Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Δεν πεθαίνω.
Τι βάσανο!
Δεν μπορώ να πεθάνω, Σακίπ.
Τι, μπαμπά; Νιώθεις άσχημα πάλι;
Δεν μπορώ, Σακίπ.
Δεν μπορώ να πεθάνω.
Μην πεθάνεις. Θέλουμε να γίνεις καλύτερα κι εσύ προσπαθείς να πεθάνεις;
Βρες τον Σελίμ.
Πήγαινε βρες τον και φέρε τον μου αμέσως.
Ποιος είναι αυτός;
Με ακούς, Σακίπ;
Βρες μου τον Σελίμ.
Δεν μπορώ να πεθάνω.
Δεν μπορώ, Σακίπ.
Δεν μπορώ.
ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΚΑΠΙΚΟΥΛΕ
ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΛΟΝΤΡΑ
Άκου, θείε. Δεν έχει το καφέ εδώ και 15 χρόνια.
Μου έδωσαν μια διεύθυνση, αλλά δεν ξέρω αν είναι ακόμα εκεί.
Όλα είναι διαφορετικά εδώ. Δεν υπάρχει γκαράζ.
Αμάξια τρέχουν προς όλες τις κατευθύνσεις. Ούτε σε ράλι να ήμασταν!
Υπάρχει η κατασκήνωση που ανέφερε ο μπαμπάς,
αλλά τίποτα άλλο.
Τώρα... Με ακούς;
Αν δεν μπορέσω να βρω αμέσως τον τύπο, να γυρίσω; Τι λες;
Ποιον ψάχνεις;
-Χαίρετε. -Χαίρετε.
-Είναι η οδός Μεβλεβιχάνε 4; -Ναι. Ποιον ψάχνετε;
Τον Αλί Ριζά. Είχε ένα καφέ για οδηγούς φορτηγών.
Ήταν από την ΠΓΔΜ, φίλος του πατέρα μου.
Έχω αυτήν τη διεύθυνση, μα δεν απαντά κανείς.
-Ξέρεις πού είναι; -Μετακόμισε πριν πολύ καιρό.
-Πολύ καιρό; -Ναι. Γιατί τον ψάχνεις;
Θα βρω κάποιον άλλον μέσω αυτού.
-Δεν ξέρω πού πήγε. -Δηλαδή, να γυρίσω πίσω;
Όχι. Δεν ξέρω πού μένει, αλλά νομίζω ότι έγινε ιμάμης.
-Τι; -Ιμάμης σε τζαμί.
-Ιμάμης; -Ναι, ιμάμης ή χότζας.
Μήπως λέτε άλλον; Είναι λαθρέμπορος.
Ναι, μετανόησε. Για τον ίδιο λέμε.
-Σε ποιο τζαμί; -Δεν ξέρω.
Έχει πολλά τζαμιά η Πόλη.
Θα ψάξεις στο Σουρίτσι. Πόσα να έχει εκεί;
ΧΑΡΤΗΣ ΤΖΑΜΙΩΝ
Υπάρχουν 166 τζαμιά.
Δε μου το είπε κανείς. Το διάβασα στον χάρτη.
Όχι σε όλη την Πόλη. Μόνο σ' αυτήν τη γειτονιά, 166 τζαμιά.
Ποιος ξέρει πόσα έχει η Πόλη;
Πώς θα τα έψαχνα όλα;
Πάω από το ένα στο άλλο. Τα χέρια μου ξεράθηκαν από το πλύσιμο.
Δεν ξέρω αν μου ξέφυγε κανένα.
Προσευχήθηκα πολύ.
Όχι.
Θα κοιμηθώ.
Θα κοιμηθώ στο αμάξι.
Δε θα πάω σε ξενοδοχείο.
Θα πάω σε ένα μικρό τζαμί εδώ κοντά αύριο το πρωί.
Να γυρίσω αν δεν τον βρω ούτε αύριο;
Δεν ξέρουμε καν αν είναι ζωντανός. Τον έψαξα πολύ.
Τι;
Τι λέει ο μπαμπάς;
Πες μου, σε παρακαλώ. Θείε, με ακούς;
Πώς μπορώ να βρω έναν Σελίμ στην Κωνσταντινούπολη;
Λες και γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους! Θεέ μου, βόηθα με!
Ήρθε ο χειμώνας.
Πώς και το άφησα ανοιχτό;
Αλήτες!
Ποιος έκλεψε το κινητό μου;
Θα πήγαν προς τα κει.
-Έρχεται ο Αλί Ριζά. -Ποιος είναι;
-Να τος, εκεί! -Ο χοντρός;
-Όχι, αυτός με το σακάκι. -Όλοι σακάκια φοράνε.
-Αυτός με το καπέλο. -Ευχαριστώ.
-Χαίρετε. -Χαίρετε.
-Την ευχή σας. -Εντάξει.
-Είστε ο Αλί Ριζά; -Ναι.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Ποιος είσαι; -Ο Σακίπ από την Μπίτολα.
-Με έστειλε ο Σουάτ, ο πατέρας μου. -Ποιος Σουάτ;
-Ο φορτηγατζής. -Φορτηγατζής;
Οδηγούσε φορτηγά. Σταμάτησε πριν 20 χρόνια.
-Δεν τον θυμάστε; -Όχι.
Τελικά, είστε ιμάμης και δεν έχετε καφέ.
-Λάθος πληροφορίες. -Δεν είμαι ιμάμης.
-Κι αυτό λάθος; -Τι ακριβώς θέλεις;
Ψάχνω τον Σελίμ. Ο πατέρας μου μού είπε να τον βρω.
Είναι να πεθάνει σύντομα. Μου είπε να του πάω τον Σελίμ.
Είπα να το κάνει ο θείος μου. Ξέρει καλύτερα.
Είπε:
"Είναι καθήκον σου. Βρες τον Αλί Ριζά και θα σου πει πού είναι".
Η μητέρα του λέγεται Φατός.
-Φατός; Για αυτόν τον Σουάτ λες! -Ναι, ποιον άλλον;
-Από πού τον ξέρεις; -Είναι ο πατέρας μου.
-Πατέρας σου; -Από την Μπίτολα.
Τον ξέρω. Λες τον Σουάτ τον μακρύ.
-Ναι, είναι ψηλός. -Όχι γι' αυτό. Έκανε μακρινές αποστάσεις.
Ναι, αυτός είναι. Πήγαινε στη Ρωσία και τη Μολδαβία, όταν ήμουν μικρός.
Πού είναι ο Σελίμ;
Έγινε ποδοσφαιριστής. Παίζει στην...
Ο Σουάτ πεθαίνει; Τι άνθρωπος ήταν!
Έλεγε ότι δεν παθαίνει τίποτα! Πέθανε;
-Όχι, δεν μπορεί να πεθάνει. -Είπες ότι πέθανε.
-Όχι, είπα ότι δεν μπορεί. -Θέλεις να πεθάνει;
Θεός φυλάξοι! Όχι.
Τι;
-Ξέρω ότι μπήκατε στον σωστό δρόμο. -Ναι, κάπως.
Δεν πρέπει εδώ δίπλα στο τζαμί, αλλά...
-Τι είναι; -Από τον μπαμπά.
-Κρύψε το. -Είναι για εσάς.
-Μη με κάνεις να το αρχίσω! -Τι να το κάνω;
Μάζεψέ το. Για εμένα είναι είπες; Το έφτιαξε ο Σουάτ;
-Ναι. -Και πάλι! Μάζεψέ το.
Πού είναι ο Σελίμ;
Κοίτα μπροστά!
-Τρέχα! -Σουτ!
Κάτω η μπάλα!
Πολύ καλά!
Μπράβο!
Συνέχισε έτσι. Πολύ καλά!
Σελίμ, μπες.
Έρχομαι.
Ελάτε, παιδιά!
Βάλτε κράνη. Μην ανεβαίνετε σε μηχανή χωρίς κράνος.
Με προσοχή, να πηγαίνετε αργά. Γεια σας.
Έχεις ένα λεπτό;
-Ναι. -Υπάρχει ένας Σελίμ εδώ. Εσύ είσαι;
-Γιατί ρωτάς; -Τι σε πειράζει; Είσαι αυτός, ναι ή όχι;
Ποιος είσαι;
Ο Σακίπ από την Μπίτολα.
Ο προπονητής σε αποκάλεσε Σελίμ, αλλά ήθελα να σιγουρευτώ.
-Είσαι ο Σελίμ; -Ναι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Σε βρήκα.
Θα σου τα πω γρήγορα. Εγώ, ο Σακίπ, ήρθα από την Μπίτολα.
Με έστειλε ο πατέρας μου. Θέλει την ευχή σου, πριν πεθάνει.
Είμαστε αδέρφια. Έχουμε τον ίδιο πατέρα.
-Τι λες; -Έτσι είναι τα πράγματα.
