‪ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX
‪ข้าคืออูเทร็ด บุตรแห่งอูเทร็ด
‪เอิร์ดวูล์ฟนำพวกเดนส์มาคว้ารางวัลชิ้นใหญ่
‪หลังจากเทตเทนฮอลล์ ‪เอ็ดเวิร์ดเชื่อว่าพวกเดนส์หมดพิษสงแล้ว
‪เขานำทัพของเขาไปเอเจลส์เบิร์ก ‪ทิ้งวินเชสเตอร์ให้ไร้การปกป้อง
‪แต่ซิกทริกเกอร์เห็นความจริง ‪ในหัวใจที่ดำมืดของเขา
‪ขอให้ชะตากรรมของชายผู้นี้เป็นสิ่งเตือนใจ
‪เฮสเทนทำให้ข้าตกหลุมพราง
‪จนข้าสูญเสียผู้ที่อยู่ในการคุ้มกัน ‪ไม่เว้นแม้แต่ลูกสาวของข้า สตรอยร่า
‪และตอนนี้บุตรของกษัตริย์ถูกจับกุมตัว
‪อย่าให้พวกมันฆ่าเรา
‪ทายาทของข้าทั้งคู่
‪เมื่อเอ็ดเวิร์ดไม่อยู่ ‪พวกเดนส์ยิ่งกระชับกรงเล็บขย้ำวินเชสเตอร์
‪เลดี้เอลสวิท
‪เรียกระดมพล ระดมทหารเมอร์เซีย
‪กษัตริย์รีบร้อนตัดสินใจบุกยึดเมืองคืน
‪และไม่ยอมรับฟังเหตุผลใดๆ
‪อย่าทำเช่นนี้
‪- บุก ‪- ไม่
‪โชคชะตากำหนดทุกสิ่ง
‪(วินแทนแชสเตอร์)
‪(วินเชสเตอร์ อาณาจักรเวสเซกซ์)
‪(สามสิบวันภายใต้การปิดล้อม)
‪เขาบ้าไปแล้วหรือไง
‪- ปล่อยเขา เขาไม่รับฟัง ‪- ท่านต้องบอกเขาว่าเขาทำตัวโง่เขลา
‪ข้าพยายามแล้ว เขาไม่เป็นตัวเอง
‪เมตตาเขาด้วย อูเทร็ด ‪ลึกลงไปในใจ เขาคือเด็กน้อยผู้ทุกข์ทน
‪- ท่านคิดจะจุดไฟเผาเหรอ ‪- ใช่
‪เราจะล้อมพวกมันและล่อพวกมันให้ออกมา
‪- ฝ่าบาท อย่าทำเช่นนี้ ‪- ข้าตัดสินใจแล้ว
‪กำแพงเมืองบุกไม่เข้า
‪การจู่โจมของเราไร้ผล
‪พวกเดนส์ไม่มีวี่แววว่าจะยอมจำนน ‪นี่อาจบีบพวกมันได้
‪ไฟจะโหมกระพือและเมืองจะถูกทำลาย
‪ฝ่าบาท หัวใจของเวสเซกซ์ ‪จะมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน
‪รวมถึงพวกนอกรีตที่จะมอดไหม้ ‪มันคือความเสี่ยงที่ข้าคิดดีแล้ว
‪ข้ามีทางเลือกอะไร อูเทร็ด ยอมปราชัยเหรอ
‪ถูกจารึกในประวัติศาสตร์ ‪ว่าเป็นกษัตริย์ที่เสียดินแดนหรือไง
‪เราพยายามมา 30 วัน แต่ล้มเหลว
‪ถ้าข้าทำเช่นนี้ และวินเชสเตอร์ ‪จะกลับมาผงาดอีกครั้ง แข็งแกร่งขึ้นจากเภทภัยนี้
‪เราควรลองพูดกับซิกทริกเกอร์อีกครั้ง
‪ความเงียบนี้อาจเป็นสัญญาณว่า ‪เขามองหาหนทางอื่น
‪พวกมันไม่อยากพูดด้วย ‪เราส่งคนไป พวกมันส่งธนูกลับมา
‪เราขอให้พวกมันไป ‪และตอนนี้เราใกล้หมดความอดทนแล้ว
‪ใช่ แต่พวกมันก็เหนื่อยล้าเช่นกัน ‪และอาจยินยอมเจรจา
‪เราเลยจุดที่จะเจรจามาแล้ว
‪ไม่เราก็พวกมันที่จะเป็นผู้ชนะ
‪- ครอบครัวของเราตกเป็นเชลย... ‪- อัลด์เฮล์ม มีข่าวอะไร
‪เลดี้เอเทลเฟลดส่งข้ามาแจ้งถึงชัยชนะอันยิ่งใหญ่
‪นางยึดเอเฟอร์วิชได้ ‪พวกเดนส์ที่นั่นยอมสยบให้นาง
‪นางกำลังลงใต้มากับกองทหารของนาง
‪อย่าให้นางต้องอับอาย ‪กับความอ่อนแอของน้องชายของนาง
‪ให้นางกลับมายังมาตุภูมิ ‪แล้วพบว่ามันปลอดพวกเดนส์
‪บอกพวกเขาไปว่าข้าตัดสินใจแล้ว
‪ถ้าพวกมันไม่ยอมจำนน วินเชสเตอร์จะลุกเป็นไฟ
‪(สร้างจากนิยายของเบอร์นาร์ด คอร์นเวลล์)
‪จัดแถว
‪หยุด
‪กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดส่งสารนี้ถึงท่าน
‪ไปจากเมืองนี้ซะ ไม่เช่นนั้นเปลวไฟนี้จะ...
