‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ข้าคืออูเทร็ด บุตรแห่งอูเทร็ด
‪ศึกชิงอิทธิพลเกือบทำลายพันธมิตรเก่า
‪เอ็ดเวิร์ดทำราวกับเมอร์เซีย ‪เป็นอาณาจักรของเขา ทั้งที่มันไม่ใช่
‪การอยู่ไกลจากบ้าน ‪คงทำให้วิจารณญาณของท่านเลอะเลือน
‪กลับวินเชสเตอร์ไปซะ ทุกอย่างจะได้ดีขึ้น
‪ขณะที่อำนาจเปลี่ยนมือในเวสเซกซ์ ‪เอลสวิทก็ดำเนินตามแผนการ
‪ข้าจะพาเอเทลสแตนไปเบดวิน ‪แล้วเลี้ยงดูเขาที่นั่น
‪ไปเตรียมการได้เลย ข้าจะให้อูเทร็ดไปส่งท่าน
‪พี่สาวของเอิร์ดวูล์ฟเปิดโปงการทรยศของเขา
‪เอาตัวเองให้รอด
‪เมื่อไร้ซึ่งพันธมิตร ‪เขาจึงเสาะหาผู้ที่คิดแก้แค้นเช่นกัน
‪เขาคือไอ้ทึ่มที่จะช่วยเรายึดวินเชสเตอร์
‪โดยไม่เสียเลือดเนื้อพวกเดนส์แม้แต่หยดเดียว
‪ข้ารับข้อเสนอที่จะปกครองเมอร์เซีย
‪ในที่สุดข้าก็ตกลงกับอูเทร็ดแห่งเบบเบนเบิร์ก
‪แต่ข้ารู้ว่าใครที่คู่ควรกว่า
‪ภารกิจแรกของข้าในฐานะลอร์ดแห่งเมอร์เซีย
‪ข้ารู้สึกไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสละบัลลังก์
‪ให้เลดี้เอเทลเฟลด
‪เลดี้เอเทลเฟลดปกครองเมอร์เซียไม่ได้
‪แต่มันแลกมากับการเสียสละ
‪ข้าขอปฏิญาณว่าตราบใดที่ข้าเป็น ‪เลดี้แห่งเมอร์เซีย ข้าจะถือพรหมจรรย์
‪- สภาวิททันเห็นด้วยมั้ย ‪- เห็นด้วย
‪ถ้าเช่นนั้น เลดี้เอเทลเฟลด ‪ขอเชิญท่านประทับบัลลังก์
‪โชคชะตากำหนดทุกสิ่ง
‪ข้าจะคิดถึงท่าน อูเทร็ด แร็กนาร์สัน
‪ทรงพระเจริญ เลดี้เอเทลเฟลด
‪(วินแทนแชสเตอร์)
‪(วินเชสเตอร์ อาณาจักรเวสเซกซ์)
‪นั่นเสียงอะไร
‪ทหาร
‪จับพวกบาทหลวงไป
‪อย่าให้พวกมันฆ่าเรา
‪ข้าได้ยินว่าเจ้าดูแลที่นี่
‪ข้าไม่ใช่กษัตริย์
‪ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่กษัตริย์
‪เจ้าจะสู้หรือจะยอม
‪ข้ายอม
‪เอาพวกมันไปขัง
‪- เรายึดเมืองได้แล้วใช่มั้ย ‪- ใกล้แล้ว
‪เรากระชากหัวใจพวกแซ็กซัน
‪มันเริ่มขึ้นแล้ว
‪- เตรียมพร้อม ‪- เข้าประจำที่
‪(อัลบา นอร์ทัมเบรีย)
‪(ไอร์แลนด์ นอร์ทัมเบรีย ‪วีแลส เมอร์เซีย อีสต์แองเกลีย)
‪(คอร์นวีแลส เวสเซกซ์)
‪(สร้างจากนิยายของเบอร์นาร์ด คอร์นเวลล์)
‪(เวสเซกซ์)
‪(เดอะ ลาสต์ คิงดอม)
‪(แทกแชม)
‪(แทตแชม อาณาจักรเวสเซกซ์)
‪มีข้าทำงานอยู่คนเดียวหรือไง
‪ถ้าข้าก่อไฟ ข้าจะไม่ปรุงอาหารนะ
‪นับเป็นเกียรติที่ได้ตั้งค่ายพักให้เลดี้เอลสวิท
‪แน่นอน เอ็ดเวิร์ดให้เกียรติเรา...
‪เป็นผู้คุ้มกันมารดาของเขา
‪หากข้าไปถึงเบดวินแล้ว
‪ข้าจะสวดมนต์ขอบคุณพระเจ้าในนามของเจ้า
‪แต่ข้าเกรงว่าข้าคงจะไม่ซาบซึ้ง
‪พระเจ้าทำงานผ่านเจ้า อูเทร็ด ‪เจ้าไม่ได้เสียสละตามลำพัง
‪ไม่ได้เสียสละ ไม่ได้เสียเลือดเนื้อ
‪เพียร์ลิก หินไฟ
‪แต่เจ้าได้มอบสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของเจ้า ‪ให้ชาวเมอร์เซีย
‪และข้าจะจดจำบุญคุณเรื่องนั้นไปจนตาย
‪ท่านเป็นคนรับใช้เลดี้เอลสวิทแล้วเหรอ
‪ถ้าเจ้าหันมานับถือพระเจ้า ‪ข้าอาจพอหาวิธีตบรางวัลให้เจ้าได้
‪งั้นข้าไม่ขอรับรางวัล ‪ข้าจะไม่แสร้งนับถือสิ่งใดที่ข้าไม่ศรัทธา
‪แม้มันจะเป็นไปได้ยากที่เจ้ากับข้าจะเป็นมิตรกัน
‪แต่ข้าเห็นแล้วว่าเจ้าอาจมีประโยชน์ต่อข้า
‪ช่างน่าซาบซึ้งเหลือเกิน
‪ข้าหมายถึงการทำงาน ‪ที่สามีของข้าเริ่มไว้ให้ลุล่วง
‪ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่ามันมีความหมายต่อเจ้า
‪ข้าเลยคิดว่าหากเราร่วมมือกัน มันก็อาจ...
