‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ครับ มันแย่มาก ไม่ขอแก้ตัว
‪ไม่ครับ เราไม่ได้พยายามเลี้ยงลูกให้เป็นแบบนั้น
‪สัญญาเลยว่าเรื่องนี้ต้องมีคนโดนลงโทษ
‪ขอบคุณ
‪มีใครอยากเดาไหมว่าเมื่อกี้ใครโทรมา
‪สุสานเหรอคะ
‪เดาอีกที
‪ประธานาธิบดีอิสราเอลเหรอ
‪โทรผิดหรือเปล่า
‪คำตอบคือแม่ของเด็กอายุเก้าขวบ
‪ที่อยากรู้ว่าทำไมหน้าฉันถึงมีกระปู๋ใหญ่ยักษ์อยู่
‪ให้ตาย พลาดเรื่องเด็ดชวนฮาไปซะได้
‪พวกเขาซั่มกันในห้องทำงานของพ่อ
‪กระปู๋
‪หุบปากเดี๋ยวนี้นะ
‪- ขอโทษครับแม่ ‪- โอเค
‪อะไรวะนั่น
‪ทำไมถึงกลัวแม่
‪ฉันต่างหากคนที่แหกปากบ่นเรื่องหยุมหยิมอยู่ตลอด
‪พวกลูกทั้งสามคนกำลังเลือกเดินทางผิด
‪แต่วันนี้พ่อกับแม่จะสั่งสอนลูกเอง
‪มอรีน เอาตาปีศาจของลูกมาแล้วมากับแม่
‪บิล ฉันจะจัดการแกเอง
‪แล้วใครจะสั่งสอนผมล่ะ หมาเหรอ
‪เหอะ ฝันไปเถอะ
‪ขึ้นรถส่งขนมของฉันมาเลย เราจะไปนรกกัน
‪พ่อ ได้โปรด เขาทำผมขนลุก
‪นายก็ทำฉันขนลุกเหมือนกันนั่นแหละ ‪ไอ้เด็กเปรตผมยาว ขึ้นรถมา
‪นายจะต้องวิ่งเหมือนคนไร้บ้านที่พยายามขึ้นรถไฟ
‪เพราะเบรกรถฉันรั่วหนักกว่าจู๋ฉันอีก
‪ทำไมถึงปล่อยให้ฉันไปนิวออร์ลีนส์วะ ‪แฟรงก์ เมอร์ฟี
‪(หมายเกณฑ์)
‪(เลยกำหนดชำระ)
‪เร็วเข้า คิทแคทของฉัน ‪จะละลายกลายเป็นขี้แมวหมดแล้ว
‪ไปกันเถอะ กัปตันหนังโป๊
‪เราจะไปไหนเหรอคะ
‪แม่จะพาลูกไปโบสถ์
‪คุณพ่อแพทจะคุยกับลูก ‪เรื่องที่ลูกหมกมุ่นกับสิ่งอันตราย
‪อย่างของหลอนๆ และคุณไสย
‪แอสโมเดียส ราชาแห่งเหล่ามาร ช่วยข้า…
‪ไม่เอาปีศาจ
‪(มอรีน)
‪(ซาวิตสกีแอนด์ซัน)
‪- พ่อเห็นด้วยกับเรื่องนี้เหรอคะ ‪- เชื่อแม่เถอะ
‪แต่พ่อบอกว่าโบสถ์ทำพิธีไร้สาระนาน 58 นาที ‪และอีกสองนาทีคือปอกลอก
‪นั่นมันก่อนที่ลูกสาวของเขาจะเริ่มวิ่งเล่นในสุสาน
‪พยายามจะปลุกคนตาย
‪ลูกทำเรื่องไม่ดี
‪และคุณพ่อแพทจะคุยเรื่องนี้กับลูกอย่างจริงจัง
‪เฮ้ นามของพระองค์คือเยซู
‪และเวลาเราฮัดชู่ว
‪เราก็พูดว่าพระเจ้าคุ้มชู
‪มารร้ายจะไม่มาข่มขู่
‪เดอะบีเทิลส์บอกว่าพวกเขายิ่งใหญ่กว่าพระเยซู
‪พระเจ้าเลยส่งโยโกะ โอโนะมาลงทัณฑ์พวกเขา
‪เฮ้ พระเจ้าองค์นี้ทำให้เจ้าจมลงทะเล
‪ทุกคน
‪ขอบคุณที่สละเวลาให้มอรีนนะคะ
‪ไม่มีอะไรที่พ่อรักไปมากกว่า
‪การพูดคุยเรื่องพระผู้เป็นเจ้ากับเด็กๆ
‪เรื่องนั้นกับปลาหมึกทอด
‪แต่แค่ส่วนลำตัวนะ หนวดหยึยๆ ไม่เอา
‪ขอตัวไปนั่งรอก่อนนะคะ
‪ส่วนลูก ตั้งใจฟัง
‪เอาล่ะมอรีน
‪พ่อเสียใจมากตอนแม่เธอเล่าเรื่อง ‪ที่เธอทำที่สุสานเมื่อคืนนี้ให้พ่อฟัง
‪ศาสตร์แม่มดถือเป็นบาป ‪และพวกแม่มดน่ะเลวร้าย
‪พระองค์บอกใบ้เรา
‪ด้วยการทำให้จมูกพวกนางมีหูด ‪และสาปให้พวกนางบินได้
‪เข้าใจไหม
‪มั้งคะ
‪นี่เป็นช่วงเทศกาลคริสต์มาส
‪สิ่งที่เธอควรนึกถึงคือพระกุมารเยซู
‪ผู้จุติลงมาเกิดบนโลกเพื่อช่วยไถ่บาป ‪ให้เราด้วยการสละชีพโดนตรึงกางเขน
