieją,
a bohater będzie z bohaterką.
Jak to: będzie?
Sid, ten pomysł jest jak odgrzewane kotlety.
Veer, najstarsze wino odurza najbardziej.
Po prostu się zgódź, a zobaczysz,
że kiedyś docenisz mój pomysł.
- Kto będzie tym zbirem? - Znajdziemy kogoś.
To wóz Kinga.
Czemu jeździsz wozem Kinga?
Gdy kradłem, nie wiedziałem, że jest jego.
- Ukradłeś go? - To też wóz Kinga?
Właśnie. Co King zrobi, gdy się dowie?
Zmieńcie mu kolor,
to sprzedam go komuś w Goa.
Mani, na pewno ci nie pomogę w paserstwie.
Ale ja też mam na pieńku
z człowiekiem, którego okradłeś.
Najpierw ukryjmy wóz przed bratem Rajem.
- Tavde! - Tak, bracie?
Ukryj wóz i nie mów Rajowi.
Mam oszukać pana?
Powiedzieć mu, że masz dziewczynę?
Pinto, chodź!
Nigdy wam tego nie zapomnę.
Powiedziałem to bratu Rajowi
i powtarzam wam.
Jeśli mogę wam jakoś pomóc,
powiedzcie mi o tym.
Dla was stanę nawet na głowie.
- Bracie Mani, potrzebujemy pomocy. - Mówcie!
Będziesz udawał zbira.
Zbira?
Życie miłosne Raja zamiera.
Bohater i bohaterka się pogodzą,
gdy dokuczysz dziewczynie, udając zbira.
Zrobisz to?
Dla brata Raja oddałbym życie!
Nazwisko, miejsce, zwierzę, rzecz...strzelajcie!
Bracie Mani, podołasz.
Wszystko w twoich rękach.
Tylko nie nawal!
Veer, to ona.
- Powodzenia... - Uważaj na ciuchy.
Chcesz zginąć? Z drogi!
- Jedno pytanie. - Jakie?
- Masz w domu pieska? - Nie.
Dość!
Daj mi szansę, a dostaniesz pieska.
Ale plan!
Raj pojawi się za minutę.
Teraz zapytasz, jakie mam zamiary.
A ja na to...
Potem powiesz, żebym się do ciebie nie zbliżał.
A ja na to...
Później krzykniesz „ratunku”.
A ja szepnę „krzycz”.
Ale nikt cię nie uratuje.
Mani świetnie udaje.
Ale plan!
A później podejdziesz do mnie.
Tak.
I chwycisz mnie za rękę.
Tak!
I wtedy zrozumiesz,
że nikt nie pomoże...
Nikt. Zgadza się!
...tobie!
Mnie?
Co tam wyjmujesz?
To nieuczciwe.
Ja nie biję kobiet.
Daruję ci, bo jesteś kobietą.
Bij jak kobieta!
Dlaczego bijesz jak facet?
W nogi!
Ratunku!
Dokąd to?
Zamiast romansu – dramat!
Ale mnie sprała.
Poobijała. A tych dwóch mnie porzuciło.
Panowie, są jakieś granice.
Jak tak można?
- Czyj to był pomysł? - Jego.
On miał ją ocalić.
A później miłość.
Dosyć.
Veer, czyś ty oszalał?
- Bracie... - Veer!
Naprawdę myśleliście,
że dzięki temu ona...
Ten związek się zakończył.
Nic nie wskóracie. Nie ma sensu.
Veer, kiepsko to wygląda.
Nie wygłupiaj się. To koniec.
Jak możesz tak mówić?
Po pierwsze, nie wierzę,
że siostra rzuciła cię dla pieniędzy.
A jeśli nawet,
to dlaczego nie wyszła za innego?
Dobry kierunek. Wal jeszcze raz!
Dlaczego nie wybrała sobie innego partnera życiowego?
Jeszcze!
Ty też się z żadną nie ożeniłeś.
Właśnie! Dlaczego?
Ty też sobie nikogo nie znalazłeś.
Żadnej nie zabrałeś na trzydniową wycieczkę.