‪ข้ารู้ว่าเขาจะพูดอะไร
‪พวกมันเริ่มจนตรอก
‪"ปี 755 เคเนวูล์ฟกับเวสต์แซ็กซัน
‪ขับไล่ซิกเบิร์ตจากอาณาจักรของเขา ‪เพราะการกระทำที่ผิดกฎหมายของเขา
‪เคเนวูล์ฟมักจะสู้รบในมหาสงครามที่วีแลส"
‪ขอร้องล่ะ นี่มันน่าเบื่อ ‪จนข้าอยากควักลูกตาตัวเอง
‪พูดได้สมกับเป็นพวกนอกรีต
‪เรามาเล่นเกมกันอีกมั้ย กี่แต้มแล้ว
‪ข้าไม่ได้นับ
‪มาอ่านต่อ
‪ข้าหิวจนไม่มีแรงอ่าน
‪- นี่ขนมปังก้อนสุดท้ายใช่มั้ย ‪- ข้าก็ไม่ได้นับเหมือนกัน
‪เจ้ายังมีธัญพืชมั้ย
‪ข้าจะพาเด็กนี่ไป เราต้องฆ่าตัวประกัน
‪- นางจะทำให้พวกมันสนใจ ‪- พวกมันขู่จะจุดไฟเผา
‪และเราต้องตอบโต้ด้วยความอำมหิต
‪งั้นก็อย่าฆ่านาง นางไร้ค่า
‪นางมีค่ากับเพชฌฆาตเดนส์
‪ซิกทริกเกอร์ ข้าต้องล่อให้อูเทร็ดออกมาสู้
‪นี่จะบีบเขาได้
‪จริงเหรอ พ่อของเจ้าจะจู่โจมเราเหรอ
‪ถ้าใช่ เขาจะทำลายเจ้า
‪อย่าโกรธจนขาดสติ บริดา
‪เฮสเทน เกณฑ์คนมาขนดินกับน้ำ
‪สาดน้ำให้หลังคาชื้น ปกป้องกำแพงจากเปลวไฟ
‪แล้วข้าจะเลือกตัวประกันเอง
‪แล้วเรามาดูกันว่าพวกมันจะทำยังไง
‪ว่าไงล่ะ
‪เร่งมือเข้า ทุกคน
‪ให้ไวเลย
‪เอานี่
‪ในคนโทนี่มีน้ำอยู่
‪แต่ท่านจะทำอะไร
‪ไม่ต้องห่วง ข้าจะดูแลเจ้าเอง
‪- น้ำอยู่ไหน ‪- ท่านดื่มมันหมด
‪- เราต้องภาวนาให้พวกมันเอามาเพิ่ม ‪- ข้า...
‪โปรดอย่าพูดถึงมันอีกเลย เรารู้ว่าเจ้าหิว
‪นางไม่คุ้นเคยกับความลำบาก
‪ลำบากเหรอ นี่มันเทียบไม่ได้ ‪กับสิ่งที่เราเผชิญในหนองบึงนั่น
‪จงดีใจเถิดที่ไม่มีฝูงแมลงวัน
‪ข้าดีใจที่ไม่มีเสียงกรีดร้อง
‪ข้าเกรงว่านั่นคงเป็นเพราะทุกคนตายกันหมดแล้ว
‪ที่เรายังมีชีวิตอยู่ ‪เพราะพวกมันเก็บเราไว้เชือดให้ทุกคนดู
‪ถ้าพวกมันคิดจะฆ่าข้า ‪ข้าจะพุ่งเข้าใส่ดาบของพวกมัน
‪ข้าจะสอนวิธีปลิดชีพด้วยเศษผ้า
‪ข้าได้เรียนรู้บางสิ่งที่เจ้าไม่รู้มาก่อน
‪มีพืชชนิดหนึ่งออกดอกอยู่ในสนาม
‪ดอกสีม่วงของมัน เมื่อละลายกับน้ำจะไร้รสชาติ
‪และส่งผลร้ายแรง
‪โดยเฉพาะต่อเด็กๆ
‪เหตุใดพืชอันตรายเช่นนี้จึงงอกงามในสนาม
‪มันถูกปลูกไว้ เผื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้
‪ส่งตัวรัชทายาทมาให้ข้า
‪มานี่ ไอ้หนู
‪ไม่ เด็กนั่นเป็นลูกคนแรกของกษัตริย์ ‪เขาไม่แยแสลูกชายของข้า เอาเขาไป
‪เจ้าโง่
‪เขาจะคิดว่าเจ้าโกหก ‪แล้วเอาตัวเอลเฟียร์ดไปอยู่ดี
‪เจ้าโกหกหรือเปล่า
‪ข้าไม่รู้
‪เด็กคนไหนในสองคนนี้เป็นแก้วตาดวงใจของเขา
‪ข้าเป็นพี่ชายคนโต เลือกข้าเถอะ
‪ข้าจะเอาไปทั้งสองคน
‪อย่าให้สัญญาณลงมือ
‪ท่านก็เห็นว่าแผนการนี้ ‪คือการสังหารหมู่ที่ไร้ประโยชน์
‪ยิ่งรอก็ยิ่งเป็นการดูหมิ่นบิดาของข้า
‪- งั้นก็นึกถึงพวกเชลยสิ ‪- เราเสียพวกเขาไปแล้ว
‪เราเสียพวกเขาไป ‪ตั้งแต่ตอนที่พวกเดนส์มาถึงเวสเซกซ์
‪ท่านไม่เห็นหรือไง
‪นี่คือบทลงโทษที่ข้าได้รับ
‪ข้าละทิ้งลูกหลานชาวเมอร์เซีย
‪พระเจ้าจึงแก้แค้นข้าในความผิดนี้
‪พระเจ้าไม่มีทางทำเช่นนั้น ฝ่าบาท
‪เราไม่จำเป็นต้องเผาวินเชสเตอร์
‪ข้าสาบานกับท่านว่าข้าจะหาหนทางอื่น
‪แล้วเจ้ารักษาคำพูดเสมองั้นเหรอ อูเทร็ด
‪ข้าจะลอบเข้าไป ตามล่าซิกทริกเกอร์ แล้ว...
