‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪พ่อ!
‪- พ่อ ผมตกได้ตัวนึงแล้ว ‪- มา เดี๋ยวฉันช่วย
‪โอ้โฮ พ่อ ยังแข็งแรงฟิตปั๋งอยู่เลยนะครับเนี่ย
‪ต้องหนักกว่าหัวใจวายนู่นถึงจะหยุดฉันได้
‪เชิญพวกหมอเก็บ ‪เครื่องกระตุ้นไฟฟ้าหัวใจยัดตูดตัวเองไปได้เลย
‪พวกเขาใส่ให้พ่อแบบนั้นเหรอ
‪แปลกใจจัง นึกว่าพ่อจะขอสองซะอีก
‪ผมดีใจมากที่เรามีเวลา ‪มาปรับความเข้าใจกันแบบนี้
‪ผมคิดจริงๆ นะว่าผมจะต้องเสียพ่อไป
‪ก่อนที่เราจะมีโอกาสได้ทำความรู้จักกัน
‪ร้องไห้เหรอจ๊ะ แฟรนซีน
‪- เปล่า ผมแค่… ‪- งั้นก็เอาเรื่องน่าเศร้าน้ำตาตกไปซะ
‪- หา ‪- ฉันจะตายต่อหน้าแกตอนนี้เลย
‪ไม่!
‪ให้ตายสิ เราจะเสียเขาไปแล้ว
‪- ไม่นะ ทำอะไรสักอย่างสิ ‪- ก็ทำอยู่นี่ไง คุณเมอร์ฟี
‪ทำบ้าอะไรล่ะ ตอนโคลต์ ลูเกอร์ตาย
‪พวกเขายัดหัวใจลิงที่ยังเต้นอยู่ ‪ลงคอโคลต์แล้วเขาก็หายดี
‪เคลียร์
‪- แฟรงก์… ‪- มีอะไรครับ พ่ออยากพูดอะไร
‪แฟรงก์ ดูนี่สิ ฉันสร้างชีวิตนึงขึ้นมา
‪ไม่ใช่ตอนนี้วิค พ่ออยากพูดอะไร
‪ฉัน…
‪เจ้าหนูนี่สมเป็นลูกวิคสุดๆ เลยพวก
‪ต้องใช้แพมเพิสไซส์ใหญ่พิเศษ ‪เข้าใจที่ฉันจะสื่อไหม
‪นายจะได้เห็นเขาที่ไทม์สแควร์แน่พวก
‪ที่ฉันจะบอกก็คือเขามีไอ้จ้อนใหญ่…
‪หุบปากสักทีได้ไหมวะ
‪แฟรงก์…
‪มีอะไรพ่อ พ่อพยายามจะบอกอะไรผม
‪กล่อง 16
‪กล่อง 16 มันหมายความว่ายังไง
‪เราเสียเขาไปแล้ว
‪ไม่นะ พ่อจะตายแล้วทิ้งผมให้คาใจแบบนี้ไม่ได้
‪ลุกขึ้น ลุกขึ้นมา ไอ้ชาติหมา
‪พ่อ ไม่นะ หยุดทำร้ายปู่เถอะ
‪หุบปาก
‪ฉันกำลังช่วยเขาอยู่
‪พระเจ้าช่วยกล้วยทอด พ่อร้องไห้
‪ฉันเปล่าร้องสักหน่อย แกนั่นแหละร้อง
‪พ่อลูกไม่ได้เป็นแบบนี้ตลอดหรอกจ้ะ
‪ผมจะอัดพ่อให้ติดม่านกั้นไปเลย
‪(หมายเกณฑ์)
‪(เลยกำหนดชำระ)
‪(ดับเบิลยูเอ็ม. เมอร์ฟี 1901 - 1974 ‪ผู้ประกอบการปอดเหล็ก)
‪(ข่าวมรณกรรม)
‪เขาถ่ายรูปนี้ตอนอยู่ในช่วงขาขึ้นแน่ๆ เลย
‪แฟรงก์ เราน่าจะไปที่จัดงานศพได้แล้วนะ
‪- อีกครึ่งชั่วโมงการเยี่ยมศพจะเริ่มแล้ว ‪- ยอดเยี่ยม ลุยกันเลย
‪แฟรงก์ คุณไม่ต้องเข้มแข็งก็ได้
‪คุณจะต้องเจอกับความรู้สึกที่หลากหลาย ‪ในช่วงสามสี่วันต่อจากนี้
‪ภาวะเศร้าโศกจากการสูญเสียนั้นซับซ้อน
‪แล้วความโล่งใจถือเป็นส่วนนึงของภาวะนั้นไหม
‪เพราะผมรู้สึกเหมือนเพิ่งจ่ายภาษีหมดแล้วเลย
‪แฟรงก์ คุณต้องรู้สึกเศร้าแน่ๆ
‪ไม่เลย มันเหมือนกินแซนด์วิชโบโลน่า ‪ขนมปังขาวแบบไม่ใส่มัสตาร์ดน่ะ
‪รู้สึกได้ว่ากำลังเคี้ยวบางอย่างอยู่ ‪แต่มันไม่มีรสชาติ
‪แล้วพอเรอออกมาก็ไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
‪แล้วแต่ถ้าคุณคิดว่างั้น
‪ผมคิดแบบนั้นแหละ ชาวฮูวิลล์ ‪ไม่เห็นร้องไห้ตอนเดอะกรินช์ตายเลย
