‪ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX
‪ข้าคืออูเทร็ด บุตรของอูเทร็ด
‪หลังจบศึกที่เทตเทนฮอลล์
‪บริดาถูกจับเป็นทาสในวีแลส
‪การตายของเอเทลเร็ด ‪ทำให้บัลลังก์เมอร์เซียว่างลง
‪จนเกิดศึกช่วงชิงอำนาจ
‪อย่างที่ท่านรู้ว่าข้าเอ็นดูเลดี้เอลฟ์วินน์
‪ข้าอยากให้นางหมั้นหมายกับชายที่ข้าไว้ใจ
‪ท่านจะเป็นชายผู้นั้นได้มั้ย เอิร์ดวูล์ฟ
‪เมื่อเอลฟ์วินน์ถูกจับแต่งงาน ‪เอิร์ดวูล์ฟจะเป็นผู้ปกครองเมอร์เซีย
‪พวกเขากีดกันข้า ทำราวกับลูกของข้าเป็นถุงเงิน
‪แต่ข้าถูกบีบให้ขัดขวางแผนการนี้ ‪และพาเอลฟ์วินน์ไปซ่อน
‪หาคน 12 คนให้ข้าเพื่อออกเดินทางทันที
‪ถ้าเวสเซกซ์ทำไม่สำเร็จ ‪เราจะตามล่าผู้หลบหนีเอง
‪ข่าวลือเรื่องไข้ป่าระบาด ‪สร้างความหวาดกลัวและสิ้นหวัง
‪ผู้คนพากันละทิ้งถิ่นฐาน
‪มันเลวร้ายยิ่งกว่าการรุกรานของพวกเดนส์
‪หลานของข้าทั้งสองคน ‪เดินทางในที่แจ้งยามที่เกิดโรคร้าย
‪เอดิททรยศน้องชายของนาง ‪เพื่อปกป้องเลดี้เอลฟ์วินน์
‪เขาฆ่าลอร์ดเอเทลเร็ด ข้าเห็นกับตา
‪แต่นางโดนไข้ป่าเล่นงานจนอาจไม่รอด
‪ข้าเกรงว่าอาการของนางจะทรุดลง
‪เราต้องกลับไปเอเจลส์เบิร์ก ‪และเปิดโปงการทรยศของเอิร์ดวูล์ฟ
‪จงไปบอกเขาด้วยว่าเขาเชื่อใจคนแบบไหน
‪เราต้องหาผู้ปกครองคนใหม่เพื่อสร้างสันติ ‪มิเช่นนั้นจะพินาศกันหมด
‪โชคชะตากำหนดทุกสิ่ง
‪(สร้างจากนิยายของเบอร์นาร์ด คอร์นเวลล์)
‪ในพระนามของพระบิดา พระบุตร ‪และพระวิญญาณบริสุทธิ์
‪(เอลส์บูรี อาณาจักรเมอร์เซีย)
‪ในพระนามของพระบิดา พระบุตร ‪และพระวิญญาณบริสุทธิ์
‪- อย่าใส่ใจ ‪- ไม่เคารพกันเลย
‪ถึงข้าจะไม่ชอบเอเทลเร็ด ‪แต่เขาก็เป็นเจ้าเหนือหัว
‪ข้าขอสาปแช่งลูกหลานของเอเทลเร็ด
‪มาเร็ว
‪- ท่านจะทำให้ข้าโดนประหาร ‪- ท่านก็รอดมาได้นี่
‪เจ้าพาพวกเขาไปซ่อนทีได้มั้ย นางเป็นลูกของข้า ‪ส่วนเขาเป็นลูกนอกสมรสของกษัตริย์
‪- อะไรนะ ‪- อย่าถาม
‪รอจนกว่าข้าจะทำให้เอ็ดเวิร์ดรับฟัง
‪ข้าเกรงว่าจะไม่ทันแล้ว ‪ที่นี่เหมือนเชื้อไฟที่รอปะทุ
‪ข้าถึงต้องให้ท่านช่วย
‪ขอบใจ
‪มาเร็ว ทางนี้
‪ข้าขอสาปแช่งลูกหลานของเอเทลเร็ด
‪การต่อต้านนี้มาจากความหิวโหยเหรอ
‪หิวโหย ไข้ป่า ขาดผู้นำ
‪เหลือข้าวเปลือกอีกเท่าไหร่
‪นั่นขึ้นอยู่กับว่าพวกข้าหลวงใหญ่กักตุนไว้เท่าไหร่
‪ขอพระเจ้าอภัยให้ท่าน
‪ลอร์ดบอร์เกรดคัดค้านข้าอีกแล้ว
‪อย่าใส่ใจคำคน
‪บุคคลอันตรายตัวจริงจะไม่พูดพล่าม
‪ข้ารู้จักสีหน้าเช่นนั้น ท่านไม่มีแผนการ
‪ข้ามีแผนการ
‪น่าละอาย
‪บอกพวกข้าหลวงใหญ่ ‪ว่าเราจะสังหารกษัตริย์ของพวกเขา
‪ขออภัย แต่มีข่าวเข้ามา
‪เหล่าข้าหลวงใหญ่ ‪เรียกประชุมสภาวิททันหลังงานศพ
‪ทำไมถึงไม่มีใครแจ้งข้า
‪พวกเขาว่าท่านไม่จำเป็นต้องรู้ ‪และห้ามท่านเข้าสภาวิททัน
‪ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย ‪พระองค์สถิตในสวรรค์
‪ขอให้นามของท่านเป็นที่สักการะ
‪ขอให้เจตจำนงของท่านเป็นจริง
‪เกิดอะไรขึ้นที่นี่
‪ลอบสังหาร ทรยศและมักใหญ่ใฝ่สูง
‪เมื่อพวกเขาบุกมาฆ่าท่าน ท่านจะให้ข้าทำยังไง
‪พวกเขาไม่ฆ่าข้าหรอก
‪ข้าเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเอลฟ์วินน์อยู่ไหน
‪เราจะยื่นข้อเสนอ
‪กษัตริย์ไว้ใจไม่ได้
‪เขาอ้างตัวว่าเป็นผู้นำแซ็กซันทั้งปวง
‪แต่เขากลับวางแผนให้เรายอมสยบ
‪เราจะขอให้เขาอธิบาย
‪เขาจะได้โกหกเรื่องเลดี้เอลฟ์วินน์ ‪เหมือนที่เขาโกหกเรื่องแม่ของนางน่ะเหรอ
‪ได้เวลาพุ่งชนแล้ว
‪การแยกตัวจากเวสเซกซ์
‪ไม่ช่วยให้เมอร์เซียดีขึ้นกว่า ‪การอยู่ใต้อาณัติของกษัตริย์เอ็ดเวิร์ด
‪- งั้นก็นำเราเข้าสภาวิททัน ‪- ใครอยาก...
