Imperium Brytyjskie i Republika Francuska połączyły swoje siły...
Nigdy się nie poddamy.
Obywatele i obywatelki USA to doniosła chwila w dziejach świata.
Żołnierze, marynarze i piloci Alianckich Sił Ekspedycyjnych!
Wkrótce wyruszycie na wielką krucjatę.
Zniszczycie niemiecką machinę wojenną.
Uwolnicie od nazistowskiej tyranii ciemiężoną Europę.
OPERACJA OVERLORD
Wierzę w wasze umiejętności. Cały świat patrzy na was.
Hitler jest już trupem.
Pojadę pociągiem z Paryża do Berlina i odwiedzę go z tą zabawką.
Bum!
I wracamy do domu.
101 DPD
SKOŃCZYMY TĘ WOJNĘ 6 CZERWCA 1944
Dużo tych statków!
Jednak wolę być na górze.
Gdy szwabski bombowiec wytropi je tak ściśnięte,
zatopi 20 na raz.
Samolot jest trudniej zestrzelić.
Rosenfeld!
Więcej żołnierzy ginie w samolotach niż w łodziach.
Nie słuchaj Tibbeta. On gówno wie.
Grunauer!
Jak jest "gówno" po niemiecku?
Niezłe.
Hej.
Morton Chase.
Jestem fotografem.
Sierżant mówił, że wcześniej byłeś we Włoszech.
Świetny kadr. Mogę strzelić kilka fotek?
Morton Chase, zabierz swój tyłek na miejsce.
Nowe znajomości, pięknisiu?
Znasz go?
Kapral z kompanii Baker.
Nowy nabytek.
Dali go nam, bo pobił kapitana.
Pobił dowódcę i leci z nami? A my co przeskrobaliśmy?
Boyce. Masz gumę?
Kurwa, co to jest? Amulet?
Tam na dole amulet ci nie wystarczy.
Oddaj mi łańcuszek.
Gdy szkopy zaczną strzelać, miło wspomnisz obóz dla rekrutów.
A ty ledwo przeżyłeś obóz.
Żaden amulet nie zrobi z ciebie żołnierza.
Skończyłeś? Oddasz ten pieprzony łańcuch?
- Jaja sobie robię. - Dzięki.
Nasza strefa zrzutu?
Wieś Cielblanc, sierżancie.
A nasz cel, Grunauer?
Maszt na kościelnej wieży, który zakłóca łączność.
Dlaczego naziści zakłócają łączność z wieży kościoła, szeregowy Boyce?
Ponieważ...
Jezu Chryste, Boyce.
Robią tak, bo to porąbane sukinsyny.
A porąbane sukinsyny zrobią wszystko,
by zniszczyć to, co jest dobre na świecie.
Dlatego musimy być równie porąbani. Czy to jasne?
Tak jest!
Ponad 120 tysięcy aliantów przedrze się na francuskie plaże
w imię tego, co dobre
i czyste na świecie.
Będą potrzebować wsparcia z powietrza!
To wsparcie nie pokona niemieckiej obrony,
jeśli przed 6:00 nie zburzymy wieży.
Co więc musicie wykonać?
Nasze cholerne zadanie!
Zgadza się.
Wasze cholerne zadanie.
Na szczęście jest tu kapral Ford, spec od ładunków wybuchowych.
Macie słuchać jego rozkazów, jakby wydawał je moim pięknym głosem.
Strefa zrzutu za 90 minut.
- Coo-ree! - Coo-ree!
Chyba się zbliżamy.
Oby nie było problemów.
Oby, lądując, nie wpaść w ręce wroga.
Będzie dobrze.
Wiemy, co naziści robią z Żydami.
Wszystko będzie dobrze.
Szkopy nas witają, drogie panie.
Pozostać na miejscach. Czekamy na sygnał świetlny.
Dobrze się bawicie, drogie panie?
Za dużo dział przeciwlotniczych. Odbijamy lekko na południe.
Rozumiem.
Nie mówiłem, drogie panie, że będzie zabawa?
Kurwa, zginiemy!
