- Kotboy! - Sowella!
- Gekson! - Ruszajmy!
- Nie tchórzymy. - I co robimy?
PIDŻAMERSI
Supwewielki Gekson
Odezwij się. Tu Connor. Odbiór.
Gdzie moja krótkofalówka?
Mam! Ale ohyda!
Greg, odezwij się.
Jest. Dzięki, Lionel. Hej, Connor.
To znaczy, przyjąłem. Odbiór.
Hej,Greg. Co robisz?
Sprzątam pokój. Mam straszny bałagan.
Mama nie puści mnie na paradę, jeśli nie posprzątam.
Parada będzie super! Czekasz na jaszczurzą platformę?
Tak. To moja ulubiona.
Więc lepiej sprzątaj. My idziemy do bazy.
To gdyby ktoś chciał zepsuć paradę.
Idziecie do bazy beze mnie? Nie ma mowy!
Co ze sprzątaniem?
Spokojnie. Posprzątam później.
Poza tym chcę wziąć kamerę.
Pewnie jest w bazie. Tu jej nie widzę.
Dobrze. Pidżamersi, świat ratujmy.
Nową zagadkę rozszyfrujmy!
Nadeszła noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidża... bałagan?
Tu jest tak brudno, jak w twoim pokoju.
- Miałeś posprzątać. - Chciałem to zrobić... później.
Tu leżą niuchodmuch Romea i zmniejszacz.
- Miałeś je odłożyć w bezpieczne miejsce. - Wiem, ale...
My dopilnujemy, by parada się odbyła, a ty posprzątaj.
I nie baw się gadżetami Romea.
Dobrze.
To nie będzie zabawa, jeśli pomoże mi zmniejszacz.
Jestem Romeo, a gdy posprzątam, to przejmę władzę nad światem.
Ciekawe od czego jest ten guzik.
Na żarłoczne żaby. Teraz to super zwiększacz.
Świetnie!
Cześć!
Gekson, kto ci to zrobił?
Chyba ja sam trafiłem się zmniejszaczem Romea,
ale odwróconym. I jestem duży.
Spokojnie. Zaraz ci pomożemy.
Nie trzeba. Fajnie być wielkim Geksonem.
Powstrzymam każdego, kto zechce zepsuć paradę. Jestem wielki!
Jakieś kłopoty na terenie parady. To Luna.
Do kotauta.
Jeden mały krok Geksona, to superwielki krok Gekozaura.
Parada będzie moja, ćmy.
Ukradniemy te platformy i ja zostanę królową.
Proszę o brawa na moją cześć.
Na pędzące piórka. Co to?
Migiem traficie na miejsce.
Co?
Niezłe wejście, Pidżaśledzie. A to co?
Jestem Gekozaur i nie pozwolę, żebyś coś ukradła.
A na pewno nie jaszczurzą platformę.
Nie ma mowy.
Gdy je zdobędę, przejadę główną ulicą i wszystkich obudzę.
Brać go, ćmy!
W dzisiejszych czasach trudno o pomoc. Lunodesko!
Ćmy, bierzcie platformy i za mną!
Już, podnieście je. Za mało się staracie.
Nie możemy jej na to pozwolić.
- Spokojnie, mam już plan. - Chwila.
Ja też i to całkiem wielki.
Co ty wyprawiasz?
Powiększę ten kosz,
żeby przerobić go na pułapkę dla Luny i jej ciem.
O nie.
O tak!
- Szybko. Zmniejsz ją. - Później to naprawię.
Teraz muszę powiększyć ten kosz.
Uwaga!
Wielki Pidżamers zrobił wielki błąd.
Po co mi lunodeska, skoro mam superwielką ćmę?
Superzwiększacz jest mój.
Przejmę teraz platformy. Potrzebuję tylko więcej giga ciem.
I jeszcze jedno.
To na razie. Przytnij bazie.
Znowu jesteś malutką jaszczurką.
Co teraz?
- Musimy znowu mnie powiększyć. - Nie, Gekson.
Najpierw zajmiemy się wielkimi ćmami.
- Dobrze. - Sowello, spraw, by ćmy cię goniły.
My odbierzemy zwiększacz.
Wtedy zwabisz je do Geksona, a on je zmniejszy.
Dobrze, wielkie ćmy. Super.
Hej, ćmy. Nie złapiecie mnie!
Co? Wracajcie tu!
Kocia superprędkość.
Ja to wezmę. Dzięki.