‪เชิญประชุมต่อ
‪สภาวิททันมีไว้ให้ชาวเมอร์เซียเท่านั้น
‪- ข้าเป็นเมอร์เซียโดยสายเลือดผ่านแม่ของข้า ‪- ไม่ได้ ฝ่าบาท
‪เราต้องการพูดอย่างเสรี
‪ข้าก็ไม่ได้ห้ามนี่
‪พูดเลย
‪ข้าแค่มาฟังสิ่งที่ท่านหารือกัน
‪ท่านว่าข้าโกหกเรื่องเลดี้เอลฟ์วินน์เหรอ
‪ใครๆ ก็รู้ว่าเอิร์ดวูล์ฟออกตามล่านาง
‪ใช่ เพื่อพานางกลับมาโดยปลอดภัย
‪เราแค่รอให้ไข้ป่าหยุดระบาด ‪และรอให้เอิร์ดวูล์ฟกับเลดี้เอลฟ์วินน์กลับมา
‪โกหก
‪พูดอะไรไม่คิด
‪ท่านว่าเราพูดได้อย่างเสรี ‪และข้าขอพูดว่านี่เป็นเรื่องโกหก
‪ลอร์ดบอร์เกรด จำไว้ด้วยว่าข้าเป็นใคร
‪ท่านย้ายกำลังพลของท่านเข้ามา ‪หัวหน้าองครักษ์เมอร์เซียหายไป
‪เราจึงไม่อาจป้องกันตัวเองได้อีก
‪แล้วจู่ๆ โรคระบาดก็แพร่มาใกล้เมือง
‪- และทำให้ผู้คนอดอยาก ‪- บอร์เกรด เจ้าจะมากไปแล้วนะ
‪ท่านจะกล่าวหา ‪ว่าข้าสร้างสถานการณ์นี้ขึ้นมาไม่ได้
‪ประชาชนหิวโหยเพราะท่านกักตุนข้าว
‪เราแค่กักตุนข้าวที่จะนำไปขุนนักรบเวสเซกซ์
‪พอได้แล้วๆ
‪- คนเถื่อนกลับมาแล้ว ‪- ไม่ใช่คนเถื่อน
‪แค่คนที่เห็นความขัดแย้ง ‪ในเมอร์เซียมาพอแล้ว ข้าขอพูดบ้าง
‪ข้าคือลอร์ดอูเทร็ด ข้ากับเลดี้เอเทลเฟลด
‪นำทัพเมอร์เซียคว้าชัยชนะ ‪เหนือพวกเดนส์ที่เทตเทนฮอลล์
‪ข้าสละเลือดเพื่อพวกท่าน ‪ข้าขอให้ท่านฟังข้าเป็นการตอบแทน
‪ลอร์ดอูเทร็ด อธิบายกับคนพวกนี้สิ
‪ว่าเลดี้เอลฟ์วินน์ปลอดภัย ‪และนางจะกลับมาเข้าพิธีหมั้น
‪นางปลอดภัย แต่นางหมั้นไม่ได้
‪เอิร์ดวูล์ฟสารภาพแล้วว่าสังหารลอร์ดเอเทลเร็ด
‪และเขาหนีไปจากเมอร์เซีย
‪อย่าไปฟังไอ้คนนอกรีต เขาเป็นตัวปัญหา
‪เหตุใดท่านจึงฉีกหน้าเมอร์เซีย ‪ด้วยเรื่องโกหกร้ายแรงเช่นนี้
‪มันไม่ใช่เรื่องโกหก ‪เอิร์ดวูล์ฟเกือบสารภาพต่อหน้าลูกน้องของเขา
‪เราพบสิ่งนี้ที่ตัวเขา
‪มันเป็นของลอร์ดเอเทลเร็ด ‪และมันถูกขโมยจากมือของเขาตอนใกล้ตาย
‪เอิร์ดวูล์ฟทำหลายสิ่งที่ทำร้ายเมอร์เซีย
‪พวกท่านเลือกจะมองข้ามมันไป นี่คือผลลัพธ์
‪(วิกอรา ลีอาห์)
‪(ป่าไวร์ อาณาจักรเมอร์เซีย)
‪นั่นอะไร
‪- ข้าบอกท่านไม่ได้ ‪- เวิร์มวูดใช่มั้ย
‪มันไม่ได้ผล ข้าได้ยินว่ามันคร่าชีวิตคน
‪บางครั้งยาพิษก็เป็นยารักษา
‪ผสมกับน้ำมนต์ มันจะช่วยลดไข้
‪ดูนางสิ นางกำลังจะตาย
‪- ถ้านางตาย นี่จะเป็นความผิดของเรา ‪- โรคระบาดแพร่ไปทั่ว เอดิท
‪ใช่ แล้วใครที่โดนกล่าวหาล่ะ ‪พวกคนบาป คนอย่างข้านี่ไง
‪ท่านไม่เคยโดนอย่างข้า
‪ข้าไม่ขอเสี่ยง
‪ข้าก็นึกว่าท่านคือนักรบที่กล้าหาญที่สุด
‪นี่ยังไงล่ะ
‪ทีนี้นางกับข้าคงไม่รอดแน่
‪เอลฟ์วินน์
‪หลานสาวของข้าอยู่ไหน อูเทร็ด
‪เรารู้ว่าเจ้าเดินทางกับเด็กๆ จากซอลต์วิก
‪- พวกเขาอยู่ไหน ‪- ข้าไม่บอกท่านหรอก
‪จนกว่าท่านจะสัญญาว่าเอลฟ์วินน์ ‪กับเลดี้เอเทลเฟลดจะได้รับการปกป้อง
‪เจ้าไม่อยู่ในฐานะที่จะต่อรอง
‪ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง
‪หลานสาวของข้าอยู่ไหน
‪บอกข้ามา ไม่งั้นข้าจะจับตัวเจ้า
