‫سی‌نما تقدیم می‌کند ‫www.30nama.com
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@
‫« عـصـر طـلـایـی »
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
‫برو حیوون!
‫آقای راسل، داریم می‌رسیم به خونه
‫سریع‌تر!
‫یالا!
‫بگو چند نفر بیان کمک!
‫بیاید، یالا! بجنبید! ‫بیاید بیرون! سریع‌تر! بجنبید!
‫- به بانو خبر بدید ‫- دست‌تون رو بدید به من
‫نباید وقت تلفی کنیم
‫- بیاریدشون داخل ‫- ببریدشون طبقه‌ی بالا
‫سریع آقای بروس رو خبر کنید
‫مراقب باشید
‫- ویتمن، در اتاق پذیرایی رو باز کن ‫- چی شده؟
‫پیک اومد توی دفتر ‫یه بسته رو تحویل بده
‫- و شروع کرد به تیراندازی ‫- ببریدش داخل
‫- پتو و یه بالش بیارید! ‫- من یخ و حوله میارم
‫نفس می‌کشه؟ ‫لطفاً بگید که نفس می‌کشه
‫نبضشون رو احساس می‌کنم
‫- کاری از دست من برمیاد؟ ‫- برو سراغ دکتر لوگان
‫- برو ‫- یه دکتر همین‌الان توی خونه‌ی ماست
‫- پس برو بیارش! ‫- ولی خب رنگین‌پوسته
‫برام مهم نیست. برو بیارش
‫و یه نفر رو بفرست سراغ آقای لری
‫یه منشی هم تیر خورد، ‫و فکر کنم مُرده
‫وای، خدا. برگرد به دفتر ‫و اوضاع رو مدیریت کن
‫و به نظرت می‌تونیم فعلاً ‫پلیس رو وارد ماجرا نکنیم؟
‫- فکر کنم ‫- خیلی‌خب
‫من رو تنها نذار، عزیزم
‫جورج، لطفاً، خواهش می‌کنم، ‫التماست می‌کنم، من رو تنها نذار
‫- تیر خورده؟ ‫- همین‌الان برید
‫- سریع خودتون رو برسونید ‫- کیفم رو نیاز دارم
‫برو. ما میاریمش برات
‫- هنوز زنده‌ست؟ ‫- آره
‫دکتر داره میاد
‫- اما زنده می‌مونه؟ ‫- شاید
‫نمی‌دونم
‫- چی شده؟ ‫- آقای راسل تیر خورده
‫- چی؟ کی تیراندازی کرده؟ ‫- نمی‌دونم
‫دکتر کرکلند اومده بود به دیدن من، ‫الان رفته کمک بده
‫- گفتم کیفش رو می‌برم براش ‫- میشه بذاری من ببرمش؟
‫باید کنار لری باشم. ‫باید کنار همه‌شون باشم
‫- البته ‫- به عمه‌هام بگو کجا رفتم
‫- من دکتر ویلیام کرکلند هستم. اجازه هست؟ ‫- آره، لطفاً
‫آقای راسل، صدای من رو می‌شنوید؟
‫- میشه دردش رو آروم کنید؟ ‫- نه، خوبه
‫درد داشتن براش خوبه. ‫باید زخمش رو بررسی کنم
‫آب، یخ، و حوله‌ی تمیز می‌خوام
‫دارن میارن
‫حالتون خوب میشه، آقای راسل. ‫قبلاً چنین مواردی زیاد داشتم
‫اینا رو بذارم کجا؟
‫اینجا. ممنون
‫به کمک یه نفر نیاز دارم ‫تا فشار روی زخم حفظ بشه
‫- بهم بگید باید چیکار کنم ‫- اینجا رو فشار بدید تا خون‌ریزی متوقف بشه
‫- خانم راسل، لطفاً ‫- بله؟
‫- با شوهرتون حرف بزنید ‫- باشه
‫حالت خوب میشه. ‫هیچی نمیشه
‫لطفاً دست و پاشون رو بگیرید
‫- هیکس، دست راست‌شون رو بگیر ‫- چشم، قربان
‫- برت، پاهاشون رو بگیر ‫- به من نگاه کن. من رو ببین
‫گلوله رو احساس می‌کنم. ‫نزدیک بطن چپه
‫انگار گیر کرده به دنده‌شون
‫باید یه برشی ایجاد کنم. ‫میشه هر وقت گفتم اون انبرک رو بهم بدی؟
‫بله
‫یه‌کم فشار احساس می‌کنید، آقای راسل
‫روی همسرتون تمرکز کنید، باشه؟
‫- نگران نباش. دکتر خوبی اینجاست ‫- درد داره
‫خون رو تمیز کن تا بتونم ببینم
‫انبرک
‫گلوله تیکه‌تیکه نشده. ‫باید خدا رو شکر کنیم
‫چی شد؟ چرا داره می‌لرزه؟
‫داره دچار شوک میشه
‫تب داره
‫باید با یخ دمای بدنش رو بیاریم پایین
‫- نه، نه، از پیشم نرو ‫- چیزی نیست
‫- درست میشه ‫- من رو تنها نذار. بمون پیشم
‫خواهش می‌کنم، لطفاً نجاتش بدید
‫لطفاً! خواهش می‌کنم، دکتر!
‫من رو تنها نذار
‫چی شده؟ چرا اینقدر زود بیدار شدید؟
‫اصلاً نخوابیدیم
‫آقای راسل تیر خورده
‫دوشیزه ماریان با دکتر کرکلند ‫تمام شب اونجا بوده
‫تیر خورده؟
‫و چرا دکتر کرکلند رو احضار کردن؟
‫احضارش نکردن. ‫اومده بود دیدن خانم اسکات
‫رفت اونجا کمک‌شون بده
‫یه معجزه‌ست که اینجا بوده
‫امیدوارم همینطور باشه
‫اگه طبقه‌ی بالا روی تخت باشن ‫خیلی براشون بهتره
‫البته
‫چیکار می‌کنی؟
‫دکتر لوگان، چند ساعت پیش ‫احضارت کردیم. کجا بودی؟
‫وقت زایمان خانم استراودر بود، ‫و یکی از دوقلوها برعکس شده بود
‫- تو کی هستی؟ ‫- دکتر ویلیام کرکلند
‫دکتر؟ کجا درس خوندی؟
‫دانشکده‌ی پزشکی هاوارد
‫حرف نزن
‫گلوله رو درآوردم. ‫تیکه‌تیکه نشده بود
‫رگ‌ها رو بخیه زدم ‫که خون‌ریزی متوقف بشه
‫بعدش هم زخم رو ‫با ضدعفونی‌کننده و نخ بخیه زدم
‫- برای درد چی بهش دادی؟ ‫- توی کیفم هیچی نداشتم
‫وقتی جورج رو آوردن، ‫ایشون خونه‌ی روبه‌رویی بودن
‫- این رو ببرید به داروخونه ‫- چورچ
‫- زنده می‌مونه؟ ‫- خطر عفونت وجود داره
‫ولی خب به نظر می‌رسه که...
‫- گفتی اسمت چی بود؟ ‫- دکتر کرکلند
‫به نظر می‌رسه دکتر کرکلند ‫ممکنه جونش رو نجات داده باشه
‫خیلی خوش‌شانس بودیم ‫که این نزدیکی بوده
‫ممنون بابت زحمت‌هاتون. ‫و خداروشکر که اینجا بودید
‫مطمئنم می‌تونیم روی رازداری‌تون حساب کنیم
‫چورچ، لطفاً مطمئن شو ‫که دکتر کرکلند سالم به خونه می‌رسن
‫- چشم، بانو ‫- ممنون
‫- از این طرف، دکتر ‫- ممنون
‫کجاست؟
‫- چی شده؟ ‫- پدرت تیر خورده
‫کجا بودی؟
‫امروز صبح بهم خبر دادن
‫- پلیس رو خبر کردن؟ ‫- نه، نمی‌خوان
‫نمی‌خوان کسی بفهمه
‫- شانس زنده موندنش چقدره، دکتر لوگان؟ ‫- بهتر از چیزیه که انتظار میره
‫اما الان فقط می‌تونیم دعا بکنیم
‫به نظر می‌رسه به آرومی خوابیده
‫خیالم راحت شد
‫مادرم گفت چیکار کردی
‫کمک دکتر جون پدرم رو نجات دادی
‫ممنون
‫برای تو هر کاری می‌کنم...
