NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
No dobra.
Mam bąbelki!
Przyłączysz się?
Do diabła, tak!
Pozwól, że wskoczę
w coś wygodniejszego.
Dzień dobry.
Słyszałem, że tu jesteś i wpadłem z wizytą.
Nie ma mowy! Musisz spadać!
Oczekiwałem nieco cieplejszego przyjęcia,
- panie Wykrztuś To Suko. - Żeby nie było,
jestem wdzięczny za pieniądze i złoto, które dałeś mi ostatnio,
ale musimy się zgadać później,
bo pierwszy raz wszystko mi się układa.
Gdy tylko na ciebie wpadam, dzieją się złe rzeczy.
Jasne. Więc będzie niezręcznie.
Dlaczego?
Stanie się coś złego,
ale zapewniam, nie mam z tym nic wspólnego.
O czym ty mówisz?
Ktoś wejdzie przez te drzwi i cię zabije.
Rozwalasz mnie!
Nie ma mowy, że tak będzie.
Zapewniam,
że tak się stanie.
To zdarzyło się już ponad 200 razy
i powtórzy się za pięć,
cztery, trzy,
dwa…
Co, do diabła?
Właśnie.
Ofiara to Lee Garner, 53 lata, przestępca.
Napad z bronią, włamanie, ale głównie drobiazgi.
Choć może to już nie takie drobiazgi,
bo ten Foshizzle jest jego.
Co takiego?
Foshizzle.
Tak nazywa się łódź.
- Przyczyna zgonu? - Rana postrzałowa w klatkę. A na dodatek
zabójca zrobił jeszcze to.
Czyste nacięcie na nadgarstku, pośmiertne.
Wciąż szukamy ręki.
Co myślisz?
Chyba z nim spałam.
To, że kilka tygodni temu przespałaś się z tą jedną ofiarą,
nie znaczy, że z każdą.
Jak mam nadążyć, Chloe?
Z ofiarami czy z tymi, z którymi spałaś?
I to, i to.
Maze naprawdę weszła w rolę nowego Lucyfera.
Jako łowczyni nagród dla policji
łaskawie pomaga mi przy sprawach.
Jakby Lucyfer nie odszedł.
Ale odszedł.
Przynajmniej mogłyście się pożegnać.
Ja? Odcięta, jakbym była duchem. A minęło ile,
dwa miesiące, jak w rodzinnym interesie wyjechał na Florydę?
Na Florydę.
Tam jest.
Nie odpowiedział na żadną wiadomość.
Nawet na film z papugą tańczącą techno, który wysłałam.
No wiecie, otwiera skrzydła i robi tak…
I potem na boki,
to przezabawne, ale…
jeśli o mnie chodzi, Lucyfer może…
Może iść do diabła.
- Może robi sobie operację plastyczną? - Ellen.
Trochę wyczucia.
Chloe, przepraszam.
Nie chciałam mówić o „L”. Po prostu…
tęsknię za tym wariatem.
W porządku.
Doskonale rozumiem.
Szczerze mówiąc, tyle pracowałam…
Razem tyle pracowałyśmy,
że nie miałam okazji się nad tym zastanawiać.
No wiesz… Nawet o tym nie myślałam.
Skoro mowa o pracy, masz coś?
Jeszcze nie, ale znajdę więcej w laboratorium.
Świetnie. Zadzwoń, jakby co.
Jasne.
Dobrze. Super.
Maze, chyba mamy co robić do tego czasu.
Zatańczycie?
W skali do dziesięciu wy to dziewiątki,
czyli brakuje wam po jednym z nas.
- Nie, dzięki. - Nie trzeba.
A wy znowu tutaj.
Amenadiel!
- Co tam? - Nic na to nie poradzimy.
Odkąd przejąłeś Lux,
jest bardzo fajnie.
Już rozumiem, czemu Lucyfer spędzał tu tyle czasu.
Właśnie.
Panie wybaczą.
- Byłem świadkiem handlu narkotykami? - Nie. Oczywiście, że nie.
Pójdę już.
Posłuchaj.
Lux ma nowego kierownika, co oznacza nowe zasady.
Nikt nie sprzedaje u mnie narkotyków…
bez mojego udziału.
Proszę.
Niech zabawa trwa.