‪งั้นคริสต์มาสก็เกี่ยวกับความตายเหรอคะ
‪ไม่ใช่ นั่นมันอีสเตอร์
‪อันที่จริงมันเกี่ยวกับการทรมานและฆาตกรรม
‪เราเลยเติมกระต่ายบันนี่ ‪กับไข่ช็อกโกแลตเพิ่มเข้าไป
‪ให้มันน่ากลัวน้อยลง
‪และเราควรระลึกถึงการเสียสละ ‪บนไม้กางเขนของพระเยซู
‪ด้วยการบริโภคร่างกายและโลหิตของพระองค์ ‪ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์
‪คุณดื่มเลือดเหรอ
‪มันคือไวน์ลดราคาน่ะ
‪ไม่ใช่เลือดของจริง
‪เลือดจริง
‪ก็ไม่เชิง
‪ในทุกพิธีมิสซา ‪คุณบอกว่ามันคือโลหิตของพระคริสต์
‪อุปมาเฉยๆ เหอะ ไอ้งั่ง
‪ไวน์กลายเป็นโลหิตของพระคริสต์ ‪ผ่านการแปรสาร
‪ไม่สมเหตุสมผลเลย
‪มันไม่ควรจะสมเหตุสมผล เพราะมันคือศาสนา
‪เธอต้องเชื่อสิ่งที่บาทหลวงบอก
‪เหมือนตอนที่คุณพ่อบราวน์บอกฉันว่า ‪เขาแค่ช่วยจัดเสื้อคลุมให้ฉันทุกวันอาทิตย์
‪คุณพ่อบราวด์ถูกย้ายไปที่แอลบูเคอร์คีแล้ว
‪เรารู้สึกว่าถ้าเขาไปอยู่รัฐที่มีคนน้อย ‪มันอาจจะช่วยให้เขามีความต้องการน้อยลง
‪เอาล่ะ มอรีน กลับไปคุยเรื่องปาฏิหาริย์ ‪การประสูติของพระเยซูต่อดีกว่า
‪เราจะปล่อยเบลอข้อเท็จจริง ‪ที่ว่ามันไม่ใช่โลหิตพระคริสต์เฉยๆ งี้เลยเหรอ
‪นั่นมันหนึ่งในรากฐานของโบสถ์เราเลยนะ
‪เหมือนที่พระเยซูประสูติ ‪โดยการปฏิสนธินิรมลของมารีย์ชาวมักดาลา
‪หมายถึงพระแม่มารีย์สินะ
‪ผมก็พูดแบบนั้นไง มารีย์ชาวมักดาลา
‪ไม่ใช่ พระมารดาของพระเยซู ‪คือพระนางมารีย์พรหมจารี
‪มารีย์ชาวมักดาลาจะเอากับใคร ‪เมื่อไหร่ก็ได้ ใช่ไหมครับ คุณพ่อ
‪ถ้าไม่นับคำพูดหยาบโลน ก็ใช่
‪แต่แม่พระปฏิสนธินิรมลนั้นเกี่ยวกับ ‪พระแม่มารีย์ประสูติแบบไร้บาป
‪ไม่ใช่การถือกำเนิดของพระเยซูผ่านทางพระจิต
‪ในขณะที่ยังถือพรหมจารี
‪ที่ไหนระบุไว้แบบนั้นกัน
‪เข้าใจง่ายจะตาย
‪พระเจ้าเป็นพระบิดาของเราทุกคน
‪ก็คือพระองค์เป็นพระบิดาของพระแม่มารีย์ ‪และเป็นพระบิดาของพระเยซู
‪และพระเยซูก็เป็นส่วนหนึ่งของตรีเอกภาพ
‪ซึ่งหมายความว่าพระองค์ ‪เป็นทั้งพระผู้เป็นเจ้าและบุตรของพระผู้เป็นเจ้า
‪งั้นพระเยซูมีเซ็กซ์กับตัวเองเหรอ
‪ไม่มีใครผิดประเวณีกันทั้งนั้น
‪พระเจ้าทำให้พระแม่มารีย์ตั้งครรภ์ทางจิตวิญญาณ ‪และพระองค์ก็เป็นพระบิดาของพระนางด้วย
‪และบุตรของพระนาง พระเยซู ก็เป็นพระบิดา ‪ของพระนางและของตัวพระองค์เองด้วย
‪อย่างกับพลอตเรื่อง "ไชน่าทาวน์"
‪ไม่ใช่ "ไชน่าทาวน์" สักหน่อย เรื่องนี้งดงาม
‪เอาเสื้อลง
‪สิ่งสำคัญก็คือ ไม่ว่ามันจะเกิดขึ้นยังไง
‪พระเยซูทรงประสูติเป็น ‪พระผู้ช่วยให้รอดของเราในวันคริสต์มาส
‪หนูอ่านเจอมาว่า ‪ที่จริงพระองค์เกิดเดือนเมษานะคะ
‪- หุบปากซะ ‪- ไม่ใช่
‪เด็กปีศาจ
‪หนูไม่อยากมาที่นี่ด้วยซ้ำ
‪แม่บังคับให้หนูมา
‪แล้วหนูก็แค่คิดว่าถ้าหนูได้คุยกับผีปู่หนู