‫و همچنین برای خانواده‌ت
‫باید این رو بدونی
‫ولی نامزدی‌مون رو به هم زدی
‫متاسفم. اشتباه کردم
‫باید حرفت رو باور می‌کردم
‫جک بهم گفت که اون شب کنارت بوده، ‫و هیچ کاری نکردی
‫منم همین رو بهت گفتم ‫ولی حرفم رو باور نکردی
‫حاضرم معذرت‌خواهی کنم، ‫اما داستان من رو که می‌دونی
‫- قبلاً به مردها اعتماد کردم و... ‫- بازم این بحث پیش اومد
‫توی این ماجرا فقط من مقصر نیستم. ‫تو بهم دروغ گفتی
‫برای محافظت کردن از تو دروغ گفتم
‫و ببین با دروغ گفتن به کجا رسیدیم
‫الان وقت این بحث نیست
‫ممکنه پدرم بمیره
‫البته
‫ببخشید. باید کنار والدینت باشی
‫میگم چورچ تا خونه همراهت بیاد
‫خودم می‌تونم برم
‫[ بریتانیک ]
‫ممنون، بولز
‫حالت چطوره؟
‫کاش کشتی سریع‌تر می‌رفت. ‫می‌خوام بدونم اوضاع چطوره
‫از وقتی قبل از حرکت اون تلگراف رو ‫توی ساوت‌همپتون دریافت کردیم
‫دیگه خبری از وضعیت پدرم نداریم
‫می‌دونم مبهم بود...
‫اما حداقل به نظر می‌رسید ‫حالش داره خوب میشه
‫خب، خوشحالم
‫خوبه که دوباره می‌خوایم خانواده‌ت رو ببینم
‫آره. منم خوشحالم
‫اما می‌دونم که الان سیدموث خونه‌ی منه
‫ممنون
‫تو انرژی و نوری رو وارد اون خونه کردی ‫که به شدت بهش نیاز داشت
‫واقعاً می‌خوای به سارا بگی ‫بره یه خونه برای خودش پیدا کنه؟
‫آره
‫فقط یه دوک وجود داره
‫و طبق چیزی که اخیراً فهمیدم،
‫فقط باید یه دوشس وجود داشته باشه
‫وقتی بشنوه حال آقای راسل داره ‫بهتر میشه خیلی خوشحال میشه
‫آره
‫اگه دکتر کرکلند اینجا نمی‌بود، ‫آقای راسل زنده نمی‌موند
‫و خبری از لری نشنیدی؟
‫متاسفانه الان مسائل مهم‌تری وجود دارن
‫خانم اسکات
‫خوشحالم که دیدمت، ‫سفر خوبی به نیوپورت داشته باشی
‫امیدوارم بدون من مشکلی براتون پیش نیاد
‫فکر نکنم مشکلی پیش بیاد
‫دیگه مثل قبل برای خانم ون‌راین نامه نمیاد
‫خب، بهتره من دیگه برم. ‫باید اول برم خونه‌ی والدینم
‫- سفرت بی‌خطر باشه ‫- ممنون
‫خانم فورته
‫بهتره به عمه اَگنِس یادآوری نکنی ‫که جدیداً نامه‌های کم‌تری براش میاد
‫راست میگی
‫ولی خانم فاستر از انجمن میراث
‫خیلی پیگیر و مصممه
‫بازم نامه‌ی گدایی فرستاده؟
‫اینطوری بهشون نمیگن، ولی آره
‫می‌بینم که موضوع لری هنوز هم ‫ذهنت رو درگیر خودش کرده
‫آره. جان بهم گفت که شب نامزدی‌مون ‫لری هیچ کار اشتباهی انجام نداده
‫تمام مدت کنارش بوده
‫خبر خوبیه، نه؟
‫آره، ولی لری گفت ‫وقتی همه چیز رو بهم توضیح داده
‫من حرفش رو باور نکردم
‫ولی حرف جان رو باور کردم
‫و لری حس می‌کنه ‫یه شروع اینطوری خیلی خوب نیست
‫حق داره
‫اما تو هم برای محتاط بودن ‫دلایل خودت رو داشتی
‫باید درک بکنه
‫مطمئنم درست میگی، اما...
‫الان فقط می‌تونم غصه بخورم ‫که چه چیزی رو از دست دادم
‫هنوزم مصمم هستید ‫که پلیس رو خبر نکنید؟
‫نمی‌تونم ریسک بکنم ‫که خبر پخش بشه
‫روی شما حساب کردم ‫که تیرانداز رو پیدا کنید
‫به کسی شک دارید؟
‫آره، یه...
‫آدم‌هایی هستن که ‫از مرگ پدرم خوشحال میشن...
‫و ریچارد کِلی بیش‌تر از همه خوشحال میشه
‫آقای کِلی رو بررسی می‌کنیم
‫بکنید
‫و هر چقدر دوست دارید سخت‌گیر باشید
‫ممنون، جناب
‫زنده موندنتون یه معجزه‌ست
‫اما فکر نکنید اجازه دارید زیاده‌روی کنید
‫ممنون، دکتر
‫مطمئن میشم که دستورات دکتر رو گوش میدی
‫سلامتیت اولویت اولمه،
‫برای همین باید جشن رو لغو کنم
‫به‌خاطر من لغوش نکن
‫- وقتی مردم بفهمن چی شده... ‫- نمی‌تونی از من به عنوان یه بهونه استفاده کنی
‫و هر بهونه‌ی دیگه‌ای هم غلط به نظر می‌رسه
‫نمی‌ذارم پروژه‌ی راه‌آهن رو به خطر بندازی
‫خیلی‌خب
‫کتاب مک‌الیستر بنیان‌های جامعه رو ‫به لرزه درآورده
‫اینکه جشن رو الان لغو کنیم ‫ممکنه اعتماد به نفس مردم رو ضعیف‌تر کنه
‫و مطمئنم نمی‌خواید اون اتفاق بیُفته
‫برمی‌گردم به باشگاه
‫باید بری برای جشن آماده بشی
‫اگه حالت بهتر بود، ‫شاید بتونی یه حضور کوتاه داشته باشی
‫همه‌مون در کنار هم ‫به عنوان یه نمونه‌ی درخشان
‫از یه خانواده‌ی باثبات و متحد ‫توی یه مراسم اجتماعی درست و حسابی
‫که تو محور اصلیش هستی
‫خانم استر محور اصلیشه
‫خانم استر مادر زنیه
‫که به‌خاطر خیانت قراره پاش ‫به دادگاه طلاق باز بشه
‫ولی تو مادر یه دوشسی
‫ما والدین یه دوشس هستیم
‫دلیرانه رفت اونجا،
‫گلوله رو از توی بدن آقای راسل خارج کرد ‫و جونش رو نجات داد
‫خدایا، عجب هنرنمایی‌ای
‫نمی‌دونم هیچوقت خبرش ‫پخش میشه یا نه
‫اینکه یه دکتر رنگین‌پوست جون یه تاجر ‫سفیدپوست برجسته رو نجات داده
‫آخه خیلی اتفاق عجیبیه
‫خب، فقط به‌خاطر دیدن من، ‫توی خیابون شصت‌ویکم بود
‫خب، برای دیدار خیلی دیروقت بوده
‫می‌دونم
‫اصلاً وقت نشد با هم حرف بزنیم، ‫اما قراره بیاد اینجا
‫- خب، توی نیوپورت نمی‌بینیمش؟ ‫- می‌خواد قبل از رفتن باهام حرف بزنه
‫به نظر کار مهمی داره
‫- می‌دونم به چی فکر می‌کنی ‫- خودت بهش فکر نمی‌کنی؟
‫شاید یه‌کم. نمی‌دونم
‫- با پدر حرف نزده؟ ‫- آرتور چیزی بهم نگفته
‫در واقع الان می‌خوام ناهارش رو ببرم براش
‫- فراموش کرده ببرش ‫- خیلی‌خب
‫اما زود از داروخونه برگردم، ‫یا دیر برگردم؟
‫اِلن اینجاست، پس یه همراه داری
‫- فقط غذای پدر رو ببر براش ‫- باشه
‫بس کن
‫بعداً می‌بینمت
‫بی‌صبرانه منتظرم بفهمم ‫دکتر کرکلند می‌خواد بهت چی بگه
‫باشه، خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫خیلی‌خب
‫پس حقیقت داره؟
‫آره
‫پدرم ازدواج رو لغو کرد، ‫اما من حامله بودم
‫موقع زایمان از هوش رفتم،
‫و وقتی به هوش اومدم، ‫از دروغ بهم گفتن که بچه‌ام زنده نمونده
‫آقای اسکات کسی بود ‫که بچه رو به فرزندخوندگی داد؟
‫خیلی طول کشید تا ماجرا رو هضم کنم
‫و بتونم ببخشمش
‫می‌خواستم بهت بگم. ‫فقط باید جراتش رو پیدا می‌کردم
‫که اینطور
‫داری میری؟
‫باید قدم بزنم و فکر کنم
‫خیلی متاسفم
‫اگه بدترین فکرها رو راجع به من بکنی ‫کاملاً درک می‌کنم
‫در حال حاضر خودمم ‫نمی‌دونم چه فکری می‌کنم
‫برات نامه می‌نویسم
‫برای جشن قراره بریم به نیوپورت
‫آره. مادرم قراره فردا با قطار بره ‫و منم باید بدرقه‌ش کنم
‫متاسفانه این اطلاعات باعث شده ‫بیش‌تر علیه رابطه‌ی ما موضع بگیره
‫حالا همه چیز...
