- Kotboy! - Sowella!
- Gekson! - Ruszajmy!
- Nie tchórzymy. - I co robimy?
PIDŻAMERSI
Sowella i walczące siedziby
Greg? Connor? Słyszcie mnie? Odbiór.
- Głośno i wyraźnie. - Ja też. Odbiór.
- Pójdziemy rano na rower? - Jasne. Cieszę się.
Ja nawet bardziej. Wczoraj dostałem na urodziny nowy rower.
- To świetnie. - Też bym chciała dostać nowy.
Co to było? To szkolny autobus, ale prowadzi go ninjaludek.
- Jedzie za nim więcej autobusów. - Widzę.
Sprawdźmy, co jest grane. Pidżamersi, świat ratujmy.
Nową zagadkę rozszyfrujmy!
Nadeszła noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
- Sprawdźmy, dokąd jadą te autobusy. - Ja chyba wiem, gdzie one są.
Patrzcie.
To Nocny Ninja!
Są w parku obok naszej siedziby. Tylko co on z nimi robi?
Dowiemy się, gdy tam pójdziemy.
Ta wieża jest ogromna.
Pidżamersi, to piękna noc, żeby zaparkować sobie w parku.
Co ty robisz z tymi autobusami? Odstaw je na miejsce.
Chyba żartujesz. Spójrzcie na moją fortecę furii.
To najlepsza siedziba świata.
Wybacz, ale to nasza jest najlepsza. Oddaj te autobusy,
- żeby dzieci miały czym jeździć. - Zmuś mnie.
Polecę do góry i się temu przyjrzę. Sowie skrzydła!
Ninjaludki, przygotujcie ptaszynce super głośne przywitanie.
- Za głośno! - Sowello!
- Super gekosiła. - Superprędkość.
Dzięki, Kotboy.
Dosyć, Nocny Ninjo. Pokonamy cię.
Przepraszam, mówiłeś coś? Moja forteca jest głośna i nie usłyszałem.
Ten klakson to niezła obrona. Powinniśmy zrobić taki u nas.
Po co nam hałas?
Mamy już dużo obronnych gadżetów.
Użyjmy do walki naszych pojazdów.
Tak, ale broń dźwiękowa też by go powstrzymała.
To że on to ma nie znaczy, że my też musimy.
Do kotauta!
Kiedy w końcu przyznacie, że moja forteca jest wspaniała?
No dalej, czekam.
Zapomnij! Odbierzemy ci te autobusy.
Uwolnię je zaraz dzięki uderzeniom ogona gekośmigu.
A ja dopilnuję, by się nie uszkodziły.
To chyba deszczyk przyklejaczy.
Przyklejacze!
Posłuchaj sobie tego, Nocny Ninjo. Oto koci ryk.
A teraz atak ogona.
Moja forteca jest ninja-wytrzymała.
Musicie się mocniej postarać.
Wybacz. Nie wiedziałam, że ryk tak tobą zakręci.
Brzmiał raczej jak kocia pomyłka.
Chyba czas na mnie. Gekośmigowy kamuflaż.
Gdzie zniknął zieloniasty?
A wy czemu nie jesteście w autobusach? Wracajcie i go powstrzymajcie.
Na żwawe żmije. Utknąłem.
Znalazłeś się. Ninjaludki, dajcie mu popalić.
To chyba mój przystanek.
Super gekokamuflaż.
Niemożliwe. Mają przyklejaczowe katapulty?
- Musimy takie mieć. - Wcale nie.
- Mamy wystarczającą obronę. - Lepiej by było, gdybyś nam pomogła.
- Ale mogę też... - Witajcie, Pidżanudziarze.
Przyznajcie, że moja baza jest najlepsza. A teraz zniszczę waszą.
Nie, bo mamy wyrzutnię kocich kłębków.
A masz.
Pudło! Żadna z ciebie sowa, tylko nietoperz.
Niech tylko lepiej wyceluję.
Przecież jesteśmy w jednej drużynie.
Tu jesteś, Gekson. Zapraszam cię na małą przejażdżkę.
Trzymaj się!
Na pędzące piórka. Jego baza może się obracać?
Mam nadzieję, że bitwa wam się nie znudziła.
