Monstrum (2018) OCR 24 fps runtime 01:45:30
โมดิฟายโดย: TOP GUNT
"สร้างจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ตามจดหมายเหตุราชวงศ์โชซ็อน"
"ปี 1506 กษัตริย์ย็อนซันถูกโค่นล้ม
พระเจ้าจุงจงได้ขึ้นครองราชย์
แต่ไม่นาน เหล่าขุนนางที่ยึดอำนาจให้ กลับกลายเป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์
โดยบั่นทอนพระราชอำนาจ และก่อความวุ่นวายในบ้านเมือง"
ไม่ร้องนะลูก
ดูก่อนสิ ถ้าข้าเป็นโรคระบาดค่อยฆ่าก็ได้
เฉยอยู่ทำไม พวกมันติดโรคระบาด
ฆ่ามันให้หมด
พวกต่ำช้า
นี่
ลูกข้ายังเด็ก ไม่ได้เป็นโรค ไว้ชีวิตลูกข้าเถอะ
แม่จ๋า
"พันธุ์อสูรกลาย"
เชื่อกันว่าอสุรกายตนนี้ มีรูปลักษณ์ และร้องเสียงน่าสะพรึงกลัว
ข่าวโคมลอยแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว
- เราต้องไม่หลงเชื่อเรื่องเหลวไหล - "25 มิถุนายน ปีที่ 22 ของรัชสมัยพระเจ้าจุงจง"
จงสืบสาว จนความจริงประจักษ์
พบพยานหลักฐานว่า มีสัตว์ร้ายกินคน บนภูเขาอินวังซัน
สัตว์ชนิดนี้ ไม่มีใครเคยเห็น หรือรู้จักมาก่อน
ชาวบ้านเรียกมันว่า อสูร
ฝ่าบาท น้ำผึ้งหยดเดียว อาจลุกลามเป็นเรื่องใหญ่
เราต้องสยบข่าวลือ ก่อนชาวบ้านจะแตกตื่นไปกว่านี้
ท่านมหาเสนาบดีย่อมรู้ดี
พระองค์คิดว่า นี่เป็นฝีมือข้างั้นหรือ
เรื่องอสูรนี่ท่านก็กุขึ้น สร้างความปั่นป่วน เพื่อโค่นล้มข้าสินะ
ฝ่าบาท...
ทรงอยากขับไล่ข้าหรือ
อาณาจักรที่ผู้นำอ่อนแอ ย่อมประสบหายนะ
พระองค์คิดว่าอสูร ปรากฏกายเพราะเหตุใดกัน
ข้าไม่ได้ช่วยโค่นบัลลังก์ย็อนซัน เพื่อปล่อยให้บ้านเมืองลุกเป็นไฟ
หากท่านบริสุทธิ์ใจ
ก็ให้ข้าเลือกคน ไปสืบเรื่องอสูรเอง
น้อมรับพระบัญชา
อย่าทำเสียงดังสิ
ทำไงได้ มันอั้นไม่อยู่
อย่า
ข้าเปล่านะ
ไม่เจอกระต่ายมาหลายวัน ข่าวลือคงจะจริง
ข่าวลืออะไร
เรื่องสัตว์ประหลาด ที่จับสัตว์อื่นกินหมด
พรานไร้ฝีมือ จึงกุเรื่องแบบนี้
ไปตรวจดูกับดัก
อย่ามาโทษกับดัก
กับดักของข้า ใช้การได้น่า
ข้าชำนาญเรื่องกับดัก นี่ไง วางไว้ในที่ปิดล้อม
เหยื่อก็ถูกต้องตามหลัก ดูสิ
อะไรกันเนี่ย
ซ็องฮัน เจ้าพูดถูก กับดักใช้การได้
พี่ ช่วยข้าด้วย
อนาถแท้ นายพรานเหยียบกับดักที่วางไว้เอง
มย็อง ช่วยข้าลงไปที
มย็อง ช่วยด้วย...ท่านพี่
- ไหน ๆ - นู่น ทางขวามือ
ไม่ใช่ขวานั้น ทางนี้สิ
ก็ขวามือข้าอยู่นี่ ปัดโธ่
มย็อง ช่วยหน่อย อาของเจ้ามันไม่ได้เรื่อง
เสียเวลาเปล่า ข้าไปขุดหาสมุนไพรดีกว่า
มานี่เดี๋ยวนี้
จะหนีไปดื้อๆ รึ
พ่ออะ
- บอกให้ลงมา - พอแล้วน่า
เป็นสหายกันมา 10 ปี ซ้ายขวายังไม่ตรงกันเลย
อ้าวๆ
พ่อ ปลาตัวใหญ่เท่าแขนข้าเลย
- ไหนๆ - นั่นไง ตรงนั้น
นั่นแหละ
แถวนี้ไม่มีปลาตัวใหญ่หรอก พวกทึ่ม
นางเด็กนี่
โอ๊ย ไม่ได้กินอะไรยังปวดท้องอีก
ทำอะไรของเจ้า
ท้องร้องโครกครากรึเปล่า
ใช่ คลื่นไส้ด้วย
"หยาง" ที่เพิ่มขึ้น กำลังสู้กับ "หยิน" ที่ลดลง
งั้นหรือ
ตำราบอกว่าต้องดื่มยาอุ่นๆ ช่วยบรรเทา
รสชาติกระเดือกไม่ลง
- อย่าให้เหลือสักหยดนะ - ลิ้นข้ารับรสไวด้วย
ข้าวต้มปลาหอมน่ากินนะ
ข้าวต้มหญ้าน่ะสิ
เกลืออยู่ไหน
พ่อ บนภูเขานี่ไม่มีอาหาร เราไปฮันยังกันเถอะ
คิดว่าที่ฮันยัง มีของกินลอยลงมาจากฟ้าหรือ
อย่างน้อยที่นี่ก็มีสมุนไพร ผลหมากรากไม้
ปลาสดๆ ด้วย
ปลาเยอะตายละ
ไปขุดหัวไชเท้าในแปลงมาซิ
เร็วเข้า
ดื่มให้หมด
อย่าขยับ
มาด้อมๆ มองๆ บ้านข้าทำไม
บอกว่าอย่าขยับ
เจ้าเป็นใคร มาทำไม
ข้ามาพบนายท่านของบ้านนี้
นายท่านรึ ที่นี่ไม่มีนายท่านหรอก
อดีตหัวหน้าราชองครักษ์ล่ะ
ราชองครักษ์ คืออะไรกัน
ผู้ถูกคัดเลือกมาคุ้มกันองค์กษัตริย์
กลุ่มผู้กล้า ยอดฝีมือแห่งโชซ็อน
โกหก ที่นี่ไม่มีคนแบบนั้น
เจ้ามาทำไมกันแน่
ทำอะไร
เอะอะทำไมกัน
ท่านขุนพล
ข้าเป็นบัณฑิต รับใช้องค์กษัตริย์
ร้อน
วันนี้โชคไม่เข้าข้างเลย
พ่อเคยเป็นขุนพลจริงรึ
ข้าก็เป็น
ยิ่งเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่
เขาต่อสู้ได้ ไม่เป็นสองรองใคร
- มีข้านี่แหละสูสี - เลิกโกหกเสียที
2 คนนี้ ล่ากระต่ายยังไม่เป็น
ถูกแล้ว เรามันแค่พรานป่าหาเช้ากินค่ำ
เจ้ากลับไปเถอะ
ฝ... ฝ่า...