‫غیر قابل حل به نظر می‌رسه
‫دلیل اینکه زودتر بهت نگفتم ‫این بود که خیلی آدم توداری هستم
‫و هیچوقت زمان مناسبی برای صحبت کردن ‫درمورد چنین مسائلی وجود نداره
‫نه
‫فکر می‌کنم زمان مناسبی وجود نداره
‫خداحافظ، خانم اسکات
‫ویلیام
‫فکر کنم این مال توئه
‫چی شد؟
‫مادرش یه دوست توی فیلادلفیا داره
‫قضیه‌ی خانواده‌ی اِسپرینگز رو می‌دونه
‫وای، نه
‫همه چیز رو به ویلیام گفته
‫و مطمئنم پیاز داغش رو هم بیش‌تر کرده
‫تمومه
‫خودش اینطور گفت؟
‫فکر می‌کنه نمی‌تونیم ‫در مقابل مادرش بمونیم
‫- چرا باید روی حرف مادرش حرف بزنه؟ ‫- نه، الان شوکه شده
‫عشق توی یه لحظه از بین نمیره
‫هر اتفاقی هم که بیُفته، ‫تو لیاقت شوهری رو داری
‫که فهیم و بخشنده باشه
‫و قدرت رو بدونه
‫کاش می‌تونستم باور کنم
‫شبتون بخیر
‫چی؟ اینقدر زود؟
‫امیدوار مریض نشده باشی
‫مطمئنم حالم خوبه
‫شب بخیر
‫حال ماریان خوبه
‫یه چیز دیگه آزارش میده
‫منظورت چیه؟
‫ماریان فهمیده که شب نامزدی‌شون
‫آقای راسل کار اشتباهی انجام نداده
‫و حالا؟
‫آقای راسل دودل شده ‫که حالا که ماریان بهش اعتماد نداره
‫اصلاً برای هم مناسب هستن یا نه
‫خب، خداروشکر که یه نفر عاقلانه رفتار می‌کنه
‫تصور کن عضوی از ‫اون خانواده شدن چطوره
‫اَگنس، الان اون خانواده مهم نیستن
‫مهم ماریانه و مردی که دوستش داره
‫ساده‌لوح نباش. ‫آدم فقط با یه مرد ازدواج نمی‌کنه
‫با زندگی اون شخص ازدواج می‌کنه، ‫و ماریان سزاوار زندگی بهتریه...
‫مردی از یه خانواده باثبات، سنتی و خوش‌نام
‫این تضمینی برای یه ازدواج شاد نیست
‫وقتی با آرنولد ازدواج کردی، ‫همه‌ی اون ویژگی‌ها رو داشت
‫چه احساسی داشتی؟
‫از یادم رفته
‫برای ماریان اونطور ازدواجی رو می‌خوای؟
‫فکر می‌کردم از واگنر خوشت نمیاد
‫معلومه که نه. سلیقه‌ی بی‌نظیری دارم
‫اما همیشه نمی‌تونیم ‫کاری که دوست داریم رو انجام بدیم
‫اون خانم وینترتون‌ـه؟
‫آخرین بار وقتی دیدمش ‫که شوهرش فوت کرد
‫فکر نمی‌کنم خیلی بیرون اومده باشه
‫فکر کنم ثروت زیادی براش به جا گذاشته
‫مطمئنم
‫بچه‌ای نداره
‫چقدر جالب
‫- ببخشید ‫- البته
‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم
‫خیلی از شنیدن خبر ‫مرگ شوهرت ناراحت شدم
‫ممنون
‫خیلی غم‌انگیز بود، ‫اما خیلی زجر نکشید
‫با این حال بازم ناراحت‌کننده‌ست
‫حتماً خیلی دوران سختی رو سپری می‌کنی، ‫چون باید زندگیت رو دوباره شکل بدی
‫امیدوارم خانواده و دوستان زیادی ‫داشته باشی که حمایتت کنن
‫واقعاً نه
‫خانواده‌ای توی نیویورک ندارم،
‫و دوستانمون هم دوستان جاشوا بودن
‫اما هنوز آشنایان اون رو دارم
‫پیرن، اما مراقبم هستن
‫اگه یه وقت می‌خواستی ‫با کسی درد و دل کنی
‫که از آشناهای آقای وینترتون مرحوم نباشه،
‫امیدوارم اجازه بدی من در خدمتت باشم
‫البته. الان کارت همینه، نه؟
‫پول موکل‌هات رو مدیریت می‌کنی
‫ترجیح میدم بگم زندگی‌شون رو مدیریت می‌کنم
‫و دوست داری زندگی من رو مدیریت کنی؟
‫اوه، خیلی زیاد، اگه بهم اجازه بدی
‫درمورد زندگی خودت بهم بگو
‫فکر می‌کنم برای جشن معروف خانم استر ‫قراره بری به نیوپورت؟
‫قطعاً میرم
‫اما امسال خانم استر میزبان نیست
‫خانم راسل مدیریت رو بر عهده داره
‫- وای، خدا ‫- چیه؟
‫توی فهرست مهمون‌های خانم راسل نیستی؟
‫نه
‫و تو تنها مرد نیویورک هستی ‫که دلیلش رو می‌دونی
‫- ولی توی عروسی دخترش که بودی ‫- اون موقع آقای وینترتون زنده بود
‫الان که مُرده، خانم راسل ‫فکر می‌کنه از شر من خلاص شده
‫توی عروسی بعدی دعوت نمیشم. ‫خیالت راحت
‫به این زودی عروسی دیگه‌ای ندارن
‫حیف شد
‫- باید برگردیم داخل ‫- واقعاً؟
‫آماده شو
‫می‌خواستم خبر بدم که ‫فهرست مهمون‌ها تقریباً تمومه
‫خیلی خوشحالم که می‌شنوم ‫آماده‌سازی برای جشن خوب پیش میره
‫همچنین اومدم بگم که خانم فِین رو دعوت کردم
‫و اگه شارلوت بخواد حضور پیدا کنه، ‫ازش استقبال می‌کنم
‫- من رو دعوت می‌کنید؟ ‫- مزخرفه
‫چه چیزی باعث شده فکر کنی ‫اجازه‌ی همچین کاری رو میدم؟
‫همه‌مون بیچاره می‌شیم
‫خانم استر، غریبه که نیستن
‫آرورا فِین که دوست عزیزمونه، ‫شارلوت هم که دختر خودته
‫می‌خوای تا آخر عمرشون ‫از جامعه دور باشن؟
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم بلای طلاق
‫جامعه‌ی ارزشمندمون رو آلوده کنه
‫اما مادر، نمی‌بینی که پیشنهاد خانم راسل ‫می‌تونه من رو نجات بده؟
‫نمی‌خوای بچه‌ی خودت نجات داده بشه؟
‫اگه اونا رو دعوت کنی، ‫بقیه هم یاد می‌گیرن
‫و من نمی‌خوام توی چنین کاری شریک باشم
‫پس من باید تا آخر عمرم
‫جلوی شومینه بشینم ‫و نمونه‌های سوزن‌دوزی درست کنم؟
‫برای انجام اون کار ‫اول باید یاد بگیری سوزن رو نخ کنی
‫خانم استر، امیدوارم تجدید نظر بکنی
‫نه
‫و اگه مجبورم کنی،
‫به همه میگم که چرا ‫توی جشن شرکت نمی‌کنم
‫روز بخیر
‫خودم می‌تونم، ممنون
‫دوشیزه بروک اومدن
‫دوشیزه بروک، ممنون که اومدی
‫می‌خواستم به‌خاطر کارهایی که کردی ‫ازت تشکر کنم
‫هر دوتامون خیلی قدردانیم. ‫امیدوارم بذاری بهت یه لباس جدید بدم
‫نه، اما خیلی خوشحالم
‫که می‌بینم آقای راسل نشسته ‫و صحبت می‌کنه
‫نسبت به آخرین باری که کنار هم بودید ‫خیلی اوضاع تغییر کرده
‫خب، اگه بهم اجازه بدید، ‫باید به کارهام برسم
‫به نظرم خیلی حیفه ‫که شما دو نفر از هم جدا شدید
‫میشه منم موافقت کنم؟
‫آره، خیلی حیفه
‫یعنی نظرت عوض شده؟
‫امیدوارم
‫خیلی خوشحالم که می‌بینم بهتر شدید،
‫اما نمی‌خوام خسته‌تون کنم
‫بازم ممنون، دوشیزه بروک
‫من تا بیرون همراهت میام
‫جشن آخر فصل نیوپورت چی میشه؟
‫جورج میگه باید برگزارش کنم
‫هکتور و گِلَدیس دارن میان
‫و همونطور که می‌دونی، ‫جورج نمی‌خواد تیر خوردنش علنی بشه،
‫پس نمی‌تونم به عنوان ‫یه بهونه ازش استفاده کنم
‫مرد خیلی مصممیه
‫نمی‌خواد هیچ چیز مانع کارش بشه
‫پس جشن برگزار میشه
‫و خانم فِین و خانم دِرِیتون رو هم دعوت کردم
‫واقعاً می‌خواید سعی کنید ‫انزوای زن‌های مطلقه رو تموم کنید؟
‫به نظرم دیگه وقتشه، موافق نیستی؟
‫و طلاق خانم دریتون بهم این فرصت رو میده...