Mani!
Bracie Raj, tylko ty wiesz, co czujesz,
ale ja zrozumiałam, co czuje moja siostra.
Bez względu na to, co się wydarzyło,
ona wciąż pamięta o swojej pierwszej miłości.
Veer, odprowadź wóz.
Brat mięknie.
Bracie, mam inny pomysł.
- Bracie Mani... - Zamknij się!
Mam spotkanie.
Zwijaj się i wracaj do domu.
- Dobrze. Cześć. - Cześć.
Wóz się zepsuje, nim dojedzie do Panjim.
Brat będzie tamtędy przejeżdżał.
Ishito, dziś musi się coś wydarzyć.
Wędrujmy razem przez całe życie
Obiecaj zawsze do mnie wracać
Dwa mamy ciała lecz jedną duszę
Bądź moja Nigdy nie mów „żegnaj”
Tyś moim zmierzchem I moim świtem
Ty moim bólem I ukojeniem
O jedno tylko Gorąco się modlę
Bądź zawsze moja Nigdy nie mów „żegnaj”
Zawsze bądź moja I nigdy nie mów...
Mój świat jest w twoich ramionach
Moje niebo jest tam, gdzie jesteś ty
Pożądanie rozpala nasze serca
Oby nie stało się To, o czym marzę
Ja ciebie kocham i ciebie pragnę
Tyś moim wierszem, a ja twą muzyką
Tylko ciebie... Tylko ciebie pragnę
Bądź jak trucizna w moim krwiobiegu I nie przestawaj płynąć
Odpłać mi tak za moją miłość
Bądź zawsze moja Nigdy nie mów „żegnaj”
Żegnaj
Veer, brawo!
Spisałeś się na medal.
Wóz wygląda zupełnie inaczej.
Nawet King go nie pozna.
Veer, co znowu?
Dlaczego się smucisz?
Choć stajemy na głowie,
płomień miłości Pogo i brata przygasa.
Nie wiem, co robić.
Veer...mam pomysł.
- Żadnych pomysłów. - To pewny strzał.
Przynajmniej mnie wysłuchaj.
A jeśli rozbudzimy w nich namiętność?
Namiętność? Jak?
W kinie Edwarda jest nowy film.
Kupmy im bilety w kącie sali.
Obejrzą razem film
i płomień miłości rozbłyśnie.
Jaki film?
Tamboo Mein Dhoom-Dham.
Chodź tu.
Te twoje zboczone pomysły.
Pinto, zamknij bagażnik.
To ładny film...
Sam na nim byłem.
Bracie, jakaś torba.
Czyja to torba?
Pewnie Maniego.
- To nie moja torba. - Tak?
- To czyja? - Nie wiem.
Otwórz.
Boże! Narkotyki!
Narkotyki?
To towar Kinga.
Co z tym zrobimy?
Gdy trafią na czarny rynek,
zabiją mnóstwo niewinnych ludzi.
To co robimy?
Spalmy je.
Te prochy mogły zrujnować komuś młodość.
King, uwielbiam palić twoje rzeczy.
- Brat Mani jest pijany. - Pijany?
Chyba odleciał.
- Mani, spokój. - Jaki spokój?
Żaden spokój!
Jest zalany! Kto go odwiezie do domu?
King!
Co tam palicie?
Gadaj, co palicie!
- Rzeczy z samochodu. - Co?
Raz w miesiącu
palimy w ognisku śmiecie z warsztatu.
Żeby pomóc młodym ludziom.
Co pan tu robi?
Wóz mi się zepsuł.
Naprawimy go.
Chodźcie.
Zapłon.
Co?
Z czego się śmiejesz?
Ogrzewa dłonie nad swoim płonącym towarem.
Przymknij się, bo nas wydasz.
Veer, poszedł.
Pośpiesz się.
King, elegancko wyglądasz.
Dziękuję.
Jeszcze lepiej byś wyglądał
w ulubionym wozie swojego ojca.
Znalazłeś ten wóz?
Nie, prawda?
King, spokojnie. Jest pijany.
Mani!
King, czy w samochodzie coś było?
