‪ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX
‪ข้าคืออูเทร็ด บุตรแห่งอูเทร็ด
‪ข่าวด่วนไปถึงเอเฟอร์วิชแล้ว
‪- เอลฟ์วินน์ถูกจับตัวไประหว่างทาง ‪- ใครทำ
‪เราเชื่อว่าพวกเขาถูกจ้างมา
‪เราสงสัยว่ามีความเกี่ยวข้อง ‪กับลอร์ดเอเทลเฮล์ม
‪และโชคชะตาของข้าก็พลิกผันไปตามนั้น
‪ลอร์ดเอเทลเฮล์มกำลังปลุกปั่นให้เกิดกบฏ
‪เขาผูกมิตรกับคอนสแตนติน
‪เสนอให้เขาเสกสมรสกับเลดี้เอลฟ์วินน์
‪- เราจะหาตัวเขาได้ที่ไหน ‪- ในป้อมปราการทางเหนือของที่นี่
‪นามว่าเบบเบนเบิร์ก
‪สิทธิ์โดยกำเนิดของข้า ‪ถูกวิทการ์ ญาติของข้าฉกชิงไป
‪ชื่อของเจ้าจะถูกลืมเลือน
‪ตอนนี้ข้ามีโอกาสทวงมันคืนแล้ว
‪ข้าจะนำกองทัพเวสเซกซ์ ‪ผลักดันพวกสกอตให้ถอยร่นข้ามชายแดน
‪ระหว่างนั้น เอเทลเฮล์มจะต้องยอมจำนน ‪และเอลฟ์วินน์ก็จะกลับมา
‪แต่กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดมีแผนการอื่น
‪เพื่อแลกกับการแต่งงานกับเอลฟ์วินน์ ‪และตัดหางลอร์ดเอเทลเฮล์ม
‪เราจะแบ่งนอร์ทัมเบรียเป็นสองส่วน
‪ดินแดนรอบเบบเบนเบิร์กจะตกเป็นของพวกสกอต
‪และเอเทลเฮล์มก็จะถูกกำจัด
‪แต่ไม่มีผู้ใดสนับสนุนเขา
‪ข้าให้สัญญากับพี่สาวท่านว่า ‪จะดูแลเอลฟ์วินน์ให้ปลอดภัย
‪- ข้าอยู่ข้างอูเทร็ด ‪- ข้าอยู่ข้างอูเทร็ด
‪เอเทลสแตนลูกข้า เจ้าคิดเห็นเช่นไร
‪ข้าจะติดตามลอร์ดอูเทร็ด
‪ไม่แน่ใจว่าทุกอย่าง ‪จะเป็นไปตามที่ทรงหวังไว้ ฝ่าบาท
‪ข้าจะไม่ทนกับการแข็งข้ออีก
‪ผู้ใดที่เล็ดรอดออกไปจะถูกประหาร
‪โชคชะตากำหนดทุกสิ่ง
‪เร็วเข้า เร่งมือหน่อย พระอาทิตย์จะขึ้นแล้ว
‪งั้นก็อย่าเพิ่งฆ่าข้าก่อนออกเดินทาง
‪หลีกไป
‪- มีข่าวว่ากษัตริย์จะผ่อนปรนให้มั้ย ‪- เขาเมินใส่ที่ปรึกษาทุกคน
‪แต่เขาคงไม่หันดาบใส่แซ็กซันแน่
‪ไปบอกข้าหลวงใหญ่เมอร์เซียสิ
‪เราจะไปตอนพระอาทิตย์ขึ้น
‪คนของเขายังกั้นประตูอยู่มั้ย
‪ใช่ และดูเหมือนพวกเมอร์เซีย ‪กำลังจะออกเดินทาง
‪ข้าเกรงว่าจะไม่มีใครยอมใคร
‪มีคนนอนไม่หลับเหมือนกันเหรอ
‪คืนนี้ฝ่าบาทไม่ทรงโปรดข้า
‪ข้าบอกว่าเขาไม่ควรหันหลังให้นอร์ทัมเบรีย ‪และเขาก็ไม่พอใจ
‪ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบฟังความจริง ‪จากผู้หญิงที่ตัวเองรักหรอก
‪แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงเวลาที่ต้องทำ
‪พระเจ้าจะสถิตอยู่กับเรา
‪พวกเขายังคงขัดคำสั่งข้า
‪เตรียมไพร่พลเวสเซกซ์ให้พร้อม ‪ให้ทุกคนไปรวมกันที่ประตู
‪ขอรับ ฝ่าบาท
‪นายหญิง
‪เอ็ดเวิร์ด อย่าหักหลังแซ็กซันด้วยกัน
‪เอดกิฟุ เจ้าควรกลับไปวินเชสเตอร์
‪ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเป็นพันธมิตร
‪เราไม่ใช่พันธมิตร เป็นเพียงผู้หญิงที่รักท่าน
‪ข้าสาบานว่าจะพูดความจริงตามที่เห็น ‪แล้วข้าก็จะไป
‪แผนของเจ้าที่จะทอดทิ้งเอลฟ์วินน์
‪และต่อรองกับพวกสกอต ‪ไม่ใช่ว่าจะไม่มีข้อดีเอาเสียเลย
‪แน่นอนว่ามันอาจนำสันติสุขมาให้
‪แต่ต้องแลกกับการแบ่งแยกชาวแซ็กซัน
‪อย่าเสี่ยงแบ่งแยกเมอร์เซียออกจากเวสเซกซ์
‪- ท่านควรให้คำแนะนำลอร์ดอัลด์เฮล์ม ‪- แต่ข้าไม่ทำ