‪เดอะกรินช์ไม่ได้ตายสักหน่อย
‪ทุกคนรักเขาหลังจากที่เขาเปิดใจ
‪- ไม่เห็นจำได้เลย ‪- ก็เพราะคุณปิดทีวีกลางคัน
‪แล้วพูดว่า "ไอ้ตัวเขียวน่าขยะแขยงนี่ ‪ทำให้ฉันนึกถึงพ่อตัวเอง"
‪กำลังสนุกอยู่แท้ๆ
‪เอาล่ะ ไปฝังไอ้บ้าน่าสมเพชนั่นลงดินกันเถอะ
‪ขอให้ต้นไม้ที่อยู่แถวๆ หลุมศพเขาโชคดี ซู
‪ภายในสัปดาห์นี้พวกมันได้ไปพบจิตแพทย์แน่
‪อีกครั้งแล้วที่ตัวแสดงแทน ‪จากคนกล้าบ้าระห่ำบัสเตอร์ ธันเดอร์ จูเนียร์
‪ต้องเจอจุดจบสุดหายนะ
‪คำเตือน เทปบันทึกภาพนี้ชัดเจน ชวนอึดอัด
‪และถูกกรอให้ช้าลงเพื่อให้เหมาะต่อการรับชม
‪หากมีเด็กเล็กอยู่ใกล้ๆ เอาพวกเขามาอยู่หน้าจอ
‪พวกเขาจะได้ไม่พลาดเสียงเอฟเฟกต์ ‪ของใบหน้าที่ไถไปกับยางมะตอยของเขา
‪แม่เจ้า ฉันว่าฉันเห็นไข่เขา ‪หลุดออกมาจากถุงไข่นะ
‪ระวังปากหน่อยบิล ‪ฉันไม่อยากให้น้องแกได้ยินคำพวกนั้น
‪หนูชินแล้วค่ะพ่อ พ่อ…
‪อ่อ พ่อหมายถึงน้อง
‪โอ๋ลูกรัก ลูกยังเป็นเจ้าหญิงของพ่ออยู่นะ
‪แต่ตอนนี้เป็นเจ้าหญิงร่วมกันแทน
‪เหมือนไมค์ ดักลาสมีพิธีกรร่วม
‪มันเป็นงานที่สำคัญมากนะ
‪ลูกคือมาร์ตี้ อัลเลน จำไว้นะ
‪วันอาทิตย์นี้เรายังจะจัด ‪งานวันเกิดหนูที่ลานโบว์ลิ้งอยู่ไหมคะ
‪หา พ่อบอกตอนไหนว่าเราจะจัดงานที่นั่น
‪ตอนวันอังคารหลังพ่อ ‪กลับมาจากไปคุยกับสัปเหร่อมาไง
‪เวรกรรม พ่อไม่ค่อยมีสติน่ะ
‪ตอนวันอังคารคุณเศร้ามาก
‪เปล่าสักหน่อย ให้ตาย ‪คนเราจะก้มมองรองเท้าตัวเองก็ไม่ได้เหรอ
‪นี่มันก็ค่ำมากแล้ว ‪ไหนเธอบอกว่าจะเข้าดูแลลูกเรา
‪ฉันนั่งอยู่ตรงนี้มาเป็นชั่วโมงแล้วย่ะ
‪ทำพลาสติกสามแผ่นแฉะไปหมดแล้วเนี่ย
‪ฉันจะดูแลเจ้าโปรสชุตโต้ ‪ชิ้นจิ๋วสุดสวยนี้อย่างดีเลย
‪ด้วยความช่วยเหลือจาก ‪ผู้ช่วยตัวน้อยของฉัน แอนโทนี่
‪ผมอยากได้ไลต์ไบรต์ ‪ตุ๊กตาบัสเตอร์ ธันเดอร์ จูเนียร์
‪แล้วก็จิ๊มิแหวะๆ
‪ขอบคุณครับ ซานตี้คลอส
‪เจอร์รี่ ลูอิสจะเอาปืนที่เขาสะสมไว้ออกมาโชว์
‪ในคืนนี้หลังภาพยนตร์ทีวีเรื่องใหม่แกะกล่อง ‪ยาวสองชั่วโมงของโคลต์ ลูเกอร์
‪พ่วงด้วยนักแสดงรับเชิญพิเศษ ‪ผู้เล่นทีมแอลเอเลเกอส์
‪และสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนก่อน แพต นิกสัน
‪เรื่องที่แย่ที่สุดคือฉันต้องอดดูโคลต์
‪เอาล่ะ ไปกันเลย
‪รีบไปที่จัดงานศพกันเถอะ จะได้เสร็จๆ ไปสักที
‪หลอกหรือเลี้ยง
‪ปัดโธ่เว้ย
‪ให้ตายสิ บ้านนี้ห่วยแตกชะมัด ‪เป็นงี้สองปีซ้อนเลย
‪ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ‪ต้องพลาดฮาโลวีนอีกแล้ว น่ารำคาญ
‪ถูกเผง ฉันล่ะอยากปาไข่ใส่บ้านเราจริงๆ
‪(โอดูลีฮีส์ ที่จัดงานศพสุดท้ายก่อนไปสวรรค์)
‪(เพื่อระลึกถึงวิลเลียม เอฟ. เมอร์ฟี ‪ห้องกล้วยไม้ 19.00 - 21.00 น.)