Dopiero teraz wam pokażę!
Ninjaludki, atak opon!
- Wypełnia fosę oponami, ale po co? - Buduje most.
Wjedzie tu fortecą i zniszczy naszą bazę.
Powstrzymajmy go.
Zakręćmy naszą bazą, tak jak on kręci swoją.
Super! Czekaj, Sowello. To niepotrzebne.
Już mamy mnóstwo obronnych gadżetów. Skorzystajmy z nich.
- Jak tylko uda mi się zakręcić bazą. - Mam plan.
Zajmę się Ninją. Ty pozbądź się opon.
- Spróbuj tego. - Sowi promień!
Co?
Żegnaj, oponowy moście.
- A teraz się zakręcimy. - Zaczekaj. Co?
Ojej, rzuciłem przyklejacz? Jeszcze raz.
Koniec zabawy, Pidżamersi.
Niedługo zostanie tylko jedna forteca. Ta najlepsza.
Moja!
O nie. Przejedzie przez oponowy most.
To przeze mnie.
Jego forteca ma fajne gadżety i też chciałam takie mieć.
Mieliście rację. Nie potrzebujemy tego, co mają inni.
Już dobrze.
Na pewno mamy już coś, czym go pokonamy.
- I odzyskamy szkolne autobusy. - Jest coś takiego.
A nawet kilka rzeczy.
- Czas być bohaterem! - Tak!
- Kto ma lepszą bazę? - Ty, Nocny Ninjo.
My już nie mamy swojej. Została zniszczona.
Wielki kłębek? Co oni robią? Chcą mnie przepędzić?
- Niezły strzał. - Dzięki, Gekson.
Sowello, na pewno wystarczy uderzyć w trzy autobusy na samym dole?
Tak, bo gdy je poruszymy, cała konstrukcja się poluzuje.
Podoba ci się, Nocny Ninjo? Mamy jeszcze kilka.
- Niemożliwe! - Teraz ja.
Atak sowich szponów.
Moja forteca jest najlepsza!
Super gekosiła.
Mam cię.
- Super. - Tak.
Teraz to już była. Była!
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować!
- Cześć, Amaya. - Greg, masz super nowy rower.
Dzięki. Jest wspaniały, co? To znaczy... Przepraszam.
Nie chciałem zrobić ci przykrości.
- Może poróbmy coś innego. - Nie, przejedźmy się.
Rower Grega jest wspaniały, ale ja uwielbiam swój. Też jest super.
No i jest szybki. Nie złapiecie mnie.
Gekson i zamieszanie w muzeum
Dzień dobry.
Budujemy model rakiety?
Mój model będzie wystrzałowy.
Zamontuję lasery i dopalacze.
- Będzie ogromna. - Weźcie sobie przybory.
Pomaluję ją na zielono. Koniecznie.
Chodź, Greg.
Nie ma już rolek po papierze. Jak ja teraz zbuduję rakietę?
- Może użyj czegoś innego. - Nic innego się nie nadaje.
- Muszę mieć rolkę. - Nie łam się.
Zawsze jest jakiś sposób.
Może zainspiruje cię wycieczka do muzeum. Mają tam nawet rakiety.
- Naprawdę? Super. - Wycieczka została odwołana.
- O nie. Czemu? - Stało się coś dziwnego.
Wszędzie wokoło jest prąd, tylko w muzeum nie.
Światła przy wystawach nie świecą.
To bardzo dziwne. Musimy to sprawdzić w nocy.
Pidżamersi, świat ratujmy. Nową zagadkę rozszyfrujmy!
Nadeszła noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella.
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
Dziwne. W muzeum palą się światła.
- Nauczyciel mówił, że nie ma prądu. - Patrzcie.
Na żwawe żmije. To warsztat Romea.
A więc to jest jego sprawka. Do gekośmigu.
To na pewno Romeo.
Jak śmiesz przejmować muzeum?
- Normalnie. Muzeum jest moje. - Co kombinujesz, Romeo?
Baterie warsztatu potrzebują ładowania, a to trwa wieki.
Muzeum będzie moją bazą póki nie skończę skrzynki nikczemności.
- Skrzynki nikczemności? - Otóż to.