‪ข้าร่วมแผนการของท่านไม่ได้ ‪ข้ามีลูกของข้าที่ต้องดูแล
‪- ท่านตั้งใจจะทำอะไรกับเด็กนั่น ‪- ไม่เลย
‪ข้าแค่อยากเลี้ยงดูเลือดเนื้อเชื้อไข ‪ของอัลเฟรดให้ดี
‪ใช่มั้ย บาทหลวงเพียร์ลิก
‪มันเป็นจริงตามที่ท่านเอ่ย
‪ข้านึกว่าท่านไม่สนแผนการของนางเสียอีก
‪ข้าไม่สนหรอก ข้าแค่เล่นไปตามบท
‪ตอนนี้เพชฌฆาตเดนส์กลายเป็นผู้รักสันติ
‪น่าเสียดายที่อัลเฟรดไม่ได้อยู่ดู
‪สามีของข้าเห็นบางสิ่งในตัวอูเทร็ด ‪ที่พวกเราไม่เคยเข้าใจ
‪นายหญิง เราทุกคนเข้าใจดี ‪ข้าว่ามีแต่ท่านนั่นแหละที่ไม่เข้าใจ
‪แค่นั้นไม่พอแน่
‪ข้ารู้สึกถึงลมหนาว ช่วยไปตัดฟืนมาเพิ่มอีก
‪ได้สิ นายหญิง
‪มันเป็นวิธีที่นางแสดงออกว่านางชอบเจ้า
‪อีกนานมั้ยกว่าเราจะถึงเบดวิน
‪ถ้าโชคดี พรุ่งนี้ก็คงถึง ‪ถ้าเราไม่แวะสวดมนต์ตามทาง
‪แล้วเราจะไปค็อกแคมกัน
‪- นั่นไม่ใช่ข่าวดีเหรอ ‪- ดีสิ
‪ข้าอยากอยู่กับท่านพ่อ แต่เมืองค็อกแคมมันเล็ก
‪สงบสุขและปลอดภัย
‪เราไปวินเชสเตอร์ไม่ได้เหรอ ‪เราเคยมีความสุขที่นั่น
‪ทหารม้าพวกนั้นติดตามเรามาเหรอ
‪ไม่ เราแค่ใช้เส้นทางการค้า
‪แล้วคนพวกนั้นล่ะ
‪นายท่าน
‪- พวกเขาต้องการอะไร ‪- เดี๋ยวเราก็รู้
‪ใจเย็นไว้
‪ดูเหมือนจะเป็นการซุ่มโจมตี
‪ต้องเป็นการซุ่มโจมตีอยู่แล้ว
‪อูเทร็ด นึกไม่ถึงจริงๆ
‪ข้าได้ยินว่าเจ้าลงใต้ แต่ข้าไม่เชื่อ
‪ขอทวยเทพคุ้มครองเจ้าเช่นเคย
‪เรากำลังซุ่มรอกษัตริย์
‪แต่เจอเจ้าก็ดี
‪- เจ้าต้องการอะไรจากเรา เฮสเทน ‪- ของขวัญ ให้ลอร์ดคนใหม่ของข้า
‪แล้วใครที่โชคร้ายแบบนั้นล่ะ
‪ซิกทริกเกอร์ ญาติของไอวาร์ผู้ไร้กระดูก
‪เด็กหนุ่มที่ไร้ชื่อเสียง
‪เดี๋ยวชื่อเสียงก็ตามมา
‪เขามาจากไอร์แลนด์ ‪และเขาต้องการให้เดนส์ทุกคนติดตามเขา
‪เขาช่วยบริดาจากวีแลส และนางเข้าร่วมกับเขา
‪นางเข้าร่วมกับคนุท แต่นางก็ไปไม่รอด
‪- เจ้าสาบานตนกับเด็กน้อย เฮสเทน ‪- ก็จริง เขายังเด็ก
‪แต่เขารอบจัด
‪ขณะที่เจ้าเล่นบทท่านลอร์ด ‪ขณะที่พวกแซ็กซันสู้รบกันเอง เขา...
‪บุกยึดวินเชสเตอร์
‪- ไม่จริง ‪- จริงสิ
‪เลดี้เอลสวิท ท่านจะได้กลับบ้าน
‪- พาเด็กนั่นไปด้วย ‪- ไม่
‪เจ้าอย่าขัดขืนเลย
‪ข้าไม่ยักรู้ว่าเจ้าห่วงใย ‪เมียหม้ายของอัลเฟรดถึงขนาดนี้
‪เป็นไงล่ะ อูเทร็ด เราหายกันแล้ว ว่ามั้ย
‪เจ้าพรากลูกชายของคนุทไปจากข้า ‪ข้าก็จับเชลยพวกนี้ไปจากเจ้า
‪นายท่าน
‪ฟังเสียงหมูโสโครกนั่นร้องสิ
‪นายท่าน เราจะทำยังไงกันดี
‪มัดพวกมัน ทิ้งพวกมันไว้ให้ตายอย่างช้าๆ ‪ซิกทริกเกอร์อยากให้เจ้าตาย
‪งั้นก็พาข้าไปหาเขาสิ
‪ข้ายินดีสู้กับเขา
‪แล้วสร้างชื่อให้เขา ‪ว่าเป็นผู้สังหารเพชฌฆาตเดนส์งั้นเหรอ
‪ไม่มีทาง
‪ข้าจะรับเกียรตินั่นเอง
‪(เอเจลส์เบิร์ก)
‪(เอลส์บูรี อาณาจักรเมอร์เซีย)
‪ข้าเกรงว่ามันเร็วไปที่จะไปจากที่นี่
‪เจ้าควรใช้เวลานี้สร้างบารมี ‪ในเมอร์เซียไม่ดีกว่าเหรอ
‪ถ้าเอเฟอร์วิชเปราะบางอยู่ ‪เราก็ไม่ควรเสียโอกาสนี้ไป
‪งั้นข้าจะไปด้วย ‪ข้าให้เจ้ารับมือกับพวกนั้นตามลำพังไม่ได้
‪เอ็ดเวิร์ด ขอล่ะ ข้ามีทั้งไพร่พล ‪และเงินพอจะทำงานนี้เพื่อเราทั้งคู่ได้
‪ท่านเสียเวลากับเมอร์เซียมากแล้ว
‪และแม้คนของข้าจะเคารพท่าน ‪แต่กองทัพมีผู้นำคนเดียวก็พอแล้ว
‪ตกลง ข้าจะกลับเวสเซกซ์
‪- เมอร์เซียมีเจ้าครองนครที่น่าภูมิใจ ‪- ขอบคุณ
‪ข้าสัญญาว่าจะนำทัพไปวินเชสเตอร์ ‪ทันทีที่เรายึดชายแดนทิศเหนือได้
‪และเราจะต้อนรับคนของเจ้าดุจพี่น้อง ข้าสัญญา
‪ถ้าเรายึดเอเฟอร์วิชได้ ‪ฝันของบิดาของเราก็จะฟื้นคืน
‪เราจะเนรเทศพวกเดนส์ไปชั่วชีวิตของเรา
‪ข้าได้ยินมาว่านี่เป็นวิธีตายที่สงบ
‪เจ้าจะเข้าสู่ห้วงนิทรา ‪เหมือนคืนที่เจ้าดื่มเอลมากเกินไป
‪มันจะทำให้เจ้าฝัน อูเทร็ด
‪ว่าในที่สุดเจ้าก็ปราชัย...
