Филмотека 'www.mario.mk'
Ова е асгардскиот брод со бегалци, Стејтсман.
Нападнати сме. Повторувам, нападнати сме.
Моторите не ни работат.
Системот за одржување во живот откажува.
Бараме помош од кој било брод во досег.
Се наоѓаме на 22 отскокни точки од Асгард.
Посадата ни ја сочинуваат асгардски семејства.
Имаме многу малку војници.
Ова не е воен брод. Повторувам, ова не е воен брод.
Слушајте ме и радувајте се.
Имавте привилегија да бидете спасени од Големиот Титан.
Можеби мислите дека ова е страдање.
Не.
Ова е спасение.
Размерот на универзумот оди во рамнотежа поради вашата жртва.
Насмевнете се.
Дури и мртви, станавте деца на Танос.
Знам како е да изгубиш.
Да бидеш очајно уверен дека си во право.
А сепак да не успееш.
Застрашувачко е.
Ги пресекува нозете.
Те прашувам, со која цел?
Плаши се од неа... Бегај од неа...
Судбината секако ќе пристигне.
А сега е тука.
Или треба да кажам...
Јас сум.
Зборуваш премногу.
Тесерактот.
Или главата на брат ти.
Претпоставувам претпочиташ нешто од тоа.
Да.
Слободно убиј го.
Добро, застани!
Го немаме Тесерактот. Беше уништен на Асгард.
Навистина си најлош, брате.
Те уверувам, брате, пак ќе не огрее сонцето.
Твојот оптимизам а неоснован, Асгардиецу.
Како прво, не сум Асгардиец.
Второ...
Имаме Хулк.
Пушти го да се забавува.
Сеотци.
Нека темната магија протече низ мене за последен пат.
Тоа беше грешка.
Не!
Ќе умреш за тоа.
Мојата понизна личност се поклонува пред вашата возвишеност.
Ниедно друго суштество ја немало таа моќ...
Не, таа благородност...
Да поседува не еден, туку два камена на бесконечноста.
Универзумот ви лежи на дофат на дланката.
Уште двa камена има на Земјата.
Најдете ги, мои деца, и донесете ми ги на Титан.
- Татко, нема да те изневериме. - Смеам ли да се вмешам...
Ако одите на Земјата, можеби ќе ви треба водич.
Имам искуство во таа област.
Ако неуспехот се смета за искуство.
Искуството го сметам за искуство.
Семоќен, Танос, јас, Локи...
Принцот на Асгард...
Син на Один...
Законски крал на Јотунхаим. Бог на грешниците.
Ти ја ветувам...
мојата бесмртна верност.
Бесмртна?
Треба повнимателно да ги одбираш зборовите.
Ти... никогаш нема да бидеш...
Бог.
Овој пат нема да има воскреснување.
Не, Локи.
Сериозно, воопшто немаш пари?
Приврзаноста со материјалното, е одделување од духовното.
Ќе им кажам на дечките во пекарата.
Може ќе ти направат метафизички сендвич.
- Чекај, мислам дека имам 200... - Долари?
- Рупии. - А тоа се?
- Долар и половина. - Што сакаш?
Не би одбил туна со сирење.
Танос доаѓа. Доаѓа.
Кој?
Одмазници Војна на Бесконечноста.
- Намали, ќе ти објаснам. - Брбориш, се изгубив.
Знаеш кога сонуваш дека мораш да мочкаш?
Да.
И мислиш: „Боже, нема тоалет, што ќе правам, ме гледаат, ќе се помочам“.
Да, и потоа се будиш и сфаќаш дека навистина мораш да мочаш.
Да. Да.
- Сите го сонуваат тоа. - Тоа и сакам да ти кажам.
Во врска со тоа, синоќа, сонував дека сме добиле дете.
Изгледаше реално.
Сме го крстиле по твојот вујко.
Како се викаше? Морган. Морган.
Значи, се разбуди... Нормално.
И мислеше дека... Очекуваме.
- Да? Да? - Не.
Сонот изгледаше реално.
Да сакаше дете, немаше да го направиш ова.
Мило ми е што го спомна тоа.
Тоа е ништо. Само куќиште за нано честички.
Не ти помага тоа. Се одвојува, не е... Не ти треба тоа.
Знам. Имав операција. Само се обидувам да не заштитам.
За во иднина. Тоа е се.
Во случај да има чудовишта во плакарот наместо... Кошули.
Толку добро ме познаваш. Ми ги довршуваш сите реченици.
- Треба да имаш кошули во плакарот. - Да.
Знаеш, не треба да има, повеќе изненадувања.
Ќе имаме убава вечера.
Ќе го покажеш твојот Хари Винстон.
И нема да имаме никакви изненадувања.
- Треба да ти ветам. - Да. Ќе ти ветам.
- Фала. - Тони Старк.
Јас сум д-р Стивен Стрејнџ.
Морате да дојдете со мене.
Патем, честитки за свадбата.
Извини, делиш билети за нешто?
Ни треба вашата помош.
Не е претерано да кажам дека судбината на универзумот е на коцка.
А кои сте вие?
- Здраво, Тони. - Брус...
- Пепер. - Здраво.
Добро си?
Пред почетокот на универзумот немало ништо.
А потоа бум.
Големата Експлозија пратила 6 елементарни кристали,.
Во недопрениот универзум.
Секој од овие камења на бесконечноста контролира,
суштински аспект на постоењето.
Простор.
Реалност.
Моќ.
Душа.
Ум.
И време.
- Кажи ми пак како се вика? - Танос.
Тој е чума, Тони.
Напаѓа планети, зема што сака, убива половина население.
Тој го пратил Локи.
Нападот на Њујорк, тој стои зад него.
Ова е тоа.
- Колку време имаме? - Којзнае.
Веќе ги има камењата на моќта и просторот.
Со нив е најмоќното суштество во универзумот.
Ако ги собере сите шест, Тони...
Ќе може да уништи живот во досега несонувани размери.
Сериозно рече „во досега несонувани“?
Сериозно се потпираш на Котелот на Космосот?
Ќе го дозволам тоа.
Ако на Танос му требаат сите 6, зошто не го фрлиме овој во дробилка?
Не може.
Се заколнавме дека ќе го штитуваме каменот на времето со животот.
А јас се одреков од млечни прозиводи,
додека Бен и Џери не нарекоа сладолед по мене.
„Луд лешник Старк“. Не е лош. Малку е варовит.
„Парче лута карамела на Хулк“ ни е омилена. Тоа постои? Сеедно.
Поентата е, работите се менуваат.
Нашата заклетва не може да се промени.
Каменот можеби ни е најдобрата шанса против Танос.
Од друга страна е и најдобрата шанса против нас.
Ако не си ја одработиме работата.
Што ти е работа, освен мотање животни од балони?
Заштитување на реалноста, клошар. Во ред, луѓе.
Може ли да ја оставиме оваа дискусија сега.
Битно е дека го имаме каменот. Знаеме каде е.
