- Kotboy! - Sowella!
- Gekson! - Ruszajmy!
Nocami nie śpią, żeby ratować świat.
Przykładem świecą, są dzielni tak!
Pidżamersi, to właśnie my.
- Nie śpimy. - Walczymy.
- Nie tchórzymy. - I co robimy?
Pidżamersi, to właśnie my.
Pidżamersi!
PIDŻAMERSI
Dodatkowy bilet Kotboya
Nie do wiary, że Jayden Houston tu będzie.
Zaśpiewa do złotego mikrofonu.
Uwielbiam go, a nie ma już biletów.
- Tak bardzo chciałem go zobaczyć. - Wiecie co?
Idę jutro z mamą na koncert Jaydena i mam dodatkowy bilet.
Na cwane jaszczurki. Ale Amaya plus ja to dwa.
Komu chcesz oddać ten dodatkowy bilet?
Miałem dać go przyjacielowi. Ale mam was dwoje.
Jak miło. A ja jako twoja przyjaciółka
chętnie pomogę ci w nauce nowych trików na deskorolce.
A ja pozwolę ci grać na mojej konsoli przez cały tydzień.
Dzięki, ale trudno będzie mi wybrać. Nieważne co mi dacie.
Przykro mi. Koncert odwołano.
- Nie. - Czemu?
- W nocy skradziono złoty mikrofon. - Ale Jayden zawsze go używa.
- Jest równie sławny jak on. - Bez niego nie wystąpi.
Jeśli nie znajdzie się do jutra, koncertu nie będzie. Przykro mi.
- Nie mogą odwołać koncertu - Patrzcie na to.
- Jakiś ślad. - Ciekawe.
Dowiedzmy się, kto ukradł mikrofon i odzyskajmy go.
Pidżamersi, świat ratujmy. Nową zagadkę rozszyfrujmy!
Nadeszła noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
Sprawdźmy, czy Pidża-tablica powie nam coś o tym odcisku.
- To bransoletka przyjaźni dla ciebie. - Super!
- Chwila, jeśli chodzi ci o bilet... - Daj spokój.
Przyjaźnimy się i daję ci prezent.
Masz rację, jesteś super. Prawda, Gekson?
Może być, ale co powiesz na to?
Niebieski kot, jak ja. Dzięki, Gekson.
Lepiej sprawdźmy, czy tablica rozpoznała ślady.
- Chyba że macie dla mnie coś jeszcze. - Być może. Chwila.
Trzymam przekąski w sowolocie. Mam twoją ulubioną.
- Brzoskwinia. - To uwielbiam.
Stój, mam coś lepszego. Mam coś dla ciebie.
Tak? A co takiego?
Oj, zniszczyłem ślad. Dobrze, że bilety są całe.
Nie martw się. Jakoś znajdziemy tego złoczyńcę.
- Rozejrzymy się z sowolotu. - A masz tam więcej przekąsek?
Koci słuch.
Ktoś chyba używa mikrofonu.
- Superskok. - Sowie skrzydła.
Super gekochwyt.
Tam!
Na żwawe żmije, Luna ukradła mikrofon i robi własny koncert.
- A ćmy śpiewają z nią. - Odbiorę jej mikrofon.
Jeśli któreś z was się wykaże, żeby mi pomóc,
może podaruję mu bilet.
Możesz na mnie liczyć. Od tego są przyjaciele.
Że co? Super gekokamuflaż.
To chyba ten zieloniasty gad.
- Nie! - O nie, Gekson!
A masz, ptasi móżdżku.
Superprędkość.
Oddawaj złoty mikrofon, nieznośna Luno. Mój ogon utknął!
Nigdy w życiu.
Jeśli ja nie pójdę na ten koncert, to nikt nie pójdzie.
- Szybko, złapmy Lunę. - Czekajcie.
- Pomóżcie mi z ogonem. - Chcę ten bilet. Pomogę ci.
Ja też go chcę. Super gekosiła.
- Jesteś cała, Sowello? -Tak.
Super. Kto z was pomoże mi złapać Lunę?
Słyszysz coś, Kotboy?
Może jakiś ptaszek podszepnął ci, komu podarować bilet?
To trudny wybór. Jesteśmy przyjaciółmi.
A co to? Bardzo fajne! To twoja figurka Błyskawicy.
Od dawna jej szukałam, ale weź ją, jeśli ci się podoba.
Dzięki. Jest super. Prawda, Gekson?
- Będę sprzątał twój pokój przez miesiąc. - Dzięki.
To wspaniały prezent. Chyba nic go nie przebije.
Musiałoby to być coś niesamowitego, jak... prowadzenie sowolotu.
Latanie jest kotodlotowe! Chyba tego nie przebijesz, Gekson.
Sowie oczy. Widzę Lunę.