‪- ช่างเป็นวันที่น่าเศร้านัก ‪- ใช่ เขาเป็นคนดีมากๆ เลย
‪ปู่ดูแก่จัง
‪- ปู่เหมือนพ่อแบบทาลิปสติกด้วย ‪- ต่างตรงที่ปู่ยิ้ม
‪ตอนพ่อตาย พ่อก็อาจจะยิ้มเหมือนกันนะ
‪- ยิ้มปากฉีกเลยล่ะ ‪- จะไม่ใครตายอีกทั้งนั้น
‪คุณเมอร์ฟี พ่อคุณต้องภูมิใจ ‪มากแน่ที่ได้รู้ว่าคุณเลือก
‪รุ่นฟอร์เทรสเอ็กซ์-ไฟว์-ฮันเรด ไม้มะฮอกกานี
‪โลงศพที่แข็งแรงที่สุดในตลาด
‪แม้แต่พระเยซูก็แหกโลงนี้ออกมาไม่ได้
‪ถ้าพระองค์ถูกฝังในโลงนี้ ‪เราคงได้เป็นชาวยิวกันหมด
‪คุ้มค่ากับเงินทุกบาททุกสตางค์
‪เงินจำนวนมากเลยล่ะ
‪ครับ คือ…
‪ตอนนี้อาจจะไม่ค่อยเหมาะ แต่…
‪นี่ครับใบแจ้งราคาสินค้า
‪พระเจ้าช่วยกล้วยปิ้ง ให้ตาย ‪ทำไมเราไม่หล่อทองแดงหุ้มศพเขาไปเลยนะ
‪ยังทันนะครับ
‪แม่คะ ตอนนี้ปู่บิลไปอยู่ที่ไหนแล้ว
‪ก็อยู่ตรงหน้าเธอนี่ไง ยัยเบื๊อก
‪แม่ บอกให้เธอหยุดที
‪หยุดทั้งคู่นั่นแหละ
‪ปู่อยู่บนสวรรค์แล้วลูกรัก
‪อันที่จริงเพราะปู่เธอไม่ได้เข้าร่วม ‪พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ครั้งสุดท้าย
‪ก่อนเขาตาย
‪จิตวิญญาณของปู่เธอจะถูกขังอยู่ที่แดนชำระ
‪ที่ซึ่งหนึ่งวินาทียาวนาน ‪เท่าหนึ่งร้อยปีของโลกมนุษย์
‪ปู่อยู่ที่แดนชำระเหรอ เลวร้ายจัง
‪ใช่ แต่ถ้าสวดมนต์เขาจะออกไปได้
‪ก็ยังดีกว่าที่ลิมโบ
‪ที่เด็กทารกตายแล้ว ‪ที่ไม่เคยรับศีลล้างบาปต้องทุกข์ทรมาน
‪ไปชั่วกัปกัลป์เพราะไม่ได้รับ ‪พระคุณของพระผู้เป็นเจ้า
‪- ซู หมอนี่เล่นผมแล้ว ‪- แม่คะ ปู่จะโดนขังไปตลอดกาลเหรอ
‪แม่ ผมถอดเนกไทออกได้ไหม ‪คอผมจะช้ำแล้วเนี่ย
‪ค่าย่อยสลายงั้นเหรอ ‪ศพมันก็ต้องย่อยสลายอยู่แล้วไหม
‪ให้ตาย สระว่ายน้ำเทศบาล ‪ก็เก็บเงินค่าตัวเปียกด้วยไหม
‪แม่ เรากินอาหารของที่นี่ได้ไหม ‪หรือต้องเก็บไว้ฝังลงหลุมศพปู่
‪ทุกคนได้โปรด แม่พยายามสวดมนต์อยู่ ‪ขอเวลาเงียบๆ สักเดี๋ยว
‪โธ่ ครอบครัวเมอร์ฟี เมอร์ฟีแสนเศร้า
‪ให้ตายเถอะ
‪ซูจ้ะ มามะ มากอด
‪จินนี ฉันต้องออกไปข้างนอก รู้สึกไม่ค่อยดีน่ะ
‪เกรกก็เคยพูดแบบนั้นเวลาฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จ
‪- ไงจ๊ะ ซู เธอทำ… ‪- เจเน็ต ขอบคุณมากนะที่มา
‪ฉันรู้ว่าแฟรงก์ต้องซึ้งใจแน่ ‪แต่ฉันต้องไปสูดอากาศสักหน่อย โทษที
‪ให้ตาย ถ้าเธอเป็นเด็กฉัน ‪ฉันต้องแก้ตัวกับสรรพากรได้แหงๆ
‪อย่ามายุ่งนะยะ
‪ฉันกับเธออยู่ในพีทีเอเดียวกัน
‪จิ๋ม นม แล้วก็ก้นเหรอ
‪อย่าคิดจะรวมหัวกันมาต่อต้านฉันนะ
‪ค่าเปิดขวดเหรอ
‪ไงแฟรงก์ กำลังเผชิญกับ ‪ช่วงอารมณ์แสนซับซ้อนอยู่เหรอ
‪ฉันสบายดี กูม
‪อือ ตอนเสียพ่อไปฉันก็สับสนแบบนี้แหละ