Вижн е некаде со каменот на умот. И мораме да го најдеме, веднаш.
Да, тоа е работата. Како мислиш?
Пред две недели Вижн го исклучи предавателот.
- Исклучен е. - Што?
Тони, изгуби уште еден супербот?
Не. Тој е повеќе од тоа, еволуира.
Кој би можел да го најде тогаш?
- Веројатно Стив Роџерс. - Одлично.
Можеби. Но...
- Јави му се. - Не е толку едноставно.
Не стигнавме да си помуабетиме, нели? Не.
Одмаздниците се распаднаа. Готови сме.
Се распаднаа?
Како бенд? Како Битлси?
Капетанот и јас многу се скаравме.
Не разговаравме.
Тони, слушај ме.
Тор го нема веќе.
Танос доаѓа, не е битно со кого разговараш или не.
Телефон на преклоп.
Докторе, не ја мрдаш косата, нели?
Моментално не.
Добро сте?
- Помогнете му. Вонг, Банер. - Еве сега.
- Фрајдеј, во што гледам? - Не сум сигурна, работам на тоа.
Можеби треба да го ставиш каменот на времето во задниот џеб, докторе.
Можеби ќе го употребам.
Нед, ми требаш да направиш диверзија? Господе.
Сите ќе умреме! Има вселенски брод таму!
Што ви е, деца? Никогаш не сте виделе вселенски брод?
Фрајдеј, евакуирај се јужно од 43-та. Извести ги итните служби. -Добро.
Слушајте ме и радувајте се.
Ќе умрете од рацете на Децата на Танос.
Бидете благодарни што вашите безначајни животи ќе придонесат...
Жал ми е, Земјата денес е затворена.
Подобро е да се спакувате и да се губите оттука.
Чувару на каменот...
Дали ова дрдорливо животно зборува во твое име?
Напротив, зборувам за себе.
Без дозвола сте во градов и на оваа планета.
Тоа значи „губи се“, тапоглав.
Ме изморува. Донеси ми го каменот.
Банер, сакаш малку?
- Не баш, но кога работите се по мое? - Баш така.
Притисни. Помина доста време.
Добро е што се врати, другар.
Дозволи ми... Морам да се фокусирам на момент.
Ајде!
Каде ти е типот?
Не знам, изгледа сме во кавга.
Нема време за тоа. Ене ти кавга, ајде.
Батка, ме посрамотуваш пред волшебниците.
Извини, не можам... Во ред, тргни се.
Внимавај на него. Фала.
Го чувам.
Од каде се појави тоа?
Нано технологија. Ти се допаѓа? Нешто...
Д-р Банер, ако вашиот зелен пријател нема да ни се придружи...
Мораме да го однесеме оттука тој камен.
Останува со мене. Баш така. Чао.
Тони, добро си? Како ни оди? Добро, лошо?
- Многу добро. Планираш да помогнеш? - Се обидувам, одбива да излезе.
Чекан.
Ајде, бе, Хулк. Што ми правиш?
Ајде!
Не!
Како мислиш, не?
- Еј, другар. Што има, г. Старк? - Дете, од каде дојде ти?
Екскурзија во ММУ.
Што го мачи типов? Од вселената е.
Дојде да украде ѓердан од волшебник.
Моќите ти се старомодни. Сигурно те обожаваат децата.
- Проста маѓија, но доста нераскинлива. - Тогаш ќе ти го земам од трупот.
Ќе откриеш дека отстранувањето на маѓијата на мртовец...
е незгодно.
Само ќе посакаш да си мртов.
Не!
Дете, тоа е волшебникот. Среди го тоа. Го средувам.
Тоа не е кул.
Те држам.
Чекај.
Г. Старк, ме подигнуваат со зрак.
Држи се, дете.
Вонг, поканет си на мојата венчавка.
Дај ми малку гас, Фрајдеј.
Отклучи 17А.
Пит, мораш да се пуштиш. Ќе те фатам.
Но рековте да го спасам волшебникот.
Не можам да дишам.
Превисоко сме. Ти снемува воздух.
Тоа има смисла.
Г. Старк, ова мириса како нов автомобил.
Среќен пат, дете. Фрајдеј, прати го дома. Да.
Де бе!
Шефе, имате повик од г-ца Потс. Тони?
Боже, добро ли си? Што се случува?
Добро сум, мислам дека ќе мора да ја поместиме резервацијата.
Зошто?
Веројатно јас нема да се вратам некое време.
Кажи ми дека не си на тој брод. Да.
Боже, не. Те молам, кажи ми дека не си.
Душо, жал ми е.
Не знам што да кажам. Враќај се. Се колнам, враќај се веднаш.
- Враќај се! - Шефе, ја губиме.
И јас си одам.
Боже.
Требаше да останам во тој автобус.
- Каде ќе одиш? - Каменот на времето е одземен.
Храмот е незаштитен. Што ќе правиш ти?
Ќе се јавам.
ВСЕЛЕНА
Пеј, Дракс!
Зошто го правиме ова?
Тоа е повик за помош, Рокет. Некој можеби умира.
Тоа ми е јасно, но зошто го правиме тоа?
Зашто сме добри.
Можеби, кој и да е, ќе ни даде малку награда за трудот.
Што не е целта.
Што не е целта. Ако не ни исплати...
Ќе му го одземеме бродот. Баш така.
- Бинго! - Ете така.
Пристигнуваме.
Во ред, Чувари, не заборавајте, може да биде опасно, па изгледајте страшно.
Грут, тргни го тоа. Веднаш. Не сакам да ти кажам пак.
- Грут? - Јас сум Грут.
Вулгарен си.
Имаш желади по себе, дете.
Откако си момче, ептен си клошар.
Продолжи така и ќе ти го скршам тоа на парчиња.
Што се случило?
Боже.
Изгледа дека нема да бидеме платени.
Бришачи! Тргнете го тоа!
Како е типов уште жив, по ѓаволите?
Тој не е тип. Ти си тип.
Тој е... Тој е маж.
Згоден, мускулест маж.
Јас сум мускулест. Кого залажуваш?
Еден сендвич те дели од дебелина.
- Како не. - Вистина е.
- Здебелен си. - Што?
Гамора, мислиш ли...
Вознемирен е. Лут.
Чувствува огромна загуба и вина.
Како пират да имал дете со ангел.
Опа. Ова е повик за будење. Ќе набавам справа за вежбање.
Ќе се посветам. Ќе набавам тегови. Знаеш дека теговите не се храна?
Како мускулите да му се метални влакна Котати.
Престани да му ги масираш мускулите.
Разбуди го.
Разбуди се.
Кои сте вие, по ѓаволите?
Откако го познавам Танос, имаше само една цел.
Да ја врати рамнотежата во универзумот бришејќи половина од неговиот живот.
Убиваше луѓе планета по планета.
Масакр по масакр. Вклучувајќи ги моите.
Ако ги добие шесте камења, би можел да го направи тоа пукнувајќи со прстите.
Вака.