‫حداقل فکر می‌کردم بهم فرصت میده
‫یعنی خانم استر موافق نیست؟
‫فعلاً زوده
‫متاسفم که نمی‌تونم بیام ‫و از تصمیم‌تون حمایت کنم
‫چی؟ توی جشن شرکت نمی‌کنی؟
‫خودتون دیدید که لری ‫در حضور من چقدر معذبه
‫ازش دست نکش
‫- چاره‌ی دیگه‌ای ندارم ‫- مزخرفه
‫دیدم که غرق در خون شده بودی ‫و کمک دکتر می‌خواستی جون جورج رو نجات بدی
‫اون موقع فهمیدم ‫که یه دوشیزه‌ی ضعیف نیستی
‫فکر کنم اون موقع تو رو ‫از دید لری دیدم
‫با هم می‌تونید آینده‌ی خوبی داشته باشید. ‫نمی‌خوای به‌خاطرش بجنگی؟
‫تصمیمش با من نیست
‫لری کاملاً واضح بهم گفته
‫و...
‫اگه اینقدر از تصمیمش مطمئنه، ‫احتمالاً به نفع همه‌ست
‫خیلی لطف کردی که از خونه‌ی جدید ‫و قشنگت اومدی به دیدن ما
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم
‫اوه، نه، خیلی خوبه که اینجایی
‫خونه‌ی جدیدت چطوره؟
‫- اونجا کی مراقبته؟ ‫- خانم کلنسی
‫زن خوبیه، اما آشپزیش ‫مثل خانم باور عالی نیست
‫معلومه که نه
‫اصلاً آشپزی بلد نیست
‫تمیزکاری هم می‌کنه؟
‫هر روز دوتا زن میان تمیزکاری می‌کنن، ‫اما خانم کلنسی مدیریت‌شون می‌کنه
‫نه من
‫خدمتکارمون مثل یه شاهزاده زندگی می‌کنه، ‫همه‌ی کارهاش رو دیگران انجام میدن
‫چه اشکالی داره؟ ‫لیاقتش رو داره، نه؟
‫اون زن‌ها جوونن؟
‫فکر کنم
‫مگه مهمه؟
‫امیدوارم مهم نباشه
‫برگشتی
‫حال آقای راسل چطوره؟
‫فکر می‌کنم بدترین شرایط رو پشت سر گذاشته
‫امیدوارم
‫- گفتن به کسی چیزی نگیم ‫- خیلی وحشتناکه
‫می‌خوان تا جایی که ممکنه ‫زندگی رو عادی ادامه بدن،
‫پس می‌خوان جشن رو برگزار کنن
‫با توجه به شرایط خیلی بی‌باکانه‌ست
‫به نظرم شجاعتشون رو نشون میده
‫آره، در واقع خانم راسل بهم گفت
‫که آرورا و شارلوت استر رو دعوت کرده
‫چی؟
‫امکان نداره لینا استر قبول کنه
‫نه، قبول نکرده
‫خب، مگه کار عجیبی کرده؟ ‫یه رقص دو نفره از مطلقه‌ها؟
‫بعدش قراره کیا دعوت بشن... ‫آدم‌های عادی و مادران مجرد؟
‫خانم راسل توی مسیر خطرناکی قدم می‌ذاره
‫من اصلاً قصد رفتن نداشتم
‫نمی‌خوام لری رو ببینم
‫آره، عمه اِیدا بهم گفت
‫که تو و آقای راسل هنوز هم ‫با هم اختلاف دارید، اما...
‫باید بری پیشش، ماریان، ‫و اعتراف کنی که اشتباه کردی
‫خودت به اشتباهاتت اعتراف می‌کنی، مامان؟
‫نیازی نیست. ‫چون من هیچوقت اشتباه نمی‌کنم
‫فکر می‌کردم آقای راسل رو قبول نداری
‫نظرم عوض شده
‫شاید نظر لری هم عوض بشه
‫نمی‌خوام بفهمم
‫آقای ون‌راین
‫لطفاً بشینید
‫ممنون
‫چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم؟
‫می‌خواستم مطمئن بشم ‫که می‌دونید شرایط لری و ماریان چطوره
‫- ماریان الان می‌دونه که لری کار اشتباهی انجام نداده ‫- معلومه که همینطوره
‫اما به نظر می‌رسه تاثیر زیادی نداره
‫هنوزم قصد نداره ‫توی جشن شرکت کنه
‫آره، می‌دونم
‫توی این فکر بودم که شاید...
‫بتونم قانعش کنم که شرکت کنه
‫چرا؟
‫چون می‌خواید به من کمک کنید؟
‫البته
‫حتماً خودتون می‌دونید
‫می‌دونم که در ازای اون کار ‫می‌خواید یه لطفی بهتون بکنم، آقای ون‌راین
‫بریم سر اصل مطلب؟
‫میشه این رو در نظر بگیرید ‫که خانم وینترتون رو به جشن دعوت کنید؟
‫یا خدا
‫فکر می‌کردم با مرگ همسرش ‫اسمش از فهرست مهمون‌ها حذف میشه
‫خانم استر چی؟
‫خانم استر ازش خوشش نمیاد،
‫اما فکر می‌کنم حمایت شما می‌تونه ‫قلعه‌ای محکم در برابرش باشه
‫روزی فرا می‌رسه که شما ‫به اندازه‌ی خانم استر قدرتمند خواهید بود...