Amen.
Więc nie umarłem?
Próbowałem ci powiedzieć, ale nam przeszkodzono.
Jesteś w swojej własnej piekielnej pętli.
Witaj w piekle.
Jestem w piekle?
Nie rozumiem.
Wieczne potępienie? Nieskończone cierpienie? To dość proste.
Nie, to znaczy…
To piekło?
Jedno jedyne.
Więc zabierz mnie stąd!
To nie zależy ode mnie.
W piekle sam się pilnujesz. Sam się tu sprowadziłeś.
Więc sam się stąd wyprowadzę.
Jak, do diabła?
Ta sama reakcja za każdym razem. I to nie takie proste.
Ale dlaczego tu jestem?
To sprawa między tobą i twoim poczuciem winy.
To ono cię tu sprowadziło
i będzie cię dręczyć aż po czasu kres.
Wkraczamy do kraju Nuda, więc czas, bym sam się deportował.
Proszę.
Ciesz się wiecznym cierpieniem.
Czekaj.
Nie możesz odejść. Nie możesz mnie tu zostawić samego.
Nie będziesz sam.
Moje demony zawsze będą cię torturować i tak dalej. Więc głowa do góry.
- Powiedz choć, kto mnie zabił. - To już nie jest moja praca.
Przykro mi, ale chodzi o ciebie i twój wieczny ból.
Jasne?
Ale miałem wszystko.
Tę piękną łódź w Marina del Rey,
kobiety, pieniądze…
Miałem wszystko.
Marina del Rey?
Los Angeles.
Wiesz…
możliwe, że wiem, kto prowadzi twoją sprawę.
Dawno temu byliśmy zgranym zespołem.
To znaczy…
dla nich to tylko kilka miesięcy, mgnienie oka, ale tutaj to…
znacznie dłużej.
To twój szczęśliwy dzień.
Nie wydaje mi się.
Zrobię coś, czego nie robiłem od wieków.
Ze względu na stare czasy.
Rozwiążę twoje zabójstwo.
Jak to będzie?
Zabójca wejdzie i znów mnie zastrzeli? Bo to boli.
Zwykle tak, ale bycie Władcą Piekieł ma swoje zalety.
Każdą rolę w twojej piekielnej pętli odgrywa demon.
Mam nad nimi kontrolę.
Pomachaj, Beliosie.
Co tam?
Czyli…
jeśli je zamrozisz,
łatwo będzie ustalić, kto jest zabójcą.
Mogę to podnieść i…
Cholera!
Powtarzam, to nie takie proste.
Pętla składa się wyłącznie z twoich wspomnień.
Nie widziałeś twarzy zabójcy, stąd widzisz wielkie nic.
Bez urazy, Beliosie.
I weź wolne do końca dnia. Zasłużyłeś.
To jak znajdziemy mojego zabójcę?
Dzięki staromodnej pracy detektywistycznej, mon frère.
Na szczęście uczyłem się od najlepszych.
Krok pierwszy.
Kto chciał cię zabić?
Lee miał wiele długów.
Brat zawsze zadawał się z szemranym towarzystwem.
Wydawał pieniądze, których nie miał, zadłużał się, kradł, żeby je oddać.
Za jasno dla pani, pani detektyw?
Nie, cierpię na wrażliwość na światło.
Kiedy znaleźli pani brata,
był na bardzo drogim jachcie, którego był właścicielem.
Może zmienił swoje życie.
Jasne.
To byłaby nowość.
Mój brat był jak magnes.
Przyciągał złych ludzi, złe rzeczy. Utknął na wieki w tym błędnym kole.
To pewnie był chwilowy wzlot.
Prędzej czy później musiał spaść.
Wie pani, dlaczego ktoś chciałby odciąć mu rękę?
Odcięli mu rękę?
Mój Boże, dlaczego?
Próbujemy to ustalić.
Nie rozpoznaje tego pani jako wiadomość?
Nie widziałam Lee od lat.
Nie mogę nawet powiedzieć, że wciąż go znałam.
Jeśli to wiadomość…
nie umiem jej odczytać.
Decker, mam trop.
Siad.
Powiedz jej to, co mnie.
Dobrze.
Na ulicach mówią, że to Brudny Doug zabił Lee.
Kim jest Brudny Doug?