Се чини дека доста знаеш за Танос.
Гамора, е негова ќерка.
- Твојот татко го уби брат ми. - Оф леле.
Очув, технички. И го мрази исто колку и ти.
Семејствата знаат да бидат тешки.
Пред да умре татко ми, ми кажа дека имам полусестра.
Која ја затворил во Пеколот.
Потоа таа се врати дома и ме прободе во окото, па морав да ја убијам.
Таков е животот, веројатно.
Се оди во круг.
- Ја чувствувам твојата болка. - И јас ја чувствувам твојата болка.
Мислам, не е натпревар, но...
Поминав низ многу.
Татко ми ја уби мајка ми, па морав да го убијам татко ми.
Што беше тешко.
Веројатно дури и потешко отколку да убиеш сестра.
Плус, од тоа се извлеков со двете очи.
Ми треба чекан, не лажица.
Како се отвора ова?
Има ли некој код со 4 цифри, можеби?
- Можеби нечиј роденден... - Што правиш?
Ја земам вашата капсула.
Не.
Нема да ја земете нашата капсула денес, господине.
Квил, зар си го правиш гласот подлабок?
- Не. - Да.
Го имитираш боженствениот човек.
- Чудно е. - Не го правам.
- Пак го направи. - Ваков ми е гласот.
- Ме исмејуваш? Ме исмејуваш? - Прекини со тоа.
- Се обидува да ме имитира. - Доста! Тој почна.
Мораме да го запреме Танос.
Што значи мораме да откриеме каде оди?
- Никаде. - Сигурно оди некаде.
Не, не. Новеар? (Никаде)
Тоа е место. Сме биле таму, тапа е.
Извини, тоа е наша храна. Веќе не е.
Тор, зошто би одел во Новеар?
Зашто со години,.
Каменот на реалноста е чуван таму од човек наречен Колекционер.
Ако е кај Колекционерот, не е на безбедно.
Само идиот би му дал камен. Или гениј.
Како знаеш дека не оди по некој од другите камења?
Постојат шест камења.
Веќе го има каменот на моќта кој го украде,
минатата недела кога го десеткуваше Зандер.
Мене ми го украде каменот на просторот.
Кога ми го уништи бродот и ми уби пола народ.
Камењата на времето и умот се на безбедно на Земјата со Одмаздниците.
Одмаздници?
- Најмоќните херои на Земјата. - Како Кевин Бејкон?
Можеби е член на тимот. Не знам, не сум бил долго таму.
Што се однесува до каменот на душата, не е виден никогаш.
Никој не знае каде е.
Значи, Танос не може да го земе.
Затоа оди во Новеар каде ќе го земе каменот на реалноста.
Нема на што.
- Тогаш мораме да одиме во Новеар сега. - Погрешно.
Мораме да одиме во Нидавелир.
- Тоа е измислен збор. - Сите се измислени.
Нидавелир е вистински? Сериозно? Тоа место е легендарно.
Ги изработуваат најмоќните, најужасните оружја што го мачат универзумот.
Многу би сакал да одам таму.
Зајакот е во право и очигледно најпаметниот од вас.
Зајак? Само џуџето Еитри може да го направи оружјето кое ми треба.
Претпоставувам дека вие сте капетанот, г-не? Многу си прониклив.
Изгледаш како достоен водич.
Би ми се придружил на патувањето до Нидавелир?
Само да го прашам капетанот. Чекај, тоа сум јас.
- Да, доаѓам. - Прекрасно.
Само што јас сум капетанот. Тишина.
- Тоа е мој ранец. - Седи.
Ова е мој брод. И не одам во...
- Чекај, за какво оружје зборуваме? - За она кое може да го убие Танос.
Зар не мислиш дека сите би требало да имаме такво оружје? Не.
Немате сила ракувате со него.
Телата би ви се распаднале и би го изгубиле разумот.
Чудно е што сега ми е попримамливо? Малку.
Ако не одиме во Новеар,
а Танос добие уште еден камен, ќе биде премоќен да го запреме.
- Веќе е. - Имам решение.
Имаме два брода и голем асортиман на морони.
Јас и Грут ќе одиме со ангелскиот пират.
А мороните ќе одам во Никаде да се обидат да го запрат Танос.
- Кул? - Кул.
И тоа како. Колку да се знае...
Знам дека одиш со него само затоа што Танос не е таму.
Знаеш, навистина не би требало така да разговараш со капетанот.
Ајде, Грут.
Фрли ја таа игра, ќе ти го спржи мозокот.
Поздрав и среќен пат, морони. Чао.
Виз? Пак те мачи каменот?
- Како да ми зборува. - Што ти вели?
Не знам. Нешто.
Кажи ми што чувствуваш.
Те чувствувам само тебе.
ШКОТСКА. Во 10 наутро има линија за Глазгов.
Ќе имаме повеќе време заедно пред да се вратиш.
Што ако го пропуштам тој воз?
Имаш воз во 11. Што ако ги пропуштам сите возови.
Што ако не се вратам овој пат?
- Му вети на Старк. - Порадо би ти ветил тебе.
Постојат луѓе кои ме очекуваат и мене. И двајцата ветивме.
Не еден на друг.
Ванда...
Две години крадевме вакви моменти,
проверувајќи дали ова може да функционира.
Не знам... јас.
Знаеш што, ќе зборувам за себе, мислам дека...
- Функционира. - Функционира.
Остани.
Остани со мене.
Или немој. Ако ја преминав...
ЊУЈОРК НАПАДНАТ
Што се тие?
Она за кое каменот ме предупредуваше.
ТОНИ СТАРК ИСЧЕЗНАТ
- Морам да одам. - Не, Вижн.
Ако тоа е вистина, можеби тоа не најдобра идеја.
Ванда, јас...
Сечилото... Ми ја запре преопразбата.
- Возможно ли е тоа? - Не би смеело да биде.
Ми откажуваат системите.
Почнувам да мислам дека требаше да останеме во кревет.
Виз!
Предај го каменот и таа ќе остане жива.
Прибери си ги рацете.
Ајде. Мораш да станеш. Ајде.
Мораме да одиме.
- Те молам, оди си. - Ме замоли да останам.
Ќе останам.
- Стани. - Не можам.
Не сакаме да ве убиеме. Но ќе ве убиеме.
Нема да добиете друга шанса.
Можеш ли да станеш?
Фала, Капетане.
Ајде да те однесеме во авионот.
Мислев дека се договоривме.
Остани близу, јавувај се. Не ризикувај. Жал ми е.
Само сакавме време.
Каде, Капетане?
Дома.
Ќе бидеме безбедни.
Зехоберијанци... Мајко! Каде е мама?
Изберете страна или умрете.
Едната страна е откровение, а другата е за ретка чест.
- Што не е во ред, малечка? - Мајка ми.
Каде е мајка ми?
Како се викаш?
Гамора.
Многу си борбена, Гамора.
Дојди. Дозволи ми да ти помогнам.
Гледај.
