‪ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX
‪ข้าคืออูเทร็ด บุตรแห่งอูเทร็ด
‪สิ่งที่ข้าไขว่คว้ามาทั้งชีวิต
‪ว่าจะได้ทวงคืนเบบเบนเบิร์ก ‪ลงเอยด้วยความล้มเหลว
‪เบอ็อกคา
‪ตอนนี้เขาไปอยู่กับพระเจ้าแล้ว เขาไปสู่สุคติแล้ว
‪ขณะที่ข้าพยายามทำใจให้ได้ ‪กับการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่นี้
‪เฮสเทนก็เผยสาเหตุการตายที่แท้จริง ‪ของแร็กนาร์
‪ไว้ชีวิตข้า
‪- แล้วข้าจะบอกว่าใครสั่งการ ‪- พูดมา
‪คนุท
‪แต่บริดามิได้ล่วงรู้ถึงการทรยศของคนุท
‪นางเตรียมออกรบพร้อมกับเขา
‪แล้วพอกษัตริย์พวกนั้นตาย ‪เราจะนั่งด้วยกันบนบัลลังก์ของอัลเฟรด
‪เอเทลเร็ดที่มัวเมาในตัณหาและอำนาจ ‪ได้รุกรานเดนแลนด์อย่างโง่เขลา
‪คนุทไม่ได้แล่นเรือไปไอร์แลนด์ ‪ไอ้เดนส์ที่ชื่อเฮสเทนนั่นให้ข้อมูลลวงแก่ข้า
‪- เจ้าต้องบอกความจริงกับเอเทลเร็ด ‪- ถ้าข้าบอกความจริงเขา เขาจะฆ่าข้า
‪ข้าจะทำเต็มที่เพื่อผ่อนหนักเป็นเบา
‪อิทธิพลที่เอเทลเฮล์มมีต่อเอ็ดเวิร์ด ‪สร้างความขัดแย้งขึ้นในวินเชสเตอร์
‪นี่คือคนของข้า
‪ข้าจะไม่ส่งพวกเขาไปตาย ‪โดยที่คนุทเป็นผู้กำหนดเงื่อนไขการรบ
‪ท่านจงนำสารไปแจ้งกษัตริย์ชาวเวลช์
‪เอเทลเฟลดรอคอยกำลังพล ‪เราต้องจัดหาให้นาง
‪ข้าจับตัวลูกชายของคนุทเป็นนักโทษ ‪แล้วนำพวกเขาไปพบเอเทลเฟลด
‪เพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อในศึกที่ข้ารู้ว่าจะอุบัติขึ้น
‪โชคชะตากำหนดทุกสิ่ง
‪(อาณาจักรเดอฮิวบาร์ท เวลส์)
‪อารามอยู่ห่างไปทางใต้สองไมล์
‪ข้าไม่ได้มาตามหาอาราม
‪- แซ็กซันไม่เป็นที่ต้อนรับที่นี่ บาทหลวง ‪- ข้ารู้
‪แต่ข้ามีธุระด่วนกับกษัตริย์ไฮเวล
‪- ท่านเป็นแซ็กซันใช่มั้ย ‪- คือข้าเกิดที่บริตัน
‪อยู่ที่นี่ท่านจะยิ่งเดือดร้อน บาทหลวง
‪เจ้าจะเดือดร้อนกว่า ถ้าไม่เปิดทางให้ข้า
‪(เอเจลส์เบิร์ก)
‪(เอลส์บูรี อาณาจักรเมอร์เซีย)
‪พระเจ้า โปรดทำให้เรารับรู้ ‪ถึงฤทธานุภาพของท่าน
‪เมื่อมาถึงตอนที่สามีและภรรยา ‪ทำให้เด็กมาเกิดบนโลกใบนี้
‪ทั้งสองสวมเสื้อผ้าให้เขา เลี้ยงดูเขา ‪แต่มีเพียงพระเจ้าที่รู้ถึงชะตากรรมของเขา
‪เพราะเด็กพวกนี้เคยอยู่ในความมืด ‪แต่บัดนี้พวกเขาปลอดภัยแล้ว
‪โปรดมอบแสงสว่าง ‪แห่งความรักของท่านให้พวกเขา
‪ให้พวกเขาได้เดินไปในฐานะบุตรแห่งแสงสว่าง
‪พวกเขาอยู่ไหน ทำไมนางยังไม่พร้อม
‪พวกเขาไว้อาลัยให้คนตาย
‪ก่อนที่วิญญาณของเขาจะลาจาก
‪คุณค่าในตัวเขาจะปรากฏหลังการเสียชีวิต...
‪เราไม่มีเวลาให้เรื่องนี้
‪เขาอาจกระทำ...
‪พวกเขายังเด็กอยู่เลย อูเทร็ด
‪บุตรของเหล่าบุรุษที่น่านับถือที่สุดในเมอร์เซีย
‪เมื่อไหร่กันที่สงครามต้องแลกมาซึ่งชีวิตของเด็กๆ
‪ท่านทำเท่าที่จะทำได้แล้ว
‪เอาล่ะ ไปกันเถอะ
‪พวกมันตัดหัวพวกเขาทุกคน
‪เราต้องรีบไปก่อนที่พวกเดนส์จะรู้ว่าท่านอยู่ที่นี่
‪- ข้าไม่ไปจนกว่าพวกเขาจะได้รับพร ‪- เอเทลเฟลด ได้โปรด...