‫یا شاید قدرتمندتر
‫بسیار خب، آقای ون‌راین. ‫دعوتش می‌کنم
‫اما انتظار دارم خانم بروک رو هم اونجا ببینم
‫امیدوارم ناامیدم نکنید
‫اسکار، کجا بودی؟
‫قبل از رفتن به نیوپورت ‫به چندتا از کارهام رسیدگی کردم
‫در واقع، خانم راسل رو هم اتفاقی دیدم
‫خیلی ناامید شده که ماریان ‫توی جشن شرکت نمی‌کنه
‫به نظر می‌رسه خیلی بهت علاقه داره
‫حیفه شرکت نکنی
‫اگه ماریان دوست نداره شرکت کنه، ‫باید به تصمیمش احترام بذاریم
‫اون تنها کسی نیست که شرکت نمی‌کنه
‫البته
‫اما وقتی آدم به این فکر می‌کنه که خانواده‌ی راسل ‫چقدر سختی کشیدن خیلی ناراحت میشه
‫این موقع شب کی می‌تونه باشه؟
‫خانم فاستر توئه
‫زیاد نمی‌مونه. ‫برای شام به یه جایی دعوت شده
‫اما اون خانم فاستر من نیست
‫خانم فیلیپ فاستر اومدن
‫ممنون که اومدید
‫خانم فاستر عضو انجمن میراث نیویورکه
‫و می‌خواید بگید که جواب نامه‌هاتون رو ندادم
‫و معذرت می‌خوام
‫خانم ون‌راین، مهم اینه ‫که الان داریم با هم صحبت کنیم
‫خب، خیلی مهربون هستید
‫من اشتباه می‌کنم، ‫یا آخرین باری که اینجا بودم
‫پرتره‌ی رابرت لوینگستون اونجا بود؟
‫کسی که اولین مقام عالی حقوقی ایالت شد
‫درسته. حافظه‌تون خیلی قویه
‫می‌دونید که اون
‫مراسم سوگند یاد کردن ‫رئیس‌جمهور جورج واشنگتن رو برگزار کرد؟
‫ارتباطات تاریخی عمیقی که خانواده‌تون ‫با شهر ما داره
‫لطف دارید که به خانواده‌ی من علاقه دارید،
‫اما هر دوتامون می‌دونیم که ‫من رو به‌خاطر یه چیز می‌خواید
‫- خب، درسته. ما می‌خوایم... ‫- بذارید همین‌جا حرفتون رو قطع کنم
‫- عمه اَگنس، ما بریم ‫- بمونید. خودتون همه چیز رو می‌دونید
‫اَگنس، چیزی که تو نمی‌دونی اینه که...
‫می‌خوام این وضعیت شرم‌آور رو تموم کنم
‫حقیقت اینه که... ‫و باید قبلاً حقیقت رو می‌گفتم،
‫نمی‌تونم به انجمن کمک مالی بکنم چون...
‫دیگه توان مالی ندارم
‫اما ما از شما کمک مالی ‫نمی‌خوایم، خانم ون‌راین
‫اوضاع مالی‌مون خیلی خوبه
‫فقط می‌خوایم نام شما به عنوان...
‫نایب رئیس ثبت بشه
‫نایب رئیس انجمن میراث نیویورک؟
‫آره
‫اوه، اَگنس، باعث افتخاره
‫خب، درسته، خیلی...
‫خیلی افتخار بزرگیه
‫خانم فاستر، معذرت می‌خوام
‫شرایط رو اشتباه متوجه شدم
‫و در این مدت آبروی خودم رو بردم
‫میشه وقتی از نیوپورت برمی‌گردیم ‫دوباره به دیدنم بیاید؟
‫و اونوقت درست و حسابی ‫درموردش حرف می‌زنیم
‫حتماً میام
‫دیگه باید برم
‫شب همگی بخیر
‫- شب بخیر ‫- شبتون بخیر
‫تو می‌دونستی که چنین تقاضایی داره؟
‫براش نامه نوشتم، و آره، ‫می‌دونستم چنین چیزیه
‫دوشیزه بریجت اومدن به دیدنتون
‫بریجت
‫خانم باور گفت داری لاغر میشی،
‫پس گفت خورش گوسفند ‫موردعلاقه‌ت رو برات بیارم
‫واقعاً نگران اینم که اگه ‫توی جشن شرکت نکنی
‫- شایعات بیش‌تری به وجود میاری ‫- بهش فکر نکرده بودم
‫اگه خانم راسل واقعاً ‫آرورا رو دعوت کنه و اون هم شرکت کنه،
‫واقعاً امیدوارم تجدید نظر بکنی، ماریان
‫بنیستر، فکر کنم دیگه ‫برای خوردن شام آماده‌ایم
‫اسکار، چطوره امشب کنار مادرت بشینی؟
‫نه
‫چی؟
‫فکر کنم وقتش رسیده ‫که تو روی صندلی جلویی میز بشینی
‫اما تو همیشه...
‫تو داری خانواده ‫و این خونه رو مدیریت می‌کنی
‫وقتش رسیده که تو جلو بشینی
‫من اینجا کنار ماریان می‌شینم
‫اَگنس؟
‫ممنون
‫خانم باور خیلی لطف کرده
‫و تو هم لطف کردی غذا رو آوردی
‫- خودت نمی‌خوری؟ ‫- من قبل از اومدن، غذا خوردم
‫خب چرا نمی‌شینی؟
‫من یه خدمتکارم
‫توی این خونه که خدمتکار نیستی
‫نه، توی این خونه ‫تو مهمون صاحب‌خونه‌ای
‫- جدی میگی؟ ‫- معلومه که جدی میگم
‫باعث افتخارمه که اینجایی
‫وقتی اینجایی احساس امنیت می‌کنم
‫می‌تونم بدون اینکه معذب بشی ‫این حرف رو بزنم؟
‫معذب نیستم
‫اصلاً
‫خیلی‌خب
‫حالا بگو امروز چیکار کردی
‫خب، امروز صبح،
‫وقتی داشتم صبحونه رو آماده می‌کردم...
‫می‌خوام برم دراز بکشم
‫خب، وقت ملاقات داریم،
‫با خیاط، برای اینکه ‫لباس‌های جشن رو آماده کنه
‫من اندازه‌هام رو قبلاً فرستادم. ‫مشکلی نداره
‫ما لباست رو میاریم
‫چشه؟
‫توی مسیر بهت میگم
‫خانم گِلدیس!
‫عالی‌جناب!
‫اَدلهاید، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خانم راسل بهم گفتن مراقب شما باشم
‫یعنی...
‫اگه شما موافق باشید
‫امیدوارم موافق باشید
‫یه نامه برای خانم بولز دارم، ‫با یه بلیط برای برگشتن به انگلیس
‫و امیدوارم به علاوه‌ی خیلی چیزهای دیگه
‫خیلی چیزهای دیگه، اعلی‌حضرت
‫چطوره قبل از رفتن به خونه ‫یه‌کم استراحت کنی؟
‫از این طرف
‫از این ایده که مادرت ‫به اشتباهش اعتراف کرده خوشم میاد
‫مطمئن نیستم خودش ‫اینطوری توصیفش کنه
‫چشم، خانم
‫سلام
‫- سلام، آرورا. از دیدنت خوشحالم ‫- خوشحالم که اومدید
‫نمی‌دونید خانم آرورا ‫به نیوپورت اومده یا نه؟
‫منم چیزی نشنیدم
‫تصمیم گرفتی که می‌خوای ‫توی جشن شرکت کنی یا نه؟
‫هنوز نه
‫مطمئن بودم که دعوت نمیشم
‫ظاهراً قبل از دیوونه شدن خانم راسل ‫قرار نبوده دعوت بشی
‫لینا استر رو اونجا نمی‌بینی
‫مطمئن نیستم که خودم ‫می‌خوام شرکت کنم یا نه
‫به نظرم اگه خانم راسل می‌خواد ‫رسوم رو عوض کنه،
‫باید طرفش رو بگیریم
‫یه شب نشستی جلوی میز ‫و حالا می‌خوای دنیا رو عوض کنی؟
‫لباس که داری، نه؟
‫لباس دارم
‫ولی فکر نمی‌کنم جرات داشته باشم
‫اما خانم راسل داره ‫برای تو خیلی زحمت می‌کشه
‫اما نمی‌تونه نحوه‌ی نگاه کردن مهمون‌ها
‫- موقع ورود به تالار رقص رو کنترل کنه ‫- آره
‫باید همه‌مون با هم ‫وارد تالار رقص بشیم
‫چی؟
‫اگه آرورا می‌تونه شجاع باشه، ‫ما هم می‌تونیم
‫موافق نیستی، ماریان؟
‫آره
‫می‌تونیم با هم شجاع باشیم
‫برای مراسم عالیه
‫آره
‫خیلی خوشگل شدی، دوروتی
‫اوه، ممنون. ‫رنگش قشنگه، نه؟
‫- خانم کرکلند ‫- خانم ترامبو
‫داشتم از اینجا رد می‌شدم ‫و از پنجره شما رو دیدم
‫باید بگم عجیبه که شما رو ‫اینجا می‌بینم، خانم اسکات