Убав е, нели?
Совршено урамнотежен. Како што треба да бидат сите работи.
Премногу на едната страна... Или на другата...
Повели.
Обиди се.
Сега одете во мир на средба со вашиот Создавач.
Фокусирај се.
Ете. Успеа.
Гамора.
Знаш ли дали овие гранати се оние што ги разнесуваат јајцата или гасни се?
Зашто мислев да обесам неколку на ременот, но не сакам ако...
Морам да побарам услуга.
Да, секако.
Како и да е, патот по кој тргнавме води кој Танос.
За тоа се гранатите.
Извини, каква услуга ти треба?
Ако работите тргнат на лошо...
Ако Танос ме зароби...
Сакам да ми ветиш...
Дека ќе ме убиеш.
Што?
Знам нешто што тој не знае.
Ако го открие тоа, целиот универзум ќе биде загрозен.
- Што знаеш? - Ако ти кажам, и ти ќе знаеш.
Ако е толку важно, зар не би требало?
Само ако сакаш да умреш.
Зошто некој секогаш мора да умре во ова сценарио?
Само...
Верувај ми. И евентуално убиј ме.
Мислам, би сакал, навистина, но...
Заколни се.
Заколни се во својата мајка.
Во ред.
Батка, колку долго стоиш таму?
- Еден час. - Еден час?
Сериозен си?
Толку ја усовршив способноста за неверојатно мирно стоење...
што станав невидлив за окото.
Гледајте.
Јадеш орев зарг.
Но моето движење...
е толку бавни...
што е незабележливо.
Сигурен сум дека сум невидлив. Здраво, Дракс.
Да му се сневиди.
НИКАДЕ
Местово изгледа напуштено.
Отчитувам движење во третиот квадрант.
Да, и јас го гледам тоа.
Да слетаме тука.
Сите во галаксијата знаат дека би си го продал,
брат ти за некоја ситница во колекцијата.
Знам дека го имаш каменот на реалноста, Тиван.
Ако ми го дадеш, ќе се поштедиш од големо страдање.
Ти кажав...
Го продадов.
Зошто би лажел?
Мислам дека тоа е како дишење за тебе.
- Како самоубиство? - Значи разбираш.
Дури ни ти не би предал нешто толку скапоцено.
Не знаев што е. -Поголема будала си отколку што те сметав.
- Тој е. - Последна шанса, шарлатану.
Каде е каменот?
Денес...
ќе платиш за смртта на мојата жена и ќерки.
Дракс, чекај.
Уште не.
Слушај, уште го нема каменот.
Ако го најдеме ние, можеме да го запреме.
Прво мораме да го најдеме каменот.
Не.
За Овет. За Камариа.
Спиј.
Добро. Гамора, Мантис... Вие одете десно.
Јас... Другото десно.
Зошто?
Зошто ти, ќерко.
Тоа беше брзо.
Величествено! Величествено!
Чувствувам ли тага во тебе, ќерко?
Во срцето знаев дека се уште ти значам.
Но никој никогаш не знае за сигурно.
Реалноста е често разочарувачка.
Тоест, беше.
Сега...
Реалноста може да биде каква што јас сакам.
- Знаеше дека ќе дојдам. - Сметав на тоа.
Мораме да разговараме за нешто, малечка.
Танос!
Пушти ја, Фацко.
Питер...
- Ти реков да одиш десно. - Сега.
- Сериозно... - Пушти ја!
Момчето.
Повеќе се сметам за убиец на Титани, долгорочно достапен за секс.
- Пушти ја. - Питер...
Ќе ти ја разнесам таа брада од мадиња.
Не него.
Ми вети.
Ќерко, очекуваш премногу од него.
Побара, нели?
Направи го тоа.
Направи го!
Сега.
Ти реков да одиш десно.
Те сакам повеќе од се.
И јас те сакам тебе.
Ми се допаѓа.
Се уште нема трага од Вижн? -Сателитите го изгубија некаде кај Единбург.
На украден Квинџет со четири од најбараните криминалци.
Знаете, криминалци се само зашто вие ги прогласивте за тоа?
Боже, Роудс. Твојот талент за срање ти е рамен на мојот.
Да не беа тие Договори, Вижн ќе беше тука.
Се сеќавам на вашиот потпис на тие документи, полковнику.
Така е.
И сигурен сум дека платив за тоа. Се премислуваш?
Не повеќе.
Г. Секретар.
Имате храброст. Признавам.
Добро би ви дошла и вам сега.
Светот гори.
И ти мислиш дека се е простено?
Не барам прошка. И одамна веќе не ми треба дозвола.
Земјата тукушто го загуби својот најдобар заштитник.
Па дојдовме да се бориме.
Ако сакате да ни стоите на патот...
Ќе се бориме и против вас.
Уапси ги.
Ќе го средам тоа.
Тоа е воениот суд.
- Супер е што те гледам, Кап. - И тебе, Роуди.
Па... Изгледате ужасно.
- Сигурно сте имале напорни години. - Хотелите не беа баш со 5 ѕвезди.
Јас мислам дека изгледате одлично.
Да, се вратив.
Здраво, Брус.
Нет.
Ова е незгодно.
Претпоставуваме дека ќе се вратат. И јасно е дека можат да не најдат.
Ни требаат сите. Каде е Клинт?
По ситуацијата со Договорите, тој и Скот се договорија.
Беше тешко за семејствата. Во домашен притвор се.
- Кој е Скот? - Антмен.
Постојат Антмен и Спајдермен?
Видете, Танос ја има најголемата војска во универзумот.
И нема да запре додека не го добие...
Каменот на Вижн. Тогаш мораме да го заштитиме.
Не, мораме да го уништиме.
Многу размислував за нештово во мојата глава.
За неговата природа.
Но исто и за неговиотт состав.
Кога би се изложил на доволно силен извор на енергија...
Нешто сличен на неговиот.
Неговиот молекурален интегритет би можел да се уништи.
Да, и ти со него.
Нема да разговаравме за ова.
Елиминирањето на каменот е сигурен начин Танос да не го добие.
Тоа е превисока цена.
Само ти имаш моќ да ја платиш.
Танос загрозува пола универзум.
Еден живот не може да значи повеќе од победа.
Но би требало.
Не тргуваме со животи.
Пред 70 години си го ризикувавте животот да спасите милиони луѓе.
Кажете ми, зошто е ова различно?
Зашто ти можеби имаш избор.
Твојот ум се состои од комплексни конструкциски слоеви.
Џарвис, Ултрон,
Тони, јас, каменот.
Се е измешано заедно. Сите учат еден од друг.
Велиш дека Вижн не е само каменот?
Велам дека ако го извадиме каменот,
многу од Вижн ќе остане.
Можеби најдобрите делови.
Можеме ли да го направиме тоа?
Не јас и не тука.
Подобро најдете личност и место.
Рос нема туку така да ви ги врати старите соби.
Знам место.
ВАКАНДА
Кралската стража и Дора Милаж се известени.
