- Kotboy! - Sowella!
- Gekson! - Ruszajmy!
Nocami nie śpią, żeby ratować świat.
Przykładem świecą, są dzielni tak!
Pidżamersi, to właśnie my.
- Nie śpimy. - Walczymy.
- Nie tchórzymy. - I co robimy?
Pidżamersi, to właśnie my.
Pidżamersi!
PIDŻAMERSI
Opieka nad Geksonem
Wybierzcie sobie książki. Niedługo przyjedzie wasz autobus.
- Moja ulubiona książka o kotach. - I o sowach.
Czemu to jest tak wysoko?
- Pomogę ci. - Dzięki. Nie trzeba.
Connor się o ciebie troszczy. Jak przyjaciel.
Dam sobie radę. Nie potrzebuję opieki.
To nie jest bezpieczne.
Mówiłem, nie potrzebuję o...
Mam ją.
Chronicie mnie, bo jestem najmłodszy. Potrafię już o siebie zadbać.
- Gdzie ten autobus? - Zniknął.
Gdzie się podział?
Rodzice was dziś odbiorą.
Autobus zniknął? Kto mógł go zabrać?
Niedługo się dowiemy i go odzyskamy.
Pidżamersi, świat ratujmy. Nową zagadkę rozszyfrujmy.
Nadeszła już noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
- Weźmy gekośmig. - Albo sowolot.
Pobserwujemy z góry.
Albo kotauto. Z łatwością dogoni autobus.
Mogę ja dzisiaj wybrać? Zobaczycie, że poradzę sobie sam.
Doskonale to wiemy, ale chodzi o to...
Już dobrze. Weźmiemy gekośmig.
- Do gekośmigu! - Ja miałem to zrobić.
- Chciałem ci tylko pomóc. - Dobrze, ale niepotrzebnie.
Potrzebujemy siły, przyczepności i kamuflażu gekośmigu.
Pidżamersi zawsze sobie pomagają.
- Chyba widziałam autobus. - Trzymajcie się.
Zgubiliśmy go.
Kotautem moglibyśmy go dogonić.
A z sowolotu dojrzelibyśmy, dokąd pojechał.
Koci słuch.
Sowie oczy.
Na żarłoczne żaby. Na pewno mogę coś zrobić.
Coś zmierza w kierunku rynku.
- Dogonię to. - Czekaj, Gekson.
Leć za nim. Ja was dogonię dzięki kociej superprędkości.
Super gekośmigowy kamuflaż.
Nocny Ninja!
Najmniejszy Pidżaklusek.
Nie weźmiesz szkolnego autobusu.
- Dzieci nie wrócą do domu. - Trudno.
Zawsze doganiacie mnie tymi wstrętnymi pojazdami.
W końcu mam swój własny.
Będzie to najszybszy i najwytrzymalszy pojazd na świecie.
Nigdy nie przebije gekośmigu.
Już jest lepszy niż ta zielona puszka, którą się tak wleczesz.
A potrafi przykleić się do ściany? Kamuflaż stop!
Może i nie, ale niby co w tym fajnego?
Zawsze mogę użyć przyklejaczy.
Ty nieznośny ninjo.
Tylko ja mogę się tak złowieszczo śmiać.
I co zieloniasty? Ani ty ani twój gekośmig nie macie szans.
- Gekson, nic ci nie jest? - Dlaczego odjechałeś bez nas?
Nie pomożemy w razie kłopotów.
Nie potrzebuję ochrony. Jestem duży i dość silny.
Super gekosiła.
Zaczekaj.
Co knujesz, Nocny Ninjo?
- Mało ci, że kradniesz? - Tak.
Dzięki tym wszechstronnym kołom mój ninjobus wjedzie wszędzie.
Twój żółwiośmig mu nie dorówna.
Udowodnię, że gekośmig jest lepszy.
CIekawe jak to zrobisz, skoro od teraz należy do mnie.
Co? Nie!
Zostawcie mój gekośmig, nieznośne ninjaludki.
Kocia superprędkość.
Sowi wiatr.
Nie chce mi się gadać z ich całą trójką. Zmykajmy, ninjaludki.
- Wracaj. - Czemu znów odjechałeś?
Jak mamy ci wtedy pomóc? O mały włos, a ninja ukradłby gekośmig.
Było OK, a gdybyście się nie wtrącali, to już dawno złapałbym ninjobus.
- Tam! Spróbujmy... - Spokojnie, załatwię to.