‪เพราะข้าเห็นด้วยกับลอร์ดอัลด์เฮล์ม
‪เอเทลเฟลดจะติดตามอูเทร็ด
‪ข้าคือกษัตริย์ ข้าไม่ตามใคร
‪เจ้าคือกษัตริย์ที่เลือกจะไม่เป็นผู้นำ
‪เป็นทางเลือกที่แปลกมาก ‪จนข้าต้องถามตัวเองว่าทำไม
‪และข้าก็ได้ข้อสรุปเพียงอย่างเดียว
‪ความกลัว
‪- ข้าไม่กลัวเอเทลเฮล์ม คอนสแตนตินหรือ… ‪- ไม่ เจ้ากลัวอัลเฟรดและมรดกของเขา
‪ดังนั้นข้าจะบอกอะไรเจ้าอย่างหนึ่ง
‪เจ้าแข็งแกร่งพอจะเป็นลูกผู้ชาย ‪ที่เติมเต็มความฝันของบิดาเจ้าได้
‪ไม่ต้องทิ้งมันไว้ให้ลูกหลานหรอก
‪เจ้าคู่ควรจะมีชีวิตอยู่ในพงศาวดาร
‪ในฐานะคนที่รวมอังกฤษให้เป็นหนึ่ง
‪- สิ่งที่รั้งข้าไว้ไม่ใช่ความกลัว ‪- ข้าเป็นแม่ของเจ้า
‪ข้ารู้ดีว่ายามใดที่เจ้ากลัว
‪ข้าจึงมาที่นี่เพื่อบอกเจ้า
‪ว่าข้าเชื่อว่าเจ้าคู่ควรกับช่วงเวลานี้
‪เจ้าช่างดีงามและจริงแท้
‪และน่าเลื่อมใสเหมือนบิดาของเจ้า
‪ด้วยเหตุนั้น พระเจ้าจะอยู่ข้างเจ้า
‪นี่คือโชคชะตาของเจ้า
‪จงคว้าช่วงเวลานี้ไว้
‪ออกจากจุดประจำการ กลับไปสมทบกับกองทัพ
‪เวสเซกซ์ถอนทัพ
‪คนของเอ็ดเวิร์ดไม่ได้ปกป้องกำแพงนี้อีกแล้ว
‪- เราจะขี่ม้าไป เปิดประตู ‪- นายท่าน ขอรับ นายท่าน
‪ไปเบบเบนเบิร์กใช่มั้ย ลอร์ดอูเทร็ด
‪ให้กษัตริย์ได้มีช่วงเวลาของเขาเถอะ
‪ถ้านั่นเป็นคำสั่งของท่าน
‪ข้าต้องการคนที่ภักดี ‪เพื่อรักษาพื้นที่ชายแดนนอร์ทัมเบรีย
‪เราจะเผชิญหน้ากับกษัตริย์สกอตแลนด์
‪เราจะตัดความสัมพันธ์ของเขา ‪กับลอร์ดเอเทลเฮล์ม
‪และต่อรองเพื่อลูกสาวของเอเทลเฟลด
‪เราจะรักษานอร์ทัมเบรียไว้เพื่อชาวแซ็กซัน
‪ไปเบบเบนเบิร์ก
‪(สร้างจากนิยายของเบอร์นาร์ด คอร์นเวลล์)
‪(เบบเบนเบิร์ก)
‪(แบมเบิร์ก)
‪(อาณาจักรนอร์ทัมเบรีย)
‪เราคาดว่าจะถูกปิดล้อมเหรอ
‪ไม่ เรากะว่าจะย้ายลงใต้ไปรบ
‪เราจะไม่ใช้ไมตรีจิตของนอร์ทัมเบรีย ‪นานเกินความจำเป็น
‪ทันทีที่กองทัพคอนสแตนตินมาถึง
‪และการแต่งงานเสร็จสมบูรณ์แล้ว
‪เราจะออกเดินทางพร้อมเสบียง
‪กองทัพนี้จะมาถึงเมื่อไหร่
‪เร็วๆ นี้
‪เขาไม่รู้จริง
‪การคุยโวทั้งหมดนี้ ‪เขาไม่รู้ว่าชาวสกอตจะมาเมื่อไหร่
‪เขาแค่หวังให้เป็นเช่นนั้น
‪อูเทร็ด ญาติของท่าน ‪ยังรบเพื่อกษัตริย์แซ็กซันอยู่มั้ย
‪ใช่
‪นั่นเป็นเหตุผลที่เราจะไม่ออกจากกำแพงนี้
‪ช่างหัวสัญญาหรือพันธมิตรอะไรก็ตามที่เราให้ไว้
‪ดูสิว่าข้าเจอใครบนถนนข้างหน้า
‪คินเลฟ เจ้ามาช้านะ
‪ข้ามีการเดินทางอันน่าจดจำ ‪มีเรื่องมากมายจะเล่า
‪ตอนแรกข้าหลงอยู่ตรงสะพานพังๆ
‪ไม่ นี่มันไม่ใช่เวลา คินเลฟ
‪มีข่าวอะไรบ้างมั้ย
‪แค่สิ่งที่หน่วยสอดแนมเห็นสองคืนก่อน
‪คนของคอนสแตนติน ‪เตรียมเรือใกล้ท่าเรือที่ดีนแบร์
‪เรือลำเดียวขนกองทัพไม่ได้
‪อาจเป็นทหารกองหน้า ‪ล่องเรือไปกับคอนสแตนติน
‪คอนสแตนตินเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
‪เขาจะไม่มาถึงป้อมปราการ ‪ทางประตูทะเลเหมือนพ่อค้า
‪เขาอาจเอาของขวัญมางานฉลองสมรส
‪ไม่ งานนี้เป็นการแสดงแสนยานุภาพ
‪เขาจะนำทหารให้มากที่สุดเท่าที่จะรวบรวมได้
‪ข้าเห็นด้วย เขาไม่น่าจะมุ่งลงใต้ทางทะเล
