POPRZEDNIO
On chciał zabić mnie.
Każdego dnia będzie przybitych do krzyża dziesięciu Żydów,
dopóki nie ujmę tego, który chciał mnie zamordować.
Tato!
Jak się nazywa i gdzie jest?
Oni też cię znajdą.
Ma na imię Boaz.
- Nie znajdziesz kryjówki. - Gdzieś są ludzie, którzy mi wybaczą.
Jestem Szczepan.
- Odsuń się. - Nie.
Dlaczego skłamałeś Duchowi Świętemu?
Czy, sprzedawszy ziemię, zatrzymaliście coś dla siebie?
Nie mieliśmy złych zamiarów.
Nie ludziom skłamaliście, lecz Bogu.
Boją się mnie.
O końcu Ananiasza zdecydowałeś nie ty, tylko Bóg.
Dlaczego Bóg chce, żeby ludzie patrzyli na mnie ze strachem?
Czy widzisz strach w moich oczach?
Oni wierzą.
Z czasem zrozumieją.
- Mieliśmy tu żyć szczęśliwie. - Jak możemy się cieszyć,
kiedy z każdym dniem w Jerozolimie krzyżują kolejnych Żydów?
Ludzie czują ból, rozpacz.
Dlatego zjawił się mój syn.
Żeby nas od tego uwolnić.
Wiecie coś o Boazie?
Nie, namiestniku.
Dzisiaj w Zachodniej Dzielnicy będzie ślub.
Na pewno znajdziecie kogoś podejrzanego.
Zabierzcie dziesięć kobiet.
I ukrzyżujcie je.
Rozkaz, namiestniku.
Masz coś do powiedzenia?
- Nie masz litości? - Nie.
I nie ulituję się nad żołnierzem, który okaże niesubordynację.
Ananiasz i Safira zostali ukarani przez Boga, bo okłamali Ducha Świętego.
Wszyscy myślą tylko o tym...
i ten strach...
nas paraliżuje.
Przecież mamy mówić o miłości i nadziei.
- Co zrobimy? - Ludzie w Jerozolimie cierpią.
Podzielimy się z nimi tym, co mamy.
Jeśli tego nie zrobimy, Bóg powinien ukarać również nas.
Chodźmy do Jerozolimy. Nie bójmy się.
Maja?
To jest Tamar.
Straciła wszystkich. Potrzebuje kogoś bliskiego.
Poszukajmy dla ciebie miejsca.
Nie trać nadziei.
Znam jego imię.
Boaz.
Jesteśmy blisko.
Wiemy, gdzie jest jego narzeczona. Ona nas do niego doprowadzi.
Wiemy, że to Boaz zabił rzymskiego żołnierza.
Ty też to wiesz.
- Nie pomogę wam. - To Jerozolima błaga o pomoc.
Każdego dnia umierają kolejni ludzie.
Jeśli on kocha swoich braci, powinien oddać za nich życie.
Tracisz czas.
Błagam cię. Jeśli znasz jakieś imię, nazwę miejscowości...
Nic nie wiem.
Uratujesz setki niewinnych Żydów.
Wybacz,
ale ci ludzie są zrozpaczeni. Pomożesz im?
Nawet tym, którzy nie wierzą?
Jak się zwiesz?
- Filip. - Skąd wiedzieli, dokąd przyjść?
Przyszli ze mną. Słyszałem, jak nauczałeś.
Ochrzcił mnie Jakub.
Wiedziałem, że się zjawisz.
Musimy ich wyprowadzić z miasta.
Jak? Rzymianie łapią ludzi i przybijają do krzyży.
Wychodźcie w małych grupach. Różnymi drogami.
Mogę ci zaufać?
Możesz.
Teraz!
To ty, prawda?
- Ostrzegłaś ludzi, którzy szli na ślub. - Uważaj, jestem żoną namiestnika.
Ciekawe co powie, kiedy się dowie, co zrobiłaś.
- Jego rozkaz słyszałem ja i ty. - Widziałam twoje oburzenie.
Jestem żołnierzem, nie dyskutuję. Rzym rośnie w siłę,
- dzięki żołnierzom, wykonującym rozkazy. - Oczywiście.
To bardzo wygodne. Nie ponosisz żadnej odpowiedzialności.
Na co liczyłaś?
Zabraliśmy kobiety z rynku. Przez ciebie.
One bardziej zasługują na śmierć?
Ona coś wie.
I przyjdzie do nas.
Zobaczysz.
Nie wszystko poszło zgodnie z planem.
Czy oni wiedzieli, że nadchodzicie?