Doug Sargisian? Poker w klubie H. Mafia, duże stawki. To jego działka.
Słyszałem od kumpla, K-Swissa, a ten od 8-Balla,
że Lee był mu winien kasę.
Więc Doug go kropnął
i odciął mu rękę, żeby przekazać wiadomość.
Jaką wiadomość?
„Jeśli nie płacisz, to kradniesz”?
Trochę oczywista, jeśli mnie pytasz,
ale, hej, wiadomość dotarła,
bo wiszę Brudnemu Dougowi kupę kasy, której nie mam.
Jasne? Dlatego uciekałem, póki ten Angry Bird mi nie przeszkodził.
Chyba musimy odwiedzić Douga.
- Taki jak Doug… - Weźmie prawnika?
Na widok policji.
- Trzeba… - Przewagi.
- Myślisz...? - Tak trzeba.
- Ale… - Niebezpieczny.
- To może… - Przewidzi to.
Mam pomysł.
Absolutnie nie, Maze.
Powinnaś się wstydzić.
Dobra!
- Zrobimy po twojemu. - Dobrze.
Uzgodniłyśmy plan?
Tak.
Poudajemy pokerzystki, wejdziemy do gry,
Doug się zjawi, a my go przyciśniemy.
Coś cię śmieszy?
Nie zrozumcie mnie źle. Zapraszam was, ślicznotki, do mojego stolika.
Ale gra Brudnego Douga to „wyłączność”.
Tylko z zaproszeniem i…
nie dostaniecie go.
Znam kogoś, kto mógłby je dla nas zdobyć.
Nie potrzebujesz Lucyfera, a ja nie potrzebuję…
Ja je dla nas zdobędę.
Jasne.
- Hej! Ella! - Cześć! Jak się masz?
Dzięki, że wpadłaś.
Dzięki za zaproszenie.
Przyniosłam wszystko, o co prosiłaś,
ale nie napisałaś, po co ci to.
To dla Charliego.
Miałam nadzieję, że nauczysz go nauk ścisłych.
Tak, wierzę w silne podstawy idei STEM.
Tak. Nauka, technologia, inżynieria, matma.
Bardzo ważne.
Charlie ma jakieś dwa miesiące?
Wiem, co myślisz.
Ale Charlie to wyjątkowe dziecko.
Tak. Każde dziecko jest wyjątkowe w oczach mamy.
Nie, ale Charlie jest naprawdę wyjątkowy.
Stąd muzyka klasyczna,
lekcje nauki, pilates…
Chodzi o to, by wykorzystać jego cały potencjał…
To coś, czego świat nigdy nie widział.
Tak.
Pokażę ci.
Dobra, Charlie.
Charlie, gdzie jest bor?
Widzisz? Tak! To…
Tak, bobasku, zgadza się!
Tak. Widzisz, to bor.
Rany! No tak, to było… niesamowite.
Tak! Dzieci to dar.
Myślałaś kiedyś o swoich?
Pewnie, tak, chyba, ale wiesz,
w tej chwili brakuje mi faceta do tego równania,
a ta chica ma okropny gust w kwestii facetów.
Z jakiegoś powodu przyciągam niegrzecznych.
Ale pierwszy raz myślę…
że zasługuję na dobrego faceta.
Lekcje przyrody. Środa o 11?
Sprawdziłam twój grafik i masz wolne.
Jasne. Środa to idealny dzień.
Co to za zapach?
Sukces.
Olejki eteryczne.
Ten nazywa się Sukces. Siły już nie mam,
ale jeśli chcesz…
mam Nadzieję.
Czyni cuda.
Nie, dzięki.
Na pewno? Każdy potrzebuje ciut Nadziei.
- Nie trzeba. - Nie? Dobra.
No dobra.
Chyba naprawdę zagłębiłeś się w samodoskonalenie.
Tak. Było ze mną kiepsko.
Problem z poczuciem winy.
Ale wiesz co?
Zacząłem pracować nad sobą
i to było przebudzenie.
Nigdy nawet nie drasnęliśmy powierzchni naszego ludzkiego potencjału.
- Próbowałeś crossfitu? - Nie.
Daj spokój!
Ale chcę, żebyś wiedział, Dan,
że myślę, że cała ta osobista refleksja to dobra rzecz.