‪คอนสแตนตินเป็นคนช่างวางแผน ‪เขารู้ว่ากระแสน้ำเปลี่ยนง่าย
‪เสี่ยงต่อพายุฤดูร้อน
‪เอาล่ะ ทำตามแผนเดิม
‪ถ้าโชคดี ทัพใหญ่ของเขาคงใช้เวลาหลายวัน ‪กว่าจะรวมพล มุ่งหน้าต่อไป
‪แต่ละคนต้องรายงานตัววันละสามครั้ง
‪เมื่อกองทัพของกษัตริย์คอนสแตนติน ‪ปรากฏตัวที่เส้นขอบฟ้า จงจุดไฟเผาโบสถ์นั่น
‪ท่านแม่
‪ท่านจะพักที่นี่ ‪จินตนาการว่านั่นคือเส้นที่ท่านจะไม่ข้ามไป
‪เอ็ดเวิร์ด ชีวิตข้าไม่สำคัญ
‪ขอแค่สายเลือดของเจ้าปลอดภัย นั่นแหละที่สำคัญ
‪เบบเบนเบิร์กอยู่ไกลแค่ไหน
‪ห้าไมล์ แต่ทางของเรายาวกว่า
‪รุ่งสางเราจะเข้าป่าไปทางตะวันตก ‪อ้อมป้อมไปห่างๆ
‪ซุ่มโจมตีจากถนนด้านบน
‪ข้าไม่มีคุณสมบัติจะถามเรื่องการทหาร
‪แต่แน่นอนว่าข่าวจะแพร่ออกไป ‪ว่ามีกองทัพทรงพลังตั้งค่ายอยู่แถวนี้
‪เมื่อถึงจุดหนึ่ง เราก็ซ่อนตัวไม่ได้
‪เราต้องภาวนาให้พระเจ้าอยู่ข้างเรา
‪เจ้าจะอยู่ที่นี่ ไม่โผล่ไปสนามรบเยี่ยงคนโง่ใช่มั้ย
‪- หากผู้บาดเจ็บต้องการให้ช่วย ข้า… ‪- นางจะไม่ไป
‪เรารู้บทบาทของเราดี
‪บางขณะเราก็ต้องเผชิญหน้าตามลำพัง ‪และนี่คือหนึ่งในนั้น
‪รีบไปแจ้งนายท่านเถอะ
‪- กษัตริย์นี่เอง ‪- กษัตริย์น่าจะเลือกเรือที่ดีกว่านี้
‪อาจจะยกเว้นกษัตริย์องค์นี้
‪ทหารข้าขึ้นฝั่งที่ประตูทะเล
‪กษัตริย์มาถึงป้อมปราการจากด้านหน้า
‪เตรียมต้อนรับกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์
‪ฝ่าบาท ทรงเสด็จมาเร็วกว่า ‪ที่เราวางแผนไว้นิดหน่อย
‪ข้าชอบเล่นทีเผลอน่ะ
‪นึกว่าจะมาแบบลับๆ กว่านี้เสียอีก
‪ข้าไม่ได้เป็นกษัตริย์เพื่อซ่อนตัวในป่า
‪แต่เราจะมีสิ่งล้ำค่าที่สุดอยู่ข้างกาย
‪เราอาจชนะสงครามได้ ‪จากการที่ศัตรูไม่ทันตั้งตัว
‪แต่ถ้าไม่ผลาญโอกาสนี้ เอ็ดเวิร์ดจะรู้ถึง…
‪มีสายลับอยู่ทุกที่ อีกไม่นานเขาต้องรู้แน่
‪ถูกต้อง แต่จุดอ่อนของเขา ‪คือความหุนหันพลันแล่น
‪- เมื่อเขารู้ว่าเราเป็นพันธมิตรกัน เขาจะ… ‪- ข้าจะไม่นั่งรอให้เขาโจมตี
‪แบบนั้นมันขี้ขลาด
‪ข้านึกว่าเราตกลงกันแล้วว่าจะมีการโจมตี
‪เมื่อท่านผูกสัมพันธ์กับเมอร์เซียแล้ว
‪และข้าเป็นคนรักษาคำพูด
‪นั่นเด็กที่จะเป็นกษัตริย์แห่งแซ็กซันเหรอ
‪แน่นอน เอลเฟียร์ด มาคำนับกษัตริย์คอนสแตนติน
‪คำแนะนำจากกษัตริย์ถึงว่าที่กษัตริย์
‪อย่าไว้ใจใครที่แนะนำเจ้า
‪- เข้าใจแล้ว ‪- กินกันเถอะ
‪เรียกเลดี้เอลฟ์วินน์มาร่วมวงกับเรา
‪ไม่
‪ข้าอยากพบนางตามลำพังหลังจากเรากินมื้อค่ำ
‪อย่าพบเจ้าสาวตอนท้องว่าง
‪ว่ามั้ย
‪นี่ คิดว่ายังไง นายท่าน
‪ทิ้งพวกไร้ค่านี่ โดดขึ้นม้า
‪เราสามคนขี่ม้าไปที่ประตู ‪แล้วสอนบทเรียนให้ญาติของท่าน
‪ข้าเคยลองขี่ม้าเข้าประตูมาแล้ว
‪วิธีของเจ้าอาจเข้าท่ากว่า ‪การลากคนพวกนี้ไปตาย
‪เถอะน่า พวกเขาอยากร่วมวงด้วย
‪นี่คือสิ่งที่พวกเขารอคอย
‪พวกเขาจะเล่าเรื่องนี้ไปตลอดชีวิต
‪"เบบเบนเบิร์ก ข้ามีส่วนในชัยชนะนั้น"
‪นี่
‪นายท่าน ข่าวนี้น่าหนักใจ ‪แผนซุ่มโจมตีของเราผิดเวลา
‪คอนสแตนตินอยู่ในป้อมปราการแล้ว
‪สายสืบบอกว่าเขาล่องเรือมา
‪- ข้าผิดเอง ข้าแนะนำเรื่องนี้ ‪- ท่านไม่ผิด