- Nie potrzebuję pomocy. - Na pędzące piórka, zaczekaj.
znowu to samo.
Kotboy, Sowella - nie martwcie się. Dorwę tego wrednego ninję.
- Jadą w kierunku szkoły. - Jasne.
Mam cię.
Myślisz, że twój samochodzik powstrzyma ulepszony ninjobus?
Wygląda naprawdę super.
- A co jeśli nie dam rady? - Uratujemy cię.
Już dobrze, jestem.
- Na kocie kłębki, utknąłem. - Gekson, pomóż nam.
- Potrzebujecie mnie? - Tak robią przyjaciele.
Przyjaciele sobie pomagają i wy to dla mnie robicie.
- Dokładnie. - Zrobię dla was to samo.
Czas być bohaterem.
Gekośmigowy atak ogona.
O tak!
Super gekosiła.
Co to ma być, zieloniasty?
Mój gekośmig.
Zamiast ninjobusa wezmę sobie jeden z pidżapojazdów.
Będzie ninjoczarno-niebieski.
Kotboy, Sowella, pomóżcie mi!
Już lecę, Gekson!
Nareszcie.
Nocny Ninjo!
Troje Pidżamersów wspólnie pokona ninjaludki.
Pidżamersi, zaczynamy.
Kocia superprędkość.
Nie przestraszysz mnie. Niech no tylko rozpracuję te przyciski.
Jak to ustrojstwo działa?
Weźcie sobie oba te niewypały.
Następnym razem wam pokażę, Pidżamersi.
Zapomnij.
Dopóki pomagamy sobie na wzajem, nikt nas nie pokona.
Możecie mi pomóc z czymś jeszcze.
Odmalujmy autobus i odstawmy go.
Pidżamersi, możemy świętować.
Świat znowu udało się uratować!
- Dobrze znów mieć autobus. - To dzięki współpracy.
Nie będę już skakał po książki, tylko dam sobie pomóc.
Pomóc ci w czymś jeszcze?
- Może na lekcji plastyki. - Pewnie.
- I... - Tak?
Przynieść mi lunch, zrobić zadanie i pomóc przy modelu zamku.
- Oczywiście. - Jeszcze naklejki.
Domek na drzewie, sprzątanie, mycie zębów...
Kotboy i malutki ninjaludek
Chodźcie, chcę dzisiaj być pierwszy.
- Moja ławka. - Ktoś ją przewrócił.
- Pomogę ci posprzątać. - Jesteście prymusami.
- Pomóżcie mi z zadaniem. - Nie teraz. Musimy to ogarnąć.
- Ja to zrobię. - No dobrze.
Pomożecie mi z zadaniem? Jesteście mądrzy.
Przestań. Nie pomagasz.
- Przepraszam, ja tylko... - Connor, spójrz!
Wybacz, Cameron. Teraz jestem zbyt zajęty.
- Mogłeś pomóc Cameronowi. - To poważna sprawa. Popatrz.
Malutkie odciski stóp. To dziwne. Sprawdźmy, co jest grane.
Pidżamersi, świat ratujmy. Nową zagadkę rozszyfrujmy.
Nadeszła już noc, a dzielna drużyna bohaterów
za chwilę stawi czoła nicponiom, którzy chcą nam zepsuć dzień.
Amaya to...
Sowella!
Tak!
Greg to...
Gekson!
Tak!
Connor to...
Kotboy!
Pidżamersi!
To ślady ninjaludka, tylko jakby mniejsze.
Może i stopy ma małe, ale na pewno jest niebezpieczny.
Niski wzrost nie wyklucza dużych kłopotów. Coś o tym wiem.
Jeśli to prawda, to Nocny Ninja coś kombinuje.
Sama nie wiem, Kotboy. Może.
To ninjaludek!
- Jest naprawdę mały. - Malusieńki.
Wygląda prawie milutko.
- Ninjaludki nie są milutkie. - Wygląda na przerażonego.
Już dobrze. Nie bój się.
- Rozumiecie, co mówi? - Może prosi o pomoc.
- W takim razie mu pomóżmy. - Nie. Wysłał go Nocny Ninja.
- Przewrócił moją ławkę. - Chyba się zgubił.
Może zgubił się w szkole i trafił tutaj.
Co tutaj robisz? Zgubiłeś się?
- On cię nie rozumie. - Chyba że to jest podstęp.
Nie ma sensu do niego mówić. Pozbądźmy się go.
