Subtitles by sub.Trader subscene.com
Is dat Marsha's zus?
- Hoe moeten we haar noemen? - Tante Jean.
- Ze lijkt me aardiger dan Marsha. - Dat is waar.
- Hallo, Libby. - Hallo.
- Bedankt dat we mochten komen. - Jullie zijn altijd welkom.
Dank je wel.
En wie zijn die schatjes?
Dit kleintje is Tank en die grote is Abby.
Hallo. Aangenaam. Zijn dat toverstokjes?
Verander die geit dan maar in een gans.
- Misschien lukt het. - Toe maar. Doe wel voorzichtig.
- Ze bijten toch niet? - Natuurlijk wel. Het zijn geiten.
Pas op je vingers.
Wat is dat zacht.
Wauw.
Dat is m'n lievelingswerk.
Frank zag zichzelf als kunstenaar en ik ook wel.
- Hij heeft dat gemaakt. - Ja? Wie is Frank?
Frank was m'n man.
Al zijn we nooit getrouwd. Hij is al tien jaar dood.
Wat erg.
- Dat is ook van hem. - Wauw. Dat is...
Het is erg...
Rustiek. Ben je klaar?
- Frank hield van onvolmaaktheid. - Dat is wel te zien.
- Heb je genoeg gegeten? - Tante Jean, waar is de vaatwasser?
- Daar kijk je naar. - Heb je die niet?
Nee, en ook geen wasdroger of een magnetron.
- Televisie? - Ook geen tv.
Ik hoop dat je wel een badkuip hebt, want deze twee moeten naar bed.
- Als jij afwast, breng ik ze naar bed. - Nee, we hebben een vast ritueel.
Het is geen probleem. Kom maar mee.
Kom eens hier.
- Lief zijn. - Je vindt het afwasmiddel wel.
- Mooi litteken. - Dat is nog van het ongeluk met papa.
- Dit vind ik de mooiste. - Het is net een maansikkel.
- De mijne is net een rivier. - Ja, de machtige Mississippi.
Kom, het is bedtijd.
Dank je wel.
Die heb je misschien wel nodig. Alsjeblieft.
Het is koud.
Die was ik al kwijt.
Het is maar voor even. Tot ik weer op orde ben.
Het is veel gevraagd met de kinderen,
maar na Danny is alles me een beetje ontglipt.
Het is moeilijk om je hele leven te verliezen in één jaar.
Ik waardeer je uitnodiging enorm.
Het zal wel even ongemakkelijk zijn. Je weet niet hoe ik in elkaar zit
en je moeder heeft vast veel onzin over me verteld.
Ach...
Je kent Marsha. Ze heeft overal wat op aan te merken.
Ik herinner me je nog wel. Je was bij opa's begrafenis.
- Mama en jij hadden ruzie. - Ja, ik was niet makkelijk
en je moeder is altijd al een takkenwijf geweest.
Maar laten we het niet hebben over dingen die ons kwaad maken.
- Je hebt veel huisdieren. - Zo noemen we ze niet.
Op een boerderij zijn het dieren en ze hebben allemaal een taak.
De kippen leggen eieren, de katten vangen muizen,
de honden beschermen de kippen tegen coyotes en de geiten geven melk.
En wat is zijn taak?
Thanksgiving.
Als je het koud krijgt.
Bedankt.
Gelukkig nieuwjaar.
Ja, gelukkig nieuwjaar.
Jullie doen het prima.
Het is zo lekker.
Bedankt. - Graag gedaan.
Daar is ze.
We hebben pannenkoeken en ik heb gedroomd dat ik een lieve roze geit was.
- Alle geiten zijn lief. - Je moet Jeanie's jam proeven, mama.
- Aardbeien en bosbessen van het veld. - We mogen ze plukken in de zomer.
- En dit was Wiggy het varken. - Ze is zalig.
Ze was een goed varken. Hoe wil je je espresso?
Je hebt geen vaatwasser, maar dat wel?
Ik neem koffie zeer serieus.
- Dit is James O'Connor, de beheerder. - Noem me niet steeds zo.
Het klinkt als een kantoorbaan.
Ben jij die nicht van vroeger?
- Dat ben ik, ja. - Aangenaam.
Die prachtige meid is Abby
en die lange knapperd is Tank.
- Hoe is het? Het is maar smeer. - Waar woon jij?
Ik woon daar vooraan in die caravan.
- Je lijkt op een weerwolf. - Abby.
- Misschien ben ik wel een weerwolf. - Hij is gewoon een mens.
O'Connor gaat je moeder leren de boerderij te runnen.
- Wat? - Je hebt werk nodig
en hij gaat ooit weg.
Ik heb werk nodig, ja, maar ik ben niet echt een boerentype.
Helemaal mee eens.
- Je kent me niet. - Je zei het zelf.
- Ik zie het gewoon. - Wat zie je?
Het lijkt me gewoon geen goed idee.
Natuurlijk wel. Ga je aankleden en ga naar buiten.
- Het is een feestdag. - Daar doen we hier niet aan.
Vandaag mocht je uitslapen. Morgen niet meer.
Kom, we gaan veevoer halen bij Russ.
- Dag, mam. - Wacht.
Kom maar. Dag. Tot straks.
Doe voorzichtig.
- Over twee minuten in de schuur. - Waar?
Dat grote rode gebouw daar.
Kom maar.
- Wat is dit nou? Heb je geen jas? - Die ligt nog bij m'n moeder.
Dit zijn kippen
en dat zijn geiten.
Ik moest bij nul beginnen, zei ze. Die daar is Liz Taylor.
Die daar is Katy Perry
en die eenling daar is Susan Sontag.
Het zijn Nubische geiten. Ze hebben lange hangoren.
Geen alpine geiten, wel een paar Lamancha's.
We houden ze alleen voor de melk.
- Hebben ze allemaal namen? - Ja, maar ik noem ze gewoon geit.