Kotboy, użyj szponu sowolotu i złap mikrofon.
- Szpon? Jak... - To ten przycisk.
To jest to!
Ćmy!
Jest cały?
Pidżaśledzie, zepsuliście mój mikrofon. To wszystko przez was.
Zepsuł się? To moja wina.
- Możemy zapomnieć o koncercie. - To ona nie powinna kraść mikrofonu.
Tak, ale niepotrzebnie pozwoliłaś mi latać sowolotem
i nie powinienem niczego od was brać.
- Przeze mnie walczyliście o bilet. - Chcieliśmy, żebyś wybrał.
- Wybacz, Sowello. - Ty też.
Nie pójdę bez ciebie.
Już dobrze. Najważniejsze, żeby odzyskać ten mikrofon.
Czas być bohaterem.
Nawet jeśli jest zepsuty, to nie należy do ciebie.
Oddawaj go.
Może i się zepsuł, ale jest złoty i błyszczy. Należy do mnie!
Sowello, my zajmiemy się ćmami, a ty odbierz jej mikrofon.
Tu jestem, ćmy. Nie złapiecie mnie.
Super gekokamuflaż.
Teraz ja. Superprędkość.
Sowello, łap złoty mikrofon!
Sowi wiatr. Uważaj na głowę, Luno.
Złaźcie ze mnie, skrzydlate niezdary.
Dzięki, Sowello. Szkoda, że popsułem mikrofon.
Tu jest przełącznik. Może po prostu się wyłączył.
Halo!
Działa!
Luno, chcesz wiedzieć, jak jest na koncercie?
Ćmy, odzyskajcie mikrofon.
- Kotboy! - Sowella!
- Gekson! - To my!
Nocami nie śpią, żeby ratować świat.
Przykładem świecą, są dzielni tak!
Pidżamersi, to właśnie my!
- Nie śpimy. - Walczymy.
Nie tchórzymy.
Wy też, ćmy?
Skoro Pidżaśledzie śpiewają, to ja stąd znikam.
Pidżamersi, to właśnie my.
Pidżamersi!
Ćmy, lecimy stąd.
Odnieśmy ten mikrofon.
Na cwane jaszczurki. Czyli koncert się odbędzie.
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować.
Nie mogłem wybrać między wami,
więc ja nie pójdę na koncert, tylko wy.
Nie ma mowy, Connor. Weź mój bilet.
- Nie, weź mój. - Oddajecie bilety na ten koncert?
Chyba chcieliście zobaczyć Jaydena. To dla was.
Myślałam, że bilety wyprzedano.
Ten był dla tego, kto oddał mikrofon.
Nie wiemy, kto to, więc proszę.
- Dziękujemy. - Nagroda trafiła we właściwe ręce.
O tak!
Gekson i zagubiony gekośmig
Najpierw pasta do zębów, a teraz książki.
Nie pomożemy przy największym omlecie świata.
Musimy pobić ten rekord.
Już. Super-omlecie, nadchodzę.
- A gdzie twoja łyżka? - Nie mogłem jej znaleźć.
- Greg wszystko dziś gubi. - Niedługo zgubi nawet uszy.
Ja niczego nie gubię.
Złe wieści.
Przekładamy próbę bicia rekordu.
- O nie! - Chciałem rozbić trochę jajek.
Niestety nie ma jajek. Wszystkie zniknęły.
- Jajka same nie zniknęły. - Coś tu nie gra.
Pidżamersi, świat ratujmy. Nową zagadkę rozszyfrujmy!
Nadeszła noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
- Odnajdźmy jajka i je porozbijajmy. - Do gekośmigu.
Na śliskie śledzie. Wykryłem coś dziwnego.
Sprawdźmy to.
- Ale cuchnie. - Ohyda.
- Chodźmy za zapachem. - Tylko gdzieś zaparkuję.
Zapamiętaj, gdzie go postawiłeś.
Przecież go nie zgubię.
Niby jak miałbym zgubić gekośmig?
Witaj, zieloniasty. Gotowy na mały deszczyk?
Na żarłoczne żaby.
- Maszyna do gotowania jajek? - Raczej do psucia jajek.
Schowam się zanim z gekośmigu będzie śniadanie.
Gekośmigowy kamuflaż.
O nie, przez te jajka nie ma go jak ukryć.
Za późno. Odciągnę go.
To jajka na nasz super-omlet. Przyszedłem je odzyskać.
Mówisz o tych zbukach?
Mój psuciomat zaraz je zepsuje,
a kiedy się porozbijają, będzie tu niezły smrodek.
Ale cuchnie.
Niedługo wszyscy będą uciekać przed odorem.
A ja zawładnę światem! Lepiej zacznij uciekać, zieloniasty.
Smrodek już leci, mały gamoniu.