Tego też nie znalazłeś?
Trochę kultury.
To King.
King jest moim aniołem.
King?
Znalazłeś Kaalego?
Jego też nie znalazłeś.
King! Wóz naprawiony.
Proszę bardzo.
Mani, co ty wyprawiasz?
Dlaczego tyle pijesz?
Cześć, King.
Veer, Siddhu!
Ramlal i Pogo się pogodzili?
Oni też nie?
Wynocha!
Pracujemy dla Kinga.
Wynocha, mówię.
Joshua. To Kaali!
Co się stało, Veer?
Często chodzisz do kościoła.
Skąd taka religijność?
Cóż, bracie.
W życiu liczą się tylko dwie rzeczy.
Auta i wartości.
Ładny kościół, prawda?
- Bracie, przyniosę świece. - Dobrze.
Zaczekaj, przyniosę świece.
Dobrze, idź.
Śledzisz mnie?
Jestem tu z Veerem.
Gdzie on jest?
Witaj, Raj, mój chłopcze.
Co on tu robi?
Joshua twierdzi, że masz na imię Meera.
Przedstawię się.
Jestem King. Miło mi.
Dobrze, że się spotykamy.
Chciałem cię odwiedzić.
Wczoraj, gdy odwiedzili cię moi ludzie,
nagle pojawił się Kaali.
Znasz go?
Bo jeśli tak, to mi powiedz.
Moi ludzie już cię nie będą niepokoić.
Oczywiście go wykończymy.
Znasz Kaalego?
Nie znam go.
Gdy tylko dorwę tego Kaalego...
Wiesz, co? Będę się modlił, żebyś go nie znalazł.
Kto wie, co by się stało.
Z nim. Nie z tobą.
- Stary, czas na mnie. - Dobrego dnia.
Ojej!
Veer, doskonała robota.
Zmieniłeś landarę w smartfona.
I kawałek złomu w Iron Mana.
Nietoperza w Batmana,
a pająka w Spidermana.
Rety!
Na dole Blackberry, na górze Bappi Lahiri.
Sprzedam go błyskawicznie.
Po ile chodzą?
Przestań gadać i po prostu go sprzedaj.
To wóz Kinga.
- Jeśli się dowie... - Znikniesz na zawsze.
Racja.
Brawo, mój chłopcze.
Weź. Trochę gotóweczki i majteczki w kropeczki.
Majteczki?
Bracie Oscarze, dopisuje ci humor.
Co się stało?
Płaszcz przeciwdeszczowy. Dałbym za niego fortunę.
Czemu?
Bo moja siostra powiedziała,
że jest zakochana w tym samym chłopcu.
We właścicielu hotelu.
Jak w Izraelu.
- Tak? - Tak!
Jutro porozmawiam z jego rodziną o ślubie.
A jeśli ustalimy termin,
to dam im ten wóz
w prezencie ślubnym.
Chwila.
Dać w prezencie czy sprezentować?
Bez różnicy, Oscarze.
Prezent to prezent.
Czytasz mi z ust.
Mani, jesteś uroczy.
Siddhu, to Jenny.
Jenny?
- Cześć. - Co słychać, Jenny?
Jenny, ty tutaj?
Mogłaś zadzwonić.
- Wiesz co? - Co?
Powiedziałam bratu o nas.
- Zgodził się na nasz ślub. - Co?
Chce ciebie poznać.
Jenny, co ty mówisz?
Dlaczego stoisz? Gdzie on jest?
Szwagrze!
Szwagrze, gdzie jesteś?
Mona Lisa!
Brat Oscar?
- Co tu robisz? - Co ty tu robisz?
Mam poznać chłopaka mojej siostry.
A ja mam poznać brata mojej dziewczyny.
Gdzie on jest?
To on.
- Ty? - Ty?
Widzę, że wy już się znacie.
Znają się aż za dobrze.
Na wylot!
To, co ten wynosił, on przyjmował. Prawda?
Na wylot?
Co?
Siostro, powiem ci.
Ten gość to drobny złodziejaszek.
Zwykły gbur. Colgate. Babul.