‫داریم لباس دخترعموم رو ‫برای جشن شما آماده می‌کنیم
‫- اینم از لباس دخترتون ‫- خیلی ممنون
‫پس خانم اسکات قراره شرکت کنه؟
‫چرا شرکت نکنه؟
‫می‌دونم پسرم دعوتش کرده، ‫اما اون برای قبل بود
‫قبل از چی؟
‫قبل از اینکه گذشته‌ی دخترتون رو بفهمه
‫هیچی وجود نداره که دخترم ‫بخواد به‌خاطرش خجالت بکشه
‫- پسرم رو فریب داد ‫- اونطور کاری نکرده
‫می‌خواست دلخراش‌ترین دوران زندگیش رو ‫برای پسرت تعریف کنه
‫- اما نگفت ‫- هنوز نگفته بود
‫قصد داشت بهش بگه
‫اما تو از فرصت استفاده کردی
‫و سریع اون خبر رو همه جا پخش کردی
‫کاری کردی پسرت بدترین فکرها رو بکنه
‫من مجبورش نکردم فکر خاصی بکنه. ‫دختر تو پسرم رو فریب داد
‫فکر می‌کردم پگی کار محترمانه رو انجام میده ‫و ابراز پیشمونی می‌کنه
‫خیلی برام عجیبه
‫که نقص‌ها و اشتباهات بقیه رو می‌بینی، ‫اما نقص‌های خودت رو نمی‌بینی
‫من از شما معذرت می‌خوام
‫به عنوان همسر یه کشیش، ‫نیاز نیست این آیه رو بهت یادآوری کنم:
‫«زیرا همه گناه کرده‌اند ‫و از جلال خدا قاصر می‌باشند»
‫دوروتی، بهتره یه‌کم آروم باشیم
‫دیگه صبرم لبریز شده، ‫و دیگه نمی‌تونم حرف‌هام رو توی دلم نگه دارم
‫شاید بهتر باشه ‫به هشدار دخترعموت توجه کنی
‫شاید بهتر باشه تو غرورت رو کنار بذاری
‫اینجا توی نیوپورت بین مردم خودمون ‫از امتیاز خاصی برخوردار بودی
‫و باعث شده یه توهم ایجاد بشه
‫چه جور توهمی؟
‫توهمی که باعث شده بدون وقار،
‫نزاکت و بازخواست شدن رفتار کنی
‫اما من اهل نیوپورت نیستم
‫ما به عنوان یه خانواده ‫توی جشن شرکت می‌کنیم
‫شوهرم کمک مالی سخاوتمندانه‌ای کرده
‫چون در واقع اون کار محترمانه‌ایه، خانم کرکلند
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- عالیه. ممنون
‫می‌تونم چیزی براتون بیارم، خانم کرکلند؟
‫نه، نیازی نیست
‫باید برم. ‫شب مهمون افتخاری یه مراسمم
‫- خب، توی جشن می‌بینیم‌تون ‫- آره، البته
‫و خانم اسکات، چه دخترتون بیاد چه نیاد،
‫خوشحالم که پسرم حقیقت رو می‌دونه
‫و نظرش رو عوض کرده
‫اگه واقعاً نظرش عوض شده،
‫پس از همون اول پسرت لیاقت ‫داشتن پگی من رو نداشته
‫بذاریدشون اون گوشه
‫ارائـ ـــه از سـ ـایــت سـ ـی‌نــمـ ـا
‫پدر
‫دکتر کرکلند اومدن
‫خانم راسل، آقای راسل
‫- دکتر کرکلند ‫- نیاز نیست به‌خاطر من پاشید
‫نه. مشکلی ندارم
‫وقتی پسرتون اومد و گفت بهتر شدید ‫خیلی خوشحال شدم
‫باید براتون نامه می‌نوشتم، اما منتظر موندم ‫تا فرصت صحبت با دکتر لوگان رو داشته باشم
‫درمورد شبی که اومدید به من کمک کردید
‫خداروشکر برای کمک اینجا بودم
‫دکتر لوگان کاملاً واضح توضیح داد
‫اگه اون شب خونه‌ی ‫خانواده‌ی بروک نمی‌بودید، من می‌مُردم
‫خب، من...
‫در عوض، بدون وسایل مورد نیاز،
‫بدون داشتن دارو و دستیار حرفه‌ای،
‫تونستید من رو نجات بدید، پس...
‫تصمیم گرفتم ازتون تشکر کنم...
‫به روشی که امیدوارم ‫با کاری که انجام دادید متناسب باشه
‫- می‌تونم بازش کنم؟ ‫- لطفاً
‫نمی‌تونم قبولش کنم
‫چرا؟
‫چون جون من اونقدر نمی‌ارزه؟
‫بهتون اطمینان میدم که می‌ارزه
‫ولی خب...
‫تمام اعضای خانواده‌مون به‌خاطر ‫کارهایی که انجام دادید ازتون متشکرن
‫خطر بزرگی رو پذیرفتید
‫اگه اوضاع بد پیش می‌رفت ‫و من می‌مُردم،
‫کسایی هستن که سعی می‌کردن ‫شما رو آزار بدن
‫پس باید به فضایل شما، ‫شجاعت رو هم اضافه کنیم
‫امیدوارم با قبول کردنش ‫من رو خوشحال کنید
‫اومد
‫خیلی بهت افتخار می‌کنیم، پسرم
‫چرا؟
‫به‌خاطر نجات دادن جون ‫یکی از پیشروهای صنعت،
‫دیگه به پاداش سخاوتمندانه‌ت اشاره نمی‌کنم
‫خوشحالم که تونستم کمک کنم
‫اما بعید می‌دونم به این زودی ‫ارباب‌های بی‌رحم بیمار من بشن
‫وقت رفتنه
‫باید سریع‌تر بری برای جشن لباس بپوشی
‫نمیام
‫چی؟
‫مراسم مخصوص خانواده‌ی خودمونه
‫نذار اون زن خرابش کنه
‫«اون زن»؟
‫از همون اول هم ‫ازش خوشت نمی‌اومد، نه؟
‫فقط می‌تونم بگم که من شخصیت ‫آدم‌ها رو خوب قضاوت می‌کنم
‫اما قاضی نهایی نیستی
‫به چند نفر گفتی، مادر؟
‫من؟
‫انگار خودمون آخرین کسایی بودیم که فهمیدیم
‫با توجه به حرف‌های خانم براون، ‫توی فیلادلفیا همه در جریانن
‫- پس خانم براون و دیگه کی؟ ‫- خانم اُدن
‫اما تقصیر من نیست
‫پس الان تبدیل به یه شایعه شده؟
‫آبروش رو لکه‌دار کردی
‫من چنین کاری نکردم. ‫خودش اون کار رو کرده
‫نمی‌بینی؟ اون زن عشق پسرمونه
‫- «عشق»؟ ‫- آره
‫وای، پسرم، این دوران هم می‌گذره
‫دخترهای زیادی اون بیرون هست، ‫از امشب توی جشن شروع می‌کنیم
‫جواب درست این نیست، الیزابت
‫باید اجازه می‌دادم تا روز عروسی‌شون ‫پسرم رو فریب بده؟
‫اونوقت بقیه درمورد همسر پسر کشیش ‫چه فکری می‌کنن؟
‫شاید فکر کنن اون هم مثل بقیه‌مون یه انسانه
‫می‌تونه نام خانوادگی‌مون رو لکه‌دار کنه. ‫اجازه نمی‌دادم اون کار رو بکنه
‫ما خانواده‌ای هستیم ‫که عشق می‌ورزیم و می‌بخشیم
‫اما اون حتی فرصت بخشش بهمون نداد
‫چون اصلاً موضوع رو مطرح نکرد
‫نباید با زنی ازدواج کنی ‫که گذشته‌ی لکه‌داری داره
‫زن
‫خودت هم بی‌عیب و نقص نیستی
‫به جای حمایت از همسرت، ‫طرف دروغ‌گو رو می‌گیری؟
‫وظیفه‌ی من این بود ‫که به پسرم خبر بدم و ازش محافظت کنم
‫خودش یه مرد بالغه
‫باید به ویلیام و خانم اسکات فرصت می‌دادی
‫تا خودشون در این مورد صحبت کنن
‫بهش این فرصت رو دادم که حقیقت رو بشنوه ‫و تصمیم درستی بگیره
‫نه
‫اون کار رو نکردی
‫راست میگه
‫باعث بدبختی و دل‌شکستگی شدی
‫و حتی اولین بارت هم نیست
‫همین‌الان باید تمومش کنی
‫فقط کاری رو انجام دادم ‫که فکر می‌کردم درسته
‫درست برای کی؟
‫ساعت رو ببینید
‫- کالسکه منتظره ‫- جلوی در می‌بینمت
‫باید بدون شوهرم سوار کالسکه بشم؟
‫می‌خوام تنهایی با ویلیام حرف بزنم
‫من فقط بهترین‌ها رو برات می‌خوام
‫دوست ندارم موعظه بشنوم
‫خب، خوبه، ‫چون منم نمی‌خوام موعظه بکنم
‫فقط میگم...