‪พ่อจะได้มีความสุขและหนูจะได้ ‪ไม่ต้องเป็นเจ้าหญิงร่วมกับใครอีก
‪หนูไม่อยากเป็นมาร์ตี้ อัลเลน
‪โอ๋ๆ มาร์ตี้ก็ไม่อยากเป็นตัวเองหรอกจ้ะ
‪ลูกรัก
‪คุณพ่อแพท เกิดอะไรขึ้นคะ
‪พ่อจะเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
‪โบสถ์คาทอลิกถูกกล่าวหา ‪ว่าเป็นพวกปากว่าตาขยิบอีกแล้วน่ะสิ
‪แต่ไม่มีใครสงสัยเรื่องไปดวงจันทร์
‪เพราะมันเป็นความฝันของแจ็ค และมันอุดมคติ
‪ในขณะที่ไอ้เวรหลังค่อมนั่น
‪กำลังซั่มกะหรี่ทุกคนที่เขาเจอในสระว่ายน้ำ
‪แต่ไม่มีใครตั้งคำถามเรื่องนั้นเลย
‪ไม่มีใครสนหรอก
‪ขอตัวไปเดินเล่นล่ะ
‪หนูรู้สึกดีขึ้นแล้วค่ะแม่ ทีนี้กลับได้หรือยัง
‪แม่ว่าเราคงอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว
‪เร็วเข้า
‪(แชมเปญ แชริออต ‪บริการเติมตู้กด)
‪ไม่เอาปีศาจ
‪ไปกันเถอะ กัปตันหนังโป๊
‪มันเป็นอุบัติเหตุ ผมไม่รู้มันเป็นหนังโป๊
‪แล้วต้องรอให้หมอนั่นมีอะไร ‪กับรูในกำแพงอีกนานแค่ไหน
‪กว่าแกจะตรัสรู้
‪(บิล)
‪ฉันจะไปฉะพวกเพื่อนตำรวจของแกสักหน่อย
‪ที่ทำให้แกทำเรื่องผิดกฎหมาย
‪แกอยู่ในความดูแลของพวกเขา ‪และพวกเขาทำพลาด
‪เมื่อชายชาตรีได้รับมอบหมายงาน ‪เขาต้องทำให้ได้ ไม่งั้นก็สมชาติชาย
‪อะไรวะเนี่ย
‪หนังสือพิมพ์ผมเอง ต้องเอาไปส่งน่ะ หน้าที่ผม
‪บ้าเอ๊ย
‪ฉบับเพิ่มเติม อ่านให้หมดล่ะ
‪"ภาคต่อของหัวหน้าครอบครัว ‪ที่ไม่ได้เคยได้พักผ่อนจากเรื่องเฮงซวย"
‪(บ้านราคาพิเศษ)
‪(กรมตำรวจรัสต์เวล)
‪พ่อ ผมจะให้เงินพ่อ ‪ถ้าพ่อไม่ทำผมขายหน้าต่อหน้าตำรวจ
‪เงินจากไหน จากงานที่ฉันทำให้แกน่ะเหรอ
‪พ่อทำมั่วมาก ส่งตกหล่นไปเป็น 20 หลัง
‪แย่จัง วันนี้พวกเขาอดอ่าน "มาร์มาดุ๊ค" เลย
‪ฉันจะสรุปให้ฟังเลยแล้วกัน
‪มันกระโดดลงอ่างอาบน้ำและทำเละเทะครั้งใหญ่
‪ขอบอกไว้ตรงนี้เลย ‪ถ้าฉันได้จัดการคอลัมน์การ์ตูน
‪ฉันจะเอาหมาเวรนี่ออกตัวแรกเลย
‪มันกับไอ้รู้มากสนูปี้
‪มันคงคิดว่าตัวเองเจ๋งกว่าฉัน ‪เพราะมันได้เป็นนักบิน
‪บ้านหมามันบินไม่ได้หรอกเว้ย ‪ไอ้สมองหมาปัญญาควาย
‪เอาล่ะ เข้าไปได้แล้ว
‪คุณสองคนคือไอ้แคระประสาทกลับ ‪ที่ทำลูกผมเสียคนใช่ไหม
‪เราทุกคนรู้เรื่องหนังโป๊นั่นแล้ว ‪เมียคุณพล่ามถึงมันไม่หยุดเลย
‪ให้ตาย เธอไม่ใช่เมียผม
‪แฟรงก์ ดีใจจังที่คุณมาช่วยฉันอีกแรง
‪ฟิลลิป ปิดหูลูก
‪ลูกชายฉันได้เห็นสิ่งเลวร้าย ‪สิ่งที่มีแค่แอนโทนี่ที่พูดถึง
‪กินจิ๊มิยั่วๆ นั่นซะ
‪เราตกลงกันแล้วว่าจะไม่พูดแบบนั้นนะ ลูกรัก
‪- พี่สาวอยากได้จู๋เบิ้มๆ ‪- เคี้ยวหมากฝรั่งซะ
‪เอาล่ะ ผมว่าเราคุยกันเสร็จแล้วนะ ‪ขอบคุณที่แวะมา และสุขสันต์วันคริสต์มาส
‪เรายังไม่ได้คุยกันเลยต่างหาก
‪ผมฝากฝังให้คุณดูแลลูกผม ‪แต่คุณกลับเอาหนังโป๊ให้เขา
‪ฟิลลิปต่างหากที่ได้หนังไป ผมได้หมวกแมงดา
‪ฉันไม่สน หมวกแมงดาเหรอ
‪- ที่มีรอยกระสุน ‪- ช่างเถอะ