‪ต่อเฮสเทนผู้ยิ่งใหญ่
‪สมกับเป็นยอดนักรบ
‪นี่ดาบของเจ้า มาเอาไปสิ
‪ไม่เหรอ
‪เจ้าสองคนเฝ้าอยู่นี่ แล้วรายงานว่าใครตายก่อน
‪แล้วถ้าพวกมันดื้อด้านไม่ยอมตาย ‪ก็เชือดคอพวกมันเหมือนหมู
‪ได้ เฮสเทน
‪มาเร็ว เราจะอัญเชิญราชินีกลับวังของนาง
‪แล้วมาดูกัน ‪ว่ากษัตริย์เอ็ดเวิร์ดรักแม่ของเขามากแค่ไหน
‪ใจเย็นๆ ซิททริก
‪เจ้าต้องออมแรงเอาไว้
‪ดูเขาสิ ขโมยของคนตาย ‪เราตบรางวัลให้เขาไม่พอหรือไง
‪มันยิ่งบ่งชี้ว่าเขาไม่ไว้ใจเรา
‪ซึ่งก็นับว่าเขาฉลาดพอตัว ‪ข้าไม่ชอบเขา เขาขี้ประจบเกินไป
‪- แน่ล่ะ เขาคือจอมสอพลอ ‪- อืม
‪แต่คำพูดของเขาเชื่อได้ ‪เราถึงได้รางวัลมาครอง
‪- เราควรวางแผน ‪- แผนอะไร
‪วิธีทำลายพวกมัน
‪เมืองนี้ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพวกมัน ‪ทุกสิ่งที่สื่อถึงตัวตนของพวกมัน
‪แล้วอะไรสื่อถึงตัวตนของเอ็ดเวิร์ดล่ะ
‪เขาไม่ใช่ศัตรูที่น่ากลัวเหมือนพ่อของเขา
‪แต่ก็เหมือนชาวแซ็กซันทั่วไป ‪พระเจ้าทำให้เขาอ่อนแอ
‪ทำร้ายศรัทธาของพวกมันก็เหมือนทำร้ายพวกมัน
‪เริ่มจากพวกคนตาย
‪ขุดพวกมันขึ้นจากหลุม ‪ขุดศพของพวกมันขึ้นมา พวกมันคงไม่ชอบใจแน่
‪ข้าว่าเรารอดูว่าพวกมันมีปฏิกิริยายังไงดีกว่า
‪แล้วให้พวกแซ็กซันขึ้นนำงั้นเหรอ
‪ถ้าเจ้าให้พวกมันนำทัพ ‪พวกมันจะเผยเองว่าใครคือผู้นำตัวจริง
‪แล้วเจ้าก็จัดการคนผู้นั้นก่อน
‪แล้วจากนั้นเราจะกำจัดเพชฌฆาตเดนส์
‪แล้วเจ้าก็จะได้สิ่งที่เจ้าต้องการ
‪ซิททริก
‪- ซิททริก ‪- ว่าไง
‪อย่าหลับ
‪ซิททริก ตั้งสติไว้
‪เอาล่ะ มองข้าไว้ เจ้าจะไม่เป็นไร
‪- เจ้าเอื้อมถึงเงื่อนนั่นมั้ย ‪- ไม่ มันสูงไป
‪เลดี้
‪ออร์ม
‪เจ้าอยู่ไหน
‪ออร์ม
‪ออร์ม เจ้าหายไปไหน
‪ออร์ม
‪- เอดิท เร็วเข้า รีบช่วยซิททริกเร็ว ‪- ได้
‪นั่นแหละ ตัดเชือกที่มือของเขาก่อน
‪เร็วเข้า
‪เร่งมือเข้า
‪ตัดเชือกให้เขาร่วงลงมาทีได้มั้ย
‪- ขอบใจ ต่อไปก็เพียร์ลิก ‪- งั้นเหรอ
‪ฟื้นสิ ซิททริก
‪ฆ่าเขาเลย ซิททริก
‪ฆ่าไอ้เลวนั่นเลย
‪เจ้าคือนางฟ้า
‪ข้ามาแล้ว นายท่าน
‪ไปเร็ว พวกมันน่าจะไปได้ไม่ไกล
‪- พวกมันขี่ม้าไป นายท่าน ‪- บ้าเอ๊ย เราต้องไปช่วยสตรอยร่า
‪นายท่าน พวกมันไม่รู้ว่านางเป็นลูกสาวของท่าน
‪เพียร์ลิก ไปหาเอ็ดเวิร์ด ‪บอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‪- ขอรับ นายท่าน ‪- เราจะล่วงหน้าไปวินเชสเตอร์
‪พวกมันอย่าหมายจะได้สิ่งที่ไม่ใช่ของพวกมัน ‪ถ้าข้ายังอยู่
‪- นายท่าน ‪- อะไร
‪วิ่งเลย
‪ไปเร็ว
‪อะไร
‪ว่าไง
‪ข้าอยากต่อรอง ข้าเป็นคหบดีผู้มั่งคั่ง
‪แล้วไง
‪และข้ามีเครื่องเงินให้เจ้ามากมาย ‪เกินกว่าเจ้า...