Siddhu, jesteś złodziejem?
Twój brat też jest złodziejem.
- Ma sklep na bazarze. - Bracie.
Kupował ode mnie wszystko, co ukradłem.
Zapomnij o jej bracie.
- Jej brat idzie. - Bracie!
Jest wściekły.
- Bracie... - Shakti, przestań.
Przestań!
Czy tego cię uczyłem? Czy ja cię głodziłem?
To dlaczego kradłeś?
Bracie, dlatego!
To dla niej, bracie.
Spytaj, kogo chcesz!
W tych czasach szukanie miłości
jest trudne i bardzo kosztowne.
Za bilet do kina płaci się 800 rupii.
A popcorn i chipsy
kosztują 900 rupii.
A gdy ukochana powie „kochanie, kawy”,
to wydajesz prawie 1000 rupii.
Szczebioczemy:
„Cześć, kochanie. Kocham cię”.
A gdzie się podziało 2000 rupii? Nikt nie wie.
I jeszcze prezent urodzinowy.
I prezent na walentynki.
„Kochanie, poznaliśmy się w piątek”.
No i co piąteczek prezencik rocznicowy.
Poważnie?
- Tyle wydatków? - Nawet nie wiesz.
Bracie, w twoich czasach było inaczej.
Na randce była kukurydza, herbata
i migdalenie w krzakach.
Dziś koszty obsługi dziewczyny są wysokie.
Spytajcie nas.
Co tydzień wydatki na kina, kawiarnie
i sklepy, by udowodnić, że się kocha.
To trudne! To jak szantaż.
Siddhu!
Bo ci żyłka pęknie!
Ja się nim zajmę.
Siddhu, nie wiedzieliśmy, że masz takie kłopoty.
To takie drogie!
Biedak jest rozdarty między miłością a wydatkami.
- Bracie Puraskar. - Oscar!
To to samo. Też nagroda.
- Siddhu to miły gość. - Tak.
Dla mnie jest jak Veer.
Bracie Oscar, to mój brat.
Porządna z nas rodzina. Nienotowana.
Bardzo kocha twoją siostrę.
I zamożny! Odziedziczą po nas
kawiarnię, warsztat i dom.
- Zgódź się, proszę. - Jakże bym mógł?
- Czemu nie? - Czemu nie?
Już i tak dobrana z was para.
Z nas?
Płyniecie jedną łodzią.
Nie wstydź się. Bądź z niego dumny.
Ale...
Bracie, zgódź się, proszę.
- Dobrze. Zgadzam się. - Tak!
Sobowtórze Jackiego Shroffa.
Pod jednym warunkiem.
- Nie spytacie? - Pod jakim?
Ślub odbędzie się w kościele.
Co ty mówisz?
Wszyscy się zgodzili na ślub Siddha i Jenny?
- Świetna wiadomość! - Ich rodzina się zgodziła.
Ciekawe, kiedy nasza się zgodzi.
Spokojnie, Veer. Zgodzi się.
Powiedz Siddhowi, że chcemy imprezy.
Spotkajmy się i uczcijmy to. Zgoda?
- Super! - Cześć.
Zabroniłam ci spotykać się z nimi.
Siostro...
To ty masz z nimi kłopot, nie ja.
I nie powiedziałaś mi nigdy, o co chodzi.
Nie rozumiem, dlaczego tak postępujesz.
Po śmierci rodziców...
spełniałam wszystkie twoje zachcianki.
I nie zadawałam pytań.
Pozwoliłam ci nawet podejmować decyzje.
I nie zadawałam pytań.
Gdy dziś, po raz pierwszy, zabraniam ci czegoś,
nie możesz tego dla mnie zrobić?
Dobrze. Zrobię, co każesz.
Nie będę cię o nic pytała.
Ale skoro nie Veer,
to nie będę z nikim innym.
Ishito.
Zaprosisz jutro Veera.
- Chcę z nim pomówić. - Poważnie?
Niech przyjdzie sam.
Dziękuję, Pogo...proszę pani.
Przepraszam.
Brat się ucieszy, że się pani zgodziła.