А Граничарите?
- Оние кои се останати. - Јави им и на Џабари.
M`Баку сака добра борба.
Што е со овој?
Овој можеби е изморен од борба, но Белиот Волк доволно се одмараше.
Каде е борбата?
Доаѓа.
Откога му служам на Танос,
никогаш не сум го изневерил.
Ако стигнам на Титан...
со каменот кој е уште прилепен за твојата нејасно иритантна личност,
ќе има осуда.
Дај ми го...
каменот.
Навистина си лојално парче облека.
Кога зборуваме за лојалност...
Што... Знам што ќе речете.
- Не треба да бидеш тука. - Ќе си одев дома...
Нема да слушам. Но беше високо и помислив...
И сега морам да слушнам. И се закачив...
Овој костум е неверојатно интуитивен. Ако не па, тука сум по ваша вина.
Што рече? -Го повлекувам тоа.
И сега сум во вселената. Каде не сакав да бидеш.
Ова не е Кони Ајланд.
Ова не е екскурзија, туку пат во еден правец.
Слушаш ли?
- Не зборидека си размислил за ова. - Но размислив. Не е возможно.
Не можеш да бидеш пријателски Спајдермен,
од соседството ако нема соседство.
Добро, тоа немаше смисла, но знаете што сакам да кажам.
Дојди, имаме ситуација.
Го гледаш него долу? Во неволја е. Каков ти е планот? Почни.
Добро.
Сте го гледале ли оној многу стариот филм „Вонземјани“?
Боли, зар не?
Изворната намена им е микрооперација.
И секоја од нив...
Би можела да му го одземе животот на твојот пријател за момент.
Морам да ти кажам дека не ми навистина пријател.
Го спасувам од професионална учтивост.
Не спаси ништо.
Моќите ти се безначајни во споредба со моите.
Да, но детето има гледано повеќе филмови.
Да! Чекај, што се овие?
Не се запознавме официјално.
Кул.
- Мораме да го свртиме бродот. - Сега сака да бега. Одличен план.
Сакам да го заштитам каменот. -А јас сакам благодарност. Ајде, те слушам.
За што? Што за малку ќе ме исфрлеше во вселената?
Кој ти го спаси магичниот задник?
Јас. Како ти ја собира таа глава во кацигата?
Признај, требаше да се ескивираш кога ти реков.
Одби да седнеш на клупата.
За разлика од сите други, јас не работам за тебе.
И поради тоа сме во летачка крофна...
Милијарда километри од Земјата, без засилување.
- Јас сум засилување. - Ти си слеп патник.
Возрасните зборуваат. Извини, ме збунува вашиот однос.
- Тој ти е штитеник? - Не.
Јас сум Питер, патем. Др Стрејнџ.
Користиме измислени имиња?
Јас сум Спајдермен, тогаш.
Бродот сам го мести курсот.
Мислам дека е на автопилот. Може да го управуваме?
Да одлетаме до дома?
- Старк? - Да?
Можеш ли да не однесеш дома? Те слушнав.
Не сум сигурен дека би требало.
Под никакви околности не смееме да му го
однесеме каменот на времето на Танос.
Мислам дека не сфаќаш што е на коцка тука?
Ти си тој кој не сфаќа дека Танос ми е во главата шест години.
Откога ја прати војската во Њујорк. И сега се врати.
Не знам што да правам.
Не сум сигурен дали сакам да се борам на наш терен или на негов.
Но виде за што се способни.
На негов терен барем не не очекува.
Затоа велам да му ја однесеме борбата.
Докторе.
Се согласувате?
Во ред, Старк. Ние ќе одиме кај него.
Но мораш да сфатиш...
Ако морам да ве спасам тебе и детето или каменот на времето...
Нема да се двоумам да оставам некој од вас да умре.
Не можам. Зашто универзумот зависи од тоа.
Супер.
Добро. Морална компонента. Чисти сме.
Во ред, дете.
Сега си Одмазник.
Помислив дека можеби си гладна.
Отсекогаш го мразев тој стол.
Ми кажале.
Сепак, се надевав дека ќе седиш во него еден ден.
Ја мразев оваа соба. Овој брод.
Го мразев својот живот.
И тоа ми го кажуваше.
Секој ден.
Речиси 20 години.
Бев дете кога ме киднапираше.
Те спасив.
Не.
Не. Бевме среќни на мојата родна планета.
Си легнувавте гладни. Просевте за остатоци.
Твојата планета беше на работ на колапс.
Јас го спречив тоа.
Знаеш ли што се случи оттогаш?
Новородените деца не искусиле ништо освен полн стомак и чисто небо.
Рај е.
- Зашто ја уби половина планета. - Мала цена за спасение.
Ти си луд. Малечка, тоа е обична пресметка.
Универзумот е конечен. Неговите ресурси се конечни.
Ако животот не се контролира, ќе престане да постои.
- Му треба корекција! - Ти не го знаеш тоа!
Јас сум единствениот кој го знае тоа.
Барем сум единствениот со волја да преземе нешто.
Некое време...
Ти... ја имаше истата волја.
Додека се бореше покрај мене.
Ќерко.
Не сум твоја ќерка.
Се што мразам кај себе, ти ме научи.
Со тоа те направив и најсилната жена во галаксијата.
Затоа ти доверив да го најдеш каменот на душата.
Жал ми е што те разочарав.
Разочаран сум.
Не затоа што не го најде.
Туку затоа што го најде.
И лажеше.
Небула.
Не го прави ова.
Пред некое време сестравти се прикраде во бродот за да ме убие.
- Те молам, не го прави ова. - За малку ќе успееше.
Па ја доведов тука.
Да поразговараме.
Престани.
Ти се колнам со животот дека не го најдов каменот на душата.
- Пристапувам во архивата. - Знаеш што планира да направи.
Конечно е подготвен. И оди по камењата.
Сите. Нема да ги најде сите.
- Ќе ги најде. - Не може, Небула.
Зашто ја пронајдов картата до каменот на душата.
И ја запалив.
Ја запалив.
Силна си.
Јас.
Великодушна.
Јас.
Но никогаш не те научив да лажеш. Затоа си толку лоша во тоа.
Каде е каменот на душата?
Вормир!
Каменот е на Вормир.
Покажи ми.
Јас сум Грут. Мочај во чашка.
Не гледаме. Што има да се види?
Сите виделе гранче.
Јас сум Грут!
Истури ја чашата во вселената и пак измочај се.
Зборуваш грутски? Да. Беше изборен предмет на Асгард.
- Јас сум Грут? - Ќе знаеш кога ќе бидеме близу.
Ковачницата на Нидавелир користи пламена моќ од неутронска ѕвезда.
Тоа е родното место на мојот чекан.
Беше навистина јак.
Добро. Време е да се биде капетан.
Значи, мртов брат, а?
Да, тоа може да биде незгодно.
И порано бил мртов.
Иако овој пат мислам дека навистина може да е вистина.
И рече дека сестра ти и татко ти... Двајцата се мртви.