‪ประเด็นคือพวกคุณทำให้เด็กพวกนี้เสียคน ‪คุณจะรับผิดชอบยังไง
‪คุณนั่นแหละจะรับผิดชอบยังไง
‪ผมก็กำลังทำบางอย่างอยู่นี่ไง
‪ผมตะคอกใส่หน้าคุณ ‪เพราะคุณไม่ยอมทำตามหน้าที่
‪หน้าที่ของคุณคือทำให้แน่ใจ ‪ว่าลูกคุณจะเป็นผู้เป็นคนและทำตามกฎหมาย
‪เห็นๆ อยู่ว่าคุณทำพลาด ‪ไม่งั้นเขาคงไม่โดนจับและถูกส่งตัวมาให้เรา
‪คุณเป็นพ่อเขานะ ‪ทำตัวให้มันสมสถานะหน่อยเถอะ
‪ห้ามไปยุ่งกับตำรวจพวกนั้นอีก ห้ามกลับไปที่นั่นอีก
‪โอเค
‪- ทีนี้กลับบ้านได้หรือยัง ‪- ก็กำลังกลับอยู่นี่ไง
‪แล้วทำไมเราถึงขับเลยซอยบ้านตัวเองอีกแล้วล่ะ
‪(คืนก่อน)
‪เรื่องพวกนี้คงจะไม่เกิดขึ้น ‪ถ้าคุณคอยอยู่ดูลูกแทนที่จะไปนั่งเล่นบ้านวิค
‪อะไรในบ้านนี้ ‪ที่ทำให้คุณอยากออกไปข้างนอกขนาดนั้น
‪เพราะบอกตามตรงนะ ซู ผมคิดไม่ออก
‪คุณต่างหากที่หายหัวไป เพื่อขับรถไปทั่วเมือง
‪ตามหาสิ่งที่กุญแจโง่ๆ นั่นจะไขได้
‪มันไม่ใช่กุญแจโง่ๆ
‪มันเป็นวัตถุที่เคลื่อนไหวไม่ได้ ‪ซึ่งบังเอิญมีความหมายกับผมมาก
‪และเผื่อคุณอยากจะเทศนา ผมหาที่ไขมันไม่เจอ
‪- ผมยอมแพ้แล้ว ‪- ดี
‪พรุ่งนี้สิ่งที่จะทำอย่างแรก ‪ผมจะพาบิลไปที่สถานีตำรวจ
‪และสั่งสอนพวกตำรวจนั่น
‪หลังจากนั้นฉันคิดว่า ‪นี่แหละโอกาสที่จะได้คุยเรื่องเพศกับบิล
‪ผมว่ามันไม่จำเป็นนะ
‪แฟรงก์ หนังที่เขาได้ดูวันนี้ ‪อาจจะสร้างบาดแผลให้เขาไปทั้งชีวิต
‪เขาต้องได้รู้ว่าเซ็กส์ไม่ได้เป็นแบบนั้น
‪งั้นเหรอ
‪ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่
‪บอกเขาเหมือนที่เคยบอกเควินไปสิ
‪ใช่ ที่ผมเคยพูดไป…
‪คุณไม่เคยสอนเควินเรื่องเพศเหรอ
‪ผมยุ่งอยู่กับการหาเลี้ยงเขาอยู่ไง ซูซาน
‪ให้ตาย ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
‪มันไม่ยากขนาดนั้นหรอก พ่อคุณพูดกับคุณว่าไงล่ะ
‪ผู้หญิงเป็นปีศาจ อย่าสัมผัสตัวเองเด็ดขาด
‪ทีนี้ก็เลิกกวนใจฉัน ‪แล้วส่งประแจเลื่อนมาให้ฉันสักที
‪ก่อนที่ฉันจะเอามันฟาดแก
‪พูดได้ดี
‪เรื่องนี้เป็นความรับผิดชอบของคุณ ‪คุณเป็นพ่อเขานะ
‪- และผมก็เป็นพ่อที่ดีด้วย ‪- งั้นก็อย่าทำให้เขาผิดหวัง
‪- พ่อกำลังจะหัวใจวายเหรอ ‪- ได้ก็ดีสิ
‪พระเจ้า เอาล่ะนะ
‪คืองี้…
‪มีเรื่องที่พ่ออยากคุยกับแก บิล
‪วิลเลียม
‪จำเมื่อไม่กี่ปีก่อนได้ไหม ‪ที่แกถามพ่อว่าหมาพวกนั้นกำลังทำอะไรอยู่
‪แล้วพ่อตอบว่ามันกำลังขี่หลังกันอยู่
‪จำไม่ได้
‪โอเค งั้นตอนที่เราเข้าเมือง
‪แล้วแกเห็นพวกฮิปปี้สองคน ‪กำลัง "เล่นมวยปล้ำ" ในสวนสาธารณะล่ะ
‪พูดเรื่องอะไรของพ่อเนี่ย
‪โอเค ฟังนะ
‪เมื่อคนเราโตขึ้น ‪ร่างกายจะอยากทำอะไรบางอย่าง
‪เหมือนเวลามันหิว
‪และการหิวก็ไม่ใช่เรื่องผิด มัน…
‪เป็นเรื่องปกติธรรมชาติมาก ‪ที่ร่างกายจะบอกเราเวลามันหิว
‪ตอนแกเริ่มโตขึ้น
‪แกจะหิวอยู่บ่อยๆ ในสถานการณ์ต่างๆ
‪ทั้งตอนอาบน้ำ
‪ตอนนอนหงายตื่นขึ้นมา