‪- จนกว่าพวกเขาจะได้รับพร ‪- พวกเดนส์
‪พวกเดนส์บุกมา นายท่าน
‪- พวกมันมุ่งตรงมาที่ประตู ‪- เยอะแค่ไหน
‪เยอะเลย นายท่าน
‪ถอยไป เอเทลเฟลด
‪ถ้ามันเห็นท่าน มันจะยิ่งฮึกเหิม ‪ขึ้นไปข้างบนเดี๋ยวนี้
‪- มันผ่านประตูทางเข้ามาแล้ว ‪- ไปเร็ว เราจะต้านมันไว้
‪ส่งตัวเลดี้มาซะ แล้วเราจะไว้ชีวิตเจ้า
‪อย่าแม้แต่จะคิดเชียว
‪ข้าไม่ยอมให้มีใครตายในบ้านของข้า
‪ข้าไม่ยอมให้ท่านถูกจับตัวไป
‪คนุทให้สัญญาแล้ว ‪เขาต้องการแค่ลูกสาวของอัลเฟรด
‪- มีทางออกอื่นมั้ย ‪- ไม่มี
‪- เราหนีไปทางหลังคาได้มั้ย ‪- เรามีแต่จะไปติดกับดัก
‪- ให้ข้าออกไปต่อรอง ‪- นายหญิง ท่านคือสิ่งต่อรอง
‪เราจะรอให้ความตายมาเยือนไม่ได้ ‪ข้าจะไม่รอคอยมันหรอก
‪เราจะทำยังไงดี นายท่าน ‪ประตูจะต้านไม่อยู่แล้ว
‪- ไปเอาลูกของคนุทมา ‪- ซิททริก
‪อูเทร็ด ไม่ได้นะ มันต้องมีหนทางอื่นสิ
‪ท่านต้องไว้ใจข้าและต้องสาบานว่าท่านจะรออยู่นี่
‪- อูเทร็ด อย่าทำแบบนี้... ‪- สาบานกับข้าสิ
‪นางอยู่ไหน
‪ฆ่ามันให้หมด
‪พอได้แล้ว
‪มาเผชิญหน้ากับข้านี่
‪ลูกชายของคนุทอยู่กับข้า
‪เจ้าโกหก
‪ไปจากที่นี่ซะ ไม่งั้นข้าจะปาดคอพวกเขา
‪เจ้ากล้าจับตัวลูกชายของคนุท
‪เดนส์ทุกคนในดินแดนนี้จะแก้แค้นเจ้า
‪ใช่ และเดนส์ทุกคนก็จะตามล่าเจ้าด้วย
‪มือของเจ้าจะเปื้อนเลือดลูกๆ ของเขา
‪อย่ามาเล่นแง่กับข้า
‪ส่งพวกเขาลงมาเดี๋ยวนี้
‪ไม่งั้นทุกคนที่นี่จะตายกันหมด
‪ไปจากที่นี่ ไม่งั้นข้าจะตัดหัวพวกเขา
‪ถ้าเจ้าทำร้ายเขา แซ็กซันทุกคนที่นี่จะต้องตาย
‪ไม่
‪ไปซะ
‪ไม่งั้นข้าจะฆ่าเด็กที่เหลืออีกคน
‪ไปสิ
‪- เดี๋ยวนี้ ‪- ไปเถอะ
‪ไม่
‪นอนลง ดูนี่ พี่ชายของเจ้ายังอยู่
‪คนุทจะตามล่าเราทันที ‪ที่เขารู้ข่าวว่าข้าฆ่าลูกของเขา
‪- เราก็ให้พวกมันดูสิว่าเด็กยังไม่ตาย ‪- นั่นไม่ใช่วิถีของพวกเดนส์
‪ตอนนี้เราจะไปออกรบกัน
‪แล้วเด็กพวกนั้นล่ะ
‪ปล่อยพวกเขาไป พวกเขาหมดหน้าที่แล้ว
‪แล้วเรามีหน้าที่อะไรถึงไปยั่วโมโหกองทัพเดนส์
‪มันยื้อเวลาให้เรา ช่วยให้เราหนีเอาชีวิตรอดได้
‪โชคชะตาคิดจะลากเราให้มาสู้เพื่อแซ็กซัน
‪ใช่ ต้องเป็นโชคชะตาแน่ๆ ที่ลากเรามาสู่เรื่องนี้
‪อูเทร็ดไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย
‪ข้าไม่ได้แสวงหาการสู้รบ ‪การสู้รบมันแสวงหาข้าเอง
‪- แต่เจ้าพูดถูก ข้าหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ ‪- หนีเร็ว...
‪คนุทจะตามล่าเรา มันเป็นศึกของเราไปแล้ว
‪มันเป็นศึกของเรา ‪ตั้งแต่ท่านชิงตัวเด็กพวกนั้นจากเฮสเทน นายท่าน
‪ข้าไม่ถือโทษผู้ที่ทอดทิ้งข้า
‪พวกเขาชอบการผจญภัย ‪และพวกเขาก็ภักดีต่อผู้นำที่ดี
‪อย่างเช่นท่าน
‪ถนนสายไหนไปถึงเทตเทนฮอลล์เร็วสุด
‪ไม่ต้องกลัวสัตว์ตัวนี้ มันกินอิ่มแล้ว
‪- มันชอบคนแปลกหน้ามั้ย ‪- ถ้าปรุงให้สุก มันถึงจะชอบ
‪ท่านมาจากกษัตริย์น้อยในเวสเซกซ์ ‪ท่านหมอบคลานมาหาเราทำไม
‪เวสเซกซ์อยากจะต่อรอง
‪ข้าไม่ทำสนธิสัญญากับแซ็กซัน
‪ไม่ว่ายังไง เราก็มีข้อเสนอ
‪เวสเซกซ์กังวลเรื่องคนุท ‪และการที่เขารุกล้ำเมอร์เซีย
‪การกระทำของอัลเฟรด ‪แว้งมาเล่นงานเอ็ดเวิร์ด แล้วยังไง
‪กองทัพของคนุทสังหารทุกสิ่งที่ขวางหน้า
‪ท่านไม่ใช่เพื่อนของเรา บาทหลวงเพียร์ลิก ‪ทำไมข้าต้องสนใจเรื่องนี้