Dziękuję, stary.
Co tam? Po co wpadłeś?
Zgłosić przestępstwo.
Przestań bawić się w strażnika obywatelskiego.
Nie aresztujemy za chodzenie po ulicy i śmiecenie.
Był znak. To było zabronione.
Mały miał trzy lata.
To coś zupełnie innego.
Byłem pod przykrywką w Lux, legowisku grzechu Lucyfera,
i wreszcie zyskałem zaufanie prawilnego dilera.
- Musisz odpuścić. - Dan, chcę pomóc.
Muszę pomóc.
Wiesz? Ja…
Muszę sprawić, by świat stał się bezpieczniejszy.
Na początku źle do tego podszedłem, ale…
to dobra sprawa.
Sprawa przeciwko poważnemu dilerowi.
„Bądź zmianą”, co?
Jak mówiłam, zaproszenie na pokera Douga.
Nigdy w ciebie nie wątpiłam.
Maze, to krew?
Nie przejmuj się.
To miałeś na sobie?
Stary, uwielbiam ten garnitur.
I tak, pamiętam, że miałem to cudo na sobie,
gdy wpadłem w długi u tego kolesia.
Ile byłeś mu winien?
Jakieś 700 000 dolarów.
Za tyle sam bym cię zabił.
Idź przodem.
Wykwintna piekielna pętla.
Miasto Aniołów, tęskniłem za tobą.
Hej.
To jemu wiszę kasę. Brudny Doug.
Dobry wieczór paniom.
Cześć.
Dobry wieczór.
Przyszłyśmy zagrać w pokera.
Powinno pójść łatwo.
Wystarczy przegrać, zaciągnąć dług,
a Brudny Doug sam przyjdzie.
- Rozumiem. - Dobrze.
Przepraszamy.
Dlaczego siadasz na moim miejscu?
Miałaś być moją ozdobą.
Bzdura. Patrz na swoją wyuzdaną kieckę
- i mój kostium. - Kiedy grałaś w pokera?
Właśnie. Chodzi nam o przegraną.
Dobrze.
- Dziękuję. - Zagraj, skarbie.
O mój Boże.
Texas Hold’em.
Ale emocje.
Co możesz mi powiedzieć o tym całym Dougiem-Dougu?
Niewiele,
tylko że wydaje się strasznym, potężnym gościem.
Oczywiście. Jest łysy i ma tatuaże na szyi.
Co ona by zrobiła?
A tak!
Podaj mi wszystkie informacje.
Był wcześniej karany?
Jakieś mandaty, zaległe książki?
Skąd mam to wiedzieć?
Możesz mi powiedzieć cokolwiek?
Nie bardzo.
Jestem prawie pewien, że mnie zabił. Tyle.
Ale nie byliśmy kumplami.
Nie wiem, czego ode mnie chcesz.
Dziękuję.
Decker, co robisz?
Wygrywam, dasz wiarę?
Tak, ale miałaś przegrywać.
Ale nigdy nie wygrywam.
No dobra.
Wszystko.
To był początek mojego końca.
Dobrze, w końcu do czegoś dochodzimy. Co dalej?
Doug dał mi znacznik, który, niestety, wziąłem.
Przez chwilę świetnie ci szło.
Tak, to prawda.
Jeśli chcesz, by impreza trwała, grać dalej,
mogę ci dać znacznik.
Jedno pytanie. A jeśli nie oddam pieniędzy?
Tak. Słyszałyśmy co nieco.
O śmierci ludzi.
Macie na myśli, oczywiście hipotetycznie, pewnego dżentelmena z Marina del Rey.
Jestem ugodowy, o ile robisz coś, by zwrócić pożyczkę.
Albo możesz kupić łódź i skończyć z kulą w głowie.
Brzmi jak przyznanie się do winy.
Maze, nie do końca.
Lee został postrzelony w pierś.
Tylko tyle?
To znacznik? Daje ci złotą monetę?
Żadnych warunków?
Żadnych ostrzeżeń ani gróźb?
Tylko tyle.
Musi być coś,
co wskaże, że Doug jest twoim zabójcą.
Jakaś ukryta wskazówka.
Znak.
Musisz dać mi coś więcej.