‪เขาโดนไฟคลอกตอนพิง ‪รั้วไฟฟ้าที่เขาบังคับให้ฉันฉี่ใส่น่ะ
‪หวานอมขมกลืน ‪ตอนเขาตายกลิ่นเขาเป็นแบบนั้นเลย
‪ไม่ต้องพูด ฉันไม่เป็นไร
‪เจ้าคนเศร้าน่าสงสาร
‪ผมยกโทษให้คุณเรื่องกางเกง
‪ขอบคุณ
‪ตราบใดที่บาทหลวง ‪ประกอบพิธีกรรมสุดท้ายให้เราก่อนตาย
‪ไม่ว่าเราจะทำเรื่องชั่วขนาดไหน ‪ก็ยังมีสิทธิ์ไปสวรรค์ได้ใช่ไหมครับ
‪อภัยให้ได้ทุกอย่าง
‪ยกเว้นการตั้งคำถามกับกฎการให้อภัย
‪ฉันเสียเวลา 12 ปีไปกับการเป็นเด็กดี
‪ทายซิว่าอะไร วันพฤหัสรับเถ้าไงล่ะ
‪มีอันที่ยังไม่ดับอยู่ด้วย
‪เธอได้ตายแน่
‪ยังอยากมีลูกอยู่ไหม
‪ทุกๆ นาทีในทุกๆ วัน
‪เอเวลีนนี่นะ ตลกตลอดเลย
‪ลูก!
‪ฉันจะฆ่าเธอ
‪พระเจ้าช่วย
‪เด็กหญิงตัวน้อยที่ยังไม่ตายไม่ควรเข้ามาในนี้นะ
‪หนูมางานศพปู่ ‪แล้วพี่ชายโรคจิตดันอยากอัดหนูซะงั้น
‪หนูขอซ่อนจนกว่าเขาจะไปได้ไหม
‪ฉันกำลังทำเรื่องไม่น่าพิสมัยอยู่น่ะ
‪หนูไม่กลัวหรอก หนูเคยเห็นคนตายมาก่อน
‪คนตัวระเบิดต่อหน้าต่อตาที่สนามบินก็เห็นมาแล้ว
‪อ๋อ ใช่ พ่อหนุ่มดันบาร์ตันคนนั้น
‪วันนั้นฉันได้ศพเละๆ มาถุงใหญ่เลยล่ะ
‪ใส่ถังแฮมเบอร์เกอร์หัวได้สองถังเต็มเลย
‪(แฮมเบอร์เกอร์หัว)
‪เจ๋ง
‪พ่อนายเป็นคนที่วิเศษมาก
‪สิ่งแรกที่เขาพูดกับฉันคือ
‪"ฉันไม่เชื่อว่าพวกนาย ‪มีเขาซ่อนอยู่ในหมวกจิ๋วๆ นั้น"
‪อ๋อ ครับ เขาละมุนอย่างกับลูกท้อ
‪ลูกท้อเน่าเฟะที่เอาไม้เท้ามาตีผมน่ะ
‪ไม่ต้องไปฟังเขา
‪- พ่อครับ ‪- เควิน
‪คืองี้ ตั้งแต่ปู่ตายผมก็คิดหนักมาตลอด
‪แล้วก็สงสัยว่ามีที่ไหนในสุสาน ‪ที่ผมจะต่อแอมป์กีตาร์ได้บ้างไหม
‪- ว่าไงนะ ‪- แล้วก็ในงบมีเงิน
‪ที่จะเอาไปซื้อสูทให้คนในวงได้หรือเปล่า
‪พูดเรื่องบ้าอะไรของแกเนี่ย
‪สำหรับเพลงที่พ่อจ้างให้ผมร้องที่สุสานวันพรุ่งนี้ไง
‪- ฉันพูดแบบนั้นตอนไหนเหรอ ‪- วันอังคารไง
‪- วันอังคารบ้านั่นอีกแล้ว ‪- พ่อบอกว่าพ่อภูมิใจในตัวผม
‪อันนั้นฉันไม่เชื่อแกหรอก
‪ฉันอุตส่าห์หาวิธีแต่งท่อนบริดจ์ได้แล้ว ไอ้คนหัวดอ
‪- นี่แม่ ‪- แม่ไม่ได้ทำอะไรเลย
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ผู้ชายที่แม่แต่งงานด้วยเป็นไอ้เบื๊อก
‪เควิน ลูกช่วย…
‪แม่ต้องกลับไปข้างในแล้วเตือนเขาว่า
‪เขาเจาะจงขอให้ผมเขียนเพลงสดุดี ‪สุดร็อก สุดเพื่อชีวิตที่ชื่อว่า
‪"ตาแก่บนฟ้า"
‪- และผม… ‪- เควิน หยุด
‪- แต่แม่ ‪- ให้พ่อเธอได้พักบ้างเถอะ
‪ตอนนี้เขาต้องรับมือหลายอย่าง
‪เขาเพิ่งเสียพ่อตัวเองไป
‪เราทุกคนต้องวางความรู้สึก ‪ของตัวเองไว้ก่อนและอยู่เคียงข้างเขา
‪ตกลงว่าแม่จะคุยกับพ่อเรื่องเพลงผมไหม
‪เควิน เข้ามาใกล้ๆ ซิ แม่จะได้ตีถนัดๆ