Ale musisz przystać na mój warunek!
Zgadzam się na wszystko,
ale proszę mówić.
Po ślubie musicie zamieszkać tu.
Jeśli chcesz być z Ishitą, musisz się wynieść od brata.
Jak to?
Pani żartuje?
Ishu, to poważny problem.
Meera chce, żebym odszedł od brata.
Bardzo cię kocham, ale on jest kimś więcej niż bratem.
Jest jak ojciec, matka i przyjaciel.
Zawsze zależało mu na moim szczęściu.
A ona chce...
Przykro mi. Posiada pani restaurację,
ale to nie jest dostawa na telefon.
Ishita, przepraszam,
ale nikt nie jest ważniejszy niż brat.
Nawet ty.
Veer!
Zostawiasz ją dla swojego brata,
który nawet nie jest bratem rodzonym.
Twój ojciec wziął go z ulicy.
Ishito...
Jeśli nie wierzysz, sam go zapytaj.
Dosyć!
Veer, gdzie byłeś?
Wszystkich o ciebie pytałem.
Zjedzmy...
Co się stało?
- Chcę o coś spytać. - Pytaj.
Ukrywałeś coś kiedyś przede mną?
Co mógłbym przed tobą ukrywać?
Nie! Niczego nie ukrywałem.
Nie jesteś moim rodzonym bratem.
- Kto ci powiedział? - Siostra Ishity.
Czemu milczysz?
Powiedz!
Nie jesteśmy rodzonymi braćmi?
Kocham cię bardziej niż rodzonego brata.
Rzeczywiście, ukrywałem to przed tobą.
Inna sprawa, że nie chciałem cię stracić.
Siostra Ishity zgodziła się na ślub pod warunkiem,
że wyprowadzę się od ciebie.
Co odpowiedziałeś?
Żeby spadała.
Rzuciłem Ishitę, bracie.
Odszedłem.
Bracie, znajdę inną.
Ale najpierw sprawdzę, czy nie ma starszej siostry.
Wiesz...
Sprawdź. Nie zapomnij.
Mogę mieć romans ze starszymi siostrami wszystkich kobiet.
Twardo odmówiłeś?
Tak bardzo mnie kochasz?
Nie stój tak. Chodź tu.
Zostaw mnie!
Co ty wyprawiasz?
Coś ty chciała zrobić?
Rozdzielić dwóch braci?
Zabolało?
Zabolała cię sama myśl o rozłące.
Pomyśl, co przeżywałam, gdy zabiłeś mojego ojca!
- Zastanawiałeś się? - Nie zabiłem go!
- Kłamiesz. - To prawda!
Spójrz mi w oczy.
Przysięgam na brata, że nie zabiłem twojego ojca.
Spójrz mi w oczy, Meero. To prawda.
To nas zdradzono.
Nas.
A jeśli wciąż mi nie wierzysz, to weź to.
I zakończ to teraz.
Strzelaj, Meero.
Nie przeżyję strzału z bliska.
Strzelaj!
Czemu tłumią miłość w sercach?
Czemu tłumią miłość w swoich sercach?
Granice
Czemu kochają na odległość?
Granice
Nasze marzenia były kruche jak szkło
Roztrzaskały się w drobny pył
Ta jedyna, wymodlona, ukochana
Tak daleko ode mnie dzisiaj jest
Nie chcę już dzisiaj umierać
Ale życie też nie wchodzi w grę
Ja nie chcę już dzisiaj umierać
Ale życie też nie wchodzi w grę
Granice
To pan Malik ich zdradził.
Kaali powiedział prawdę.
Raghavie, dlaczego to zataiłeś?
Nie mogłem zdradzić pana Malika.
I nie chciałem, by córka się dowiedziała,
co zrobił jej ojciec.
Nie wiesz, co zrobiłeś.
Nie masz pojęcia.
Bardzo kochasz brata, prawda?
Tak!
I moją Ishitę też?
To ożeń się z nią i zostańcie tu.
Z twoim bratem.
Co?
Czyli nie umrę jako stary kawaler?
Ożenię się.
- No i miesiąc miodowy... - Veer!