Sierżancie.
- Murphy! - Lekarz!
Spokój! Po to tu jesteśmy. To nasza praca.
Grunauer, siadaj!
Siadaj, do diabła!
Mogę go uratować!
On nie żyje! Wszyscy siadać!
Cholera!
Czerwone światło! Wstawać.
Zapinamy klamry.
Jeden za drugim!
Czekać na zielone.
Cholera.
- Do zobaczenia na dole. - Będę za tobą.
Jacob!
- Będę za tobą. - Dobrze.
Otwieramy ręcznie!
Tibbet, jazda!
Rosenfeld!
Skacz!
Kurwa!
Jacob?
Sierżant.
Macie, szkopy, papierosa?
Nie róbcie jaj. Nikt?
Cholera jasna.
- To koniec. - Zostawiłeś go.
Był przygotowany na śmierć.
- Ale mogliśmy... - Gówno byś zrobił.
Było ich 10, a wiem, jak strzelasz.
Mamy inne zadanie do wykonania.
Do 6:00 musimy wysadzić wieżę. Chodź.
Jeszcze kilometr na północ
i jesteśmy w punkcie zbornym.
Oby było z kim się spotkać.
- Widziałeś kogoś? - Tylko ciebie.
I sierżanta Rensina.
Nie troszcz się o trupy, bo będziesz jednym z nich.
W samolocie byli moi kumple.
Tak.
Cóż, kumple umierają.
Kapralu.
Błysk.
Grzmot.
Witamy we Francji.
Serwus!
Przepraszam.
Bałem się, że będzie nas trzech.
Bał się.
Chciałem się zabić, bo on nawija jak baba.
Jak materiały wybuchowe?
W porządku.
Jest ktoś jeszcze czy tylko Boyce?
Cholera. Przepraszam.
Masz aparat.
- Zabrałeś aparat. - Tak.
Przetrwał skok? Solidny sprzęt.
- Dzięki. - Pstrykasz widoki?
Skupiam się na akcji, na scenach z linii frontu.
Mogę zobaczyć? Znam się na tym.
Tylko uważaj. Jest delikatny.
Jakbyś nosił reflektor na szyi.
Przykro mi.
Co z Rosenfeldem?
Widziałem Grunauera 1,5 km stąd. Szkopy podziurawiły go na wylot.
Cholera. Nie będzie z kim się spotkać.
Głowa do góry, Tibbet.
Dymać Francję.
Wolałbyś być we Włoszech, prawda?
Jak się tu znalazłeś?
Nie wiem, Tibbet.
Dlaczego tyle gadasz?
Bywają pytania bez dobrych odpowiedzi.
Umieszczę to w swojej książce, kapralu.
W książce?
Tak. Piszę ją od przyjazdu do bazy.
Dlatego ciągle bazgrolisz?
Myślałem, że nie znasz dość liter, by napisać zdanie,
a co dopiero pieprzoną książkę.
Mama pisze książki kucharskie. Pomyślałem, że i ja spróbuję.
Opisuję to, czego inni nie znają.
Drogę z koszar na front.
Świetnie. Sprzedasz milion egzemplarzy.
Kupię jedną.
Dzięki, stary.
Chase, stwórzmy zespół. Umieszczę w książce twoje zdjęcia.
Miałbyś udział w zyskach.
Boyce!
Boyce... Idź prosto w moją stronę!
Boyce!
Gdzie Dawson?
- Gdzie Dawson? - Nie ma go.
Idź prosto jak linoskoczek.
Załóż bagnet
i lekko wbijaj w ziemię.
Szybko. Musimy iść!
Chase, idź po jego śladach.
Ruchy! Nie zatrzymuj się.
Hej, wstawaj. Skieruj broń w tę stronę.
Ktoś chce po mnie przyjść?
Użyj karabinu. Nie za mocno, by nie aktywować miny.
Jak mocno jest za mocno?
Zorientujesz się.
Szybko. Mamy dojść do linii drzew.
Był tam...
I nagle go nie było.
Ale ty wciąż jesteś.