‪เรื่องนี้ใช้การประเมินเป็นหลัก ‪เราประเมินพลาดไป
‪มีคนบนเรือนั่นกี่คน
‪เราคิดว่ามีแต่ทหารยาม
‪อย่างที่อูเทร็ดคาดการณ์ไว้
‪อย่าได้คิดไปว่ามันเป็นสัญญาณ ‪เราก็แค่วางแผนใหม่
‪มันเป็นสัญญาณว่าเราควรโจมตี
‪- ก่อนกองทัพของเขาจะมาถึง ‪- ไม่
‪เป้าหมายของเราอยู่ในที่เดียวกัน
‪บุกเข้าป้อมเดี๋ยวนี้ ‪แล้วดักจับเอเทลเฮล์มกับคอนสแตนติน
‪เอลฟ์วินน์อยู่ข้างใน
‪นางจะถูกบังคับให้แต่งงาน พวกเขาจะข่มขู่นาง
‪ใช่ พวกเขาจะใช้นางเพื่อต่อรอง แต่มันมี…
‪แต่เราเชื่อว่าเอเทลเฮล์มจะลงมืออย่างมีเหตุผล ‪เมื่อเขาจนมุมงั้นเหรอ
‪ถ้าเราเข้าถึงคอนสแตนติน ‪เมื่อนั้นถึงจะมีการต่อรอง
‪- แต่ตอนนี้เราไม่มีอะไรเหนือกว่าเขา ‪- เรามีกำลังคนหลายร้อย
‪เบบเบนเบิร์กมีการป้องกันแน่นหนาก็จริง ‪แต่เรามีกำลังคนเยอะกว่า
‪ลูกสาวเขาตายท่ามกลางโทสะ ‪จากแผนการร้ายของเขา
‪เราจะปล่อยให้ลูกของเอเทลเฟลดเสี่ยง ‪ในความวุ่นวายที่จะกลืนกินเบบเบนเบิร์กไม่ได้
‪ยังมีทางอื่นอีก
‪ข้าจะนำคนจำนวนหนึ่งไป ‪รอจนกว่าจะได้ข่าวจากเรา
‪เราจะพาเอลฟ์วินน์ออกจากป้อม ‪แล้วท่านค่อยโจมตี
‪- ยังไงกัน ‪- ประตูทะเลเหรอ นายท่าน
‪ไม่ มีเส้นทางไปเบบเบนเบิร์ก
‪ซึ่งไม่อาจรองรับกองทัพหรือแม้แต่คนแค่หกคนได้
‪ข้ามองว่ามันอันตรายเกินไป แต่…
‪ด้วยคนกลุ่มน้อย มันอาจเป็นไปได้…
‪จะเกิดอะไรเมื่อคนกลุ่มน้อยนี้ ‪ปะทะกับทหารยามของเบบเบนเบิร์ก
‪เพียร์ลิก ท่านแข็งแแรงพอจะร่วมกับเรามั้ย
‪เจ้าแข็งแรงพอจะหยุดข้ามั้ย
‪ขอให้ข้าได้เป็นส่วนหนึ่งด้วยเถอะ ‪ไม่ว่าจะอันตรายแค่ไหน ข้าก็พร้อมเผชิญ
‪เลขสี่เป็นตัวเลขนำโชคให้เรามาตลอด
‪สั่งถอนกำลัง อย่าโจมตีจนกว่าข้าจะให้สัญญาณ
‪เลิกอ้อมค้อมได้แล้ว มีแผนอะไรกันแน่
‪ถ้าได้ผล เราจะกลับมาพร้อมเอลฟ์วินน์
‪แล้วถ้าไม่ล่ะ
‪งั้นนี่ก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้คุยกัน
‪เราจะขึ้นเหนือ ผ่านเบบเบนเบิร์ก ‪มุ่งหน้าสู่อ่าวถัดไป
‪เราจะขอความช่วยเหลือจากคนที่ข้ารู้จัก
‪ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือล่ะ
‪งั้นฟิแนนก็ต้องคิดแผนการอื่น
‪อะไรนะ
‪เรามีงานต้องทำ ห้ามจีบนางชี
‪งั้นก็เชิญรับหน้าที่นั้นไปเลย อูเทร็ด
‪ถ้าท่านเขียนจดหมายมา ‪เราคงได้ต้มเหล้าด้วยกัน
‪- มาแล้วเหรอ ‪- ท่านโชคดีนะ
‪ข้าอยู่บนเกาะแทบจะทั้งเดือน
‪- ท่านน่าจะส่งข่าวมา ‪- ข้าไม่รู้ว่าข้าจะมา
‪- แต่ทวยเทพมีแผนการอื่น ‪- มาหาอาลิสเหรอ
‪นางร่าเริงขึ้นมาก ‪แม้ว่านางจะยังฝันถึงการตายของราชินี
‪ข้ามาเพื่อเบบเบนเบิร์ก
‪ถึงเวลาแล้วเหรอ กำลังคนล่ะ
‪เอ็ดเวิร์ดมีกองทัพรออยู่ทางใต้
‪ปกติเราน่าจะรู้ข่าวสิ
‪ก่อนอื่น ข้าต้องเข้าไปในป้อม
‪พร้อมกำลังพลจำนวนหนึ่งเพื่อชิงตัวเลดี้เอลฟ์วินน์
‪- ท่านมีแผนเหรอ ‪- ใช่ กำลังคิดแผน แต่ต้องมีคนช่วย
‪- ไม่ใช่ท่าน ข้าต้องการให้… ‪- ไม่ได้ เขาเด็กเกินไป
‪ไม่ใช่ให้เขาช่วย ไม่ใช่เลย
‪ถ้าข้ายังมีโชคอยู่บ้าง ‪พ่อค้าเฮสเทนยังอยู่แถวนี้มั้ย
‪อูเทร็ด ทวยเทพเข้าข้างท่านจริงๆ มาสิ