‪ยังไงกัน เราสร้างกำแพงนั่นให้ไร้เทียมทาน
‪มันยืนหยัดมั่นคงยิ่งกว่าผู้ใดในหล้า
‪ท่านพ่อ
‪อูเทร็ด
‪- เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ‪- นางอยู่ไหน
‪สตรอยร่าอยู่ไหน
‪นางอยู่ในนั้น แต่เราวางแผนจะช่วยนาง
‪กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดแห่งเวสเซกซ์
‪ข้าปรากฏตัวแล้ว ท่านก็จงปรากฏตัว
‪ไปที่ประตู มาเจอกันตัวต่อตัว
‪ข้าจะไม่รับคำสั่งจากพวกเดนส์
‪เรามาคุยกันแบบตัวต่อตัว
‪นี่เป็นเกมและข้าจะไม่เล่นตาม
‪บอกให้เขายอมจำนน ‪ไม่งั้นข้าจะส่งสัญญาณเผาพวกมันให้ราบ
‪พาเด็กๆ มา
‪ฝ่าบาท
‪ลดอาวุธ
‪มานี่
‪มาคุยกับเราที่ประตู
‪มาเดี๋ยวนี้
‪ลูกๆ ของท่านอยากเจอหน้าพ่อของพวกเขา
‪ฝ่าบาท อย่าไปที่ประตู
‪คืนลูกของข้ามา ไม่งั้นข้าจะตามล่าลูกของเจ้า ‪แล้วควักลูกตาของพวกเขา
‪ข้าไม่มีลูก
‪ไม่มีเมีย
‪ข้าถึงได้แกร่งกว่าท่าน
‪เอาลูกๆ ของข้าคืนมา
‪นี่คือคำสั่ง
‪ข้าจะคืนลูกชายให้ท่านหนึ่งคน ถ้าท่านยอมถอย
‪ท่านเลือกมาว่าจะเอาคนไหน
‪ใครก็ได้พูดที
‪ข้าควรทำยังไง
‪ขอคืนรัชทายาท
‪ถ้าข้าเลือกลูกคนนึง แล้วลูกอีกคนล่ะ
‪มันเป็นการตัดสินใจที่ลำบาก เรื่องนั้นแน่นอน
‪แต่ข้าว่านี่เป็นการหยั่งเชิง ‪ดูว่าท่านจะยอมเจรจามั้ย
‪ข้าได้สบตาเขาและเขาไม่อ่อนข้อให้แน่
‪เจ้าคิดยังไง
‪ถ้าเราเผยจุดอ่อนตอนนี้ ‪เขาจะเผยความอำมหิตให้เห็น
‪ข้าว่าไม่ควรพูดสิ่งใดทั้งนั้น
‪เราจ่ายให้เขาได้มั้ย
‪เขาไม่ต้องการเครื่องเงิน ‪หากเขาต้องการ เขาคงกอบโกยมันแล้วไป...
‪เขาต้องการทำลายเรา ‪และทำลายจิตวิญญาณของเรา
‪ข้าทำสิ่งนี้ไม่ได้ ข้าไม่...
‪ข้าทำไม่ได้ ยังไงข้าก็ทำไม่ได้ ข้าทำสิ่งนี้ไม่ได้
‪เป็นท่านจะทำยังไง
‪ข้าคงเป็นเหมือนเขา
‪หัวใจแหลกสลาย
‪พ่อแม่ทุกคนนั่นแหละ
‪มันผิดธรรมชาติที่ต้องเลือกลูกคนใดคนหนึ่ง
‪ข้าอยากให้ท่านเลือกสตรอยร่า
‪ข้าป้องกันตัวได้ ถ้ามันเกิดขึ้นกับเรา
‪มันจะไม่เกิดขึ้นกับเรา
‪และมันก็จะไม่เกิดขึ้นกับกษัตริย์
‪ท่านจะทำอะไรสิ้นคิดงั้นเหรอ
‪เจ้าคิดจะห้ามข้าหรือไง
‪งั้นท่านก็ต้องใช้เหตุผล
‪และเลือกลูกชายที่ชอบด้วยกฎหมาย
‪ไม่ได้ ข้าไม่อาจเป็นพ่อที่เห็นลูกคนนึงดีกว่าอีกคน
‪มันต้องมีสิ่งอื่นที่เขาต้องการสิ
‪เขาต้องการให้ข้าตาย
‪อย่างน้อยข้าก็รู้ว่าเฮสเทนต้องการ
‪เขาคงไม่ยอมแลกตัวเจ้ากับลูกของข้า ‪เจ้าไม่ได้มีค่าต่อข้าขนาดนั้น อูเทร็ด
‪ก็จริง
‪แต่ข้ามีค่าต่อพวกเดนส์
‪การฆ่าผู้ที่ได้สมญานามว่าเพชฌฆาตเดนส์ ‪จะสร้างชื่อให้เขา เขาอาจต้องการสิ่งนั้น
‪ส่วนบริดาก็อยากแก้แค้นที่นางตกเป็นทาสในวีแลส
‪ข้าขอเสนอตัว อย่างน้อยมันก็น่าลอง
‪เวสเซกซ์เป็นหนี้บุญคุณเจ้าอีกแล้ว
‪และหากเจ้าไม่ได้กลับมา...