Głowa do góry. Robota czeka.
Co to, do cholery?
Może pies?
Strasznie cuchnie.
- Co to jest? - Chyba gałka oczna.
To nienormalne.
- Zgaś latarkę. - Przepraszam.
Pieprzyć to, nieważne, co...
...to jest.
To nie pies.
- Przypomina szakala. - Szakala?
Tak, szatańskie psy.
Piekło zwiadowców.
Wyrywają duszę z ciała i wloką ją prosto do piekła.
Skąd bierzesz te brednie?
- O co ci chodzi? - Jak wpadają ci do głowy?
To Biblia.
Biblia. A widziałeś szakala z kopytami?
Właśnie o tym mówię. To nie jest zwykły szakal.
- Kapralu, co robimy? - Nie może nas wydać.
Złap ją.
Spokojnie.
Jesteś bezpieczna.
Już dobrze.
Już koniec.
Boyce, tłumacz przysięgły.
Okrada trupy.
Cielblanc to twoja wieś?
Cielblanc?
Dużo tam Niemców?
Masz.
Boyce, niech nas zaprowadzi.
Czy nas tam...
zaprowadzisz?
Torba.
Ta?
Weź.
Pieprzeni naziści.
To mój dom. Ale nie mogą was zobaczyć.
Kapralu? To tutaj.
Co tam znajdziemy?
Mieszkasz sama?
Z ośmioletnim bratem i ciotką.
Tylko ciotka i braciszek.
Przekonamy się, czy mówi prawdę.
Boyce, zostaniesz tu. Gdy spróbuje uciec, zastrzel ją.
Idziemy.
Zaczekamy tu.
On się rozejrzy. To wszystko.
Nie.
Kto to?
Pytam, kto tam jest.
Schowaj się.
Pani Lesner...
To tylko ja, Chloe.
Nie powinnaś wychodzić.
Powiem kapitanowi.
- Idę do domu. - Trafisz do kościoła!
Idę do domu.
Nie, proszę zaczekać!
- Wyszła po godzinie policyjnej! - Idę do domu!
Wszystko w porządku.
Puściła parę?
Nie. Chyba tak samo nie lubi Niemców.
Bo to świnie.
Sprawdzałam, czy wy jesteście inni.
Tędy.
Stary, to jest piękne.
Ooh la la la. Oui, oui. Wieża Eiffla i inne dziwy.
Co to, do cholery?
Moja ciotka. Jest chora.
Ciszej, proszę.
To powiedz małemu, by nas nie straszył.
Będzie z nią problem?
Nie.
Jest bardzo chora.
Bonjour.
Dużo szkopów w okolicy.
Mają dwa karabiny maszynowe.
Mur obronny wokół kościoła.
Rozładować sprzęt.
Materiały wybuchowe na stół. Potrzebny mi ktoś do liczenia.
Proszę pani.
- Była pani za murem? - Nie.
Tylko auta tam jeżdżą. Do nas strzelają.
Wciśniemy się w lukę między patrolami.
Oby za murem nie czekał na nas pluton egzekucyjny.
Musimy mieć czas na podłożenie ładunków.
Tibbet, czy z dobrego stanowiska
osłonisz mnie i Chase'a przed karabinami?
Chwila, co?
Mogę skraść trochę czasu,
ale gdy zaczną wybiegać, nie dam rady.
- A gdybym tak... - Nie wejdę na wieżę.
Może ja spróbuję.
- Co z nimi robią? - To, co z innymi.
Z moimi rodzicami.
- Cholera! - Jezu.
Nie zostaniecie tu.
W nocy przeszukują domy, robią, co tylko chcą.
Musimy zostać do wysadzenia wieży. Niecałe cztery godziny.
Nie martw się.
Jezu!
Przyczepmy smarkowi jakiś dzwonek.
Tam jest masa żołnierzy, a nas tylko czterech.
A więc...
Może zaczekamy? Może ktoś jeszcze dojdzie?
Wreszcie mówisz coś mądrego.
Dziękuję.
