NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
O mój Boże.
Nic ci nie jest.
Nic mi nie jest.
Nic ci nie jest.
Co ty, u licha, wyprawiasz?
Co ja robię?
Co ty robisz?
To diabeł, a ty o tym wiedziałaś?
Nigdy tego przed nikim nie ukrywałem.
Skąd wiesz?
Widziałem go.
Z Amenadielem i Charliem.
Wróciłem i zobaczyłem jego straszną, czerwoną twarz.
Też nie przepadam za twoją twarzą, Danielu,
ale nie próbuję cię zabić.
Jakim cudem ja jestem zły?
Próbuję ocalić ciebie, ocalić naszą córkę,
ocalić świat!
Dobrze, Dan, rozumiem.
Gdy sama się dowiedziałam,
kim jest, też kiepsko to przyjęłam,
ale nie jest taki, jak mówią. To dobry człowiek.
To prawda.
I mimo tego, że się różnicie, chyba to wiesz. Znasz go.
Tak. Jestem nieśmiertelny.
To obłęd!
To szaleństwo! Jesteście szaleni!
Dokąd idziesz?
Nie strzelę już do nikogo, jeśli o to chodzi.
Muszę od niego uciec!
Cholera. Ma odebrać Trixie od opiekunki.
Muszę ją odebrać i zawieźć do mamy, póki nie ochłonie.
Lepiej się pospiesz. Dan nie wie, co znaczy „ochłonąć”.
Na pewno nic ci nie jest?
Czuję się świetnie.
Jestem całkiem nieśmiertelny, nawet przy tobie.
Tak nagle?
Dlaczego teraz?
Kogo to obchodzi?
Wolałabyś, by kula mnie zabiła?
Oczywiście, że nie. Próbuję…
zrozumieć.
Zamiana uroku, a teraz to…
Ale nie…
Masz rację.
Darowany koń.
Pójdę już.
Jasne.
Przepraszam, że muszę uciekać, ale wczoraj świetnie się bawiłam.
Dzięki za przenocowanie.
- Pa. - Czekaj.
- Jeszcze jedno… - Jasne.
Wybierz rękę.
Ta.
Jeszcze raz.
Dobra, więc ta.
Tak!
Co to?
Klucz do mojego mieszkania.
Nie będziesz musiała znów czekać pod drzwiami.
Cholera.
Przepraszam.
- Za szybko? - Nie.
Wcale nie.
O wiele za szybko. Czy zwariowałam?
Mówiłaś, że wszystko idzie bardzo dobrze.
Tak.
Czy coś może być za dobre?
Dobra.
Na przykład wczoraj.
Poszliśmy na kolację.
Świece,
wino. Pete łapie mnie za rękę,
patrzy mi w oczy
i mówi:
„Kocham…
pieczeń”.
Jasne, pieczeń jest pycha, ale chyba nie o to mu chodziło, Chloe.
Chyba to ja jestem pieczenią. Ja.
Wiem. Odjazd, prawda? Ale dopiero się poznaliśmy.
Jak długo trwało, zanim Lucyfer to powiedział?
Cóż, każdy związek jest inny
i pewnie nie powinnaś porównywać się do innych, ale…
Ello, to coś dobrego.
Ciesz się tym. Doceń to.
- Dobra? - Docenić.
- Tak. Dobra. - Jasne.
Lucyferze, co robisz?
Nie puszczę Danowi płazem tego, że do mnie strzelił.
Oko za oko, a raczej
wąż za kulę.
To nie jest dobry pomysł.
Nie?
Nie.
Masz rację.
Muszę działać z rozmachem. Nie jest jadowity.
Nie o to mi chodzi.
Dan przechodzi trudny okres. Nie rób nic, co go rozjuszy.
Co zrobi, znowu do mnie strzeli?
Skoro o tym mowa,
to myślałem o tym.
Nowa nieśmiertelność przy tobie zmienia wszystko, zwłaszcza w pracy.
Może nie będzie więcej uroków,
ale nie będzie też unikania strzałów.
Od teraz uważaj mnie za swoją ludzką tarczę.
Albo raczej diabelską tarczę.
Chodź, poćwiczmy.
Lucyferze, nie.
Posłuchaj.
Myślałam o sprawie Zabójcy Szeptów.
Coś tu nie gra.
- Ale Klumpsky się przyznał. - Tak, ale coś jest nie tak.
Seryjni zabójcy często zabijają kogoś znajomego,
a potem nieznajomych.
Klumpsky miał związek dopiero z czwartą ofiarą.
To nie ma sensu.
Gdybyśmy tylko mogli z kimś porozmawiać.
„Zabójca Szeptów”?
Słabe. To nie ma sensu.
Nie zabijam szeptów.
Mam listę lepszych wariantów,
które przedstawię redaktorowi.
Na przykład Tłumik.
Wyciszacz.