‪ข้าอยู่ได้สบายโดยไม่มีเครื่องเงิน
‪ข้าต้องการเพียงสิ่งเดียวซึ่งเจ้ามอบให้ไม่ได้
‪- อะไร มันก็ไม่แน่นะ ‪- การแก้แค้น
‪งั้นเหรอ แก้แค้นใครล่ะ
‪พวกเจ้าทุกคน
‪ในที่สุดข้าก็ได้มาวินเชสเตอร์
‪อย่ามองมัน มันไม่ใช่ที่ที่ข้าจากมา
‪อย่าหลอกตัวเอง พวกมันฆ่าเราแน่
‪ข้าขอแนะให้เจ้าสวดภาวนา ‪และขอบคุณพระเจ้าที่มอบชีวิตนี้ให้เจ้า
‪ข้าไม่สวด ข้าไม่ใช่คริสเตียน
‪ห้ามบอกใครว่าเราพิชิตเพชฌฆาตเดนส์ได้ยังไง
‪เราจะรับรางวัลจากซิกทริกเกอร์ ‪แล้วจากไปพร้อมเครื่องเงิน
‪จากนั้นเราจะให้โลกได้รู้ว่าใครคือนักรบตัวจริง
‪เลดี้เอลสวิท
‪ข้าดีใจจังที่ครอบครัวของเจ้าได้อยู่พร้อมหน้า
‪ข้าอยากคุยกับผู้นำของเจ้า
‪ข้าคือผู้นำที่นี่
‪ข้าหมายถึงชายที่เป็นผู้สั่งการ
‪อย่ามาดูหมิ่นข้า
‪ข้าไม่ใช่ผู้ที่ใช้ถ้อยคำดูหมิ่น
‪แต่ข้าขอเตือนเจ้า
‪เราจะไม่ทนต่อการบุกรุกนี้
‪ลูกชายของข้าจะเผาเราจนไม่เหลือซาก
‪แต่เขาจะไม่ยกเวสเซกซ์ให้แม้แต่ตารางนิ้วเดียว
‪พวกเจ้ามันโง่เง่า
‪พวกเจ้าไม่รู้ตัวเลย ‪ว่าได้พาตนเองมาติดกับดักที่มีกำแพงกั้นนี้
‪พวกนอกรีตมาอยู่รวมกันโดยเราไม่ต้องออกแรง
‪และเมื่อพระเพลิงโหมกระหน่ำ
‪เราจะเฝ้าดูวิญญาณของเจ้ามอดไหม้ ‪ขณะที่เราขึ้นสวรรค์
‪สาวใช้ให้เจ้ากินอึตัวเองจนเพ้อหรือไง
‪จะทรมานข้ายังไงก็เชิญ ‪แต่จงรู้ไว้ว่านางกับเด็กนั่นเป็นพวกเดนส์
‪พวกเขาถูกจับมาเป็นทาส ‪หลังชัยชนะของเราที่เทตเทนฮอลล์
‪ถ้าเจ้าเห็นค่าคนของเจ้า จงนำพวกเขากลับไป
‪สยอฟินเป็นใคร
‪หญิงรับใช้ของฟริกกา
‪นางเป็นแค่ลูกครึ่งเดนส์
‪เด็กวัดนี่ไม่มีสายเลือดเดนส์
‪ลูกครึ่งเดนส์ก็เกินพอแล้ว ‪แยกเด็กสาวคนนี้ไปขังเดี่ยว
‪นางเป็นลูกสาวของอูเทร็ด
‪ข้าจำนางได้
‪เราเจอกันที่เมอร์เซียตอนที่พี่สาวของข้าทรยศข้า
‪ข้าไม่เคยเจอเจ้า
‪จริงด้วย นางหน้าคล้ายเขา ‪และนางก็เจ้าเล่ห์เหมือนเขา
‪- ตามหาอูเทร็ด ตัดหัวของนางไปให้เขา ‪- ไม่
‪จัดการซะ รับรองเขามาแน่
‪พวกมันจะแห่กันมา แล้วจุดจบก็จะเริ่มขึ้น
‪อะไรกัน
‪ข้านึกว่าเจ้าอยากโดนไฟเผาเสียอีก
‪นำราชินีกับคนที่เหลือกลับไปยังห้องเก็บศพกษัตริย์
‪นางจะไปกับข้า
‪ไม่นะ ไม่ๆ ๆ ๆ พระเจ้า
‪นี่ไม่ได้แปลว่าพวกเขาตายแล้ว
‪สตรอยร่าเข้มแข็ง นางคงปิดบังตัวตน
‪ทำไมพวกมันเพิ่มแนวป้องกันล่ะ
‪พวกมันคงเตรียมรับการปิดล้อม
‪- ข้านึกว่าพวกเดนส์ไม่ชอบถูกปิดล้อมเสียอีก ‪- ใช่
‪ซิททริกเกอร์คงได้บทเรียนจากไอร์แลนด์
‪เขารอบจัด เขาอาจเปลี่ยนกลยุทธ์
‪จะเป็นกลยุทธ์หรือไม่ก็ช่าง พวกมันมีเยอะเกิน
‪ถ้าเราหาทางเข้าไปไม่ได้ล่ะ
‪ถ้าซิกทริกเกอร์เคยสู้กับชาวไอริช
‪เขาน่าจะรู้ว่าเราดื้อด้านแค่ไหน ‪และรู้ว่าเราไม่มีวันยอมแพ้
‪แม้แต่ในยามที่อับจนหนทางอย่างที่สุด
‪อย่าทำ
‪ข้าไม่คิดทำร้ายเจ้า อย่าทำ
‪ข้าแค่อยากคุยกับเจ้า
‪ตอบข้ามาตามจริง แล้วข้าจะเมตตาเจ้า
‪ข้ารู้จัก "ความเมตตา" ของผู้ชาย ‪และข้าไม่ต้องการมัน
‪ข้าคือเดนส์ที่ยึดวินเชสเตอร์ได้
‪หากข้าอยากควบขี่ผู้หญิง ‪ข้าไม่จำเป็นต้องใช้กำลัง
‪ใครเป็นแม่ของเจ้า
‪กีเซล่า น้องสาวของกูเทร็ดแห่งนอร์ทัมเบรีย
‪- งั้นเราก็มีบรรพบุรุษคนเดียวกัน ‪- แต่เราไม่เหมือนกัน
‪- แล้วบ้านของเจ้าอยู่ไหน ‪- เบบเบนเบิร์ก