Nie ma sensu popełniać samobójstwa przez jakąś wieżę.
Sierżant mówił inaczej.
Samoloty nie zapewnią wsparcia, jeśli nie wysadzimy wieży.
- Posłuchaj sam siebie! - Prawda?
Nagle mówisz jak prawdziwy żołnierz.
A co zrobisz, by zdjąć tych szkopów?
To, co trzeba.
To, co trzeba. A co dokładnie? Mów.
- O co ci chodzi? - Nie zabiłbyś nawet myszy.
Prawda?
Kapralu, proszę posłuchać.
Mieliśmy mysz w baraku w bazie.
Obsrywa każdy kąt, więc sierżant każe ją zabić.
Boyce łapie ją do buta i wypuszcza na pole.
Ale mysz wraca w nocy i obsrywa sierżantowi poduszkę.
Przez to gówno za karę daje nam rano wycisk.
Nie podołasz temu, Boyce.
Na każdego z nas przypada 10 szkopów.
Tibbet, dość!
Sprawdź z Chasem, czy ktoś dotarł do punktu zbornego.
Idź, Chase. Wróćcie o 3:00.
Co?
Same trzaski i mlaski. Nie rozumiem ani słowa.
Pyta, czy pan zagra.
Amerykanie grają w baseball.
Ja nie gram.
Jak znajdzie kij do bilarda i pięć dolców, to pogadamy.
Chase, ruchy!
Proszę pani?
Dziękuję.
Idź na dół i sprawdź, czy wszystko w porządku.
Ale Tibbet i Chase potrzebują...
Boyce, idź.
Mówiłam, że ciotka choruje.
Co jej się stało?
Nie wiem.
Spytaj Niemców.
Nie odzywa się, odkąd odebrałam ją z kościoła.
Muszę to przemyć.
Chodź!
Podobała mi się historia o myszy.
Dobrze znasz angielski.
Studiowałam w Londynie.
Weterynarię.
Potem przyszła wojna
i wszystko się zmieniło.
To Paul.
Ja jestem Chloe.
A ja Ed.
Przypomina mi dom.
Twój francuski brzmi inaczej.
Babcia mnie uczyła. Była z Haiti.
Ale przeniosła się do Stanów. Do Luizjany.
Nie znam Luizjany.
Jest tam gorąco.
Gorąco.
I...
nie ma tam wojny?
Takiej nie.
Mówiłaś wcześniej,
że Niemcy zabrali twoich rodziców?
Najpierw ojca.
Kilka tygodni później przyszli po matkę.
Niemiecki lekarz sądzi,
że smoła w ziemi posiada jakąś moc.
Nazywa to nauką.
Lecz to tylko pretekst, by nas zabijać.
Dobry wieczór, panno Laurent.
Mogę wejść?
Kolejna paskudna noc.
Szukam ochotników.
Bez skutku.
Takie życie.
- Co robisz? - Nic.
To dziwne.
Nie ma dziś królika?
Nic nie ugotowałaś?
Byłam zajęta.
- Czym? - Zajmowałam się ciotką.
W porządku.
Znajdziesz dla nas chwilę?
Nie dzisiaj.
Proszę.
Zawsze musimy to przerabiać? Mam przypomnieć o naszej umowie?
Przepraszam, źle się czuję.
Nie mam na to czasu, Chloe.
Nie mam dziś czasu.
- Gdzie Paul? - Śpi.
Śpi na poddaszu?
Zostań tu.
To tylko dzieciak.
Nie może zasnąć?
Doktor może mu pomóc,
tak jak pomógł twojej ciotce.
Mamy go tam zabrać?
Czy mam tu zostać?
Zostać.
Tak się cieszę.
Dziękuję.
Tak jest.
Chodźmy.
Wstawaj, ścierwo.
Ktoś mnie zdradził.
W porządku?
Na razie tak.
Ale wkrótce tego pożałujecie.
Nie martw się o nas, Franz.
Nasze szanse oceniam wyżej od twoich.
Bardzo ładna.
Dostałeś od szefa za wykonanie planu egzekucji?