Udało się, ale potrzebuję gekośmigu, by się schować.
- Gdzie ja go zostawiłem? - Gekson.
Fuj. Co za zapach.
- Uciekajmy stąd. - Do gekośmigu. Gdzie on jest?
- Chyba go nie zgubiłeś. - Jasne, że nie.
Witajcie, Pidżamersi.
A może Pidżasmrodki. Podkręcę mój psuciomat.
Nadchodzi jajpokalipsa.
To tylko zapach, Pidżamersi. Powstrzymamy Romea bez gekośmigu.
Jajka cuchną coraz mocniej.
Masz rację, kiciusiu.
Psuciomat sprawia, że jajka są co raz gorsze.
- Lepiej schowajmy się w gekośmigu. - Gdzie on jest?
- Wcale nie jest potrzebny - Wystarczy się ukryć... o tu.
Albo lepiej tu. A może tutaj?
Tutaj.
Ale my nie mamy kamuflażu.
Na pędzące piórka. Uciekajmy..
- Biegiem! - Jak mi was szkoda.
Aromacik wam nie odpowiada?
Kamuflaż to świetny plan, ale potrzebny jest twój gekośmig.
- Gdzie on jest? - Tam.
Już za chwilę będzie świeża dostawa jajek, Pidżasmrodki.
Moja cierpliwość się kończy. Romeo niczego nie czuje w warsztacie.
- Wolałabym być już w gekośmigu. - Zabierz nas tam.
Ale nie potrzebujemy go, ponieważ...
Gekson, co ty robisz? O nie, to kolejna porcja jajek.
- Wpadłem na pomysł. - Jak to powstrzyma deszcz jajek?
O tak.
Spokojnie, pozbędę się tego zapachu dzięki super gekosile.
To idealny obiekt. Cel, pal!
- Fuj, Gekson! - Wiem, mam jeszcze gorzej.
- Musimy cię umyć gekośmigową fontanną. - Gdzie jest gekośmig?
- Zgubiłeś go? - Nie, wiem, gdzie on jest.
Tylko że... Wiem, jak powstrzymać Romea.
Niech zacznie się bać, bo zaraz oberwie jajem dinozaura.
To największe jajko, jakie widziałem. Zepsuję je tak, że się nie pozbierają.
- Gekson, nie rzucaj tym jajem. - Nie zamierzam.
Może Romeo się wycofa.
To koniec, zieloniasty. Idealnie.
Co za ohyda.
To jajko na pewno już bardzo śmierdzi.
Przerobię je i będzie niewyobrażalnie cuchnąć.
Nikt tego nie wytrzyma, a ja zawładnę światem.
O nie, on rozbije to cenne jajko.
Wziąłem je, bo spanikowałem, a spanikowałem, bo...
Nie chciałem się przyznać.
Czas być bohaterem.
Zgubiłem gekośmig i bez was go nie odnajdę.
Czemu nie mówiłeś?
- Żeby nie wyszło, że ciągle coś gubię. - Przepraszamy.
Wiemy, że nic nie gubisz.
To żart, bo rano coś ci się zapodziało.
A teraz możemy poszukać gekośmigu. Tylko jak znaleźć niewidzialny pojazd?
To łatwizna. Super gekokamuflaż.
Jajka widać na czymś niewidzialnym, a Romeo obrzucił nimi gekośmig.
- Romeo. - Jasne.
Znajdźmy latające jajka.
Sowie oczy.
Mam je. Strasznie tu cuchnie.
Gorzej, jeśli Romeo rozbije jajo dinozaura w mieście.
Pidżamersi, powstrzymajmy Romea zanim będzie za późno.
Skoro odzyskaliśmy gekośmig, to pokażmy, na co nas stać.
Jeszcze trochę psucia i to jajko będzie najgorszym w historii.
Już prawie.
Nie dacie mi rady!
- Czas na jajpokalipsę. - Gekośmigowy atak ogona.
Mam je. A jednak nie.
Macie dziś wielkiego pecha, Pidżaśledzie.
O nie.
- Gekson, co ty wyprawiasz? - Całkiem nieżle, Pidżamersi.
Czas na super-rzut!
- To jajko nie może się rozbić. - Mam pomysł.
Gekośmigowa fontanna.
Świetnie, Gekson.
Zobaczycie, rozbiję to jajko.
Co?
Tylko nie tutaj!
Jeszcze mi za to zapłacicie, Pidżamersi.
A teraz naprawmy to ogromne jajko.
Nadal czuć tu jajka,
ale skoro mamy gekośmig, mogę umyć całe miasto.
A ja odstawię jajko do muzeum.
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować!
Kto chce rozbić pierwsze jajko?
- Ja to zrobię. - Oby nie było zepsute.
Napisy: Agata Sęk