Pamiętaj. Sowella zwabi ćmy, a ty je zmniejszysz.
- Jasne, Kotboy. - Lepiej sprawdzę co z Luną.
Hej. Już wiem, jak mogę ulepszyć plan Kotboya.
Tylko nie to.
Na żwawe żmije.
Gekson!
- Jesteś cały, Gekson? - Tak.
Chyba wygrałam, Pidżaśledzie. Cała parada należy tylko do mnie!
Trzeba zmniejszyć te ćmy. To jedyna szansa.
- Ale znowu straciłem zmniejszacz. - Tam jest!
- I co my teraz zrobimy? - To wszystko moja wina.
Przepraszam, że nie sprzątnąłem bałaganu.
Chwila! Czas być bohaterem!
Ostrożnie, Gekson. Nie możesz go spłoszyć.
Ale ja właśnie mam taki plan. Chodź, ptaszku.
Świetnie!
Musimy teraz dogonić Lunę. Super, Gekson!
Tu też powinienem sprzątnąć. Super gekosiła.
Myślisz, że to taka zabawa? Grzeczny ptaszek.
Kotboy i Sowella mnie potrzebują, a ty podsunąłeś mi pomysł.
Kotboy!
Sowie skrzydła.
O nie!
Tak! Zmniejszyliśmy ćmy.
Wszystkich platform nie wezmę, ale zabiorę twoją ulubioną.
Lunodeska.
Nie uciekniesz nam, Luno.
Puszki mają mnie powstrzymać?
Chyba mózg ci się pomniejszył.
Odejdź ode mnie, ty wielki indyku.
Super gekosiła.
Świetnie, Gekson, ale jak teraz zmniejszymy tamtego ptaka?
Koniec z tym zwiększaczem.
Czas odłożyć go do siedziby i posprzątać ten bałagan.
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować.
- Wygląda wspaniale. - Zajęło mi to wieki.
Wszystko jest na miejscu. Mogę iść na paradę.
Schylcie się.
Lionel znalazł kamerę.
Pokaz lotniczy Sowelli
Nie mogę się doczekać pokazu lotniczego.
Będzie balon i mnóstwo starych samolotów,
które mkną w powietrzu jak ja.
- Gdzie są samoloty? - Nie mam pojęcia.
Wczoraj były gotowe do lotu, a teraz zniknęły.
Musimy odwołać pokaz. Przykro mi.
- To okropne! - Kto ukradł tyle samolotów?
Patrzcie na to. Mnóstwo małych śladów stóp.
- To pewnie ninjaludki. - Nocny Ninja popełnił błąd.
Nikt nie będzie latał lepiej ode mnie.
Pidżamersi, świat ratujmy. Nową zagadkę rozszyfrujmy.
Nadeszła noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
Do sowolotu.
Na żwawe żmije. Co to było?
Sowie oczy.
To Nocny Ninja.
Te samoloty mają wziąć udział w pokazie lotniczym.
Po co, skoro nikt nie umie nimi latać tak jak ja?
Spróbujcie mnie złapać.
Spokojnie. Pokonam ich z zamkniętymi oczami.
Turbo sowolot.
Oślepię ich i zmuszę do lądowania.
Ostrożnie. Nocny Ninja zawsze ma coś jeszcze w zanadrzu.
Nie ma szans z tak świetną pilotką jak ja.
Manewr lotniczy 77. Już.
Ale...
- Ale jak? - Wypuścić sklejaczo-łapaczki.
- Nie! - Sowello!
- Co jest? - Nie wiem.
Nie mogę sterować.
Zabierzmy pierzastą i jej kolegów na wycieczkę z turbulencjami.
Na żarłoczne żaby, dość.
Co ty tam mruczysz, zieloniasty? Mówiłeś „puść”?
Wedle życzenia. Wciagnąć sklejaczo-łapacze.
Kolejna maszyna pokonana.
Jeszcze kilka i zostanę jedynym, najlepszym pilotem na niebie.
O wiele lepszym niż ty, pierzasta.
Dlaczego powiedział, że będzie jedyny na niebie?
Może chce ukraść balon z pokazu lotniczego
i wszystko inne, co lata w mieście.
- Sowello, łap go. - Ale sowolot jest zepsuty.
I bez niego umiesz wspaniale latać.
- Nie umiem. - Jak to?
On jest zbyt dobry.
- Nie latam aż tak dobrze. - Co? Ty latasz wspaniale!