‪เพราะมันจะนำพวกนอกรีตอันตราย ‪มาสู่ชายแดนของท่าน
‪แต่ชายแดนของเราแข็งแกร่ง
‪เพราะเราขับไล่แซ็กซันออกไปหลายปีแล้ว
‪อย่างที่ท่านรู้ว่า ‪อัลเฟรดอยากรวมอาณาจักคริสเตียนเป็นหนึ่ง
‪ใช่ ภายใต้ผืนธงของเขา ‪เพื่อให้เราก้มหัวให้เขา
‪เขาอยากพิชิต ไม่ใช่รวมศรัทธาเป็นหนึ่ง
‪แต่ไม่ว่ายังไงศรัทธานั้นกำลังถูกคุกคาม
‪เราติดตามพระเจ้าองค์เดียวกัน ‪เรามีศัตรูคนเดียวกัน
‪ท่านก็รู้นี่ ฝ่าบาท
‪ท่านรู้ว่าถ้าขับไล่คนุทไปตอนนี้ ‪ท่านจะไม่ต้องนองเลือดทีหลัง
‪นี่จึงเป็นการต่อรองที่ส่งผลดีต่อทั้งสองฝ่าย
‪เอ็ดเวิร์ดมีแผนการอะไร
‪เมอร์เซียกำลังรวมพลที่เทตเทนฮอลล์
‪เวสเซกซ์มีแผนจะร่วมทัพกับพวกเขา
‪แล้วข้าจะได้สิ่งใดตอบแทน ‪ในสงครามศักดิ์สิทธิ์กับพวกนอกรีตนี่
‪อย่าบอกเชียวนะว่าข้าจะได้ขึ้นสวรรค์
‪รางวัลบนสวรรค์มันไม่ช่วยสร้างป้อมปราการ
‪แล้วท่านประสงค์สิ่งใด
‪สิ่งที่ชิงมาได้จากการรบ ‪เครื่องเงินทุกชิ้นของพวกเดนส์
‪ข้าไม่มีอำนาจจะให้สัญญาเช่นนั้นได้
‪ท่านมาในนามของเอ็ดเวิร์ด ‪ท่านย่อมได้รับอำนาจจากเขา
‪ท่านจะสัญญากับข้าได้มั้ย บาทหลวงเพียร์ลิก
‪ให้เขาสาบานกับพระคัมภีร์
‪(เลน่า)
‪(คิงส์ลินน์ อาณาจักอีสต์แองเกลีย)
‪เอิร์ดวูล์ฟ
‪มีข่าวอะไรเกี่ยวกับกองทัพของเราในลินด์คิลเนอ
‪ชุมชนบริเวณนั้นต่อต้านเรา ฝ่าบาท ‪แต่เราเอาชนะได้แน่
‪ข้าก็หวังเช่นนั้น
‪ข้าต้องการอีสต์แองเกลียทั้งหมด ‪ไม่งั้นข้อตกลงเป็นอันยกเลิก
‪คงจะน่าเสียดาย ‪ถ้าตระกูลของเจ้าไม่ได้รับรางวัล
‪ทั้งที่ลงทุนลงแรงไปเยอะ
‪เขาร่าเริงเหมือนหมูในกองอาจม
‪อย่าถามรายละเอียด ‪ข้าทำเพื่อเจ้า ไม่ใช่เพื่อเขา
‪เขาอารมณ์ดีขึ้นแล้วจากการที่ได้ควบขี่ข้า
‪เจ้าต้องบอกข่าวจากเมอร์เซียแก่เขา
‪- ข้าควรถ่วงเวลา... ‪- เจ้าจะเลี่ยงมันไม่ได้
‪ข้ารู้ว่าเจ้ากลัว แต่ข้าหาทางลงให้เราแล้ว
‪- ข้าไม่ได้กลัว ข้าแค่... ‪- เจ้ากลัว ข้าเองก็กลัว
‪แต่ข้าทำส่วนของข้าแล้ว ถึงตาเจ้าบ้าง
‪(วินแทนแชสเตอร์)
‪(วินเชสเตอร์ อาณาจักรเวสเซกซ์)
‪- อย่าอ่อนข้อให้ข้า สเตียปา ‪- เปล่าเลย ฝ่าบาท
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ชุมชนรอบลินด์คิลเนอยอมจำนนแล้ว
‪เราจะตัดมือพวกเขา ถ้าท่านต้องการ
‪แล้วมีข่าวร้ายอะไร
‪เห็นชัดว่าเจ้ารอจะแจ้งข่าวร้าย
‪มีข่าวมาจากเอ็ดเวิร์ด ฝ่าบาท
‪ข้าเสียใจที่ต้องแจ้งท่านว่า ‪กองทัพคนุทรุกรานเมอร์เซีย
‪แล้วเข้ายึดวังของท่านที่เอเจลส์เบิร์ก
‪มันคือคนุทคนเดียวกัน ‪กับที่เจ้าบอกว่ามันไปไอร์แลนด์...
‪เพื่อไปช่วยญาติของมันเหรอ
‪ขอรับ ฝ่าบาท
‪เพราะมัน ข้าถึงทิ้งอาณาจักรไว้ ‪โดยไร้การปกป้อง
‪แต่ตอนนี้มันพังยับเยินงั้นเหรอ
‪ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เชื่อข้อมูลนี้ ฝ่าบาท
‪สายลับของข้าในค่ายพักเดนส์ยืนยันแล้ว ‪เขาสาบานว่าเป็นเรื่องจริง
‪- เฮสเทนเป็นพันธมิตรกับ... ‪- เจ้าพูดว่าเฮสเทนงั้นเหรอ
‪- ขอรับ เขาเป็นพันธมิตร... ‪- ข้ารู้ว่ามันเป็นใคร
‪ทุกคนรู้ดีว่ามันเป็นจอมปลิ้นปล้อน
‪เจ้ามันก็แค่หนูโสโครกตัวนึง ‪ที่ไม่คู่ควรแก่การไว้ใจ
‪แต่ควรจะลากตัวไปตัดหัว
‪ข้าสมเพชเจ้านัก
‪ข้าให้โอกาสพี่สาวสำส่อนของเจ้า ‪ได้กอบกู้ชื่อเสียงของตระกูลเจ้า แต่นี่...