‪มอรีน ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้หน้าเธอ
‪พ่อ ผมเจอสูทของหนึ่งในคนตายพวกนั้นด้วย
‪ข้างหน้าเคร่งขรึม ข้างหลังล่อนจ้อน
‪- สมเป็นลูกพ่อ ‪- นี่จิมมี่ ทำอะไรน่ะ
‪ซื้อของวันคริสต์มาสตั้งแต่เนิ่นๆ
‪อยากมาแจมแล้วเอารองเท้าคนตายไปสักคู่ไหม
‪ขอผ่าน ไม่อยากทำเสื้อผ้าสกปรก
‪วันจันทร์พ่อฉันจะเอาไปคืน ‪แลกกับคูปองส่วนลดสะสมแต้มน่ะ
‪พ่อ หนูเจอหมาตาย
‪ที่พวกผู้หญิงรวยๆ ชอบเอาคล้องคอ
‪- ไง บิล ‪- ไง
‪เมื่อไหร่จะรู้ตัวสักทีว่านายพลาดที่ไม่ชอบฉัน
‪- ฉันไม่สน ‪- นี่ ฉันมีดีนะ
‪แม่ฉันหน้าอกคัพ 36 ดับเบิ้ลดี
‪ไอ้เศษสวะผมแดง
‪ฉันเพิ่งรู้ว่าโบสถ์เป็นเรื่องหลวกลวง
‪เราไม่จำเป็นต้องทำดีตราบใด ‪ที่ได้เข้าพิธีกรรมสุดท้ายก่อนตาย
‪แจ๋วแหวว เข้าทางฉันเลย
‪มันคือศีลทาสุดท้าย
‪ฉันจะเป็นบาทหลวง
‪- นึกว่าอยากเป็นตำรวจซะอีก ‪- ฉันจะเป็นทั้งตำรวจและบาทหลวง
‪แบบนั้นฉันจะได้ทำชั่วตามใจอยาก ‪จากนั้นค่อยให้อภัยตัวเอง
‪พวกเขาจะเรียกฉันว่า ‪"เจ้าหน้าที่ตำรวจคุณพ่อชาติชั่ว"
‪พ่อ ผมเจอไวน์แอปริคอต
‪อะไรที่ช่วยให้ลืมได้ก็เอามาเลย ไอ้ลูกชาย
‪พ่อนายเป็นคนที่ยอดเยี่ยม เป็นนักบุญ
‪ครับ ขอบคุณครับ
‪เดี๋ยวนี้คนใช้วลีว่า ‪"เหมือนพระเจ้า" กันเกลื่อนกลาด
‪แต่บิ๊กบิล เมอร์ฟี…
‪เพิ่งจะสองทุ่มสิบเองเหรอ
‪ฉันต้องยิ้มรับฟังเรื่องบ้าๆ พวกนี้ไปอีกนานแค่ไหน
‪บิ๊กบิลบอกว่าถ้าเขาตาย ‪เขาจะยกขาตัวเองให้ฉัน
‪มันผิดขนาด แต่แค่เขาพูดแบบนั้นก็เพียงพอแล้ว
‪เขาเป็นพ่อให้ฉันมากกว่าพ่อของฉันเสียอีก
‪เขาออกค่ารถทัวร์ ‪ให้ลูกชายฉันไปฝึกทหารขั้นพื้นฐาน
‪แล้วก็ค่าส่งโลงศพกลับมาด้วย
‪ตอนอยู่ที่บ้านพักคนชราเขาฮามาก
‪ร้องเพลงโฆษณาเบียร์ตลอดเลย
‪เขาเป็นคนรักที่ไม่เห็นแก่ตัว
‪มีครั้งนึงเขาอึใส่ตู้ปลา ‪แล้วพูดว่า "ดูสิ นี่คลองแสนแสบ"
‪ดื่มเบียร์สิ มาดื่มเบียร์ ‪เบียร์หน่อยไหม ไวท์เฮาส์เบียร์
‪ฉันบอกได้เลยว่าเขาเป็นคนรักที่ไม่เห็นแก่ตัว
‪เขาสนนราคาเครื่องสุดเจ๋งนี้ ‪ให้ฉันอย่างยอดเยี่ยมเลย
‪เพิ่งจะผ่านมาเจ็ดนาที แม่งเอ๊ย
‪แม่ขอโทษที่ฉุนเฉียวใส่ลูก
‪ตอนนั้นแม่ว้าวุ่นมากเลยน่ะ
‪ตอนแม่เห็นปู่ลูกนอนอยู่ในโลงแล้ว…
‪เขาหน้าตาเหมือนพ่อลูกเลย มัน…
‪แม่คงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
‪ไม่ยักรู้ว่าแม่รักพ่อ
‪ให้ตายสิ เควิน
‪- คิดว่าแม่แต่งงานกับเขาเพราะอะไรล่ะ ‪- ไม่รู้สิ เพื่อให้เขาหยุดแหกปากมั้ง
‪เรารักกันมาก
‪และแม่เสียใจจริงๆ ที่ลูกกับเขาเข้ากันไม่ได้
‪- สูบบุหรี่เพราะแบบนี้สินะ ‪- แม่ไม่สูบบุหรี่
‪ไม่เอาน่าแม่ เราทุกคนรู้