‫خودت باید تصمیم بگیری
‫که می‌خوای چطور مردی باشی
‫و می‌خوای زندگیت رو چیکار بکنی
‫ممنون
‫یادت باشه...
‫خدای متعال قدم‌هات رو ترتیب داده
‫کاش می‌دونستم بهم میگه ‫باید توی کدوم مسیر قدم بردارم
‫واقعاً می‌خوای شرکت کنی؟
‫آره. دعوت شدم و می‌خوام شرکت کنم
‫نمی‌بینی که این فقط یه حماقت ‫نسنجیده‌ی دیگه از خانم راسله؟
‫حضور تو مایه‌ی ننگ برای زن‌های اونجاست،
‫اگه اصلاً هیچ زنی شرکت کنه
‫الان من برای تو همچین چیزی‌ام؟
‫فقط مایه‌ی ننگم؟
‫شارلوت...
‫می‌خوام از تو محافظت کنم
‫نه، مادر
‫مثل همیشه فقط می‌خوای ‫از خودت محافظت کنی
‫لطف می‌کنی که به مهمون‌های ‫من خوش‌آمد میگی، هکتور
‫- ممنون ‫- خواهش می‌کنم
‫- آقای راسل کجاست؟ ‫- داره توی اتاقش استراحت می‌کنه
‫- اما هیچکس نمی‌دونه چی شده؟ ‫- نباید هیچکس بفهمه
‫بالاخره اومدی
‫دیگه می‌خواستیم یه گروه جستجو بفرستیم
‫- به نظرت خوشگل نشدم؟ ‫- فوق‌العاده خوشگل شدی
‫خب، خوشگل شدن خیلی طول می‌کشه
‫- مگه نه، مادر؟ ‫- بیاید امیدوار باشیم ارزشش رو داشته باشه
‫اگه خانم استر مثل همیشه رفتار کنه، ‫هیچکس شرکت نمی‌کنه
‫بانو، کالسکه‌ها دارن یکی یکی می‌رسن
‫خوشحالم که بیش‌تر از یه کالسکه اومده
‫آگوست، برو اونجا
‫- نمی‌دونم از پسش برمیام یا نه ‫- معلومه که برمیایی
‫از پسش برمیاییم
‫نگران نباش. از کنارت تکون نمی‌خورم
‫خب، امیدوارم انجمن میراث
‫امیدش رو نسبت به نایب رئیس جدیدش ‫از دست نده
‫وقتی می‌فهمن که توی ‫این جشن شرکت کردم
‫مطمئنم کارهای مهم‌تری نسبت ‫به زیر نظر داشتن فعالیت‌های تو دارن
‫به نظرم که کار مهم‌تری ندارن
‫خانم جاشوا وینترتون
‫- خانم وینترتون ‫- لطف کردید من رو دعوت کردید
‫خب، با توجه به گذشته‌ای که داریم،
‫احتمالاً من رو بیش‌تر ‫از بقیه‌ی مهمون‌ها می‌شناسید
‫حتی ممکنه یه روزی با هم دوست بشیم؟
‫فکر نمی‌کنم، اما قبلاً ‫اتفاقات عجیب‌تری هم افتادن
‫لطفاً برید توی بالکن
‫و از نمایش باشکوه ‫نورپردازی ما لذت ببرید
‫عصر بخیر
‫آقا و خانم چارلز هاومایر
‫ممنون
‫از این طرف
‫- من نباید می‌اومدم ‫- مزخرف نگو
‫هیچ چیزی وجود نداره ‫که بخوای به‌خاطر شرمنده باشی
‫اجازه نده اون آدم‌ها ‫شخصیت تو رو مشخص کنن
‫- سلام ‫- سلام
‫- بیا
‫خیلی خوشگل شدی
‫خانم جیمز دریتون
‫خانم دریتون
‫مادرت نیومده؟
‫متاسفانه یه‌کم ناخوش‌احوال بود
‫که اینطور
‫خیلی متاسفم
‫خانم دریتون، امیدوارم اوضاع ‫خیلی براتون سخت نباشه
‫خیلی لطف دارید، دوک
‫ممنونم. خیلی بیش‌تر از چیزی ‫که بتونم به زبون بیارم
‫خانم فورته و خانم ون‌راین
‫خانم راسل، حال آقای راسل چطوره؟
‫در کمال ناباوری کاملاً خوبه. ‫امیدوارم توی جشن ببینیمش
‫و خانم استر؟
‫- ایشون خانم فورته هستن ‫- اوه، اعلی‌حضرت
‫و خواهرش، خانم ون‌راین
‫- دوک رو که می‌شناسید ‫- البته
‫ولی اصلاً با هم صحبت نکردیم
‫دوشیزه بروک و گلدیس ‫همه چیز رو درمورد شما بهم گفتن
‫امیدوارم همه چیز رو نگفته باشن
‫خانم چارلز فِین و دوشیزه بروک
‫دوشیزه بروک، لطف کردی اومدی
‫خیلی خوش اومدی، آرورا
‫ممنون که دعوتم کردید
‫فکر کنم دوشس رو می‌شناسید
‫خیلی از دیدنت خوشحالم
‫دوشیزه بروک، خانم فِين، خوش اومدید
‫آقا و خانم کلمنت مور
‫خیلی خوبه که همه رو با لباس و جواهر ‫آخر فصلشون می‌بینم
‫آره
‫تقریباً همه رو
‫آقا و خانم بنجامین پورتر
‫ممنون که تشریف آوردید
‫آقا و خانم آگدن میلز
‫خانم استر
‫لینا، شارلوت بهم گفت که ناخوش‌احوالی
‫خیلی خوشحال که می‌بینم ‫سریع خوب شدی
‫ممنون
‫ولی حس می‌کنم هر لحظه ‫ممکنه حالم بد بشه
‫- دوک ‫- خانم استر
‫آقا و خانم فردریک برانسون
‫خیلی خوشحالم که تشریف آوردید
‫خانم استر
‫دیدی خانم استر اومده؟
‫- خانم استر ‫- خانم استر اومده
‫خب، باشکوه نیست؟
‫چی باعث شد نظرت عوض بشه؟
‫شاید وضعیتت مایه‌ی ننگ باشه...
‫اما خودت مایه‌ی ننگ نیستی
‫تو دختر منی
‫همیشه فکر می‌کردم اگه مجبور باشی ‫بین من و رسوم جامعه یکی رو انتخاب کنی،
‫همیشه جامعه برنده میشه
‫و یه بار دیگه ثابت میشه...
‫که تو همه چیز رو نمی‌دونی
‫ممنون
‫خانم‌ها و آقایون...
‫جشن می‌خواد شروع بشه
‫نمی‌دونستیم باید چیکار کنیم
‫نمی‌دونم تو چطور سه نفر رو کنترل می‌کنی
‫خب، بچه‌ها رو میشه کنترل کرد. ‫کنترل کردن شوهر خیلی سخته
‫فکر می‌کنم اون آقای خوشتیپ ‫داره میاد اینجا
‫قطعاً با من که کاری نداره
‫میشه با من برقصید؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبم
‫از پسش برمیایی؟
‫آره
‫- تحقیقات به جایی نرسید؟ ‫- فعلاً هیچ چیز قطعی نیست
‫خبری از دوشیزه بروک نیست؟
‫نه
‫اجازه نده یه سوءتفاهم ‫مانع خوشبختیت بشه
‫همیشه اختلاف نظرهایی وجود داره
‫باید اون اختلاف‌ها رو با معیارهایی ‫که شما رو به هم وصل کردن مقایسه کنی
‫حالا، بریم توی جشن
‫می‌دونستم نظرش عوض میشه
‫سلام، خانم اسکات
‫لطفاً ما رو ببخشید
‫ولش کن
‫قربان، می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟
‫خیلی‌خب
‫به نظرت درمورد چی می‌خواد حرف بزنه؟
‫نمی‌دونم، و می‌ترسم امیدوار بشم
‫می‌ترسم بعداً پیشمون بشم
‫نه، لینا، فقط باید سپاس‌گزار باشی
‫برتا راسل کاری کرده که یه دوک واقعی
‫به طور علنی از دختر سرکشت استقبال کنه
‫آره، توی تالار رقصی
‫که پره از حیله‌گر و آدم‌های نیمه‌نجیب
‫لینا، تالار رقص برتا راسل ‫پره از آینده‌سازها
‫خیلی به قدیمی‌ها دل نبند،
‫وگرنه ممکنه همراه اونا از بین بری
‫خانم‌ها، بهتون خوش می‌گذره؟
‫اوه، آره
‫خانم فیش داره بهم یاد میده ‫که از آینده نترسم
‫چرا باید بترسی؟
‫آینده متعلق به آمریکاست
‫شاید برای همین می‌ترسم
‫ببخشید
‫خیلی خوشحالم که اینجایی
‫همه‌مون اینجاییم، ‫همونطور که می‌خواستی
‫شاید الان زمان و مکان مناسب ‫برای این حرف نباشه،
‫اما حس می‌کنم ‫باید از فرصت استفاده کنم
‫همسرم بهم گفت که تو و پگی ‫قطع رابطه کردید
‫به نظر من اونطور نیست
‫- قلبش شکسته ‫- و قلب من هم شکسته
‫من گذشته‌ی خانم اسکات رو ‫دلیلی برای قضاوت کردنش نمی‌بینم
‫خوشحالی که اینجایی؟
‫باید می‌دونستم تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونی انجامش بدی
‫اوه، اگه بهم اجازه بدی، ‫کارهای بیش‌تری ازم برمیاد
‫بهت اجازه میدم، چون خیلی خوبه ‫بتونم با مردی صحبت کنم
‫که حقیقت رو درمورد من می‌دونه
‫نیازی به ظاهرسازی نیست
‫می‌دونی، ما...