‪คือวิธีที่เจ้าตอบแทนข้าเหรอ
‪มีแต่คนโง่ที่ไว้ใจเฮสเทน
‪- ข้ารู้ แต่ข้าวางแผนจะ... ‪- ชื่อเสียงของข้าคงจะป่นปี้
‪เราได้ข่าวจากเลดี้เอเทลเฟลด
‪นางจะไปที่เทตเทนฮอลล์เพื่อล่อให้คนุทออกมา
‪เมียของข้ากรีธาทัพออกไปก่อนข้า...
‪เพื่อที่นางจะได้ถูกสรรเสริญว่า ‪เป็นผู้กอบกู้อาณาจักรของข้างั้นเหรอ
‪เรื่องนี้มันฟังแล้วน่ายินดีตรงไหน
‪ข้าแค่พูดว่ามันมีแผนการอยู่
‪ฝ่าบาท มีข้อได้เปรียบอยู่ในนี้ ‪ถ้าท่านเข้าให้ถูกทาง
‪โอกาสที่จะหวนคืนเมอร์เซีย ‪ในฐานะวีรบุรุษผู้ล้างแค้น
‪เรียกทุกคนมาที่นี่ก่อนเช้าได้มั้ย
‪ได้ขอรับ ฝ่าบาท ข้าจะออกคำสั่ง ‪ให้พวกเขารีบกลับมาทันที
‪- นี่จะเป็นชัยชนะครั้งใหญ่สุดของท่าน... ‪- เจ้าตายแน่ เอิร์ดวูล์ฟ
‪อย่าประหารข้าเลย
‪เจ้าจะอ้อนวอนขอโทษประหาร
‪เมื่อเรากลับสู่เอเจลส์เบิร์ก ‪ข้าจะตอนเจ้าต่อหน้าธารกำนัล
‪และตระกูลของเจ้าจะไม่มีวันรุ่งเรือง ‪พี่สาวของเจ้าจะไม่พ้นจากเตียงของข้า
‪ท่านส่งบาทหลวงเพียร์ลิกไปวีแลสทำไม
‪อย่ามาโกหกข้า ท่านแม่ ‪เรามีสายสืบอยู่ทุกซอกทุกมุม
‪ไฮเวลมีพวกเดนส์มาป้วนเปี้ยน ‪อยู่แถวชายแดนของเขา
‪มันก็ถูกแล้วนี่ที่เพียร์ลิกจะไปเตือนเขา
‪ท่านขอให้ไฮเวลช่วยใช่มั้ย
‪นี่มันอภัยให้ไม่ได้
‪ข้าต้องทำอะไรสักอย่าง
‪พี่สาวของเจ้าโยนตัวเองเข้าปากเสือ
‪ไม่ว่าแม่คนไหนก็ต้องทำแบบนี้
‪ท่านไม่ใช่แม่คนไหน ท่านคือแม่ของกษัตริย์
‪คนุทอยากให้เราเดินทัพตามเงื่อนไขของเขา ‪ท่านกำลังเดินไปติดกับดัก
‪แต่ไฮเวลเป็นชาวคริสต์ ‪และพระเจ้าก็อยากให้เรารวมเป็นหนึ่ง
‪ไฮเวลไม่รับใช้ใคร นอกจากคนของเขา
‪การไปพบเขา ทำให้เวสเซกซ์ดูแตกแยก
‪คนุทจะรู้เรื่องนี้ แล้วคิดว่าเราอ่อนแอ
‪มันก็ใช่ แต่ข้าต้องการให้ลูกสาวของข้าปลอดภัย
‪งั้นท่านก็ควรชักจูงนางให้อยู่เวสเซกซ์
‪คนของข้าไม่ยกโทษให้ข้าแน่ ‪ถ้าข้าไล่ตามพี่สาวไปรบแบบสิ้นหวัง
‪แต่เจ้าก็รู้ว่าพวกเขาจะประณามเจ้า ‪ถ้าเจ้าปล่อยให้นางตาย
‪ไม่ว่าเจ้าจะชอบหรือไม่ ‪เอเทลเฟลดก็มัดมือชกเจ้า
‪ข้าต้องเอาชีวิตทหารเวสเซกซ์ ‪ไปแลกกับเกียรติของข้างั้นสิ
‪แต่หน้าที่ของทหารคือทำตามคำสั่งของกษัตริย์
‪แน่นอน แต่ต้องไม่ใช่คำสั่งจากแม่ของกษัตริย์
‪และมันก็สายไปแล้ว ‪กองกำลังของเอเทลเฟลดเดินทัพแล้ว
‪เจ้ารู้เรื่องนี้ แต่เจ้ากลับไม่บอกข้า
‪เพราะท่านมัวแต่วางแผนการอื่นอยู่ไง
‪ถ้าเจ้าอยากให้ผู้คนเอ่ยนามเจ้า ‪ด้วยความยำเกรง
‪เชื่อข้าเถอะว่านี่ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง
‪(แทมเมอร์เวิร์ททิก)
‪(แทมเวิร์ท อาณาจักรเมอร์เซีย)
‪นายท่าน
‪ทำแนวรับทั้งหมดให้เสร็จก่อนอาทิตย์ตกดิน
‪- ขอรับ นายท่าน ‪- ดีมาก
‪อีกนิดเดียวเท่านั้น บริดา
‪เราก็จะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ
‪ดินแดนที่จะให้คนของเรา ‪ลงหลักปักฐานจากรุ่นสู่รุ่น
‪คนุท
‪ว่าไง
‪- ข้ามีเรื่อง... ‪- นั่นบียอร์กัลฟ์
‪เขาลากตัวลูกสาวของอัลเฟรดมา
‪เอเทลเฟลดอยู่ไหน
‪นางหนีไปได้
‪มันเกิดขึ้นได้ไง
‪บอกเรามา
‪อูเทร็ด แร็กนาร์สันอยู่ที่เอเจลส์เบิร์ก
‪เขาจับลูกชายของท่านไว้
‪เฮสเทนใช้พวกเขาแลกเปลี่ยนชีวิตตัวเอง
‪บอกข้าสิว่าลูกของข้ายังอยู่
‪ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า แค่บอกข้ามา
‪อูเทร็ดตัดหัวลูกชายคนโตของท่าน