‪สาวน้อยที่มีดินแดนอยู่ทิศเหนือ
‪ดินแดนของเราถูกขโมยไป ‪แต่พ่อของข้าจะทวงมันคืนมา
‪เหรอ แล้วเจ้าเป็นพวกเราหรือพวกมันล่ะ
‪ข้าอยู่ทั้งสองฝ่าย
‪เช่นเดียวกับหลายคน ‪ที่อยู่ที่นี่มาสองหรือสามชั่วอายุคน
‪โง่มากที่มานั่งแบ่ง ‪ว่าใครคือแซ็กซันและใครคือเดนส์
‪เมื่อฝ่ายหนึ่งเลือกทำลายอีกฝ่าย ‪เจ้าจำเป็นต้องเลือกเพื่อความอยู่รอด
‪แต่ข้าไม่เอาด้วย นี่มันเกมของคนแก่
‪ข้าจะไม่แบกรับความแค้นของคนรุ่นก่อน
‪ข้าจะไม่สู้กับฝ่ายไหน และข้าก็จะไม่เลือก
‪มันจะหมิ่นเกียรติพ่อและแม่ของข้า
‪งั้นข้าว่าความรักในเกียรติ ‪ทำให้เจ้าเป็นพวกเดนส์
‪พวกแซ็กซันสนใจแต่จะทำตามคำสั่งของพระเจ้า
‪งั้นเจ้าก็ไม่รู้จักแซ็กซันเลย ‪พวกเขาเชิดชูเกียรติยศไม่ต่างจากเจ้า
‪แต่พวกเขาอ้างว่า ‪พระเจ้าของตนเป็นพระเจ้าแห่งสันติ
‪แล้วเจ้าเชื่อพวกเขาด้วยมั้ย ‪ที่ว่าพระเจ้าของพวกเขาฟื้นจากความตาย
‪เจ้าคิดว่าจะมีสันติระหว่างแซ็กซันกับเดนส์ได้มั้ย
‪พวกเขายังใหม่สำหรับข้า ‪ข้าอยากเข้าใจวิถีของพวกเขา
‪หลายคนอยากให้เป็นเช่นนั้น
‪เล่าเรื่องพ่อของเจ้าซิ อูเทร็ดน่ะ ‪ทำไมเขาถึงเกลียดเรา
‪เขาไม่ได้เกลียด
‪งั้นทำไมเขาถึงฆ่าญาติพี่น้องของข้าตายเป็นเบือ
‪ทำไมเขาถึงสำราญกับสมญาเพชฌฆาตเดนส์
‪เขาไม่ได้สำราญใจ เขาเกลียดมัน
‪เจ้าพูดราวกับว่าไม่เคยฆ่าใคร
‪ข้าเคยฆ่า แต่ก็แค่พวกคริสเตียน
‪ข้าไม่มีวันทรยศพวกพ้องของข้า
‪เขาไม่เคยทรยศใคร
‪เขาแค่เลือกไม่ได้ระหว่างคนที่รักเขาเหมือนลูก
‪กับคนที่เป็นสายเลือดของเขา
‪แม่ของข้าเป็นพวกเดนส์ และเขารักนาง
‪ถ้าอูเทร็ดหมายทำลายพวกเดนส์
‪กวาดล้างเราให้สิ้นซาก ‪ทำไมข้าถึงมานั่งพูดถึงมันอยู่อย่างนี้ล่ะ
‪- เราเข้าไปกับชาวบ้านพวกนั้นได้ ‪- งั้นเราก็ต้องรีบลงมือ
‪ถ้าอาหารถูกส่งเข้าไป พวกมันจะปิดประตู
‪แต่นายท่าน ทุกคนรู้จักท่าน
‪ทุกคนรู้จักเรา แผนนี้ไม่ได้ผลแน่
‪จะมีคนทรยศเราเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง
‪ข้าเข้าไปได้
‪ข้าไม่เคยมาที่นี่ ข้าจะไม่เป็นที่สังเกต
‪เข้าไปแล้วคงไม่ได้กลับออกมาง่ายๆ
‪ข้าเอาตัวรอดได้ ข้าจะหาว่าเชลยถูกขังไว้ที่ไหน
‪แล้วพอท่านไต่กำแพงเข้าไป ‪ท่านจะรู้ว่าต้องตามหาพวกเขาที่ไหน
‪แบบนั้นอาจช่วยพวกเขาได้ถ้าต้องปะทะกัน
‪เจ้าไม่ต้องทำเช่นนี้ก็ได้
‪ไม่ ข้าจะทำ
‪เราจะจัดเตรียมเสบียงให้ ‪เจ้าจะไปมือเปล่าไม่ได้
‪พวกมันจะปิดประตู มันจะไม่มีทางออก
‪ข้ารู้ แต่พวกเขาคงสบายใจที่ได้รู้ว่าท่านอยู่ที่นี่
‪(เคลียร์)
‪(คิงส์เคลียร์ อาณาจักรเวสเซกซ์)
‪ทั้งคู่เหรอ
‪- ถ้าพวกเขา... ‪- ทายาทของข้าทั้งคู่เลยเหรอ
‪ฝ่าบาท ถ้าเอลเฟียร์ดอยู่ในวังกับราชินี งั้นก็ใช่
‪ทำไมกัน ทำไมอูเทร็ดไม่ปกป้องพวกเขา
‪เขาพยายามแล้ว แต่พวกมันมีเยอะเกิน
‪มีใครทรยศข้าหรือเปล่า
‪- ทรยศงั้นเหรอ ฝ่าบาท ‪- พวกเดนส์ไม่ได้โผล่มาโดยบังเอิญ
‪- ฝ่าบาท... ‪- ต้องมีคนบอกพวกมันว่าเราไม่อยู่วินเชสเตอร์
‪ฝ่าบาท เรื่องที่ท่านอยู่เมอร์เซีย ‪เป็นสิ่งที่รู้กันไปทั่ว
‪นี่ท่านหาว่าเป็นความผิดของข้างั้นเหรอ
‪ว่าข้าทำให้ราษฎรผิดหวัง ‪ยิ่งกว่ากษัตริย์องค์ใดสินะ
‪ว่าข้าโง่เง่าและสิ้นคิด ‪ยิ่งกว่ากษัตริย์คนใดที่เคยมีมาเหรอ