Może ktoś ich uprzedził?
Nie sądzę.
Nic na to nie wskazywało.
Dzisiaj...
na rynku nie było kobiet?
Mężczyźni je ukryli.
Ufam ci, Szczepanie.
Razem z Filipem zaopiekujesz się naszymi ludźmi.
Naprawdę?
Jest nas coraz więcej.
Tyle osób się nawraca.
Studiuję Święte Księgi od trzynastego roku życia.
Potrafię wyrecytować całe stronice. Znam cztery języki.
Bóg ma plan dla każdego z nas. Nie to jest moim zadaniem.
Ja mam nauczać.
Szczepanie?
Twoja wiedza może nam się przydać.
Naprawdę...
nie wiem, gdzie on jest.
Ale...
Powiedział, że idzie tam, gdzie ludzie wybaczą mu jego grzechy.
Chodź.
- Powiedziałam ci wszystko, co wiem. - Tak, ale...
Jeśli mój mąż wróci z pustymi rękami,
wezmę pod uwagę możliwość, że wprowadziłaś nas w błąd.
- Powiedziałam prawdę. - Oby on tam był.
Bóg powiedział: „Niech się stanie światło” i nastało światło.
Tu jest napisane „Bóg”?
Bardzo dobrze.
Jest wśród was człowiek, którego poszukuje Piłat.
Boaz.
Znacie go...
prawda?
- Chciał się z nim sprzymierzyć. - Jeśli tu jest,
oddaj go w ręce sprawiedliwości.
Oczywiście. Jeśli tu jest.
Ukryjesz go, a wkroczą tu Rzymianie
i zrównają to miejsce z ziemią.
Już by tu byli, gdyby myśleli, że tu jest. Szukajcie.
Nie wystawiaj mnie na próbę!
Tu są setki niewinnych ludzi. Modlę się za nich.
I za ciebie.
- Jesteś mordercą. - Ty też.
- Zamordowałeś Ananiasza i jego żonę. - Myślisz, że mam taką moc?
To Bóg decyduje, kto będzie żył, a kto umrze.
Bóg i Rzymianie. Ilu ludzi zabił ten, którego zgładziłem?
To nie usprawiedliwia morderstwa!
Więc wydaj mnie Kajfaszowi.
Bóg decyduje o życiu i śmierci, nie ja!
Dam ci schronienie.
Nie będę...
zmuszał cię, żebyś się poddał Rzymianom.
Fundamentem naszej wiary jest...
miłość...
do każdego człowieka.
Mogę ci tylko...
wybaczyć.
Wiesz, że Rzymianie tu przyjdą...
i zrównają to miejsce z ziemią.
Jeśli taka jest wola Boga, niech tak będzie.
- Arcykapłanie? - Kim jesteś?
Czego chcesz?
To mnie szukacie.
Jestem Boaz.
Dlaczego niektórzy ludzie muszą...
drażnić węża?
Szukają śmierci?
Czy to dziwaczny rodzaj bohaterstwa?
„To ja...
zrobiłem to czy tamto...”
Bohaterstwo...
jest dobre w bajkach dla dzieci.
Potwory istnieją naprawdę
i nie można ich zabić.
Spróbuj, a odrośnie im następna głowa, z ostrzejszymi jeszcze kłami.
Co robić?
Trzeba je ułagodzić, trzeba im pochlebiać, karmić je,
aż staną się grube i bezsilne i zapomną, że są potworami.
A potem...
sobie pójdą.
Gardzisz Piłatem bardziej niż ja.
W głębi duszy...
żałujesz, że...
nie udało mi się...
go zabić.
Jest tutaj. Chcesz z nim mówić?
Ma umrzeć,
wiedząc, że go zdradziłam?
Nie znaleźli go za twoją przyczyną. Sam oddał się w nasze ręce.
Polubiłaś ją.
Pamiętam to uczucie.
Byłam w jej wieku, kiedy umarła moja mama.
Samotność jest okropna.
Zaopiekowałaś się nią.
- Ale nie jesteś za nią odpowiedzialna. - Wiem, co ona czuje...
- i czego potrzebuje. - Dasz jej to?
Czemu nie?
Bo ty też jesteś jeszcze dzieckiem.
Może dlatego ona chce być przy mnie.
Jestem...
taka jak ona.
Jestem jej koleżanką.
- Boaz jest w naszych rękach. - Dziękuję, że do mnie przyszłaś.
Zaryzykowałaś.
Chcę, żeby znów było normalnie.
Normalnie?
Co to znaczy?
Morderca zostanie ukarany.