เด็กคนนั้นเองหรือ
เจ้ายังขุ่นเคืองข้าอยู่หรือไร
พระองค์ส่งข้าไปอำพรางเรื่องนี้ ทรงประสงค์เช่นนี้จริงหรือ ฝ่าบาท
ข้า...
บังอาจจาบจ้วง พระองค์ท่านได้อย่างไร
ไอ้กบฏ
ฝ่าบาท เด็กคนนี้อาจติดโรคระบาด
- เราต้องกำจัดมันเดี๋ยวนี้ - โปรดรับสั่ง
โรคนี้ว่ากันว่า เพียงอยู่ใกล้ก็ติดได้
แต่ดูเถิด
ข้าช่วยเด็กคนนี้จากหุบเหว จนอุ้มมาถึงนี่ ข้ายังปกติดี
เจ้ากรมกลาโหม ท่านทำให้ แผ่นดินต้องนองเลือด
นี่คือแผนขับไล่ขุนนาง ผู้จงรักภักดีใช่หรือไม่
หุบปาก
นายกองจิน จับชายผู้นี้ แล้วฆ่าเด็กนี่ซะ
ช้าก่อน
ฝ่าบาท ยุนกย็อม อุทิศตน ปกป้องราชบัลลังก์
กรุณาไว้ชีวิตเขาสักครั้ง
เจ้าไปซะ
อย่ากลับมาเหยียบที่นี่อีก
ฝ่าบาท ไม่ได้นะ
สักวันมันจะก่อการกบฏ เพื่อแก้แค้น
ดาบเล่มนี้ย่อมไร้ประโยชน์ หากไม่อาจปกป้อง ชีวิตเด็กคนเดียว
ข้ากับเจ้ากรมอาญา วางแผนกวาดล้างขุนนางกังฉิน
แต่พวกนั้นแก้ลำ ด้วยเรื่องโรคระบาด
ใช้มันก่อความสับสนวุ่นวาย
ข้ามืดมน อับจนหนทาง และพูดอะไรไม่ได้
หากท่านยังอยู่ ท่านก็ต้องตาย
ข้าไม่อาจเสียท่านไปอีกคน
คราวนี้พวกมันใช้เรื่องอสูร มาโค่นล้มข้า
ข้าอยากทำเพื่อปวงชน ไม่ใช่หุ่นเชิดของพวกมัน
ดาบเล่มนี้
ท่านรับกลับคืนไปเถอะ
พี่ ทำอะไรน่ะ
ไปฮันยังกัน
หา
ฮันยัง ท่านอา รีบไปเตรียมของเร็วเข้า
เดี๋ยวๆ
พี่จะบ้ารึ มันเสี่ยงอันตรายเกินไป
ข้ารู้ ตอนศึกซัมโพ ท่านรับลูกธนูแทนข้า
ข้าเป็นหนี้ชีวิตท่านก็จริง...
ลูกธนูนั่นมันบังเอิญ ข้าหันผิดข้าง
โธ่เอ๊ย
ทำไมข้าต้องมีท่านเป็นลูกพี่ด้วย ซวยชะมัด
ข้าก็จงรักภักดีอะไรนักหนา
ท่านพ่อ ท่านอา รอข้าด้วย
- พ่อ - เซ็งๆ
รอด้วย
รอข้าด้วย
ท่านอา
- บ้าพอกัน - พ่อ
ท่านอสูรแห่งภูเขาอินวังซัน โปรดจงคลายความพิโรธ
ละเว้นเราด้วยเถิด
ฝนตกหนักแล้ว หยุดพักจัดข้าวของก่อน
แย่แล้วสิ
ว่ากันว่าฝนตกแบบนี้ อสูรโผล่มาแน่
ฮันเห็นกับตา
อสูรฉีกร่างเสือจนแหลกเหลว
พอที
ได้ยินรึเปล่า
พวกโง่เง่า อสูรอะไรกัน
กลัวนัก คราวหน้าก็ไม่ต้องมา
ดูแลสินค้าด้วย
เอาผ้าคลุมไว้
นี่น่ะหรือ ฮันยัง
มีเด็กตายด้วย ทำไมพระนครกลายเป็นแบบนี้
อะไรกันนี่
มีแต่น้ำ เห็นข้าโง่นักหรือ
อุ๊ย งามแต๊ๆ
ไปติดถ้ำมาหรือไง
หาที่ไหนดีกว่านี้ไม่ได้แล้ว
ท่านขุนพล ขอบคุณที่เดินทางมา
ขออภัยที่รบกวนเวลาพัก แต่เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
ขอกินก่อนก็ยังดี
บ้าจริง
น้องจ๊ะ เดี๋ยวอุ่นให้ด้วย ไปไม่นานหรอก
ล่อซะเละเลย
แม่หมอมาด้วยสินะ ก็ภูเขานี้มีแต่ผีสาง
- เดี๋ยวก่อน - มย็อง
อย่าจับสิ เป็นสาวเป็นนาง
แล้วท่านเป็นบุรุษประสาอะไร
ไม่ทำงานก็เปลืองข้าวสุก
คราวก่อนเป็นพวกขุดหาสมุนไพร คราวนี้พวกล่ารางวัลนำจับอสูร
ตายกันหมด เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ
เราขึงเชือกกั้นบริเวณเกิดเหตุแล้ว แต่ก็...