- On chyba cię lubi. - Nie. Sio!
Chodź do mnie. Musisz stąd iść.
Przestań, nie będziemy się bawić w berka.
Dokąd on poszedł?
Serio?
Złapany.
On tylko chce się z tobą pobawić.
Nie bawiłby się, gdyby coś kombinował.
To popatrzcie, jaki zrobił bałagan. Kotostrofa!
- Większość zrobiłeś sam. - Nie.
- No już. Zmykaj stąd. - Kotboy, on się boi.
- Nie rób tego. - Tak trzeba.
Podejrzewam, że Nocny Ninja coś knuje.
Znajdźmy go i to sprawdźmy. Do sowolotu.
Gdzie ten Nocny Ninja? Sowie oczy.
- Niczego nie widzę. A ty? - Zupełnie nic.
Ty!
- Leci z nami? - Nie wolno ci tu być.
On potrzebuje naszej pomocy.
Jeśli chcemy być bezpieczni, to się go pozbądźmy.
Najpierw muszę wylądować. A on powinien być w pasach.
- Gekson, zajmij się nim. - Wezmę go i dobrze przypilnuję.
Lepiej mi go oddaj, Gekson. Tylko nie to.
Mam cię. Zadowoleni?
- Widzicie? To jego wina. - Na żwawe żmije.
Właśnie że to przez ciebie.
Idź już.
- Musimy mu pomóc. - Zniszczył naszą siedzibę i sowolot.
Koniec tego dobrego. Uciekaj.
- A to ciekawe. - Nocny Ninja!
Patrzcie, kto nas odwiedził.
Poznaliście już mojego szpiega.
Szpiega?
Mówiłem wam, że to był podstęp.
A teraz opowiedz mi wszystko, czego się dowiedziałeś.
A wtedy przejmę waszą siedzibę.
W jakim sensie nie chcesz szpiegować? Lubisz Pidżamersów?
Są mili? To nie przyjaciele, ty mały, naiwny ninjaludku.
To Pidżamersi! A ty miałeś ich szpiegować.
O nie. Nie kryj się za mną.
Kotboy, on nie szpiegował. Chce się zaprzyjaźnić. Pomóżmy mu.
A co jeśli zacznie? Nie pomożemy mu, nie mając pewności.
Gdzie on zniknął?
Koci superskok!
Przyklejacze!
- Gekson, Sowella! Utknąłem! - Przykleiłeś się na dobre.
- Nocny Ninjo, uwolnij Kotboya. - Ninjaludki, teraz!
Jeśli szpieg mi nie pomoże się tam dostać,
to wykorzystam tradycyjny sposób. Trzymać ich!
I co ja zrobię? On chce przejąć naszą siedzibę.
Pomożesz mi?
Dziękuję, mały ninjaludku. Powinienem ci pomóc.
Zawsze trzeba pomagać. Przepraszam.
Czas być bohaterem.
Jeśli mam was wypuścić, mówcie, jak dostać się do waszej siedziby.
Nigdy w życiu.
- Uwolniłeś się? - Tak i nigdy ci się nie uda.
Nie pozwolę na to.
To ty wypuściłeś tego kiciusia, prawda?
Koci superskok!
Berek!
Głupiutkie ninjaludki. Sam ich powstrzymam.
Przyklejacze!
Uważajcie.
Przestań mu w końcu pomagać, mały ninjaludku.
Kocia superprędkość.
Jestem.
Tak nie może być.
Zawsze musicie mi wszystko zepsuć.
Kotboy, co ty robisz?
Pomagam. Bohater zawsze pomaga. Nawet Nocnemy NInja.
Chyba masz rację, mały ninjaludku. Powinienem podziękować.
Chodźmy stąd.
To chyba pożegnanie.
Czego chcesz?
Chce się bawić. Świetnie gra w berka.
Berek? Myślisz, że cię nie złapię?
Jestem mistrzem berka.
Złapany.
Mam cię. Gonisz.
Chyba na jakiś czas mamy ich z głowy.
Pidżamersi, możemy świętować. Świat znowu udało się uratować!
- Dziękuję, że mi pomogliście. - Nie ma sprawy.
Do usług, Cameron.
- Jasne. - Pewnie.
- Greg, pomożesz mi jeszcze? - W czym?
W berku. Berek!
Berek! Pudło!
Męczy mnie to ciągłe bieganie.
Napisy: Agata Sęk