Nie, może lepiej…
Uciszacz.
Przekażę te warianty, gdy odpowiesz na kilka pytań.
Zgoda.
Jasne. Pierwsze pytanie.
Jaka jest najgorsza rzecz, jaką zrobiłeś komuś, nie zabijając go?
Kiedyś zjadłem czyjąś nerkę na jego oczach.
Ohydna zakąska. Nie włożę żadnej części Daniela do ust.
Jak namierzyłeś Olivię Sacks w San Antonio?
Olivia.
Pewnego dnia poszedłem za nią do domu.
San Antonio to ładne miasto do prześladowania.
Chwila... Przepraszam, ale to było w Phoenix.
Olivia była w Phoenix?
Racja.
Wybaczcie, moje ofiary po pewnym czasie mieszają się ze sobą.
Mieszanie. Ile środków przeczyszczających
można wtłoczyć w ciało mężczyzny, nie powodując trwałych szkód?
Zignoruj go, wróćmy do Olivii.
Dlaczego przeniosłeś jej ciało?
Lubię zmiany, żebyście musieli zgadywać.
Jasne.
Bardzo sprytnie.
I widzę…
Przepraszam.
Znowu pokręciłam. Przeniosłeś ciało Joy Goodman, nie Olivii.
Ale ty to wiesz, prawda?
O co chodzi?
Chcesz mnie zbić z tropu?
Czas na mojego adwokata.
Klumpsky nie wie, o czym mówi.
Zgoda. Był bezużyteczny podczas burzy mózgów.
Nie sądzę, że zabił pierwsze trzy ofiary.
I co z tego?
Zabił tę nauczycielkę i rzucił się na ciebie.
Powinien siedzieć. Kogo obchodzą szczegóły?
Ja się przejmuję, Lucyferze.
Ale skoro bardziej martwisz się o idealną zemstę na Danie,
czemu po prostu tego nie zrobisz? Sama zajmę się sprawą.
Świetny pomysł, pani detektyw.
Dziel i rządź. Tak.
Lucyferze, miałam rację.
Klumpsky nie zabił pierwszej trójki.
Na wolności jest jeszcze jeden seryjny zabójca.
Mam trop prowadzący do Arts District jutro, więc…
CZYTAŁAM TWÓJ POST. CIEKAWE. PODAJ SZCZEGÓŁY.
OPERACJA ZEMSTA NA DANIE
Tak.
To jest to.
Tak się na tobie odegram, Danielu!
Trzeba to uczcić.
Poczta głosowa?
Nie słyszałem, że dzwoni.
Tak.
Lucyferze, miałam rację.
Klumpsky nie zabił pierwszej trójki.
Na wolności jest jeszcze jeden seryjny zabójca.
Mam trop prowadzący do Arts District jutro, więc…
Pani detektyw!
Pani detektyw.
Oznaki włamania,
oczywiste ślady walki,
cenne rzeczy nietknięte.
To nie wygląda na rabunek.
Śmiało, panno Lopez. Możesz to powiedzieć.
Pani detektyw została porwana.
Nadal nie udało mi się złapać Dana.
Zaufaj mi, nie przyda nam się.
- Trixie. W porządku? - Jest bezpieczna u babci.
Pani detektyw znów badała sprawę Zabójcy Szeptów.
W wiadomości mówiła, że ma dowód na istnienie innego seryjnego zabójcy.
Ten drugi dowiedział się, że Chloe go ściga,
- i zaciera ślady? - Tak.
Szkoda, że nie wiemy, co odkryła.
Jej telefon i laptop zostały zniszczone.
Technicy próbują coś odzyskać, ale nie ma gwarancji.
Nic by się nie stało, gdybym się nie rozpraszał.
Powinienem był jej słuchać.
Właśnie.
Powinieneś był tam być.
- Panno Lopez. - Dlaczego cię nie było?
Nie możemy tracić głowy.
Pani detektyw nas potrzebuje.
Masz rację.
Potrzebuje nas.
Będziemy szukać dalej.
A co z tym?
Mówi ci coś to nazwisko? Scotty Thomas?
Nie, ale ten adres jest w centrum.
W wiadomości pani detektyw wspomniała o tropie w Arts District.
To musi być to.
Chodźmy.
Lucyferze,
słabo tu pasuję. Jestem kryminologiem.
Spokojnie, panno Lopez.
Idziemy za tropem, nie do kryjówki zabójcy.
Tak, ale nie powinniśmy wziąć prawdziwego detektywa?
Nie mamy czasu, by kogoś wprowadzić. To tu.
- Cholera, zamknięte. - Tak?
Dziwne. Chyba nie.
Co mówiłeś o niewchodzeniu do kryjówki zabójcy?
Myślisz, że Chloe tu jest?
Wezwać wsparcie?
Wystarczy, że ja tu jestem.