‪เขาไม่ยอมไป ‪เพราะเขาทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำ
‪- เรากลายเป็นตลาดไปแล้ว ‪- เดี๋ยวข้าไปหา
‪ขโมยของข้าไป เจ้าจะต้องเสียใจ
‪- อูเทร็ด ‪- ข้ามาเพื่อเสนอเงิน ไม่ใช่รับมัน
‪ข้าไม่ต้องการ และข้าทำตามที่เจ้าสั่งแล้ว
‪ใช่ ข้ารู้ และตอนนี้ข้าต้องการมากกว่านั้น
‪ข้าจะมุ่งสู่เบบเบนเบิร์ก
‪เจ้าจะต้องช่วยข้าเบี่ยงเบนความสนใจทหารยาม
‪ไม่ ไม่ได้เด็ดขาด ไม่ใช่วันนี้ ไม่ใช่วันไหนๆ
‪เป็นตัวเลือกที่ไม่ฉลาดเลย
‪ข้าจะทวงคืนดินแดนของข้า
‪แล้วเราจะกลับมาลงโทษเจ้าที่ปฏิเสธ
‪ถ้าเจ้าขู่ข้า คืนนี้ข้าจะไปเบบเบนเบิร์ก ‪และเตือนพวกเขาเรื่องที่เจ้าโจมตี
‪ไม่ เจ้าไม่ทำหรอก
‪ข้ากำลังยุ่งกับการทำเครื่องเงิน
‪บอกข้ามาซิ
‪วัลฮัลลาจะต้อนรับ ‪คนที่ขายโบราณวัตถุให้คนโง่มั้ย
‪บรรพบุรุษของข้ามาดินแดนนี้ ‪เพื่อความร่ำรวย อูเทร็ด
‪ข้าแค่ใช้ชีวิตตามสิทธิ์ที่ติดตัวมา
‪เจ้าไม่จำเป็นต้องกวัดแกว่งดาบด้วยซ้ำ
‪ข้าแค่ขอให้เจ้าหลอกล่อทหารยามไปที่ชายฝั่ง
‪แล้วข้าจะจ่ายให้อย่างงาม
‪เจ้าไม่มีเหรียญเงิน
‪แต่เจ้าก็รู้ว่าข้ามีแน่ ‪เมื่อข้ายึดเบบเบนเบิร์กคืนมาได้
‪ในการต่อกรกันระหว่างข้ากับวิทการ์ ‪เจ้าก็รู้ว่าใครจะชนะ
‪ข้าไม่ภักดีกับใครทั้งนั้น อูเทร็ด
‪คงไม่ฉลาดนักที่จะฝากเรื่องนี้ไว้กับข้า
‪มันไม่ง่ายที่จะหลอกล่อ ‪ทหารยามออกจากแนวป้องกัน
‪- เจ้าจะต้องจ่าย ‪- ใช่ ข้ารู้
‪ฟิแนนอยู่ข้างนอก เขาจะอธิบายแผนให้ฟัง
‪เพียร์ลิกยืมเรือเล็กของเราได้
‪ถ้าพวกนั้นเห็นเขาในน้ำ ก็จะสันนิษฐานว่า ‪เขาเป็นส่วนหนึ่งของคณะแสวงบุญ
‪ต้องเอากลับมาคืนนะ
‪ข้าจะทำสุดความสามารถ
‪ขอให้โชคดี
‪ข้าอยาก… ข้าน่าจะไปด้วย
‪ไม่ อย่าเลย ท่านมีสิ่งที่ต้องปกป้องอยู่ที่นี่
‪ข้าไม่แน่ใจว่าเฮสเทนจะไว้ใจได้มั้ย
‪ข้าตัดสินใจถูกหรือเปล่า
‪ไม่ผิดหรอกที่จะปกป้องเลดี้เอลฟ์วินน์
‪หรือหาบ้านให้ลูกๆ ของท่าน
‪แต่ช่วงจังหวะเวลานี้จะเป็นใจให้ท่านหรือไม่
‪เรื่องนั้นข้าบอกไม่ได้ หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น
‪แต่แรงจูงใจของท่านบริสุทธิ์ ‪ดังนั้นพระเจ้าของข้าจะอยู่กับท่าน
‪จัดการให้เสร็จก่อนรุ่งสาง
‪และพรุ่งนี้จะเป็นวันแรกของโลกใบใหม่
‪- ทุกคนเข้าใจแผนแล้วนะ ‪- ใช่
‪- นี่ ทำเพื่อเขา
‪เขาจะหลอกล่อทหารยามไปที่ชายหาด ‪ก่อนที่น้ำจะขึ้น
‪เพื่อให้เจ้ามีโอกาสอันน้อยนิด ‪และบอกตรงๆ ว่าบ้าระห่ำ
‪ที่จะย่องเข้าไปทางห้องทหารยาม ‪ก่อนพวกเขาจะกลับมา
‪เจ้าลืมพูดถึงส่วนที่เจ้านั่งเป็นหุ่น
‪ใช่ ข้าจะนั่งนิ่งอยู่บนเรือ
‪แล้วขยับตัวเมื่อเห็นสัญญาณ
‪เยี่ยม เราเห็นพ้องต้องกัน
‪พลบค่ำแล้ว แต่ก็ยังไม่มีข่าวจากอูเทร็ด
‪ฝ่าบาท โปรดอดใจรอ
‪เขาไม่เคยทำให้พระองค์ผิดหวัง
‪เขาไม่เคยสู้เพื่อดินแดนของตนมาก่อน
‪แม้เขาจะพูดถึงเอกภาพของแซ็กซัน ‪เราก็รู้ว่าอะไรนำเขามาที่นี่
‪- ข้าคิดว่ามันไม่ยุติธรรม ‪- อาจจะไม่
‪แต่ใครคำนึงถึงประโยชน์สูงสุด ‪ของชาวแซ็กซันมากกว่ากัน
‪- อูเทร็ดหรือข้า ข้าจะไม่… ‪- ฝ่าบาท
‪สายลับทางเหนือแจ้งว่า ‪พวกสกอตออกจากค่ายและเดินทัพมาทางนี้