Potrzebny mi jakiś worek.
Boyce, rozwalasz naszą misję.
- Nie możemy... - Stul dziób.
Idź po Tibbeta i Chase'a.
Musimy dostać się do wieży.
Pomóż mi, proszę.
Cholera!
Jacob?
Cicho.
Musimy stąd uciekać.
Nie, czekaj.
Posłuchaj mnie, muszę to wyciągnąć.
Może boleć. Wybacz.
No już.
Co teraz?
Tutaj.
Bierz, osłaniaj nas.
Szybko.
Chodź.
Długo go nie ma.
Dziesięć dolców, że dał się złapać.
Nie masz psa do zabawy?
Jezu, Chase. Dość tych zdjęć.
Nie ma Boyce'a?
- Wysłałem go po was. - Czyli to moja wina?
Miałem czekać na moście i czekałem. Cud, że przeżyliśmy.
Hej, pomocy!
- Co z nim? - Znalazłem go w kościele.
Złapali mnie, gdy wylądowałem.
Powtykali we mnie jakieś gówno.
W kościele? Jak się tam dostałeś?
Po trupach.
Zwolnij.
Przeprowadzają tam na nich eksperymenty.
Eksperymenty na wieśniakach. W tym na jej ciotce.
Palą żywych ludzi miotaczami ognia.
A do kokonów pompują smołę z ziemi.
Oddychaj. Przyjrzałeś się wieży?
Nie ma tułowia, a rozmawia. Widziałem Rosenfelda.
Boyce!
Czy przyjrzałeś się wieży?
Fundamenty wieży
są pod ziemią.
Ale jest tam jeszcze coś.
Patrz.
Co to jest?
Co to za gówno?
Nie znam niemieckiego. Znacie niemiecki?
Nie znam.
Jestem oficerem Führera.
Nie wiem, czym zajmuje się doktor.
- Nie wiesz? - Nie.
Ten szeregowy
chyba ci nie wierzy.
Widziałem, jak doktor i żołnierze palą ludzi.
To wojna, ja?
Ludzie giną w różnych okolicznościach.
Jestem pewien,
że wasz kapral zabił wiele osób.
No jasne.
Skup się.
Śpieszę się. Jeśli nie będziesz gadał,
ten szeregowiec wymaluje tobą pokój.
Co się dzieje z ludźmi, których zabieracie do kościoła?
Nadajemy ich życiu sens.
Ich żałosne życie nabiera wartości.
Krew i ciała twojej ciotki i innych wieśniaków
odegrają niepojętą dla was rolę.
Zabierz ją!
Zabierz ją stąd.
Przepraszam za to.
Cóż...
Nie potrzebujemy tego, bo to nas nie dotyczy.
Pieprz się.
Postaw go.
- Co robimy? - Powieście go.
- Co? - Powieście go.
Kapralu, po co mamy go wieszać?
Nic nam nie powie. Mamy zadanie do wykonania.
Tak?
Pogadamy sobie.
Co jest za tym murem? Ludzie, broń, wszystko.
Pieprz się.
Hej, Franz...
Wygram w tej grze.
Będziesz gadać, gnoju.
Ford?
- Co? - Co, do diabła, robimy?
Żal ci tego palanta?
Nie jesteśmy tacy!
Chcesz ich pokonać,
musisz grać jak oni.
A teraz się odpierdol.
Ilu masz ludzi za murem?
Ilu żołnierzy w środku?
Wypierdalaj stąd.
Nie poznaję już siebie.
Trzy miesiące temu
kosiłem trawę przed domem,
gdy zjawił się listonosz z listem z armii.
Teraz jestem tu.
I nie mam pojęcia, gdzie skończę.
Jeśli można mu wierzyć,
za murem mają co najmniej 40 ludzi.
Czterdziestu? Zdecydowanie za dużo.
- Za dużo. - Ciężko będzie się prześliznąć.
Tibbet musi ich czymś zająć, nim podłożymy ładunki.
Ciągle ten sam plan?
Innego nie mamy.
Można wejść do wieży od środka.