คราวนี้แม่หมออีก
ใครเป็นคนมาพบ
เจ้าเห็นสิ่งใดหรือไม่
เห็นอะไร
ข้าเห็น อสูร
พ่อ มาดูนี่
มีคนใช้ดาบตัดเชือก
ข้าจะไปสืบเพิ่ม เจ้าลองหาว่า มีใครเห็นเหตุการณ์อีก
ได้
ข้ารออยู่นี่นะ
ตามเด็กนั่นมาทำไม
ตอนนางพูดถึงอสูร ข้าไม่รู้สึกว่านางกลัว
แต่ข้ารู้สึก
ใครน่ะ
เจ้าตามมันไป เร็วเข้า
หา
ทำอะไรน่ะ
หยุดเดี๋ยวนี้
หยุด
โธ่เอ๊ย
เด็กๆ
มากินเร็ว
อย่าแย่งกัน
เอาไป
เจ้าเห็นอสูรจริงหรือ
ข้าถามว่า เจ้าเห็นอสูรจริงหรือ
เหตุใดจึงโป้ปด
เขารับปากจะให้ของกิน ถ้าข้าพูดเช่นนั้น
ชายผู้นั้นเป็นใคร
ข้าก็ไม่รู้
เจ้าโกหกเพราะหิวโหยงั้นหรือ
ข้าไม่ได้เห็น แต่อสูรมีจริง
ข้าไม่มีงานทำ เพราะตลาดถูกทิ้งร้าง
ไม่มีของกิน เพราะขึ้นเขาก็ไม่ได้
ไม่มีคนอื่นเห็นเหตุการณ์
แล้วศพอื่นๆ ล่ะ ได้ตรวจดูรึยัง
สภาพเดียวกับแม่หมอ
มีรอยเชือกรัดข้อมือข้อเท้า เหมือนแม่หมอเลย
ชายผู้นั้นเป็นใคร
แหม...
ข้าเกือบจับได้แล้ว แต่มันขี่ม้าหนีไปก่อน
อสูร
ช่วยด้วย
อสูร
เจ้าเจออสูรรึ
ตายแน่ ตายกันหมด
อสูร
อย่าสิ มย็อง
เขาตายแล้ว
ลองดูว่ามีศพอื่น เป็นแบบนี้ไหม
ได้ ข้าดูให้เอง
- ข้าจะไปกับท่านบัณฑิต - คิดอะไรโง่ๆ
ข้าเก่งเรื่องดูศพ
ล่อซะเละอีกแล้ว
อาวุธอะไร ทำให้แผลเหวอะหวะเพียงนี้
หรือว่าเป็นรอยกรงเล็บ มีตุ่มหนองด้วย
กลิ่นแปลกๆ
เมือกอะไรนี่
ตาเถร
ขึ้นไปอยู่บนนั้นได้ยังไง
ไม่กลัวศพเลย เจ้าช่างใจกล้า
ท่านโตมา คงไม่เคยลำบาก
มือขาวจั๊วะเลย
เจ้ารอบรู้วิชาแพทย์ด้วย
อยู่บนเขามันน่าเบื่อ ข้าอ่านหนังสือจนเปื่อยหมด
ข้าใฝ่ฝันอยากเป็นหมอ ในฮเยมินซอนี่ละ
ท่านบัณฑิต ไปจับหนูกัน
หนูหรือ
พวกนี้คือเหยื่ออสูร
อำมหิตยิ่งนัก ว่ากันว่าต้องเป็นฝีมืออสูร
ท่านคิดเห็นเช่นไร
ข้าว่า นี่เป็นฝีมือมนุษย์
แผลคล้ายรอยอุ้งเล็บเหยี่ยว หรือที่เรียกว่า เกาทัณฑ์กรรแสง
เราตรวจดูศพทั้งหมด
แม้ขาดเป็นท่อนๆ แต่ทุกส่วนไม่บุบสลาย
แสดงว่าคนเหล่านี้ ถูกฆ่าหั่นศพ อย่างโหดเหี้ยมงั้นหรือ
ไม่ใช่ทุกคน
อะไรนะ
พ่อค้าเร่ผู้นี้ พูดก่อนตายว่าเขาเจออสูร
อย่างที่เห็น สภาพศพนี้แปลกประหลาดมาก
เราพบพ่อค้าเร่เพียง 2 คน ที่เหลือหายตัวไป
แปลว่าอสูรมีจริงอย่างนั้นรึ
เราใช้เข็มฉีดเลือดของพ่อค้าเร่ให้มัน
ชั่วโมงเดียวมันก็เป็นตุ่มหนอง และตายภายในครึ่งวัน
ร้ายแรงกว่าโรคระบาดใดๆ ที่เคยมี
อสูรเป็นตัวแพร่โรคระบาดงั้นหรือ
ไม่หรอก นี่ล้วนเป็นแผนโค่นบัลลังก์ข้า
อสูรไม่มีจริง
ผิดแล้ว อสูรมีจริง
มันมีจริงในความคิดของชาวบ้าน ผู้หวาดกลัวและสิ้นหวัง
เราต้องสืบหาความจริง เพื่อให้ชาวบ้านเลิกตื่นกลัว
ข้าอยากเรียกไพร่พลจากแถบทางใต้
มาค้นหาตัวอสูร
พวกท่านคิดเห็นเช่นไร
กำลังพลเหล่านั้น มีไว้ต้านโจรสลัดญี่ปุ่น
เราจะยิ่งเผชิญภยันตรายใหญ่หลวง
หากระดมกำลังพลมาทั้งหมด ชาวบ้านจะยิ่งหวาดกลัว
ข้ากำลังเร่งหาทางระงับความกลัวนั้น
จะให้นิ่งเฉยอยู่หรือไรกัน
เคลื่อนกำลังพลจากต่างเมือง ย่อมใช้เวลานาน
ข้าเสนอให้ใช้หน่วยพยัคฆา ซึ่งอยู่ใกล้ มาค้นหาบนภูเขาอินวังซัน
หน่วยนี้ชำนาญการล่าเสือเป็นทุนเดิม ไม่ต้องฝึกเพิ่มเติมอีก
นั่นมันกองกำลัง ของมหาเสนาบดี
- มีกี่คน - รวมที่เพิ่งเกณฑ์ใหม่ ก็ 700 นาย
แต่หน่วยพยัคฆา ไม่อยู่ใต้อำนาจฝ่ายกลาโหม
จะยกพลเข้าพระนครไม่ได้
ข้าเห็นด้วยกับมหาเสนาบดี
จงนำหน่วยพยัคฆา มาค้นภูเขาอินวังซัน
ข้อแม้คือ...