‪เขาจะฆ่าเอสการ์ ถ้าเราไม่ไป
‪ไม่จริง ทำไมๆ
‪จับตัวอูเทร็ด แร็กนาร์สันมาให้ข้าเดี๋ยวนี้
‪- ไม่นะ ‪- ห้ามนอนจนกว่าจะเจอตัวมัน
‪ไม่ เลือดจะต้องล้างด้วยเลือด ‪แต่อย่าให้มันทำให้เราไขว้เขว
‪การแก้แค้นให้ลูกข้าไม่ใช่เรื่องไขว้เขว
‪แจ๊คดอว์
‪คนุท ข้าเสียใจและโกรธแค้นไม่แพ้ท่าน ‪ทวยเทพรู้ว่าข้าพูดจริง
‪แต่ได้โปรดอย่าปล่อยให้อูเทร็ดลวงท่านให้ไปรบ ‪เขาไม่ใช่เป้าหมายสำคัญ
‪มันฆ่าลูกคนโตของข้า เอสการ์ก็ยังอยู่กับมัน
‪ถ้าข้าไร้ทายาท ทั้งหมดนี่ก็จะไร้ค่า
‪อย่าละทิ้งสมรภูมิรบของเรา
‪ไม่สำคัญว่าเราจะสู้ที่ไหน เรามีนักรบเป็นพัน
‪- แจ๊คดอว์ เตรียมเดินทัพ ‪- ขอรับ
‪ส่งคนไปตามหาพวกมัน ‪เราจะตามมันไป เดี๋ยวนี้เลย
‪- คนุท... ‪- อย่ามายุ่งกับข้า
‪นี่มันสิ้นคิด คนุท
‪หามันให้เจอ แจ๊คดอว์
‪เจ้าขี่ม้าจนก้นชาเลยล่ะสิ
‪ข้าชินเรื่องก้นชาแล้ว ‪เพราะต้องคุกเข่าในโบสถ์ทั้งวัน
‪ก้นเปียกต่างหากที่ทรมาน
‪ท่านว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪เมื่อเราเผชิญหน้าพวกเดนส์
‪ก้นชาจะเป็นปัญหาเล็กน้อยของเราไปเลย
‪- เราเป็นนักรบฝีมือดี ‪- เมื่อเราพร้อมที่จะรบ
‪ข้ารบเคียงบ่าเคียงไหล่พ่อของเจ้ามานาน
‪และเขามักจะคิดแผนการได้ในนาทีสุดท้าย
‪และก็มีคนมากมายที่ภักดีต่อเอเทลเฟลด ‪แม้ต้องแลกด้วยชีวิตของพวกเขาก็ตาม
‪ทั้งคู่คงกำลังคิดแผนการรบ ‪เพื่อช่วยพวกเราให้รอด
‪ไม่ใช่ที่นี่ พวกเขาอยู่ใกล้เกิน
‪ท่านจะปฏิเสธตัวเอง ‪ทั้งที่จะออกรบในอีกไม่กี่วันเหรอ
‪มันทำให้ข้ายังมีแรงพอ
‪ถ้าท่านตายในสนามรบล่ะ
‪ข้าจะไม่ตาย ‪เพราะพระเจ้าจะเข้าข้างผู้ที่มีความดีอยู่ในหัวใจ
‪ก็อาจเป็นได้
‪ข้าเชื่อว่าทวยเทพเข้าข้างเรา
‪และเราไม่รู้เหตุผลของพวกเขา ‪ไม่รู้ว่ามีอะไรรอเราอยู่เบื้องหน้า
‪แต่คืนนี้ข้าจะเชื่อในสิ่งที่ท่านเชื่อ
‪ข้านึกว่าโชคชะตาของท่านคือเบบเบนเบิร์ก
‪ข้าก็เคยคิดเช่นนั้น
‪มานานมาก
‪แต่ตอนนี้ข้าถามตัวเองว่าเหตุใดข้าจึงล้มเหลว
‪ข้ารู้ว่าเทพเจ้าวางแผนไว้ให้ข้า ‪แต่ข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‪รู้แค่ว่ามันนำข้ามาพบท่าน
‪และฟิแนนพูดถูก ข้าเลือกจะอยู่ที่นี่ ‪มันต้องมีความหมายอะไรแน่
‪มันหมายความว่าท่านเป็นห่วง ‪ชะตากรรมของเมอร์เซียและแซ็กซัน
‪ท่านพูดเหมือนพ่อของท่านไม่มีผิด
‪เขาใช้ข้าสนองความปรารถนาของตน
‪ใช่ เขาเป็นคนฉลาด ‪และข้าพยายามดำเนินรอยตามเขา
‪ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ควรจะใช้ท่าน ‪เพื่อสนองความปรารถนาเช่นกัน
‪(วินแทนแชสเตอร์)
‪(วินเชสเตอร์ อาณาจักรเวสเซกซ์)
‪เอ็ดเวิร์ด มานอนพักเถอะ
‪ข้ารู้ว่าพระเจ้าจะนำทางท่าน
‪อย่าหันหลังให้ครอบครัวของท่าน
‪ข้ารู้ว่าลูกชายของท่านอยากพบท่าน
‪เขามักจะพูดชื่นชมท่าน
‪เด็กที่ไร้การชี้แนะจากพ่อจะโตมาเป็นคนอ่อนแอ
‪ข้าถึงต้องหวังพึ่งพระเจ้าให้ช่วยข้า
‪เจ้าอย่ามากวนใจข้าอีก
‪ไม่มีประโยชน์ที่จะรบกวนเขา ‪เขายังคร่ำเคร่งกับการสวดภาวนา
‪เขาไม่ต้องการคำชี้แนะจากพระเจ้า
‪เขาแค่ต้องฟังพวกเรา ‪ที่รู้ว่าสงครามนำมาซึ่งสิ่งใด
‪แม่ของเขาให้คำแนะนำแก่เขา
‪ใช่ ข้าเกรงว่านางจะไม่ได้ทำแค่นั้น
‪มีคนเห็นเลดี้เอลสวิทไปพบ ‪บุตรนอกสมรสของเอ็ดเวิร์ดที่อาราม
‪ข้ารู้มาว่านางจัดแจงให้ ‪เด็กนั่นกับแม่ของเขาได้พบกัน