- Je noemde Jean tante. Ben je familie? - Nee, maar zo voelt het.
Het gaat wel.
Kom maar.
Je moet ze eerst vastzetten. Overal.
Eerst de voorkant, dan de achterkant. Niet andersom.
Geef die slangen eens aan.
- Die moet je bevestigen. - Waar?
Wat denk je? Aan de spenen.
Rustig en langzaam.
Je moet voor ze zingen.
Is dat een grapje?
Ik ga niet zingen voor geiten. Dat doe ik echt niet.
Goed zo.
Zie je wel? Je moet ze eerst opwarmen.
Dan doen de meiden hun best voor je. Of niet?
Druk maar op play.
Zo doen we dat.
Ik dacht dat we het met de hand moesten doen.
We hebben dertig geiten en vier handen.
Frank heeft dit gebouwd.
Ik moet dit maken.
Net als die koelruimte daar.
Hij wilde de kaasmakerij uitbreiden, maar toen werd hij ziek.
- Wat had hij? - Parkinson.
Jean heeft artritis, dus jij bent de troonopvolger.
- Dat denk ik niet. - Ik ook niet.
Dit is de koelruimte.
Is dit allemaal geitenkaas? Is het lekker?
Wat leuk. Jean zou een leuk kaaswinkeltje kunnen beginnen.
Bewaar je ideeën voor een hipster- kaaswinkel maar voor je dagboek.
Ik geloof niet dat ik dat gezegd heb, maar...
Het was net of je over een hipsterkaaswinkeltje sprak.
Laat ook maar. De koelruimterondleiding is voorbij.
Hekken. Laat ze altijd achter zoals je ze aantreft.
Zijn ze open, laat ze open. Zijn ze dicht...
- Laat je ze zeker dicht? - Heel scherp.
Je draait dit een beetje en dan gaat hij open.
Toe maar.
Draaien.
- Je moet draaien. - Ik draai toch.
Je moet hem draaien.
Ik draai toch.
Misschien moet ik hem maken.
Moet ik met je mee?
Wacht even. M'n schoen.
Mooi, hè?
Ze leeft nog.
- Ik ben weer in slaap gevallen. - Je bent te laat.
- Niet. Ik heb de haan net gehoord. - Dooby?
- Die kraait altijd. - Het is een haan.
- Hanen kunnen geen klok kijken. - Ik moet eerst de kinderen wekken.
- Die zijn al aan het besproeien. - Is dat zo?
- Dat heb ik ze geleerd. - We gaan de geiten melken.
Dan ga je daar de stad om inkopen te doen.
Ik ga even snel douchen en dan kom...
Douchen? De schoonheidswedstrijd is zaterdag pas.
Het zal geiten worst zijn hoe je ruikt.
Ik ga m'n tanden poetsen.
Heel verstandig.
- We hebben een echte knecht nodig. - Ze leert het wel.
GEEN BOEREN, GEEN VOEDSEL
Daar is hij.
Ik heb alleen dit.
Prima.
Ben je getrouwd?
Vroeger wel.
Gescheiden?
Mysterieus. Wat is er gebeurd?
Hij is gewoon weg.
Waarnaartoe?
Hoeveel is het?
Het is 48,25.
Zestig.
Bedoel je met "weg" dood?
Je wisselgeld.
Daar ben je. We hebben zo onze eerste kaasles.
Jean, ik wil even een momentje voor mezelf,
want ik heb drie dagen niet gedoucht en ik ben kapot.
Even maar.
- Oké. - Ga maar.
Ga maar douchen. Tot over tien minuten.
Is dat beter?
- Nog bedankt voor de overal. - Ik wist dat hij zou passen.
- Het begint erop te lijken zo. - Dat is maar schijn. Wat gaan we doen?
Gods werk. We gaan geitenkaas maken.
- Dat klinkt moeilijk. - Welnee.
Giet de melk maar in deze pan.
- Hier. - Het is zwaar.
Giet alles er maar in. Goed zo.
Hier zit stremsel en bacteriën in. Doe er twee tot drie druppels in.
Ik giet dit hele flesje erin. Dit laat de melk stremmen.
- Ik ben ook gestremd. - En nu goed roeren.
Jean, ik wil...
Ik wil je nogmaals bedanken voor je gastvrijheid.
Je bent zo aardig en de kinderen vinden het heerlijk hier.
- Hou toch op. Je werkt hier nu. - Daar wilde ik het net over hebben.
Ik weet niet of ik hier wel geschikt voor ben.
Zet die maar daar neer en spreid ze uit op het perkamentpapier.
Met je blote handen. Toe maar.
- Ik... - Zo, ja. Toe maar.
- Ga door. Ik luister. - Ik weet niet hoelang we blijven,
dus ik wil niet dat je afhankelijk van me wordt,
voor het geval ik het niet red.
Ik ben je echt heel dankbaar.
- Ik begrijp het. - Ja?
Ik zie wel hoelang je blijft. Hier.
Dat geeft niet. Een beetje zout maar. Een theelepeltje.
Net als op je eten, maar zonder te schudden.
Goed zo.
Dat mag ook. Een vleugje. Je bent een natuurtalent.
Ja Bartley, het is druk in huis.
Wat zit er in je rugzak? Vooruit.
- Schiet op, Abby. Ik wil op tijd komen. - Toe maar.
- Wat doe je dat netjes. - Wat is dat melkglas mooi, hè mama?
Zeker. Weet je wat ook mooi is? Jij.
- We krijgen eters. - Is dat zo?
- Ga je maar opfrissen. - Goed, mevrouw.
Pak het brood maar.
Niet laten vallen.
We hebben een rups gezien.
Goeienavond samen.
- Het ruikt hier naar liefde, Jean. - Dat is een kaars.
Libby, dit is m'n vriend. Russ.
- Hallo. - Geef me een knuffel.
En z'n prachtige kleindochter Sunshine.
Hallo. Alles goed?
- Die zijn voor jou. - Voor mij. Waarom?