‪ข้าจะทำให้ผู้คนเล่าขานถึงเจ้าไปชั่วลูกชั่วหลาน
‪อูเทร็ดจะไม่ถูกลืมเลือน
‪นี่เป็นแผนที่กล้าหาญ
‪แผนอะไร
‪เขาไม่มีแผน
‪หน้าตาเขาเป็นแบบนี้เวลาด้นสด
‪อย่าบอกนะว่าท่านจะบุกเดี่ยว
‪ท่านคิดว่าเขาจะทำอะไรล่ะ
‪ข้านึกว่าท่านจะถ่วงเวลาให้เรา
‪ถ้าท่านเตะถ่วงพวกเดนส์ได้ ‪จนกว่าเลดี้เอเทลเฟลดจะมาถึง
‪นางจะโน้มน้าวเอ็ดเวิร์ดให้ปิดล้อมต่อ
‪เราจะยึดเมืองคืนมาได้เมื่อพวกมันเสบียงหมด
‪- นั่นไม่ใช่แผนของข้า อัลด์เฮล์ม ‪- บอกแล้วไง
‪ทำไมท่านยื่นข้อเสนออันตรายเช่นนี้
‪เพราะข้าเชื่อว่าข้ายุติมันได้
‪ซิกทริกเกอร์
‪ออกมา
‪แต่ข้าฆ่ามันไปแล้วนี่
‪ว่าไงนะ
‪เรา...
‪เราพยายามจะฆ่ามัน
‪แต่เขาก็ยังโผล่มาที่นี่
‪กลับมาจากความตายเหมือนพระเจ้าของพวกเขา
‪และไม่ใช่ครั้งแรก เท่าที่ข้ารู้
‪ข้าเรียนรู้หลายสิ่งเกี่ยวกับเขา ‪ผ่านลูกสาวของเขา
‪เราจะไม่ถอย ซิกทริกเกอร์
‪แต่เรามีข้อเสนอให้เจ้า
‪คืนเด็กสองคนนั่นมา
‪แล้วข้าจะเดินเข้าไปวินเชสเตอร์ตามลำพัง
‪แล้วข้าจะเอาทองไปแลกเงินทำไมกัน
‪เพราะเจ้าจะได้ยอดนักรบของแซ็กซัน
‪และเพราะเจ้ารู้ว่ายังไงข้าก็ฆ่าเจ้าแน่
‪เหมือนที่ข้าฆ่าเพื่อนฝูงพี่น้องของเจ้า
‪เขาโกหกหรือเปล่า
‪ไม่
‪สิ่งที่ลูกสาวของเขาพูดเป็นความจริง
‪เราพิชิตที่นี่ไม่ได้ตราบใดที่เขายังอยู่
‪เอ็ดเวิร์ดมีทายาทใหม่ได้
‪แต่เขาหาอูเทร็ดคนใหม่ไม่ได้
‪งั้นเราก็ควรฉีกเขาเป็นชิ้นๆ
‪ทำการแลกเปลี่ยน
‪เราจะให้เวลาเขาเท่าไหร่
‪เท่าที่เขาต้องการ
‪เราจะรู้เองเมื่อถึงเวลานั้น
‪กษัตริย์ของพวกเจ้าไม่อาจเลือกลูกคนใดคนหนึ่ง
‪ดังนั้น...
‪ทหาร พานักโทษมา
‪เขาจึงได้มอบยอดนักรบของเขาให้แทน
‪นำตัวเขามาให้ข้า
‪ข้าไม่รู้เรื่องมีเด็ก
‪คนุทก็ไม่รู้
‪ความแค้นจะหายไป ‪ต่อเมื่อเจ้าทรมานเหมือนเช่นข้า
‪ขึงร่างเขาบนไม้กางเขนในตลาด
‪ให้เขาตายดุจคริสเตียน ‪เฉกเช่นที่เขาพยายามจะเป็น
‪- เอาไว้ก่อน บริดา ‪- ว่าไงนะ
‪- พาเขาไปที่ท้องพระโรง ‪- ว่าไงนะ
‪ซิกทริกเกอร์ๆ เราตกลงกันแล้ว
‪ข้าสาบานว่าเจ้าจะได้ตัวเขา ‪เมื่อข้าเสร็จธุระกับเขา
‪ข้าสาบานด้วยเกียรติ
‪นี่ดาบของเขา
‪พาเชลยกลับไปที่โบสถ์และหาอาหารให้พวกเขา
‪ข้าอยากให้รักษาชีวิตของพวกเขาไว้
‪แค่ตอนนี้
‪เจ้าชอบแหวนนี่มั้ย
‪งั้นข้ามีเรื่องให้เจ้าช่วย
‪ข้าไม่ต้องการดาบของเขา ข้าต้องการตัวเขา
‪- เจ้าได้แก้แค้นแน่ บริดา ‪- ซิกทริกเกอร์
‪นี่มันแปลว่าอะไร
‪ทำไมจู่ๆ ถึงใจดีขึ้นมา
‪ซิกทริกเกอร์ปั่นหัวเราเล่น
‪ไม่รู้ว่าแค่เลื่อนประหารออกไปมั้ย
‪แต่เด็กๆ ปลอดภัยแล้ว
‪แค่นั้นก็พอแล้ว
‪เรามาแบ่งขนมปังกันกินและรู้สึกขอบคุณกันเถอะ
‪ดื่มน้ำให้พอ แล้วเอาเหยือกคืนมา
‪หลังจากนั้นห้ามดื่มน้ำอีก
‪ทำไม
‪ถ้ากษัตริย์เลือกลูกคนใดคนหนึ่งไม่ได้
‪เราก็ต้องทำให้แน่ใจว่า
‪เอเทลสแตนจะไม่มีเพื่อนที่ทรงอำนาจ
‪ท่านว่องไวดี
‪ข้าว่าเจ้าไม่ได้เอาจริง
‪ทำไมข้าจะไม่เอาจริง ‪ในเมื่อท่านฆ่าญาติของข้าไปเป็นเบือ
‪มีเจ้าเท่านั้นที่ตอบคำถามนั้นได้
‪ชื่อเสียงของท่านอาจจะเกินจริง