-Με κοροϊδεύεις; -Συγγνώμη;
-Με κοροϊδεύεις; -Όχι, καθόλου.
Η μητέρα σου δε λέγεται Φατός;
-Δεν τη λένε Φατός; -Μην την μπλέκεις. Φύγε.
Δίνε του!
Ο Σουάτ από την Μπίτολα της ΠΓΔΜ δεν είναι ο πατέρας σου;
Είναι και δικός μου πατέρας.
Δεν έχω πατέρα. Φύγε!
Αδερφέ, πού πας; Μα πού πάει;
Αδερφέ!
-Γεια! -Θεέ μου!
-Ποιος είσαι; -Έλεος!
Κλέφτης είσαι; Ποιος στον διάολο είσαι;
Ποιος είσαι;
-Με ακολουθείς; -Όχι, αδερφέ.
Πήρα τη διεύθυνση από τον φύλακα του γηπέδου.
Έφυγες, σε έχασα, γύρισα πίσω και ήπιαμε τσάι.
Ήρθα και σε περίμενα εδώ.
-Γιατί με περίμενες; -Δε μου αρέσει ούτε εμένα.
Έκανα 800 χλμ. και θα κάνω άλλα τόσα στον γυρισμό.
Είπα: "Να πάει ο θείος Φουάτ", μα μου είπε: "Αδερφός σου, καθήκον σου".
-Δε βλέπεις; Έχω παγώσει. -Μη φωνάζεις!
Έχω πρόβλημα στη μέση. Έχω λουμπάγκο.
Έχω πάει σε όλα τα τζαμιά. Ρώτα με για όποιο τζαμί θέλεις.
Τι διάολο λες για τζαμιά; Δε σου είπα να έρθεις.
Ο μπαμπάς πεθαίνει. Για όνομα του Θεού, έλα, σε παρακαλώ!
Θα γυρίσεις μετά. Σε παρακαλώ, για όνομα του Θεού!
-Θα έρθεις; -Κοίτα, φαίνεσαι καλός άνθρωπος.
Ήρθες και έκανες το καθήκον σου. Σου έδωσα την απάντησή μου.
Στη θέση σου, θα έπαιρνα αεροπλάνο και θα έφευγα.
Ήρθα με αμάξι. Τα αεροπλάνα δεν είναι του Θεού.
-Τα αμάξια είναι ασφαλή. -Φοβάσαι.
Τι να σου πω;
Φέρσου αντρίκια, πάρε το αμάξι σου και γύρνα πίσω.
Θα σε πηδήξουν εδώ.
-Τι εννοείς; -Καλά, εντάξει.
Αυτά είχα να πω. Σε προειδοποίησα. Από εσένα εξαρτάται τώρα, εντάξει;
Πού πας, αδερφέ; Θα έρθεις μαζί μου;
Βέβαια. Πάω να ετοιμάσω πράγματα και να πάρω φαΐ για τον δρόμο.
Αδερφέ!
Πώς μπλέχτηκα έτσι; Εγώ είπα να έρθει ο θείος.
"Εσύ θα πας, αδερφός σου είναι". Μα τι αδερφός!
Με πονάει η μέση από το κρύο. Στον διάολο αδερφός και καθήκον!
Οδήγησα 800 χιλιόμετρα και με στέλνει στο αμάξι!
Έμαθα όλα τα τζαμιά.
Όμως, ούτε που τον νοιάζει!
Του είπα να στείλει τον θείο και είπε όχι. "Εσύ θα πας, είναι καθήκον σου". Γιατί;
Πονάει η μέση μου.
Μπαμπά!
Δεν πείστηκε.
Του λέω ότι πεθαίνει και λέει όχι. Τι άνθρωπος!
Δεν έχω λεφτά. Το κινητό μου χάθηκε.
-Πώς θα τηλεφωνήσω σπίτι; -Σταμάτα να μιλάς!
Δεν ξέρω καν πού είμαι, αδερφέ!
Αδερφέ!
Πεθαίνει σου λέω.
Μη φωνάζεις. Ησυχία!
-Στον εαυτό μου μιλάω. -Καλά, σου ανοίγω.
Δεν ανοίγει. Δε λειτουργεί.
-Ησυχία! Τι έγινε; -Δε δουλεύει.
Γαμώτο!
Μάλλον δε δουλεύει. Έτσι νομίζω.
Ηλίθιε! Δεν ακούς τον ήχο; Σπρώξε, μόλις τον ακούσεις.
-Σπρώξε. -Κατάλαβα.
Σκατά κατάλαβες!
Μάλλον με κοροϊδεύει.
-Θα μου ανοίξεις ή όχι; -Γαμώτο! Δεν έχουμε ρεύμα.
-Δε δουλεύει. -Τι;
Δεν έχουμε ρεύμα. Δε δουλεύει.
-Τι φασαρία είναι αυτή; -Δεν ανοίγει η πόρτα.
Ησυχία, έλα εδώ!
Όλα καλά, Μετίν. Δεν έχω ρεύμα και δε δουλεύει το θυροτηλέφωνο.
Όλα εντάξει, μην ανησυχείς.
Περίμενε, θα ρίξω τα κλειδιά.
Πιάσε τα.
Κοιμάσαι;
Κοιμάσαι, αδερφέ;
Μη με κάνεις να το μετανιώσω.
Κοιμήσου.
-Το κεφάλι μου! -Σε πονάει πολύ;
-Το κεφάλι μου. -Πονάει πολύ;
Σκάσε και κοιμήσου.
Μη με πρήζεις άλλο.
Άραγε έχει γεώμηλα;
-Όλα εντάξει. Έπεσα πάνω σε κάτι. -Έπεσες; Κλέφτης είσαι;
-Θα με ληστέψεις; -Πού μπορεί να είναι;
Πήγαινε για ύπνο.
-Έχεις γεώμηλα; -Γεώμηλα;
Πώς τα λένε;
-Έχεις τσιπς; -Τσιπς;
-Πατάτα. -Πατάτα;
-Πατάτες. -Πατάτες;
Τι θα κάνεις με τις πατάτες; Είναι νωρίς. Κοιμήσου.
Έχεις;
-Τι θα τις κάνεις; -Καλύτερα να δεις. Πού είναι;
Άντε γαμήσου!
-Τα γάμησες όλα. -Συγγνώμη.
Κοιμήσου.
Αδερφέ.
Αδερφέ!
-Τι έγινε; -Έλα, πιες αυτόν τον χυμό.
-Βοηθάει στο μεθύσι. -Δεν τον πίνω.
-Φύγε. Δε θα πιω. -Πιες το. Θα αραιώσει το ποτό.
Θέλεις να με σκοτώσεις; Δεν πίνω χυμό πατάτας.
Φύγε.
Άσε με ήσυχο.
Άσε με να κοιμηθώ λίγο. Θα τον πιω πιο μετά.
Αδερφέ!
-Τι θέλεις τώρα; -Να χρησιμοποιήσω το κινητό σου;
Τι το θες τέτοια ώρα;
Μου έκλεψαν το κινητό. Θα ανησυχούν στο σπίτι.
Γαμώ το κινητό σου! Πάρε το και μίλα εκεί.
Έχω αγώνα για το πρωτάθλημα το πρωί. Άφησέ με.
Μη μου μιλάς. Κάνε ό,τι διάολο θες,
-μα άσε με να κοιμηθώ. -Εντάξει.
Το κεφάλι μου θα σπάσει. Φύγε. Πήρες το κινητό.
Γιατί είσαι ακόμα εδώ;
-Θέλει κωδικό. -Το γαμημένο! Τρία τριάρια.
Τέσσερα τριάρια. Τρία-τρία-τρία-τρία.
-Αδερφέ... -Γαμώ τον αδερφό σου!
Δεν ξέρω τον κωδικό.
-Ορίστε ο γαμημένος ο κωδικός. -Ευχαριστώ.
-Θεέ μου! -Πιες το. Θα συνέλθεις.
Θεέ μου, βοήθησέ με και απάλλαξε με από αυτόν.
Μην προσεύχεσαι μεθυσμένος. Παρακαλώ;
Παρακαλώ;
Μακμπουλέ;
Τον βρήκα. Δώσε τον μπαμπά.
Ακούτε;
Τον βρήκα. Δώσε τον μπαμπά.
Μαμά, δώσε τον μπαμπά.
Μπαμπά, εσύ είσαι;
Τον βρήκα. Είμαι στο σπίτι του τώρα.
Είναι κακός άνθρωπος, μπαμπά.
Λέει ότι έχει αγώνα για το πρωτάθλημα το πρωί.
Μη με μπλέκεις μαζί του!
Δε θα έρθει.
Μπαμπά!
Αδερφέ.
Αδερφέ!
Άσε με ήσυχο!
Σου το είπα πριν ένα λεπτό. Άσε με να κοιμηθώ λίγο!