‪ทำไม เหตุใดนางต้องเมตตา ‪ต่อนังโสเภณีนั่นและลูกของมัน
‪ข้าไม่รู้
‪แต่ข่าวลือยืนกรานว่า ‪การสมรสของพวกเขาถูกต้อง
‪ข่าวลือผิดๆ น่ะ
‪แต่มันอาจส่งผลร้ายต่อลูกชายของข้า ‪เมื่อเวลานั้นมาถึง
‪เจ้ายังหมั่นปรนนิบัติสามีใช่มั้ย
‪การมีลูกชายอีกคนจะเสริมตำแหน่งเราให้มั่นคง
‪ข้าพยายามแล้ว ท่านพ่อ ‪แต่เขาไม่ใส่ใจข้าเหมือนก่อน
‪เขาต้องแบกภาระอันหนักอึ้งของกษัตริย์
‪งั้นเจ้าก็ต้องพยายามมากกว่านี้
‪เพราะเห็นชัดว่า ‪เลดี้เอลสวิททำตามแผนการที่นางวางไว้
‪งั้นท่านก็ต้องขัดขวางนาง
‪ก่อนที่นางจะทำให้กษัตริย์ ‪เป็นปฏิปักษ์กับข้าและลูก
‪ข้าจะทำในสิ่งที่ต้องทำ เชื่อข้าเถอะ
‪ข้ามาไกลขนาดนี้ ‪ข้าจะไม่ยอมให้นางแม่หม้ายนั่นขวางทางข้าได้
‪(เทโอแทนเฮลท์)
‪(เทตเทนฮอลล์ อาณาจักรเมอร์เซีย)
‪ที่นี่ใช่มั้ย
‪ใช่
‪แต่ข้าว่าข้าไม่เห็นค่ายพักของเอ็ดเวิร์ด
‪ข้าก็ไม่เห็นใครเลยสักคน
‪เดี๋ยวเขาก็มา
‪ข้าส่งข่าวไปว่าให้กองทัพรวมตัวกันอยู่ในป่า
‪ข้าจะให้พวกเขาเตรียมออกรบ ‪ก่อนที่น้องชายของข้าจะมาถึง
‪นายท่าน
‪ระวังตัว
‪นั่นไม่ใช่กองทัพของเรา
‪และพวกเขาก็ไม่ใช่ชาวเมอร์เซีย
‪เจ้าดูไม่เหมือนพวกคริสเตียน
‪เรามาจากวีแลส เราภักดีต่อกษัตริย์ไฮเวล
‪เจ้าเป็นพันธมิตรหรือศัตรูของเมอร์เซีย
‪เรามาสู้กับคนุท นายหญิง
‪และมาพิชิตพวกเดนส์ ‪เหมือนที่เราพิชิตแซ็กซันได้ในหลายปีมานี้
‪แล้วกองทัพของข้าล่ะ
‪ข้าให้พวกเขาอยู่ใต้คำสั่ง ‪ของนักบวชหัวล้านตัวจ้อยนั่น
‪ข้าไม่ได้หัวล้าน และข้าก็ไม่ได้ตัวจ้อย
‪บาทหลวงเพียร์ลิก ข้าไม่เข้าใจ
‪เขาขี่ม้าไปวีแลสเพื่ออ้อนวอน ‪ให้กษัตริย์ไฮเวลส่งกองทัพของเขามา
‪เอ็ดเวิร์ดส่งเขาไปหาพันธมิตรเหรอ ‪ข้านึกแล้วว่าเขาต้องไม่ทอดทิ้งข้า
‪ผิดแล้ว นายหญิง แม่ของท่านส่งข้าไป
‪ข้าไม่ได้ข่าวจากกษัตริย์เลย
‪งั้นเราจะสู้กันเท่าที่เรามี
‪- ดีใจที่ได้เจอท่านอีก เพียร์ลิก ‪- เช่นกัน ลอร์ดอูเทร็ด
‪ฟิแนน ซิททริก
‪- บาทหลวงเพียร์ลิก ‪- ดีใจที่เจ้ายังไม่ตาย
‪ต่อให้มีพวกเวลช์มาช่วย มันก็อาจจะไม่พอ
‪ข้ารู้ว่าท่านท้ารบกับคนุท ‪แต่ท่านยังหนีไปโดยรักษาเกียรติไว้ได้
‪ไม่มีใครประณามท่าน ‪ที่ถอนตัวจากการรบที่ไม่ยุติธรรม
‪ข้าไม่ได้สู้เพื่อเกียรติยศ อูเทร็ด
‪ข้าสู้เพราะต้องมีคนยืนหยัดต้านคนุท
‪แม้ว่าข้าจะถูกสั่งห้าม
‪ในฐานะพี่สาว ข้าคือผู้แข็งข้อ ‪แต่ในฐานะลูกสาวของอัลเฟรด
‪ข้าแค่ทำตามหน้าที่ของข้า
‪แม้จะไม่ใช่หน้าที่ของข้า แต่ข้าก็ไม่อาจ ‪หลับหูหลับตาทำตามคำสั่งกษัตริย์ได้
‪ข้าเข้าใจเรื่องนั้นดี
‪แต่ข้าก็ยังไม่อยากเชื่อว่า ‪เขาจะทิ้งให้ข้าเผชิญสิ่งนี้ตามลำพัง
‪ข้านึกว่าในที่สุดเขาจะคิดได้
‪ข้าจะบอกคนของข้ายังไงดี
‪บอกพวกเขาไปว่าน้องชายของท่านกำลังตามมา ‪เราต้องทำให้พวกเขาเชื่อว่ามันยังมีหวัง
‪เราได้ข่าวอูเทร็ดกับเลดี้เอเทลเฟลดแล้ว
‪พวกเขาอยู่ไหน
‪พวกเขารอท่านอยู่ที่เทตเทนฮอลล์
‪เราจะไปมั้ย
‪นี่เป็นการเย้ยหยันทวยเทพ ‪ที่ละทิ้งความได้เปรียบนี้
‪ข้าจะต้องแก้แค้น
‪ที่นี่ไม่เหมาะแก่การตั้งรับ
‪ถ้ามีคนเพิ่มอีกนิด เราอาจมีหวัง
‪ตามข้ามา
‪เตรียมการเสร็จแล้ว
‪มันจะได้ผลมั้ย
‪ข้าก็ไม่รู้
‪พวกมันมาแล้ว
‪เข้าประจำที่
‪ตามข้ามา
‪พวกเมอร์เซียเข้าป่าไป
‪เข้าไปในป่า
‪ถ้าแผนนี้ล้มเหลว แล้วท่านหนีไม่พ้น...