‪ข้าอ่านพงศาวดารของเขาแล้ว
‪ท่านไม่ได้อยู่ในนั้น
‪อัลเฟรดไม่อยากให้ใครรู้ ‪ว่าเขาติดค้างคนนอกรีตไว้เยอะ
‪ถ้าท่านไม่ศรัทธาพระเจ้าของพวกเขา ‪เหตุใดท่านจึงเลือกพวกเขา
‪- พวกเขาเป็นคนของข้า ‪- แล้วพวกเขานับท่านเป็นคนของตนมั้ย
‪พวกนอกรีตหลายคนอยู่ที่นี่อย่างสันติ
‪มีแต่พวกกษัตริย์ที่อยู่ร่วมกันไม่ได้
‪งั้นเหรอ
‪น่าสนใจ
‪ลูกสาวของท่านน่ะ นางก็พูดเช่นนั้น
‪- นางอยู่ไหน ‪- นางอยู่ที่นี่
‪นางได้รับการปฏิบัติอย่างดี
‪ข้าเห็นความเป็นเดนส์ในตัวนาง
‪นางไม่ได้ถูกหมิ่นเกียรติ ข้าสาบานได้
‪ลูกสาวของท่านเป็นหญิงสาวที่ชาญฉลาด
‪เห็นชัดว่านางได้มาจากแม่
‪เราพูดคุยกันเยอะ
‪นางเล่าเรื่องของท่านให้ฟังเยอะ
‪ว่าท่านสู้เพื่อสันติภาพในเมอร์เซีย
‪ว่าท่านยอมสละผู้หญิงที่ท่านรัก
‪แต่เรื่องที่ข้าโปรดปราน ‪คือเรื่องที่ท่านเสียบ้านในเบบเบนเบิร์กไป
‪- ทำไมเจ้าถึงสนใจ ‪- เพราะข้าก็เสียบ้านไปเช่นกัน
‪ข้าเลยสงสัยว่านั่นอาจทำให้เราหัวอกเดียวกัน
‪เจ้าอยากต่อรองงั้นเหรอ
‪เพราะงั้นเจ้าถึงยังไม่ฆ่าข้าใช่มั้ย
‪ทำไมไม่กราบทูลกษัตริย์
‪เพราะกษัตริย์เป็นคนที่ไม่เด็ดขาด ‪และคนแบบนั้นต่อรองด้วยไม่ได้
‪ตรงข้ามกับท่านที่เสนอตัวชู้รัก ‪เพื่อปกป้องอาณาจักรไว้
‪ข้าจึงเดาว่า ‪ท่านคงตัดสินใจเลือกในเรื่องยากๆ ได้
‪แต่ข้าไม่มีอะไรจะให้
‪แต่ท่านมีอิทธิพลต่อพวกที่มีให้
‪พวกเขาทำตามท่าน
‪เจ้าต้องการอะไร
‪สันติ
‪ไม่ก็สันติและดินแดน
‪แล้วเจ้าแสวงหาสันติด้วยการก่อสงครามน่ะเหรอ
‪ไหนล่ะการรบ
‪ไหนล่ะสงคราม
‪ข้าเดาว่าเจ้าคงอยากเจรจา
‪กษัตริย์คงไม่เชื่อแน่
‪ใครบอกเจ้าว่าข้ายินดีจะต่อรองด้วย
‪อ้อ ท่านยังไงล่ะ
‪เมื่อท่านเลือกที่จะเข้าเมืองมา
‪ข้าคิดข้อเสนอไว้แล้ว
‪เราแค่ต้องทำให้เอ็ดเวิร์ดยอมมาพบเรา
‪เพื่อหารือถึงเงื่อนไข
‪เฮสเทน เจ้าสอดแนมพวกเขางั้นเหรอ
‪ข้าสอดแนมทุกคน
‪เขาทำอะไรกับอูเทร็ด
‪- ข้าไม่กล้าบอกเจ้า ‪- เฮสเทน เกิดอะไรขึ้นในนั้น
‪เจ้าควรรู้ไว้ว่าซิกทริกเกอร์คิดจะสงบศึก
‪นั่นเป็นเรื่องดี บริดา
‪นั่นหมายถึงดินแดนและเงินที่เพิ่มพูนขึ้น
‪มันหมายถึงการทรยศ
‪เจ้ามันโง่
‪เรื่องนี้ใกล้จะยุติแล้ว
‪ไอ้พวกขี้ขลาด
‪มีแต่พวกขี้โกหกและขี้ขลาด
‪ไปทางเหนือ ‪ต้องรอให้สภาพอากาศดีถึงจะผ่านไปได้
‪ทำไมเจ้าไม่ไปเอเฟอร์วิช
‪ข้าว่านี่คงไม่ได้ผล
‪อย่าเสื่อมศรัทธา
‪เขาจะต้องรอด
‪อย่า ข้าขอวิงวอน ฝ่าบาท ให้เวลาเขาอีกนิด
‪อย่าจู่โจมทั้งที่เขายังอยู่ในนั้น ได้โปรด ฝ่าบาท
‪นี่ไม่ใช่จุดจบ
‪ฝ่าบาท เราติดตามอูเทร็ดมานานหลายปี
‪เขาไม่เคยล้มเหลว
‪เพราะมีคนเก่งคอยติดตามเขา
‪แต่เขาไม่อาจล้มกองทัพด้วยตัวคนเดียว
‪มันไม่ฉลาดเลย
‪แค่พูดก็เจ็บปวดแล้ว ‪แต่นายท่านของเจ้าแพ้ศึกที่ไม่มีทางชนะ
‪เขาหมดหวังแล้ว
‪ฝ่าบาท หน่วยสอดแนมส่งข่าวดีมา
‪เลดี้แห่งเมอร์เซียมาแล้ว นางพาไพร่พลมาด้วย
‪กษัตริย์ทำตัวห้าวหาญ ‪แต่เขาตัดสินใจโดยไม่ยั้งคิด
‪ข้ามั่นใจว่าถ้าให้เวลากว่านี้ ‪การปิดล้อมจะยุติโดยไม่เสียเลือดเนื้อ
‪เอ็ดเวิร์ด ข้าได้ยินว่าเด็กๆ ปลอดภัย