Θέλει να σου μιλήσει.
-Γιατί; -Δεν είπε. Ορίστε, ρώτησέ τον.
-Δεν μπορώ τώρα. -Τι να του πω;
-Ότι δεν είμαι εδώ. -Μα μόλις σε άκουσε.
-Πώς θα το πω; -Τότε...
-Πες του ότι κοιμάμαι. -Ναι, καλή ιδέα.
Μπαμπά, κοιμάται. Άφησέ τον να κοιμηθεί.
Να τον ξυπνήσω; Εντάξει.
Σε θέλει.
Σελίμ;
Είμαι ο πατέρας σου.
Χάρηκα.
Κι εγώ χάρηκα. Δε με ξέρεις.
Δε με έχεις δει ποτέ. Όμως, εγώ σε ξέρω 35 χρόνια.
Περίμενε ένα λεπτό.
Έλα.
Τι κάνεις, μαμά;
Όχι, τίποτα. Όλα είναι εντάξει, είμαι καλά.
Κάτσε να σου δώσω κάποιον.
Τι έγινε; Συνέβη κάτι κακό;
Όχι. Απλώς άκου, μαμά.
Τι έγινε; Πού είσαι; Τι συμβαίνει;
Τίποτα, είμαι καλά. Άκου, σε παρακαλώ.
Ποιος είναι τέτοια ώρα;
-Παρακαλώ; -Παρακαλώ.
Ναι;
-Παρακαλώ; -Ποιος είσαι;
-Ποια είσαι; -Δεν ακούω. Ποιος είσαι;
-Παρακαλώ; -Σε ακούω τώρα.
Ποια είσαι;
Εμένα ρωτάς; Ποιος είσαι και παίρνεις τέτοια ώρα;
Παρακαλώ;
Θεέ μου, βοήθησέ με! Ποιος είσαι; Θείε Ρετζέπ, εσύ είσαι;
Είναι ο Σουάτ και είναι άρρωστος.
Για όνομα του Θεού! Ποιος είναι ο Σουάτ;
Να σου πω την ιστορία της ζωής μου; Ο Σελίμ σε πήρε. Δεν είπε ποια είσαι.
Μη φωνάζεις!
Είμαι η μητέρα του Σελίμ, η Φατός. Ποιος είσαι; Ποιος Σουάτ;
Θεέ μου, βοήθησέ με, σε παρακαλώ! Θα με τρελάνει.
-Φατός; -Ναι;
-Ο Σουάτ είμαι. Δε με αναγνωρίζεις; -Ποιος Σουάτ; Πες μου!
-Ο πατέρας του Σακίπ. -Δεν τον ξέρω.
Γιατί να ξέρω τον Σουάτ; Ποιος είναι ο Σακίπ;
Ο αδερφός του Σελίμ.
-Σελίμ; -Ναι, μαμά.
Στο σπίτι σου είναι;
Το σπίτι του είναι στην ΠΓΔΜ. Εγώ είμαι στο σπίτι μου.
-Κι εγώ εδώ είμαι. -Ποιος είσαι;
Ο Σακίπ. Τα σέβη μου.
-Φατός, πού είσαι; -Στο χωριό.
-Θεέ μου! -Τι είναι όλα αυτά; Τι συμβαίνει;
Σταμάτα να κάνεις ερωτήσεις και μίλα, για να μάθεις ποιος είναι!
-Και τι να πω; -Πού θέλεις να ξέρω;
Απλώς μίλα.
Φατός, πεθαίνω.
Ζωή σ' εμάς.
-Είσαι άρρωστος; -Ναι.
Κι εγώ. Τα πόδια μου πονάνε από ρευματικά.
Έχω δισκοκήλη και χρόνια βρογχίτιδα.
Δεν μπορώ ούτε να περπατήσω. Δεν ξέρω τι να κάνω.
-Παίρνεις φάρμακα; -Και βέβαια,
όμως, δε μου κάνουν τίποτα. Φταίει η ηλικία. Είναι χάλια.
-Ναι, όντως. -Τι θέλεις, λοιπόν;
Κοίτα, Φατός,
πεθαίνω.
Και θέλω...
Η κλήση διακόπηκε. Δεν έχετε άλλες μονάδες.
Ποια είναι αυτή; Ακούω μια κοπέλα να μιλάει, Σελίμ.
Όλα καλά. Δεν υπάρχει κοπέλα εδώ.
Μην μπλέκεσαι! Με μένα έχει να κάνει.
Τι; Εντάξει, θα σε πάρω. Μην ανακατεύεσαι!
Μη με κάνεις να φωνάζω. Καλά.
Θα έρθεις;
Κόψε το θέατρο, μαλάκα! Παίξε στη σκηνή θέατρο!
Έλα, Σελίμ. Δύο λεπτά.
Μπράβο. Συνεχίστε έτσι!
Αϊντίν, συγκεντρώσου!
Δώστε την μπάλα στον Τσατάι.
-Έλα, κάλυψέ τον! -Το εφτάρι έχει καλό σουτ.
-Και ο μέσος. -Πάμε, πάσαρε την μπάλα.
Στον Τσατάι!
Τσατάι, συνέχισε!
Σουτ!
Έχασε την ευκαιρία! Γιατί δεν την έδωσε στο εφτάρι;
Τρέχα πίσω!
Μπράβο, Σαλίχ!
Δεν έχουμε άμυνα! Τρέξε πίσω!
Πρόσεχε τον αμυντικό.
Προχώρα!
Γκολ!
Περιμέναμε τόσα χρόνια
Το πρωτάθλημα είναι δικό μας φέτος
Περιμέναμε τόσα χρόνια
Το πρωτάθλημα είναι δικό μας φέτος
Φέρε τη ρακή! Πήγαινε!
Φίλοι μου, η δόξα του πρωταθλήματος ανήκει σε όλους μας.
Το πρωτάθλημα σάς αξίζει.
Το ήξερα ότι θα πετύχετε τη νίκη.
-Συγχαρητήρια σε όλους μας! -Ευχαριστούμε.
-Τελείωσες; -Ναι, πες.
Γενικά, δεν ήθελα να το πω αυτό.
Όμως, έχω πιει αρκετά και βιώνω τη χαρά του πρωταθλήματος.
-Έτσι, θέλω να το βγάλω από μέσα μου. -Βέβαια. Πες ό,τι θέλεις.
-Δεν ήρθες να δεις το παιχνίδι. -Σωστά. Έχει δίκιο.
Μην το πάρεις στραβά. Δεν παραπονιέμαι, απλώς ήθελα να το πω.
Σήμερα, αυτοί οι 20 γενναίοι άνδρες συμμετείχαν στον τελικό.
Γίναμε πρωταθλητές και δεν ήσουν εκεί.
Πίστεψε λίγο σ' αυτά τα παιδιά. Υποστήριξέ τους.
Πώς να σου το πω;
Πούλησες τον Ονούρ και τον Οζάν πολύ φθηνά.
Κόντεψες να μην τους στείλεις στην Ελλάδα λόγω του κόστους.
Και τι έγινε; Μπήκαν στο λεωφορείο, πήγαν ως εκεί και γύρισαν.
Έχει κοπέλα τώρα, τη Βάσια. Έτσι δε λέγεται;
Έκανε και τατουάζ. Βλέπεις; Κι εγώ θα έκανα.
Μου είπαν να κάνω, αλλά δεν το έκανα.
Σελίμ, είμαι εδώ τώρα. Από εδώ και πέρα, θα σας στηρίζω.
Θα μου λέτε τις ανάγκες και τα προβλήματα. Αν λείπω, θα τα λέτε στον Σελίμ.
Βεβαίως.
-Οι βίζες σας ισχύουν; -Ναι, όλοι έχουν.
Πήγαν στην Ελλάδα και έσκισαν.
Τον βλέπεις αυτόν; Τρομερός τύπος.
-Προπονητή! -Πίνω, Σελίμ.
Όχι μαζί μου.
Είπα: "Το ούζο δεν είναι σαν την τούρκικη ρακή".
"Τι θα μας κάνει;" είπαν αυτοί. Μετά, έγιναν όλοι χάλια.
Πίνεις λίγα ποτήρια και βρίσκεσαι στο φεγγάρι.
Μετά το παιχνίδι...
Θα τα πούμε, αδερφέ.
Έλα να σε φιλήσω. Θα τα πούμε σύντομα.
Θα τα πούμε. Καληνύχτα.
Έφερα δύο μπουκάλια ούζο.
Γιατί δεν πίνουμε από το κύπελλο, παιδιά; Από μέσα.
Ελάτε να πιούμε από το κύπελλο.
Γιατί δεν πίνουμε ρακή από το κύπελλο;
Έλα εδώ, μοντέλο. Είναι μεγάλος φιγουρατζής.
-Μην το λες αυτό, φίλε. -Παραλίγο να το χάσεις, μαλάκα.