‪ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด ท่านรู้ดี
‪การกระทำของเจ้าสร้างความปั่นป่วน ‪ขัดขวางการถ่ายโอนอำนาจที่ราบรื่น
‪และทำให้เหล่าข้าหลวงใหญ่พากันลุกฮือ
‪แม้แต่เจ้าก็คงเข้าใจว่า ‪เหตุใดข้าจึงถือว่าเจ้าเป็นผู้ทรยศ
‪จับเขาไปขัง
‪หาว่าเขาซ่อนตัวนางไว้ที่ไหน
‪เด็กนั่นเป็นทางเดียวที่เราจะรักษาพันธมิตรไว้ได้
‪ถ้าเราจับนางหมั้นไม่ได้ ‪เราจะเสียสายสัมพันธ์นั้น
‪แต่จะให้นางหมั้นกับใครล่ะ
‪ท่านว่าไม่มีผู้ใดเหมาะสม
‪ใช่
‪แต่แทนที่จะสานสัมพันธ์กับพวกข้าหลวงใหญ่
‪เราควรหาวิธีทำให้พวกเขาแตกแยก
‪(อาณาจักรเดอฮิวบาร์ท เวลส์)
‪ทำไมเราถึงยังไม่ฆ่าพวกมัน
‪- เราโดนหลอก ‪- ไหนเจ้าบอกว่าเจ้าเอาอยู่
‪แล้วข้าก็ได้ยินว่าพวกมันยึดหมู่บ้านของเราทางใต้
‪ข้าไม่เคยเห็นพวกผู้ชายแบบนี้มาก่อน
‪ข้าไม่อยากให้ข่าวนี้ล่วงรู้ถึงพี่ของข้า ‪ขณะที่เขาออกไปจาริกแสวงบุญ
‪- เจ้าห้ามบอกใครถึงความปราชัยนี้ ‪- พวกเขาหวาดกลัว
‪มีอะไร
‪เจ้าหิวน้ำเหรอ
‪ถอยไป ไป หลีกไป
‪เราจะนำไปเก็บในโกดัง ‪พวกเวสเซกซ์จะได้ขโมยมันไปไม่ได้
‪หยุดรถ
‪กษัตริย์มีพระบัญชาให้แบ่งข้าวให้ประชาชน
‪กษัตริย์ไม่แยแสประชาชน
‪ทหาร
‪ถอยไป
‪ตามข้ามา
‪ข้าว่านี่คือการยั่วยุปลุกปั่น
‪(พีกฟอร์ด)
‪(เพกฟอร์ตันฮิลส์ อาณาจักรเมอร์เซีย)
‪- มีอะไร ‪- มีคนตามเรามา เร็วเข้า
‪ไป
‪- พวกมันหาเราเจอแล้วเหรอ ‪- เราหนีพวกมันไม่พ้นแน่
‪เราต้องหาที่ซ่อน
‪ไปซะ
‪ฝ่าบาท
‪ทำไมท่านถึงกักข้าวของเราเพิ่ม ‪แถมยังยึดป้อมของเราล่ะ
‪ข้าขอเตือนท่านว่าท้องพระโรงนี้มีไว้ ‪ให้เจ้าเมืองและข้าหลวงใหญ่เมอร์เซียเท่านั้น
‪และข้าจะอยู่ที่นี่ ‪จนกว่าเจ้าเมืองคนใหม่จะได้รับเลือก
‪แต่สภาวิททันคิดแยกตัวจากเวสเซกซ์
‪งั้นเหรอ
‪ท่านไม่ได้พูดแทนเหล่าข้าหลวงใหญ่
‪ท่านแค่ฉกฉวยแย่งชิงราวเด็กน้อยจอมละโมบ
‪และข้าไม่อาจตามใจท่านได้
‪ถ้าท่านอยากให้ข้าไปจากที่นี่
‪พวกท่านคนใดคนหนึ่งต้องลงมือกับกษัตริย์
‪ชายที่พระเจ้าทรงแต่งตั้งให้ปกครองแทน ‪และเป็นบุตรแห่งอัลเฟรด
‪หากใครหมิ่นเกียรติข้า
‪ก็เท่ากับท่านหมิ่นเกียรติเมอร์เซีย ‪ด้วยการสะบั้นข้อตกลงของเราที่มีมาช้านาน
‪ใครจะเป็นผู้ลงมือ...
‪ลากกษัตริย์ออกจากท้องพระโรงล่ะ
‪ใครกันที่กล้าท้าทายพระเจ้าเช่นนี้
‪ข้านี่ไง
‪ข้าจะสู้เพื่อเมอร์เซีย
‪ท่านลืมว่าข้าเป็นกษัตริย์ ‪และใช้อำนาจเยี่ยงกษัตริย์
‪ลอร์ดบอร์เกรด
‪เรานำตัวลูกชายของท่านไปเวสเซกซ์ ‪เพื่อสอนบทเรียนทางศาสนา
‪เราจะดูแลเขา ‪จนกว่าบิดาของเขาจะรู้ผิดชอบชั่วดี
‪- เลดี้เอเทลเฟลด ‪- หนีไป
‪- เรารู้ว่าท่านอยู่ตรงนั้น ‪- ข้าจะรั้งพวกมันไว้
‪ไม่
‪ซิททริก
‪เลดี้ นี่คนของอูเทร็ด
‪- โล่งอกที่เป็นเจ้า ‪- นายหญิง
‪อัลด์เฮล์ม
‪- ท่านนี่หาตัวยากจริงๆ ‪- อูเทร็ดส่งพวกเจ้ามาเหรอ
‪มีข่าวลูกสาวของข้ามั้ย
‪นางปลอดภัยดี
‪อูเทร็ดกลับไปเอเจลส์เบิร์กเพื่อต่อรองให้ท่าน
‪เอลฟ์วินน์อยู่กับเขามั้ย
‪มีคนดูแลนางอยู่ แต่...