‪ตอนเห็นป้ายโฆษณาครีมกันแดดผิวแทน
‪- ผมไม่ได้หิว ‪- การหิวเป็นแค่คำเปรียบเปรย
‪- เปรียบเปรยอะไรล่ะ ‪- ไม่รู้แล้วโว้ย
‪ฟังนะ ขอเวลาพ่อแป๊บ ได้ไหม
‪ช่องคลอดคือ… ไม่สิ
‪ดอกทิวลิปของผู้หญิงคือ…
‪ไม่ต้องกังวลถ้าหาไม่เจอ ‪ไม่มีผู้ชายคนไหนหาเจอหรอก
‪ให้ตาย มันฝังอยู่ในนั้น
‪เข้าใจไหม
‪ของผู้ชายกับของผู้หญิงในจังหวะเดียวกัน
‪และในที่สุด แกจะเห็นหลอดเปิดหน่อยๆ
‪แม่งเอ๊ย เอาจู๋แกออกมาเล่นแล้วคิดเองเหอะ
‪พ่อ ไม่เป็นไรครับ พ่อไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
‪ต้องทำสิ พ่อเป็นพ่อแกและ…
‪ไม่ จริงๆ นะ ผมรู้ว่าเรื่องนี้ทำพ่อประหม่า
‪พ่อไม่ต้องบอกอะไรผมหรอก ผมรู้อยู่แล้ว
‪ไม่ แกไม่รู้
‪ในชีวิตจริงคนไม่ได้ทำแบบในหนังเรื่องนั้น ‪เขาทำแบบที่หลอดกับฝาทำต่างหาก
‪ไม่ ผมรู้
‪- รู้ได้ยังไง ‪- ก็แค่รู้น่ะ โอเค้
‪ผมเคยเห็นคนทำมัน อย่างใกล้ชิดเลยด้วย
‪พูดเรื่องบ้าอะไรของแก
‪ไม่มีอะไร
‪อย่ามา "ไม่มีอะไร" ใส่พ่อ เร็วเขา บอกมา
‪- ช่างมันเถอะ ‪- บอกมา
‪คืนนั้นเมื่อปีที่แล้ว ตอนผมอ้วกตอนกินมื้อเย็น
‪ผมอ้วกเพราะผมซ่อนอยู่ใต้เตียงตอนพ่อกับแม่…
‪ไม่จริง
‪ให้ตายสิ ไม่นะ
‪พ่อไม่สนว่าชีวิตที่เหลือแกจะทำอะไร
‪ตราบใดที่แกจะไม่ปริปากบอกเรื่องนี้กับแม่
‪เข้าใจไหม แค่นี้พวกแก ‪ก็ทำแม่เขาเหนื่อยจะตายแล้ว
‪และเรื่องนี้จะทำให้แม่แกตายแน่ๆ เข้าใจไหม
‪ก็ได้
‪ผมยังเป็นตำรวจได้ไหม
‪ถ้าแกสัญญาว่าจะจับพ่อ ‪แล้วพาพ่อไปแดนประหารน่ะนะ
‪เร็วเข้า คิทแคทของฉัน ‪จะละลายกลายเป็นขี้แมวหมดแล้ว
‪สโมกี จำได้ไหมว่าผมเจอคุณเดือนกันยาตอน…
‪นายต้องเรียกฉันว่าพระเจ้าผิวดำ
‪ได้ครับ พระเจ้าผิวดำ
‪และฉันจะเรียกนายว่าแลร์รี่
‪(แลร์รี่)
‪นูเบอร์อยู่ไหนเหรอ
‪หมายถึงแลร์รี่เหรอ
‪เขาตัดสินใจทิ้งตาแก่สโมกี ‪และกลับไปเรียนหนังสือ
‪ที่ที่เขาจะได้เติมสมองตัวเอง ‪ด้วยความรู้จากตำรา
‪ห้องสมุดมีไว้ซักถุงเท้าในอ่างล้างมือเหอะ
‪สรุปไอ้เรื่องที่นายเอาแต่คร่ำครวญ
‪หาผู้หญิงผิวขาวบ้านๆ นี่มันยังไงกัน
‪เธอชื่ออลิซ และ…
‪หุบปาก ไม่ใช่ประโยคคำถามโว้ย ไอ้เด็กเปรต
‪ไอ้คนบ้านเมอร์ฟีนี่ขยัน ‪เอาปัญหาไร้สาระมาเล่าให้ฉันฟังอยู่เรื่อย
‪"พ่อฉันตายแล้วทิ้งกุญแจลึกลับไว้ให้"
‪"ผู้หญิงนางนึงเทผม"
‪"เอมี่ได้เล่นบทนำในละครโรงเรียน"
‪นายไม่รู้ห่าอะไรเลยว่าปัญหาหนักจริงๆ คืออะไร
‪นับตั้งแต่เมื่อเช้าฉันได้เงิน ‪แค่ 14 ดอลลาร์ เป็นเงินทอน
‪หูได้ยินเสียงหึ่งๆ แล้วก็ใกล้จะเสียเท้าไปด้วย
‪ไม่ใช่เพราะโรคเบาหวาน เพราะเล่นพนัน
‪แต่สมน้ำหน้าว่ะ เท้าฉันมันตายมาหลายปีแล้ว
‪เพราะโรคเบาหวาน
‪เพราะงั้นอย่ามาพล่ามเรื่องปัญหา ‪ของนายให้ฉันฟัง เข้าใจไหม
‪ครับ พระเจ้าผิวดำ
‪นายว่างเกินไปจนมีเวลาคิดเรื่องไร้สาระ
‪พอกันที
‪อีกเก้าชั่วโมงต่อจากนี้ไป ‪รวมตอนแวะฉี่แบบไม่ได้ตังค์อีกหนึ่ง