Но, се уште имаш мајка?
Ја уби злобно џуџе. Најдобар пријател?
Прободен низ срцето.
Сигурно ли си подготвен за оваа посебна убиствена мисија?
Апсолутно.
Бес, одмазда, лутина, загуба, жалење, се е тоа одлична мотивација.
Навистина го разбиструва умот. Па, подготвен сум.
Да, но зборуваме за Танос, нема никој посилен.
Се уште не се борел со мене.
Се борел. Не се борел двапати.
Ќе набавам нов чекан, не заборавај.
Подобро да биде некој добар чекан.
Знаеш ли дека сум стар 1500 години?
Сум убил двојно толку непријатели.
И секој од нив радо би ме убил, но ниеден не успеа.
Жив сум само затоа судбината ме сака жив.
Танос е само последниот во долгата низа на копилиња.
И ќе биде последниот кој ќе ја почувствува мојата одмазда,.
Таква е волјата на судбината.
А, што ако грешиш?
Ако грешам...
Што друго можам да изгубам?
Јас лично би можел да изгубам многу.
Добро.
Па...
Ако судбината сака да го убиеш тој кретен, ќе ти треба повеќе од едно око.
Што е тоа? На што личи?
Некој кретен изгуби облог со мене на Контраксија.
- Ти го даде неговото око? - Не. Ми даде сто кредити.
Подоцна му се прикрадов во собата и му го украдов окото.
Фала, мил зајко.
Прво би го измил.
Од Контраксија можев да го пренесам само во...
Еј, стигнавме.
Мислам дека ова не работи. Се е мрачно.
Не е поради окото.
Нешто не е во ред.
Ѕвездата се изгасила.
И прстените се замрзнати.
НИДАВЕЛИР
Се надевам дека овие џуџиња се подобри ковачи од чистачи.
Можеби сфатиле дека живеат на куп ѓубре во сред вселена.
Ковачницата не се изгасила со векови.
Рече дека Танос имал ракавица. Да. Зошто? Онака изгледаше?
Јас сум Грут.
Враќајте се во капсулата.
Еитри, чекај! Застани!
Тор?
- Што се случило тука? - Требаше да не заштитите.
Асгард требаше да не штити!
Асгард е уништен.
Еитри, таа ракавица. Што си направил?
Триста џуџиња живееја на овој прстен.
Мислев дека ако направам што ми побара ќе бидат безбедни.
Го исковав тоа што го сакаше.
Уред кој може да ја скроти моќта на камењата.
Сеедно, ги уби сите.
Сите освен мене.
Твојот живот ти припаѓа тебе, рече.
Но твоите раце се само мои.
Еитри, не се работи за твоите раце.
Секое оружје кое си го дизајнирал, секира,
чекан, меч, се е во твојата глава.
Знам дека ти се чини дека нема надеж. Верувај ми, знам.
Но заедно, ти и јас, можеме да го убиеме Танос.
Мантис, слушај ме внимателно. Да се најдеме на Титан.
- Што се случува? - Мислам дека стигнавме.
Мислам дека нема автоматски паркинг.
Стави ја раката во кормилово. Затвори го ова.
Разбираш? Изработено за еден голем тип, па мораме да работиме истовремено.
Спремен.
Боже! Врти!
ТИТАН
Добро сте?
Тоа беше близу.
Ти должам.
Ако вонземјанци ми положат јајца на градите и изедам еден од вас, жал ми е.
Не сакам ниту една референца од поп ултурата до крајот на патувањето.
Јасно?
Се обидувам да кажам дека нешто доаѓа.
Танос!
Те молам, немој да положиш јајца во мене.
Остани долу, кловну.
Умри, ќебе на смртта!
Сите останете каде што сте. Искулирајте.
Ќе те прашам само еднаш.
Каде е Гамора?
Имам подобро прашање. Која е Гамора?
Имам и јас подобро. Зошто е Гамора?
Кажи ми каде е девојката или ќе го спржам овој мал чудак, се колнам.
Ајде! Застрелај го мојот тип, а јас овој тука! Ајде!
Направи го тоа, Квил!
- Можам да поднесам. - Не, не може! Во право е.
Нема да ми кажете каде е?
Добро, ќе ве убијам сите тројца и ќе го извлечам тоа од Танос.
Почнувајќи од тебе. Чекај, Та...
Добро, јас тебе ќе те прашам еднаш.
На кој господар му служиш?
На кој господар? Што би требало да кажам? Исус?
Ти си од Земјата. Не, од Мисури сум.
Тоа е на Земјата, глупчо.
- Зошто не гњавиш нас? - Значи, не сте со Танос?
Со Танос? Не.
Тука сум за да го убијам. Ми ја грабна девој... Кои сте вие?
- Ние сме Одмазниците, другар. - Вие сте оние за кои ни кажа Тор.
- Го познавате Тор? - Да.
Висок тип. Не толку згоден. Му требаше спасување.
Каде е сега?
- Ова е планот? Ќе го удриме со цигла? - Тоа е калап.
Кралско оружје.
Наменето е да биде најсилно во Асгард.
Во теорија би можел да го повика Бајфрост.
Има ли име?
Стормбрејкер.
Малку е претерано.
Како ќе го исковаме?
Ќе мораме пак да ја стартуваме ковачницата.
Да го разбудиме срцето на ѕвездата која умира.
Зајко, пали ја капсулата.
Што се случило со планетава? Осум степени е поместена од оската.
Гравитацијата е полудена.
Имаме една предност. Тој ќе дојде кај нас.
Ќе го искористиме тоа. Во ред, имам план.
Барем почеток на еден. Прост е.
Ќе го привлечеме, стиснеме, ќе земеме што ни треба...
Дефинитивно нема да танцуваме со типов, само ја сакаме ракавицата.
Зар се проѕеваш?
На сред излагање? Слушна ли што кажав?
Престанав да слушам откако рече дека ни треба план.
Г. Чист е во свој свет.
Следењето на план не е нешто што тие го прават.
А што точно прават тие? Тепаме имиња.
Запишуваме задници. Така е.
Добро, само дојдете тука, ве молам.
Г. Лорд, можете да ги соберете своите луѓе во круг. Г. Лорд?
Старлорд е во ред.
Мораме да се обединиме.
Ако тргнеме со ова остро однесување... Батка...
Не не викај остри. Не знаеме што значи тоа.
Оптимистични сме.
Ми се допаѓа твојот план. Освен што е тапа.
Затоа дозволи ми јас да направам план, па можеби ќе биде добар.
Кажи му за двобојот во танц за спас на универзумот.
Каков двобој во танц? Не...
- Како во филмот „Футлуз“? - Баш како во „Футлуз“.
Уште е најдобриот филм во историјата? Никогаш не бил.
Не го поттикнувај ова, добро? Нема да добиеме помош од Флеш Гордон.
Флеш Гордон? Патем, тоа е комплимент.
Не заборавај, половина сум човек. Оние 50 % од мене што е глупаво?
