Cloud 9 müşterileri.
Mağaza kapanalı 20 dakika olmuştur.
Çoğumuz artık gitmek istiyoruz.
Yani, hâlâ mağazada duruyorsanız, pislik yapıyorsunuz demektir.
Pislik yapmayın.
Çok zor bir durum çünkü ömrüm bu çöp tenekesiyle geçecek.
Sizi anlıyorum, bu çok büyük bir karar.
Neden bu gece eve gidip yatmadan önce konuyu
düşünüp sabah karar vermiyorsunuz?
Olmaz. Dün de "yarın karar veririm" demiştim.
Vizeye çalışmak için eve gidemezsem mahvolurum.
Çok tatlı olmuşsun.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
Bu gece son sınıf dans gösterim var.
Ne? Neden daha önce söylemedin?
Anlarsın ya, şunun yüzünden sahneye çıkamıyorum.
Ama gidip diğer kızlara tezahürat yapacağım.
Tabii, eğer şu gıcık tip mağazadan giderse.
Myrtle.
Şu histerektomi hikâyeni anlatsana.
Tamam, ben hallediyorum.
Yıl 1953'tü.
Tıp bilimi pek revaçtaydı.
Sorun şu ki, tabelaları bize daha yeni gönderdiniz.
İnsanları cuma akşamı burada tutmayı hiç istemem.
Birisi mesajımı alırsa, beni geri arayabilir mi, lütfen?
Ben, Glenn.
- Efendim, teknoloji... - Pardon. Affedersiniz.
- Çok üzgünüm. - Tam yolunuzun üzerindeymişim.
- İşimizi yapıyoruz. - Sorun yok.
- Şey yapamıyorum... - Şurası leke olmuş.
Şu, Zor Ölüm II mi? Bu en iyi Zor Ölüm...
Size iyi geceler.
Tamam.
- Evet! - İşte bu!
İyi işti, Mateo. İyi işti.
Bu gece mesaiye kalıp çalışıyoruz.
Çok üzgünüm. Ben de yeni öğrendim.
Bu hiç hoşuma gitmiyor.
Bir veya iki saat daha işteyim.
Ama bana yer ayırın, fırsat bulur bulmaz geleceğim.
- Mutlaka gelmen lazım, cadı. - Biliyorum, cadı.
Kuşlar, anneniz konuşuyor. Dinleyin.
Scout, Taffy, FDR, Pikachu, komuta sizde.
Lider olduğunuzu gösterin. Size güveniyorum.
Papağan,
şimdi uyuduğun için beni duyamıyorsundur.
Tamam, yatın bakalım.
Merkez işi batırmış.
Bu tabelalar indirdiklerimizin aynısı.
Hiç sanmıyorum.
Hayır. Burada diyor ki, eski tabelalar
"Parlak Yunus" adlı modası geçmiş, soluk renkteymiş.
Yeni tabelalar ise, cesur ve heyecan verici
"Parlak Yunus B" rengiymiş.
Eğlenceli, değil mi? Böyle yüksekte olmak.
Kapalı alanda kaya tırmanışı günlerimi hatırladım.
Ben vizeme çalışmak için eve dönsem yeter.
"Vize."
Eski günleri hatırladım.
Sınavlara çalışmak... Veya çalışmayı denemek.
Çoğu kez kendimi birinin yurt odasında sarhoş bir şekilde
kalmış ve tüm geceyi "derin" konuşmalar yaparken bulurdum.
Ne kadar eğlenceli.
Sana hiç bir yetişkin olarak üniversiteye gittiğim
ve aynı zamanda işte çalışıp bir sürü sorumluluk aldığım
hikâyeyi anlatmış mıydım?
Gülmekten yerlere yatarsın.
Merdiveni tutmana gerek yok, biliyorsun.
Düşmene izin vermem.
Benim nöbetimde olmaz.
Ne?
- Şuna bak. - Süper hareket, kovboy.
Ne, bu mu? Ben elimde matkapla doğmuşum.
Ailemin hırdavatçı dükkânı vardı.
Sturgis ve Oğulları?
Evet. 59 yıl boyunca Sturgis adı "alet" ile eş anlama geliyordu.
Tabii, Cloud Nine caddeye taşınana kadar.
Bir ay sonra her şeyimizi kaybettik.
Lazerli teraziyi gören oldu mu?
Onlar için çalışmak seni hiç kızdırmıyor mu?
Ben kızmakla zaman harcamam.
Şuna bak, parmağımı vurdum.
Oldukça ciddi görünüyordu.
Işıklar mı gitti?
Glenn, ışıklara ne oldu? Biraz acelem var da.
Aslında, ışıkları Merkez Ofis kontrol ediyor.