‪สัญญากับข้าสิว่าท่านจะหาคน ‪ที่ท่านไว้ใจว่าจะฆ่าท่านอย่างปรานี
‪ข้าเลือกคนผู้นั้นไว้แล้ว
‪พระเจ้า โปรดเมตตาลูกด้วย
‪ยามใดที่หวาดกลัว ข้าจะวางใจในพระองค์
‪ข้าสรรเสริญพระวจนะของพระเจ้า
‪ข้าวางใจในพระเจ้า
‪ข้าจะไม่หวั่นเกรงใดๆ
‪เขาจะทำอะไรข้าได้
‪ไม่มีเลย
‪เพราะพระองค์ช่วยให้ ‪วิญญาณของข้าหลุดพ้นจากความตาย
‪และช่วยให้เท้าของข้าไม่สะดุด
‪ให้ข้าได้เดินอยู่เบื้องหน้าพระเจ้า
‪มีบางสิ่งไม่ถูกต้อง
‪ตายซะ
‪ไม่ เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งบุก
‪ทีนี้แหละ บุกได้
‪ตามข้ามา
‪ซิททริก
‪มันอยู่ไหน
‪ยื่นมือมา ดึงข้าขึ้นไป
‪อูเทร็ด
‪อูเทร็ด ข้าจะหั่นเจ้าเป็นชิ้นๆ ไอ้ฆาตกรขี้ขลาด
‪พ่อ
‪อย่าอายที่โดนพวกเดนส์ทับ ‪แต่คนที่ข้าโดนทับสวยกว่านี้
‪ที่เนินเขานั่น พ่อ
‪นั่นเอเทลเร็ด
‪พวกเขาจะมาถึงเรามั้ย
‪บุกเลย
‪ใครร่วมรบเคียงข้างเอเทลเฟลด
‪กองทัพเมอร์เซีย สามีของนาง แม้แต่พวกเวลช์
‪คริสเตียนรวมเป็นหนึ่ง
‪โดยไม่มีเวสเซกซ์นำทางพวกเขา
‪นั่นเลดี้เอเทลเฟลด
‪- นางอยู่นั่น ‪- ล้อมนางไว้
‪พวกมันมีเยอะเกิน
‪จัดการนางเลย
‪อัลด์เฮล์ม
‪ถอยไป อย่าหวังจะพรากนางไปจากเรา
‪เจ้าไม่กล้าหรอก
‪อัลด์เฮล์ม เจ้าต้องทำ
‪เห็นแก่ที่เจ้าเป็นลูกอัลเฟรด
‪ข้าจะให้เจ้าเลือกว่าจะให้ใครอึ๊บเจ้าก่อน
‪- อัลด์เฮล์ม ได้โปรด ‪- ข้าทำไม่ได้ๆ
‪ไอ้พวกแซ็กซัน...
‪ฝ่าบาท
‪อยู่ใกล้ข้าไว้
‪เร็วเข้า รักษาแนวป้องกันไว้
‪พวกมันหนีเข้าป่าไปแล้ว
‪หยุดพวกมันไว้
‪อูเทร็ด
‪นี่มันอะไร...
‪ฝ่าบาทๆ
‪บุกเข้าไป เพื่อชัยชนะ
‪อูเทร็ด
‪ในที่สุด
‪มาสู้กับข้า
‪ไอ้ฆาตกร
‪เจ้าฆ่าลูกชายคนโตของข้า
‪เจ้าฆ่าลูกชายของข้า ทำไม
‪เพื่อแก้แค้นให้แร็กนาร์
‪แร็กนาร์
‪แร็กนาร์อ่อนแอ เขาจึงต้องตาย
‪แต่ลูกชายของข้า ลูกชายของข้าเป็นผู้บริสุทธิ์
‪บริดา...
‪ส่งดาบมาให้ข้า
‪เจ้าส่งเอเทลโวลด์ไปฆ่าแร็กนาร์เหรอ
‪เพราะว่า...