‪ก็ได้ แม่ซ่อนซองนึงไว้ในถ้วยตับในตู้เย็น
‪แล้วก็ในถังชักโครก หลังนาฬิกา ‪กล่องผ้าอนามัยของแม่…
‪- ไปยุ่งกับกล่องผ้าอนามัยแม่ทำไม ‪- ผมหาบุหรี่น่ะ
‪หนึ่งในพวกแกเป็นสปายรัสเซีย
‪ประหลาดใจซะไม่มี ขอฉันตื๊บมันหน่อยเถอะ
‪(โคลต์ 1 - ยูเอสเอสอาร์ 0)
‪(ผ้าอนามัย)
‪แท่งมะเร็ง
‪โคลต์คะ ฝันร้ายระดับชาติของฉันจบลงแล้ว
‪โทษทีนะ เจอรัลด์ ฟอร์ด
‪ขอบคุณที่ให้แซนด์วิชทูน่านี้นะคะ หนูหิวมากเลย
‪ในตู้เย็นมีน้ำอันลมมียี่ห้ออยู่ด้วยนะ
‪เด็กใหม่ทุกคนหลงกลกันหมด
‪ทำแบบนี้มันใจร้ายกับเขานะคะ
‪เขาไม่รู้หรอกว่าฉันทำอะไร เขาไม่ได้อยู่ที่นี่
‪แล้วเขาอยู่ไหน รวมถึงปู่หนูด้วย
‪นั่นเป็นคำถามที่นักปรัชญา ‪ยังหาคำตอบไม่ได้มาหลายศตวรรษ
‪บางคนเชื่อเรื่องสวรรค์
‪บางคนเชื่อว่าวิญญาณถูกส่งต่อไปยังสิ่งมีชีวิตอื่น
‪ฉันรู้ดีว่าตอนบุรุษผู้นี้ตาย ‪เขาไม่ได้อยู่ในร่างนี้แล้ว
‪เพราะถ้าเขายังอยู่ สิ่งที่ฉันทำกับเขาอยู่นี้
‪คงทำให้ฉันกลายเป็น ‪ปีศาจร้ายตัวฉกาจในหน้าประวัติศาสตร์
‪ขอบคุณค่ะ หนูขออยู่ดูคุณทำงานอีกสักแป๊บได้ไหม
‪ไม่มีปัญหา
‪นี่คือเนื้อเน่าจากนิโคติน
‪แม่ หยุดสูบบุหรี่ได้แล้ว
‪ถ้าแม่ตายขึ้นมา รู้ไหมว่ามันหมายความว่ายังไง
‪พวกผมจะต้องติกแหงกอยู่กับพ่อ ‪และจะไม่มีผู้ศรัทธา
‪แม่สูบบุหรี่เวลากังวล ‪และครอบครัวนี้ทำให้แม่ประสาทกิน
‪การที่ลูกเข้ากับพ่อไม่ได้คือปัจจัยหลักเลย
‪ฟังแม่นะ แม่จะเลิกสูบบุหรี่ ‪ถ้าลูกพยายามลงรอยกับพ่อให้ได้
‪โอเค ก็ได้ ผมจะไม่เรียกเขาว่าไอ้เบื๊อก ‪ถึงเขาจะทำตัวโคตรเบื๊อกเลยก็เถอะ
‪- ขอบคุณ ‪- คงไม่ง่าย แต่ผมจะทำ
‪แม่เข้ากับพ่อตัวเองได้ดีมาก ‪ตอนตาตายแม่คงชิลน่าดู
‪- แบ่งบุหรี่หน่อยได้ไหม ‪- ได้สิ มีอยู่ซองนึงในกระเป๋าเสื้อฉัน
‪ไง แฟรงก์
‪ฉันดีใจที่ได้เจอพวกนาย
‪ฉันทนฟังคนอื่นเยินยอพอฉันไม่ไหวแล้ว
‪และฉันไม่ต้องการความเห็นใจจากใคร
‪โธ่ แฟรงก์ เข้ามาในอ้อมกอดเหี่ยวๆ ‪แห่งการตัดสินใจแย่ๆ ของฉันเถอะ
‪ชีวิตช่างมีคุณค่า
‪นายต้องใช้ชีวิตในทุกๆ วัน
‪ให้เหมือนเวลาร้านบุฟเฟต์ ‪ในไชน่าทาวด์จะปิดรับออเดอร์
‪พวกเขาจะบอกนายว่าเกี๊ยวปูหมดแล้ว
‪แต่มันยังไม่หมด
‪ในตู้แช่แข็งยังมีอีกเยอะ
‪แต่พวกเขาขี้เกียจไม่อยากเอามันออกมาละลาย
‪- โอเค บ็อบ โอเค ‪- อือ
‪บ็อบพูดถูก เราต้องอยู่กับปัจจุบัน
‪ใช่ ช่างหัวพรุ่งนี้แม่ง
‪เรามีแค่นี้แหละ
‪เพราะแบบนี้ฉันถึงตัดสินใจจะทำตามความฝัน
‪และเปิดร้านอาหารที่ขายแต่หนังไก่เท่านั้น
‪"สกินนีส์"
‪- คุณจะหาเงินมาเปิดร้านได้ยังไง ‪- ง่ายนิดเดียว ใช้เล่ห์เพทุบาย