- Ne? - Her gece belli bir zamanda,
ışıklar kapanır ve kapılar otomatik olarak kilitlenir.
- Bütün kapılar mı kilitlenir? - Evet.
İzninizle.
Haydi.
GİRİŞ
Hayır, olamaz. Şaka mı bu?
Olamaz.
Tanrım.
GİRİŞ
Kötü haber, içeride kilitli kaldık.
Dina ve ben ofisime gidip açma kodunu arayacağız.
Bu sırada siz de tabelaları asmaya devam edin.
Hatta bundan oyun uydurun.
Mesela oyunun adı,
"Tabela Ateşi" olabilir.
Ben o oyunu oynamıyorum.
- Millet... - Olmaz.
Daha ne diyeceğimi bile bilmiyorsun.
Cümleye her "Millet" ile başladığında,
cümleyi "Bari tadını çıkaralım"
veya "Bari eğlenelim" diye bitiriyorsun.
Asla, "Millet, bu berbat bir şey" demiyorsun.
Millet, bütün mağaza bize kaldı.
Canımız ne isterse yapabiliriz.
Eğlenceli olmasına karar verirsek,
eğlenceli olur.
Yani, bana katılacaksanız,
sizinle eğlence yerinde buluşalım.
"Eğlence yeri" mi?
Bazen onu tokatlamak istiyorum.
Sanırım Merkez Ofis'ten gelen yazışmalardan birinin içindeydi.
- "Sendika jargonu." - "Sendika nasıl anlaşılır."
"Sendika karşıtı faaliyet."
"Birisi 'Sendika' derse ne yapmalısınız."
"Sendika faaliyetlerini bildirme." "Geri çağırılan zehirli gıda listesi?"
Hiç gıda geri çağırdığımızı hatırlamıyorum.
Ne?
"Personel El Kitabı Politika Değişikliklerine Ek.
Müdürler ile astlar arasındaki ilişkiler artık yasak değildir.
Sadece şiddetle önerilmemektedir."
Evet. İşte buldum!
"Lütfen ekteki kartı çıkarın ve güvenli bir yerde saklayın."
Bak, ben de şöyle yazmışım, "Mesela arabanız"
ve "arabanız" ın altını çizmişim.
Yani, demek ki dışarı çıkarsak...
Kötü haber, üzerinde kod yazan kartı arabanın
torpido gözünde bırakmışım.
Ben de gelip alsın diye karımı aradım.
Ama evde tek araba var.
O yüzden, ablasının onu almasını beklemek zorunda...
Millet, orada birisi var.
Tanrım!
Hey!
Arabamdan bir şey alır mısın?
Seni duyamıyorum.
Araba. Bize bip bip bip lazım.
Bunu kaçırıyorsunuz.
Mağazada tekerlekli araç sürmek eşsiz bir deneyim olmalı.
Anahtar lastiğin üzerinde.
Torpido gözünden kartı al.
Kartı buraya getir.
Tamam. Siz burada durun.
Teşekkürler. Evet!
- Buradan kurtulacağız. - Evet.
İşte bu, evet.
- Orada mı? - Bekle. Bak, anahtarı aldı.
Neden sürücü koltuğuna oturuyor?
Hayır, torpido gözünü açmak
için motoru çalıştırmana gerek yok.
Hayır, arabayı sürmene gerek yok.
Bekle, nereye gidiyorsun? Nereye gidiyor?
Ne? Nereye...
Eğlence Yeri'nde sürüş keyfi.
Belki beni...
Tamam.
Gösteriyi kaçırdığıma biraz sevindim.
Son sınıf dansını altıncı sınıftan beri bekliyorum.
Öylece oturup izlemek berbat bir duygu olacaktı.
Bu bebekten pişman olduğumu söylemiyorum.
Sadece, keşke biraz daha geç olsaydı.
Ya da, çoğu arkadaşım gibi daha erken.
- Ne demek istediğimi anlıyor musun? - Evet, anlıyorum.
Eminim aramızda hepimizin pişmanlıkları vardır.
Ben söyleyeyim.
Denizde Sömestr yaptığıma pişmanım.
Keşke bir ülke seçip kültürünü iyice öğrenseydim diyorum.
Başka kim var?
Tek pişmanlığım, bazı şeyleri fazla kafaya takıp
istediğimi almaya çalışmamak oldu.
İşte bu.
Doğamıza neden karşı koyalım ki? Hepimiz hayvan değil miyiz?
İkiz kardeşimi o dalgadan kurtarmadığıma pişmanım.
İşte böyle, millet.
Birbirimiz hakkında çok şey öğreniyoruz.
Ya sen, Ame?
Senin en büyük pişmanlığın nedir?
Gençken üniversiteye gitmediğime pişmanım.
Böylece iş arkadaşlarıma sinir bozucu bir sürü hikâye anlatabilirdim.
Burası en azından sessiz.
En azından çaldırdıkları o aptal müziği dinlemek zorunda değiliz.
Aslında ben o müziği seviyorum.
Bütün gün biri beni telefonda bekletiyormuş gibi hissediyorum.
Glenn, bu mağazayla ilgili her şeyi seviyorsun. Çok tuhaf.
Ne... Bu mağazayla ilgili her şeyi sevmiyorum ki.
Doğrusunu söylemek gerekirse, personel tuvaleti su sıçratıyor.
Ben, en iyi ihtimalle B- puan verirdim.
Bu şirketle ilgili rahatsız olduğun tek şey bu mu yani?
Sanırım raflar arasındaki koridorlar biraz fazla dar.
Ayrıca bazen yetkili kişiler
bana hisleri olan bir insan gibi davranmıyorlar.
Evet, o çok fena.
Sturgis ve Oğulları, bir aileydi.
Müşteriler derdi ki,
"Selam Glenn, şu ölçüde bir vidan var mı?"
Ben de derdim ki, "Sanırım evet. Babama sor."
Âdeta cennetti.
Bir de neye pişmanım, biliyor musunuz? Bir keresinde...
Sonra bu zincir geldi. Onlara bu hakkı kim verdi ki?
Bizi bu saate kadar karanlıkta kilitli tutabiliyorlar.
Hepsi kâr elde etmek için.
Evet. Yürü!
- Bu kravattan nefret ediyorum. - Evet.
- Bu gömlekten nefret ediyorum. - Tamam.
- Biraz ileri gitti. - O kendi gömleği değil mi?
Ayrıca, bölge müdürü Dicky Larson'dan nefret ediyorum.
En çok kimden nefret ediyorum, biliyor musunuz?
Cloud 9'dan nefret ediyorum.
Cloud 9'dan nefret ediyorum!
- Demin ne oldu? - Sanırım Glenn'i bozduk.
Olamaz, bunda hasar var.
Sanırım bunları satamayız, değil mi?
Parti veriyoruz, sizi şapşallar.
Sturgis ve Oğulları'ndan size hediye.
- Haydi, sen... - Tamam, bu iyiydi.
Pekâlâ.
Ben hayatımda hiç... Dondurma stoklamadım.
Tamam. Olabilir ama biraz daha uç bir şey olsun.
Öyle değil de, mesela, "Hayatımda hiç insan eti yemedim" gibi.
Hayır. Söylenen şeyi yaptıysan içebilirsin.
Anladım.
Bende bir tane var. Mağazada kimseyle ilişki yaşamadım.
Gerçekten mi?
Geçen hafta Jerusha ev kredisini
konuşmak için ofise gelmişti ya?
Bekleyin, dahası var.
Biz seviştik.
Evet, işte böyle.
Bo ve ben, fotoğraf laboratuvarında.
Yedi ay önce.
Tanrım, fotoğraf laboratuvarı mükemmel bir yer.
- Evet. - Ne? Gerçekten mi?
Evet, karanlık ve gizli.
Bazen insanların çıplak resimlerini bile görüyorsun.
Buraya ilk başladığımda,
laboratuvara "Vuruş Odası" diyorduk.
Bilirsiniz, vuruş oluyor ya.
Orada vuruş yaptım.
Tamam.
- Gerçekten mi? - Yaptım.
Demek fotoğraf laboratuvarı?
Güzel.
Cloud 9'ın dikkatine... Bu çalışmıyor.
Düğmeye basmıyorsun.
Ah.
Cloud 9'ın dikkatine... Vay canına.
- Bunu hiç beceremiyorum. - Evet.
Haydi!
Tam sayı.
Hayat budur!
Cloud 9, parti veriyoruz.
Bundan sonra bunu her cuma yapıyoruz.
Brett'in rekorunu kırabilir.
Son düzlüğe geldi.
Tam ipe ulaşacakken...
Biraz izin verin. Bence kendine gelecektir.
Bir şeyi yok.
İşte yeni biri geliyor, Mateo.
Moda ikonu, Cloud 9 gece elbisesiyle göz kamaştırıyor.
Sana çok yakıştı, Mateo.
Şimdi sırada Glenn var.
"Çocuklarınızı Yaklaştırmayın" koleksiyonuyla çok havalı.
Tanrı vergisi mallarını salla, Glenn.
Şimdi ise bisiklet lastiği tutan Myrtle geliyor.
Burada ne yaptığımızdan haberi bile yok gibi.
Ama gösterinin hakkını veriyor.
Teşekkürler, Myrtle.
Peki, Amy, sen nasıl hissediyorsun?