‪นางไม่สบาย
‪โรคระบาดนั่นเหรอ
‪อาจไม่ใช่ก็ได้
‪นางตรากตรำจากการเดินทาง
‪พาข้าไปหานาง
‪กษัตริย์สั่งให้เจ้าทำแบบนี้เหรอ
‪- อย่าพูด ‪- เจ้าสาบานตนต่ออัลเฟรดไม่ใช่เหรอ
‪เราเจอกันที่ไหน
‪เราเคยรบที่บีเอ็มฟลีออต
‪ต้องให้เราเค้นข้อมูลจากเจ้าแบบใช้กำลังใช่มั้ย
‪เจ้าแค่บอกเรามา ‪ว่าเลดี้เอลฟ์วินน์ซ่อนตัวอยู่ที่ไหนไม่ได้เหรอ
‪เจ้าเลือกเองนะ
‪เอลฟ์วินน์
‪เอลฟ์วินน์ ได้โปรดฟื้นสิ เอลฟ์วินน์
‪- ท่านฆ่านาง ‪- ไม่จริง
‪ยาพิษอาจล้างไข้ในตัวนางล่ะมั้ง
‪- หรือนางอาจตายแล้ว ‪- ไม่ นางยังหายใจอยู่
‪เราต้องพานางไปอยู่ในที่ที่สุขสบาย ‪พาเรากลับเอเจลส์เบิร์ก
‪- ไม่ได้ ลอร์ดอูเทร็ดสั่งให้เราอยู่ที่นี่ ‪- ข้ารู้ว่าอูเทร็ดสั่งว่าอะไร
‪แต่อูเทร็ดไม่ใช่นายของข้า และเราอยู่ที่นี่ไม่ได้
‪เราต้องพานางไปหาหมอในเอเจลส์เบิร์ก ‪ไม่งั้นนางไม่รอดแน่
‪ก็ได้
‪ขอพระเจ้าเมตตาเรา
‪ความเลื่อมใสของท่านเป็นเช่นไร
‪หมดหัวใจ
‪ลูกชายของบอร์เกรดอยู่ที่ไหน
‪เขาปลอดภัยดี
‪มันเป็นการตัดสินใจที่โหดร้าย แต่เฉียบแหลม
‪มันช่วยกำราบบอร์เกรดและช่วยให้เจ้าหย่าศึกได้
‪เรื่องนั้นข้าซึ้งใจ
‪ข้าว่าความขัดแย้งยังไม่ยุติ
‪แต่เจ้ามีความเด็ดเดี่ยว ‪และนั่นจะช่วยได้ในยามกลียุค
‪ทีนี้เจ้าก็สวมบทผู้สร้างสันติได้ เจ้าจะทำยังไงต่อ
‪ข้าจะไม่บอกท่านเพราะท่านจะไม่ปิดเป็นความลับ
‪งั้นข้าจะบอกเจ้าอย่างนึง
‪ชาวเมอร์เซียเป็นแซ็กซันก็จริง ‪แต่พวกเขาไม่มีวันเป็นเวสเซกซ์
‪ถ้าพวกเขาโดนบีบคั้น พวกเขาจะโต้กลับแน่
‪ถ้าเจ้าไม่หมายจะพิชิตพวกเขา ‪ทุกอย่างก็จะคลี่คลาย
‪จงดูแลเมอร์เซียต่อไป
‪หาคู่ครองที่เหมาะสมให้หลานสาวของข้า ‪แล้วความสงบจะตามมา
‪เรารู้แล้วหรือยังว่า ‪เด็กๆ จากซอลต์วิกอยู่กับอูเทร็ด
‪เขาไม่ยอมคายข้อมูลนั่นให้เรา
‪เชื่อข้าเถอะว่าเราพยายามเค้นมันแล้ว
‪อย่าเบือนหน้าหนีข้า นี่คือคำบัญชาจากท่าน
‪ข้าไม่ได้สั่งให้ทำเช่นนี้ อูเทร็ด
‪เอเทลเฮล์มอ้างว่าเขาทำในนามของท่าน
‪มองข้า
‪หาอาหารกับน้ำให้เขา ‪แล้วเอาขนสัตว์มาคลุมตัวเขาให้อุ่น
‪ขอรับ ฝ่าบาท
‪ข้าไม่ได้สั่งให้ทำเช่นนี้ ‪เพราะข้ารู้ว่ามันไม่เป็นผล
‪ลอร์ดเอเทลเฮล์มช่างโง่เขลา ‪ที่คิดว่าเจ้าจะอ่อนข้อให้
‪บอกข้าสิว่าความกล้าหาญนี้มาจากไหน
‪เจ้าทนทรมานแสนสาหัสเพื่ออะไร ‪เพื่อเด็กที่เจ้าแทบไม่รู้จักเหรอ
‪- ไม่ใช่เพื่อนาง ‪- งั้นเพราะอะไร
‪เหตุผลเดียวกับที่ข้าไปรบที่เทตเทนฮอลล์
‪ความรักอันลึกซึ้งที่ข้ามีให้การเมืองเมอร์เซีย
‪เจ้ารักพี่สาวของข้า
‪พี่สาวของท่านเป็นหม้าย ข้านับถือนาง
‪ข้าอิจฉาเจ้าเสมอที่ได้เลือกทางเดินของตนเอง
‪ข้าเห็นวิธีที่ผู้คนติดตามเจ้า
‪แล้วรู้สึกว่ามันสร้างแรงกระตุ้นอย่างเสียไม่ได้
‪และตอนนี้ข้าสงสัยว่าถ้าเจ้าถูกจองจำเหมือนข้า
‪ไม่อาจหลีกหนีจากชีวิตที่ถูกลิขิตไว้ให้เจ้า
‪โดยที่เราไม่ได้ร้องขอ
‪ในส่วนของข้า ตัวเลือกนั้นมีแต่แคบลง
‪ข้าพยายามจะหาทางแก้
‪โดยที่ยังเคารพชาวเมอร์เซีย ‪และรักษาความสงบไว้ได้
‪แต่ทุกสิ่งไม่เป็นใจให้ข้า
‪จนข้าต้องถามตัวเองว่า ‪พระเจ้าประสงค์ให้ข้าสู้กับมันใช่มั้ย
‪ข้าเดินตามแนวทางของผู้อื่นมานานเกินไป
‪ใช่ ข้าทำพลาดไป
‪ข้าอยู่ใต้ร่มเงาของอัลเฟรด
‪และตอนนี้ท่านเห็นแสงสว่างแล้วเหรอ