‪อย่างน้อยพระเจ้าก็ยังปรานี ‪ข้าได้ยินว่าพวกเดนส์ทางเหนือยอมจำนน
‪ใช่ และเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้อีก
‪ถ้าลูกอยู่กับท่าน ‪งั้นท่านก็มีสายเลือดอัลเฟรดให้สืบทอด
‪กำแพงเมือง ราชวัง แม้แต่สุสานก็สร้างใหม่ได้
‪เอ็ดเวิร์ด ท่านคือเวสเซกซ์
‪ไม่ว่าท่านตัดสินใจอะไร ‪เมอร์เซียจะสนับสนุนท่าน
‪เขาเสียวินเชสเตอร์ไปไม่ได้ ‪มันจะฉีกทึ้งหัวใจบิดาของเรา
‪แต่เราควรนึกถึงชีวิตผู้บริสุทธิ์
‪- ไม่ เอเทลเฟลดพูดถูก ‪- มีคนอยู่ในนั้นเท่าไหร่
‪นับไม่ถ้วน แล้วยังมีราชนิกูล
‪เมียของข้า แม่ของเรา
‪ท่านแม่คงไม่อยากให้ท่านยอมสยบ
‪นางอยู่ฝั่งท่านพ่อและนางพร้อมยอมตาย
‪งั้นเราควรลุยต่อ แต่ไม่ใช่อย่างที่พวกมันคาดไว้
‪พวกมันเตรียมตั้งรับเปลวไฟ ‪เราจะใช้ควันมาอำพรางการบุก
‪ถ้าพระเจ้าและสายลมเป็นใจ
‪ทหารยามจะสำลักควัน ‪เราจะพังกำแพงเข้าไปได้
‪แต่ถ้าลมเปลี่ยนทิศ เรานี่แหละที่จะถูกรมควัน
‪นายหญิง ข้าขอร้อง
‪- ให้เวลาลอร์ดอูเทร็ดอีกนิด ‪- ลอร์ดอูเทร็ดตายแล้ว
‪จะอยู่หรือตายก็ไม่สำคัญ
‪เราจะมอบวินเชสเตอร์ให้พวกเดนส์ ‪แลกกับชีวิตคนคนเดียวไม่ได้
‪ถูกต้อง
‪ตั้งกองฟางไว้ใกล้ประตู
‪โรยมูลสัตว์กับปูนขาว พวกมันจะได้สำลักกลิ่นเน่า
‪เราจะบีบทหารบนเชิงเทินให้หนีลงไปที่ถนน
‪พังประตูเข้าไปฆ่าพวกมัน
‪เอานี่
‪- ท่านจะไปเหรอ ‪- ใช่
‪พวกมันบุกมาถึงประตู ข้าไม่อยากอยู่สู้รบด้วย
‪- เจ้าต้องไปกับข้า ‪- ไม่ได้ๆ ๆ ข้าไปไม่ได้
‪จะมีการสังหารหมู่
‪ไปกับข้า
‪มีผู้หญิงมากมายหลงเสน่ห์ข้า แค่ต้องใช้เวลาสักปี
‪ถอยไป
‪ข้างล่างนั่น
‪- เราจะออกไปใช่มั้ย ‪- ใช่
‪- ช่วยตัวเองจากสิ่งที่จะตามมา ‪- ไม่
‪เจ้าจะไม่รอดจากการรบนี้
‪เราไม่มีเวลามาโต้เถียง ถ้าอยู่ต่อ เจ้าตายแน่
‪ข้าต้องอยู่กับพวกเชลย
‪งั้นก็ตายไปซะ นางคนอกตัญญู
‪เอ็ดเวิร์ดจู่โจมเรา มากับข้า
‪อูเทร็ด
‪ถ้าท่านทรยศข้า ทุกคนจะต้องเจ็บ
‪เร็วเข้า ถอยไป
‪ตั้งแถว
‪ถอย ปกป้องคนของเรา เกาะกลุ่มไว้
‪ให้ข้าพูดกับเขา ให้ข้าพูดกับกษัตริย์
‪ไปกับชายผู้นี้ ถ้าเขาฆ่าพวกเดนส์ ฆ่าเขาเลย
‪บอกให้คนของท่านหยุด
‪เอ็ดเวิร์ด หยุดก่อน
‪หยุดโจมตี
‪เอ็ดเวิร์ด
‪เอ็ดเวิร์ดๆ
‪ฝ่าบาท ท่านต้องเชื่อข้า ข้าคุยกับเขาแล้ว
‪เอ็ดเวิร์ด หยุดการสู้รบนี้
‪- มันสายไปแล้ว ‪- เชื่อข้าสิ
‪ซิกทริกเกอร์ยินดีจะเจรจา ข้าจะโกหกท่านทำไม
‪ข้าคุยกับเขาแล้ว เขายอมหยุด
‪วินเชสเตอร์จะมอดไหม้
‪ซิกทริกเกอร์ สั่งให้คนของเจ้าหยุด
‪สั่งให้ตั้งเกราะกำแพง เดี๋ยวนี้เลย
‪เจ้าอยากได้สิ่งที่ต้องการมั้ย
‪ซิกทริกเกอร์ สั่งให้คนของเจ้าหยุด
‪แล้วเจ้าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ
‪ตั้งเกราะกำแพง
‪ทุกคนถอย
‪พระเจ้าช่วย
‪ถอยไป
‪ได้โปรด
‪เอดิทๆ
‪ถอยไป
‪ฟิแนน
‪ไม่เป็นไรนะ มาเร็ว
‪ถอยไป
‪ถอยไปๆ หลีกไป ไปเร็ว
‪- จัดแถวๆ ‪- ได้ยินที่เขาสั่งแล้วนี่
‪ซิกทริกเกอร์ เจ้าอยากคุยกับเราเหรอ
‪จะไม่มีการเจรจาจนกว่าเราจะได้เห็นเชลย
‪เชิญ