Widziałem tam jakieś centrum dowodzenia.
Mamy przedzierać się tam i z powrotem? Nie.
Lepiej być na zewnątrz.
Za godzinę lądują na plaży.
Masz jakiś pojazd? Nie zwrócimy go.
Ojciec miał coś w garażu.
Chase, przygotuj szkopa do drogi.
Użyjemy go jako przynęty.
Pokaż mi ten garaż.
Hej, czas się zbierać.
Hej, koleś.
Pobudka.
Przyda mi się...
Przestań! Puść!
Pomocy!
Chase!
Chase.
On spał.
Spał.
Szlag.
Cicho. Nie twoja wina.
- Uciskaj. - Uciskam.
Źle to wygląda?
Nic ci nie będzie.
Co z nim?
Otwórz usta. Już.
Ed, nie pozwól mi umrzeć.
Nie umrzesz. Nic ci nie jest.
Uciskaj. Dasz radę, Chase. Wszystko będzie dobrze.
Nie czuję się dobrze.
Nie podnoś się.
Chase, spokojnie.
Będzie dobrze.
Będzie dobrze. Nie odchodź.
Spójrz na mnie.
Gdzie jest mój aparat?
Tutaj.
To twój aparat.
Chase.
Odstrzelę mu ten tłusty ryj!
- Potrzebujemy go. - Dam ci innego!
Co robisz?
Boyce, on nie żyje.
Rosenfeld, pozbieraj ładunki. Idziemy.
Teraz na pewno nas usłyszeli.
Jazda!
Nie zatrzymuj się. Ruchy!
Boyce, ładunki.
Lotnicy nie ostrzelają plaży, póki nie wysadzimy wieży.
Z czego się śmiejesz?
Jezu Chryste.
Pytał pan o serum, kapralu.
Pić.
Jak się czujesz?
Bardzo dobrze.
Nic nie boli.
Nie tak źle, jak wygląda.
Dziwne.
Dodaj to do listy.
- Chase? - Tak?
Możesz wstać?
Tak.
Spokojnie.
Nie jest za gorąco?
Gorąco mi.
Chase.
- Może usiądziesz? - Boli mnie głowa.
Co jest, do kurwy?
Ed?
- Chase. - O mój Boże.
Boli mnie głowa.
Hej, Chase.
- Usiądź. - Jezu Chryste, Chase!
- Co mu jest? - Nie wiem.
Rozwalę go.
Kapralu, nie, proszę.
Stary...
Hej, Chase?
Co mi zrobiłeś, Ed?
- Co zrobiłeś? - Chase, przestań!
Co to było?
Tysiącletnia Rzesza
potrzebuje tysiącletnich żołnierzy.
To jakiś pieprzony żart.
Boyce.
Boyce! Już po wszystkim!
Już koniec! To nie był on. To nie był Chase.
Słyszysz mnie? To nie był Chase.
Cholera.
Ktoś mi powie, co tu się odpierdala?
Niech to szlag!
Na ziemię!
Paul!
Cholera!
Zbierajmy się. Musimy wysadzić wieżę.
Boyce, my się wspinamy. Oni nas osłaniają.
- Co z małym? - Szybko, musimy iść.
Przez nas go zabrali. Czekaj.
A laboratoria i to całe gówno?
Nie są częścią naszej misji.
Wysadzamy wieżę, wchodzą oddziały i zajmują się resztą.
Jej brat nie przeżyje.
- Pamiętasz, kim jesteś? - Tu chodzi o więcej!
Mam cię wciągnąć na wieżę?
Tak, bo go tam nie zostawię.
Wydałem ci rozkaz!
Nie.
Nie!
Musimy to zrobić!
Musimy to zrobić, kapralu.
Wiem, jak się dostać do środka.
Wysadzimy wieżę od dołu i zniszczymy pieprzone laboratoria.
A dzieciaka weźmiemy w bonusie. Dwie pieczenie.
Jeśli to zrobimy,
nasze szanse na wyjście spadną do zera.
Jeśli nam się uda, powrót będzie dużo milszy.