- Zakończą się egzekucje. - I wróci równowaga?
- Co? - Przedtem wszystko było tak jak trzeba?
Była stabilizacja.
- Nasze narody może się nie kochały... - Żyjemy w jarzmie rzymskiej tyranii.
Armia najeźdźcy zabiera dary naszej ziemi...
i morduje nasz lud.
- Jesteśmy niewolnikami. - Stoisz przede mną, wolna.
Bo mi na to pozwalasz. I oczekujesz, że w zamian będę wierną poddaną.
Jesteś jedną z nich. Rzymianką.
- Przez ciebie to wszystko. - Milcz, żmijo!
Nie myśl, że mnie znasz.
To cię może drogo kosztować.
Widzisz?
Wiemy, na czym stoimy.
- Jak go znalazłeś? - Wiedza...
bywa tak samo skuteczna, jak siła.
Jesteś mordercą.
- Udowodnij to. - Pokaż, jak uderzasz.
Nie!
Uderz mnie.
Bliżej.
Pokaż mi.
On umarł szybko.
Ty będziesz konał...
powoli...
przez wiele dni.
Wszyscy będą na to patrzeć.
Co czujesz, będąc tak blisko mnie?
Pokusę.
Umrzesz w męczarniach, za to, co zrobiłeś.
Boaz umarł tydzień za wcześnie,
a ty pozwoliłeś uciec temu, który go zabił! Wytłumacz się!
To moja wina.
Nie przewidziałem tego.
Powinienem był wysłać żołnierzy na dachy. Nie zrobiłem tego i on uciekł.
To śmierdzące miasto zaszło ci za skórę, prawda?
Jeden błąd można wybaczyć.
Ale to nie jest twój pierwszy błąd.
Ukarz mnie.
Zejdź mi z oczu.
Kim on był?
Człowiekiem wielkich zasad.
Który tragicznie pobłądził.
Zostaw nas.
Wybaw mnie, Boże
Bo woda mi sięga po szyję
Ugrzązłem w mule topieli
I nie mam nigdzie oparcia
Trafiłem na wodną głębinę
I nurt wody mnie porywa
Zmęczyłem się krzykiem I ochrypło mi gardło
Osłabły moje oczy Gdy czekam na Boga mojego
Liczniejsi są od włosów mej głowy
Nienawidzący mnie bez powodu
Nie osądzajcie tego człowieka.
To uczyni Bóg.
My możemy tylko mu wybaczyć.
Tak jak musimy wybaczyć każdemu...
i kochać wszystkich.
Tylko wtedy dostąpimy zbawienia, kiedy Pan nasz Jezus Chrystus powróci
i ustanowi królestwo boże w Jerozolimie...
Zabrać go!
- Mam go złapać? - Nie.
Niech im powie, co się stało. Przyjdą po niego.
A my będziemy czekać.
- Nie zrobiliśmy nic złego. - Czyżby?
Jeszcze nie. Brać ich!
Piotrze!
- Nic ci nie zrobili? - Wynocha!
Ty też!
Nie jest dobrze.
Oni na nas czekali.
Spotka nas straszny los.
Ale to będzie początek czegoś pięknego.
Miał szybką śmierć, dzięki ci za to.
Nie zrobiliśmy tego z dobroci serca, tylko żeby uratować wielu ludzi.
Boaz wiedział, że go poświęcimy.
Musi mieć następcę.
Jestem z wami.
Chcę się nauczyć tego, co on.
Naucz mnie zabijać.
Przyjaciele. Nadszedł czas.
- Dokąd nas prowadzi? - Do Świątyni.
Naród nasz ma zatrute serce. Wyrzeczcie się nienawiści i przemocy.
- Jezus jest światłością. - Otwórzcie serca.
Słuchajcie nowiny. Napełnijcie serca nadzieją i miłością bliźniego.
- Jezus jest dobrym pasterzem. - Nie byłoby takich czynów,
gdyby ludzie wiedzieli, że królestwo pana naszego Jezusa Chrystusa
nastanie tu, w Jerozolimie.
To on jest zmartwychwstaniem i życiem.
To pewnie bezprzedmiotowe pytanie,
ale chciałbym wiedzieć, jak się wydostaliście z więzienia.
Zakładam, że macie wprawę w otwieraniu zamków.
To umiejętność właściwa przestępcom.
Jesteście oskarżeni o oddawanie hołdu fałszywym prorokom.
Zbezcześciliście Świątynię.
Świadomie zwodziliście zagubionych mieszkańców Jerozolimy.
Co na to odpowiecie?
Mówcie!
Z szacunku dla mędrców Sanhedrynu, nie będziemy tu bronić naszej wiary.
Wiemy, że to, w co wierzymy, to prawda. Nie można jej bronić,
uzasadniać, usprawiedliwiać. Prawda to prawda.
Co jest prawdą?
Że Bóg wskrzesił Jezusa i wywyższył go na prawicę swoją
jako Władcę i Zbawiciela,
a duch jego wyzwolił nas z waszych łańcuchów.
Głosząc takie słowa stajecie się fałszywymi prorokami. Tak mówi prawo.
Jest za to tylko jedna kara.
Zostaniecie ukamienowani.
Tak niewiele słów wypowiedziałeś,
a tylu ludzi ma stracić życie.
- Gamalielu, czy źle interpretujemy prawo? - Nie.
Ale jako członek Wielkiej Rady,
mam obowiązek dogłębnie badać sprawy, które wzbudzają moje zainteresowanie.
- O czym tu mówić? Są winni... - To bardzo niepokojące.
Ale zapomniałeś już o swojej młodzieńczej zapalczywości
i o tym, jak cię wiodła na manowce?
Doceniamy...
- twoją mądrość, ale... - Ale powinienem zamilknąć.
Nie mogę!
Sumienie każe mi mówić również za ciebie!
Puśćcie ich!
Nie są niebezpieczni.
Jeżeli bowiem...
od ludzi...
pochodzi ta myśl czy sprawa,
rozpadnie się,
a jeżeli rzeczywiście od Boga pochodzi, nie potraficie ich zniszczyć
i może się okazać...
że walczycie...
z Bogiem.
Wziąwszy od uwagę mądrość Gamaliela...
unieważniam wyrok.
Ale zostaniecie publicznie ubiczowani,
aby wszyscy widzieli, że złamaliście prawo.
Jeśli nie usłuchasz głosu Pana, Boga swego, i nie wykonasz pilnie
wszystkich poleceń i praw, spadną na ciebie te przekleństwa.
Przeklęty będziesz w mieście i przeklęty na polu.
Przeklęty owoc twego łona, plon twej roli,
przyrost twego większego bydła i pomiot bydła mniejszego.
Przeklęte będzie twoje wejście i wyjście.
Pan ześle na ciebie przekleństwo,
zamieszanie i przeszkodę we wszystkim, do czego wyciągniesz rękę.
Zostaniesz zmiażdżony...
Wiedzieliśmy, że musimy być zdolni do poświęceń.
Jezus nam to powiedział.
Ale nie takich.
Wrócimy do domu?
Do Galilei?
Chcesz stąd odejść?
Czemu nie?
Przychodzi tu coraz więcej osób.
Dadzą sobie radę bez ciebie.
Tego pragniesz?
Tak.
Ale ty nie odejdziesz, prawda?
W domu...
łowisz ryby, sprzedajesz je...
czyścisz łódź. Każdy to potrafi.
Tutaj jest inaczej.
Ty jesteś inny.
Nawet imię masz inne.
Jesteś Piotr.
Nikt cię nie zastąpi.
Wracam do domu.
Kiedy?
Jutro.
Tamar tylko przy mnie czuje się bezpieczna.
Tutaj grozi jej niebezpieczeństwo.
Nawet nie wiesz, jak bardzo będę tęsknił.
Musimy sprawować rządy zgodnie z naszymi prawami.
Mieszkańcy Jerozolimy...
nie mogą podlegać...
prawodawstwu Rzymu.
To bardzo słuszne...
ale z tego, co wiem, Boaz sam się oddał w ręce sprawiedliwości.
Oni twierdzą, że strzegą prawa Mojżeszowego?
Otrzymaliście to prawo od aniołów, ale go nie przestrzegacie!
Jesteście jak nasi przodkowie!
Któregoż z proroków
- oni nie prześladowali? - Dość!
- O czym mówisz? - O okrutnej karze dla sprawiedliwych.
Zamilknij.
Wyrok został złagodzony, w obliczu Boga, w jego domu.
W tej świątyni?
Najwyższy mieszka w domu, który jest dziełem rąk ludzkich?
- On, twórca wszelkiego stworzenia? - Uważaj. Jesteś tu sam.
Jezus powiedział: „Zburzę tę świątynię i w trzy dni zbuduję nową”,
a potem powstał z martwych,
- bo skazaliście go na śmierć! - Uciszcie go!
Widzę niebo otwarte i Chrystusa stojącego po prawicy Boga!
Zabić bluźniercę!
Panie Jezu...
przyjmij ducha mego.
Nie poczytaj im tego grzechu.