Coś, cokolwiek, pani detektyw.
Kto?
Jesteś bezużyteczny.
To całe śledztwo to strata czasu.
To nawet nie Los Angeles.
A ty…
nie jesteś nią.
Chwila. Skąd wiecie, jak zginął Lee?
Jesteście glinami?
Zgadza się, brudny przyjacielu. Może pójdziesz z nami
i powiesz, czemu przypisujesz sobie zabójstwo Lee.
Chyba mamy uciekiniera.
Nie ruszaj się.
Nie wiem jeszcze, kim jest wasz kebab,
ale znalazłam u niego .45.
- Z takiego zginął Lee. - Tak.
A moje pajęcze zmysły mówią, że to nasze narzędzie zbrodni,
- ale dowiem się więcej w laboratorium. - Dobrze.
Chcesz…
wskoczyć na tego rumaka, Ellen?
O czym ty mówisz?
Widziałam to.
Może przyciśniesz go do ściany i…
rozciągniesz.
O mój Boże.
Maze, to…
To szaleństwo. Ja…
Skończyłam z zabijakami.
- Jasne? - Tak.
Skoro tak mówisz.
Panie Morningstar?
Powinien pan kogoś poznać.
Gdzie ja jestem?
O rany. Przepraszam. Ohyda.
Jesteś panią detektyw?
Jestem demonem i pan Lucyfer wysłał mnie,
- bym przekazał ci wiadomość o sprawie. - Lucyfer.
Co z nim?
Jest królem piekła, więc świetnie sobie radzi.
Chciał, bym ci powiedział, że to...
- jest bezpieczne, gdzie to schowałaś. - Co? Co jest bezpieczne?
To, co schowałaś?
„Schowałam”?
Gdzie?
Nie wiem, ty to schowałaś.
Chwila, ja?
Tak, jest bezpieczne tam, gdzie to schowałaś… Cholera.
Ciało jest zbyt uszkodzone.
Ale dasz radę i…
To Mazikeen?
Czekaj!
Decker,
co jest? Przesunęłaś ciało?
To tyle.
Gromos zapewnia, że wiadomość dotarła.
Więc twój demon wskoczył w ciało tego trupa?
I powiedział pani detektyw, co musi wiedzieć,
by aresztować tego, kto stał za twoim zabójstwem.
Nie dziękuj.
Wracaj do swoich tortur.
A ja do swoich.
Hej, stary…
Ciągle mówisz o pani detektyw.
Kim ona jest?
Kimś, kogo zostawiłem…
bardzo dawno temu.
To chyba ktoś ważny.
Bardziej niż myślisz.
Rozumiem.
Ja też zostawiłem ludzi,
na których mi zależy.
Moją siostrę Meg.
Była dla mnie całym światem, a ja ją opuściłem.
Teraz już za późno.
Jak pani detektyw ma na imię?
Mówiłem do niej pani detektyw, ale…
ma na imię…
Sprytny, manipulacyjny drań.
Brawo.
Małe rozproszenie, by zyskać współczucie diabła,
licząc na to, że uwolnię cię od tej niekończącej się udręki.
To nie tak.
Po prostu wyglądasz na bardzo smutnego diabła.
No dobra,
może mała część mnie liczyła, że mi pomożesz.
Ile razy mam ci powtarzać,
zanim to dotrze do twojego maleńkiego umysłu?
To wszystko twoja wina!
Wiesz co? Wal się!
Pomógłbyś mi, gdybyś chciał.
Zdawało mi się, że się na tym znasz.
Nie „władasz piekiełkiem”?
Naprawdę chcesz wiedzieć, co tu robisz?
Tak?
Pokażę ci.
Udało nam się.
Charlie ma lekcję japońskiego.
Właśnie.
Przepraszam. Będziemy cicho.
Dziękuję za popilnowanie Trixie. To tylko na chwilę.
- Bardzo chciałam zobaczyć dziecko. - Oczywiście.
Charlie jest super z dziećmi.
Poza tym chciałem ci je zwrócić.
Dobrze.
Dziękuję za pożyczenie.
Przeczytałeś wszystkie?
Tak. Dość szybko przez nie przebrnąłem.
Bardzo wnikliwe.
Cieszę się, że żyję własną prawdą.
Masz coś jeszcze?