‪อูเทร็ดบอกข้าว่าท่านขึ้นเหนือ
‪ข้าอยากได้เอเฟอร์วิชและดินแดนโดยรอบ
‪- ไม่ได้ เราเพิ่งยึดเอเฟอร์วิชคืนมา ‪- ข้าถึงได้ต้องการมัน
‪หลายทศวรรษที่เราต่อสู้ ‪เพื่อผลักดันพวกเดนส์จากที่นั่น
‪ถ้ามอบมันให้เจ้า เราจะถอยหลังหนึ่งชั่วอายุคน
‪งั้นข้าจะยึดวินเชสเตอร์ไว้
‪เรามอบอีสต์แองเกลียให้เจ้าได้
‪มันใหญ่กว่า เข้าถึงบ้านเกิดของเจ้าทางทะเลได้
‪- ข้าต้องการเอเฟอร์วิช ‪- ข้ายอมไม่ได้
‪ทางเลือกของท่านยังไม่แน่ชัด
‪- เราควรคิดดูใหม่ ‪- เขาจะมาจ่อชายแดนของข้า
‪เอ็ดเวิร์ด อย่าให้เขาแบ่งแยกเรา
‪ข้าจะให้พวกท่านแลกเปลี่ยนกันไป ‪ข้าจะไปตามหาลูกสาวของข้า
‪- เจ้าคิดว่าข้าจะลืมเจ้างั้นเหรอ ‪- หยุดเดี๋ยวนี้ มันจบแล้ว
‪มันไม่มีทางจบ
‪บริดา ข้าไว้ชีวิตเจ้า
‪เจ้าทำลายชีวิตของข้า ‪เจ้าไม่รู้ว่าข้าทรมานแค่ไหน
‪ข้าจะไม่ฆ่าเจ้าหรือลูกของคนุท
‪เขาไม่ใช่ลูกของคนุท เขาเป็นของข้าคนเดียว
‪และเขาจะภักดีต่อข้าอย่างที่ไม่มีใครทำได้
‪ข้าจะเลี้ยงดูเขาให้เกลียดชังพวกแซ็กซัน
‪งั้นเจ้าก็สาปแช่งลูกของตัวเองสู่ความตาย ‪สิ่งนั้นจะทำลายเจ้า
‪ถ้าสู้ต่อ พวกเขาฆ่าเจ้าแน่
‪ถ้าไม่ใช่กษัตริย์แซ็กซัน ก็เป็นซิกทริกเกอร์
‪แต่ข้าไม่กลัวตาย
‪ข้าไม่เสื่อมศรัทธาในสิ่งที่จะตามมา
‪ลงมือเลย
‪เอาเลย
‪ฆ่าข้าเลย
‪ถ้าเจ้าไม่ทำ ข้าจะแกร่งขึ้น
‪เลือดจะไหลนองทั่วพื้นปฐพี
‪ข้าจะล้างแค้นทุกคนที่ทรยศข้า
‪และข้าจะไม่หยุด ‪จนกว่าพวกมันจะทรมานด้วยมือของข้า
‪ลงมือเลย
‪ไม่งั้นข้าจะเป็นหายนะของเจ้า
‪ไปซะ
‪ไปคลอดลูกของเจ้า
‪ไปซะขณะที่ยังทำได้
‪ข้าไม่รู้ว่านางอยู่ไหน
‪ระวังหน่อย ออสเฟิร์ท
‪พวกท่านต่อรองกันได้มั้ย
‪เขาจะได้เอเฟอร์วิชและตกลงจะไม่ย่างกราย ‪เวสเซกซ์ เมอร์เซียหรืออีสต์แองเกลีย
‪สรุปว่าท่านจะได้อาณาจักรสามในสี่
‪ไม่เลวเลย
‪ซิกทริกเกอร์ขอเชลยไปคนนึง
‪ลูกสาวของท่าน
‪ซึ่งท่านปฏิเสธไป
‪เพราะท่านรู้ว่า ‪การที่ลูกถูกใช้เป็นเครื่องต่อรองมันเป็นเช่นไร
‪สตรอยร่าไม่ใช่เด็ก
‪นางโตเป็นสาวแล้ว
‪เราจึงไม่ได้ปฏิเสธ
‪พ่อนึกว่าพ่อเสียเจ้าไปแล้ว
‪ข้าคงจะคิดถึงท่าน
‪ทำไม
‪เมื่อข้าจากไป
‪ข้าไม่ให้ไป
‪แต่ข้ายินดีจะไป
‪กับซิกทริกเกอร์เหรอ
‪- แต่ข้าอยากให้เจ้าอยู่กับข้าที่ค็อกแคม ‪- ที่ค็อกแคมไม่มีอะไรให้ข้า
‪เราจะได้อยู่เป็นครอบครัวเดียวกัน
‪นั่นไม่ใช่สิ่งที่ท่านพ่อกับข้าต้องการ
‪ท่านอยากให้มันเป็นจริง แต่มันไม่ใช่ ‪คนของท่านคือครอบครัวของท่าน
‪- ข้าอยากให้ลูกๆ อยู่กับข้า ‪- อาจจะใช่ในเบบเบนเบิร์ก
‪อาจจะเป็นตอนนั้น ‪แต่ท่านไม่ได้ถูกลิขิตมาให้เป็นลอร์ดแห่งค็อกแคม
‪เหมือนที่ข้าไม่ได้ถูกลิขิตให้ใช้ชีวิตอับจนอยู่ที่นั่น
‪เราเป็นนักเดินทาง ท่านพ่อ
‪เราไปในที่ที่ทวยเทพนำทางเรา ‪และทวยเทพก็ส่งข้าไปเดนแลนด์
‪ปล่อยข้าไปเถอะ เพื่อเห็นแก่ชาวแซ็กซันทั้งปวง
‪- ข้าเสียสละเพื่อพวกเขามาพอแล้ว ‪- แต่ข้าไม่เสียสละอะไรเลย
‪ได้โปรด ข้าอยากอยู่กับคนของท่านแม่
‪เพื่อหาส่วนหนึ่งในตัวข้าที่ตายไป ‪เมื่อนางถูกพรากไปจากข้า
‪และอีกอย่าง...