Тоа е 100% од тебе.
- Твојата математика ме зачудува. - Извинете.
Но, дали вашиот пријател често го прави тоа?
Стрејнџ? Добро ли си?
- Се врати. Добро си. - Да.
Што беше тоа? Гледав напред во времето.
Да видам алтернативни иднини.
Да ги видам сите возможни исходи од претстоечкиот конфликт.
- Колку виде? - 14.000.605.
Колку пати победивме?
Еднаш.
ВОРМИР
Подобро каменот да биде горе.
За доброто на сестра ти.
Добре дојдовте, Танос...
Син на Аларс.
Гамора, ќерка на Танос.
Не познаваш?
Мојата клетва е да ги познавам сите кои патуваат тука.
Каде е каменот на душата?
Треба да знаеш дека бара тешка цена.
Подготвен сум.
Сите мислиме така на почетокот.
Сите грешиме.
Како го познаваш местово толку добро?
Во претходниот живот и јас ги барав камењата.
Дури и држев еден во раката.
Но ме отфрли. Ме прогона тука.
Да ги водам другите кон богатство кое не можам да го поседувам.
Тоа што го бараш лежи пред тебе.
Како и она од кое се плашиш.
- Што е ова? - Цената.
Душата има посебно место меѓу камењата.
Може да се каже дека носи одредена мудрост.
Кажи ми што бара.
За да се осигура дека оној кој го поседува ја разбира неговата моќ...
Каменот бара жртва.
Каква?
За да го земеш каменот, мораш да го изгубиш тоа што го сакаш.
Душа... за душа.
Целиот мој живот сонував за денот...
Моментот...
Кога ќе го добиеш тоа што го заслужуваш.
И секогаш бев разочарана.
Но сега...
Ти убиваш... и мачиш.
И го нарекуваш тоа милостина.
Универзумот ти пресуди.
Побара награда, а тој ти рече не.
Не успеа.
Сакаш да знаеш зошто?
Зашто не сакаш ништо.
Никој.
Не.
Навистина?
Солзи?
Не се за него.
Не.
Ова не е љубов.
Еднаш ја игнорирав мојата судбина.
Не можам да го направам тоа пак.
Дури ни за тебе.
Жал ми е, малечка.
Не.
Спушти се на 2600, насока 0-3-0.
Се надевам дека си во право.
Или ќе слетаме многу порано отколку што сакаш.
Кога рече дека ќе ја отвориме Ваканда за светот, не го замислував ова.
А што си замислуваше?
Олимпијадата. Можеби дури и Старбаркс.
- Треба ли да се поклониме? - Да. Тој е крал.
Се чини дека секогаш ти се заблагодарувам за нешто.
- Што правиш? - Не го правиме тоа тука.
Колку голем напад очекувате?
Г-не, мислам дека треба очекувате доста голем напад.
На што сме?
Ќе ја имате мојата кралска стража, Граничарите, Дора Милажа. И...
Полустабилен стогодишник.
Како си, Бак?
Не сум лошо, со оглед на крајот на светот.
Структурата е полиморфна.
Да. Секој неврон моравме да го споиме секевенцијално.
Зошто не сте ги репрограмирале синапсите да работат колективно?
Зашто... не се сетивме на тоа.
- Сигурна сум дека сте дале се од себе. - Можеш ли ти да го направиш тоа?
Да, но тука има повеќе од 2 трилиони неврони.
Едно изместување би можело да предизвика каскаден пад на колото.
Ќе потрае, брате.
Колку? -Колку што можете да ми дадете.
Нешто влезе во атмосферата.
Кап, имаме проблем тука.
Боже, го обожавам ова место.
Не славете се уште, уште доаѓаат надвор од куполата.
Предоцна е. Мораме да го уништиме каменот веднаш.
- Вижн, враќај се на масата. - Ние ќе ги задржиме.
Ванда, штом тој камен ќе биде надвор од неговата глава...
- Разнеси го. - Добро.
Евакуирајте го градот. Дигнете ги сите одбрани.
И донесете му на овој човек штит.
Мислам дека не ти се јасни научните работи тука.
Овие прстени се огромни.
Ако сакаш да ги придвижиш, ќе ти треба нешто поголемо за да ги откочиш.
Препушти ми го тоа мене. Тебе?
Другар, во вселената си. Се што имаш е јаже и...
Пали ги моторите!
Повеќе сила, зајко!
Браво, момче.
Тоа е Нидавелир.
Да му се сневиди? Да му се сневиди? Што е тоа?
Механизмот е оштетен. Што?
Со затворен ирис не можам да го загреам металот.
Колку треба да се загрее?
Неколку минути, можеби повеќе. Зошто?
- Ќе го држам отворен. - Тоа е самоубиство.
Како и соочувањето со Танос без таа секира.
- Како оди, Брус? - Мислам дека му ја фатив цаката.
Ова е одлично. Како да сум Хулк без...
Добро сум.
Отчитувам два топлински извора кои излегуваат од шумата.
Благодарам што застанавте со нас.
Секако, брате.
Каде ти е другиот пријател?
За неговиот живот ќе платиш со својот.
Танос ќе го добие тој камен.
- Тоа нема да се случи. - Сега сте во Ваканда.
Танос ќе добие само прашина и крв.
Ние...
Имаме крв за фрлање.
Се предадоа?
Не баш.
Што, по ѓаволите?
Изгледа дека ја налутивме.
Се убиваат.
Гледаш ли какви заби имаат?
Тргни се, Сем. Ќе си ги потпалиш крилата.
Ако овие нешта го обиколат периметарот и дојдат зад нас,
Ќе нема ништо меѓу нив и Вижн.
- Тогаш да ги држиме пред нас. - Како ќе го направиме тоа?
Ќе ја отвориме бариерата.
На мој знак, отворете ја северозападната секција 17.
Барам потврда, кралу. Рековте да ја отвориме бариерата?
- На мој знак. - Ова ќе биде крај за Ваканда.
Тогаш ќе биде наблагородниот крај во историјата.
Ваканда засекогаш!
Сега.
- Уште колку, Сури? - Самошто почнав, брате.
Можеби треба да побрзаш.
Сеотци, дајте ми сила.
Сфаќаш ли, момче, дека ќе те удри полната моќ на ѕвездата?
Ќе те убие.
Само ако умрам.
Да...
Тоа значи да те убие.
Држи така. Држи!
Тор? Речи нешто.
Тор, добро ли си?
- Мислам дека умира. - Му треба секирата.
Каде е рачката?
Дрво, помогни ми да ја најдам рачката!
Премногу се!
Сега сте заебани!
Доведете ми го Танос!
О, да...
Ти изгледаш како Танос.
Претпоставувам Мо е мртов.
Овој ден зеде тежок данок.
Сепак, ја изврши неговата мисија.
Може да го зажалиш тоа.
Те доведе лице во лице со мајсторот на мистичните вештини.
Каде мислиш дека те донесе тебе?