Είναι φοβερός τύπος.
Θα πέθαινα για τη γλύκα των χειλιών σου Αγάπη μου
Για τη γλύκα των χειλιών σου, αγάπη μου
Θα πέθαινα για τη γλύκα των χειλιών σου Αγάπη μου
Για τη γλύκα των χειλιών σου, αγάπη μου
Ομέρ, βοήθησέ με να τον πάω στο αμάξι. Ήπιε πολύ και χθες.
Κράτα τον.
-Τι στον διάολο; -Έλα, πάμε.
-Να πιούμε μια μπίρα, Ομέρ; -Βέβαια.
Ας πιούμε μια μπίρα και πάμε σπίτι.
Πάρε δυο μπίρες από εκεί.
ΡΟΣΙΟΡΙ ΝΤΕ ΒΕΝΤΕ
-Γείτσες, αδερφέ. -Ο Θεός να μας έχει καλά.
Πολλή ζέστη.
Τι συμβαίνει;
Ποιος διάολο είσαι, μαλάκα; Ποιος σκατά είσαι;
Με απήγαγες; Πώς τόλμησες; Με πήγες στη Βουλγαρία; Άντε γαμήσου!
Μη βρίζεις.
Ποιος διάολο είσαι; Σε έβαλα στο σπίτι μου.
Με ρώτησες αν θα έρθω και σου είπα ότι δεν μπορώ!
Στη Βουλγαρία; Με απήγαγες; Άντε γαμήσου, ηλίθιε!
Γιατί βρίζεις;
-Γαμώ το σόι σου! -Όχι το σόι!
-Γαμώ το αμάξι! -Μη! Είναι εύθραυστο!
Να ευχαριστείς τον Θεό που δε γάμησα εσένα!
Σε έβαλα στο σπίτι μου!
Πρέπει να σε σπάσω στο ξύλο και να σε αφήσω να πεθάνεις στον δρόμο!
-Αδερφέ, περίμενε, σε παρακαλώ. -Παλιομαλάκα!
Πού πας, αδερφέ;
Αδερφέ, περίμενε!
Αδερφέ!
Θα πας ως την Πόλη;
Θα περπατήσεις 500 χλμ.; Έρχεται η νύχτα. Δεν περνούν αμάξια ούτε λεωφορεία.
Εδώ είναι Βαλκάνια. Θα την πατήσεις!
Φύγε. Θα σου σπάσω το κεφάλι.
Χτύπα με και σκότωσέ με. Το ίδιο μου κάνει.
Θα πω ότι σε έχασα στη Βουλγαρία.
Θες να γυρίσεις; Πρέπει να περπατήσεις.
Δε θα σε πάω πίσω. Πρέπει να γυρίσω.
Αν θες να έρθεις, έχει καλώς. Αν όχι, στο καλό.
Ο πατέρας μου πεθαίνει. Το καταλαβαίνεις;
Δε με απήγαγες;
-Δε με έφερες εδώ με το ζόρι; -Αδερφέ...
Πες μου, αν κάνω λάθος. Δε με απήγαγες;
Σε απήγαγα.
Ναι, το έκανα.
Και δε με πήγες σε άλλη πόλη αλλά σε άλλη χώρα.
Στο εξωτερικό. Το καταλαβαίνεις;
Τώρα λες ότι δεν μπορείς να με γυρίσεις και ότι πρέπει να περπατήσω.
Λες ότι είναι Βαλκάνια και θα την πατήσω. Έτσι;
-Όχι ακριβώς. -Τα λέω σωστά;
-Ναι. -Βγες έξω.
Βγες έξω, είπα!
Τι κάνεις;
Σταμάτα. Το χέρι...
-Συγγνώμη. -Βγες έξω.
Το ζήτησα ευγενικά και αρνήθηκες!
Και με απήγαγες; Μαλάκα!
Τι να έκανα; Πεθαίνει!
Πόσο ηλίθιος μπορεί να είσαι;
Γκρινιάζεις σαν κοριτσάκι. Θα έρθεις, ναι ή όχι;
-Μιλάς; Άντε γαμήσου! -Φεύγω!
-Οι νύχτες είναι σκοτεινές εδώ. -Στον διάολο!
Πώς θα γυρίσεις χωρίς διαβατήριο;
-Δεν το έχεις! -Άντε γαμήσου!
Γαμώτο! Είχα τσιγάρα.
Γαμώτο!
Για όνομα του Θεού! Σε δρόμο της Βουλγαρίας!
Χωρίς κινητό! Δεν έχω λεφτά να πάρω τσιγάρα.
Γιατί απήγαγες και το κύπελλο; Δεν αξίζει μία!
-Έχει μόνο συναισθηματική αξία! -Τι να έκανα; Δεν μπορούσα να το αφήσω.
-Δεν το άφηνες. -Τι εννοείς;
-Από πού με πήρες; -Από την ταβέρνα.
-Με όλους αυτούς εκεί; -Λιποθύμησες. Έφυγαν όλοι.
-Και το διαβατήριο; -Στο σπίτι σου.
-Πήγες στο σπίτι μου; -Ναι.
Γιατί δεν έφτιαξες και λίγο τσάι; Πώς το βρήκες εκεί;
Έψαξα και ήταν σε ένα συρτάρι.
-Ανακάτωσες το σπίτι. -Είναι όπως το βρήκα.
Γιατί είμαι στη Βουλγαρία;
Δεν μπορώ άλλο. Πρέπει να φάμε κάτι.
Τα νεύρα μου. Μου ανέβηκε η πίεση.
-Έχω υπογλυκαιμία. -Πρέπει να φάμε.
-Κι εγώ πεινάω. -Έχω καούρες.
-Πόσο χρονών είσαι; -Πόσο θες;
-Τι; -Πόσο θα σε βόλευε;
-Τριάντα πέντε. -Τριάντα πέντε.
Είσαι δύο χρόνια μικρότερός μου. Έχεις γεράσει πολύ.
Γαμημένε...
Έχεις γυναίκα;
Τι προσπαθείς να κάνεις;
Να ανοίξεις κουβέντα για γυναίκες;
-Μιλάω απλώς. -Ναι, αλλά είναι λάθος η ώρα και το μέρος.
Θέλεις να με διασκεδάσεις;
"Πήρα τον ηλίθιο από την Τουρκία. Ας τον διασκεδάσω, μέχρι να φτάσουμε."
Αυτό είναι;
-Τι άλλο να κάνω; -Τίποτα. Απλώς οδήγησε.
Κοίτα μπροστά.
Σκάω από τη ζέστη. Δεν έχει καμιά βρύση εδώ γύρω;
-Ναι, έχει ζέστη. -Δεν έχεις τσιγάρα;
Δεν καπνίζω.
Είμαι χάλια από χθες, πεινάω και διψάω.
-Δεν έχω τσιγάρα. -Καλά λες.
-Και είμαι στη Βουλγαρία. -Έχεις απόλυτο δίκιο.
Έχεις δίκιο.
-Η ζέστη με σκοτώνει. -Έτσι είναι εδώ.
Βγάλε το πουκάμισο, αν ζεσταίνεσαι.
Θα σκάσω!
Έλα, αδερφέ.
Έχεις τσιγάρα!
Είπες ότι δεν καπνίζεις.
-Ορίστε. -Αν δε σε πειράζει.
Ο Θεός να σ' έχει καλά.
Πλάκα έκανες πριν;
Όχι. Όταν σταματήσαμε για να κατουρήσεις, πέρασε ένας Βούλγαρος.
Πήρα δύο τσιγάρα. Είναι το πρώτο μου.
Καλύτερα να μην καπνίσεις.
-Είπα να κάνω ένα. -Κάνε το, αδερφέ.
-Είμαι καλύτερα. Νιώθω ωραία. -Αλήθεια;
Αλήθεια, φίλε.
Το κεφάλι μου γυρίζει.
Πώς σε λένε; Δε σε ρώτησα. Σε φωνάζω απλώς αδερφό.
-Σακίπ. -Σακίπ.
Σακίπ Στατέσσερα.
-Τι; -Σακίπ.
-Το επίθετο. -Σακίπ Στατέσσερα.
Βαρύ τσιγάρο.
Γιατί γελάς;
-Γιατί γελάς, αδερφέ; -Τίποτα. Κάτι θυμήθηκα.
Σακίπ Στατέσσερα; Είμαι ο Σελίμ. Χάρηκα για τη γνωριμία.
Σελίμ Στατέσσερα.
Ναι, αδερφέ.
-Τι συνέβη; -Τη βάψαμε.
Τι έγινε;
Βγες έξω.
Κλείσε το παράθυρο.
-Τι έγινε; -Κλείσε το.
Βγες, για να κλειδώσω.
Γιατί το κλειδώνεις;
-Τι έγινε; -Έσκασε το λάστιχο!
Βγάλε τη ρεζέρβα.