‪ฉันจะทำให้นายเหนื่อย
‪พอได้เติมหมากฝรั่งแข็งๆ หนึ่งหมื่นลูก
‪นายจะไม่มีเวลาคิดถึงสาวแน่นอน
‪ไม่รู้สิ เธอเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบที่สุดเลย
‪เธอทำให้ผมมีความสุข เธอชอบเสื้อกั๊กของผม
‪เธอเป็นแรงบันดาลใจ ‪ให้ผมได้ทำดนตรีที่ยอดเยี่ยมที่สุด
‪ผมเขียนเพลงเกี่ยวกับมันด้วย
‪อลิซ มีเหตุผลเป็นพันข้อว่าทำไม
‪ฉันจะไม่มีวันลืมเธอได้
‪หนึ่ง ผมเธอ
‪สอง หน้าเธอ
‪สาม หน่มน้ม
‪สี่ หัวนม
‪เป็นไงบ้าง
‪อย่าถามเลย คุณล่ะ
‪เหมือนกัน
‪ห้าร้อยสิบสี่ ข้อพับเธอ
‪ห้าร้อยสิบห้า…
‪เควิน ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‪โลกนี้นั้นมีแต่ความเจ็บปวด
‪ไม่ควรมีใครต้องทนทุกข์กับชีวิตแบบนี้
‪แล้วนี่ ฉันกลับทำให้เด็กเกิดเยอะขึ้น
‪ฉันมันชั่วร้าย
‪เขาเป็นผู้ฟังที่ดีนะ
‪ให้ตาย ใครจะไปรู้ ‪ว่าการอยู่เคียงข้างลูกมันเหนื่อยขนาดนี้
‪ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไง แฟรงก์ ฉัน…
‪ทำไรน่ะ
‪- ไม่มีอะไร ดูเตียงน่ะ ‪- มันเป็นอะไร
‪มันหย่อนๆ เอากระเป๋ามาวางไว้น่าจะดีนะ
‪ลวดหนาม กับดักหมี
‪อะไรก็ได้ที่ทำให้ใต้เตียงไม่ว่าง
‪- คุณโอเคไหมเนี่ย ‪- ไม่ ไม่เลย
‪พวกเด็กเวรทำผมหมดแรง
‪แฟรงก์ พวกเขากำลังโต
‪ใช่ แต่ผมไม่ชอบเลย
‪- ทีนี้เราจะทำยังไงต่อ ‪- เริ่มดื่มให้หนักขึ้นเป็นไง
‪จริงจังนะ แฟรงก์ ‪ฉันจนปัญญาแล้ว เราจะทำยังไงกันดี
‪ผมไม่รู้
‪ให้ตาย เราพาพวกเขาไปโบสถ์ ‪ไปอยู่กับตำรวจ ไปกับคนดำขี้โมโห
‪เราทำทุกอย่างที่จะทำได้แล้ว
‪งั้นลองมาทำอะไรที่มัน…
‪ดีๆ ไหม
‪- พวกเขาจะคิดว่าตัวเองรอดแล้วน่ะสิ ‪- แฟรงก์ พวกเขาคิดแบบนั้นอยู่แล้ว
‪(ครอบครัวเมอร์ฟี)
‪บ้าเอ๊ย
‪โบว์ลิ่งเฮงซวย
‪ไม่เลว
‪ไหนดูซิว่าผลงานทุกคนเป็นยังไง
‪ซู คุณได้ 142 คะแนน
‪พ่อ 228 คะแนนงามๆ ขอบคุณมากครับ
‪บิล 60
‪มอรีน 61
‪เควิน
‪ศูนย์
‪พี่เสมอกับปู่บิลนะ ซึ่งปู่ตายไปแล้ว
‪คนตาบอดไม่มีแขนยังทำได้ดีกว่านี้อีก
‪ใช่ แต่พวกเขาไม่ได้ ‪กำลังเจ็บปวดรวดร้าวแบบฉันนี่
‪อลิซ
‪- เควินไม่มีแฟน ‪- จับกระปู๋ฉันสิ
‪หุบปาก
‪เอาล่ะ อย่ากวนเควิน ทั้งสองคนเลย ‪พี่เขาเจ็บปวดอยู่ เคไหม
‪และพวกลูกเป็นครอบครัวของเขา ‪ทำตัวให้มันสมหน่อย
‪เอาล่ะ ได้เวลาเล่นตาใหม่แล้ว ‪มอรีน เริ่มก่อนเลย
‪- หนูขอไปเล่นที่ห้องเล่นเกมแทนได้ไหม ‪- ผมด้วย
‪พวกเขามีวิดีโอเกมเจ๋งๆ อันใหม่ด้วย
‪ก็ได้ นี่
‪ดีใจจริงๆ ที่อุตส่าห์เสียเงิน 1.50 ดอลลาร์ ‪เช่ารองเท้าให้พวกลูกใส่ไปเล่นเกม
‪ฉันไปด้วยคน เพื่อเช็กให้แน่ใจ ‪ว่าพวกเขาจะไม่ทำผิดกฎหมายอีก
‪เยี่ยมเลย
‪- เมื่อกี้ขอบคุณนะที่ปกป้องผม ‪- พ่อเป็นพ่อแกนะ
‪นั่นแหละ ขอบคุณนะ ผมยังต้องเล่นโบว์ลิ่งต่อไหม
‪เล่นสิ มาดูกันว่าเราจะทุบสถิติ ‪ศูนย์คะแนนของแกได้ไหม
‪คุณต้องเอาถุงยางออกจากเครื่องเหรอ