To znaczy...herbaty?
Ale koniecznie!
A nawet, Pogo, proponuję śniadanie!
Ishito, chodź, zrobimy herbatę.
Chodź!
Bracie, nie stój tak.
Pogo pierwszy raz w domu.
Pokaż jej warsztat, dom, kanapę...
Śmiało, bracie.
- Ładny dom. - Tak.
Tak...
Dziękuję.
To nasz warsztat.
Modyfikujemy wozy. Ozdabiamy.
Włókno szklane i tak dalej.
Zawsze kochałeś wozy.
To Anwar i Shakti.
Pamiętasz?
Teraz prowadzą kawiarnię.
Wciąż wszechstronni.
Raghav mówił prawdę.
Tędy.
- Wcale się nie zmieniłeś. - Ale mam bródkę.
Ty też się nie zmieniłaś.
- Może trochę przytyłam. - Tak, trochę.
To nieprawda.
Wyglądasz tak samo świetnie jak kiedyś.
- Serio? - Nie!
Troszeczkę.
Przepraszam.
Kaali, minęło 15 lat.
Piętnaście lat,
cztery miesiące
i dziesięć dni!
Ta część warsztatu też jest nasza.
Projektowanie, AutoCAD...
Wszystko...
Przepraszam.
Tak mi przykro!
Uwierzyłam w to, co wtedy zobaczyłam.
Nie pozwoliłam ci wytłumaczyć.
Nie wierzyłam ci.
Meero, chciałem ci powiedzieć,
ale ty już odeszłaś. I...
Przyszedłem tu.
Ale wiesz...
Zapomnijmy o tym wszystkim.
Nie oglądajmy się za siebie.
Ale to była moja wina.
Nie mogę...
Ani twoja, ani moja.
Takie były okoliczności.
- Meero, ja... - Ja też...
Dzień dobry, bracie Raj.
Czas na wesele. Kurdebele.
Chodźcie. Orszak weselny tuż-tuż.
Gdzie?
Trzeba zrobić listę gości.
Na mojej będą sami złodzieje i bandyci.
Ukradną nawet sztućce.
Bracie Raj, kto to?
- Twoja żona? - Nie...
Wy jeszcze nie po ślubie?
Dziewczyna?
Dziewczyny też nie masz.
Zatem?
Gdy zobaczyliście orszak weselny,
wam też zachciało się ślubu?
- Co ty? - Powiedz!
Chodź, pogadamy.
Jestem Oscar.
Mogę do niej mówić „szwagierko”?
Wędrujmy razem przez całe życie
Obiecaj zawsze do mnie wracać
Dwa mamy ciała lecz jedną duszę
Bądź moja Nigdy nie mów „żegnaj”
Pogo, dziękuję ci.
Dzięki tobie i ja mogę się ożenić.
Ja nic nie zrobiłem.
Gdy jest miłość, warto wziąć ślub.
To dlaczego ty jeszcze nie wziąłeś?
Mam powód, o którym nie mogę powiedzieć.
A ja mogę coś wyznać?
Gdy rezerwowałem z Siddhu to miejsce,
usłyszałem,
że dwa śluby kosztują tyle, co jeden.
Wydatki na dekoracje i przyjęcie też są identyczne.
Kuszące.
Ale powiedz...
Czy ja wyglądam jak biedak?
Nie.
Nie o to chodzi...
Ale musi być jakiś powód,
żeby się zdecydować.
Zobacz.
Są tacy szczęśliwi.
Tak, są.
Ishita i Veer też wezmą ślub.
- Będziesz tęskniła za Ishitą. - Bardzo.
Możesz codziennie u niej bywać.
Mogę nawet po ciebie przyjeżdżać.
Możesz z nami jadać obiady.
Ostatnio całkiem nieźle gotuję.
- Serio? - Tak.
Taxi, jedzenie, eskorta, co zechcesz.
Wow.
Ale te codzienne dojazdy...
Muszę to rozwiązać inaczej.
Znam sposób.
Jaki?
Spotkasz się jutro ze mną na pięć minut?
Zastanowię się.