-Δεν έχω. -Τι; Ήρθες ως εδώ χωρίς ρεζέρβα;
-Δεν έχω. -Ηλίθιε! Θα μείνουμε εδώ, δηλαδή!
-Υπάρχει μαγαζί ανταλλακτικών πιο πέρα. -Εδώ το θέλουμε όχι πιο πέρα!
Δεν έχει. Ανατινάχθηκε. Υπάρχει ένα πιο πέρα. Κατάλαβες;
-Πού πιο πέρα; -Πέντε ή δέκα χιλιόμετρα από δω.
Δέκα χλμ.; Θα περπατήσουμε τόσο με τόση ζέστη;
-Δεν είσαι ποδοσφαιριστής; -Γαμώ την μπάλα!
Να φτάσουμε πριν νυχτώσει.
-Τι έκανα λάθος; -Τι;
Σκέφτομαι τι αμαρτίες πληρώνω. Τι έχω κάνει και το αξίζω αυτό;
Σκάω από τη ζέστη. Το κεφάλι μου βράζει.
Τι στον διάολο θα κάνεις, αν πεθάνω από ηλίαση;
-Πάμε προς τα κει. -Γιατί; Σταμάτα να με πρήζεις.
Μη μου μιλάς!
Γιατί δεν πήραμε το αμάξι;
Δεν ήταν η μηχανή. Το λάστιχο έσκασε. Έπρεπε να έρθουμε με το αμάξι.
-Δεν... -Λες και είναι Mercedes!
-Λες και θα χαλούσαν οι ζάντες! -Δε σου μιλάω.
Κλειστό.
Θα είναι κάπου εδώ. Το σπίτι του θα είναι κοντά.
Γεια, φίλε. Ξέρεις πού μένει ο μάστορας;
-Εκεί πέρα; -Δεν ξέρω. Δεν τον γνωρίζω.
Εκεί πάνω; Ελάτε.
Έλα.
Πάμε.
Πρόσεχε το σκυλί.
-Πού στον διάολο πάμε; -Το σπίτι του είναι προς τα κει.
Πιο αργά. Υπάρχουν σκυλιά.
-Υπάρχουν σκυλιά παντού! -Έλα από δω.
-Γαμώτο, σκυλί! -Έρχονται κι από κει.
Τρέχα!
Εντάξει! Σταματήστε να γαβγίζετε!
Αδερφέ!
-Τι θέλετε; -Γεια, φίλε.
-Γεια. -Θέλουμε ένα λάστιχο.
-Έκλεισα το μαγαζί. -Το έκλεισες;
-Τι λέει; -Ότι έχει κλείσει.
Πες του ότι μας έσκασε το λάστιχο και βιαζόμαστε.
-Πες του το. -Αυτό του λέω.
Αν ήξερα τη γλώσσα, θα του το έλεγα εγώ!
-Είστε Τούρκοι; -Ναι.
-Ξέρεις τούρκικα; -Ναι.
Δόξα τω Θεώ!
Μας έσκασε το λάστιχο. Έλα να το φτιάξεις, για να φύγουμε.
Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας.
-Έκλεισα για σήμερα. -Θα σου πάρει ένα λεπτό.
-Θα σε γυρίσουμε μετά. -Έχουμε γάμο.
Κι εμείς; Θα μείνουμε στον δρόμο;
Μείναμε στη μέση του πουθενά!
Έλα να το φτιάξεις και θα σε φέρουμε.
Πότε μπορείς;
-Όταν τελειώσει ο γάμος. -Θα περιμένουμε ως το πρωί;
-Περιμένετε, αν θέλετε, ή ελάτε μαζί μου. -Στον γάμο;
-Πότε θα τελειώσει; -Μόλις ξεκίνησε.
Όλο αυτό θα πάρει πολλή ώρα. Πάμε για δέκα λεπτά.
-Μετά, γύρνα στον γάμο. -Μη μου το χαλάτε.
Εντάξει, δε θα σου το χαλάσουμε. Δώσε τα κλειδιά και στείλε κάποιον.
Θα πάρουμε ό,τι πρέπει και θα το φτιάξουμε. Έχουμε κολλήσει.
-Μη μας κάνεις να περιμένουμε! -Τι λέει;
"Δώσε τα κλειδιά, θα το φτιάξουμε".
-Το ίδιο λέω κι εγώ! -Θα σου κάτσω, αν θέλεις.
-Σε πηδάνε; -Δεν ξέρω τι λέω!
Φίλοι καλεσμένοι,
καλώς ήρθατε στον γάμο του Μάκβε και της Φεριντέ.
Χειροκρότημα!
Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ, για να γιορτάσουμε μια αγάπη.
Μια γαλήνια και όμορφη αγάπη.
Σ' αυτόν τον υπέροχο κήπο της αγάπης,
ευχόμαστε να φυτρώσουν όμορφα φρούτα, χαρούμενα παιδιά!
Χειροκρότημα!
Από τον θείο και τη θεία της νύφης,
ένα πλυντήριο Beko!
Χειροκρότημα!
Από τη θεία της νύφης
και τον θείο του γαμπρού,
δέκα ζευγάρια παπούτσια!
Χειροκρότημα!
Από τη θεία της νύφης, 38 μέτρα δαντέλα!
Από τον θείο της νύφης, δύο λάστιχα αυτοκινήτου.
Χειροκρότημα!
Μουσική!
Γιατί μπλέχτηκες στη ζωή μου; Γιατί, φίλε;
Πήραμε το πρωτάθλημα!
Γιατί είμαι στη Βουλγαρία με φανελάκι; Γιατί είμαι σε γύφτικο γάμο;
Σε ποιον ψιθυρίζεις;
-Προσεύχομαι. -Προσεύχεσαι;
Στον Θεό. Δεν ξέρεις τι είναι;
-Φοβάσαι; -Εσύ όχι;
-Τι; -Κακά πνεύματα, φαντάσματα. Θεός φυλάξοι!
Κακά πνεύματα εδώ;
-Γιατί όχι; -Αυτά πάνε κοντά σε νερό.
-Υπάρχει ένα ρυάκι εκεί. -Πού;
Εκεί πέρα.
Γαμώτο! Τώρα το σκέφτομαι.
-Το αμάξι γέρνει προς τα δεξιά; -Ναι, λίγο.
Θέλεις να μη γέρνει;
Πώς θα συνεχίσουμε έτσι; Ας βάλουμε το πίσω λάστιχο μπροστά.
-Δε θα βλέπω τον δρόμο. -Ας βάλουμε και τα δύο μπροστά.
Μια χαρά είμαστε. Απλώς χαλάρωσε.
Πονάει η μέση μου.
-Ξέρεις να τιμονιάρεις; -Να τιμονιάρω;
Ναι. Να τιμονιάρεις αμάξι, να οδηγείς.
Ναι, αλλά δεν το οδηγώ αυτό.
-Γιατί; -Τι να οδηγήσω;
-Μπορεί να διαλυθεί. -Εγώ πώς το οδηγώ;
Εσύ είσαι τιμονιέρης. Έχεις συνηθίσει να τιμονιάρεις.
-Δεν ξέρω να το οδηγώ αυτό. -Εσύ τι έχεις δηλαδή; Mercedes;
Αυτή είναι άλλη ιστορία. Θα οδηγούσα Mercedes και χωρίς βενζίνη.
-Πόσων ετών είναι; -Σαν εσένα.
Ήταν θρυλική χρονιά για τη Mercedes.
Ούτε εγώ τρελαίνομαι για το αμάξι μου. Όμως, πονάω. Θέλω να κοιμηθώ.
-Γι' αυτό θέλω να οδηγήσεις. -Δεν μπορώ. Δεν είναι πρέπον.
-Τι; -Δε θα οδηγήσω!
Ευχαριστώ, αδερφέ. Βάλε τη ζώνη σου.
Πάμε με 30 χλμ. την ώρα.
Όχι για εσένα. Θα πέφτεις πάνω μου σε λίγο.
Γαμώ τη ζώνη και το αμάξι! Τι έχω κάνει και μου αξίζουν όλα αυτά;
Γιατί είμαι εδώ; Τι στον διάολο κάνω;
Κάνεις μια πολύ καλή πράξη. Σε παρακαλώ, λύσε το χειρόφρενο.
Γιατί τράβηξες χειρόφρενο σε ίσιο δρόμο;
Απλώς λύσε το.
Ο Θεός να σε φυλάει.
Μάλλον δε βλέπεις τώρα.
Έχει φώτα εκεί. Βλέπεις; Ρεύμα.
Δεν τα βλέπεις τώρα, αλλά τα φώτα είναι χωριά.
Οι Βούλγαροι εκεί κάνουν πολύ καλό κασκαβάλι.
Είναι κτηνοτρόφοι σε όλα αυτά τα χωριά.
Έχεις φάει; Δεν ξέρω αν έχει τούρκικο όνομα.