Wiem, jak się tam dostać.
Dobrze.
Opowiesz po drodze.
Nie.
Serum jest niestabilne.
Wymaga więcej badań. Nie!
Nie testowaliśmy go na żyjących.
Wafner, nie!
Na wschód od kościoła jest stary kanał. U dołu jest wejście do tunelu.
Tutaj jest kościół. Upewnij się, że osłonisz nas przy wejściu.
Stąd widzisz przynętę i karabiny maszynowe.
Nie daj im postrzelać.
Dobrze mieć kumpla, który mnie osłoni.
Ja osłaniam, Boyce prowadzi.
Dobrze.
Niech myślą, że strzela do nich cała dywizja.
- Wyciągnijmy ich na zewnątrz. - Im więcej, tym lepiej.
- Zajmę się tym. - Uważaj na siebie.
Połapią się, że jest nas tylko dwóch.
Musimy mieć czas na podłożenie ładunków.
Potem uratujemy chłopca.
- Chyba da się zrobić. - Tak.
Powodzenia.
- Uważaj na siebie. - Ty też, Ed.
Hej.
To byłby niezły rozdział w książce Dawsona.
Jest moja.
Zajmij się ciotką!
Proszę...
Tylko szukałam brata.
- Ładuję! - Szybko, Rosenfeld, jest robota!
Cholera!
Wyłaź, dupku!
Drzwi! Bierzesz drzwi!
Chyba otrzymali przesyłkę.
Niech tamci dwaj wykurzą resztę.
Nie przestawaj.
Zwykle dwóch obsługuje to działo.
Do cholery!
Idziemy.
Jazda!
Gdzie teraz?
- Wieża powinna być tam. - Co z Paulem?
Podłożymy ładunki i go znajdziemy.
Znajdziemy. Nie martw się.
Nie. Nie mam na to czasu.
Chloe!
Nie zamierzała czekać.
Mój brat.
Gdzie on jest?
Gdzie?!
Skąd mamy wiedzieć?
Wiesz, gdzie jest mój brat?
Zajmij się tymi laboratoriami.
Łodzie na plaży za 20 minut.
Ustawiam zegar na 18 minut. Potem nikt już stąd nie wyjdzie.
Idź.
Paul?
- Mówił, że Paul tam jest. - Nie tam.
Chodź!
- Tibbet! - Cholera.
Ruchy! Jazda stąd!
Tu trzymali Jacoba.
Powoli.
- Paul? - Chloe!
Idziemy. Szybko, weź go na ręce.
Chodźmy.
- Zabierz go stąd. - Nie.
Muszę to skończyć.
Dogonię was.
Dogonię.
Uważaj na siebie.
Idź.
Spójrz tu, idź.
Teraz tu.
Tędy.
Spokojnie.
To bardzo łatwe.
Paul, uciekaj!
Witaj, kapralu.
Miałem nadzieję,
że znów się spotkamy,
kapralu.
Chciałem podziękować...
że pomogłeś mi...
stać się nowym człowiekiem.
W tej grze, kapralu,
ja zwyciężę.
Cholera.
Osłaniaj mnie!
Na ziemię!
Nie wstawaj! Co robisz, do cholery?
Jesteś cały. W porządku?
Uważasz się za gwiazdę baseballu?
Spójrz na mnie.
Złap się mnie.
Rosenfeld, teraz!
Cholera.
Rosenfeld!
Ktoś musi trzymać go na smyczy.
Dasz radę, stary.
Małemu nic nie jest?
Już więcej nie biegaj.
Chloe, widziałaś Eda lub Forda?
Obawiam się, że nie mam liny.
Ale...
Na czym skończyliśmy?
Ach tak.
Co jest za murami?
Ja.
Pieprz się.
Wiesz,
kapralu,
cała ta moc bierze się ze smoły
od stuleci płynącej pod stopami Francuzów.
Wystarczyło ją uszlachetnić przy pomocy ich ciał.
Lecz brakowało im wizji.
Ja jestem bogiem,
kapralu.