‫می‌تونیم این رابطه رو عمیق‌تر کنیم
‫منظورت چیه؟
‫خارج از نیویورک خونه داری؟
‫یه خونه توی هادسن دارم، ‫اما خیلی ساده‌ست
‫منم یه خونه‌ی کوچیک دارم
‫قبول کردیم که بدون دعوت‌نامه ‫خونه‌ی همدیگه نریم
‫اما توی شهر...
‫یه زوج هستیم
‫یه زوج مبارز
‫همه‌ی اینا در صورتی ممکن هستن...
‫که ازدواج کنیم
‫با پول تو و ارتباطات من،
‫تمام دنیا رو تصاحب می‌کنیم
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم...
‫وقتی برگشتیم به نیویورک ‫ناهار بیا خونه‌ی من
‫پس از الان به بعد قراره اینطور باشه؟
‫قراره مطلقه‌ها و تازه به دوران رسیده‌ها ‫حضور داشته باشن؟
‫و دیگه جایی هم برای نشستن نداریم؟
‫جامعه عوض شده، اَگنس
‫رازش اینه که بدون ایجاد هرج‌ومرج، ‫با جامعه‌ی جدید همگام بشی
‫اصلاً باورم نمیشه که اینجام
‫فکر می‌کردم دیگه ‫چنین چیزهایی رو نمی‌بینم
‫باید از خانم راسل تشکر کنی
‫کارش خیلی خطرناک بود
‫اما انگار جواب داده
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم یه‌کم هوای تازه نیاز دارم
‫گوش میدم
‫من عاشق دخترتون هستم، قربان
‫و با اجازه‌ی شما...
‫می‌خوام ازش خواستگاری کنم
‫می‌خوام با دخترتون زندگی کنم ‫و تشکیل خانواده بدم
‫درآمد خوبی دارم ‫و می‌تونم ازش محافظت کنم
‫و می‌دونی که ازدواج ‫بین مرد و همسرشه...
‫نه والدین خودش و همسرش؟
‫بله، قربان
‫آرتور
‫اجازه هست؟
‫با پدرت صحبت کردم
‫چی؟
‫وقتی رفتی، فکر می‌کردم همه چیز تمومه
‫به هیچ وجه
‫اگه باهام ازدواج کنی، ‫قول میدم دیگه هیچوقت ترکت نکنم
‫خانم اسکات...
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫فکر نمی‌کردم بیایی
‫با آرورا فِین اومدم
‫معلومه که با اون اومدی
‫الان نوبت منه که معذرت‌خواهی کنم
‫نمی‌دونم چطور اوضاع بینمون اینقدر خراب شد
‫فکر کنم من هول کردم
‫بدترین چیزها رو تصور کردم ‫چون قبلاً اون اتفاق افتاده بود
‫چرا باید توی آینده اوضاع بهتر بشه؟
‫نمی‌تونیم خودمون بهترش کنیم؟
‫می‌تونیم تلاشمون رو بکنیم
‫اما توی این زندگی هیچ چیز ‫قطعی نیست، ماریان
‫شکی نیست که بعداً تو اشتباه می‌کنی، ‫و من هم اشتباه می‌کنم
‫اما وقتی اشتباه بکنم، ‫باز هم ترکم می‌کنی؟
‫نمیگم همه‌ش تقصیر تو بوده
‫منم اینطور نمیگم
‫پس چیکار کنیم؟
‫خب...
‫یه چیز قطعیه...
‫اونم اینکه نمی‌تونیم امشب ‫همه‌ی اون مشکلات رو حل کنیم
‫اما دوشیزه بروک، ‫میشه با من برقصید؟
‫- به چی می‌خندی؟ ‫- اوه، هیچی
‫- ناراحت نیست، جورج ‫- نه، ناراحت نیست
‫قطعاً به شایعات پایان دادی. ‫خیلی صحیح و سالم به نظر می‌رسی
‫و تو یه بار دیگه موفق شدی
‫فقط بهترین‌ها رو برای این خانواده می‌خوام
‫باید اعتراف کنم،
‫تجربه‌ی نزدیک به مرگ باعث شده ‫دیدگاهم خیلی عوض بشه
‫واقعاً؟
‫خب، اگه خوبه، پس خوشحالم
‫اما در کل فقط خیالم راحته ‫که هنوز اینجا کنارمی
‫قضیه چیه؟
‫دارم برمی‌گردم به نیویورک
‫اما نمی‌تونی تنهایی بری. ‫حالت هنوز کامل خوب نشده
‫لری هم همراهم میاد. ‫توی کالسکه منتظرمه
‫اما مگه دیشب این قضیه رو حل نکردیم؟ ‫برنمی‌گردی به خیابون شصت‌ویکم؟
‫متاسفم
‫فکر می‌کردم متوجه شدی که فقط ‫به‌خاطر محافظت از کارم توی جشن شرکت کردم
‫«برای محافظت از کار»؟
‫و می‌دونم چقدر برات مهمه ‫که از خانم استر پیشی بگیری
‫آره، مهمه
‫فقط متاسفم که مجبور شدی ‫از دخترمون سوءاستفاده کنی
‫هیچوقت درک نمی‌کنی
‫می‌خواستم گِلدیس از این قفس فرار کنه
‫- اما به زور شوهرش دادی ‫- و تو اون رو به دست داماد سپردی
‫دقیقاً همین رو نمی‌تونم ببخشم!
‫به‌خاطر سنگدل بودن سرزنشت نمی‌کنم
‫تحسینت می‌کنم
‫ویژگی مشترک ماست
‫اما من توی کسب‌وکار سنگدلم...
‫نه با آدم‌هایی که دوستشون دارم
‫و من به‌خاطر آدم‌هایی ‫که دوستشون دارم سنگدلم!
‫این رو نمی‌فهمی؟
‫به‌خاطر تیر خوردنه؟
‫شاید
‫باعث شد زندگیم رو بررسی کنم
‫و از خیلی از چیزها خوشم نمیاد
‫پس خونه نمیایی؟
‫- تا وقتی که بفهمیم چی می‌خوایم، نه ‫- من می‌دونم چی می‌خوام
‫معلومه که می‌دونی
‫ولی من هنوز مطمئن نیستم
‫قربان
‫دارم میام
‫- پدر کجاست؟ ‫- زود بیدار شدی
‫فکر می‌کردم تا ظهر می‌خوابی
‫یه خبری دارم، و دیگه نمی‌تونم ‫پیش خودم نگهش دارم
‫دکتر ازم قول گرفت ‫که چهار ماه اول چیزی نگم،
‫اما دیشب چهار ماه تموم شد، ‫و باید اول به هکتور می‌گفتم
‫می‌بینی...
‫من حامله‌ام
‫بیا بریم پدر رو پیدا کنیم
‫می‌تونیم با هم بهش بگیم. ‫خیلی خوشحال میشه
‫مادر؟
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫officialcinama@
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫www.30nama.com