Jesteś tylko aktorem!
Gdzie jest? Jeśli ją zabiłeś, przysięgam na tatę…
Co? Ktoś ty? Czemu myślisz, że kogoś zabiłem?
Naprawdę? Ciekawe.
Nóż? Z holu? Nie.
To tylko inspiracja. Przysięgam.
Mamy to z dawnej hollywoodzkiej rekwizytorni.
Dzięki niemu mój zespół może się wczuć.
- Jaki zespół? W co wczuć? - Moja grupa nerdów.
Tworzymy wirtualny świat, gdzie gracz staje się seryjnym zabójcą.
Ludzie. Naprawdę.
Tak, wszystkie tępe. To rekwizyty.
To czemu pani detektyw uznała to miejsce za trop?
Pani detektyw?
Czekaj.
Detektyw Decker?
Pracujecie z nią?
Jesteś Scotty Thomas?
Tak.
Miała się ze mną spotkać, ale nie przyszła.
Wydrukowałem dla jej transkrypty.
Gdzie są te transkrypty?
Pokaż.
GRY SCOTTY’EGO THOMASA
Super.
Napisała do mnie na KillShare.
A KillShare to…?
Czat w dark webie dla tych, którzy interesują się zabijaniem.
Jezu, wszystko ma swoją stronę.
Używamy jej do badań.
Posty są anonimowe i niemoderowane.
Każdy może wrzucać wszystko.
Ludzie mają straszne zachcianki.
Które podkręcasz swoją grą w seryjnego zabójcę.
Póki robią to w wirtualnej rzeczywistości,
nie robią tego naprawdę.
Jestem jednym z dobrych.
A ludzie z KillShare nie współpracują z policją,
ale chciałem pomoc.
Jak dokładnie?
Detektyw Decker była na KillShare
i śledziła kogoś, kogo chyba złapaliście.
Les Klumpsky, vel Zabójca Szeptów?
Wysyłał do mnie wiadomości.
A Chloe chciała czytać wasze rozmowy?
Tak. Wiadomości na KillShare ulegają samozniszczeniu,
ale wszystko mam na zrzutach.
Sprawdzenie wszystkiego zajmie wieki.
Chwila.
Klumpsky ciągle wspomina LilyMana85.
LilyMan? Najgorsze imię superbohatera.
Znalazłam.
Jasna…
Wszystkie posty LilyMana to relacje z pierwszej ręki z zabójstw
pasujących do Zabójcy Szeptów,
z niepublikowanymi szczegółami.
Chloe powiedziała, że Klumpsky nie popełnił trzech pierwszych zabójstw.
Tak powiedziała.
Wiem, co odkryła.
Klumpsky jest naśladowcą.
Ten LilyMan to oryginał, o którym mówiła, że wciąż jest wolny.
Jak znajdziemy tego LilyMana?
Technicy mogą namierzyć różne adresy IP jego postów,
ale to zajmie trochę czasu.
Nie mamy czasu!
Możecie skorzystać z nerdów.
Są najlepsi.
O rany, dziękuję!
Jasne. Zajmij się tym,
a ja muszę zadzwonić.
Dobra.
ENCYKLOPEDIA DUSZ
Zbyt wiele słów.
Masz książki z obrazkami?
Miałeś mi pomóc.
Wybacz, jadę z Charliem do szpitala.
Linda wyjdzie z konferencji i dotrze na miejsce.
Nie przesadzasz?
Gorączka 38 i trochę to chyba nic wielkiego.
W piekle było z 50.
Jasne. 38 to nie koniec świata dla normalnego dziecka,
Charlie jest półaniołem, więc taka gorączka oznacza,
że coś jest z nim nie tak.
Wiesz, że gdy dzwoni, to się odbiera?
Nie gadam z Lucyferem.
Maze.
Rozdzielił mnie z matką.
Wie, czemu jesteś na niego zła?
Nie.
Może mu powiedz.
Nie łapiesz, co znaczy, gdy ktoś nie odbiera?
Chloe co?
Powiedz, co mam zrobić.
Zgadza się.
Tak.
Adresy IP LilyMana doprowadziły nas pod różne adresy.
Tylko jeden to prywatne mieszkanie, pewnie zabójcy.
Już jesteśmy. Wyślij wsparcie.
Muszę lecieć.
Lucyferze.
Pani detektyw.
To nie Chloe.
Dzięki Bogu.
Co oznacza, że wciąż jest w rękach tego drania.
„Z powyższych powodów
żądam, by w waszych artykułach używano imienia seryjnego zabójcy, które wolę.
Z poważaniem…
Zabójca Krtani”.
Możesz nazywać się seryjnym zabójcą?
Podobno zrobiłeś to tylko raz.
Jak... się tu dostałaś?
Poznałam wielu twoich bohaterów. Gacy, Dahmer, Śmierdzący Ted.