Niemcy będą miały niezwyciężoną armię.
Ta Rzesza, tysiącletnie imperium Hitlera,
zapanuje nad światem.
Podoba ci się słodka Chloe?
Pożegnam ją w twoim imieniu.
Jak to jest czuć
płynącą w żyłach krew wieczności?
Wcale nie tak kurewsko wspaniale.
Boyce.
Ford.
Dobra.
Pomogę ci wstać.
- Musimy iść. - Dobrze jest.
- W porządku? - Tak.
Co robisz? Ford!
Otwórz bramę! Posłuchaj mnie.
Spójrz na mnie.
Ford.
Otwórz bramę.
Otwórz, coś poradzimy.
Nie nastawiłem zegara w wieży.
- Musisz ją zburzyć. - Zburzę ją.
Tylko otwórz bramę.
Spójrz na mnie. Otwórz bramę.
Otwieraj bramę!
Wiedziałem, że nie wrócę.
A to gówno...
Alianci też nie powinni mieć serum.
Niech zostanie tu ze mną zasypane.
Musisz dokończyć misję.
Wysadzić to porypane miejsce.
Idź!
Ford, otwórz bramę.
Proszę! Jeszcze jest czas.
Otwórz bramę!
Ford, otwieraj!
Wieża, szeregowy Boyce.
Nie będzie mi już potrzebna.
Dzięki.
Pod dowództwem generała Eisenhowera
alianckie siły morskie
przy silnym wsparciu lotnictwa
wylądowały dziś rano
na północnym wybrzeżu Francji.
Ten komunikat zostanie powtórzony.
To doniosła chwila w dziejach świata.
To inwazja na Europę Hitlera.
Godzina zero na froncie zachodnim.
Ludzie generała Eisenhowera wyskakują z okrętów desantowych
i plażami przedzierają się do fortecy nazistowskiej Europy.
Jejku, Boyce!
Wychodzą z morza i atakują wroga pod gigantyczną chmurą myśliwców,
pod sklepieniem ze świszczących pocisków z alianckich okrętów.
Wiadomości tego nie podają,
ale znaczną część tej nawałnicy stanowią amerykańscy żołnierze.
Przeprowadzili oni wspólny atak z druhami z Wielkiej Brytanii.
Ford?
Miałeś dość materiałów, by wysadzić wieżę z zewnątrz,
a umieściłeś ładunki pod ziemią.
Tak jest.
Dlaczego to zrobiłeś, szeregowy?
Kapral Ford tak to wymyślił.
Wróg miał za dużo wojska.
Mogliśmy się przed nimi nie obronić.
Kapral podjął cholernie dobrą decyzję.
Żałuję, że tego nie słyszy.
Ja również.
Odsapnij trochę. Idziesz do pułku piechoty.
Spocznij.
Szeregowy?
Widziałeś coś, gdy tam byłeś?
Dużo się mówi
o szwabskim laboratorium.
Gdyby było tam coś, co warto odkopać,
powiedziałbyś nam, tak?
Tylko centrum dowodzenia.
Ale nic z niego nie zostało.
Tak myślałem.
Dobra robota. Całego oddziału.
Dziękuję.
Bez dżokerów. Zapałki - pięć, guziki - dziesięć.
Gotowi? Wchodzimy. Ty też, mały.
Stawia dwie, ja sprawdzam.
W końcu masz przyjaciela.
Młody serio mnie wkurza.
Dwie dla ciebie.
Lepiej wyglądasz.
Muszę przekonać kogoś, że uratowałem sprawę.
Uratowałeś sprawę? Pudłowałeś, strzelając do Niemców z automatu.
Ocaliłem ci tyłek.
Czyżby? Nie pamiętam tego.
Ty pamiętasz?
Nie? Tak myślałem.
- Masz rozkazy? - Idę do piechoty.
Jezu, po tym wszystkim? Myślałem, że wyślą nas do domu.
Mamy robotę do wykonania. Zawieźć Tibbeta do Hitlera.
I wtedy bum!
Wszyscy wracamy.
Napisy: Agata Deka