Да погодам, твојот дом?
Беше.
И беше прекрасен.
Титан беше како повеќето планети.
Премногу усти за хранење.
И кога бевме соочени со истребување, понудив решение.
Геноцид?
Но случаен. Без страст. Праведен и за сиромашни и за богати.
Ме нарекоа лудак.
И тоа што го предвидев се оствари.
Честитам, ти си пророк.
- Јас сум преживеан. - Кој сака да убие трилиони.
Со сите шест камења, би можел само да пукнам со прстите...
Сите би престанале да постојат. Тоа го нарекувам...
Милост.
И потоа што?
Конечно ќе одморам.
И ќе го гледам изгрејсонцето над блгодарниот универзум.
Најтешките избори бараат најсилна волја.
Мислам дека ќе откриеш дека нашата волја е еднаква на твојата.
Нашата?
- Мачја кашлица, Квил. - Да, ако целта ти беше да го налутиш.
Не му дозволувај да ја затвори раката.
Магија!
Уште магија!
Магија со удар! Магија со...
Инсекту!
- Види, види... - Требаше да ме убиеш.
Штета е за деловите.
Каде е Гамора?
- Онесвестен е? Не попуштај. - Побрзајте. Многу е силен.
Паркер, помогни.
Дојди, не може уште долго да издржи. Ајде.
Отвори му ги прстите...
Мислев дека потешко ќе те фатиме. Патем, ова е мој план.
Сега не си толку силен?
Каде е Гамора?
- Мојата Гамора... - Не. Глупости.
Каде е?
- Тој страда. - Добро.
Тој... Тој тагува.
За што ова чудовиште има да тагува?
За Гамора.
- Што? - Ја одведе во Вормир.
Се врати со каменот на душата.
Но таа не се врати.
Добро, Квил.
Мораш да изладиш, веднаш. Разбираш?
Немој. Не го напаѓај. Речиси ја извадивме!
Кажи ми дека лаже.
Клошару! Кажи ми дека не го направи тоа.
Морав.
Не, не мораше. Не мораше.
- Не мораше! - Квил, престани!
Еве ја. Се соблекува.
Боже.
Дојдете да си го добиете, вселенски кучиња!
Дојдете, дојдете!
- Колку бараш за пушката? - Не е на продажба.
Добро, колку за раката?
Ќе ја добијам таа рака.
Нова фризура?
Забележав дека си ми ја ископирал брадата.
Патем, овој ми е пријател. Дрво.
Јас сум Грут!
Јас сум Стив Роџерс.
Повлечете се!
Фокусирај го тој оган на левата страна, Сем. Еве.
Зошто таа беше горе сето ова време?
Таа е на теренот. Земи го.
Дечки. Имаме проблем со Вижн.
Некој нека оди кај Вижн!
- Јас ќе одам. - Тргнувам.
Тој ќе умре сам. А и ти.
Таа не е сама.
Е, нема.
Ова нема да биде како во Њујорк. Овој костум веќе го претепа Хулк.
Дечки, на Вижн му треба засилување.
Хулк? Знам дека сакаш да се појавуваш во последен момент.
Овој е тој момент.
Хулк!
Не!
Еби се, голем зелен клошару!
Сам ќе го направам тоа!
Ајде!
Се гледаме.
Хулк, имаме многу за решавање.
Мислев дека си страшен, машино.
Но умираш како секој човек.
Бегај оттука!
Оди!
Тоа беше ужасно.
Зар не ти реков да си одиш?
Ние не тргуваме со животи, Кап.
Те држам. И тебе.
Жал ми е што не можам да се сетам на вашите имиња.
Полн си со трикови, волшебнику.
Но ниеднаш не го употреби твоето најсилно оружје.
Лажен.
Фрли уште една месечина кон мене, и ќе ги изгубам живците.
- Старк. - Ме познаваш?
Те познавам.
Не си единствениот проколнат со знаење.
Мојата единствена клетва си ти.
Ајде!
Сето тоа за капка крв.
Ја имаш мојата почит, Старк.
Кога ќе завршам, половина од човештвото се уште ќе бидат живи.
Се надевам дека ќе те памтат.
Чекај.
Поштеди му го животот.
И ќе ти го предадам каменот.
Без трикови.
Немој!
Уште еден останува.
Каде е?
Изгубивме ли?
Зошто го направи тоа?
Сега сме во финалето.
Добро ли си?
Што? Што е?
Тој е тука.
Сите, кај мојата позиција. Имаме новодојден.
Што, по ѓаволите?
Кап. Тоа е тој.
Очите горе. Фокусирајте се.
Ванда.
- Време е. - Не.
Тие не можат да го запрат. Но ние можеме. Гледај ме.
Имаш моќ да го уништиш каменот. Немој. Мораш, те молам.
Ни истече времето.
- Не можам. - Можеш.
Можеш.
Ако го земе каменот, половина универзум ќе умре.
Не е фер.
Не би требало да бидеш ти, но така е.
Во ред е.
Никогаш не би можела да ме повредиш.
Те чувствувам само тебе.
Во ред е.
Те сакам.
Разбирам, дете мое.
Подобро од кој било.
Никогаш не би можел.
Денес изгубив повеќе отколку што можеш да знаеш.
Но сега не е време за тагување.
Сега...
Воопшто не е време.
Не!
Ти реков дека...
ќе умреш поради тоа.
Требаше...
Требаше да гаѓаш во главата.
Не!
Ќерко?
Успеа ли?
Да.
Колку те чинеше?
Се.
Што направи?
Каде отиде?
Тор?
- Каде отиде? - Стив?
Стани, генералке.
Ова не е место за умирање.
Кралу?
Јас ум Грут.
Не. Не. Не.
Грут, не.
Сем?
Сем, каде си?
Нешто се случува.
Квил?
- Мирно, Квил. - Човече...
Тони.
Немаше друг начин.
Г. Старк.
Не се чувствувам добро.
Добро си. Не знам што се случува. Не разбирам.
Не сакам да си одам. Ве молам.
Ве молам, не сакам да си одам.
Жал ми е.
Тој успеа.
Што е ова?
Што се случува, по ѓаволите?
Боже...
има још [www.марио.мк] има још (10 мин)
има још [www.марио.мк] има још (8 мин)
има још [www.марио.мк] има још (6 мин)
има још [www.марио.мк] има још (4 мин)
има још [www.марио.мк] има још (2 мин)
има још [www.марио.мк] има још (1 мин)
има још [www.марио.мк] има још (30 сек)
- Се уште нема трага од Старк? - Се уште не.
Го следиме секој сателит на двете хемисфери. Се уште ништо.
Што е?
Повеќе натрапници. Над Ваканда.
Исти енергетски траги како во Њујорк? 10 пати поголеми.
Кажи му на Клејн дека ќе се најдеме... Ник!
Добро ли си?
Нема никој.
Јави се во централта. Црвен аларм.
Ник...
Хил!
О, не...
Да ти еб...
Се праќа...
'www.mario.mk'