To mój wóz.
Otworzyć bagażnik!
Joshuo, kto uważa, że to jego wóz?
Pan.
Tylko pan tak twierdził...
Przyprowadź go tu.
Tak jest.
Bielsza niż biel jest rodzina Oscara!
Dokąd lecimy? Na mniej słone żarcie?
Taksówkarze czy poborcy podatków?
Kim jesteś?
- Mówi, że to jego wóz. - Tak...
Gdy pies ma zginąć,
szef Thakura mówi: „Thakur nie żyje”.
To nic takiego.
Dialog z filmu „Karan-Arjun”.
- Chyba nie wiesz, kim jestem. - Kim jesteś?
Ja jestem King!
Dasz mi swą wizytówkę, synu Burger Kinga?
Ten wóz...
Nawet o nim nie marz!
Nie sprzedam go za żadną cenę.
Zresztą Oscar nie zadaje się z takimi jak ty.
Jedz i szybko zmykaj.
Przepraszam, to nie moja wina.
Mani ukradł wóz i przywiózł mi go.
Gdy pies ma zginąć,
szczeniak sąsiadów filuje na przyszłą młodą wdówkę.
Jak miło, proszę pana.
Szczeniak sąsiadów, młoda wdówka...
Cóż za przesłanie!
Gdzie są wszyscy?
Raz, dwa, trzy, cztery!
Wdówka, szczeniak!
Mani, wszyscy są tu,
ale ty wrzuciłeś lewy, a ja prawy kierunkowskaz.
Mani, w bagażniku były narkotyki warte miliony!
Veer je znalazł. Nie wiem, co z nimi zrobił.
Spytaj, to ci powie.
Halo!
Dajcie Veera!
O co chodzi, King?
Dlaczego mnie tu przywlekłeś?
Gdy pies ma zginąć...
Joshuo, brak mi pomysłu. Masz coś?
- Tak, ale z kotem. - Milcz!
Bracie Mani, bracie Oscarze.
Czemu się boczycie?
Pogniewaliście się?
Nie. Opierali się,
więc ich usztywniłem.
King, chyba przesadziłeś.
Owszem.
Bo na studiach...
Seema i Rekha nie pozwalały mi na nic.
King, każdemu to się zdarza. Nie rozpaczaj.
Co zrobiłeś z moimi narkotykami?
Cokolwiek zrobiłem, robiłeś to ze mną.
Jak to?
Prochy spłonęły w ognisku,
nad którym ogrzewałeś dłonie.
Ciągle cię pytałem, czy w wozie coś było.
Halo, raz, dwa, trzy, cztery.
Spaliłeś narkotyki warte miliony?
Veer!
Kaali!
Siostro, znamy prawdę.
Brat nam powiedział.
Nie martw się.
Miałaś rację. Brat się mylił.
Odeszłaś od niego,
bo z pracza Ramlala stał się Kaalim, dla pieniędzy.
I nie chciałaś, żeby miał na mnie zły wpływ.
Dlatego...
Pogo, odpoczywaj. Soku? Przyniosę.
I zjedz jabłko. Chodź, Ishu.
- Bracie... - Tak.
Czemu nie powiedziałeś im prawdy?
Nie powinniśmy im mówić.
Po co, Meero?
O wojnie naszych ojców?
O tym, że się zabili? Po co?
Zacznijmy wszystko od nowa.
Nie oglądajmy się za siebie.
Ale dlaczego ty się myliłeś, a ja miałam rację?
Widzisz...
W dużych krajach zdarzają się takie drobiazgi,
moja pani.
Tej nocy świętujemy
Kołysz się, moja dręczycielko
Kiedy psocisz, jest weselej
Oszalałaś, a ja z tobą
Niech zazdrości nam świat
Ukochana tańczy z ukochanym
Życie jest jak saga
Oto styl tych, którzy serce mają
Kiedy mogą, korzystają
Żeby wolnym być
Patrzcie i uczcie się od nas
My radujemy się chwilą
Radujcie się razem z nami
Albo stójcie obok i patrzcie
Napisy: Dariusz Makulski