Το πουλάνε στον δρόμο σε κυλίνδρους διαφόρων μεγεθών.
Δεν έχεις δει ποτέ;
-Τι στον διάολο λες; -Δεν ξέρω αν...
Τι συνέβη;
Σακίπ!
-Τι έγινε, φίλε; -Έπεσα κάτω.
-Πώς; -Άνοιξε η πόρτα.
Δεν μπόρεσα να κρατηθώ.
Ευτυχώς πάμε αργά, αλλιώς θα έπεφτα στο χωράφι.
Έπεσα με τον κώλο.
-Καλά είσαι; -Πονάει η μέση μου.
-Πονάς; -Ναι.
-Θα σε βάλω μέσα. -Δεν μπορώ.
-Σήκω και θα σε πάω. -Μη με κουνάς! Έχω κήλη.
-Τι θα γίνει; -Θέλουν να κάνω εγχείριση.
Πήγαινε στο πλάι και άναψε τα αλάρμ.
-Άσε τα αλάρμ τώρα. -Κι αν έρθει κάποιο όχημα;
-Άναψέ τα. -Δε θα έρθει κανείς. Εσύ το είπες.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Καλά είσαι;
-Καλά είσαι; -Λίγο καλύτερα.
-Τι έγινε; Γιατί σταματήσαμε; -Αριστερά ή δεξιά;
-Τι; -Αριστερά ή δεξιά;
Τι λες; Πού μας πήγες;
Πού μας πήγες; Πού είμαστε;
Πού θέλεις να ξέρω; Δε θα σε ρωτούσα, αν ήξερα.
Μας έφερες στη Ρουμανία!
-Τι; -Στη Ρουμανία!
-Στη Ρουμανία; -Γράφει Αλεξάνδρεια ή Βουκουρέστι!
-Μας έφερες στη Ρουμανία! -Πού να το ξέρω;
Δε θα σε ρωτούσα! Δεν έχω ιδέα τι γράφει εκεί.
-Άλλαξε θέση! -Άντε γαμήσου!
-Άλλαξε θέση! -Πανηλίθιε!
-Άλλαξε θέση! -Μη με εκνευρίζεις!
Παλαβέ! Δε φταίω εγώ που είμαστε εδώ!
-Μίλα τούρκικα! Τι λες; -Δε θέλω να το πω. Είναι βαρύ.
-Παλαβέ! Είσαι στα καλά σου; -Κοιμήθηκα για να περάσει η μέση μου
-κι εσύ έφυγες 300 χλμ. από τον δρόμο! -Γιατί είμαι στη Ρουμανία;
Τι μας συνέβη; Γιατί με έφερες στη Ρουμανία;
Γιατί το έκανες αυτό;
-Συλλυπητήρια. -Ευχαριστώ.
Τα συλλυπητήριά μου.
Συλλυπητήρια, αδερφέ.
Έλα μέσα.
Συλλυπητήρια.
Οσμάν!
Συλλυπητήρια.
-Συλλυπητήρια. -Ευχαριστώ, να είσαι καλά.
-Ο Θεός μαζί σου. -Ανταποδίδω.
Δε θα σε αφήσουμε μόνη. Είναι δύσκολο, το ξέρω.
-Μακμπουλέ, κάνε καφέ. -Μην μπαίνετε σε κόπο.
Θα φύγουμε τώρα. Πρέπει να είσαι κουρασμένη.
-Έχεις και καλεσμένο. -Εντάξει.
Θα ξανάρθουμε αύριο.
-Ο Θεός μαζί σου. -Αμήν.
Πάμε.
Ο Θεός να έχει καλά κι εσάς και τα παιδιά σας.
Ποιανού είναι;
Το κινητό μου.
Ναι;
Θείε;
Ευχαριστώ, να είσαι καλά.
Ήταν θέλημα Θεού.
Όχι, ησύχασε τώρα. Πονούσε πάρα πολύ. Σταμάτησε να υποφέρει.
Ξέρεις, δεν είχε συκώτι!
Ναι.
Σήμερα, νωρίς το πρωί.
Ναι.
Δε θέλαμε να περιμένουμε. Τον κηδέψαμε το μεσημέρι.
Όχι, δε θα ερχόσουν από το εξωτερικό. Δε θα προλάβαινες.
-Εξαιτίας σου! -Να είσαι καλά.
-Τι έγινε; -Δεν έθαψα τον πατέρα μου!
Θα σε σκοτώσω, μπάσταρδε! Όλα εξαιτίας σου!
Βγες έξω τώρα! Ηλίθιε!
Τι έγινε τώρα;
Σήκω.
Κάτσε κάπου.
Σκάσε! Δείξε λίγο σεβασμό!
Δεν είναι ούτε η ώρα ούτε το μέρος!
Μας ντρόπιασες!
-Τον ικέτευσα! -Σκάσε!
Τον ικέτευσα να έρθει. Ωραίος αδερφός! Στον διάολο να πάει!
Άντε γαμήσου, ηλίθιε! Κάτσε εδώ! Μας ντρόπιασες!
Ακίνητος! Σήκω! Μην μπεις μέσα!
Κάτσε εδώ. Μας ντρόπιασες.
Μας εξευτέλισες μπροστά σε όλους, ηλίθιε! Κάτσε!
Σήμερα έπρεπε να το κάνεις αυτό; Ντροπή σου!
Είναι ασέβεια στον πατέρα και τη μάνα σου!
Ηλίθιε!
-Μα, θείε... -Σκάσε!
Δε θα μιλάς, όταν μιλάω εγώ! Κάνε ησυχία, δείξε σεβασμό! Ηλίθιε!
Συγχώρεσέ τον.
Έχασε το μυαλό του. Δεν ξέρει τι κάνει.
Είναι καλό παιδί κατά βάθος. Έχει πολύ καλή καρδιά.
Όμως, αναστατώθηκε, γιατί δεν μπόρεσε να δει τον πατέρα του.
-Έχεις τσιγάρα; -Τσιγάρα;
-Πότε άρχισες το κάπνισμα; -Δώσε μου.
Ορίστε.
Αναπτήρα;
-Άναψε; -Ναι.
Ούτε να καπνίσεις δεν ξέρεις και αρχίζεις καβγά, ηλίθιε.
Δεν είναι η σωστή μέρα. Θα σου δείξω άλλη φορά πώς να καπνίζεις.
-Γιατί δε με περιμένατε; -Σου τηλεφώνησα και ήταν κλειστό.
-Μου το έκλεψαν. -Ποιος διάολο το πήρε;
Γιατί τον θάψατε τόσο γρήγορα;
-Ο χότζας είπε ότι έπρεπε. -Ποιος;
Ο Γιακούπ Χότζας. Το σώμα του είχε πρηστεί, ήταν γεμάτο νερό.
Μέχρι αύριο θα γινόταν σαν μπαλόνι. Τον θάψαμε γρήγορα.
Τι να κάναμε;
-Ο Γιακούπ Χότζας; -Ναι, αυτός.
Τον ξέρεις.
Θα φούσκωνε.
-Πρησμένος; -Ναι, πολύ. Φαινόταν.
Είπε ότι θα γινόταν σαν μπαλόνι.
Ηρέμησε.
Μείνε ήρεμος.
Πέθανε ήσυχα. Μην ανησυχείς.
Μην ανησυχείς.
Θα σε φέρναμε εδώ νωρίτερα,
αλλά δεν το ξέραμε, γιε μου.
Πριν αρρωστήσει, δεν ανέφερε ποτέ το όνομά σου.
Απλώς προσευχόταν για εσένα.
Τι έπαθε το αμάξι;
-Τι εννοείς; -Τι εννοείς τι εννοώ;
Γέρνει!
-Μου έσκασαν τα λάστιχα στη Βουλγαρία. -Ποια λάστιχα; Το αμάξι γέρνει!
Μου βγήκε η ψυχή γι' αυτά.
-Εντάξει είναι. Μ' αυτό ήρθα εδώ. -Πώς γίνεται; Αφού γέρνει!
Θεέ και Κύριε!
Καλύτερα να πάω να το φτιάξω.
Θα πάρει ώρα.
Πήγαινε μέσα στη μητέρα σου. Έρχεται κόσμος.
Ας μη δουν το αμάξι έτσι.
-Δώσε τα κλειδιά. -Εκεί είναι.
-Τα άφησες μέσα; -Ποιος θα πάρει αυτό το αμάξι;
-Σακίπ! -Σβήσε το.
Σακίπ!
-Έχεις λεφτά; -Ναι.
Εντάξει.
Σακίπ!
Ναι, μαμά.
Έλα εδώ.
Τον έφερες με το ζόρι;
Πώς το έκανες αυτό; Έχει δική του ζωή.
Η μάνα του θα ανησυχεί.
Της τηλεφωνήσατε;
Πήρατε τη μάνα σου; Θα ανησυχεί.