Je bent de nicht van m'n vriendin.
- Dat is omkoping. - Negeer haar maar.
Ik heb alle hulp nodig met deze hier. Je moet me steunen.
Zij is zo'n linkse hippie en ik ben een conservatieve advocaat.
- Je hebt toch een veevoerbedrijf? - Ik ben ook ondernemer.
Jij bent toch ook niet zo linkse hippie?
- Dat weet ik niet. - Ze weet het niet, dus is ze links.
- Ze staat aan mijn kant. - Wat?
- Hou toch op. Zo werkt het niet. - Sorry, Russ.
Jean, hoe voel je je?
M'n vingers zijn vrij dik als ik 's ochtends opsta.
Ze doen pijn.
- Nee, Jean. - Van die dingen.
Ik bedoel, hoe voel je je?
Dat weet ik niet.
Bezorgd. Hoopvol.
Hoe moet ik me voelen?
- Je weet wat ik altijd zeg. - Dat weet ik, ja.
- Dan hoef ik het dus niet te zeggen. - Inderdaad.
Misschien moet ik het toch zeggen.
En nu? Denk aan je dekking.
De zonnevlecht. Heel goed. En dan een elleboogstoot.
Nu jij.
Als hij weer lastig is, weet je wat je wat je moet doen.
En nu naar bed.
- Welterusten, O'Connor. - Welterusten.
- Waar ga je naartoe?
Naar boven.
De vaat is gedaan.
Dat bedoel ik. Dank je wel, Dooby.
Dat was fijn.
- Een zelfgemaakte maaltijd. - Precies.
Sorry dat ik je bang heb gemaakt in de winkel.
Dat geeft niet.
Geef me je hand.
- Nu maak je haar weer bang. - Nee, hoor. Laat maar.
- Ik wil je hand lezen. - Dat hoeft niet.
Laat me maar even.
- Je hebt een sterke levenslijn. - Origineel.
Laat hem maar kletsen.
Ik zie ook dat je verleden en je heden elkaar zullen gaan kruisen.
Je hartlijn zegt dat je veel liefde in je leven hebt.
En twee gezinsringen.
- Wat betekent dat? - Dat je twee gezinnen hebt
en dat alles in je leven gaat veranderen.
Dat is al gebeurd.
Mooi. Ik kruip maar eens onder de wol.
Jean, bedankt voor het eten. Welterusten.
- Welterusten, James. - Welterusten.
Welterusten.
Je man. Je zei dat hij weg was.
Hij is niet echt weg.
Nu maak je me wel bang.
Krijgt hij een dag vrij?
Je hebt geen vrij als je ziek bent.
Ik ben ziek.
- Goedemorgen, gezin. - Schat.
Krijgt hij vrij?
Kun jij Abby meenemen? Tank moet naar de dokter.
Vervelend voor je.
- We gaan over vijf minuten. - Ja, meneer.
- Ga je vandaag naar de bank? - Ik zet Abby af...
Ik ben ziek.
En na de vergadering ga ik...
- Ik moet schoolgeld betalen. - ...naar de bank.
Je maakt je te veel zorgen. Alles komt goed. Ik hou van je.
Danny, ik heb een slecht voorgevoel.
Ik regel het. Maak je geen zorgen. Ik hou van je.
Danny.
Vraagje. Wie vind je liever? Mama of mij?
- Danny. - Dat kan ik niet zeggen.
Dat kun je wel.
Danny.
Nee, hè.
Wat is er?
Wil je het slechte nieuws of 't slechte?
Het slechte.
De klink is kapot. Ik was hem aan het maken.
Die deur gaat pas over vijf uur weer open.
Ga toch weg. Vijf uur.
Hij zit vast.
- Bel Jean op haar mobiel. - M'n mobiel ligt buiten.
- Heb jij hem bij je? - Nee.
Dat dacht ik al.
- Wat is het andere slechte nieuws? - Het wordt ijskoud.
- En als we schreeuwen? - Het is een koeling.
Hij is geïsoleerd. Maar je kunt het proberen.
Kun je hem niet openwrikken met een schroevendraaier of zo?
Goed idee. Een stuk kauwgom, een nagelvijl en een sok
en in 45 seconden heb ik de deur open voor de bom ontploft.
Heel fijn.
Dat houdt je warm.
Wat zei ik nou over deuren en hekken?
- Ga niet preken. - Laat ze zoals ze zijn.
Een open deur laat je open. een dichte deur laat je dicht.
Patsy Cline had een geweldige januari.
Proef maar.
Lekker.
En als ik moet plassen?
- Dat doe je niet hier. Hou het maar op. - En als dat niet lukt?
Je bent toch geen kleuter?
Je zult het moeten ophouden.
Moet je nu plassen? Waarom begin je er dan over?
Omdat ik straks misschien moet.
- Waarom ben je hierheen verhuisd? - Ik moest weg bij m'n moeder.
Toen m'n man doodging, raakte ik het huis kwijt.
Dat was een geweldig jaar. Toen moest ik bij m'n moeder intrekken.
En Marsha is niet makkelijk.
Waarom woon jij hier?
Het is makkelijker.
M'n ex heeft het huis.
- Je ex-vrouw? - Nee, m'n ex-man.
Ga weg. Echt?
Nee. Ex-vrouw.
- Hoelang zijn jullie gescheiden? - Ik praat liever over Marsha.
Marsha.
Ze is beeldschoon. Nog steeds.
Ze is reisagent. Vier keer getrouwd. Ze is me er een.
Toen ik zes was, vond ze dat ik geen oppas meer nodig had.
Ik was zo bang als ze me alleen liet. Dan ging ik in m'n kast zitten.
Ken je die stokpaardjes?
Die stokken met een paardenkop erop. Daar zat ik mee in de kast.
Soms werd ik daar wakker, omdat ze me vergeten was, denk ik.
- Dat is niet leuk. - Het viel wel mee.
Kom eens zitten.
Druk dat tegen de muur.