‪เตรียมคนให้พร้อม เรียกระดมพล
‪ระดมทหารเมอร์เซีย
‪ต่อให้ต้องระดมคนตายมา ข้าก็ไม่สน ‪เราจะยึดวินเชสเตอร์คืนมา
‪หมอนี่อาจเป็นยอดนักรบ เจ้าคิดว่าไง
‪- ข้าขอให้ท่านหยุดพวกเขา ‪- ทำไม
‪นี่มันผิดมหันต์ นี่มันลบหลู่ศาสนา
‪แต่ข้าไม่ใช่คริสเตียน แล้วไง
‪ได้โปรด ให้คนพวกนี้ได้พักอย่างสงบ
‪ข้ารู้จักพวกเขาบางคน ข้าร่วมรบกับพวกเขา
‪ข้าอาจละทิ้งลอร์ดแห่งเมอร์เซีย ‪แต่ข้าไม่เคยละทิ้งนักรบเหล่านี้
‪งั้นเจ้าก็โกหกตัวเองเหมือนที่โกหกผู้อื่น
‪เจ้าไม่มีสิทธิ์เลือกว่าเจ้าจะทรยศแซ็กซันคนไหน
‪เจ้าหักหลังพวกเขา ‪เจ้าจึงต้องดูเราทำสิ่งที่เลวร้ายกว่า
‪ข้าไม่ได้หักหลัง ข้าถูกบังคับ
‪ไม่มีใครบังคับเจ้า เจ้าอ้อนวอนเรา
‪ก็อย่างที่ข้าบอกว่าข้าไม่ใช่คริสเตียน
‪และข้าก็ยังไม่เคยพบเจอใครที่อ้าแขนรับคนทรยศ
‪จงดีใจที่คนพวกนี้ตายแล้ว
‪พวกเขาจึงไม่ต้องมาเห็นว่าเจ้ากลายเป็นอะไร
‪ไปได้
‪เอานี่
‪ข้าไม่มีวันอภัยให้สิ่งนี้
‪และข้าก็ไม่มีวันอภัยให้กษัตริย์ ‪ถ้าเขาไม่ทอดทิ้ง...
‪คนุทกับซิกทริกเกอร์จะร่วมมือกัน ‪และภัยที่เราเผชิญจะเป็นสองเท่า
‪สวัสดี
‪บอกข้าซิ เจ้าเด็กเกินไป ‪และดูเป็นผู้ดีเกินกว่าจะเป็นเด็กรับใช้นาง
‪ทำไมเจ้าถึงเดินทางมากับเลดี้เอลสวิท
‪ข้าจะไปรับการศึกษาที่เบดวิน
‪นางคงจะชอบเจ้ามาก
‪ข้าชื่อลอร์ดเอเทลเฮล์ม แล้วเจ้าล่ะ
‪ข้าได้รับคำสั่งว่าห้ามตอบคำถามนั้น
‪เจ้าบอกข้าได้ กษัตริย์เป็นเพื่อนของข้า
‪เอเทลสแตนใช่มั้ย
‪- นั่นคือชื่อของเจ้าใช่มั้ย ‪- ไม่ใช่
‪ข้าว่าน่าจะใช่
‪ท่านนำลูกนอกสมรสของกษัตริย์มาเวสเซกซ์ทำไม
‪เพราะกษัตริย์ขอให้ข้าทำ
‪กษัตริย์ไม่มีทางทำเช่นนั้น
‪เด็กนั่นมีสถานะแค่ลูกชายของโสเภณีคนนึง
‪เจ้าอาจไม่รู้ใจเขาเหมือนเช่นข้า
‪- ถ้าเราหนีไปได้ เราจะแก้ไขสิ่งนี้ ‪- แต่ท่านจะหนีไม่พ้น
‪ข้าแนะนำให้ท่าน ‪สะสางเรื่องราวกับพระเจ้าดีกว่า
‪และท่านควรทบทวน ‪ที่ท่านระบายความโกรธกับเด็กที่น่าสงสาร
‪เอเทลสแตน มานี่
‪มาดูปู่ของเจ้านี่ กษัตริย์อัลเฟรด
‪เขาแข็งแกร่งดุจศิลาแผ่นนี้
‪แต่แววตาของเขาอบอุ่นและเจิดจรัส
‪สติปัญญาของเขาสะท้อนผ่านตัวของเขา ‪เหมือนเช่นที่มันสะท้อนผ่านตัวของเจ้า
‪พวกเดนส์มาเพื่อแยกเราจากพระเจ้าของเรา
‪ในยามนั้น เราต้องยึดพระเจ้าไว้ให้มั่น ‪และอย่าได้หวั่นไหว
‪เราอาจไม่รอดจากเรื่องนี้
‪แต่อาณาจักรของเราจะรอด ‪และนั่นคือสิ่งเดียวที่สำคัญ
‪ประวัติศาสตร์ของเราคือตัวตนของเรา
‪มันคือสิ่งที่พระเจ้าทำให้เราต่างจากบรรดาสัตว์
‪และข้าจะไม่ยอมถูกกระทำเยี่ยงบรรดาสัตว์
‪เราส่งเอดิทไปตายหรือเปล่า
‪ข้าว่าไม่ใช่
‪แล้วจะเอายังไงต่อ
‪- เราต้องรอเอ็ดเวิร์ด ‪- โธ่ ไม่เอาน่า
‪เราเคยนั่งรอราชนิกุลตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ตั้งแต่ไอ้หนูที่ไร้ชื่อเสียง ‪โผล่มาคว้ารางวัลชิ้นใหญ่สุดไป
‪เจ้าคิดว่าข้าอยากรออยู่นี่ ‪ทั้งที่ลูกสาวของข้าอยู่ในนั้นเหรอ
‪ถ้าพวกมันรู้ว่านางเป็นใคร พวกมันจะฆ่านาง
‪รีบลงมือเถอะ นายท่าน ก่อนจะสายเกินแก้
‪สู้กับพวกมันด้วยดาบเหรอ ‪ข้ายังไม่รู้เลยว่าจะชนะเขาได้ไง
‪นี่ เกิดอะไรขึ้นกับชายที่พุ่งเข้าใส่สนามรบเสมอ
‪ข้าเสียเบอ็อกคาไป ‪เพราะความใจร้อนของข้าที่เบบเบนเบิร์ก