Δεν ανησυχεί. Όλα εντάξει.
-Γιατί το έκανες αυτό, γιε μου; -Εγώ φταίω τώρα, μαμά;
Ο μπαμπάς με έβαλε. Δεν τον ξέρεις;
Τον ξέρω.
Σακίπ...
Συγγνώμη, αδερφέ.
Δεν είχε άδικο.
Ήθελε να συναντηθούν και να τα πάνε καλά τα δύο αδέρφια.
-Φεύγω για λίγο. -Πού πας;
Να πάρω αέρα.
Πηγαίνετε μαζί.
Πάρε και τον αδερφό σου. Τα υπόλοιπα θα τα λύσουμε μετά.
Δε χρειάζεται.
Σακίπ, γιε μου!
Πού θα βρω λεωφορείο για την Πόλη;
Στη στάση.
Στον σταθμό.
-Είναι κοντά; -Ναι, στο κέντρο.
-Πόση ώρα είναι με τα πόδια; -Δέκα με δεκαπέντε λεπτά.
Ωραία.
-Με συγχωρείς. -Βέβαια.
Θα σε πάω.
-Πού; -Στον σταθμό.
-Δε χρειάζεται. Πάω και μόνος. -Όχι, είσαι καλεσμένος.
-Έχεις τσιγάρα; -Όχι, δεν καπνίζω.
-Ο Σακίπ θα με σκότωνε. -Εκείνον ποιος θα τον σκοτώσει;
Το λεωφορείο φεύγει στις 7:00 μ.μ.
Στις επτά;
Έχω δύο ώρες.
Ωραία.
Λοιπόν,
σ' ευχαριστώ πολύ.
Θα περιμένω εδώ. Ευχαριστώ.
Θα περιμένω κι εγώ.
-Φύγε, εντάξει είμαι. -Όχι, είσαι φιλοξενούμενος.
-Ας πιούμε κάτι τότε. -Εντάξει.
-Είσαι αδερφή του Σακίπ; -Όχι.
Είναι περίπλοκο.
Είμαι εγγονή του ξαδέρφου του Σουάτ.
Όμως, με μεγάλωσε ο Σουάτ. Τα σπίτια μας είναι κοντά.
Άρα, είμαστε συγγενείς;
Στο περίπου.
Είσαι μεγαλύτερος από τον Σακίπ;
Όχι.
Όμως, γέρασα νωρίτερα.
Δύο χρόνια διαφορά.
Ωραία.
Δεν είναι εύκολος ο Σακίπ.
-Πόσο χρονών είσαι; -Είκοσι έξι.
Είκοσι έξι;
Κι εσύ έχεις γεράσει.
Ναι, δεν είναι κι εύκολο.
Πώς παίζεις ποδόσφαιρο ενώ πίνεις;
-Η ομάδα μου πήρε το πρωτάθλημα. -Όντως;
Βέβαια δεν τρέχω όπως παλιά, αλλά έχω καλή τεχνική.
Μπήκα στο τελευταίο πεντάλεπτο. Έκανα μια μακρινή πάσα και βάλαμε γκολ.
-Γίναμε πρωταθλητές. -Δεν το μάθαμε.
-Τι; -Για το πρωτάθλημα.
Πέρσι που το πήρε η Γαλατάσαραϊ, ο κόσμος εδώ τρελάθηκε.
Εμείς δεν είμαστε στην Α' Εθνική.
Στη Β';
Στη Γ';
Πιο κάτω.
Τι έχει πιο κάτω;
Ευχαριστώ.
Για τι πράγμα;
Που ήρθες εδώ.
Εγώ σε ευχαριστώ. Έκανες τόσο δρόμο, για να έρθεις.
Ο Σουάτ σε φώναζε στον ύπνο του.
Είχα περιέργεια.
Δε με περίμενες έτσι.
Δεν περίμενα κάτι.
Ήμουν περίεργη
για το πώς είσαι.
-Πάμε, δε θέλω να το χάσω. -Θα έρθει από δω.
Ας ζητήσουμε τον λογαριασμό.
Πάμε.
Δεν...
Δεν έχω χρήματα. Τα άφησα όλα στο αμάξι του Σακίπ.
Δεν πειράζει. Όλοι γνωρίζονται εδώ.
Θα το φροντίσει ο Σακίπ. Θα σου πάρω το εισιτήριο.
-Δεν πειράζει. Έλα. -Ντρέπομαι πολύ.
Θα συνεννοηθώ. Έλα, είσαι καλεσμένος μας.
-Συγγνώμη. -Σε παρακαλώ. Είσαι καλεσμένος μας.
Φύγε.
Φύγε. Μην περιμένεις εδώ.
Ζητάει διαβατήριο. Δεν το έχω.
Ούτε αυτό;
Το έχει αυτός ο γκαντέμης.
-Ποιος γκαντέμης; -Ο Σακίπ!
-Σταμάτα! Τηλεφώνα του! -Αμέσως.
Τηλέφωνο παίρνει. Σε παρακαλώ, σταμάτα.
-Είναι κλειστό. -Του έκλεψαν το κινητό.
-Πότε; -Στην Πόλη.
Πάρε άλλον. Θα το χάσω.
-Φεύγεις, λοιπόν. -Ναι.
-Να προσέχεις. Φεύγω, για να μην το χάσω. -Έχει και πιο αργά. Πάρε εκείνο.
Μπορώ επίσης να σε γυρίσω, όπως σε έφερα.
Ευχαριστώ, αλλά θα φύγω. Είμαι έτοιμος.
Δεν τον είδες ποτέ.
Ποιον;
-Τον μπαμπά σου. -Τον μπαμπά σου;
Φεύγω.
Δεν τον είδα ούτε πήγα στον τάφο από όταν ήρθα.
Δεν μπορώ να πάω.
Ήρθαμε ως εδώ μαζί. Ας προσευχηθούμε μαζί γι' αυτόν.
Ας τελειώνουμε.
Δεν είναι δικό μου θέμα.
Ποτέ δεν ήταν.
Κάνε το καθήκον σου. Μη με μπλέκεις.
Δεν είσαι καλός άνθρωπος.
Πέθανε. Τελείωσε.
Έχει να κάνει με τον παράδεισο τώρα.
Εντάξει, σε καταλαβαίνω. Μην του δώσεις την ευχή σου.
Μην τον συγχωρέσεις.
Ας τον συγχωρέσει ο Θεός. Δε ζει πια.
Δεν είναι αυτό το θέμα.
Κοίτα, σε καταλαβαίνω. Τώρα με καταλαβαίνεις κι εσύ.
Είμαι μπάσταρδο.
Πριν 25 χρόνια με πλήγωνε αυτό, αλλά τώρα είμαι 35.
Δε ρωτούν για τον πατέρα μου.
Ο πατέρας σου δε θα γίνει και δικός μου, επειδή πήδηξε τη μάνα μου πριν 35 χρόνια.
Έγινε ένα λάθος.
Η μάνα μου πλήρωσε το τίμημα.
Το ίδιο κι εγώ.
Αν πάω εκεί, θα ζητήσω εξηγήσεις.
Κανείς σας δεν μπορεί να μου τις δώσει. Κατάλαβες;
-Δε μιλάω γι' αυτό. -Αλλά;
Ξέρεις τι εννοώ;
Έμαθα ότι έχω αδερφό μετά από 35 χρόνια.
Αυτό εννοώ.
Όμως, αν λες ότι δεν έχει σημασία, τότε έτσι είναι.
Ο Φουάτ έχει τα πράγματά σου. Θα τα πάρουμε και μετά φεύγεις.
Από εσένα εξαρτάται.
ΤΟ ΑΙΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΜΟΝΑΔΑ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΕΤΩΠΟ
Γέμισέ το. Βάλε.
Σέρβιρε.
Το έκανες ήδη.
Τώρα μάλιστα.
Είμαι θείος σου.
Με λένε Φουάτ.
Αυτός εδώ είναι ο Σουάτ,
ο αδερφός μου.
Αυτό ήταν το μαγαζί του.
Το μαγαζί του Ραούφ Αγά.
Το μαγαζί μου.
Αν θες, θα γίνει και δικό σου.
Το μαγαζί μας.
Το μαγαζί του Ραούφ Αγά.
Το μαγαζί μας.
Τα πράγματά σου είναι εδώ.
Πήρες το πρωτάθλημα.
Είμαστε περήφανοι.
Έχεις τούρκικο διαβατήριο. Γι' αυτό κι αν είμαστε περήφανοι!
Το ήξερες;
Ο αδερφός μου πέθανε σήμερα.
Ο Σουάτ πέθανε.
Δεν είχα πατέρα. Ο Σουάτ με μεγάλωσε. Δε γνώρισα ποτέ πατέρα.
Δε γνώρισα άλλον πατέρα.
Αυτό είναι το μαγαζί μας. Του αδερφού μου, δικό σου
και του χαζού του Σακίπ.