‪ซิกทริกเกอร์ก็อ่อนโยน
‪เขาเป็นคนมีเกียรติ
‪เจ้าคือความรับผิดชอบของพ่อ
‪แต่เจ้าไม่ได้อะไรมาจากพ่อเลย
‪ข้าได้รับทุกสิ่งมาจากท่าน
‪สายเลือดของท่านอยู่ในตัวข้า ‪และมันทำให้ข้าอยู่ไม่ติดที่
‪ได้โปรดมอบโอกาสให้ข้าได้ใช้ชีวิตเช่นท่าน
‪ให้ข้าได้เดินไปตามทางที่ไม่รู้ว่าจะจบลงที่ใด
‪ปล่อยข้าไปเถอะ
‪เจ้าชอบศึกครั้งแรกของเจ้ามั้ย
‪ข้าสาบานว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายของข้า
‪นับจากนี้ข้าจะอยู่แต่ในค่ายพัก
‪เจ้าแสดงจิตวิญญาณนักรบตัวจริง
‪ข้าคงกอบกู้เกียรติของครอบครัวได้แล้ว
‪ถ้าคนที่ข้ารักได้อยู่ดูมันก็คงจะดี
‪นอนพักซะ มันจบแล้ว
‪ท่านแม่
‪แม่ของข้าล้มป่วย ‪ข้าเกรงว่าพวกเดนส์จะพรากอีกหนึ่งชีวิตไป
‪นางเข้มแข็ง
‪แม่ของข้าดูแลเขาไม่ได้
‪แล้วข้าจะทำได้เหรอ
‪ได้โปรด อูเทร็ด ข้ารู้ว่าเจ้าไม่สาบานตนต่อข้า
‪แต่เด็กคนนี้ไม่ควรฝังตัวอยู่ในอาราม
‪เขาเป็นเด็กที่กล้าหาญ จิตใจดี ‪แต่เขาต้องการผู้ชี้แนะ
‪ปกป้องเขาและพาเขาไปยังที่ปลอดภัย
‪วินเชสเตอร์มีรัชทายาทแค่คนเดียวก็พอแล้ว
‪ถ้าพาเขามาอยู่ในวัง
‪มันจะสร้างความบาดหมางกับเอเทลโวลด์
‪นั่นคือการเมือง
‪ท่านจะให้ข้าทำอะไรกับเขา
‪สอนให้เขาเป็นนักรบ ‪และสอนทุกสิ่งที่เจ้ารู้เกี่ยวกับเดนส์
‪สอนเขาเรื่องนอร์ทัมเบรีย
‪ท่านเพิ่งสาบานว่าจะไม่สู้รบเพื่อนอร์ทัมเบรีย
‪มันมีวิธียึดครองดินแดนโดยไม่ต้องสู้รบ
‪ซิกทริกเกอร์ทำให้เราเห็นแล้ว
‪นอร์ทัมเบรียคืออาณาจักรสุดท้าย
‪ถ้ามันไม่อยู่ภายใต้กษัตริย์องค์เดียว ‪ภายใต้พระคริสต์ ก็จะไม่มีประเทศอังกฤษ
‪เรื่องปวดใจของคนเป็นพ่อคือเห็นลูกสาวจากไป
‪แต่ท่านพูดถูก ท่านพ่อ ซิกทริกเกอร์ไม่เหมือนใคร
‪ข้าอาจไม่โง่เขลานักก็ได้
‪หรือไม่ก็มีคนชี้ทางให้ท่าน
‪ทวยเทพอยากเห็นข้าสู้รบ
‪มันเป็นกีฬาของเทพเจ้า
‪ข้าจะกลับไปที่โบสถ์ ท่านพ่อ
‪ข้าเกลียดตัวเองที่มีลูกหัวแข็ง
‪ข้าจะพูดอะไรได้ เลือดในตัวข้ามาจากคนหัวรั้น
‪ในรัชสมัยของกษัตริย์เอ็ดเวิร์ด ‪เกิดสันติระหว่างแซ็กซันกับเดนส์
‪และแม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรก ‪แต่การสงบศึกครั้งนี้น่าจะยืนยาว
‪แต่มันแลกมาด้วยอะไร
‪ความมักใหญ่ใฝ่สูงยังคอยตามติดราชวังแซ็กซัน
‪ในไม่ช้ากษัตริย์จะต้องเลือกรัชทายาท
‪ความผูกพันทางสายเลือดจะถูกทดสอบ
‪พี่น้องอาจต้องห้ำหั่นกันเอง
‪แต่บัลลังก์จะว่างเปล่าไม่ได้
‪บัดนี้ข้ายืนอยู่เดียวดาย มีเพียงดาบคู่กาย
‪ข้าไม่อาจทวงคืนบ้านเกิดได้
‪ข้ายอมสละผู้หญิงที่ข้ารัก
‪ครอบครัวของข้ากระจัดกระจาย
‪และคงไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากันอีก
‪ต่างแยกย้ายกันไปทั่วอาณาจักรแซ็กซัน
‪ขณะที่ความพยาบาทครั้งใหม่ถือกำเนิด ‪ความแค้นนั้นยิ่งแรงกล้าขึ้น
‪ข้าสาบานว่าจะปกป้องลูกนอกสมรสผู้หนึ่ง
‪ผู้ที่ข้าเกรงว่าหนทางของเขา ‪จะร้อยรัดเข้ากับดินแดนอันยิ่งใหญ่นี้
‪และแม้ข้าจะปฏิเสธที่จะรับใช้กษัตริย์แซ็กซัน
‪แต่คงจะอีกไม่นาน
‪ก่อนที่พรหมลิขิต ‪จะดึงข้ากลับสู่แผนการของพวกเขา
‪โชคชะตากำหนดทุกสิ่ง
‪คำบรรยายโดย กัลยกร ฉัตรศิริมงคล