ห้ามเกิน 100 นาย
ฝ่าบาท กว่าจะพร้อมค้นหา คงใช้เวลา 4 วัน...
ให้ผู้บัญชาการค้นหาเข้ามา
ภารกิจนี้ใหญ่หลวง ทหารร้อยนายจะพอหรือ
มากกว่านั้นกลับไม่เป็นผลดี
ข้าว่าเราเกณฑ์ชาวบ้าน มาช่วยอีกแรง ดีหรือไม่
นี่เป็นฤดูเพาะปลูก ชาวบ้านอาจลุกฮือต่อต้าน
ก็ถูกของท่าน
แต่ถ้ามีอาสาสมัครมาร่วม จะช่วยแก้ข่าวลือได้ด้วย
ย่อมได้
แต่อย่าให้กระทบ ความเป็นอยู่ของชาวบ้าน
มีพระราชโองการ จงคุกเข่า
เหตุประหลาดบนภูเขาอินวังซัน สั่นคลอนความสงบสุขของแผ่นดิน
จงตั้งหน่วยค้นหา...
อย่าเอาไป ข้าขอร้อง
เรามีแค่นี้จนถึงฤดูเก็บเกี่ยว แล้วเราจะอยู่กันยังไง
ยกให้เขาไปเถอะ
ถ้าติดโรคร้ายจากอสูร ยังไงเราก็ตายกันหมด
ไม่มีเงินก็เข้าร่วมหน่วยค้นหา มัวคร่ำครวญทำไมนักหนา
- มานี่ - อย่า
ปล่อยเขานะ
ฆ่าข้าเลยดีกว่า
ตายที่นี่หรือบนนั้น มันต่างกันตรงไหน
"ประกาศจัดตั้งหน่วยล่าอสูร"
เราต้องจับอสูร ด้วยคนพวกนี้หรือ
เด็กๆ มาทำไมกัน
นี่
พวกเจ้ามาทำไม
- ข้าเป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน - เราไม่มีพืชผลให้
พวกนั้นเรียกเอาพืชผลรึ
เอาข้าวปั้นมาซิ... พวกเจ้ากลับบ้านไป
กินแล้วกลับไปนะ
กลับไปช่วยทำไร่ทำนาเลย
ท่านลุงก็ กลับบ้านไปเถอะ
ท่านขุนพล ข้าเลี้ยงสัตว์มามากมาย
ขึ้นเขามันลำบากนะ ท่านแน่ใจหรือ
ข้าไม่เป็นตัวถ่วงแน่
โลกนี้ไม่ยุติธรรมเลย
เอ๊ะ
ทำไมนางมาอยู่นี่
ข้าเห็นนะ
- ข้าเห็นแล้ว มย็อง - ท่านอา เงียบสิ
เจ้ามาทำไมกัน
พ่อ
นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ กลับบ้านไปเลย
ไม่ต้องห่วงน่า ข้าสู้เก่งกว่าไอ้แหย 2 คนนี้อีก
ไปเอาที่คลุมผมมาจากไหน
- จากบ้านท่านบัณฑิต - หา
ข้าเปล่า นางคง...
- เดี๋ยว ทำไมต้องหน้าแดง - ข้าหรือ
- กลับบ้านไปเลย - หลีกทางให้ท่านมหาเสนาบดี
เจ้ายังไม่ตายอีก
อย่างกับแมลงโสโครก ที่ไม่ยอมตาย
รีบๆ เข้าล่ะ
เราเกณฑ์คนมาทั้งเมือง หากทำไม่สำเร็จ..