Macie coś wspólnego.
Jesteś tchórzem…
tak jak oni.
Ale oni przynajmniej wymyślili własny styl
Kim jesteś?
Pora się bliżej poznać.
Dzięki.
Hej.
Co tu robisz?
Naczelnej chyba spodobał się materiał o Zabójcy Szeptów,
bo dała mi kronikę kryminalną.
Brzmi świetnie. Czemu jesteś taki przygnębiony?
Nie myśl, że wykorzystuję nasz związek dla własnych korzyści.
Powiedz słowo i sobie pójdę.
Nigdy bym tak nie pomyślała. Muszę robić swoje, a ty swoje.
Jesteś pewna? Bo wiem, że trochę się pospieszyliśmy.
Kogo chcę oszukać? Działamy bardzo szybko i…
nie chcę,
by coś cię odstraszyło.
Szczerze, Pete, jesteś niesamowity.
Nawet nie wiem, czemu się martwiłam, że idzie tak szybko.
Widzisz? Czułem to. Widziałem, że się martwisz.
Tak, trochę, ale…
Wiesz co?
Choć raz widzę coś dobrego i…
muszę wracać na komisariat.
Rób swoje. To idealna robota dla ciebie.
Powiązane z Zabójcą Szeptów.
- Masz pełne ręce roboty. - Dobra.
- Hej. - Tak?
To pewnie głupie, ale zrobiłem mnóstwo badań na temat Zabójcy Szeptów.
Są u mnie w pudełku, jeśli chcesz skorzystać.
Mam lubić cię jeszcze bardziej?
Może.
Jesteś wprost… Zadzwonię później.
- Pa. - Pa.
Nie mogę. Przykro mi.
Spróbuj jeszcze.
Próbowałem już pięć razy, Lucku.
Mówię ci, nie mogę już zwalniać czasu.
Od kiedy uratowałem Lindę.
propos, muszę ją znaleźć. Wyniki Charliego powinny już być.
Toś mi pomógł.
Chciałbym pomóc ci znaleźć Chloe,
- ale wierzę w ciebie, bracie. - Błąd.
Bez niej jestem bezużyteczny.
Jak mam znaleźć panią detektyw bez niej?
Nie marnuj czasu, zmuszając mnie, by go spowolnić,
i po prostu wykonuj staromodną pracę detektywistyczną.
Pracę detektywistyczną? Ja?
Chcesz mi powiedzieć, że po tylu latach pracy z Chloe…
niczego się nie nauczyłeś?
Amenadielu. Doktor Subia chce nas widzieć.
Dobrze.
Umiesz ją znaleźć, detektywie Morningstar.
ORYGINALNY ZABÓJCA NAŚLADOWCA
Kto ci to zrobił?
Nikt. Sam to zrobiłem.
Chciałem znaleźć podobieństwa między ofiarami
i zbudować profil zabójcy.
A to ci dopiero. Co my tu mamy?
Ofiara, którą znaleźliśmy rano, to Phyllis Cameron,
reżyserka znanych filmów. Na podstawie raportu koronera
zmarła tydzień temu,
czyli LilyMan85 zabił ją przed Diane Luną, śpiewaczką operową.
Najwyraźniej wybiera silne kobiety.
A Madison, nauczycielka z podstawówki, nie pasuje do wzorca…
Bo zabił ją naśladowca Klumpsky.
Jego niechlujstwo pozwoliło nam go złapać, zanim znów zaatakował,
ale oryginalny Zabójca Szeptów jest sprytniejszy i czystszy.
Lucyferze, muszę przyznać,
że jestem pod wrażeniem pracy detektywa.
Dziękuję. Gdyby to wystarczyło, by go znaleźć…
by znaleźć ją. Potrzebujemy czegoś więcej!
Rozmawiałam z naśladowcą.
Cóż, „rozmowa” to nieodpowiednie słowo.
Wykrzyczał coś istotnego?
Może. Powiedział, że rozmawiał z zabójcą
i odkrył, że LilyMan lubi polować na ofiary w restauracjach.
Naśladowca powiedział, cytuję: „LilyMan szuka gaduł”.
Celuje w kobiety, które dużo mówią?
- Ups. - Chwila.
Pamiętam, że ostatnie obciążenia trzech ofiar były z restauracji.
Przejrzałeś wyciągi z kart
- i je porównałeś? - Tak.
Zadzwoń do restauracji i sprawdź, czy mają kamery.
Zajmę się tym.
Dobra.
Czy Klumpsky kiedykolwiek spotkał swoją inspirację?
- Przyjrzał mu się? - Nie.
Na pewno?
Pięć złamanych żeber, rozdarty bark i „It’s a Small World” w kółko?
Tak, na pewno.
Tylko jedno miejsce ma kamery.
Dobra. Maze i ja to sprawdzimy.