‪ข้ารู้ว่าเขาพูดความจริง ‪ที่ว่าอาณาจักรจะแข็งแกร่งเมื่อเป็นหนึ่งเดียว
‪งั้นข้าก็น่าจะทำให้พวกมันเป็นปึกแผ่นเสียเอง
‪แทนที่จะให้เด็กน้อยทำแทนข้า
‪เจ้าไปได้แล้ว อูเทร็ด
‪กลับไปหาเอลฟ์วินน์
‪กลับไปหาพี่สาวของข้า และดูแลพวกนาง ‪ให้ปลอดภัยจนกว่าความขัดแย้งจะผ่านพ้น
‪เหตุการณ์ที่นี่คงไม่น่าดูนัก ‪อย่าให้พวกนางมาเห็นดีกว่า
‪พวกมันจะถูกผลักดันกลับลงทะเล ‪ให้พวกมันจมกองเลือดตัวเอง
‪ครั้งนี้มันเลือกหาเรื่องผิดคน
‪นี่
‪เจ้าได้ยินมั้ย นางตัวแสบ ‪เจ้าอยากร่วมยินดีกับเรามั้ย
‪นางพูดไม่ออกเพราะกระหายน้ำ
‪นี่ อยากดื่มน้ำมั้ย
‪ลุกขึ้นๆ
‪นางว่าลูกสาวของท่านเสียชีวิตแล้ว
‪และร่างของนางถูกนำไปเอเจลส์เบิร์ก
‪อูเทร็ดตระหนักถึงความโง่เขลา ‪ที่เขากล้าแข็งข้อแล้วเหรอ
‪ข้าว่าคงไม่ใช่
‪แต่ข้าขอให้เขาไปจากเอเจลส์เบิร์ก
‪- และข้าก็ขอให้ท่านทำเช่นเดียวกัน ‪- ฝ่าบาท
‪หลายครั้งหลายหนที่ท่านถือวิสาสะ
‪ตีความความต้องการของข้า ‪ไปในทิศทางที่ผิดหลักคริสเตียน
‪ข้าแค่หวังจะนำพาท่านไปสู่เส้นทางที่อาจหาญ
‪การกักขังแม่หม้ายมันอาจหาญตรงไหน
‪ทุบตีชายที่ถูกพันธนาการล่ะ
‪ข้าแค่ออกหน้าแทนท่าน ‪เพื่อทำสิ่งจำเป็นที่ไม่น่าพิสมัย
‪- ข้าทำตามที่ท่านขอ ‪- แต่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ
‪ท่านนำคำสั่งของข้า ‪ไปสนองความต้องการของท่านเองอีกแล้ว
‪การอยู่ไกลจากบ้าน ‪คงทำให้วิจารณญาณของท่านเลอะเลือน
‪กลับวินเชสเตอร์ไปซะ ทุกอย่างจะได้ดีขึ้น
‪ข้าจะทำตามที่ท่านบัญชา
‪ข้าหวังว่ามารดาของท่าน ‪คงแนะนำท่านได้ดีกว่าข้า
‪มีข่าวดี เอ็ดเวิร์ด มีคนแจ้งว่า ‪เอลฟ์วินน์ถูกพามาที่ประตูแล้ว
‪นางอยู่ที่นี่เหรอ
‪- ให้ข้าพานางเข้ามาเลยมั้ย ‪- ไปสิ รีบไปพานางมาพบข้า
‪เปิดประตูเมือง
‪เห็นมั้ย มันคือสัญญาณ ‪พระเจ้าไม่อยากให้เจ้าเป็นทรราช
‪พระเจ้าถึงได้ส่งรางวัลของเจ้ามาให้เจ้า
‪หลีกไป
‪พระเจ้าช่วย
‪- เราต้องการบาทหลวง ‪- เราพยายามเต็มที่แล้ว
‪- นางต้องทำพิธีส่งวิญญาณ ฝ่าบาท ‪- เรียกหมอทุกคนในเมืองมาให้ข้า
‪ห้ามแพร่งพรายเรื่องนี้กับใคร
‪ขอรับ ฝ่าบาท ตามข้ามา
‪ไปเร็ว
‪ท่านว่านางจะรอดมั้ย
‪ให้ตายสิ
‪ข้าจะตามล่าคนที่ทำสิ่งนี้
‪อย่าๆ ๆ
‪จะเอายังไงต่อ
‪ที่นี่ไม่มีอะไรให้เราแล้ว ฟิแนน ‪ลูกสาวของข้าอยู่ไหน
‪นางยืนกรานจะช่วยบาทหลวงเพียร์ลิก ‪ข้าก็พยายามพูดกับนางแล้ว แต่...
‪นางดื้อด้านเพราะนางคือลูกสาวของข้า
‪นางอยู่ไหน
‪กษัตริย์ยังคงยึดครองเมือง
‪เขาหาอาหารให้ผู้คน
‪ท่านไม่รู้จักแยกแยะดีชั่วแล้ว
‪นึกถึงลูกชายของท่านสิ
‪- มีข้าวเปลือกด้วย ‪- ตามข้ามา
‪รถเข็นอยู่นี่
‪- เอาล่ะ มันมีเพียงพอให้ทุกคน ‪- ไปต่อแถว
‪อย่าผลักกัน
‪ถอยไปแล้วไปตั้งแถว
‪- ข้าต้องการมัน ‪- ช้าก่อน
‪ทำราวกับข้าวเป็นเงิน
‪นี่ ใจเย็นๆ มันมีเพียงพอให้ทุกคน
‪หยุดนะ ถอยไป
‪ปล่อยข้านะ ปล่อยข้า
‪สตรอยร่า
‪- ฟิแนน พาสตรอยร่าไป ‪- มองข้า
‪หยุดเดี๋ยวนี้ วางมันลง
‪พอได้แล้ว ถอยไป
‪ข้ารู้ว่าพวกเจ้าทุกข์ทน ‪แต่การห้ำหั่นกันเองไม่ช่วยอะไรเจ้า
‪พวกเจ้าต้องร่วมแรงกัน ‪ไม่ใช่มาทะเลาะกันเองแบบนี้
‪ทีนี้ก็ถอยไปแล้วไปต่อแถว
‪ทุกคนจะได้ในส่วนของตน
‪- ดูสิว่าเขามีอิทธิพลต่อคนพวกนี้ ‪- จงเชื่อข้า
‪เขาจะทำให้ทุกคนแข็งข้อกับเจ้า