Dank je wel.
Mijn god.
Dat stinkt.
Zijn jullie aan het winterkamperen?
O, god.
Dank je wel. Mijn god. Wat heb ik het koud.
Ze heeft ons opgesloten.
Wie repareert er nou 's nachts een deur?
- Iemand die dingen oplost. - Je hebt ook overal een antwoord op.
Jij ook, zo te horen.
LUA C. LYALL BASISSCHOOL
- Tot morgen. - Doei.
Hoe kom je aan dat rare T-shirt, nieuwe?
Je bent echt foeilelijk.
Wat wou je nou, mankepoot?
- Mrs Moran? - Ja. Hallo.
Was het echt Abby's schuld? Ze vecht nooit.
- Ze heeft nooit iemand geslagen. - Een nieuwe school is lastig,
maar we accepteren hier geen geweld.
Ze moet woorden gebruiken als ze gepest wordt. Geen karate.
Gepest? Waarmee?
Mrs Moran, Abby is niet het eerste
en zeker niet het laatste klungelige kind.
Ze loopt mank door een auto-ongeluk.
Haar vader is erbij omgekomen. Ze weet meer van pijn...
- Mrs Moran... -...en hard werken...
Dit is geen goed begin. Ik moet haar schorsen.
Wat is er aan de hand? Dit is niks voor jou.
Hij noemde me mankepoot.
Dat joch is een etter, maar je mag nooit iemand slaan.
Je moet het met woorden oplossen.
- Waar heb je trouwens karate geleerd? - Van O'Connor.
- Wie is daar? - Libby.
Mam.
Hoi. Hallo, Abby.
- Heb je haar leren vechten? - Een paar moves.
- Dank je wel. Ze is een week geschorst. - Heb je die Jimmy gepakt?
- In z'n zonnevlecht. - Goed gedaan.
Nee. Helemaal niet goed.
Hoe weet hij van Jimmy? Was naar mij toe gekomen. Ik ben je moeder.
- Jij zou gaan stressen. - Ik ga niet stressen.
- Je bent nu aan het stressen. - Abby, ik kan het wel aan.
Had het me verteld.
Ga naar je kamer. Vooruit.
- Bemoei je... Ga naar je kamer. Hou op. - Doe dat nooit meer.
- Waarom ben je boos? - Boos?
Je bent boos. Ze wordt al van het begin gepest.
Ik ben boos op jou.
Ze zei niks omdat ze je wil beschermen.
Waartegen?
Ik hoop dat ze hem verrot heeft geslagen.
Wat die jongen zei, kan echt niet en hij vroeg erom.
Ik ben trots op je omdat je voor jezelf opkomt.
- Ik mis papa. - Dat weet ik.
Dat weet ik.
Ik ook.
Ik vind het fijn hier.
Blijven we hier, mam?
Dat weet ik niet, maar ik weet één ding wel.
Dat wat er ook gebeurt, het wel goed komt met ons.
Beloof je dat?
Dat beloof ik.
Mag ik hier blijven slapen?
Ik heb ijskoude voeten.
- Is dat te veel zout? - Ja, een beetje maar.
Die ziet er goed uit.
Deze kost acht dollar.
- Acht dollar? - Het is handgemaakt.
- We kunnen het verkopen... - Dat is te duur voor ons.
"...en een lang wit schort
en vertelde haar in keurig Engels
dat hij met kerrie bereidde..."
- Hoe spreek je dat woord uit? - Kerrie.
- Garnalen met kerrie.
Dat is te pittig voor jou.
- Wat gaan we planten? - Niks ambitieus.
Alleen voor onszelf.
Ik ga geen artisjokken planten zonder goede reden.
Het is zo mooi hier.
Ik wist dat het je zou bevallen.
- Jean, mag ik je wat vragen? - Natuurlijk.
- Hoelang duurde het... - Om deze te planten? Niet zo lang.
Nee, om
het verlies van Frank te verwerken?
In het begin dacht ik dat ik dat niet kon.
Ik sloot me op met m'n verdriet
en wilde daar ook niet uit komen.
Toen pakte ik langzaam m'n leven weer op.
Het leven gaat toch door, of je wilt of niet.
Ik heb soms het gevoel dat ik verdrink.
Dat enorme verdriet en het verlies verscheurt je.
Maar we zijn veerkrachtig, Libby.
Een dierbare verliezen
laat altijd een litteken achter.
Maar het geneest.
Beloof je dat?
Ik spreek uit ervaring.
- Is dat te dichtbij? - Nee, zo is het goed.
De boerenmarkt is simpel.
Ik snap niet waarom Jean daarmee wachtte.
Ik wel. Ik kom uit Houston.
Ik ben er nooit terug geweest.
- Ga je weer terug? - Dat weet ik niet.
Ik moet echt werk zoeken. Ik kan geen boerderij runnen.
Pardon? Is geiten melken geen echt werk?
Dat zeg ik niet. M'n kinderen moeten studeren.
Studeren is niet nodig.
- Ze gaan studeren. - Waarom?
Ik gun ze een goed leven.
- Heb jij gestudeerd? - Ja.
- Heb jij een goed leven? - Niet dankzij m'n studie.
- Heb jij gestudeerd? - Ja.
En wat heeft dat je gebracht?
Mijn leven is anders gelopen dan gepland.
Dat geldt voor iedereen.
- Ben je tegen hoger onderwijs? - Het is bedrog.
De wereld gaat toch ten onder.
Wat je ze moet leren,
is een auto starten zonder sleutel, jagen, vissen, zelfstandig zijn.
Daar heb je iets aan op de dag des oordeels.
- Dat klinkt gestoord. - Misschien ben ik wel gestoord.
Tank en Abby redden zich wel. Het zijn doordouwers.
CURCUMA BEWUST VOEDSEL
JEANS GEITENBOERDERIJ
- Eén Doris en twee Angelina Jolie's. - Goede keuze.