Nie wiem, czy to pomoże, ale…
Pete prowadził badania nad Zabójcą Szeptów.
Mogę sprawdzić, czy coś się przyda.
Tak, dziękuję, panno Lopez.
Przepraszam,
nie mogę pokazać taśm.
Nie mamy czasu na tortury.
Tortury?
Masz lepszy pomysł?
Gdybym nadal miał moc, zapytałbym, czego pragniesz.
Chcę być tancerzem.
Czy moja moc zadziałała?
Nigdy nikomu o tym nie mówiłem.
Wróciłem.
Maze, wróciłem!
Jasne. Masz szczęście, Barysznikow,
bo mam klub nocny. Pomożesz nam,
zatrudnię cię i spełnię twoje marzenia. To jak? Umowa?
- Zgoda. - Dobra.
Dobrze, szefie. Czego szukamy?
Szukamy jej.
- Była tu w czwartek wieczorem. - Dobra.
Brawo.
Czy... słyszałeś kiedykolwiek, żeby demon dostał duszę?
Jasne, że nie. To niemożliwe.
Tak. Całe życie mi to powtarzają.
A jednak ty się zakochałeś.
Amenadiel ma dziecko z człowiekiem.
Zawsze jest pierwszy raz.
To co innego. My jesteśmy aniołami. Ty tylko demonem.
Tam jest! Tak, to na pewno ona.
Musimy zobaczyć, który oblech ją prześladuje.
Skąd mamy wiedzieć, kogo szukamy?
Dobrze.
Nieważne.
O tatusiu.
Pete?
Nie udało mi się cię złapać. Jesteś tu?
Pete?
Chyba nie.
Zaczynamy.
Twoja wcale niestraszna dziewczyna chce pożyczyć twoje dane.
Nieźle.
Boże.
El.
Hej.
Hej. Tak. Ja…
Dzwoniłam, ale nie odbierałeś, więc…
Przyszłam po twoje dane.
Przepraszam, jeśli…
Przepraszasz?
Dlatego dałem ci klucz, głuptasie.
Mój dom jest twoim domem.
Ty to odkręciłaś?
Co?
Nie.
Nie, co odkręciłam?
Ello, szkoda, że tam weszłaś.
Nie!
Ale porażka.
- Miałem nadzieję… - Nie!
- …że będziesz inna. - Nie!
Otwórz oczy!
Nie!
Przestań…
Nie powiedział ani słowa od aresztowania.
Rozwiążę mu język.
Nie. Mamy tylko jedną szansę.
Nie możemy ryzykować, że wezwie prawnika albo umrze.
Musimy podejść do tego ostrożnie.
- Gdzie ona jest, Pete? Gdzie Chloe? - Nie.
Ona nie jest w stanie się z nim zmierzyć.
Panna Lopez jest silniejsza, niż myślisz.
Niż sama myśli.
Gdzie jest Chloe?
Wiemy, że jesteś LilyManem85, Pete, oryginalnym Zabójcą Szeptów.
Mamy wszystkie dowody z twojego odrażającego ogródka.
Myślałam, że jesteś fajnym gościem.
Jestem.
Jasne, poza tym, że zabijasz ludzi.
Właśnie. Każdy ma wady.
„Każdy ma wady”?
Pete, to nie jest podniesiona deska.
Zabijasz ludzi.
Niewinne kobiety.
Dlaczego?
Byłeś molestowany jako dziecko?
Tata uderzył cię o raz za dużo? Co?
Nie.
To była moja matka.
Nie biła mnie,
cały czas na mnie krzyczała.
Dlatego przecinałeś im struny głosowe?
Czy to zbyt oczywiste? Powinienem był wyciąć im serca?
Przez to, że mama była dla ciebie wredna?
Nie tylko była wredna.
Nie kochała mnie.
Kochała tylko swój ogródek z liliami.
Wiele osób ma gówniane dzieciństwo.
Nie zostajemy seryjnymi zabójcami.
Przez cały ten czas wykorzystywałeś mnie,
by wyprzedzać śledztwo?
Tak się zaczęło, a potem ewoluowało.
O mój Boże.
Chciałeś mnie zabić, prawda?
To znaczy…
Pasuję do twojego profilu.
Jestem gadułą.
Tak, ale wszystko, co mówisz, jest miłe.
Myślałem, że przy tobie w końcu coś poczuję, ale…
nie.
I zrobiłem wszystko, jak należy. Wszystko, co trzeba.
Kolacje przy świecach, zjazd,
dałem ci klucz do mieszkania.
Tak.
Nabrałeś mnie. Gratulacje.
Dziękuję, ale nie wyszło.
Jedyny moment, kiedy coś czuję,
to wtedy, gdy słyszę, jak duszą się własną krwią…
i nie mogą mówić.
Nie wiem. Może…
Może gdybyśmy mieli więcej czasu…
Czasu?