ไพร่ฟ้าจะสิ้นศรัทธาในกษัตริย์
คราวนี้เจ้าไม่มีทางหนีแล้ว
เริ่มค้นหาได้
รีบเดิน
ถ้าเจอรอยกรงเล็บหรือเมือก ให้รีบมาบอก
ตาเฒ่า
เร็วเข้า เดี๋ยวโดนอสูรจับกินหรอก
ใกล้ค่ำแล้ว
วันนี้พอก่อนนะ ทุกคนเหนื่อยล้าเต็มที
หาต่อดีกว่า ว่ากันว่าอสูร โผล่มาตอนกลางคืน
แถวนี้ไม่มีหรอก ให้หาอะไรอีก
พอก่อนเถอะ
- กลัวหรือไง - เปล่านะ
ขี้ขลาดตาขาวเหมือนเดิม
งั้นหาต่อก็ได้ เอาเลย
แต่แปลกนะ มาถึงนี่ยังไม่เจอกวางสักตัว
เราจะหาต่อ
ข้าว่าแบ่งกลุ่มกันดีกว่า
ข้าไปทางนี้ เจ้าไปทางนั้น
ถ้าเจออสูร ข้าจะยิงพลุขึ้นฟ้า
ข้าเพียงกลัวว่า บางคนจะไม่รอดชีวิตกลับมา
หากพิสูจน์ได้ว่า เรื่องอสูรเป็นเพียงข่าวลือ
ข้าจะเร่งสะสาง ทุกเรื่องที่คั่งค้าง
เพื่อคืนความสุขสงบแก่แผ่นดิน
พระองค์ยังคิดว่าข้า กุเรื่องอสูรขึ้นมาหรือ
ใครจะทายใจท่านถูกเล่า
ข้าเชื่อเพียงคนที่ไปค้นหา
เป็นบ้าไปแล้วหรือไง
ตาเฒ่า
อะไรนี่ ข้าเห็นผีรึ เขาหายไปไหนแล้ว
อะไรเนี่ย
พ่อ
ข้าเคยมาที่นี่ใช่ไหม
ท่านขุนพล
มาดูนี่เถอะ
ข้าไม่เคยเห็น รอยอุ้งเท้าใหญ่เพียงนี้
รอยเท้าตรงมายังปากเหวนี่ทั้งนั้น
ข้าจะลงไปดู เอาเชือกมา
ได้
พวกเขามีอาวุธ ทำไมต้องให้เรานำหน้า
เร่งเข้า
ฆ่าพวกมันให้หมด เอาเลย
ลงมือ
อะไรกัน เรามาจับอสูรไม่ใช่หรือ
พวกสารเลว ข้านึกแล้วว่าไม่ชอบมาพากล
ระวังด้วย
พวกเจ้าไปที่จวนมหาเสนาบดี
ทราบ
ยิงพลุเลย
อสูร... อสูรมา
พ่อ
รีบดึง
- พ่อ - ท่านพี่
จับเชือกไว้
ปีนขึ้นมาเร็ว
พ่อ
ใช้ได้นี่
มย็อง เป็นไงบ้าง บาดเจ็บรึเปล่า
- ปลอดภัยดี - เราต้านไว้เอง
เจ้ากับมย็องไปเตือนพระองค์ท่าน เร็วเข้า
ได้
ก็ดีเหมือนกัน
จะได้สั่งสอนไอ้จินยงสักที
หมดแรงเลย
ปวดเอวด้วย
ซ็องฮัน เป็นไงบ้าง
ไอ้จินยงนี่เอง
หลบอยู่หลังเขา เหมือนเดิมก็ดีแล้ว
รนหาที่เองแท้ๆ
พ่อ
- มย็อง - พ่อ
มย็อง
อสูรไม่มีอยู่จริงหรอก
มันเป็นแผนของท่านมหาเสนาบดี ที่จะเคลื่อนทัพเข้าเมือง
อย่าฆ่าข้าเลย
เจ้าขัดพระราชโองการ
เข่นฆ่าประชาชนผู้บริสุทธิ์ เจ้าต้องชดใช้
ยังเชื่อมั่นในประชาชนอีกหรือ
พวกมันก็เชื่อ อย่างที่อยากเชื่อ
ลืมเรื่องโรคระบาด เมื่อ 13 ปีก่อนแล้วรึ
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้ ไอ้สัตว์นรก
จำได้แล้วสินะ ข้าเห็นเจ้าแวบแรกก็รู้
พ่อ
มย็อง
ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยมือของข้าเอง คอยดู
นี่ เจ้า
นี่ เจ้าตื่นสิ
ฟื้นสิ มย็อง
ไม่เป็นไร เจ้าปลอดภัย อยู่นิ่งๆ ก่อน
พี่
ยิงพลุแจ้งท่านมหาเสนาบดีเลย
ว่าอสูรฆ่าหน่วยค้นหา ตายหมดแล้ว
ได้
หน่วยค้นหาตายหมด ถ้าจะให้แนบเนียน...
ผู้บัญชาการค้นหา ก็ต้องตายด้วยสิ
ยิงพลุไปทางพระราชวัง
อสูรมีจริงหรือนี่
อย่านะ อย่า
ยิงมันสิ
ยิงเลย
จัดการมัน เร็วเข้า
หนีก่อนเถอะ
พี่ ข้าไม่ได้ฝันไปใช่ไหม
ไหวไหม ซ็องฮัน
ไม่ได้ฝัน
มย็องล่ะ... รีบไปกัน
ช่วยข้าด้วย
มย็อง
ลูกอยู่ไหน
มย็อง
ฟื้นสิ มย็อง
ฟื้นเถอะนะ
มย็อง
อ้าว พ่อ
ใช่ พ่อเอง เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง
ข้ายังไหว
ค่อยยังชั่ว ดีเหลือเกิน
เมื่อกี้มัน... อสูรจริงหรือ
ตัวอะไรก็ช่าง ตอนนี้เราไม่มีทางสู้มันได้
พ่อ ศพพวกนี้มีตุ่มหนอง เหมือนพ่อค้าเร่เลย
มีอีกนะ ศพเกลื่อน
ข้าว่า เราอยู่ในรังอสูร
เราต้องไปเตือนพระองค์ท่าน
จะปล่อยให้อสูรไปถึงเมืองไม่ได้
เร็วเข้า
ใครน่ะ...พี่
- ตาเฒ่านี่เอง - อสูรกำลังลงมา
เอาเมือกทาตัว แล้วจะไม่ติดเชื้อ
เมือก ทาเดี๋ยวนี้
กลบกลิ่นมนุษย์ ไม่ให้มันได้กลิ่น
ไปแอบตรงเชิงผา
เงียบไว้ สายตามันไม่ดีแต่หูไวสุดขีด
หนี
วิ่งเลย
หนี เร็วเข้า
ทางนี้
เร็ว
พ่อ
- พ่อ - พี่ ทางนี้
ไม่นะ ไม่เอา
อสูรมีตัวตนจริง ข้าเห็นกับตา
สัตว์ประหลาดยักษ์มีอยู่จริง
พูดบ้าๆ น่า ข้ากุเรื่องเหลวไหลนั่นเอง
มันไม่ใช่เรื่องเหลวไหล ข้าเห็นเต็ม 2 ตา
มีก็มีไป ข้าไม่ครั่นคร้าม
เราจะใช้มันทำให้ชาวบ้าน ยิ่งหวาดกลัว
ความกลัวเงียบๆ จะทำให้ผู้คนเงียบเฉย
เราต้องกระพือความกลัว ให้กลายเป็นความโกรธ แล้วโกรธใครล่ะ
ความโกรธนั้นจะช่วยให้ เป้าหมายของเรา เป็นเรื่องชอบธรรม
หน่วยพยัคฆาจงฟัง
มุ่งหน้าไปเผาเมืองให้ราบ
มันเสี่ยงมากนะ
อสูร
อสูรจะโค่นราชบัลลังก์
อสูรมีจริง...