‪เพราะโชคชะตากำหนดให้เราคู่กัน เจ้าก็รู้นี่
‪ได้โปรด ยอดรักของข้า
‪ลูกชายของเจ้ายังไม่ตาย
‪ศพที่ลูกน้องของเจ้าเห็นคือ ‪ชาวเมอร์เซียที่ถูกพวกเดนส์ฆ่า
‪- ทั้งสองคนยังไม่ตายเหรอ ‪- ทั้งคู่เลย
‪แต่เจ้าจะไม่ได้อยู่ดูพวกเขาเติบใหญ่
‪เจ้าไม่น่าไว้ใจเขาเลย
‪ส่งข้าไปวัลฮัลลา
‪พวกเขาจะจับเจ้าไปเป็นนักโทษ
‪นั่นเลวร้ายกว่าความตาย ‪ได้โปรด ข้าเป็นทาสไม่ได้
‪ขอให้ข้าได้ตายอย่างสมเกียรติในสนามรบ
‪ท่านติดค้างข้าเรื่องนี้ อูเทร็ด
‪ข้าอยากอยู่กับแร็กนาร์ ได้โปรด อูเทร็ด
‪ได้โปรด
‪ลากตัวนางคนนอกรีตนี่ไป
‪บริดา
‪กษัตริย์ไฮเวล ท่านทำให้ชาวคริสต์ภูมิใจ
‪นับเป็นเกียรติที่ได้พบท่าน
‪ส่วนข้าก็ดีใจที่ท่านมาถึงสนามรบได้ ฝ่าบาท
‪เราคงไม่ชนะ ถ้าไม่มีท่านกับคนของท่าน
‪ข้าซึ้งใจยิ่งนัก
‪และขอบคุณสำหรับรางวัลอันเอื้อเฟื้อนี้
‪บาทหลวงของท่านแจ้งกับข้าว่า ‪ท่านจะมอบสิ่งที่ชิงมาได้จากการรบ
‪แน่นอน นี่เป็นสิ่งเล็กน้อย ‪เพื่อตอบแทนความกล้าหาญของท่าน
‪ขอให้มันกระชับการรวมตัวกันของเราให้แน่นแฟ้น
‪ในเมื่อเรารวมใจเป็นหนึ่งแล้ว
‪ขอให้เรารวมเป็นหนึ่งทั้งความมั่งคั่งและมั่นคง
‪ข้าสัญญาว่าคืนนี้เราจะฉลองกัน
‪จะไม่มีการรวมตัวเป็นพันธมิตร ‪และไม่มีการเอื้อเฟื้อใดๆ อีก
‪ชาววีแลสไม่ต้องการความช่วยเหลือจากแซ็กซัน
‪พระเจ้าเข้าข้างเรา
‪แต่ข้าส่งบริดาไปสู่ความวิบัติ
‪นี่เป็นการศึก
‪สิ่งสำคัญคือเรารอดมาได้ทั้งคู่ ‪และเมอร์เซียปลอดภัย
‪- ฝ่าบาท ‪- ฝ่าบาท
‪นายท่าน
‪ฝ่าบาท
‪- เขากล้าสู้หน้าคนตายงั้นเหรอ ‪- อย่าเลย
‪เราสู้กันมาพอแล้ว
‪คนของท่านต้องการท่าน
‪นายหญิง ชัยชนะเป็นของท่านแต่เพียงผู้เดียว
‪ท่านนำเราไปสู่ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ ‪ซึ่งจะเป็นที่โจษขานกันไปอีกนาน
‪ข้าต้องขอบใจเจ้า ข้าถึงรอดมาเห็นมันได้
‪ข้าอาจไม่คู่ควรกับมัน
‪เอ็ดเวิร์ด ขอบใจนะ
‪ถ้าเจ้าไม่ช่วยไว้ ข้าคงตายไปแล้ว
‪ข้ามาแม้มันจะขัดต่อวิจารณญาณอันดีของข้า
‪ข้ามองข้ามการแข็งข้อของท่านไม่ได้
‪- ก็จริง แต่นี่คือชัยชนะอันยิ่งใหญ่ ‪- กับการสูญเสียผู้คนครั้งใหญ่
‪สเตียปาตายแล้ว
‪- ไม่นะ ‪- ใช่
‪ชายผู้ยืนหยัดดุจต้นโอ๊กใหญ่มาตั้งแต่เรายังเด็ก
‪เขาอยู่เคียงข้างบิดาของเรา แล้วก็พวกเรา
‪ตอนนี้เขาต้องมาจากไป ‪เพราะสงครามที่ท่านก่อขึ้น
‪สละชีพเพื่อความมักใหญ่ใฝ่สูง ‪ของสามีของท่านและตัวท่าน
‪ไม่นะ ข้าไม่ได้มักใหญ่ใฝ่สูง
‪ท่านอยากเป็นที่รักของทุกคน
‪อยากถูกบันทึกถึงความกล้าของท่าน ‪ไม่ว่าจะต้องเสียเลือดเนื้อแค่ไหน
‪- นั่นมันไม่จริง ‪- ทำไมจะไม่จริง
‪ท่านเห็นเมอร์เซียดีกว่าอาณาจักรของอัลเฟรด
‪ข้าขอแนะนำว่าท่านไม่ควรกลับไปทางใต้อีก
‪เจ้าไม่ควรเนรเทศข้าจากวินเชสเตอร์
‪ข้าเกรงว่าที่นั่นจะไม่ต้อนรับท่าน นายหญิง
‪ภรรยาหม้ายของชายพวกนี้ ‪คงไม่ยกโทษให้ท่านง่ายๆ
‪แต่ท่านอาจได้รับความเลื่อมใสจากที่นี่
‪มันคงพอจะชดเชยกันได้
‪ที่ข้าทำลงไปก็เพราะความรัก ‪ที่ข้ามีต่อบ้านเมืองของข้า
‪ไปจากที่นี่กันเถอะ ฝ่าบาท
‪ข้าถูกทำให้เป็นคนโง่
‪ตบรางวัลให้คนของตัวเองไม่ได้ ‪เพราะต้องจ่ายบรรณาการให้พวกเวลช์
‪เราต้องแก้ไขสิ่งนี้
‪เขามีข้ออ้างอะไรที่เขาทำตัวขี้ขลาด
‪เขาไม่อยากให้คนของเขาต้องเสียเลือดเนื้อ
‪นั่นยิ่งทำให้เสียเลือดเนื้อยิ่งขึ้น
‪- ข้าอยากคุยกับเขา ‪- ไม่ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้
‪พวกเดนส์พ่ายแล้ว ‪ให้เราได้ดื่มด่ำกับสันติภาพบ้าง
‪แค่คืนเดียวก็ยังดี
‪ข้าจะทำตามที่ท่านขอ
‪แค่คืนเดียวเท่านั้น
‪รีบไปกัน อาศัยช่วงชุลมุนนี่แหละ
‪- ให้เขาเชื่อว่าเจ้าตายในสงคราม ‪- ไม่
‪ข้าสู้รบจนเกือบตาย ‪ข้าจะตามหาเขาแล้วอ้อนวอนเขา
‪เขาไม่ยอมยกโทษให้เราแน่ ‪เราจบเห่แล้ว น้องพี่
‪อย่าขวางทาง หลีกไป ถอยไป
‪ลอร์ดเอเทลเร็ดบาดเจ็บ ไปตามหมอมา
‪คำบรรยายโดย: กัลยกร ฉัตรศิริมงคล