‪ใช่ พวกมันอาจจะมีปัญหาน่ะ ‪ด้วยเหตุผลบางอย่าง
‪เฮ้
‪ได้กดถุงยางจากตู้มาหรือเปล่า
‪เอาคืนมา คุณไม่อยากได้มันหรอก
‪เสียงหึ่งๆ อะไรเนี่ย
‪ผมก็ได้ยินแต่เสียงนั้นแหละ
‪- แบบนั้นถือว่านับไหม ‪- นายทำฉันเสียเงินร้อยดอลลาร์
‪โทษทีเพื่อน มือใหม่หัดเล่น ‪มืออาชีพเรื่องความโง่ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
‪เป็นบุญคุณจริงๆ
‪พ่อเพิ่งช่วยชีวิตแกนะ
‪แกต้องใช้บอลที่หนักกว่านี้ รอแป๊บ
‪(บิ๊กบิล แฟรงก์)
‪ใช้ลูกนี้ รับรองสไตรก์แน่
‪อันที่จริงบอลลูกนี้มาจาก…
‪ชั้นวางนั่นไง มีบานเลย
‪ผมล้มได้หนึ่งพิน อันเล็กๆ ตรงมุม พินด้านนอกสุด
‪เย่ ใช่เลย เก่งมากพวก
‪ทำให้ล้มแค่พินเดียว ‪น่าจะยากกว่าทำให้ล้มหมดนะ ใช่ไหมพ่อ
‪แน่นอน
‪- จุดประสงค์ของเกมนี้คืออะไร ‪- สร้างจุดครับ
‪- สุดยอดไปเลย ‪- ฉันพยายามตั้งสมาธิอยู่
‪ได้จุดแถมด้วย
‪โอ้โฮ เธอสร้างจุดได้เพียบเลย
‪อนาคตคือปาฏิหาริย์ บอกเลย
‪ลูกฉันกินเรียบแน่
‪ล้มพินได้หมดคือถือว่าเก่งสินะ
‪ใช่ ไหนใครบอกว่าแกไม่เก่งเลข
‪- อะไร ‪- ไม่มีอะไร
‪ฟังนะ สบายดีไหม เควินเป็นยังไงบ้าง
‪พ่อ เวลาเราพยายามคุยกันแบบนี้
‪เราลงเอยด้วยการทะเลาะกันทุกที
‪พ่อรู้ แต่มันเป็นเพราะเราคล้ายกันมากไง
‪ใช่ไหมล่ะ อย่างเซ็ง
‪ฟังนะ พ่อกลายเป็นคนพังๆ เพราะปู่พังพ่อ
‪แต่พ่อไม่อยากให้แกพัง
‪ว้าว พ่อไม่เคยพูดอะไรแบบนี้มาก่อนเลย
‪พ่อรู้ พอเป็นพ่อคน คนเราก็ไม่อยาก ‪ยอมรับหรอกว่าตัวเองเป็นมนุษย์
‪พ่อรู้ว่าพวกแกมองพ่อเป็นเหมือนยอดมนุษย์
‪- วายร้าย ‪- หา
‪ไม่มีอะไร
‪พ่อไม่อยากให้เราเป็นเหมือนพ่อกับปู่
‪และปล่อยให้เวลาผ่านไปจนสายเกินแก้
‪พ่อเลยอยากคุยกับแกบ้าง นานๆ ครั้ง
‪พ่อรู้ว่าแกช้ำใจเรื่องอลิซมาก
‪เฉพาะตอนที่ผมคิดถึงเธอน่ะ
‪แล้วก็ จริงๆ ก็ตลอดแหละ
‪คงไม่ง่ายเลยที่จะตัดใจจากเธอ
‪อือ พ่อเข้าใจ
‪และพ่อขอโทษที่ตอนแรกพ่อไม่เข้าใจ
‪พ่อนึกว่าก็แค่คบกันประสาเด็กๆ
‪พ่อ ผมกับอลิซคบกันแบบผู้ใหญ่นะ
‪โอเค รู้แล้ว
‪เราทำเรื่องที่พวกผู้ใหญ่จะต้องทึ่ง
‪เข้าใจแล้ว
‪เควิน แกอาจจะแปลกใจ
‪แต่แกไม่ใช่คนแรกในโลกที่รู้สึกแบบนี้
‪ตอนพ่ออายุเท่าแก ‪พ่อหลงรักสาวผมบลอนด์คนนึงหัวปักหัวปำเลย
‪ถึงพ่อจะหลงใหลเธอแค่ไหน เธอก็ทิ้งพ่อไปอยู่ดี
‪แม่ทิ้งพ่อเหรอ
‪ไม่ใช่ ไม่ได้พูดถึงแม่แก ‪เธอชื่อฟิลลิส ฮิบเบอร์แมน
‪แหวะ พ่อคบคนอื่นมาก่อนแม่เหรอ
‪- เธอน่ารักไหม ‪- สวยจับใจเลยล่ะ
‪ใครๆ ก็คิดแบบนั้น
‪แต่ไม่สวยเท่าแม่แก่หรอก แต่ก็สวย
‪ยังไงก็เถอะ ‪หลังจากที่เธอเลิกกับพ่อ พ่อนี่อย่างพัง
‪คิดว่าตัวเองตายแน่ถ้าไม่มีเธอ
‪พ่อพยายามทุกอย่างเพื่อคืนดีกับเธอ ‪แต่เธอเริ่มเดตกับแจ็ค ดราสกี
‪แล้วพวกเขาก็แต่งงานกัน ย้ายไปอยู่โรดไอแลนด์
‪แต่พอผ่านไปสักพัก พ่อก็ทำใจได้
‪จากนั้นพ่อก็เจอแม่แก เป็นไงล่ะ ฟิลลิส