นี่มันทหารที่ไปจับอสูร
ตายกันหมด
หน่วยค้นหาตายหมดรึ เกิดอะไรขึ้น
ช่วยด้วย
ช่วยที
ทุกคน
ถอยไป
อสูรมันแพร่โรคระบาด
เรื่องจริงน่ะสิ อสูรแพร่โรคระบาด
กษัตริย์ไม่ทำอะไรบ้างหรือไง
เราจะตายกันหมด เหมือนสมัยนั้นเลย
พอเกิดโรคระบาด กษัตริย์ ก็สั่งฆ่าล้างบาง
ปลอดภัยใช่ไหม ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้ว
ไปที่หน้าพระราชวังเถอะ อยู่ใกล้พระองค์ท่าน ย่อมปลอดภัยกว่า
ไปพระราชวัง
ไปกันเลย
อยู่เฉยไม่ได้แล้ว
เห็นว่าพวกเขา เผาป่าเพื่อฆ่าอสูร
ต่อให้อสูรมีจริง เราก็เผาทั้งเมือง เพื่อกำจัดมันไม่ได้นะ
ส่งกองกำลังรักษาพระนครไปดับไฟ
ไฟลามถึงหมู่บ้านรอบๆ พวกเขาคงดับไม่ไหว
ตามตัวทหารพระราชวังนอกราชการ ไปช่วยอีกแรงหนึ่ง
ได้พ่ะย่ะค่ะ
ขุนนางอำมาตย์อยู่ไหนหมด
กำลังมาพ่ะย่ะค่ะ
ทุกคนปลอดภัยไหม
นี่เรามาไกลแค่ไหน
นี่มันทางระบายน้ำใต้พระราชวัง
ทางระบายน้ำหรือ
พระราชวังมีทางระบายน้ำใต้ดิน
ทะลุไปถึงบึงน้ำในวังเลย
ตาเฒ่า
เจ้ารู้เรื่องนี้ดีใช่ไหม
นี่เราอยู่ที่ไหน
ท่านลุง
ถ้ารู้อะไรก็บอกมาเถอะ ขอร้องละ
ที่นี่คือ...
พระตำหนักโชจุน
ตำหนักโชจุนรึ
ย็อนซัน กษัตริย์องค์ก่อน หลงใหลสิงสาราสัตว์
พระองค์สร้างกรงพวกนี้ แล้วเรียกที่นี่ว่า พระตำหนักโชจุน
ทรงนำสัตว์ดุร้าย มาจากต่างถิ่น ทั้งจีน และกระทั่งดินแดนตะวันตก
ห้องในสุด ก็ขังสัตว์หายากที่สุด
ซึ่งผสมข้ามหลากสายพันธุ์
ข้าทำหน้าที่ ให้อาหารสัตว์เหล่านี้
ข้าได้พบอสูรตนนั้น ครั้งแรกที่นี่
ข้าเรียกมันว่าปิ๊งปิ๊ง เพราะตามันเป็นประกาย
วันที่กษัติรย์ย็อนซันถูกยึดอำนาจ ฝ่ายตรงข้ามบุกเข้ามาในตำหนักโชจุน
ย็อนซันมันเสียสติ เป็นกษัตริย์ กลับหมกมุ่นเรื่องวิปริต
รอช้าอยู่ไย
สัตว์เหล่านี้ถูกใช้ขู่ขวัญ ขุนนางอำมาตย์ผู้จงรักภักดี
กำจัดมันซะ ฆ่ามันให้หมด
เจ้าปิ๊งปิ๊งกินศพ ที่ติดเชื้อระบาด จนมันกลายพันธุ์เป็นอสูร
มนุษย์เราทำให้มันเป็นแบบนั้นแท้ๆ
มันมาแล้ว หนีเร็ว
- ทางออกอยู่ไหน - ขึ้นบันไดไป
ฝั่งนู้น
พี่ ทางนี้
เร็วเข้า
ปิ๊งปิ๊ง
เจ้าจำข้าได้ด้วย
ข้าเลี้ยงเจ้ามา ตามมาสิ
ตอนนั้นเจ้ายังเด็ก นี่โตขึ้นเยอะนะ
เจ้าเกิดที่นี่
ทางนี้
ทางไหน
ตาเฒ่า
หลีกทางให้ท่านมหาเสนาบดี
หน่วยพยัคฆาจงฟัง
เก็บศพที่ติดโรคระบาด
เอาไปเผาให้หมด เชื้อจะได้ไม่แพร่ออกไป
แบ่งเสบียงให้ชาวบ้านผู้หิวโหย
และดูแลคนเจ็บด้วย
- ขอบพระคุณ - ขอบคุณท่านมาก
บัดนี้กษัติรย์ไม่มีพรรคพวก อยู่ในเมืองแล้ว
ท่านมหาเสนาบดี ช่างปราดเปรื่อง
มย็อง
หวุดหวิด นึกว่าไม่รอดแล้วเชียว
มย็อง เป็นไงบ้าง
นี่มัน...
พระที่นั่งคึนจอง
ตำหนักโชจุนอยู่ติดกับ...
งั้นอสูรก็อยู่ข้างใต้นี่เลยสิ
เร็วเข้า ต้องรีบแล้ว
พี่
ฝ่าบาท ผู้บัญชาการค้นหามาเข้าเฝ้า
ให้เข้ามาได้
พวกท่านลำบากมากแล้ว ตามข้ามาเถอะ
ว่าอย่างไรนะ อสูรอยู่ข้างใต้นี่รึ
กษัตริย์ย็อนซันสร้างตำหนักโชจุน เอาไว้ใช้เพาะสัตว์กลายพันธุ์
อสูรเกิดขึ้นที่นั่น
อสูรแพร่เชื้อระบาด ที่อาจทำลายล้างเมืองนี้
สถานการณ์คับขัน เราต้องระดมกำลัง มาสู้กับอสูร
ข้างนอกมีใครอยู่บ้าง
มีใครอยู่บ้าง
ราชองครักษ์รายงานตัวเดี๋ยวนี้
ฝ่าบาท
คนทรยศ จงคุกเข่าสารภาพผิด
เผยธาตุแท้จนได้ ไอ้กบฏ
พระองค์คิดหรือว่า ชาวบ้านหวาดกลัวอสูร
กษัตริย์ผู้ไม่อาจช่วย บรรเทาความยากแค้น
กษัตริย์ผู้ไม่เคยฟัง เสียงวิงวอนของไพร่ฟ้า
สำหรับพวกเขา พระองค์คืออสูรร้ายตัวจริง
อีเปรตนี่
ฆ่าราชองครักษ์ในวังให้หมด
ไอ้กบฏ ช่างบังอาจคิดยึดราชบัลลังก์
เจ้าทำภารกิจไม่สำเร็จ แต่ยังแบกหน้ากลับมา
เจ้าเผาบ้านเผาเมือง และปลุกปั่นให้ผู้คนตื่นตระหนก
เจ้าปล่อยให้โรคระบาดลุกลามไปทั่ว
แล้วยังหนุนหลังกษัตริย์ ผู้อ่อนปวกเปียก และเห็นแก่ตัว
นั่น...
คือความผิดที่เจ้าก่อไว้
ตัดหัวคนทรยศเดี๋ยวนี้ จัดการเลย
ฝ่าบาทลุกขึ้นเร็ว
อยู่นิ่งๆ ไว้ ฝ่าบาท
ฆ่ามัน
โอ๊ย คันคะเยอ
ติดโรคระบาดจากอสูรแน่เลย
ข้าก็คัน
- ท่านอา - มย็อง
ไม่นะ เจ้าอย่าเป็นไปอีกคน
มย็อง
อย่ามารยา
เขาตัดทิ้งทั้งยวงแล้ว
อย่า
ท่านอา
ไม่นะ
ไม่เป็นไร ไม่โดน
หวิดเป็นขันทีแล้วไหมล่ะ
เจ้าต่อสู้เป็นด้วย
ลูกสาวยอดนักรบแห่งโชซ็อนทั้งคน แค่นี้สบายมาก
พวกมันตายหมดแล้ว ไปกันเถอะ
สังหารกษัตริย์
ฆ่ามัน ไม่งั้นเราตาย
ยิงธนูเพลิง
จัดกระบวนใหม่ แล้วยิงธนูเพลิง
พวกเจ้าคือหน่วยพยัคฆา
จงอย่ากลัว มันเป็นเพียงสัตว์เดรัจฉาน
จับมันให้ได้
ท่านขุนพล เราเป็นราชองครักษ์
รีบพาพระองค์ออกไปจากวัง
รอช้าอยู่ไย พาพระองค์ไปสิ
ทางนี้
พ่อ ปลอดภัยดีไหม
- พี่ นั่นมันอสูร - หยุดก่อน
อย่าเพิ่งฆ่ามันตอนนี้
เราจะจับมันไปวิ่งพล่าน ให้คนทั้งเมืองอกสั่นขวัญหนี
แล้วข้าจะลงมือฆ่ามันเอง ก่อนขึ้นครองราชย์
ราชบัลลังก์นั่น
จะตกเป็นของข้า ชิมอุน กษัตริย์ผู้ครองใจปวงชน
- กษัตริย์องค์ใหม่ - ทรงพระเจริญ
หากอสูรหลุดออกไปละก็...
อย่าปล่อยเชือก ตรึงมันไว้
อย่าหนีสิ
- ทำอย่างไรดี - แบบนี้ไม่ไหวแล้ว
อยู่เป็นเหยื่อล่อมันซะ
เราต้องวางกับดัก
ต้องหาที่ปิดล้อม ตรงนี้โล่งเกินไป
ตำหนักโชจุน
เหยื่อล่อล่ะ
ข้าจัดการเอง เจ้าสองคนไปวางระเบิด
มย็อง เจ้ารีบไปปิดประตูวัง
จะปล่อยให้มันออกจากวังไม่ได้
บ้าน่า พ่อคนเดียวจับมันไม่ได้หรอก
มันฆ่าทหารตายเรียบ พ่อคนเดียวไม่ไหวแน่
- ไม่ใช่เขาคนเดียว ข้าก็อยู่ - ข้าด้วย
พวกท่านอยากตายนักรึ
ข้าเป็นชายชาติทหาร
ผู้คนล้มตาย เพราะข้าทำหน้าที่ไม่สำเร็จ
ใครสักคนต้องทำให้ได้
พ่อ
รีบไป
เอาละ เร่งมือเลย
ไปเถอะ
ทุกคนเข้าไม่ได้นะ
เราต้องปิดประตู
อย่าเข้าไป เราต้องปิดประตู
อสูรอยู่ข้างใน
นางก็พูดไป อสูรไม่มีจริง
- อสูร - ช่วยปิดประตูที
ปิดประตูเดี๋ยวนี้ จะไม่ทันแล้ว
ถ้ามันออกมา เราตายหมดแน่
ไม่เห็นหรือ
ทหารยังหนีเลย เราจะทำอะไรได้
ในนั้นยังมีคนสู้กับอสูรอยู่ ช่วยข้าทีเถอะ
ขอร้อง
พวกเจ้าทำอะไรกัน ในนั้นยังมีคนสู้อยู่
ออกมา ถอยไป
หยุดนะ
หยุดเดี๋ยวนี้
ใครใช้ให้ปิดประตู
ยามบ้านเมืองวิกฤต
ปวงประชาต้องร่วมใจกัน ปกป้องผืนแผ่นดิน
หลีกไป
ไอ้คนต่ำช้า
ฟังนะ ชายผู้นี้...