‪ชาวเมอร์เซียไม่ควรสู้กันเอง
‪ผู้ที่อยากได้ข้าวเปลือกต้องใช้สันติวิธี
‪- ฟิแนน เอาถุงข้าวมาให้ข้า ‪- ขอรับ
‪พาเขามาพบข้า
‪- ขอพระเจ้าคุ้มครอง ‪- ขอบคุณ
‪ฆ่าไอ้พวกที่ดูเหมือนทำงานไม่ได้
‪ไอ้พวกตุ้ยนุ้ยเอาไว้ขายเป็นทาส
‪ยึดป้อมปราการ
‪ไว้ชีวิตเขา
‪เจ้าอยากได้เครื่องเงินงั้นเหรอ
‪ข้าไม่สนใจเครื่องเงิน
‪เรามาตามหาชาวเดนส์ชื่อบริดา
‪สายไปแล้ว ข้าฆ่านางแล้ว
‪เจ้าไม่ได้ทำ
‪ฝ่าบาท ข้ากำลังจะไปตามที่เราตกลงกัน
‪แต่แล้วเจ้าก็เลือก ‪ที่จะมีส่วนร่วมกับเหตุวุ่นวายในเมือง
‪ข้าไม่ได้เลือกเช่นนั้น
‪เจ้าแค่ทำตามแรงผลักดัน ‪ที่เหนือการควบคุมงั้นเหรอ
‪อูเทร็ดอดไม่ได้ที่จะรับบทเทพเจ้าเหมือนเคย
‪เจ้าต้องการสันติให้เอเจลส์เบิร์ก
‪ยังไงมันก็ดีกว่าต้องการเปิดศึกอีกครั้ง
‪เจ้าคิดว่าข้าอยากเปิดศึกงั้นเหรอ
‪อาจไม่ใช่ แต่นั่นคือสิ่งที่จะเกิด
‪เหล่าข้าหลวงใหญ่ไม่ยอมถอยแน่
‪ท่านจะต้องสังหารหมู่ต่อจากพวกเดนส์ให้จบ
‪ข้าเกรงว่าเจ้าจะพูดถูก
‪เลี่ยงการสังหารหมู่ครั้งใหญ่ไม่ได้ ‪คนบริสุทธิ์จะล้มตาย
‪ข้าจะบดขยี้พวกเขา ทิ้งเมืองนี้ไว้ ‪ในการดูแลของกองกำลังเวสเซกซ์
‪พวกเขาจะปกครองที่นี่ตามใจชอบ
‪ซึ่งคงเป็นชีวิตที่ยากเข็ญน่าดู ว่ามั้ย
‪เรื่องประหลาดเกิดขึ้นได้ในยามขัดแย้ง
‪เหล่าข้าหลวงใหญ่มีความมุ่งมั่น ‪จนพวกเขาอาจต่อต้านเราสักพัก
‪แต่ไม่ว่ายังไงความขัดแย้งจะยังคงอยู่
‪พวกเขาอาจตามล่าพี่สาวของข้า
‪พวกเขาจะไม่มีวันพบนาง
‪แล้วเจ้าจะเป็นนักโทษหลบหนีไปสักกี่เดือนกี่ปี ‪เจ้าคิดได้แค่นั้นเหรอ
‪ข้าใช้ชีวิตอยู่บนถนนหลายปี
‪ก็จริง แต่นั่นไม่ใช่ชีวิตที่เหมาะกับเอเทลเฟลด
‪- ไม่ใช่สิ่งที่นางคู่ควร ‪- นั่นคือทางเลือกที่ท่านลิขิต
‪ถ้าข้าแต่งตั้งคนมาปกครองที่นี่ ‪คนที่แผ้วทางเส้นทางสู่สันติ
‪คนที่เหล่าข้าหลวงใหญ่อาจไม่ชอบใจนัก
‪แต่เป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน ‪จนบีบให้พวกเขาต้องยอมรับ
‪เราจะเรียกเขาว่าลอร์ดผู้พิทักษ์ ‪ซึ่งเขาจะปกครองที่นี่
‪แค่สองสามปีจนกว่าทุกอย่างจะสงบลง
‪ข้าอยากรู้ว่าคนคนนั้นควรเป็นเจ้ามั้ย
‪ข้าเนี่ยนะ
‪ข้าไม่อยากปกครองที่นี่
‪ใช่ แต่อย่างที่เรารู้กัน ‪ว่าเจ้าแทบจะไม่ได้เลือกอะไรเอง
‪จงค้นหาดุลยภาพ ‪รอให้ข้าหลวงใหญ่สักคนเติบใหญ่พอ
‪ถ้าหลานสาวของข้ารอดตาย ‪ให้นางหมั้นกับคนที่เอเทลเฟลดเลือก
‪ข้าเห็นชัดว่าเจ้าเป็นที่เคารพของคนที่นี่
‪พวกเขาเชื่อฟังเจ้า
‪เพราะงั้นเราก็ควรใช้สิ่งนั้น ‪ให้เป็นประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
‪- ข้าไม่ได้แสวงหาผลประโยชน์ ‪- แม้มันจะนำมาซึ่งสันติน่ะเหรอ
‪ถ้าเจ้ายอมรับ ‪เจ้าจะช่วยให้เมอร์เซียคืนสภาพเดิม
‪ก่อนที่เอเทลเร็ดได้ทำลายทุกสิ่ง
‪- ถ้าข้าไม่ทำล่ะ ‪- อย่างที่เจ้าบอก การสังหารหมู่จะตามมา
‪และนั่นจะเป็นสิ่งที่เจ้าเลือก
‪ยอมรับมันซะ แล้วชื่อเสียงของเจ้าจะคืนมา
‪และคนของเจ้าจะได้ตำแหน่งและความมั่งคั่ง
‪แล้วในไม่กี่ปี ‪เจ้าจะมีอิสระที่จะไล่ตามความฝันของเจ้า
‪ข้ามอบกองทัพให้เจ้ายึดคืนป้อมปราการ ‪ที่เจ้าเสียไปได้
‪แล้วท่านจะได้อะไรตอบแทน
‪ข้าจะเป็นกษัตริย์ของเจ้าและหวังให้เจ้าภักดี
‪ข้าหวังว่าจะได้คำตอบพรุ่งนี้
‪ข้าจะรู้ได้ไงว่าเจ้าคือบริดา