To wszystkie moje poradniki.
Może przemyśl to, co przeczytałeś.
Może.
Japoński?
Charlie trochę się pogubił po jodze
i przełożyliśmy kontemplację sztuki w muzeum,
żeby trochę podszkolić język.
Niezły ma grafik.
Wiem. To dużo pracy,
ale chodzi o wychowanie jak najlepszego dziecka.
Jest wyjątkowy.
Właśnie. Wszyscy uważamy, że nasze dzieci chodzą po wodzie.
O tym nie pomyślałam.
Odwołać lekcje pływania.
Jedna z rzeczy,
których nauczyłem się z tego, co robię,
i z bycia tatą…
- Tak. - ...to, że najlepsze w życiu,
jest bycie rodzicem,
każe ci zwolnić i się tym cieszyć.
Lindo, upewnij się, że będziesz blisko.
Jestem.
Totalnie.
Co to za dźwięk?
Pierwszy raz się śmieje.
Dwa miesiące.
Niezły postęp.
To proste. Lubi głupie miny.
Odciski palców zmiażdżonego oposa wskazują na Vernona Gilla,
37 lat, znany zabójca, pracował dla małych organizacji przestępczych.
I przeczucie mnie nie myliło.
Kula, która zabiła Garnera, pasuje do broni znalezionej przy nim.
Znalazłam też 20 tysięcy w gotówce w bagażniku jego auta.
Stawka za zabójstwo na zlecenie.
Gill pociągnął za spust, ale kto mu zapłacił?
- Brudny Doug? - Wątpię. Gadałam z chłopakiem Ellen.
- Nie… - Był tu wczoraj,
a Gill mówił, że mu groził za przypisanie sobie zabójstwa Lee.
Że niby szkodzi interesom.
Potem dołączył do pokera. Ktoś inny wynajął Gilla.
Dobrze. Cóż…
mam pewien trop.
Znalazłaś go beze mnie? Gdzie?
Nie mogę powiedzieć.
Poufny informator. Jasne.
- Jasne. - Musisz chronić ludzi.
- Lojalność. Szacunek. - Tak.
Co z tym tropem?
Tak. To…
„Jest bezpieczne tam, gdzie to schowałaś”.
Co schowałam?
- Ty czy ona? - „Schowałaś to i jest bezpieczne”.
- Co schowałam? - Nie ty.
Kto co schował? Pogubiłam się.
Ja też.
Dlatego to mówię.
„Schowałaś…”
Tak! Wiedziałam, że to brzmi znajomo.
„Schowałaś…”
Wyciągi z karty Lee.
Regularne wpłaty na rzecz schowków w Pacoimie o nazwie…
Schowaj To!
Niesamowite. Dobrze. Chodźmy to sprawdzić.
Kto dał ci ten trop?
Z ciałem Gilla stało się coś bardzo dziwnego.
Miałem kiedyś taki samochód.
To jest mój samochód.
Gdzie jesteśmy?
Źródło twojej piekielnej pętli.
Nie tutaj.
Czemu nie powiedziałaś o demonie?
Okaleczone ciała, demony z piekła…
To moja bajka, Chloe.
Tak, przepraszam. To stało się tak szybko
i nie byłam gotowa na takie wieści od Lucyfera.
Otwarty.
Meg?
Dobra, Kyle.
Jeśli chcesz handlować u mnie,
może ustalimy jakieś zasady?
Wolę sposób działania starego kierownictwa.
Brak wtrącania się.
Było, minęło.
Chcę porozmawiać o przyszłości.
Sugeruję zmianę podejścia.
To jak to ma wyglądać?
Od tej pory biorę 20% wszystkiego, co sprzedasz.
Taka jest umowa.
Jedyna możliwa.
Jak chcesz.
Wszyscy są tu tak nakoksowani, że obaj się obłowimy.
Nie tak szybko, mały.
Jeśli chcesz sprzedawać dragi u mnie,
muszę wiedzieć, że to produkt z najwyższej półki, kumasz?
Jasne.
Dobra, sprawdźmy.
Mam tam więcej.
Wygląda na dobre narkotyki.
Policja! Pokaż ręce.
Pokaż ręce!
Nie ruszaj się.
Co jest?
Kto jest twoim dostawcą?