‪แล้วพ่อกับแม่ก็คบกันมาตั้งแต่นั้นเหรอ
‪ไม่หรอก เราคบๆ เลิกๆ กันอยู่พักนึง
‪ตอนปี 1958 ทะเลาะกันหนักมาก
‪เรื่องที่พ่อสมัครเข้าโรงเรียนการบิน ‪ก่อนเธอเรียนจบมหาวิทยาลัย
‪เลิกกันสักพัก
‪แต่เราใช้เวลานั้นให้ใจเย็นลง
‪แล้วเราก็กลับมาคบกัน มันดียิ่งกว่าเก่าอีก
‪เพราะเรารู้แล้วว่าเราเกิดมาเพื่อกัน
‪แล้วเกิดอะไรขึ้น
‪ก็เกิดแกไง
‪ส่วนที่เหลือก็อย่างที่เขาพูดๆ กัน เป็นเพียงอดีต
‪ก็คือผมควรเลิกตามตอแยอลิซ ทำตัวคูลๆ
‪ถ้าเราจะได้คบกัน ก็คงได้คบกัน
‪ใช่ และถึงจะไม่ได้คบกัน ก็ไม่เป็นไร
‪เพราะงั้นพยายามอย่าคิดมากเลย
‪แล้วก็อย่าบอกแม่แกเรื่องฟิลลิส ฮิบเบอร์แมน ‪พวกเธอเป็นลูกพี่ลูกน้องกันน่ะ
‪ผมควรจะได้เป็นคนขายเครื่องเสียง ‪ใช้ชีวิตในไมอามี
‪ใส่เสื้อปลดกระดุมถึงสะดือ ดื่มโมฮิโต
‪ซั่มผู้อพยพชาวคิวบาทุกค่ำคืน
‪แต่ไม่ ผมต้อง "ทำให้แม่มีความสุข ‪และเป็นสาวกของพระเจ้า"
‪สวัสดีมอรีน
‪สวัสดีค่ะ คุณพ่อแพท ‪บาทหลวงดื่มแอลกอฮอล์ได้ด้วยเหรอ
‪มันเป็นสิ่งเดียวที่เราทำได้
‪คนเราต้องเชื่อมั่น ‪ว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี ใช่ไหมคะ
‪มันจำเป็นน่ะ
‪ถูกต้อง พ่อเชื่อมั่น
‪- แล้วเธอยังเชื่อมั่นอยู่ไหม ‪- ไม่ค่ะ
‪แต่คุณเป็นคนดีและหนูไม่อยากให้คุณเศร้า
‪มีคนต้องการคุณ
‪เช่นพวกสาวๆ ชาวคิวบาในไมอามีเหรอ
‪ใช่ค่ะ
‪อาเมน
‪ขอวิสกี้สองช็อตแก้วนึงครับ ใส่น้ำแข็งด้วย
‪คราวนี้อย่าเอานิ้วแหย่เข้าไปในแก้วนะ
‪เสร็จฉัน
‪ไฟท้ายแกพังแล้ว ไอ้งั่ง
‪ดูลูกๆ ของเราสิ พวกเขาไม่เป็นไรหรอก
‪จริงด้วย พวกเขาไม่ได้ถูกทำให้พัง ‪พวกเขาแค่พัง
‪พวกเขาแค่ต้องการ ‪ช่วงเวลาครอบครัวนิดๆ หน่อยๆ
‪นั่นสิ ในบรรดา ‪"การเป็นพ่อแม่คน" ที่เราทำวันนี้
‪ใครจะไปรู้ว่ามาลานโบว์ลิ่งจะช่วยได้
‪เพราะฉันเป็นต้นคิด ฉันเลยรู้
‪พูดถึงช่วงเวลาของครอบครัว ‪ผมอยากชวนแม่กับน้องสาวมาฉลองคริสต์มาส
‪คุณเมามากเลยนะเนี่ย
‪ผมรู้
‪ใช่เลย พวกเธอห่วยแตกที่สุด
‪และฉันอยากชวนลูอิส
‪เย่ เอาเลย มากันให้หมด
‪แต่ไม่เอาพ่อเฮงซวยของคุณ
‪ฉันแค่เมา ไม่ได้เสียสติ
‪มันต้องสนุกแน่ ‪ตราบใดที่เราเสิร์ฟเอ้กน็อกไม่ขาดช่วง
‪พูดถึงเรื่องไม่ขาดช่วง…
‪ได้เวลาฉิ้งฉ่องแล้ว ‪พ่อหนุ่มแฟรงกี้ เขาปวดฉิ้งฉ่อง
‪แม่งเอ๊ย
‪ทำอะไรของนายน่ะ พ่อหนุ่มแฟรงกี้
‪ไม่ ไม่ต้องสนใจ
‪โอเค ที่สุดท้าย ฉันสัญญา
‪แต่ไขไม่ออกหรอก
‪ฉิบหาย
‪ให้ตาย
‪ไม่มีอะไรอยู่ในนั้นหรอก แฟรงก์
‪มันต้องว่างเปล่าแน่ ไอ้ขี้แพ้เอ๊ย
‪(บิล เมอร์ฟี 1971 - 1973 #42)
‪พระเจ้าช่วย
‪โอ้แม่เจ้า มีเพียบเลย
‪เจอจนได้ บ้าเอ๊ย
‪พ่อคะ หนูได้คะแนนสูงสุด มาดูสิ
‪อย่าเพิ่งกวนพ่อ ลูกรัก พ่อกำลังอยู่กับครอบครัว
‪(ด้วยความระลึกถึง ‪ไมเคิล เคนเน็ธ วิลเลียมส์)
‪คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา