Prawda...
Cóż to jest prawda?
Wielu widziało, jak uzdrawiałeś, przywołując demony,
i nazywałeś to dziełem bożym.
Wielu słyszało, jak mówiłeś, że zniszczysz Świątynię...
i w trzy dni zbudujesz nową.
Świadkowie powtórzyli twoje słowa przed Wielkim Sanhedrynem.
Co na to rzeczesz?
Nic nie odpowiesz?
Jesteś czy nie jesteś mesjaszem?
Jestem nim.
Wkrótce ujrzycie syna człowieczego siedzącego po prawicy Boga.
Jak śmiesz wymawiać Jego imię?
Zbluźnił.
Zasłużył na śmierć!
Judaszu!
Jesteś jego uczniem!
- Nie! - On był z Nazarejczykiem!
- Nie znam go! - Przyszedł z tym „królem żydowskim”!
Nie znam go!
Nigdy wcześniej go nie widziałem!
Zabierzcie go.
Namiestniku! Nazarejczyk ma wielu zwolenników.
Zeloci się burzą.
Proces może być początkiem rebelii.
Słowo jednego Żyda przeciwko potędze Rzymu?
Nie wierzę, Mariuszu.
JEROZOLIMA
Każ go ukrzyżować!
Uwolnij go! Uwolnij!
Wypuść go!
Czy jesteś królem Żydów?
Moje królestwo nie jest z tego świata.
Zatem jesteś królem.
Tyś powiedział.
Narodziłem się i na to przyszedłem na świat,
aby dać świadectwo prawdzie.
Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu.
Prawda?
Cóż to jest prawda?
Nie znajduję w nim żadnej winy.
Na krzyż z nim!
Nie! Wypuść go!
Zabrać go.
I ukrzyżować.
Na krzyż z nim!
Rozejść się! Prędko!
Z drogi!
Przybijajcie.
ŚWIĘTO PASCHY
Setki tysięcy ludzi chce się przypodobać Najwyższemu.
Dlatego zdążają do Świątyni, ojcze.
Ich życie obfituje w dostatki. Zawdzięczają to Najwyższemu Kapłanowi.
Uchroniłeś nasze rytuały ofiarne, które Nazarejczycy chcą unicestwić
Szkoda tylko, że zrobiłeś to przy pomocy Namiestnika.
Trzeba było pokazać potęgę Rzymu.
Ukrzyżowanie Nazarejczyka będzie sygnałem dla tych,
którzy próbowaliby zniweczyć nasze wysiłki.
- Słusznie postąpiłeś. - To się okaże.
Coraz więcej ludzi dawało się uwieść prostackim naukom Nazarejczyka.
- Trzeba było go zdemaskować. - I skazać na okrutną śmierć?
Każdy Najwyższy Kapłan postąpiłby tak samo, jak mój mąż.
Ja stosowałem inne metody, ale cel miałem ten sam.
- Ten człowiek nikomu nie zagrażał. - Nie zagrażał?
Zakwestionował podstawy naszej wiary.
Józefie, życie jednego człowieka jest niczym
- w obliczu zagrożenia boskiego ludu. - Kajfaszu...
Dość już. Spotkamy się na wieczerzy.
Józef i jego nieskazitelna moralność przewyższająca brudne, codzienne życie.
To tylko czcze słowa.
Jeśli nie potwierdzają ich czyny, są bezwartościowe.
Czy Nazarejczyk naprawdę mówił, że powstanie z martwych?
W ten niecny sposób zakłamywał słowa proroctwa.
Dopilnuj, żeby szybko umarł.
Żeby nie zdołał dopuścić się ostatniego oszukaństwa.
Zanim wzejdzie pierwsza gwiazda.
Sam widok tego łotra mógłby zakłócić nasze święto.
„Do Ciebie, Panie, wołam, Skało moja,
nie bądź wobec mnie głuchy,
bym wobec Twego milczenia nie stał się jak ci, którzy zstępują do grobu...
Usłysz głos mego błagania, gdy wołam do Ciebie...”
Boże mój...
czemuś mnie opuścił?
Dwie sprawy, Namiestniku.
Prośba Najwyższego Kapłana Kajfasza, aby przyspieszyć śmierć Nazarejczyka...
i prośba o wyrażenie zgody na zabranie jego ciała.
- Kto chce je zabrać? - Żydowski dostojnik, zaniepokojony tym,
- okrutnym wyrokiem Sanhedrynu. - Jak się zwie?
Józef z Arymatei.
Niech obie prośby zostaną spełnione.
Będą sobie nawzajem skakać do gardeł, a nam dadzą spokój.
Niech Korneliusz...
zakończy cierpienia Nazarejczyka.
- Podoba ci się przedstawienie? - Jakie przedstawienie?
Tak nazywasz ukrzyżowanie Nazarejczyka?
Każdy, kto w prowincji rzymskiej obwieszcza się królem,
dopuszcza się zdrady i musi ponieść konsekwencje.
On nie zachowuje się jak król z mojego snu.
O tym, jak namiestnik zarządza prowincją, nie mogą decydować sny jego żony.
Bogowie przychodzą do nas w snach.
Powiedzieli nam wyraźnie. Nazarejczyk to dobry człowiek.
Pokorny, o czystym sercu.
Ten człowiek zagrażał stabilności prowincji.
Nasz garnizon w Judei nie jest duży, Klaudio.
Pożałujesz tego, że go skazałeś.
Wysłuchałem doradców i podjąłem decyzję.
Ci doradcy bali się, że ludzie wybiorą jego, a nie ich.
Ogłosił się mesjaszem. To nie do przyjęcia.
Więc to szaleniec. Czy od razu trzeba...
Klaudio.
Mam dość tego,
że każdy żydowski kapłan ma mi coś za złe.
Nie życzę sobie, żeby dołączyła do nich moja żona.
Nawet jeśli był szaleńcem, trzeba było go ukrzyżować
i ostrzec ludzi, żeby nie wierzyli w jego nauki!
Śmierć nie oznacza jego końca.
Na ogół śmierć to koniec.
Wykonało się.
- To jego matka. - To co?
Oszczędź jej tego, on nie żyje.
Zaraz się przekonam.
Nie trzeba.
Proszę.
Mam rozkaz sprawdzić.
Kim jesteś?
- Zezwolono mi zabrać ciało Nazarejczyka. - Kto wydał zgodę?
Namiestnik.
Jeśli się zgodzisz, oddam na miejsce pochówku twojego syna
grób przygotowany dla mnie.
Tam odnajdzie spokój.
Uczyniłem coś strasznego. Tego nie można wybaczyć.
Zgrzeszyłem, wydawszy krew niewinną.
Amen.
Jest umęczona.
Czeka.
Naprawdę w to wierzy, czy to ból budzi tę wiarę?
- Szczerze wierzy w jego zmartwychwstanie. - Ty też?
Dokończę tę opowieść jutro.
- Dobranoc. Czas do łózek. - Dobranoc.
Wypij.
Nie wyobrażałem sobie takiego zniszczenia świątyni.
Serce mi krwawi.
Odbudujemy ją.
Nie miałeś w tym udziału.
To cud, że nikt nie zginął.
- Myśleliśmy, że nie przyjdziecie. - Wybaczcie.
Wejdźcie!
- Coś nas zatrzymało. - Co?
Odprowadziłem na wieczny spoczynek pewnego biedaka.
Krewnego?
- Ukrzyżowanego Nazarejczyka. - Słucham?
Zasłużył na to, by chociaż po śmierci okazać mu szacunek.
Uczniowie nazwali go „rabbi”, ale to nie znaczy, że nim był.
Nazarejczyk udzielał pomocy tym, którzy chcieli wystąpić przeciwko Rzymowi.
To by była katastrofa. Rzymianie urządziliby rzeź.
Morze zaczerwieniłoby się od żydowskiej krwi.
Nie wierzę, że był aż tak niebezpieczny.
Dlatego nigdy nie zostaniesz Najwyższym Kapłanem.
Naród żydowski przetrwał tyranię wielu imperiów,
bo wie, co to pragmatyzm i kompromis.
Mając dobrych przywódców, przetrwa również rzymską niewolę.
Prosząc Rzymian, żeby krzyżowali Żydów?
Gdzie pochowano Nazarejczyka?
W moim grobie.
„Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi, i w śmierci swej...”
- Znasz przepowiednię Izajasza? - Postąpiłem przyzwoicie.
Trudno mi w to uwierzyć.
Chcieliśmy ugasić ten niebezpieczny płomień, a ty świadomie...
- na powrót go roznieciłeś. - Chciałem, by ta haniebna sprawa
- przynajmniej miała godne zakończenie. - I spreparowałeś dowód na to,
że spełniło się proroctwo Izajasza!
Nie rozumiesz wagi tej sprawy?
Czym on zawinił?
Nauczał, że mamy szanować bliźniego tak, jak szanujemy siebie.
Po wielokroć powtarzał bluźnierstwo, że jest mesjaszem!
- A jeśli był? - To już nim nie jest.
Rzym będzie traktować Judeę pobłażliwie,
dopóki Sanhedryn panuje nad emocjami ludu.
Nazarejczyk mówił o pokoju i miłości,
ale nawoływał też do buntu przeciwko wszelkiej władzy.
To nieprawda!
Co za zuchwalstwo!
Ale przekonasz się, Józefie.
Daję ci słowo. W twoim grobie, czy poza nim,
doktryna Nazarejczyka ulegnie rozkładowi, tak jak jego ciało.
Piotrze!
Co ci się stało?
Rozpoznali mnie.
Udało mi się wymknąć.
- Są tu pozostali? - Nie.
- Maria jest pewna, że będą nas ścigać. - Musisz uciekać.
Bez nich? Nie.
Gdzieżeś był, Piotrze?
Czy on nie żyje?
Złożyłem go do grobu.
Więc to koniec.
Jezus przepowiedział, że Judasz go wyda.
I tak się stało.
Przepowiedział też, że ty się go wyprzesz.
Powiedz, że tego nie zrobiłeś.
Nie mogę kłamać.
Podczas procesu...
tłum domagał się jego krwi.
Rozpoznali mnie...
Jakie to ma znaczenie, skoro on nie żyje?
Trzy lata naszego życia poszły na marne.
Jego matka wierzy, że on zmartwychwstanie.
Dałbym sobie odciąć rękę, żeby w to uwierzyć.
Nie sądziłam, że jesteś tchórzem.
Nigdy.
Cofnąć się!
Zabrać go!
Druzusie!
Namiestniku, Najwyższy Kapłan.
- Nie może zaczekać, aż zjem? - Niestety, to pilna sprawa.
Ostatnio wszystko jest dla ciebie pilne.
Żyjemy w niespokojnych czasach, mam prośbę.
Nie mów tylko, że dotyczy Nazarejczyka.
Wdzięczny jestem za twoją dotychczasową stanowczość.
Dotychczasową?
- Chcesz jeszcze czegoś? - Niestety, tak.
Poprosiłeś, żeby go ukrzyżować, został ukrzyżowany.
Jeszcze ci mało?
Dlaczego ten nic nie znaczący człowiek tak cię niepokoi?
Jak wiesz, jego ciało umieszczono
- w grobie członka Wielkiej Rady. - Wiedziałeś o tym?
Zgłoszono mi taką prośbę.
- Byłeś świadomy, że to wywoła napięcia. - Nie przyszło mi to do głowy.
Nazarejczyk wypaczył sens naszych najstarszych przepowiedni
dotyczących nadejścia mesjasza
i rozpuścił plotki, że po trzech dniach powstanie z martwych.
Po ukrzyżowaniu to niemożliwe.
Jednak pozwalając na przeniesienie jego ciała do grobu,
i nie rzucając go na pożarcie dzikim zwierzętom,
umożliwiłeś jego uczniom upozorowanie zmartwychwstania.
A w Jerozolimie pozory odgrywają równie ważną rolę, jak prawda.
Myślisz, że po trzech dniach wejdą do grobu?
To najprostszy sposób, żeby stworzyć fikcję.
Zatem postaw tam swoje straże.
Moi ludzie nie odstraszą fanatyków.
Rzymscy żołnierze mają tracić czas na pilnowanie żydowskiej jaskini?
I każ przyłożyć pieczęć Rzymu na wejściu. Za jej złamanie grozi kara śmierci.
- Prosisz o zbyt wiele. -Trzeba było nie wydawać pozwolenia
na przeniesienie go do grobu.
On nadal stanowi zagrożenie dla Wielkiej Rady, i dla Rzymu.
Jeden człowiek?
Nie doceniasz siły waszych rzymskich władców.
Ale żeby zakończyć tę sprawę,
każę postawić przed grobem kilku strażników.
- Nigdy nie zdołam ci się odwdzięczyć. - Wreszcie się w czymś zgadzamy.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Nie muszę się tłumaczyć przed tobą ani nikim innym.
Wynocha! Czego tu szukacie!
Nie rozglądaj się, Mateuszu. Chyba nas obserwują.
Wracamy?
- Wtedy ich podejrzenia się potwierdzą... - Hej, wy!
- Uciekaj! - Wracać! Natychmiast!
Jak krzykniesz, zginiesz.
Rozdzielmy się! Tędy!
Szukajcie ich!
Dlaczego uciekaliście?
Mów prawdę, bo zostawimy tu wasze trupy.
Jesteśmy uczniami Jezusa z Nazaretu.
- Mów. - Uciekliśmy, jak go pojmali.
I wróciliście? Tu się roi od rzymskich żołnierzy.
Szukamy naszych braci.
Krwawił jak każdy człowiek.
Zabierzcie to i potnijcie.
Poznaję go.
- To Boaz. - Znasz tego zelotę?
Bawiliśmy się razem, jak byliśmy dziećmi, w Galilei.
To było przed wiekami.
Czas nas odmienił.
- Tak. - Jesteście uczniami Nazarejczyka.
Tak.
Wasz przywódca miał wielu zwolenników.
Ci, którzy rządzą, kazali go zamordować.
Przyłączcie się do nas. Stanowimy prawdziwą siłę.
- Walczycie z Rzymianami. - Zrobimy wszystko,
żeby ich wygnać z naszej ziemi.
Ten, kto mieczem wojuje, od miecza ginie.
Lepsze to niż umrzeć jak pies na łańcuchu.
Wasz nauczyciel mówił o miłości.
Ja umrę, mówiąc o wolności. Przyłączcie się do nas.
Jesteśmy rybakami...
nie wojownikami.
Oni nie poprzestaną na tym ukrzyżowaniu, wiesz o tym.
Kiedy zrozumieją, że wasza nauka
jest dla nich zagrożeniem, wytropią was i zabiją, jednego po drugim.
Wytrzebią jego myśli. Świat zapomni o waszym istnieniu.
- Chodź z nami. - Nie mogę.
Na co czekamy?
Na to, żebyś wreszcie przestała płakać nad tym Jezusem.
Nie mogę mieć własnych przekonań?
Możesz, ale obsesja to nie jest przekonanie,
a niezdrową obsesję trzeba wyleczyć radykalnymi środkami.
Oto ktoś, kto to umożliwi.
Korneliuszu...
- tylko ty możesz mi coś wyjaśnić. - Jeśli tylko potrafię.
Powiedz mi jedno.
Czy, kiedy wniesiono Nazarejczyka do grobu...
on na pewno...
nie żył?
Miałem się upewnić,
że Nazarejczyk przybity do krzyża jest martwy. Zrobiłem to.
- Umarł na twoich oczach? - Umarł...
na mój rozkaz.
- Sprawdziłeś, że jest martwy? - Rozkazałem Longinusowi
- przebić włócznią bok Nazarejczyka. - Nie żył?
Zanim został przebity i potem.
Zatem gdyby ktoś myślał, że nie umarł;
że pozostał żywy po tym,
co nam opisałeś, co byś powiedział temu komuś?
Że jest albo szaleńcem, albo głupcem.
Możesz odejść, Korneliuszu.
Dość już twoich snów, i tych wymysłów.
Nazarejczyk był człowiekiem, miał ciało i krew.
Jego ciało poddaliśmy torturom,
a krew rozlaliśmy...
po całym mieście.
Jeśli znowu ci się przyśni,
niech udowodni swoją tożsamość i pokaże, kim jest.
Nie pięknym prorokiem porywającym tłumy,
tylko gnijącą kupą mięsa.
Czy wyjście z Jerozolimy to właściwy postępek?
Czy ratowanie własnego życia może być postępkiem niewłaściwym?
- Uda nam się wyjść? - Nie wiemy, czy nas szukają.
Najwyższy Kapłan sprzymierzył się z Piłatem!
Zabili naszego przywódcę. Nie jesteśmy już groźni.
Przyszło pięć tysięcy ludzi,
tylko po to, by go słuchać.
Jego, nie nas.
Zapomnieliście, co przepowiadał?
Zapomniałeś, Piotrze?
Trzeciego dnia on zmartwychwstanie.
Musisz odpocząć.
Tak szybko zapomnieli?
Nie mogą zaczekać?
Nie możecie zaczekać?
Patrzyła, jak go męczą i jak umiera. Widziała wszystko.
On jest martwy...
ale my, nie.
Nasze rodziny czekają w Galilei na nasz powrót.
Im musimy się teraz poświęcić.
Trzy dni.
Tyle jestem mu winien.
Nasza wiara w niego...
powinna przetrwać trzy dni.
A jeśli trzeciego dnia
- nie zmartwychwstanie? - Wtedy odejdziemy jak mężczyźni,
nie jak tchórze.
Myślisz, że on wróci?
Ja to wiem.
Skąd masz tę pewność?
Przywracał życie innym.
Powiedział, że tak będzie.
Dlaczego sam miałby nie zmartwychwstać?
Najwyższy Kapłanie?
Postaw straże przy grobie Józefa z Arymatei.
Nie wolno odsunąć kamienia. Niech strażnicy nikogo nie wpuszczają,
- ja będę im wydawał rozkazy. - Znaleziono Iskariotę.
Tego, który go wydał?
- Wyda pozostałych? - Leży martwy na Polu Garncarza.
Powiesił się.
Jakim sposobem ten Jezus...
- budził w nich takie szaleństwo? - Nieważne.
Nie mają jego ciała, nie mogą mówić, że powstał z martwych.
Byłeś przy nim do końca?
Tylko Jan tam był.
Rzymianie urządzili koszmarne widowisko.
Biczowali go, aż popękała mu skóra na plecach.
Jakby chcieli odrywać z niego ciało, kawałek po kawałku.
Kiedy nie mógł się już prawie ruszać,
postawili go
i włożyli mu na głowę koronę cierniową.
Kazali mu...
zanieść krzyż na Golgotę...
i tam go do niego przybili.
Unieśli go, żeby wszyscy to widzieli.
Nie szkodzi, że cię tam nie było.
On rozumiał nasze słabości.
Kochał nas, wraz z nimi.
Umarł za nas.
Teraz to już nie ma znaczenia.
Słyszeliście, co mówił zelota. Musimy uciekać, zanim nas znajdą.
Zanim my będziemy spoglądać z krzyży na Golgotę.
Odpocznij.
To były ciężkie dni.
Dokonałeś wielkiej rzeczy, nasza łódź wpłynęła na spokojniejsze wody.
Pomogłaś mi, jak zawsze.
Skłoniłeś Piłata, żeby nas ochronił...
Chodź do łoża.
Niedługo przyjdę.
Zbluźnił!
Zasłużył na śmierć.
Prawda?
Cóż to jest prawda?
Nie znam go!
Mylicie się! Nigdy wcześniej go nie widziałem!
Złamano pieczęć Rzymu. Grób jest otwarty, a Nazarejczyk...
zniknął.
Jak to zniknął?