‪ข้าร่วมรบกับกูธรัม ข้าติดตามแร็กนาร์
‪ข้าฆ่าคนที่เทตเทนฮอลล์
‪เจ้าแค่รู้เรื่องศึกแซ็กซัน ‪นั่นไม่ทำให้เจ้าเป็นบริดา
‪เด็กที่เจ้าอุ้มท้องเป็นของคนุทหรือของพวกเวลช์
‪เด็กนี่เป็นลูกของคนุท แต่คนุทตายแล้ว
‪ข้าไม่รู้จักท่าน
‪ญาติของคนุท ซิกทริกเกอร์แห่งไอร์แลนด์
‪ซิกทริกเกอร์พ่ายแพ้และถูกฆ่าตาย
‪พ่ายแพ้น่ะใช่ ถูกขับไล่จากถิ่นฐานก็ใช่
‪แต่ตอนนี้ยังมีลมหายใจอยู่
‪- แล้วตอนนี้เจ้าเป็นของใคร บริดา ‪- ไม่มี ข้าเป็นเพียงนักรบ
‪เจ้าดูไม่เหมือนนักรบ
‪ส่งดาบของท่านมาให้ข้าสิ ‪แล้วข้าจะสาธิตให้ท่านดู
‪ส่งดาบของข้าให้เจ้าน่ะเหรอ เจ้าอาจฆ่าข้า
‪ไม่ล่ะ บริดาที่ข้าได้ยินมาเจ้าเล่ห์ ‪ข้าขอพกอาวุธติดตัว
‪ถ้าเจ้าเป็นอย่างที่เจ้าอ้างจริง ‪งั้นก็จงแสดงให้ข้าดู
‪จงฟังข้า พูดมา
‪เตรียมตัวแตกสลายเหมือนที่เจ้าพยายามทำกับข้า
‪บริดา เจ้ามีเพลิงพิโรธดุจหมาป่าตัวเมีย
‪- เขาพูดเล่นใช่มั้ย ‪- ไม่
‪งั้นเขาก็คงเสียสติไปแล้ว ‪ไม่ก็เป็นอัจฉริยะเหมือนพ่อของเขา
‪เขาว่าเอเทลเฟลดจะได้รับการปกป้อง ‪และมันเป็นความจริง
‪ไม่มีผู้นำคนใดในเมอร์เซีย ‪จะปกป้องนางได้เหมือนข้า
‪แต่ว่าอะไร
‪แต่ข้าไม่ได้เกิดมาเป็นลอร์ดแห่งเมอร์เซีย
‪ข้าไม่เคยต้องการอำนาจเช่นนั้น
‪แต่นั่นแหละที่ทำให้ท่านเหมาะสมที่สุด
‪เมอร์เซียบอบช้ำจากผู้นำที่มักใหญ่ใฝ่สูง
‪นอกจากเครื่องเงินกับอำนาจ ‪และยังได้ปกป้องหญิงที่ท่านรัก
‪ท่านยังลังเลอะไรอีก
‪การมอบความภักดีให้กษัตริย์แซ็กซันอีกคน ‪ข้าสาบานไว้ว่าจะไม่ทำเช่นนั้น
‪ข้าสาบานว่าจะไม่ดื่มเหล้าเยอะเกิน ‪และข้าผิดคำพูดตลอดแหละ
‪ไม่มีใครอยากฉีกทึ้งสองอาณาจักรนี้จากกัน
‪โดยเฉพาะเอเทลเฟลด
‪มันคือเส้นทางแห่งสันติ ‪และยังช่วยให้นางปลอดภัย
‪เราคงสรุปเป็นอื่นไม่ได้ ‪นอกจากว่าเอ็ดเวิร์ดชนะท่านด้วยปัญญา
‪- แค่ตอนนี้ ‪- เขาฉลาดเหมือนบิดาของเขา
‪ซึ่งจะส่งผลดีต่อแซ็กซัน รวมถึงท่าน
‪คนุทตายยังไง ‪เพราะความอหังการหรือความโกรธของเขา
‪ทั้งสองอย่าง ‪แต่ส่วนใหญ่เพราะความทรยศของเขา
‪เขาฆ่าใครเพื่อต่อยอดความทะเยอทะยาน
‪เขาฆ่าแร็กนาร์ที่ข้ารักแล้วโยนความผิดให้ผู้อื่น
‪เขาขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าเล่ห์
‪ข้าชื่นชมเรื่องนั้นมาตลอด
‪แต่เขาตายอย่างไร้เกียรติ ‪เมื่อเขาปล่อยให้ผู้หญิงของเขาตกเป็นทาส
‪นั่นเป็นผลงานของอูเทร็ด เพชฌฆาตเดนส์
‪- แต่ข้าจะแก้แค้นเขาให้ได้ ‪- ข้าเคยได้ยินเรื่องเพชฌฆาตเดนส์
‪และสิ่งที่เขาทำกับพวกเราตลอดหลายปีมานี้
‪ทำไมคนุทไม่มาตอนเราขอให้ช่วย
‪เราเองก็กำลังสู้ศึก
‪อะไร
‪- ท่านหนีมาได้โดยที่เราไม่ต้องช่วย ‪- แต่ญาติๆ ของข้าหนีไม่พ้น
‪ผู้หญิงของเราและเด็กถูกพวกไอริชฆ่า ‪โดยที่เรายังไม่ทันได้ช่วย
‪งั้นท่านควรแก้แค้นพวกมัน ‪แล้วผลิตลูกหลานเยอะๆ
‪เจ้าอาจพูดถูก
‪ฟื้นฟูร่างกายที่นี่
‪ให้ทุกคนพักผ่อน ‪หาเครื่องเงินเพิ่ม แล้วยึดดิฟลินคืนมา
‪มันดูว่างเปล่า ว่ามั้ย
‪ใช่ สมบัติส่วนใหญ่อยู่ในเวสเซกซ์
‪น่าเศร้าที่พวกแซ็กซันไม่ชอบแบ่งปัน
‪ไหนพวกมันอ้างว่า ‪ศรัทธาของพวกมันมาจากความรัก
‪พวกมันชอบปลิ้นปล้อน
‪ปลิ้นปล้อนกว่าพวกไอริชเหรอ ‪เรื่องนี้ข้าเชื่อไม่ลง
‪ท่านยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ
‪- แล้วตอนนี้ท่านจะทำอะไร ‪- ข้าจะตัดหัวมันแล้วส่งไปให้ไฮเวล
‪มันอยู่หัวมุมนี่เอง
‪- เราจะไปไหนกัน ‪- ไปหาที่ซ่อนที่ปลอดภัย
‪รีบไปเร็ว
‪นั่นไง เข้าไปข้างในเร็ว
‪ไปสิ
‪หลบอยู่นี่นะ
‪พาเด็กนั่นมาพบข้า บาทหลวงเพียร์ลิก
‪อย่านำตัวเขาไปซ่อนไม่ให้ข้าเจอ
‪เขาอยู่ที่นี่ใช่มั้ย
‪- ท่านรู้เรื่องเขาเหรอ ‪- แน่นอน
‪ข้ากลัวว่าเขาจะถูกจับไปหรือเสียชีวิต
‪อูเทร็ดพาเขามาที่นี่ใช่มั้ย
‪ดูเหมือนว่าแม้แต่เอเจลส์เบิร์กก็ยังดีกว่าข้างถนน
‪แถมเป็นการผจญภัยที่น่าเร้าใจ
‪งั้นข้าขอขอบคุณเขา
‪ข้ารู้ว่าท่านไม่ชอบเขา ‪แต่ครั้งนี้เอ็ดเวิร์ดอาจคิดถูก
‪บาทหลวงเพียร์ลิก มีอะไรที่ข้าไม่รู้อีก
‪มีข่าวลือว่าเจ้ายื่นข้อเสนอ
‪ใช่แล้ว
‪- ข้าไม่ชอบเขา ‪- ข้าไม่ได้ขอให้ท่านเห็นชอบ
‪แต่นี่อาจเป็นทางเดียว
‪เหล่าข้าหลวงใหญ่คงจะโวยวาย ‪แต่ครั้งนี้อย่ารุนแรงกับพวกเขานัก
‪แล้วเจ้าจะพบหนทางไถ่บาป
‪- ข้าไม่ต้องการการไถ่บาปเช่นกัน ‪- ลูกเอ๋ย เจ้าต้องการมัน
‪เพื่อล้างบาปให้มารดาของเจ้า
‪- นี่ใคร ‪- เขาชื่อเอเทลสแตน
‪เขาจะอยู่ที่นี่ไม่ได้
‪ข้ารู้ว่ามันยากที่เจ้าจะยอมรับเขา
‪แต่ข้าสงสัยว่า ‪ในเมื่อตอนนี้ภัยคุกคามบางอย่างไม่อยู่แล้ว
‪น่าจะถึงเวลาที่เจ้าจะกลับมาอยู่พร้อมหน้า
‪- ท่านแม่ ข้าทำไม่ได้ ‪- ได้โปรด
‪เขาใช้ชีวิตอยู่กับเรื่องโกหก ‪และเราต้องแก้ไขมันให้ถูกต้อง
‪ข้าผิดเองที่พรากพวกเจ้าจากกัน ‪และนั่นเป็นสิ่งที่ข้าเสียใจยิ่งนัก
‪ข้านึกว่าการกระทำของข้าในอดีต ‪ก็เพื่อปกป้องเจ้ากับเวสเซกซ์
‪ว่าข้าทำมันในนามของพระเจ้า
‪แต่พระเจ้ามอบความรักในใจของเจ้า ‪ให้เมียคนแรกของเจ้าและเด็กคนนี้
‪และข้าไม่ควรมองข้ามสิ่งนั้น
‪ข้าจึงมาขอให้เจ้ายกโทษ
‪และขอให้เขายกโทษ
‪เขาต้องการการปกป้องจากเจ้า
‪นำเขากลับไปยังที่ที่เขาถูกซ่อนเร้น
‪(เทรฟ ฟินนอน)
‪(โฮลี่เวลล์ เวลส์)
‪กษัตริย์ของข้า
‪- เจ้าเลือกได้หรือยัง ‪- ข้าจะยอมรับ
‪ถ้าข้าปกครองมันในแบบของข้าได้
‪ข้าไม่เคยต้องการควบคุมเมอร์เซีย ‪แค่อยากเห็นมันอยู่อย่างสงบ
‪ดี งั้นเราก็คิดตรงกัน
‪ในที่สุดข้าก็ตกลงกับอูเทร็ดแห่งเบบเบนเบิร์ก
‪นั่นเป็นชื่อจากเมื่อชาติที่แล้ว ‪แต่ใช่ ตอนนี้เราตกลงกันได้
‪ทหาร
‪เคนริก ให้คนของเจ้าถอยไป
‪ข้าถอยไม่ได้ นายหญิง กษัตริย์สั่งไว้
‪ข้ารู้มาว่าศพของลูกสาวของข้าอยู่ที่นี่
‪นี่คือสิ่งที่กษัตริย์ของเจ้าทำ
‪เคนริก ได้โปรด ในนามของอัลเฟรด ‪เปิดประตูและให้คนของเจ้าถอยไป
‪เปิดประตู
‪ลูกรักของแม่ เจ้ากลับมาแล้ว
‪- เอลฟ์วินน์ตายแล้ว ‪- ไม่จ้ะ ลูกจ๋า
‪ปาฏิหาริย์บังเกิด และเจ้าเข้าใจผิดไปเอง
‪แม่คะ
‪คืนนี้เราอยู่พร้อมหน้า
‪แด่เอดิท ที่ไม่ฆ่าเลดี้เอลฟ์วินน์
‪- แด่เอดิท ‪- ใช่
‪น้องชายของเจ้ากอบกู้สันติ
‪ประชาชนอิ่มหนำและไข้ป่าผ่านพ้นไป
‪แด่ซิททริกกับเอเทลเฟลด รวมถึงอูเทร็ดน้อย
‪ขอให้พวกเขากลับมาโดยปลอดภัย
‪แต่ถ้ายังมีเหล้าเหลือ เมื่อพวกเขามาถึง
‪แปลว่าเราทำให้ตัวเองผิดหวัง
‪ตอนนี้ทุกคนตั้งตารอท่านลอร์ดคนใหม่
‪ใครกันล่ะ
‪เขาขอร้องอูเทร็ด
‪แด่ดินแดน แด่เครื่องเงินและแด่สาวๆ
‪แด่อูเทร็ดแห่งเมอร์เซีย
‪อูเทร็ดแห่งเมอร์เซีย
‪- ในที่สุดเขาก็มีเงินจ่ายเรา ‪- ข้ายังสงสัยอยู่
‪คำบรรยายโดย กัลยกร ฉัตรศิริมงคล