Gdy je skończę, to całe miasto będzie należało tylko do mnie.
Nazwę je "Romeogrodem".
- Miało być "Romeopolis". - Jeszcze nie wiem.
Zapomnij. Wejdziemy tam i wybijemy ci to z głowy.
Nie sądzę. Naszpikowałem muzeum pułapkami.
Nie dostaniecie się tam.
- To się okaże. - Stój, Gekson.
Koci superskok.
- Mam cię. - Dzięki.
Dzięki za przetestowanie pułapki. To na razie, Pidżanudziarze.
- W porządku? - Tak, ale poczuję się lepiej w środku.
Słyszałeś, co on mówił? W całym muzeum są pułapki.
- Może pomyślmy o czymś innym. - To jedyne rozwiązanie.
A może zamiast wchodzić do środka zwabimy Romea na zewnątrz.
Wspaniały pomysł, Sowello. A ja chyba mam plan.
Cześć, jestem Robot. Cześć, Robot. A ja jestem...
Znam ten dźwięk. To auto z lodami.
Uwielbiam lody. Oby mieli te z tofu i pistacjami.
- Romeo idzie. - Nasza kolej.
- Gekson! - Mam cię, Romeo.
To podstęp? Miałem ochotę na lody.
Zapłacicie mi za to!
- Super gekochwyt. - Gekson!
Nigdy się nie nauczycie.
- Wracaj tu! - Co?
Znowu się nabrałeś.
- Gekson, uważaj. - Na żwawe żmije.
Mój gekośmig!
- Teraz to jestem wściekły. - Czekaj. Mam inny pomysł.
A co to za okropny zapach?
Ten cuchnący ser powinien go stamtąd przegonić.
Mam nadzieję, bo sama ledwo stoję obok tego sera.
Już nie mogę. Powietrza!
- Romeo wyszedł. - Zaczekaj, Gekson.
- Tym razem cię złapałem. - Co? Nie sądzę.
Na dziś w pogodzie zapowiadają... Fuj!
Sprej super-smrodkowy.
- Dobrze się czujesz? - Czas na super mega fetor.
Na wszystko jest kilka rozwiązań. Bieganie za Romeem nic nie da.
Musimy go zatrzymać na zewnątrz, żeby nie dokończył pudełka nikczemności.
Na to już za późno, Pidżaszkodniki. Pudełko nikczemności już jest gotowe.
Tyle szumu o małą flagę? Chyba nie jest tak źle.
Nie było najlepszej części.
Tak!
Patrzcie!
- Co się dzieje z miastem? - Mówisz o "Romeopolis"?
- Jak ty to robisz? - Nic nie robię.
To dzięki pudełku nikczemności i odrobinie transfigumogifikacji.
To moja wina.
Uparłem się przy jednym rozwiązaniu, żeby go powstrzymać.
Gdybym się tak na tym nie skupił, to Romeo nie skończyłby pudełka.
Pudełka nikczemności! Gdybyście mnie szukali, będę w muzeum.
Na moim tronie.
Nie uda się tam wejść.
Masz rację, Kotboy.
Ale może uda się nam go znów wywabić. Czas być bohaterem!
Pomyślmy, zmam ostać burmistrzem czy królem?
Panie, wyjrzyj na zewnątrz.
Co? Mój warsztat jeździ?
Niemożliwe. Nie jest naładowany.
Wychodź. Robocie!
Kocia superprędkość!
Co? Dlaczego nie rusza? Przecież dopiero jeździł.
Tak, to prawda. Dzięki mojej super gekosile.
Oszukałeś mnie. Moje pudełko!
- Nie! - Mistrzu, pamiętaj o...
Pułapkach.
Nic ci nie jest?
Nie, póki nie trafię na kolejną...
Pułapkę.
Moje pudełko!
- Jest całe. - Czyżby?
Nie!
Romeopolis!
Robocie!
- Warsztat się naładował. - Brawo. Miasto jest bezpieczne.
Jeszcze tu wrócę, Pidżamersi.
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować!
- Podoba się wam? - Bardzo.
Jest wyjątkowa. Inspirowana pudełkiem Romea.
Przed wami moja rakieta wspaniałości.
Napisy: Agata Sęk