Mijn zoon is ook gek op Angelina Jolie. Ze kan met alle kinderen opschieten.
Snap je hem?
Wat grappig.
Kijk nou. Libby Moran?
- Meiden, dat is Libby. - Het is niet waar.
- Hallo. - Het is Libby.
Wat een verrassing.
- Libby. - Hallo.
We hebben je na de begrafenis niet meer gezien.
Ik mis Danny zo. Hoe gaat het nou echt met je?
Goed. De kinderen zijn echt...
- Maak je kaas tegenwoordig? - Ik help mee en ik verkoop het alleen.
- We kopen het elke week. - Wat leuk.
Het is heerlijk.
Doe mij maar een Rosie en
een Doris.
Rosie. Doris.
Oké, dat is dan tien dollar.
- Het is goed zo. - We nemen geen fooien aan.
Spreek voor jezelf. We nemen wel fooien aan.
We nemen ze wel aan dus.
- Ik ga wat drinken. - We nemen ze wel aan.
Werk je met de knappe boer?
Wie?
Zo noemen we hem.
Hij?
- We komen speciaal voor hem. - Hij is absurd lekker.
- Hij is wel... - Wacht even.
Maken jullie samen kaas?
- Nee, toch? - Ik bedoel...
Ja of nee? Je kunt het ons wel vertellen.
- Ik zeg niks. - Tegen ons toch wel?
We hebben wel wat kaas gemaakt.
Soms.
- Wauw. - Wat goed. Je gaat door met je leven.
Al was Danny echt een schat.
- En wat voor een. - Een ruwe bolster.
Willen jullie me even...
- Ik ben zo terug. - Bedankt voor de info.
Hallo. Dag.
- Dag. Ga maar. - Tot volgende week.
Dat was zo sneu.
Waarom is ze toch zo irritant?
- Dat zit gewoon in haar. - Ik heb wel met haar te doen.
Haar man laat ze failliet achter. Ik ben naar haar boedelveiling geweest.
- Dat is niet waar. - Echt.
Ze had hetzelfde bruiloftsservies als ik.
Oordeel niet. Ik heb alles gekocht.
Nu heb ik 24 couverts.
- Wat goed. - Gelukkig ben ik populair.
Ze gaat echt niet naar bed met de knappe boer.
Zou ze liegen?
Ze is net een houthakker in die outfit.
Of een trucker.
- Moet ik aan de Botox? - Wat?
- Hier? - Je bent beeldschoon.
Die vorige was al genoeg.
- Dank je wel. Kom. - Ik loop mijlenver achter.
Dank je wel. Tot volgende week.
We moeten weg.
- Ik moet weg, bedoel ik. - Wacht even.
- Wat is er nou? - We moeten weg.
Die vrouwen kunnen me niet uitstaan. Ze vinden je knap.
Ik heb laten vallen dat we samen kaas maken.
Het zijn vreselijke mensen en ik wil naar huis.
Ze zeggen dat ik eruitzie als een vogelverschrikker...
Kijk nou.
Ik haat vreselijke mensen.
Helaas.
- Dat was ranzig. - Zullen we gaan?
- Echt. - Je doet het prima.
Ik vind het leuk.
Wanneer?
Ik kom eraan. Ik ga nu weg.
- Wat is er? - Er is iets met Erin.
Sorry. Ik moet gaan.
Ga maar. Ik maak het wel af.
- De jouwe is mooi. - De jouwe ook.
- We kunnen ze ook uitzetten. - Dat kan.
- Wat zien jullie... - Hoi, mam.
Mam, we hebben hoeden gemaakt.
- Het folie versnelt onze hersengolven. - Wie wil dat nou niet?
Kijk dan toch. Zijn jullie uitgegeten?
Ga je dan maar wassen en die vieze tanden poetsen.
Wat zit er op je neus? Ik kom straks nog even voorlezen. Goed?
Goed zo. Lopen.
- Welterusten. - Welterusten, tante Jeanie.
Welterusten.
- Is het geen schatje? - Zeker.
Hoe was het op de markt?
Beter dan verwacht.
O'Connor moest weg. Er was iets met Erin.
Mijn hemel. Dan moet ik hem even bellen.
Wie is Erin?
Z'n ex. Ze heeft een beroerte gehad een paar jaar terug.
- Hoe oud is ze? - Net zo oud als hij.
Ze wordt verzorgd, maar hij is er heel vaak.
Wat erg.
Wie zou dat zijn? Ik ken niemand die klopt.
Niemand klopt in Atwater.
Het monster is losgelaten.
Ik kom voor m'n dochter en m'n kleinkinderen.
- Wat doe je hier eigenlijk? - Nou,
ik maak kaas.
Geitenkaas en...
Nee, ik bedoel, waarom ben je...
Waarom ben je hier?
Je mag weer thuiskomen. Ik vergeef het je.
- Wat? - Dat je bent weggegaan.
Je liet duidelijk merken dat we niet meer welkom waren.
- Je sliep al een half jaar op m'n bank. - Ik had het moeilijk.
Dat weet ik en ik wilde je motiveren, want je bent geen slachtoffer.
- Je kunt je leven niet vergooien... - Marsha.
De kinderen moeten naar bed. Zeg maar welterusten.
Ik heb ze niet eens...
- Welterusten. - Welterusten.
Welterusten, schatjes. Hé, Abigail?
Je bent gegroeid. Duidelijk.
Heel goed, schat. Rechtop staan.
Toe maar. Goed zo.
Je bent zo ondankbaar.
Ik heb je alles gegeven.
Een opleiding.
Al die mooie kleren. Prachtige vakanties.
Mam, laten we... Je liet me achter in hotelkamers.
Het waren mooie hotels.
Ik begrijp niet...
Dit is niks voor jou.
Ik blijf hier voorlopig.
Waarom? Dit is niks voor jou, Libby.
Hoe weet je dat? Ken je me zo goed?
Dit gat en een boerderij is niks voor jou.