‪ข้าจึงต้องคิดหาหนทางที่รอบคอบยิ่งขึ้น
‪ข้าจะอยู่เงียบๆ
‪ข้ากำลังเดินถอยหลัง
‪เราเป็นห่วงคนที่อยู่ในนั้น ‪นั่นทำให้เราเสียเปรียบ
‪- ข้าไปดื่มเหล้ามา ‪- ข้ารู้
‪เจ้าต้องการอะไร
‪ข้าคงต้องการฆ่าคนล่ะมั้ง
‪ฆ่าใครก็ได้ ไม่ก็ตัวข้า อย่างใดอย่างหนึ่ง
‪ซิกทริกเกอร์ต้องการข้าเป็นตัวประกัน ‪ข้ามีประโยชน์ต่อเขา
‪อย่าโง่ไปหน่อยเลย เขาปั่นหัวเจ้า
‪เขาไม่เหมือนกับข้า เขามันไร้สำนึก
‪งั้นก็อย่าทำให้เขาโกรธด้วยการฆ่าข้า
‪ถ้าเจ้าอยากเป็นคนโปรดของพวกเดนส์...
‪ข้าไม่อยากเป็นคนโปรดของพวกเดนส์
‪ข้ามันบ้าที่ไปต่อรองกับพวกมัน ตอนนี้ข้ารู้แล้ว
‪ไม่ว่าข้าจะเลือกอะไร ข้าก็ทรมานอยู่ดี
‪เพราะงั้นข้าก็ควรจะหาความสำราญ ‪ในการแก้แค้นเล็กๆ น้อยๆ นี่หน่อย
‪ข้าไม่เคยทำอะไรเจ้า
‪พ่อของเจ้าทำให้พี่สาวของข้าทรยศข้า
‪พ่อของเจ้า เลดี้เอเทลเฟลด ‪กษัตริย์ พวกเขาทุกคน
‪ช่วงชิงโอกาสที่ข้าจะได้กอบกู้เกียรติยศ
‪กดหน้าข้าให้จมดิน ‪ทั้งที่ข้าแค่ต้องการทวงคืนสิ่งที่เป็นของข้า
‪เจ้ารู้มั้ยว่าการใช้ชีวิต ‪ท่ามกลางคำเย้ยหยันมันเป็นยังไง
‪การต้องถูกบีบให้หันหลัง ‪ให้คนของเราเพื่อความอยู่รอดน่ะ
‪เจ้ารู้มั้ยว่านั่นทำอะไรกับเราได้บ้าง
‪ทำให้เขาเป็นไอ้ขี้เมาเหรอ
‪- อย่าเยาะเย้ยข้า ‪- งั้นก็อย่าทำตัวน่าสมเพช
‪เจ้าทำตัวเองทั้งนั้น เจ้ารู้เรื่องนั้นดี
‪เราจะเล่นกันแบบนี้ใช่มั้ย
‪เราจะทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่าใช่มั้ย
‪เล่นต่อสิ ข้าชอบเกมนี้
‪- นางท้าทายข้า และนางไม่กลัวข้า ‪- นั่นคือวิธีควบคุมชาวแซ็กซันเหรอ
‪ข้าไม่เข้าใจท่าน
‪ในดินแดนแซ็กซัน ผู้คนก้มหัวให้ความกลัวเหรอ
‪แล้วใครไม่ก้มหัวให้ความกลัวบ้างล่ะ
‪- อัลเฟรดปกครองด้วยวิธีนี้เหรอ ‪- ใช่
‪ไม่จริง อัลเฟรดเป็นที่รัก ‪ดูสิว่าทุกคนเชิดชูเขาแค่ไหน
‪แล้วลอร์ดเอเทลเร็ดที่เจ้าละทิ้ง ‪แล้วหันมาสวามิภักดิ์กับข้าล่ะ
‪เอเทลเร็ดเป็นที่รักและยำเกรง
‪ยกเว้นเจ้า เจ้าฆ่าเขาตายคาเตียง
‪เขาถึงได้หนีจากเมอร์เซีย
‪- นี่เรื่องจริงเหรอ ‪- ไม่ ทำไมท่านถึงเชื่อนางเชลยนี่ล่ะ
‪เจ้าโกหกได้แย่มาก
‪งั้นเจ้าก็ฆ่าคนที่เจ้าสาบานว่าจะภักดีต่อเขาเหรอ
‪ข้านึกแล้วว่าเจ้ามันไม่น่าไว้ใจ
‪ข้าพาท่านมาที่นี่ ท่านไว้ใจข้าได้ ข้าได้พิสูจน์แล้ว
‪งั้นข้าควรปกครองที่นี่ยังไง
‪ด้วยความกลัวหรือความรักล่ะ
‪ข้าเลือกความกลัวเสมอ
‪ซิกทริกเกอร์ ได้โปรด
‪ซิกทริกเกอร์
‪ไอ้จอมสอพลอ เจ้าตกถังอึมาหรือไง
‪- เขาทำผิดอะไร ‪- เขาทำตามแผนของเขา
‪เราต้องรวมใจเป็นหนึ่งเมื่อถึงเวลา
‪เขากำลังเล่นกับเจ้า
‪ถึงเขาจะเลือดเย็น แต่เขาจะแสดงความเมตตา
‪ข้าเริ่มจะรู้จักเขาแล้ว
‪เรายึดที่นี่เพราะเราแสวงหาบ้านเกิด
‪เราทำงานเป็นหนึ่งเดียวเพื่อบรรลุเป้าหมายนี้
‪เมื่อเราสู้ เราสู้ด้วยน้ำหนึ่งใจเดียว ‪เพื่อให้แซ็กซันหวั่นเกรง
‪แต่เราไม่จำนนต่อความโกรธแค้น
‪และเราก็รวมกันเป็นหนึ่งเดียว ‪ไม่เหมือนบรรพชนของเรา
‪ผู้ที่พยายามแล้วก็ล้มเหลว
‪แอ็บบา บลัดแฮร์ คนุท
‪พวกเขายึดติดกับความโกรธแค้น ‪ขณะออกไปแสวงหาเกียรติภูมิของพวกเขา
‪นี่คือวิถีทางของคนรุ่นเก่า
‪และตอนนี้เราไม่มีที่ว่างให้มันแล้ว
‪ชายผู้นี้ ชายผู้นี้...