สั่งฆ่าหน่วยค้นหา และนำเภทภัยมาสู่ผู้บริสุทธิ์
เจ้าเป็นคนส่งเราไปตายงั้นรึ
เจ้าใช่ไหมที่เผาบ้านข้า
- เอาผัวข้าคืนมา - ลูกข้าด้วย
เจ้าเผาเมือง แล้วจะเผ่นหนีหรือไง
ฟังไม่รู้เรื่องใช่ไหม
ผู้บริสุทธิ์ต้องล้มตาย คิดจะหนีเอาตัวรอดรึไง
ข้าจะให้ยืมข้าวจากยุ้งฉาง และให้ปลูกพืชผลบนที่ดินของข้า
เร็วเข้า
รีบปิดประตู
เราจะไม่นิ่งเฉยอีกแล้ว
เราต้องปิดประตูเมือง
เดี๋ยว หยุดเดี๋ยวนี้นะ
เปิดก่อน ข้าบอกให้เปิดประตู
เจ้าพวกโง่เง่า
ดูนู่น ข้านำคนมากมายมาสังเวยให้เจ้า
ดีมาก
กินได้ตามใจชอบเลย
อย่านะ เจ้าฆ่าข้าไม่ได้
เจ้าเป็นภาพมายาที่ข้ากุเรื่องขึ้น
เร็วเข้า รีบหนีไป
สายตามันไม่ดี แต่หูไวสุดขีด
ระวังนะ
น่าจะพอแล้วใช่ไหม
ตรงนี้ข้าจัดการเอง เจ้ารีบขึ้นไป
ผูกระเบิดกับเสาทุกต้น เร็วเข้า
อะไรอีกเนี่ย
พวกเจ้าทำเสียแผนหมด
ไม่ทันการแล้ว ท่านวางระเบิดไป
ข้าถ่วงเวลาให้เอง
กำจัดมันเลย รอช้าไม่ได้
ไม่เห็นถ่วงเวลาได้เลย
พ่อ
มย็อง
หนีเร็ว
ช่วยด้วย
ช่วยข้าที
เจ้าบัณฑิต
เป็นไงบ้าง
ซ็องฮันวางระเบิดอยู่
ไปดูแล้วบอกข้าเมื่อพร้อม
ข้าจะล่ออสูรลงไป เร็วเข้า
ข้าไม่ทิ้งท่านไว้คนเดียวหรอก
ไม่ทันการแล้ว เร็วเข้า มย็อง
พ่อ
ข้าสัญญาว่าข้าจะไม่ตาย รีบไปเดี๋ยวนี้
ตายซะเถอะ
ท่านบัณฑิต จำวันแรกที่เราพบกันได้ไหม
ข้าจะลืมครั้งแรกที่พบเจ้า ได้อย่างไรเล่า
มัวจู๋จี๋กันอยู่ได้... เก็บศพไปสิ
พ่อ ระเบิดพร้อมแล้ว
พ่อ
เร็วเข้า
ซ็องฮัน เอาเลย
หนี
รีบหนี เร็วเข้า
ทำไงดี
- ทำอะไรน่ะ - ไปซะ
เปิดสิ พี่
เปิดประตูนะ
รีบไปเดี๋ยวนี้
พี่
นี่คือคำสั่ง
ท่านอา พ่อข้าล่ะ
- ท่านอา - รีบหนีก่อน
พ่ออยู่ไหน
- รีบหนี - ท่านอา
พ่อข้าล่ะ
พ่อ
ท่านอา
พ่อ
พี่
พ่อ
พ่อ ฟื้นสิ
พ่อสัญญาแล้ว ว่าจะไม่ตาย
พ่อฟื้นเดี๋ยวนี้นะ
พอแล้ว
เจ็บนะ
พ่อ
"หลังจากอสูรออกอาละวาด
พระเจ้าจุงจงย้ายจากพระราชวังคย็องบก ไปยังพระราชวังชังด็อก
พระองค์ไม่ได้เสด็จกลับมา จน 3 ปีให้หลัง"
"16 กรกฏาคม ปีที่ 25 ของรัชสมัยพระเจ้าจุงจง"
ไม่ต้องมาก็ได้ ที่ฮเยมินซอคงยุ่งน่าดู
ข้าห่อข้าวปั้น กับยาสมุนไพรให้ด้วย
ข้าเขียนอธิบายวิธีกินยาไว้แล้ว
ขอบใจนะ
กลับไปได้แล้ว ไปเถอะ
ท่านไม่ต้องห่วง
ข้าจะดูแลนางเป็นอย่างดี
ข้าห่วงเจ้ามากกว่า
ไปได้แล้ว
พ่อไปก่อนเถอะ
ได้
ถ้าท่านอยู่ต่อ ก็ได้เป็นหัวหน้าราชองครักษ์แน่
จะกลับไปทำไมกัน
ข้าอยากกลับบ้าน แค่นั้นไม่พอหรือ
แต่ถามจริง ท่านรอดจากระเบิดมาได้ยังไง
บอกแล้ว เราไม่ตายง่ายๆ หรอก
[THAI]