- Wat is dan wel iets voor mij? - Dat zoeken we thuis wel uit.
Ik heb geen thuis.
Waar moet ik heen?
Ik heb alleen dit, dus ik blijf. Ik heb alleen dit.
Kom naar huis. We zoeken wel een groter huis.
Ik heb hier geen zin in. Ik ga de kinderen instoppen.
- Goed dan. Geef het maar op. - Mam, ik heb hier geen zin in.
- Alleen als het jou uitkomt zeker? - Bedankt dat we bij je mochten wonen.
Is het zo goed? Dank je wel. Rij voorzichtig.
Is dat beter? Alsjeblieft.
Sukkel.
- Je ziet er moe uit, Jean. - Dat wilde ik net over jou zeggen.
Je zet haar tegen me op. Heb je het haar al verteld?
Nog niet.
- Dan is ze ook in jou teleurgesteld. - Misschien wel.
Ik ken haar. Dan komt ze bij me terug.
Ik vind het vreselijk hier.
Die mensen. Zo kleingeestig.
Maar goed dat je hier niet meer woont dan.
Wat doe jij hier als je ook daar kunt wonen?
- Ik wil daar niet meer wonen. - Je bent net zo koppig als papa.
- Je was altijd al jaloers op me. - Ik denk nooit aan je.
Je bent braaf. Kom maar.
Sorry. Ik ben de nieuwe O'Connor.
Jean vroeg me of ik wilde helpen met...
- Heb je dit vaker gedaan? - Zo moeilijk kan het niet zijn.
- Mooie schoenen. - Dank je wel.
- Ze zijn nieuw. - Niet lang meer.
Neem dat voer maar mee.
Schiet op.
- En die met de lange oren? - De Nubische geiten.
En die daar met de korte oren?
- Lamancha. - Heel goed.
- Ik heb het goed. - Helemaal.
Je bent hier geknipt voor.
- Leuk, hè? - Ja, maar het is wel vies.
Het doet me denken aan Los Angeles. Ik werkte daar als serveerster.
Aan het eind van m'n dienst zag ik er niet uit.
Ik zat onder het eten.
Hoelang heb je daar gewoond?
Een paar jaar.
Ik was zangeres. Singer-songwriter.
"Was"? Zing je niet meer?
Nee. Niet echt.
Ik heb het niet gemaakt.
M'n label liet me vallen.
En ik had een gevaarlijke relatie met de wodka.
Toen liep alles in de soep. Ik was de weg kwijt.
Ik ging er eigenlijk naartoe
om beroemd te worden.
Maar toen...
Ik had nooit verwacht dat ik hier zou eindigen.
Ik weet niet of het een troost is,
maar jij bent de parel van dit stadje.
- Wat wil jij later worden? Boerin? - Ik heb echt geen flauw idee.
- Ik ben m'n kompas kwijt. - Wat bedoel je daarmee?
Er is iets gebeurd met m'n man en ik...
Ik had met hem moeten praten. We waren failliet.
Ik had gewoon met hem moeten praten. Ik ben zo dom geweest.
Ik heb een idee. Heb je vanavond al iets?
Je kunt gewoon met iemand praten die je hebt verloren.
Ik praat hier zo vaak met m'n oma.
Dit kan nooit goed zijn.
Het wordt geweldig. Echt.
Dit komt me
zo bekend voor.
Was hier geen oprit?
Geen idee. Hier is Jean opgegroeid. Het staat al jaren leeg.
Ze noemen het het Halloweenhuis.
Als je ontmaagd wilt worden of met de doden wilt praten,
moet je hier zijn.
Hier gebeurt het.
Ik snap niet waarom ik dit doe. Ik geloof er niet in.
Ogen dicht.
Haal diep adem.
Samen.
Dieper.
We maken de cirkel leeg om ruimte te maken voor het andere vlak.
Waarvoor?
- Ogen dicht. - Ze zijn dicht.
We hopen een teken van je aanwezigheid te zien.
Danny, als je er bent, voeg je dan bij ons als je eraan toe bent.
Hoe zien we zo nou een teken?
- Je neemt dit niet serieus. - Sorry.
- Mag ik het eens proberen? - Natuurlijk.
Danny?
Kun je me horen?
Ik mis je.
Ik mis je heel erg.
Waarom heb ik niet met je gepraat?
Waarom zagen we niet in dat we genoeg hadden?
Jij was genoeg. We hadden niets meer nodig.
Waarom ben ik kwaad op je omdat je bent gestorven?
Ik vroeg je zelf Abby naar school te brengen.
Ik doorbrak het patroon.
Ik heb het gevoel dat het mijn schuld is.
Het spijt me zo. Het spijt me
echt.
En ik hou van je.
De kinderen houden van je en...
Verder weet ik het niet meer.
Ik hoop dat het goed met je gaat.
Ik geloof niet dat het werkt.
Je deed het heel goed.
Het is je gelukt.
Voor mij niet. Ik eet geen brood.
Waarom heb je me niet over dat huis verteld?
- Het zou zo mooi kunnen worden. - Ben je daar geweest?
Gisteravond met Sunshine. Het was waanzinnig.
Ze haalde me over om een cirkelsessie of zo te doen
met kaarsen en...
Een seance?
- Ja. Ik weet het niet - Is het gelukt?
Ik voel me wel beter.
Waarom heb je dat huis opgegeven? Het was vast prachtig vroeger.
Zoiets gun ik Abby en Tank.
- Abs, Tank, we moeten opschieten. - We komen.
Een huis, bedoel ik. Een echt huis.
Met Marsha trokken we van stad naar stad
en van echtgenoot naar echtgenoot.
Ik heb me nooit ergens gesetteld. Dat wil ik veranderen.
Kijk eens wie we daar hebben.
Jeanie, Jeanie.
- Goedemorgen. - Hallo.
Abby zegt dat er gedanst wordt op het feest. Ik kan niet dansen.
Het is makkelijk. Je doet gewoon alsof.