Czas nie zmieni faktu, że zabijasz z zimną krwią.
Racja, ale musisz przyznać, że mamy wiele wspólnego.
Nie jesteśmy podobni.
Nie byłbym tego taki pewien.
Jest w tobie mrok, Ello.
Rozpoznałem to od razu.
Cholera, Pete, gdzie Chloe?
Nie wiem. Nic jej nie zrobiłem. Przysięgam.
Naprawdę nie wiesz, gdzie jest?
Naprawdę.
Ells, dla jasności.
Zrywasz ze mną, prawda?
Pete, będziesz się smażyć w piekle.
Cholera.
Ta człowieczyna mówi prawdę.
Nie ma pojęcia, gdzie ona jest.
Zmarnowałem tyle czasu na szukanie niewłaściwej osoby!
To wszystko moja wina!
Nie rozumiem.
Gdzie ona jest?
Kto inny chciałby skrzywdzić panią detektyw?
A jeśli nie chodzi o nią?
Lucyferze, a jeśli chodzi o ciebie?
Dzień dobry, pani detektyw.
Jedna duża latte z mlekiem migdałowym i bezcukrową karmelową polewą.
Twoja ulubiona.
No dalej.
Hej!
Kosztowała siedem dolców.
- Boże. - Co ja tu robię, Michale?
Nie martw się.
To tylko tymczasowe.
To część większego planu.
Planu? By jeszcze bardziej cię nie lubić?
Nie, ale… uwaga, spoiler!
Będzie czadowo.
Tylko poczekaj.
Do tego czasu…
powinniśmy nadrobić zaległości.
Wiele się wydarzyło od naszego ostatniego spotkania.
- Czemu miałabym z tobą rozmawiać? - Bo chcesz wiedzieć,
co znaczą zmiany w moim bracie, choć w głębi duszy
pewnie już wiesz, prawda?
Więc to znowu to?
Chcesz, bym się bała o związek z Lucyferem?
W tym rzecz, pani detektyw.
Tak jak Lucyfer nie tworzy pragnień, ja nie tworzę obaw.
Ja tylko…
obnażam to, co już jest,
a od ciebie czuć odór strachu.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Więc nie boisz się, co znaczy jego nowo odkryta niewrażliwość?
Bo wiesz, że my, aniołowie, samorealizujemy się?
To znaczy, że fakt, że wybrał słabość przy tobie, coś znaczył,
więc ja tylko tak wskazuję, ale...
co może oznaczać jego nowa cecha?
Mylisz się. Lucyfer i ja jesteśmy sobie bliżsi niż kiedykolwiek.
Pewnie masz rację.
Wszyscy wiemy, że Lucyfer nie kłamie.
Więc kiedy mówi ci, że cię kocha, wiesz, że naprawdę tak myśli.
Chyba że…
O nie.
Nie, jeszcze tego nie powiedział.
Mimo że ty tak?
To…
Chyba potrzebujesz czasu dla siebie, więc…
Muszę coś załatwić, ale spokojnie, pani detektyw. Wrócę, nim się obejrzysz.
Miłej zabawy w jaskini.
Znalazłam go w barze, pijanego.
Danielu.
- Nie! - Danielu!
Spokojnie!
Nie rób mi krzywdy.
Mówi ten, który do mnie strzelił.
Słuchaj, wiem, że się różnimy, ale teraz jest coś ważniejszego.
Powiedz, wtedy gdy zobaczyłeś moją twarz,
dlaczego wróciłeś?
Bo do mnie zadzwoniłeś.
Sam prosiłeś.
Nie zadzwoniłem, Danielu, ale chyba wiem, kto to zrobił.
Kto?
Mój bliźniak.
Michał.
Do pokera się nie nadajesz. To on kazał ci mnie zastrzelić, tak?
Przykro to mówić, ale dałeś się nabrać.
Ale Michał to anioł,
- a ty diabeł, książę kłamstw. - Dan!
Chloe została porwana przez Michała.
Musimy ją znaleźć, zanim zrobi to, cokolwiek anielskiego planuje!
- Chwila, jak to porwana? - Tak.
Stąd to poruszenie? Czemu nie mówiłeś?
Niech ktoś mnie stąd wypuści!
- Otwórzcie drzwi! - Co zrobisz?
Powiesz im, że zabrał ją archanioł?
Chcemy tego samego. Tylko my możemy ją uratować,
a ty możesz pomóc, mówiąc mi, gdzie widziałeś Michała.
To boli.
Dobrze.
W porządku.
Michał… Ukazał mi się na cmentarzu.
Ale potem zabrał mnie w inne miejsce.
Byśmy mogli w spokoju porozmawiać.
To była jakaś dziwna jaskinia.
W spokoju? Tam może trzymać Chloe. Gdzie ta jaskinia?
Nie wiem dokładnie.
Jak to? Zasłonił ci oczy?