‪ฉันสนับสนุนให้คุณนายดันบาร์ตัน ‪ลุยต่อและขายโมฮิแคนให้อาลาควิปป้า
‪คุณทำอะไรนะ
‪ปิดดีลไปเมื่อวาน
‪คุณบอกให้เธอขายมันเหรอ
‪บ็อบ ตอนที่เราเกือบตายบนเครื่องบินนั่น ‪คุณบอกว่าคุณจะหยุดไม่ให้เธอขาย
‪ฉันรู้
‪แต่เพราะเห็นพ่อนายตายกะทันหัน ‪ฉันเลยเปลี่ยนใจใหม่
‪- พ่อผมเหรอ ‪- แกทำเราซวย ไอ้หน้าหมา
‪เดี๋ยว ใจเย็นๆ ฟังฉันพูดให้จบก่อน
‪พวกนายจะไม่เสียงานไป ต้องทำงานเพิ่ม ‪แลกกับเงินน้อยลง และไม่มีผลประโยชน์พนักงาน
‪ฉันจะใช้คอแกทำให้แกหายใจไม่ออก
‪ไอ้เวรคางนกกระทุง
‪ฉันนึกว่าพวกนายจะรับมือเรื่องนี้ ‪แบบเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้ซะอีก
‪- ไปตายซะ ‪- แกหักหลังเรา ไอ้คนทรยศ
‪ทำไมพวกนายถึงไม่ดีใจกับฉัน
‪พ่อ 20 ปีของชีวิตผมเพิ่งสูญเปล่าไป
‪เพียงเพราะว่าพ่อตาย
‪แล้วไงต่อ ถึงลงหลุมไปแล้ว ‪พ่อก็จะยังทำผมซวยต่อไปใช่ไหม
‪แฟรงก์ ได้เวลาแล้ว
‪ขอบคุณพระบุตรของพระเจ้า ผมได้กลับบ้านสักที
‪ไม่ใช่ ถึงเวลา ‪ที่ลูกต้องกล่าวคำสรรเสริญพ่อลูกแล้ว
‪- กล่าวอะไรนะ ‪- เราคุยเรื่องนี้ทางโทรศัพท์ตอน…
‪วันอังคารเฮงซวย
‪- คุณเมอร์ฟี คุณเข้าไปไม่ได้ ‪- ทำไมจะไม่ได้
‪โอ้แม่เจ้า
‪ให้เกียรตินางฟ้าตกสวรรค์ซุกซนของเราด้วย
‪โทษทีๆ
‪ไอ้ถ่อยสถุล ไอ้เวรสุดขั้วชั่วสุดขีด
‪พ่อหนุ่ม ดีแล้ว โกรธขนาดนั้นก็อย่าข่มไว้เลย
‪เปิดปากแล้วพูดมันออกมา
‪อย่ามาแส่เรื่องของชาวบ้าน โอเคนะ
‪- คุณไม่รู้หรอกว่าผมต้องเจอกับอะไร ‪- ฉันก็เคยเจอแบบคุณ
‪ฉันเพิ่งจะทำใจเรื่องพ่อได้ ‪ซึ่งเขาตายไปตั้ง 20 แล้ว
‪แล้วคุณจัดการความโกรธที่มีต่อเขายังไงเหรอ
‪จริงด้วย ทำตัวสำส่อน
‪หลอกหรือเลี้ยง
‪- ดูไอ้กระจอกพวกนั้นสิ ‪- อือ
‪ไม่สนเรื่องเด็กน้อยแบบนั้นแล้ว
‪นายควรกลับเข้าไปและไปทำความเคารพ ‪พ่อของพ่อนายไม่ใช่เหรอ
‪ก็คงงั้น แต่เขามันทุเรศ
‪แล้วไง แม่ฉันก็เส็งเคร็ง ‪แต่ก็ยังทำแซนด์วิชอร่อยๆ ให้ฉันกิน
‪ครอบครัวคือสิ่งเดียวที่เรามีในโลกใบนี้
‪จำไว้ให้ดี ไม่งั้นฉันฉีกก้นนายแหกแน่
‪เราต่างพูดกันว่าเธอมีร่างกายที่ไม่มีวันหยุดขาย
‪แต่รถบัสข้ามเมืองก็ทำให้มันหยุดจนได้
‪เขาพูดด้วยว่า "กล่อง 16" มันหมายความว่าไง
‪เขาทำให้ผมกลายเป็นนักสืบเบเนเช็ก ‪ในช่วงเวลาสุดท้ายบนโลกของเขา
‪- ไอ้คนรู้มากใส่เสื้อคอเต่า ‪- การรู้สึกถึงความโกรธ
‪เป็นส่วนนึงของกระบวนการทางธรรมชาตินะ
‪ฉันเจอหนังสือที่ซ่อนอยู่ใต้ ‪อ่างล้างหน้าห้องน้ำในคุกของเคาน์ตี
‪พูดถึงห้าระยะของความเศร้าโศก
‪ตอนนี้คุณอยู่ในระยะที่สอง คือโกรธเกรี้ยว
‪คุณครับ ผมเกิดมาก็โกรธเกรี้ยวเลย
‪และตอนนี้เราจะลาเขาไป