To nie twoja wina, że Ninja zniszczył ci sowolot.
Tak. Możemy ci pomóc. Zabierzmy sowolot do bazy.
Później pójdziemy do muzeum.
Łatwizna. Dobrze, że przypomniałem sobie o tym zabytku z muzeum.
Fajny, co?
Świetnie ci idzie. Dogonisz Ninja.
Ale to ty jesteś ekspertką. Będziesz dowodzić.
Dowodzić? Ale...
To Nocny Ninja. Chce złapać i wynieść balon.
Sowello, jak mam ich powstrzymać?
- Cóż... - Powiedz, co mam robić.
On nie może zabrać latających maszyn.
- Ja... - Dobrze, spokojnie. Spróbujemy.
- Dalej, Pidżamersi. - Co?
- Stój! - Ale nie wiem jak!
O nie!
Rozbawiliście mnie, ale nie mogę zostać. Muszę już lecieć.
Co się stało, Sowello? Potrzebowaliśmy cię.
Przepraszam, ale oni są za dobrzy. Widzieliście, jakie zrobili beczki?
- Ty jesteś lepsza. - My wcale nie umiemy. Musisz nam pomóc.
Dasz radę, Sowello!
Dobrze.
Sowie oczy.
Zabierają z muzeum model rakiety.
Nie uda im się. Jaki mamy plan?
- Może moglibyśmy... - Co takiego?
Cóż... Nie, to nie zadziała.
Wymyślimy coś po drodze. Kotboy leci na ratunek.
Kotboy, zrób coś!
O nie.
- Do góry! Do góry! - Próbuję!
- Gdzie oni są? - Tam.
Zgubiliśmy go.
On jest świetny. Robi obroty, nurkuje i umie wszystko.
- Nie dam rady. - Chwila.
- Dokąd lecisz? - Do bazy.
- Tylko wam przeszkadzam. - Potrzebujemy cię.
Jesteś najlepszą pilotką. Wierzymy w ciebie.
- Cieszę się, że chociaż wy. - Tylko ty nas nauczysz.
Jeśli nie, to Nocny Ninja ukradnie wszystko, co lata.
Tęskniliście, Pidżaśledzie? Czas ukraść kolejną maszynę.
Sowello, oni lecą prosto na nas.
Może powinniśmy schować się za bazą i zaatakować z zaskoczenia?
Dobrze. Lećcie za mną.
Są coraz bliżej.
O nie. Wracajcie.
Zepsuty sowolot musi być w siedzibie.
Póki się tak kręcą jak szaleni,
możemy zniszczyć ich bazę i sowolot raz na zawsze.
Kotboy, w lewo!
Nie, w prawo!
Zawróć!
Super sowi wiatr!
Gekson!
Uratujmy Kotboya.
- Sowello, to był genialny pokaz. - Dzięki.
Latasz świetnie. A teraz powstrzymajmy Nocnego Ninja.
- Tylko ty potrafisz latać. - Udowodniłaś to.
Macie rację. Może i mnie przegonił,
ale pokażę mu, na czym polega latanie. Czas być bohaterem!
Tak!
Myśl, Sowello. Przykleili się do bazy, czyli...
- Mocniej. - Kotboy, leć za mną!
Dziób w górę. Cała naprzód.
Gotowi? Ciągnąć! No w końcu.
Chcecie popatrzeć, jak baza upada?
Nie pozwolę na to.
Kotboy, nerwy na wodzy. Leć wolno za mną.
Na hasło „w dół”, mocno pchnij dźwignię.
W dół!
Na nich!
Między nimi.
Korkociąg. W prawo!
Łapać ich, ninjaludki.
Musimy złapać samoloty. Gekson, potrzebujemy supersiły.
Kotboy, leć za mną. Trzymaj się blisko. Spokojnie.
Super gekosiła.
- Lądujemy, kapitanie Kotboy? - Tak, kapitanie Sowello.
Jeszcze wam pokażę, Pidżamersi. Przekonacie się.
Ściągnijcie mnie stąd, ninjaludki.
To było świetne, Sowello.
- Naprawdę jesteś najlepszą pilotką. - Chyba tak.
Patrzcie. To wszystkie latające maszyny.
Mamy sporo czasu, by odnieść je na miejsce.
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować!
To było niesamowite.
Nie było źle, ale ja najpierw zrobiłabym pętlę,
a później super korkociąg i podskok. Właśnie tak!
Napisy: Agata Sęk