‪คือชายที่ทะเยอทะยาน
‪ซึ่งมันไม่ผิดอะไร
‪เราควรมีความทะเยอทะยาน
‪แต่เขาทำเพื่อตัวเอง ‪และความปรารถนาของตัวเองเท่านั้น
‪และความทะเยอทะยานนี้จึงกลายเป็นยาพิษ
‪ยาพิษที่แพร่ซึมไปทั่ว
‪และเราจะปล่อยให้พิษของเขา ‪แพร่ซึมในหมู่พวกเราไม่ได้
‪ขอให้ชะตากรรมของชายผู้นี้เป็นสิ่งเตือนใจ
‪ถึงอันตรายของความโกรธแค้น ‪และความทะเยอทะยาน
‪ไม่
‪ไม่นะ ไม่ๆ ได้โปรดๆ ๆ
‪โปรดอย่าทำแบบนี้เลย ขอร้องล่ะ
‪โปรดไว้ชีวิตคนบาปที่สำนึกผิด พระเจ้า ได้โปรด
‪โปรดอภัยให้บาปของข้า ‪เพื่อที่วิญญาณของข้าจะได้ปลอดภัย พระเจ้า
‪เมตตาเขาเถอะ
‪ใครร่ำไห้ให้เจ้า ใครมีศรัทธาเช่นนี้
‪นางเป็นโสเภณีที่ข้าเคยรู้จัก
‪นางไม่มีค่าอะไร อย่าไปใส่ใจนาง
‪ท่านกล้าพูดดูหมิ่นเหล่านักรบผู้ยิ่งใหญ่ ‪ในผืนแผ่นดินนี้เหรอ
‪- ว่าไงล่ะ ‪- ถ้าพวกเขายิ่งใหญ่จริง
‪แล้วตอนนี้พวกเขาอยู่ไหนล่ะ
‪นี่
‪นั่นเจ้าทำอะไร
‪ข้านำอาหารมาให้เชลย
‪เจ้าเกือบดูน่าเชื่อแล้วเชียว
‪ข้าคิดว่า... เจ้าคงจะเป็นพี่สาวของเขา
‪เอิร์ดวูล์ฟไม่มัวเมาราคะ
‪และเขาไม่เคยพูดถึงใครที่ใส่ใจเขา
‪เจ้าไม่ใช่ผู้หญิงที่นอนกับเอเทลเร็ด ‪เพื่อเครื่องเงินใช่มั้ย
‪ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดถึงใคร
‪มานี่
‪- เจ้าจะพาข้าไปที่ไหน ‪- ที่ที่ซิกทริกเกอร์จะหาเจ้าไม่พบ
‪เจ้าคงไม่อยากตายเหมือนน้องชายของเจ้า
‪นั่นคือโอกาสที่เราจะเข้าไปได้งั้นเหรอ
‪ก็อาจเป็นได้ ถ้าพวกเขาขนศพออกมาอีก
‪ฟิแนน หลบเร็ว
‪ใครก็ได้ไปตามซิกทริกเกอร์มา
‪พุ่งใส่ประตู ให้พวกมันรู้ว่าเราไม่กลัว
‪ให้พวกมันเห็นว่าเราไม่กลัว
‪นี่มันไม่สมเหตุผล
‪ลงจากหลังม้า พลธนูเตรียมยิง
‪จงทวงคืนสิ่งที่เป็นของเรา
‪- ไปทางนั้นตรงกำแพง ‪- พลธนู
‪เราต้องห้ามพวกเขานะ นายท่าน ‪ก่อนที่พวกเขาจะโดนฆ่าตายหมด
‪เอาเลือดพวกมันมาทาพื้น
‪ถอย
‪- ถอย ‪- หยุดก่อน
‪หยุดก่อน อารักขากษัตริย์
‪ไพร่พลจะแห่กันมาทั่วทุกสารทิศ ‪จากอาณาจักรแซ็กซัน
‪เมื่อถึงอรุณรุ่งพรุ่งนี้ เจ้าจะถูกล้อม
‪ยอมจำนนซะ ถ้าไม่อยากโดนสังหารหมู่
‪หลีกไปๆ ๆ
‪ฝ่าบาทๆ
‪ถอยก่อน ซิกทริกเกอร์สู้อีกวิธี ‪เราต้องวางแผนให้ดีกว่านี้
‪เจ้าจะยอมจำนนมั้ย
‪ไม่ต้องทำอะไร
‪กำแพงนี้เอาอยู่ พวกโง่นี่สร้างมันมาแน่นหนา
‪จงฟังข้า อย่าทำเช่นนี้
‪- บุก ‪- ไม่
‪คำบรรยายโดย กัลยกร ฉัตรศิริมงคล