Możliwe, że…
zemdlałem podczas lotu.
W obie strony.
Chyba żartujesz!
Boję się wysokości. Pamiętasz kolejkę górską.
Wierz mi, latanie jest o wiele gorsze.
Możesz mi powiedzieć coś ważnego czy jesteś zupełnie bezużyteczny?
To była dziwna jaskinia. Wyglądała…
jak podróbka.
Były tam kraty
i wydawało się, że nikogo tam nie było od bardzo dawna.
Maze, Dan, co tu robicie?
Niezły zamach, pani detektyw.
Wszystkie opuszczone zoo są tak groźne?
Lucyfer.
Przepraszam. Myślałam, że to Michał.
W porządku.
Zawsze możesz mnie walnąć.
Naprawdę mu na niej zależy, prawda?
Tak.
Cholerne bratnie dusze.
Dobre wieści.
Charliemu spadła gorączka.
To zwykłe przeziębienie.
- Chcecie go zobaczyć? - Tak.
Tędy.
Witaj, bracie.
Michał?
Co tu robisz?
Podobno Charlie jest chory. Przyszedłem okazać wsparcie.
Jasne, wsparcie?
Mimo różnic nadal jesteśmy rodziną,
co dotyczy też Charliego.
Lekarka powiedziała, że to tylko przeziębienie.
Bardzo... mi przykro.
Jak to ci przykro, Michale? To dobre wieści.
Bracie, rozumiesz, co to znaczy?
Nie, co?
Kochanie, wróciłem.
Zaskoczony?
Nie, Mazikeen,
właśnie tego demona chciałem zobaczyć.
Jesteś trochę wcześniej, niż myślałem.
Mam dość twoich gównianych gier, Michale.
Pogrywania ze mną i moimi przyjaciółmi.
Porwanie Chloe…
to był krok za daleko.
Teraz się zabawię, krojąc cię.
Daj spokój.
To lekka przesada, nie sądzisz?
Nigdy bym nie skrzywdził Chloe.
Nie wierzysz mi?
Mazikeen, tylko ja zawsze byłem z tobą szczery.
Kwestia pierścienia?
Zobaczyłam, jakie mam do dupy życie.
Dlatego chciałem z tobą porozmawiać.
Słuchaj, mogę ci pomóc,
bo gdy dostanę swoje,
ty też możesz.
Jesteśmy tak blisko, Mazikeen,
bardzo blisko zrealizowania mojego planu.
Chcę wam podziękować za ciężką pracę…
za to, że nigdy nie zrezygnowaliście z szukania mnie i…
wiecie, nie wyrażę tego słowami, ale…
dziękuję.
Dziękuję wam.
Dziękuję.
Bracie, musimy pogadać.
Coś się stało Charliemu.
Gorzej z nim?
Nie! Nie, on... wyzdrowiał,
ale to tylko…
To zwykłe przeziębienie.
Cóż, nie widzę problemu.
To samo mówiłam.
- Musimy… - Nie, przepraszam, bracie,
ale jestem nieco zajęty.
Pani detektyw i ja nie mieliśmy okazji pomówić.
To może poczekać?
- Nie! To… - Tak! Tak, może. Chodź.
Cześć.
- Hej. - Cześć.
Możemy pogadać?
Na osobności?
Tak. Oczywiście.
Proszę.
Jak tam Ella?
Ona…
Trzyma się. Cieszy się, że jesteś bezpieczna, ale…
Biedna Ella.
Współczuję jej.
Zajrzę do niej później.
Pani detektyw…
bardzo przepraszam.
Za co?
Za to, że tak długo cię szukałem,
że wplątałem cię w mój rodzinny bałagan,
za wszystko, co musiałaś znosić z moim bratem bliźniakiem.
Każdy ma dziwną rodzinę.
Nie będę kłamać,
porwanie nie było fajne, ale…
cały czas wiedziałam,
że mnie szukasz.
Teraz martwię się tym, że Michał…
powiedział, że to wszystko to część większego planu i…
Nie powinniśmy go znaleźć?
Zajmę się nim później. Teraz…
cieszę się, że wróciłaś.
Cóż…
podobno mnie nie potrzebowałeś.
Sam złapałeś seryjnego zabójcę?
Maze i panna Lopez trochę pomogły, ale tak, to chyba głównie ja.
I ty, w pewien sposób.
- Co? - Byłem tobą, pani detektyw.
Odwaliłem dobrą robotę. Byłem najlepszym tobą.
I najlepszym sobą.
Swoją drogą, moja moc wróciła.
Wspaniałe, co?
- Naprawdę? - Tak.
Tak, to świetnie.
Co się stało?
Nic.
Ja…
Moja moc wciąż na ciebie działa?
Nie musi. Powiem ci, czego pragnę,
bez udziału mocy.
Zakładając, że wiesz, czego chcesz.