‪- อีกนานมั้ยกว่าพวกเขาจะถึงเบบเบนเบิร์ก ‪- ไม่แน่ชัด
‪ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาจะแวะรับกำลังเสริมหรือไม่
‪- หรือถ้านั่นเป็นกองกำลังทั้งหมด ‪- แล้วอูเทร็ดล่ะ
‪ไม่มีข่าวคราว ไม่มีวี่แวว
‪เราตามรอยเขาไม่ได้
‪มีเรื่องอะไรที่เราควรรู้มั้ย
‪เจ้าปิดบังอะไรข้าอยู่
‪ข้าเกรงว่าเขาจะบุกโจมตี
‪โดยไม่มีลอร์ดอูเทร็ดน่ะเหรอ
‪ดูเหมือนเขาจะไม่สนเลยว่า ‪ท่านพ่อของข้าจะเป็นหรือตาย
‪การคุยกับเขาเรื่องเอลฟ์วินน์ไม่มีผลอะไร
‪เขาไม่ได้คำนึงถึงลอร์ดเอลเฟียร์ด
‪เอ็ดเวิร์ดกำลังหลงทาง
‪เขาโกรธแค้นจนหน้ามืด ‪กับการทรยศของเอเทลเฮล์ม
‪- เขาจะเอาลูกตัวเองไปเสี่ยงกับศึกนี้เหรอ ‪- มีบางสิ่งยึดโยงเขาไว้
‪ราวกับเขาเชื่อว่าตัวเองได้รับพรจากสวรรค์
‪นายหญิง
‪ข้าอาจให้กำลังใจฝ่าบาทมากเกินไป
‪- มาเร็ว ขี่ม้าไปทางใต้กับข้า ‪- ไม่ ข้าจะไม่หนีจากการต่อสู้
‪ข้าจะอยู่ในที่ที่มีประโยชน์ต่อคนบาดเจ็บ
‪ข้าไม่ได้บอกให้เราหนี
‪แต่ถ้าเจ้าอยากเลี่ยงการเข่นฆ่า ก็จงตามมา
‪จะกระโดดแล้วว่ายน้ำหนีไปเหรอ
‪อาจใช่
‪อย่าให้ผิวน้ำที่สงบหลอกเอาได้
‪กระแสน้ำที่นี่เปลี่ยนเร็วมาก ‪ร่างเจ้าอาจโดนกระแทกใส่โขดหิน
‪ข้าไม่สน ชีวิตข้าจบแล้ว
‪ท่านคือกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ใช่มั้ย
‪เจ้าคือเจ้าสาวใช่มั้ย
‪ข้าได้ยินมาแบบนั้น
‪ทำไมท่านถึงยังไม่แต่งงาน ‪ท่านแก่กว่าพ่อของข้าอีก
‪พ่อคนไหนล่ะ
‪ขอโทษด้วยที่พูดติดตลกร้ายแบบนั้น
‪- เจ้าเกลียดข้าแล้วล่ะสิ ‪- ใช่
‪ทำไม
‪เพราะข้าไม่อยากแต่งงานกับท่าน
‪มันคือความจริงง่ายๆ ข้าถูกบังคับขืนใจ
‪ข้าเองก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับเจ้า
‪- งั้นก็ปลดปล่อยข้าจากการต่อรองนี้สิ ‪- ไม่ได้
‪- เพราะข้าให้คำมั่นไปแล้ว ‪- ข้าถูกแลกเปลี่ยนราวสินค้า
‪มันเป็นสัจธรรม ‪เจ้าจะร่ำรวยและได้รับการดูแลอย่างดี
‪- มันไม่ใช่คำสาปเลวร้าย… ‪- ท่านไม่รู้หรอก ไม่เลยสักนิด
‪ในใจเจ้ามีใครอยู่
‪ว่าไงนะ
‪ใครเป็นเจ้าของหัวใจเจ้า ‪ที่ทำให้เจ้าชิงชังได้ถึงเพียงนี้
‪ฝ่าบาท ข้าเป็นสาวบริสุทธิ์
‪ข้าไม่ได้ถามเรื่องนั้น
‪ฉันจะไม่บอกความในใจของข้า
‪ก็นะ…
‪ในเมื่อเราจะแต่งงานกัน
‪ข้ารู้สึกว่าควรมอบความไว้วางใจให้เจ้า
‪ข้ากำลังมีความรัก
‪กับผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว
‪แต่นางเป็นของข้า
‪และข้าก็ไม่อยากทรยศนาง ‪ด้วยการมีอะไรกับหญิงสูงศักดิ์
‪ดังนั้น…
‪เจ้าจะเป็นเมียของข้า
‪เจ้าจะได้อยู่อย่างสุขสบาย ‪ในป้อมไหนก็ได้ที่เจ้าพอใจ
‪ข้าจะเสวยสุขกับความมั่งคั่งจากดินแดน ‪ของเจ้าในเมอร์เซีย ข้าอาจแวะไปหา
‪แต่ไม่ใช่ในห้องนอนของเจ้า
‪สรุปก็คือ…
‪ชีวิตแต่งงานนี้จะว่างเปล่า
‪และข้าจะไม่มีวันรักเจ้า
‪ฝ่าบาท…
‪นั่นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่มีคนจริงใจกับข้า
‪พวกเขาผอมเพรียวใช่มั้ย บรรพบุรุษของท่านน่ะ
‪เราต้องเข้าๆ ออกๆ อีกนานแค่ไหน
‪ถ้าเฮสเทนถึงที่หมาย ‪และทุกอย่างเป็นไปตามแผน