- Harika hissediyorum. - Öyle mi?
Sarhoş olduğumda genellikle bağırarak konuşurum.
- Ama şimdi bağırmıyorum. - Hayır, yapmıyorsun.
Haydi millet, oturmaya mı geldik!
Beni ona benzetebilir misin?
Siyahi bir kadın mı? Büyücü değilim.
Bunlara ihtiyacın yok. Sen güzelsin.
Rahat 10 üzerinden 8.25'im.
Lisede yedek subay birliğindeki en güzel üçüncü kız seçilmiştim.
Güzellik sorun değil.
Bana güven yeter.
Babam beni o benzincide bıraktığından beri
- insanlara güvenmek zor. - Tamam, başlıyoruz.
BİLİNMEYEN GÖNDERİCİ: HEMEN FOT LAB'A GEL
Bu hiç fena değil.
SADECE EKİP ÜYELERİ
- Selam. - Dina.
- Onunla gurur duyuyorum. - Evet.
Bunu beklemiyordum.
Ama beklemeliymişim.
"Müdürler ile astlar arasındaki ilişkiler
sadece şiddetle önerilmemektedir."
Artık yasak değil.
Bu artık yasak değil.
Tamam. Peki...
Ama maalesef, önerilmiyor.
Ayrıca patronumla çıkma düşüncesi...
Aşk ve politika çok incelikli işler.
Yoksa, inan bana, ben...
Ben yapılabilecek her şeyi
yapmayı çok isterim.
- Bunu hiç beklemiyordum. - Evet.
- Ama seni anlıyorum. - Harika.
Yani, bilirsin...
Harika.
Tamam, dışarıda görüşürüz.
Orada ne işin var?
Bir kaza çıkabilir.
Bana ne yapacağımı söyleyemezsin.
- Ne yapacağını söylemiyordum. - Patronum değilsin.
Ben senin patronunum, üniversiteli çocuk.
Belki şu yaptığın şey biraz tehlikeli olabilir...
Bu arada, ben de üniversiteye gitmiştim.
İyi bir üniversiteydi.
18 yaşındayen.
- Bu harika. - Hamile kaldım.
Sonra da evlendim.
Adam'ın hayalleri vardı ama biri faturaları ödemeliydi.
Ben de işte buradayım.
Şunun etrafında dönüp duruyorum...
sonsuza kadar...
Tanrım.
Sen ne dersen de, güzel gidiyordun.
Biliyorum.
"Mesajınızı bırakın, sizi asla geri aramayacağız."
Bu bahane bugün işe yaramayacak.
Bu şirketin her şeyi sahte.
Bizi içeri kilitliyorsunuz,
dinlediğimiz müziği kontrol ediyorsunuz.
Ayrıca şunu da söyleyeyim:
Tabelalar arasında neredeyse hiç renk farkı yok.
Ayrıca Dicky Larson'a söyleyin,
koca, şişko ve terli ayak parmağımı emebilir.
Mesajınızdan memnunsanız, bire basın.
Silmek ve yeniden kaydetmek için ikiye basın.
Millet.
Her şey yolunda, bütün tabelaları astık.
Mükemmel gidiyor.
Haydi, iyi gelir.
Glenn haklı. Tuvalet fazla su sıçratmıyor.
Evlendiğime pişman değilim.
- Hiç pişmansın demedim ki... - Evet ama aklından geçti.
Bazen eğer başka seçimler yapsaydım
nasıl olurdu diye düşünüyorum ama...
Esas pişmanlığımı öğrenmek ister misin?
O son bardak kahve likörü mü?
Unut gitsin.
Bunu söylemem gereken son kişi sensin.
Bekle, neden ben son kişi...
Bu çok tuhaf bir gece. Tamam.
UZAK KİLİT
İYİ GÜNLER
ALIŞVERİŞ YAPTIĞINIZ İÇİN TEŞEKKÜRLER
Görüşürüz.
Dışarıda olmak ne güzel.
Eve gidip video oyunu oynayacağım.
- Ben açım. - Kahvaltı ister misin?
Vardiyam 20:00'da başlıyor. Kahve ısmarlarım.
Krep!
Sıfır uykuyla ve akşamdan kalma olarak vizeye gireceğime inanmıyorum.
Üniversite.
Evet. Üniversite.
ALIŞVERİŞ YAPTIĞINIZ İÇİN TEŞEKKÜRLER CLOUD 9
- Glenn? - Tanrı'ya şükür.
Hepsini tek başıma asmak zorunda kalacağımı sanmıştım.
- Terfimi geri al. - Ne?
Personel düzeyine. Kişisel nedenlerim var.
Ne?
Ayrıca evet, bu iş için iki kişi lazım.
Niye annem gibi giyindin?