Kyle? Mów!
Nie ma…
żadnego.
Skąd masz narkotyki?
Od mamy.
Miała operację pleców.
Nic tu nie ma.
Tylko jedna torebka.
Powiedziałeś, że masz tego więcej. Gdzie?
Chciałem podkraść dziadkowi.
Będą mu usuwać woreczek żółciowy.
Dan, chciałem, żeby świat…
był bezpieczniejszy dla…
Charliego.
Właśnie.
Trudno jest być rodzicem.
Gdy Trixie się urodziła…
chciałem być supergliną…
i zgarnąć wszystkich przestępców.
Zdałem sobie sprawę…
że usunąć zagrożenia na świecie to jak zabutelkować ocean.
Chcesz chronić Charliego?
Bądź przy nim.
Bądź dobrym ojcem.
Jak mogłeś mnie tu sprowadzić?
Więc rozpoznajesz?
- Jasne, to twoje wspomnienia. - To dom moich rodziców.
Ten, w którym dorastałem.
Nie byłem tu od 15 lat.
Meg.
Właśnie urodziła dziecko, moją siostrzenicę.
To było przyjęcie dla niej.
To był ostatni raz, gdy cała rodzina się spotkała.
Zaraz potem mama zachorowała.
Umarła.
Tata zaraz po niej.
To była moja ostatnia szansa
i nie wszedłem do środka.
Znalazłam to miejsce i te rachunki z karty.
Zastanawiałam się, dlaczego zabrali jego rękę.
Potem zobaczyłam sejf biometryczny.
Otworzyli go jego ręką.
Pewnie trzymał tam pieniądze.
Sejf w Schowaj To.
To chciał mi powiedzieć Lucyfer. Chodzi o sejf.
Kto o tym wiedział?
Nie wiem.
Może jego ekipa? Był z nimi blisko.
Ktoś wynajął Gilla, by zabił Lee i jego ręką zdobyć pieniądze.
- Co chciałaś zrobić z bronią? - Usłyszałam was. Spanikowałam.
Wzięłam broń Lee, żeby się bronić.
Myślałam, że to…
może być jego zabójca.
Nie wiem, co bym zrobiła, gdyby to był zabójca Lee.
Jestem wściekła.
Dużo zachodu dla brata, którego już spisałaś na straty.
Właśnie.
Powtarzałam sobie, że to bez znaczenia, że nie obchodzi mnie, że nie żyje, ale…
jego śmierć wzbudziła wiele emocji.
- Właściwie… - Wciąż za nim tęsknisz?
Codziennie czekałam, że wejdzie przez drzwi.
Teraz muszę uznać, że nigdy nie wróci do domu.
Dobra. Zabiorę cię do domu.
Chciałabym wziąć kilka rzeczy Lee.
Śmiało.
Co dalej? Obijemy parę mord,
znajdziemy ekipę Lee?
Maze, chyba chcę…
zrobić przerwę, by przemyśleć parę spraw.
Co się stało?
Chyba nie chciałam przyjąć do wiadomości,
że Lucyfer nie wróci.
Albo…
pojęłaś, że go nie potrzebujesz.
Nie potrzebujemy go.
Ani nikogo innego.
Chloe, ty i ja…
Będzie dobrze.
Maze…
Chodzi o to, że mnie nie będzie dobrze.
I sądzę, że tobie też nie.
Nie wiem, co zaszło między tobą a Ewą…
Nie chodzi o Ewę.
Ale…
Chodzi o…
Nie chodzi o Ewę, tylko o to, co przed nami.
Tu i teraz, ty i ja.
Wiem, jak to jest być porzuconą.
Rzuciłam się w pracę i…
wychodziłam z tobą, żeby…
nie musieć się z tym mierzyć i…
Myślę, że wykorzystujemy naszą relację, by wypełnić pustkę,
którą ktoś inny zostawił.
Więc…
chyba najlepiej będzie, jeśli zrezygnujemy
ze współpracy.
Jasne.
Dobry pomysł.
Cuda piekła.
Przyjęcie dla dziecka twojej siostry?
Co za radosna okazja, pełna ciepła i szczęścia.
Prawdziwe święto życia.
Więc śmiało, wejdź do środka.
Nie mogę.
Oczywiście, że możesz. To proste. Otwórz drzwi i wejdź.
- Nie chcą mnie tam. - Ale zaprosili cię?
Z grzeczności.
Daj spokój. Próbujesz się tłumaczyć!
To jak wypieranie się czegoś oczywistego.
- Nie tłumaczę się. - Nie?
Cała twoja rodzina jest tam, a ty jesteś tu.
Dlaczego?
Bo się boisz?
Boję się?
Dlaczego miałbym się bać rodziny?
Bo wiesz, że jeśli przejdziesz przez te drzwi,
to tylko kwestia czasu, zanim znów nawalisz, prawda?
Może za dwa dni, dwa miesiące, dwa lata, ale tak będzie.
Obrabujesz bank, ukradniesz samochód,
zastawisz rodzinną pamiątkę. To nieuniknione.
Prędzej czy później znów ich zawiedziesz!
Więc wolisz trzymać się z dala na wieki.
Masz rację.
To wszystko prawda.
Tak.
Nie chodzi tylko o mnie, prawda?
Czyje to piekło?
A potem Lee zabrał mnie na Piłę.
Nasz pierwszy film dla dorosłych.
Ja…
Odłóż broń na blat.
Dobra.
Natychmiast.
Zachowajmy spokój.
Jesteś Rod.
Mieszkałeś z Lee.
Zabiłeś go?
Ten frajer nie dał nam wyboru. Wciąż wisi nam działkę z ostatniej roboty.
Gdzie pieniądze z sejfu?
Nie masz ich?
Gdy tam dotarliśmy, sejf był pusty.
Co cię tak śmieszy?
Jasne, że zniknęły.
Znałeś go. Pewnie myślał, że może podwoić je w kasynie
albo wydać na tę głupią łódź.
- Przestań zwlekać i dawaj kasę. - Mam ją.
Jest tutaj.
W torbie.
Na ziemię!
To na pewno moje piekło?
- A kogo innego? - Nie wiem,
ale myślę, że sam się dręczysz.
To niedorzeczne.
Zapomniałeś, że to twoja pętla? Co to ma ze mną wspólnego?
Tak tylko mówię.
Spośród wszystkich bolesnych wspomnień, wybrałeś ten.
Dlatego że jest dla ciebie najbardziej bolesne.
Jasne, i na pewno na ciebie nie ma wpływu.
To nie ma nic wspólnego ze mną.
Jestem tu, bo władam piekłem.
To moja praca. To mój obowiązek.
I kto się teraz tłumaczy?
Wiem, jak to jest.
Całe życie to robiłem
i miałem milion gównianych powodów, by 15 lat nie rozmawiać z rodziną.
Prawda jest taka, że powinienem był wysiąść z auta
i przejść przez te drzwi.
Straciłem swoją szansę.
A ty?
Wasza ludzka egocentryczna prostota nie przestaje mnie zadziwiać.
Jak możesz porównywać się do mnie?
Jestem tu z odpowiedzialności.
Demony zaczęły się buntować.
Musiałem chronić ludzkość!
- I ją! - Panie Morningstar.
Czego?
On coś wie o pani detektyw.
Chodź tu.
Przestaną strzelać i będą musieli przeładować.
Uciekniesz, ja ściągnę na siebie ogień.
- Gotowa? - Nie mogę.
Meg, posłuchaj.
Dasz radę. Nie umrzemy tu. Przygotuj się.
Co jest?
Witajcie, złoczyńcy.
Co to za wariat?
Chyba się nie spóźniłem?
Chciałem być pomocną ręką, ale…
chyba ktoś mnie ubiegł.
Lucyferze, wszystko w porządku?
Wydajesz się inny.
Dla ciebie to tylko kilka miesięcy,
ale tam czas płynie inaczej.
Dla mnie to były tysiące lat.
Jedyne, co mnie ratowało…
to myśl o tobie.
ŻYJ ŚMIEJ SIĘ KOCHAJ
Nie pójdziesz tam i nie pomożesz przyjaciółce?
Wierzę w panią detektyw.
Potrafi o siebie zadbać.
Ja…
jestem tam, gdzie moje miejsce.
Dobra, stary.
Rób, jak uważasz.
Poradzi sobie beze mnie.
Napisy: Liliana Reguła