‪ก็นานพอดู
‪นายท่าน
‪ทะเลพัดพาเรือมาอีกลำแล้ว
‪ชายฝั่งนี้เป็นดินแดนของวิทการ์แห่งเบบเบนเบิร์ก
‪เจ้าก็รู้นี่
‪เราไม่ได้มาบุกรุก
‪แค่รอให้สินค้าเกยตื้น แล้วกู้คืน
‪- ใครเดินทางมากับเจ้า นางชี ‪- พ่อค้าที่นำของโบราณไปลินดิสฟาร์น
‪บอกชื่อเจ้ามา
‪เฮสเทน อนุญาตให้เรารอน้ำขึ้น
‪แล้วเชิญท่านแบ่งสินค้ามีตำหนิบางส่วน
‪รออยู่นี่
‪ทางขาด
‪มีทางอื่นมั้ย เราย้อนกลับไปได้มั้ย
‪ไม่มีเวลาแล้ว น้ำกำลังขึ้น ‪ทหารจะออกจากจุดประจำการ
‪ท่านอยากตายที่เบบเบนเบิร์กมาตลอด
‪อย่าพูดมาก เราจะปีนขึ้นไป
‪ไม่ต้องไปช่วยมัน
‪นี่ไม่ใช่เวลาที่จะไขว้เขว ‪ไปกับการเอื้อเฟื้อคนท้องถิ่น
‪ฝ่าบาท เราต้อนรับพระองค์ ‪และลอร์ดเอเทลเฮล์มเป็นอย่างดี
‪ขอให้ข้ารับสินค้ามีตำหนิเหล่านี้เป็นค่าตอบแทน
‪สินค้าอะไร
‪เกลือกับโบราณวัตถุ
‪พอน้ำขึ้น อาจจะมีเพิ่มอีกก็ได้
‪ในแผ่นดินของข้า ข้ารับทุกสิ่งที่เกยตื้น
‪นั่นถือเป็นธรรมเนียม ทำตามที่เห็นสมควรเถอะ
‪แต่…
‪ท่านควรระวังเรื่องกลอุบาย
‪พวกเดนส่งคนไปสังเกตการณ์ ‪หลายสัปดาห์ก่อนจะโจมตี
‪พอเราเดินทางลงใต้
‪ท่านอาจอยู่ในความเมตตาของโจรทะเล
‪ถึงตอนนั้นท่านคงอยากให้เราอยู่
‪พวกเจ้า ไปที่ชายฝั่ง พวกเจ้า ไปที่ลาน
‪เจ้าจะได้ส่วนแบ่ง เมื่อกระแสน้ำเปลี่ยนทิศ
‪- นั่นลูกพี่ลูกน้องเขาเหรอ ‪- ใช่ ไม่เห็นจะเหมือนกันเลย
‪ข้าดูออกว่าใครเป็นคนโลภ
‪พวกเจ้าคงมีอะไรคล้ายกันเยอะ ‪เจ้าน่าจะชวนเขาคุยได้
‪ขอบคุณที่อนุญาตให้เรารวบรวมสมบัติของเรา
‪เราจะดูว่ามีอะไรมาเกยตื้นอีก ‪และไปจากที่ดินของท่าน
‪ไม่เป็นไร คิดซะว่าเจ้าเป็นแขกของข้า
‪มายังป้อมปราการที่มีไฟอุ่นๆ สิ
‪ใจดีจัง แต่เรามีอะไรต้องทำเยอะเลย
‪ข้ามีคณะแสวงบุญที่ต้องพาข้ามฟากไปที่เกาะ
‪มีอันตรายมากมายเกิดขึ้นกับผู้เดินทางมายังที่นี่
‪เข้ามาในป้อมก่อนสิ
‪ใกล้ถึงงานฉลองแต่งงานแล้ว ‪นั่นเป็นความยินดีที่เราอยากแบ่งปัน
‪คนของข้าจะรวบรวมสินค้าของเจ้าให้ ‪แต่แน่นอนว่าเราคงต้องขอส่วนแบ่ง
‪รับส่วนแบ่งจากคนรวยให้หนำใจ
‪เฮสเทนใจกว้างมาก
‪พระเจ้า
‪เชื่อมั้ยล่ะ
‪ยื่นมือมา ยื่นมือมา
‪ยื่นมืออีกข้างมา
‪ดึงเลย ดึง
‪ขอบคุณ ขอบคุณ
‪เร็วเข้า หยิบอะไรได้ก็รีบหยิบ ‪แล้วกลับไปประจำที่
‪และคอยมองหาเรือเดนที่จะเข้ามาอีก
‪ข้าขอที่เงียบๆ เพื่อเปลี่ยนชุด
‪ในป้อมมีห้องพักของสตรีหรือไม่
‪เดินลงไปที่ครัว มีผู้หญิงหลายคนอยู่ที่นั่น
‪อันนี้
‪จุดนี้น่าจะซ่อมได้แย่สุด ลองดู
‪เร็วไป เสียงดังไป
‪ข้าไม่ได้ยินใครเลย
‪ข้าว่าเฮสเทนล่อพวกเขาไปที่ชายฝั่งแล้ว
‪เฮสเทน
‪นี่คือใบหน้าที่ข้าจะไม่มีวันลืม
‪เจ้าคือคนน่าสงสารที่เรืออับปางใช่มั้ย
‪ใช่
‪ข้าจำท่านไม่ได้ นายท่าน
‪ไม่
‪ไม่ ดูเหมือนเจ้าจะจำไม่ได้
‪ครั้งล่าสุดที่เราเจอกัน
‪เจ้าขังข้าไว้ในสุสานของอัลเฟรด
‪การยึดวินเชสเตอร์ ‪ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำของข้า
‪แต่ท่านก็ยังมีชีวิตอยู่และรุ่งเรืองหลังจากนั้น
‪ตอนนั้นเราทั้งคู่…
‪ยังหนุ่มแน่นกว่านี้
‪หลานชายข้านอนไม่หลับอยู่หลายปีหลังจากนั้น