Είπα πάρα πολλά.
Ραούφ Αγά, φέρε την κληρονομιά του αδερφού μου!
Δώσε την σε αυτούς. Ήπια πάρα πολύ.
Να πάρω αυτό.
Το πήρα.
Η κληρονομιά του αδερφού μου.
Μην τη σπαταλήσετε.
Πού πας, θείε;
Συγχώρεσέ με.
Όταν έμαθα από τον Φουάτ
ότι ο πατέρας μου πέθανε, ενώ εμείς διασκεδάζαμε στον δρόμο, ξέφυγα.
Συγγνώμη.
Είσαι πειραγμένος, αδερφέ.
Τα έχεις χαμένα.
Κι εγώ τα ίδια σκατά είμαι.
Έδερνα κόσμο όλη μου τη ζωή.
Με πήγαν σε γιατρό για τα νεύρα. Τον έδειρα κι αυτόν.
Χτυπούσα τοίχους.
Έτρωγα γυαλιά.
Καταστράφηκε η γλώσσα και τα δόντια μου.
Δεν είχαμε λεφτά. Πέρασα πέντε χρόνια χωρίς δόντια.
Γι' αυτό δεν έγινα καλός ποδοσφαιριστής.
Έδειρα οπαδό. Ποιος το κάνει αυτό;
Σταμάτησα το παιχνίδι και τον κυνήγησα στις κερκίδες.
Έκανα 22 μήνες στρατό. Τους τέσσερις ήμουν στον DISCO.
-Τι είναι DISCO; -Πειθαρχικός θάλαμος.
Τα κελιά που σε βάζουν για απομόνωση. Κατάλαβα.
Ο μπαμπάς είναι στη μέση;
Αυτός είναι ο μπαμπάς. Ο Φουάτ στη μέση κι ο Ραούφ αριστερά.
Δεξιά, ο παππούς Σελίμ.
Σελίμ;
Σελίμ.
Αυτά είναι ρώσικα.
Όχι ρώσικα, γερμανικά.
Πήγα κι εγώ στρατό. Είναι ρώσικο,
Το ξέρω.
AK47.
Των Κροατών είχαν διαμέτρημα 0,15.
Γερμανικά.
Αυτά είναι ρώσικα.
Τα είχαν οι Κροάτες τότε.
Συνδέονταν πολιτικά με τους Γερμανούς.
Έτσι, τους έδωσαν τα όπλα.
Κι εμείς τα είχαμε, αλλά αυτά είναι ρώσικα.
Ζυγίζουν 3,5 κιλά.
Αν βρεθείς σε βροχή, είναι λες και ζυγίζουν 35 κιλά.
Ήταν πολύ δύσκολο να τα κουβαλήσεις.
Ήμασταν στα χαρακώματα στο Σεράγεβο. Εσείς το λέτε Σαραϊμπόσνα.
Εκεί στα χαρακώματα, υπήρχαν Γιουγκοσλάβοι, Τούρκοι
Αλβανοί, Βόσνιοι.
Τι άλλο να κάναμε; Όλοι είχαμε καταταγεί. Δεν υπήρχε επιλογή.
Ή φεύγεις ή σε παίρνουν με τη βία.
Και πού να πας;
Δεν ξέραμε ποιον πυροβολούσαμε.
Δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις.
Ήταν ένα αγόρι δίπλα μου. Πιο μικρός από εμένα.
Δεκαεπτά χρονών το πολύ.
Κάτι έγινε. Άκουσα έναν ήχο.
Γύρισα και ο μισός έλειπε.
Πήρα το όπλο του. Έτσι, ξέρω ότι είναι ρώσικα.
Στη μέση της Ευρώπης. Στα χαρακώματα του Σεράγεβο.
Ξέρω το βάρος του. Είναι 3,5 κιλά.
Μη μου λες γι' αυτά.
Είναι ρώσικα, αδερφέ. ΑΚ47.
Έλα.
Έλα, σήκω.
-Πέθανε ο μπαμπάς μου! -Τι;
Πέθανε ο μπαμπάς μου και δεν μπορώ να σηκωθώ.
Πέθανε ο μπαμπάς μου.
Δεν μπορώ να σηκωθώ.
Πέθανε ο μπαμπάς μου.
Έλα.
Σουάτ Αγά! Έλα από δω.
Σουάτ Αγά!
Έλα.
Έλα από δω.
Σουάτ Αγά! Έλα.
Έλα. Εδώ είμαστε.
Σουάτ Αγά, ορίστε. Σου έφερα τον γιο σου.
Θα σου πούμε κάτι τώρα. Έλα, μίλα στον πατέρα σου.
Πες κάτι.
-Τι να πω; -Πού να ξέρω;
-Γεια. -Τι;
-Γεια. -Γεια, μπαμπά.
Ο γιος σου είναι εδώ. Είναι κάπως κακός.
Σου μοιάζει πιο πολύ από εμένα.
Όμως, χάνεται στον δρόμο. Κόντεψε να μας πάει σε ξένες χώρες.
Πήγαμε σε ξένες χώρες.
Έλα, αδερφέ. Ο μπαμπάς μου είναι εδώ μέσα.
Βλέπεις; Δε σηκώνεται. Δεν κουνιέται.
Δώσε του την ευχή σου, αδερφέ.
Είναι μπαμπάς σου.
-Την ευχή μου. -Την ευχή μου.
-Έτσι, αδερφέ!
-Την ευχή μου. -Την ευχή μου.
Έτσι, αδερφέ!
Σου δίνω την ευχή μου, αγαπημένε μου μπαμπά.
Την ευχή μου.
Σακίπ.
Ξύπνα.
Σακίπ.
Τι έγινε;
-Είμαστε σε λάθος τάφο. -Τι;
Είμαστε σε λάθος τάφο.
-Γιατί το λες αυτό; -Δεκαεννιά ήταν ο μπαμπάς;
-Όχι, εξήντα πέντε. -Σήκω. Είμαστε σε λάθος τάφο.
-Σήκω. Είναι ασέβεια. -Ούτε το όνομα δεν είναι σωστό.
-Πού ήρθαμε; -Δεν ξέρω.
Ο Φουάτ είπε ότι είναι εδώ.
Θα τον ρωτήσω. Πώς ανοίγει αυτό;
Ακούς;
Ακούω μουσική.
-Την ακούς; -Ναι, αλλά...
Όχι, από δω.
Πού πας;
Να τος.
Θεέ μου! Κοιμήθηκε εδώ.
Έλα.
Θείε!
-Ποιοι είστε; -Μη φοβάσαι. Εμείς είμαστε.
-Κάθισε. Θες βοήθεια; -Όχι, καλά είμαι.
-Τι ώρα είναι; -Δεν ξέρω.
-Ποιος είναι στο σπίτι; -Πού να ξέρω; Εδώ κοιμηθήκαμε.
Άρα, οι γυναίκες είναι μόνες στο σπίτι;
-Κι εσύ εδώ κοιμήθηκες. -Να φέρεσαι αντρίκια, ηλίθιε!
Μην είσαι σαν εμένα. Άσε με στο νεκροταφείο.
Τι κάνεις; Καλά είσαι; Έχεις τσιγάρα;
Όχι. Όμως, έχει εδώ.
Δώσε μου ένα και πάρε κι εσύ. Κάπνισε.
Οι σωστοί άντρες καπνίζουν.
-Αδερφέ; -Το έκοψα.
-Τώρα ξυπνήσατε; -Τι;
-Τώρα ξυπνήσατε; -Έχω καούρες.
-Λες να άνοιξε ο Ιλγιάς; -Αυτός με τα γλυκά;
-Ναι. Πάμε στον Ιλγιάς ή στον Μάνκο. -Τα γλυκά του Ιλγιάς είναι λιπαρά.
Θείε Φουάτ, σε κάποια βουλγάρικα χωριά φτιάχνουν κασκαβάλι.
Έχει μεσαίο και μεγάλο μέγεθος.
Από αγελαδινό γάλα.
-Δικός μας είναι. -Το έχει.
-Ελάτε, σηκωθείτε. -Πάμε.
Έχουν πολύ καλό κασκαβάλι.
Θα μας καταραστεί ο Θεός. Σε νεκροταφείο είμαστε.
-Ήρεμα. Μην πατάτε τους τάφους. -Έλα, από δω.
Μην πίνετε άλλο. Να πίνετε υπεύθυνα. Εγώ δε θα ξαναπιώ ποτέ.
Ποτέ ξανά. Πού διάολο είστε;
Θείε!
Μη γελάς. Θα μας δουν.
-Θείε! -Έχουμε εξευτελιστεί.
Έχουν φοβερό κασκαβάλι σε αυτά τα βουλγάρικα χωριά.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΝΤΖΙ
Υποτιτλισμός: Ελένη Πρατσινάκη