- Komt O'Connor ook? - Ik hoop het.
- Jeanie? - Wat is er?
Natuurlijk wil ik een cadeau. Ik ben toch jarig.
Maar ik heb één regel. Je mag geen cadeaus kopen.
- Moeten we ze dan stelen? - Wat zeg je nou weer?
- Je moet ze zelf maken, gekkie. - Je bent toch geen dief?
- Dag, tante Jean. - Dag.
- Dag, tante Jeanie. - Dag.
- Libby? - Wat is er?
- Je bent niet hetzelfde als je moeder. - Dat mag ik hopen.
- Je ziet er moe uit. - Dank je wel.
- Hoe voel je je? - Moe.
- Hoe is het met Erin? - Redelijk, gezien de omstandigheden.
Het kan zo niet doorgaan.
- Wat vervelend. Het is moeilijk. - Ach...
Kom je wel naar Jeans feestje?
Ik ben niet echt in de stemming.
Dat begrijp ik.
- Het was goed je weer te zien. - Jou ook.
Sterkte.
Hé, Libby?
De boerderij ziet er niet uit.
Ik had een slechte leraar.
De school heeft gebeld. Abby is gewond.
- Wat? - Ik rij wel.
Gaat het?
Het hoofd bloedt altijd erger. Daarom zit ze zo onder.
- Het is een oppervlakkige wond. - Zo ziet het er niet uit.
Wat is er gebeurd? Vertel het maar.
Jimmy Grevoski duwde me tegen het hek.
Pest hij je nog steeds?
Ik gebruikte woorden en toen duwde hij me.
- Niet echt fraaie woorden. - Wat heb je dan gezegd?
Laat me godverdomme met rust.
VERPLEEGSTER
Die is goed.
Mrs Moran, kan ik u even spreken?
Goed.
- Dank je wel. - Ik heb niks...
Dat was aardig.
Heb je dat echt gezegd?
Het komt wel goed.
- Dat wordt weer een schorsing. - Omdat ze gevloekt heeft?
- Hij heeft haar geduwd. Ze bloedt. - Jimmy wordt ook geschorst.
Onvoorstelbaar.
U doet uw werk niet goed. M'n kind zou hier veilig moeten zijn.
Ze gebruikte woorden en nu schorst u haar omdat ze heeft gevloekt.
Wat is dit voor school? Ze wordt elke dag gepest en u doet niets.
- Mrs Moran, we hebben een systeem. - Dat werkt dan niet, Mrs Weeks.
Ik maak het thuis wel schoon.
We gaan.
Dat is hij.
- Wat was dat tussen jou en Abby? - We waren aan het spelen.
Zal ik eens zo met je spelen?
Nee, meneer.
Als je dat nog één keer doet, weet ik je te vinden. Duidelijk?
Ja, meneer.
Mama, we zijn klaar.
Trek je schoenen aan. Ik kom zo.
Libby, iedereen krijgt een cadeau op m'n verjaardag. Jean.
Ze zijn aan het dansen
Je kunt het wel.
Waar zou ze zijn?
- Ga de jarige maar halen. - Wat zie je er mooi uit.
Gefeliciteerd.
- Je ziet er goed uit. - Jij ook.
Ik loop er altijd op m'n paasbest bij.
Jean, ik weet niet wat ik moet zeggen. Dank je wel.
Soms hebben we een nieuwe jurk en een feestje nodig.
Gefeliciteerd. Hij is erg mooi.
- Heb je honger? Kom dan maar. - We hebben van alles.
De spareribs zijn heerlijk. Ik wil ze elke dag wel eten.
Goed zo, schat. Deze zijn extra lekker.
Ze zijn van Larry Rourke.
- Wat een opkomst. - Ze komen voor het gratis eten.
Ze mogen je omdat je aardig en gul bent
en vergevingsgezind en dapper.
En net zo knap als ik. - Mafkees.
We gaan hoefijzerwerpen.
- Deze keer win ik. Verjaardag of niet. - Dat zullen we nog weleens zien.
Haal wat te drinken en zoek een danspartner.
- Mag ik een Tecate? - Komt eraan.
- Alsjeblieft. - Dank je wel.
Dag, mevrouw.
- Kijk nou. Wat zie je er goed uit. - Dank je wel. Ik heb...
Vrouwen zouden meer invloed hebben als we niet uren ons haar zouden doen.
- Dan hadden we elke ziekte al genezen. - Zo is dat.
- We gaan dansen. - Echt?
Ik leid wel.
- Mijn god. - Vertrouw me maar.
- Dat zeg je altijd. - Ik weet het.
Nee, sorry.
Leuk je weer te zien.
- Dus je bent toch gekomen. - Inderdaad.
- Mag ik gaan zitten? - Ga je gang.
Je moet feesten, toch?
Je ziet er geweldig uit.
Wil je dansen?
Dat weet ik niet. Jij lijkt toch alles...
- Te weten? - Mijn god.
Luister, ik...
Ik weet net zo weinig als ieder ander.
Wat kijk je nou?
Je wilt me iets vragen.
Over Erin?
- Alleen als je erover wilt praten. - Dat wil ik niet.
Ik wil er nooit over praten, maar
daar schiet ik ook niks mee op.
- Hoelang waren jullie samen? - Vijf jaar.
We zijn verhuisd naar een stuk land dat ik van m'n ouders heb geërfd.
We wilden Jerseys en Herefords gaan fokken.
Dat zijn koeien.
Toen ontmoette ze iemand in Austin.
Daar werkte ze parttime.
Ze wilde scheiden. Ik ging akkoord.
Wilde jij ook scheiden?
Kort daarop kreeg ze een beroerte.
Ze heeft een hartafwijking.
Je kunt altijd natuurvoeding eten en toch in een rolstoel belanden.
Dat is zo bizar.
- Begrijp je? - En die man?
Die is vertrokken.
Niet echt het goede tijden, slechte tijden-type.