‪- ด้วยรอยจูบ ‪- ขอบคุณนะบ็อบบี้ หนูไม่กลัวแล้ว
‪หนูดีใจที่ได้ใช้เวลาในวันฮาโลวีนกับคุณ
‪สำหรับฉันทุกคืนคือวันฮาโลวีน
‪(ของหาย)
‪หลอกหรือเลี้ยง
‪ในเตาเผาของพวกนี้ระเบิด ‪อย่างกับพลุเชอร์รีบบอมบ์เลย
‪ความเศร้าโศกนั้นเจ็บปวด
‪แต่คุณต้องฝ่ามันไปเพื่อไปให้ถึงอีกฟากฝั่ง
‪หมายความว่าคุณต้อง ‪ปลดปล่อยความโกรธนั้นออกมา
‪ทำตัวเป็นมนุษย์บ้างนั้นไม่น่าอายหรอก
‪ขอบคุณ
‪- ผ้าเช็ดหน้าไหม ‪- ไม่เป็นไร
‪- อีกอย่างผมไม่รู้ว่ามันมาจากไหน ‪- คุณรู้
‪พ่อ ไอ้คนเห็นแก่ตัว
‪พ่อทำลายชีวิตผมแล้วยังมาตายต่อหน้าต่อตาอีก
‪ไอ้คนเฮงซวย ไปตายซะ
‪(บริการจำหน่ายแชมเปญเคลื่อนที่)
‪แกสิไปตาย ฉันอยู่ละแวกนี้ได้ ‪ที่นี่ไม่ใช่เมืองคนขาวล้วน
‪ไอ้สวะบ้านนอกผิวขาวเอ๊ย
‪อ้าว แฟรงก์ เมอร์ฟี เสียใจด้วยนะ
‪(อาฟเตอร์อาวเออส์)
‪- แฟรงก์ คุณ… ‪- ผมรู้สึกดีขึ้นมากเลย ซู
‪คุณโสสุดหลักแหลมบอกผม ‪ว่าการแสดงความรู้สึกไม่ใช่เรื่องแย่
‪บางครั้งฉันก็สงสัยว่าฉันพยายามไปทำไม
‪ผมถูกขอให้กล่าวอะไรเกี่ยวกับพ่อผมสักหน่อย
‪เอาล่ะนะ
‪"วิลเลียม ฟรานซิส เมอร์ฟี ‪เกิดวันที่ 14 มีนาคม 1901
‪บนเรือข้ามฟากของชาวจีน"
‪การเฉลิมฉลองแด่ชีวิต
‪ของชายผู้นิสัยดีเป็นส่วนใหญ่
‪ตอนนี้เขาขึ้นสวรรค์ไปแล้ว
‪ซั่มคนที่ละเว้นจากสุขารมณ์
‪ลาก่อน ตาแก่บนฟ้า
‪ขอบคุณ วันนี้พวกคุณเศร้าหงอยดีมาก
‪คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ถ้าไม่นับที่ต้องฟังเพลงที่ยาว 20 นาที ก็โอเค
‪- มอรีน แผนจัดงานที่ลานโบว์ลิ่งกลับมาแล้ว ‪- มันเคยถูกยกเลิกเหรอ
‪(สุขสันต์วันเกิดมอรีน)
‪(สเปรย์รองเท้าให้เช่า)
‪ปื้ดนึงให้แก ปื้ดนึงให้ฉัน
‪ผมพร้อมจ่ายเงินลู่ 14 แล้ว เมอร์ฟี
‪ได้เลย
‪ต้องจ่ายเพิ่ม 20 ดอลลาร์ ‪เพราะเด็กในแพมเพิสคนนั้นทำของเสียหาย
‪แตงโมลูกนี้เละเรียบร้อย
‪ไม่มีปัญหา ผมอารมณ์ดี
‪- แล้วก็บอลของคุณมาถึงแล้ว ‪- บอลอะไร
‪ลูกโบว์ลิ่งที่คุณสั่งวันที่ 23 พวกมันมาถึงแล้ว
‪ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪(แฟรงก์ บิ๊กบิล)
‪อาจจะเป็นคุณเมอร์ฟีอีกคนที่สั่ง
‪- ผมไม่แน่ใจว่าคนไหนกันแน่ ‪- ผมก็เหมือนกัน
‪ใครก็ตามที่ซื้อไอ้นี่มา ผมไม่รู้จักเขาเลยสักนิด
‪สวยมากเลย
‪ชายผู้โชคดีกับพ่อของเขาต้องชอบมันมากแน่
‪วันพฤหัสเราจัดแข่งลีกพ่อลูก เพราะงั้น…
‪ทำไมพ่อต้องตายด้วย
‪เราพลาดไปเยอะเลย
‪เราเกือบจะแก้ไขมันได้แล้ว
‪ไม่
‪(รับเหรียญเท่านั้น)
‪พ่อ
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪(สี่รูป 50 เซนต์)
‪คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา