- Kotboy! - Sowella!
- Gekson! - Ruszajmy!
Nocami nie śpią, żeby ratować świat.
- Nie tchórzymy. - I co robimy?
PIDŻAMERSI
A teraz przetestuję mój super powielacz.
Romeo i powielacz?
Użyję gekokamuflażu, i po cichu mu go odbiorę.
Rzucisz go do mnie, a ja Kotboyowi.
Mam lepszy pomysł. Od razu go wezmę.
Superprędkość.
Co?
- Kotboy! - Podoba ci się, koteczku?
Postaw go, Robocie. Super gekosiła.
Robot to mały pikuś. Patrzcie teraz!
Zróbmy to razem. Podrzucę tam Geksona, a potem...
Czekaj! A może koci superskok?
Super gekokamuflaż.
Oddawaj to. Chwila. Co ty wyprawiasz?
- Przestań! - Super gekosiła.
Nie!
Jeszcze mnie popamiętacie, Pidżamersi.
Zamknijmy tę maszynę w siedzibie.
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować.
Nie tak łatwo pozbyć się powielacza. Prawda, mój drogi Robocie?
- I tak Pidżamersi uratowali świat. - Znowu mało brakowało.
- Ktoś ciągle robił, co chciał. - Wybaczcie.
Chciałem, żebyśmy wygrali. I udało się, tak? W co zagramy?
W koszykówkę? Siatkówkę? A w sumie, zagrajmy w nogę!
Patrzcie na to!
Romeo znów ćwiczy powielanie. Tylko jak? Powielacz jest w bazie.
- Sprawdźmy to. - Pidżamersi, świat ratujmy.
Nową zagadkę rozszyfrujmy.
Nadeszła noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
Koci słuch.
Słyszę Romea.
- Skąd go masz? Przecież jest w bazie. - To dlatego ja jestem geniuszem.
Gdy wynalazłem powielacz, skopiowałem go, żeby mieć zapasowy.
- Oto on! - Romeo skopiował powielacz.
Skopiowane roboty? Na żwawe żmije. Musimy odebrać mu tę maszynę.
Mam pomysł. Podlecę tam, chwycę powielacz,
podam go tobie, Kotboy, a ty Geksonowi.
Odłączę to świecące coś. Z super gekosiłą się uda.
- Koci ryk niszczy elektronikę. - Stój.
Czas na więcej robotów. Będę miał już cztery.
Koci ryk.
Dzięki za pomoc w budowaniu mojej armii.
- Armii robotów? - Tak.
W końcu cały świat będzie robił to, co rozkażę.
A jeśli my nie?
To roboty was podniosą i będą trzymać, aż się zgodzicie.
Jeśli tak, to ludzie zaczną słuchać Romea.
- Wykonajmy nasz plan. - Kocie kłębki!
Dobra. Wykonajmy plan we dwójkę.
Gdzie się podział ten powielacz? Super sowie oczy.
Widzę.
Nie! Oddawaj go, ptasi móżdżku.
Przycisk od kłębków się zaciął.
- OK. Nic mi nie jest. - Mnie też nie.
- Na kocie wąsiska. - Kotboy, ty się skopiowałeś.
- Wiem. - Ja też.
- Czemu on jest inny? - Może to ze względu na nasze moce.
- To roboty. Tam! - Odzyskajcie moją maszynę. Już!
Ma kopiować was, a nie Pidżamersów.
- Rzuć mi ją. Wyjmę tamtą część. - Nie mogę. Za dużo robotów.
Ale gdyby nas było więcej, to...
- O tak! Tak! - Na śliskie śledzie!
Jest was czterech?
Dalej, Kotboye. Mam plan, a wy mi pomożecie.
Odtoczymy stąd te roboty.
- Nie! - Super!
- Na razie, roboty. - Hola, hola.
Twoje kopie mają chyba własny plan.
Co robicie? Odtoczcie te roboty!
Mam lepszy pomysł. Tak nim zakręcę, że zdębieje.
Ja go tak zakręcę w mieście, że się zgubi.
Mój będzie biegł za mną ile sił. To świetne ćwiczenie.
Uwaga!
Roboty, podnieście Pidżaszkodniki do góry.
Musimy odzyskać powielacz. Wykonamy w końcu nasz plan?
Dajcie mi ostatnią szansę. Mam inny pomysł. Z nimi mi się uda.
- Użyjemy belek, by usidlić Romea. - A jak odzyskamy maszynę?
Później to wyjaśnię.
Nie!
To znowu wy!
Roboty!
Zbudujmy lepiej pułapkę na roboty. Zrobię super katapultę na roboty.
Rozpędzę taką kłodę i na pewno przewrócę roboty.
- Kłody są potrzebne. - Ja je wezmę.
Stać. Wykonajmy mój plan!
- Mój plan. - Nie, mój.
Katapulta wam się spodoba.
- To okropne. Co w nich wstąpiło? - Robią co chcą, jak ty.
Ja to naprawię. Odzyskam powielacz. Spokojnie.
Kotboy ma plan i chwyta maszynę.
Z drogi!
Roboty, łapcie te Pidżaśledzie.
Zepsułeś mój plan.
- Hej. - Raczej ty mój.
Uwaga!
Ale to ciężkie!
Jedna kopia Kotboya, mistrzu.
To kotostrofa!
- Mogłeś nas posłuchać. - Jesteśmy drużyną.
Przepraszam, zapomniałem. Moje kopie też.
Wybaczcie.
Czas być bohaterem. Kocia superprędkość.
Jeśli uwolnimy moje kopie, pokonamy roboty.
- Jakieś pomysły, drużyno? - Ja coś mam.
To Pidżamersi. Schowali się za wami wśród drzew.
Wypuśćcie te kopie i idźcie tam.
Stójcie, puszkogłowi. To pułapka!
A teraz wykorzystajmy wasze pomysły.
Halo!
A teraz reszta. Zajmijmy pozycje.
Tutaj, roboty.
Co wy knujecie, Pidżaśledzie?
- Roboty nie cierpią wody. - Został ostatni. Superprędkość.
Łap tego kota, robocie.
Nie!
Złaź ze mnie.
Udało się. Teraz super gekosiła.
Jeśli to wyjmę, wy znikniecie.
- Wcale nie. - Znów będziemy jednym Kotboyem.
- To się nazywa zespół. - Już.
Super gekosiła.
- Tak! - Brawo!
Jeszcze was dorwę.
Pozbyliście się robotów, ale ze mną wam się nie uda.
Schowajmy powielacz.
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować.
Wszystko wróciło do normy.
- Ty też, Connor. - O tak!
- W co dziś zagramy? - W koszykówkę?
W nogę. Uwielbiam to. Zagrajmy!
Może tym razem wy zdecydujcie?
Super gekozmysł Geksona
Zasady gry w "przejmij flagę" są proste.
Są dwie drużyny i każda ma bazę i flagę.
Wygrywa ten zespół, który zdobędzie flagę przeciwnika.
- Pytania? - Tak.
Jakim cudem ty tak ładnie rysujesz, a ja tak bazgrzę?
Nie każdy potrafi rysować, ale może mieć inny talent. Patrz.
Ja też spróbuję.
Nie potrafię nic fajnego.
Robisz za to rzeczy, których my nie umiemy.
Na pewno pokonasz nas w tej grze.
Może mi się uda. Chodźmy zagrać do parku.
Dlaczego na siedzibie jest flaga Nocnego Ninja?
Zabawa musi poczekać.
Pidżamersi, świat ratujmy.
Nową zagadkę rozszyfrujmy!
Nadeszła noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
- Sprawdźmy, co ten Nocny Ninja knuje. - Do gekośmigu!
Koci słuch!
- Słyszę śmiech ninjaludków. - Sowie oczy.
Masz rację, Kotboy. Widzę ich. Stoją na naszej szkole.
Nasze moce wspaniale współpracują.
Wasze moce są super, ale może ja też coś takiego umiem?
Mam... super gekozmysł.
Pierwsze słyszę. Co to takiego?
To zmysł wyczuwający zagrożenie.
Jest jak łaskotanie na czubku ogona.
Umiesz nim wyczuć, czy Nocny Ninja jest w pobliżu?
Jasne. Od początku wiedziałem, że on jest w szkole.
Mój gekozmysł na pewno pomoże nam go złapać.
Hej, Nocny Ninja! Co to ma być za flaga?
To już nie jest wasza baza, tylko moja siedziba.
Udowodnię światu, że to ja jestem mistrzem tej gry.
- A kto z tobą zagra? - Wy, Pidżamersi.
W przeciwnym razie przejmę waszą szkołę
i nocą zamienię ją w nocną Szkołę Nocnego Ninja.
- A co jeśli my wygramy? - To niemożliwe.
Ale jeśli tak, dam szkole spokój.
Jeśli przegracie, szkoła i wasza siedziba będą moje.
- Nigdy. - W życiu.
OK. Kto pierwszy wróci z flagą przeciwnika do bazy, ten wygra.
Dzięki gekozmysłowi na pewno wygramy. Pójdzie nam jak po maśle.
Jesteś pewien tego gekozmysłu? Masz mnóstwo innych supermocy.
Ale one nie przydają się w tej grze. Gekozmysł jest doskonały.
Gotowi do gry o flagę, Pidżamersi? W takim razie zaczynamy.
Ktoś z nas musi zostać i pilnować flagi.
Ty i twój sowi wzrok się sprawdzicie. Kto idzie do szkoły?
Ty. Twój koci słuch wytropi Nocnego Ninja.
Dzięki naszym wspaniałym mocom nie uda mu się prześlizgnąć.
A super gekozmysł? Podpowie mi, gdzie jest Nocny Ninja.
On jest w szkole i planuje, jak odebrać naszą flagę.
Czyli nie pilnuje własnej. Moglibyśmy ją zdobyć.
Mówiłeś, że gekozmysł wyczuwa zagrożenie.
Czy jest blisko, czy daleko... Czuję wszystko.
- No dobrze. - Szybko. Zabierzmy mu flagę.
Ty lepiej zostań tu i broń naszej flagi.
Musimy minąć patrol ninjaludków.
Nie ma tu Nocnego Ninja. Miałem rajcę. Jest w środku.
Czas zabrać jego flagę. Super gekochwyt.
- Co? Nie! - Szukałeś mnie, zieloniasty?
Kocia superprędkość.
Twój zmysł chyba się mylił.
Że co? Nie rozśmieszaj mnie.
Nie mylił się. Nocny Ninja był przecież blisko.
- Tylko że nie w środku. - Wy dwaj, za mną.
Musimy przechwycić flagę. A reszta broni naszej.
Poszedł po naszą flagę. Musimy pomóc Sowelli.
Został nam tylko ptasi móżdżek.
Co takiego? Zieloniasty idzie do lasu?
Sprawmy, żeby myślał, że super zmysł go nie myli.
Po co jedziemy do lasu? Ninja będzie w bazie.
Mój gekozmysł mówi, że on tu jest. O, właśnie w tym miejscu.
- Mam cię. - Wybacz, Gekson, ale tu nikogo nie ma.
Może wcale nie masz tego super zmysłu.
Kocia superprędkość.
- Co się tu dzieje? - Przecież mówiłem.
Przyklejacze to dowód.
Super gekozmysł mówi, że Nocny Ninja poszedł tam.
Chodźmy.
Wydaje mu się, że zmyślona moc zapewni mu zwycięstwo.
Chyba się zdziwi.
Mój super gekozmysł się nie myli. Ninja na pewno tędy szedł.
Utknęliśmy i nie ruszymy póki nie odkleimy gekośmigu.
To zajmie wieki. Chodź za mną.
Super zmysł mówi, że Nocny Ninja zaatakuje siedzibę od tyłu.
Od strony jeziora? Twój zmysł już dwa raz się mylił.
Nie możemy ryzykować.
Więc pójdę sam i udowodnię, że mam rację.
Czekaj. Musimy pomóc Sowelli. Inaczej Ninja przejmie flagę.
Rozdzieliliśmy się.
- A jeśli Ninja go dorwie? Znajdźmy go. - Kto obroni naszą bazę?
Pokażę Kotboyowi i Sowelli, że mam super gekozmysł.
Na żarłoczne żaby, utknąłem. O nie.
To przecież przyklejacze. To sprawka Nocnego Ninja.
To oznacza, że mój gekozmysł naprawdę działa. Jest prawdziwy!
No błagam. Wcale mnie nie wyczułeś, tylko ja cię obserwowałem.
Cały czas się myliłem? Dotarłem tu, bo zastawiłeś pułapkę?
Tak, a gdy przyjaciele wyjdą cię poszukać,
ja przejmę waszą flagę.
Widzę go. Potrzebuje pomocy! Lecę, Gekson!
Przepraszam, że musicie mi pomóc. Nikt nie pilnuje bazy i Ninja wygra.
- Wcale nie mam super gekozmysłu. - Za to masz inne supermoce.
Masz gekokamuflaż i supergekochwyt i one są wspaniałe, tak jak ty.
Macie rację. Dziękuję, kochani.
Na śliskie śledzie. To super koci alarm w bazie.
Ma flagę, ale to nie koniec. Musi z nią wrócić do siebie.
Gekośmig utknął, ale możemy wyprzedzić Ninja innym pojazdem.
Zatrzymam go i to nie zmyślonym zmysłem, ale prawdziwą supermocą.
Czas być bohaterem!
Gdy zatknę tę flagę,
to cała ta szkoła i siedziba Pidżamersów będą moje.
Za późno, Pidżamersi. Chodźcie, ninjaludki.
Zwycięstwo jest moje.
On jest za szybki, Kotboy. Nie przeszkodzimy mu w zwycięstwie.
Szkoda, że nie ma tu zieloniastego,
żeby mógł ukłonić się wielkiemu zwycięzcy.
Ale zrobią to za to ninjaludki. Co się tu dzieje? Gdzie moja flaga?
Nie spodziewałeś się mnie tutaj?
To przecież niemożliwe. Uwięziłem cię.
Przyjaciele mnie uwolnili i zrzucili tu na dach.
Wtedy ja wziąłem te dwie flagi. Poszło mi jak po maśle.
A teraz wybacz, ale musimy zatknąć flagi na bazie i wygrać.
- Pidżamersi zwyciężyli! - To przez was, ninjaludki.
Nie zasługujecie na własną nocną szkołę. Źli uczniowie.
Udało ci się. Pidżamersi, spokój zachowaliśmy.
I pod osłoną nocy szkołę uratowaliśmy.
Nic nie widzę. Słyszysz coś?
Nie. Bez naszych supermocy nie jest tak łatwo.
Może i nie mam super gekozmysłu, ale wyczuwam wygraną.
Dotarłem do bazy. Greg zwyciężył!
Wiedziałam, że wygrasz.
- Udowodniłeś to dwa razy. - Dzięki, kochani.
Za to wy jesteście moimi najlepszymi przyjaciółmi.
Napisy: Agata Sęk