- En helpen haar ouders haar? - Haar ouders wonen in El Paso.
Ze willen haar daarnaartoe halen. Tenminste, dat denk ik.
- Dat is zwaar. - Dat kun je wel zeggen.
Kom.
Wacht, anders wordt het te warm.
ik wou dat ik een berenjong was
dat op de grond slaapt
straatgras in april
bij een ondergaande zon
ik wou dat m'n schoenen leeg waren
en ik nog in bed lag
met jou naast me
met je dromen in je hoofd
ik wou dat de wereld zou doen
wat ik zou willen
en ik wou dat de wind me terug zou blazen naar jou
ik wou dat je moeder lelijk was
en je vader ook
dan hadden ze nooit een dochter gekregen
die zo mooi is als jij
ik wou dat ik een koorddanser was
met benen van goud
daar zou ik je dan mee vastklemmen
en je nooit meer laten gaan
ik wou dat de wereld zou doen
wat ik wil
en ik wou dat de wind me terug zou blazen naar jou
Dank je wel.
Hallo.
Doe het niet, alsjeblieft.
Jean?
Wat is dit?
- Zijn Frank en jij m'n ouders? - Nee. Dat is het niet.
Wat is het dan?
Als ik het vertel, raak ik je weer kwijt.
Waar heb je het over? Ik snap...
Ik begrijp er niks van. Waarom ken ik dat huis?
We gaan even zitten.
Dat huis komt je bekend voor
omdat je er tot je vierde hebt gewoond.
- Woonde Marsha daar ook? - Nee, alleen jij.
Waar was m'n moeder dan?
Je woonde bij mama en papa tot je twee maanden was.
Frank en ik zijn gekomen omdat mama ziek was.
- Maar waar was mijn moeder? - Je was een geschenk.
- Het kind dat ik niet kon krijgen. - Waar was m'n moeder?
Ze heeft je achtergelaten.
Ze liet je achter bij ons, maar dat was goed want we zijn familie.
Waarom weet ik dat niet meer?
Is ze me weer komen halen?
Ze kwam wel terug.
Voor de rouwdienst van mama.
Ze zag hoe gelukkig je was en wilde je terug.
Ze liet me vier jaar alleen en je stond toe dat ze me meenam?
Ik kon haar niet tegenhouden.
- Heb je het echt geprobeerd? - Ik had moeten zeggen dat ze gek was.
Ik had moeten liegen en voor je moeten vechten.
Maar ze was je moeder. We waren machteloos.
Dit heb je altijd al geweten.
Ik ben hier al maanden. Waarom heb je het niet verteld?
Toen je opa was gestorven, wilde je moeder dat huis verkopen.
Ik heb er m'n mooiste herinneringen liggen.
Ik heb lang gehoopt dat je weer thuis zou komen.
Moet dat me een goed gevoel geven?
Je bent net zo erg als zij.
Ik ben n...
Je hebt een droge huid.
Daar heb ik wel iets voor.
Alsjeblieft.
Sorry, maar m'n lunchafspraak komt zo.
Jerry. Hij is een blijvertje. Hij zit in de energiebranche.
Ik heb hem ontmoet in een club tijdens happy hour.
- Dat klinkt veelbelovend. - We zullen zien.
Ik ben blij dat ik nu weet
waarom er geen jeugdfoto's van me zijn.
Ik dacht dat dat was omdat ik geen knap kind was
of lelijke kleren had.
- Ze heeft het dus verteld. - Inderdaad.
- En nu ben je kwaad op me. - Ik ben niet
kwaad op je.
Gelukkig. Dat is ook onzin. Ik was zelf nog een kind.
Mensen die me kenden toen ik 18 was, weten dat ik geen kind kon opvoeden.
Ik was geen moederfiguur. Jij wel.
- Ik ben teruggekomen. - Voor de begrafenis.
Ga niet de martelaar uithangen.
- Je klinkt als de heilige Jean. - Het gaat niet om Jean.
Het gaat om ons en het feit dat je me afstond.
- Dat is niet waar. - Ik denk dat je jaloers was op Jean.
Dat is onzin.
Luister goed.
Ik was een wrak.
Ik was een wrak en ik moest volwassen worden.
Toen mama stierf, ben ik je komen halen
omdat dat zo hoorde.
Je bent m'n dochter.
Mijn vlees en bloed.
Ik wilde niet dat je daar zou opgroeien.
- Je was beter af bij mij. - Dat betwijfel ik.
En ik weet niet of ik het je kan vergeven
dat je me daar hebt weggehaald.
Ik was daar gelukkig en dat wist je, denk ik.
- Dat is waanzin. - Mama, hou op.
Hou op.
Je moet je klaarmaken.
Je ziet er mooi uit.
Toe nou.
Frank, neem haar mee.
Dag, lieverd.
Het spijt me.
- Geen geheimen meer. - Er zijn geen geheimen meer.
- Echt niet? - Echt niet.
Ik wil in dit huis wonen met Abby en Tank.
Ik run je boerderij en betaal je af.
Dit is mijn huis.
Kijk, een vogelnest. Zouden er eitjes in zitten?
Hallo.
Alsjeblieft. Wat heb je daar?
Dat was op eerste paasdag. Je verloor een tand die dag.
Dat was een mooie dag.
Was je jurk blauw?
Dat weet ik nog.
Je was nog zo klein.
Waar waren we mee bezig? Je was helemaal vies.
- Maar... - Wat heb je geplant?
Geen idee. Ik kan het niet zien.
Je wordt er al handiger in.
- Sinds wanneer is dat? - Dit?
Een paar dagen geleden, op de terugweg van El Paso.
Hoe is het gegaan?
Het is beter zo.
Kom je hier weer werken?
Ja.
De kinderen zullen dolblij zijn.
- Ze hebben je echt gemist. - Echt?
Echt.
En jij? Heb jij me gemist?
- Niet echt, nee. - Dat is jammer.
Subtitles by sub.Trader subscene.com