Słucham?
Zastanawiam się…
czy podświadomie mnie odpychasz,
bo mówisz, że tego chcesz i…
mówisz, że nas chcesz, ale…
Ale chcesz?
Skąd ten pomysł?
Sądząc po mocy,
odciąłeś się ode mnie,
jeśli... teraz jesteś... niewrażliwy cały czas,
czy to nie znaczy, że…
nie chcesz już być przy mnie wrażliwy?
Wiem, co zaszło.
Michał namieszał ci w głowie? Co powiedział?
Wiesz, że wykorzystuje ludzkie lęki.
- I tak, chyba część mnie się boi. - Czego?
Boję się, że nie…
czujesz tego, co ja do ciebie.
I…
ostatnie, czego chcę,
to zmuszać cię mówić coś, czego nie chcesz,
ale wiem, że nie kłamiesz.
Więc powiedz mi, czy to…
dlatego nie odpowiedziałeś?
Nie odpowiedziałem na co?
Pani detektyw…
to skomplikowane.
- Dobrze. - Nie, to…
Pani detektyw, tak, jasne, że tak.
- To… - Jasne.
Nie… Chloe.
Ko…
Koch…
Pani detektyw?
Co?
Amenadiel!
Bracie!
Czy mogłeś wybrać gorszy moment, żeby spowolnić czas?
Nie zwolnił, zatrzymał się!
Więc to odkręć, proszę.
Lucku, spójrz tylko.
Zamarzł.
Charlie. Charlie zamarzł.
Tak, jak wszystko inne i wszyscy inni włącznie z panią detektyw.
Właśnie. Wszyscy poza istotami niebiańskimi.
- Rozumiesz, co to znaczy? - Ja…
Michał miał rację.
Charlie jest śmiertelny.
No i?
Przez cały ten czas myślałem…
założyłem, że jest taki jak ja, jak my.
Ale nie jest.
Jest jak każde inne ludzkie dziecko.
Znowu zachoruje,
poczuje ból, zestarzeje się, będzie cierpieć!
Teraz rozumiem.
Zatrzymałeś czas,
by temu zapobiec.
Cóż…
możesz zająć się rodzicielskimi niepokojami później?
Teraz wciśnij „odtwarzaj”,
bo muszę naprawić związek!
Nie mam pojęcia jak!
Nie zrobiłem nic, by to się stało!
Nieświadomie, to jasne, ale to przez twoje lęki,
więc przestań się bać!
Łatwo powiedzieć.
Amenadielu, jestem pod wrażeniem.
Miałem nadzieję, że wymkniesz się spod kontroli, ale…
całkiem zatrzymać czas?
Lubisz być najlepszy!
No proszę, jest i nasz miłośnik większego planu.
Oczywiście, że ty za tym stoisz.
Co słychać u ciebie i tej małej gołąbeczki?
Wiesz już, że to się nie uda?
Rozumiem, że mścisz się na mnie, ale po co wciągać w to Amenadiela?
Co knujesz?
Poczekaj, a się dowiesz. I nic nie zrobiłem Amenadielowi.
Nic na to nie poradzę, że boi się zasmarkanego nosa syna.
Amenadielu, Michał jest odpowiedzialny za chorobę Charliego.
Nigdy bym tego nie zrobił.
Kłamie.
Amenadielu,
co ma większy sens? To, że przeziębiłem twoje dziecko
czy to, że Chucky zachorował, bo jest słabym śmiertelnikiem,
skazanym na cierpienie i ludzką śmierć?
Amenadielu, Charlie nie umrze.
- I kto tu kłamie? - Nie niedługo.
Tak szybko dorastają.
Nie daj mu się sprowokować.
Mówię to, co on już myśli.
Dlaczego? Dlaczego to robisz?
Znowu to obwinianie.
To nie moja wina, że zapłodniłeś plugawego człowieka.
Spójrz na nią.
Taka bezradna.
Tak jak twój syn.
Maze.
Czemu go bronisz?
Bo obiecał mi duszę.
To niemożliwe.
Dlaczego? Bo jestem tylko demonem?
Właśnie.
Wstawaj.
Nie skończyliśmy.
Dlaczego w ogóle ufasz Michałowi? To kłamca!
Tylko on zawsze był ze mną szczery.
Ty…
odebrałeś mi matkę.
Skąd ty...?
Przepraszam, Maze, ale dałem Lilith słowo.
Co jest dla ciebie ważniejsze ode mnie!
Co?
Nie wierzę, że użyłeś mojego syna jako pionka!
Nie wierzę, że tak łatwo cię oszukać.
To o wiele łatwiejsze
niż przekabacenie przyjaciół Lucyfera.
Mazikeen.
Dość tego!
Tata.
Dzieci.
Wiecie, że nienawidzę, gdy walczycie.
Napisy: Liliana Reguła