‪ข้าผิงไฟจนไข่หายแข็งแล้ว
‪ข้าจะไปตามทางของข้า
‪อยู่ก่อน เฮสเทน
‪เรามีความทรงจำที่ต้องแบ่งปันกัน
‪ปิดรูไว้
‪พอได้แล้ว
‪นายท่าน
‪นี่ๆ
‪ใส่ซะ พวกมันคุ้นหน้าท่านดี
‪แล้วถ้าพวกเจ้าโดนจับได้ล่ะ
‪เรื่องนั้นข้ามีแผนแล้ว
‪เร็วเข้า ไปหาเอลฟ์วินน์กัน
‪- ฝ่าบาท รอสัญญาณจากอูเทร็ด ‪- เรารอนานแล้ว แต่ไม่ได้ข่าวอะไรเลย
‪เวลาที่เราจะมีชัยเหนือกว่ากำลังหลุดลอยไป
‪แต่อูเทร็ดหรือเอลฟ์วินน์ล่ะ พวกเขาจะถูกฆ่าตาย
‪- นี่มันบ้าชัดๆ ‪- ใช่
‪เราต้องตามไป
‪นั่นกษัตริย์แห่งสกอตหรือ
‪ใช่
‪นายท่าน นายท่าน นายท่าน
‪นายท่าน
‪พวกเจ้าน่ะ
‪ลงไปอยู่ที่ลาน
‪ทำไมคอนสแตนตินส่งคนมาอยู่บนนี้
‪เราจะไม่คุยกับท่านถึงมาตรการ ‪ที่เราใช้เพื่อปกป้องเจ้านายเรา
‪เข้าใจนะ
‪กษัตริย์คอนสแตนติน
‪คนของพระองค์เตร็ดเตร่ ‪ไปในที่ที่เขาไม่เป็นที่ต้องการ
‪เขาไม่ใช่คนของข้า
‪ข้าว่าท่านถูกหลอกแล้ว ลอร์ดวิทการ์
‪เจ้าผ่านคนของข้ามาได้ยังไง
‪เจ้าเป็นชาวเดนเรือล่มด้วยรึเปล่า
‪ทรมานพวกมันเพื่อหาคำตอบ
‪แสดงให้พวกมันเห็นว่าโจรทะเลจะต้องเจออะไร
‪เจ้าทำงานของพระเจ้า เพื่อนยาก
‪เจ้าจะได้สองเท่าจากสินค้ารอบหน้า
‪- เลดี้เอลฟ์วินน์ใช่มั้ย ‪- ใช่
‪- มาเร็ว ‪- ไม่
‪มา ข้าพยายามช่วยท่านอยู่นะ
‪ข้าได้ยินคำนี้มานับไม่ถ้วน ‪มันไม่เคยเป็นความจริงเลย
‪เลดี้เอลฟ์วินน์ ข้าคือลอร์ดเฮสเทน
‪- ข้าเป็นเพื่อนกับพ่อแท้ๆ ของท่าน ‪- ลอร์ดเฮสเทน
‪คนที่คิดจะฆ่าท่านแม่ ช่วยด้วย
‪ช่วยด้วย ช่วยด้วย ฝ่าบาท
‪ชายผู้นี้พยายามจะจับข้า
‪นางเข้าใจผิด
‪ถ้าข้าทำให้สาวน้อยผู้นี้ไม่พอใจ ข้าต้องขออภัย
‪วิธีที่เราปฏิบัติต่อผู้หญิงไม่เหมือนกับพวกท่าน
‪ข้าเป็นคนมีเกียรติ ข้าอาจถูกเข้าใจผิด
‪เจ้าโกหก
‪แผนของเจ้าถูกเปิดโปงและคนของเจ้าก็ถูกจับ
‪บอกความจริงมาซะ เจ้ามาที่เบบเบนเบิร์กทำไม
‪แล้วข้าจะปลิดชีวิตพวกมันเท่านั้น
‪ข้าจะบอกความจริง
‪เพราะข้าไม่รับใช้ใครนอกจากตัวเอง
‪ข้าไม่มีพันธมิตรที่นี่
‪ข้าไม่เกี่ยวข้องกับแผนการใดๆ
‪ลากศพไปทิ้ง แล้วตามบาทหลวงมา
‪ทำให้การแต่งงานนี้จบไปซะ
‪เราอาจมาผิดทางก็ได้
‪ชาวนาบอกว่านี่คือทิศตะวันออก ‪แต่ตอนนี้ข้าว่ามันคือทิศตะวันตก
‪ข้าได้ยินว่าหลายคนเข้าร่วมกับนาง ‪ท่ามกลางหมู่แมกไม้นี้
‪เรารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่
‪เราเห็นหน่วยสอดแนมของเจ้าแล้ว
‪เลดี้เอลสวิท
‪เอาให้เต็มที่ แต่อย่าหวังจะได้อะไรจากเรา
‪ท่านโง่มากที่มาที่นี่
‪ข้าไม่ใช่มิตรกับชาวคริสเตียน
‪ก็อาจจะใช่
‪แต่…
‪เราต้องให้เจ้าช่วย
‪หยุด
‪ขอข้าประเดิมคนแรก
‪นายท่าน
‪มีทหารมาจากทางใต้
‪- กี่คน ‪- หลายร้อยคน
‪ข้าจะกลับมา รอก่อนล่ะ
‪เจ้าคนนั้น ปิดประตู ปิดเร็ว
‪ไม่ๆ อย่าเพิ่ง
‪หยุดอยู่แค่นั้น
‪ว่ามา
‪นี่คือสาส์นจากเอ็ดเวิร์ด
‪กษัตริย์แห่งแซ็กซันและกษัตริย์แห่งดินแดนนี้
‪มอบลอร์ดเอเทลเฮล์มและเลดี้เอลฟ์วินน์ให้เรา ‪แล้วเราจะไม่โจมตี
‪หากขัดขืน เราจะล้อมและฆ่าพวกเจ้าให้หมด
‪จะไม่มีใครรอด
‪คำบรรยายโดย กัลยกร ฉัตรศิริมงคล