Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Leo!
Co robisz?
Złaź!
Leo! Po co tam idziesz?
Zejdź!
Co ty wyprawiasz?
Zejdź!
Bo rynna się zarwie!
Sukinsyn robi to celowo!
Skacz!
Gdzie Michel? Idź po niego!
Wszyscy do środka! Słyszycie?
Zejdź, Leo!
Skacz, sukinsynu!
No skacz!
Stul pysk!
No już!
Zamknij się!
Przestań świrować!
Nie ruszaj się!
Leo!
Czemu nikt go nie powstrzymał?
To twój podopieczny!
Leo?
Chcecie zobaczyć mój ostatni lot?
Ana, telefon.
Tak? To ja.
Trochę.
Gdzie on jest?
Co teraz?
Skaczesz, czy pogadamy?
Nie chcę robić badań.
Dwa lata szukaliśmy twojej matki, a ty teraz tchórzysz?
Świetnie.
Nie chodzi o mnie.
Posłuchaj.
Wiem, że się boisz...
Ale niedługo będziesz pełnoletni, zrobisz, co zechcesz.
A jeśli jej sobie nie przypomnę?
Wszyscy twoi koledzy marzą
o odnalezieniu rodziny.
Nie wyrzekaj się takiej szansy.
Pojedziesz ze mną?
Nie martw się.
Tak.
Jak będę mieć na imię?
ZAGINIONY GABRIEL FARRES
KEMPING BAR GLORIA
Witajcie.
- Jestem Michel. - Ana.
- Enric. - Mój szwagier.
Wuj Gabriela?
Zapraszam.
Jak ma przebiegać spotkanie?
Daj mi akta Leo.
Przepraszam,
ale kiedy go przywieźli, miał na sobie koszulkę Leo Messiego.
Nie chciał jej zdejmować, stąd to imię.
Długo tu jest?
Dwa lata.
Po ośmiu latach szanse na odnalezienie zaginionego dziecka
maleją do zera...
Na ogół sprawdzamy, czy odnaleziony nie pochodzi z innego kraju.
Ale Leo z początku w ogóle nie mówił.
Dopiero później ujawnił się jego kataloński akcent.
Sprawdziliśmy więc,
czy nie zaginęły w tym czasie jakieś dzieci z Katalonii.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Dostaliśmy dziesięć nazwisk.
Musimy wszyscy wchodzić?
Zostaw nas.
Był wśród nich Gabriel Farres.
Gdzie go znaleźliście?
Na ulicy...
Niczego nie pamiętał.
Mówi, że ma na imię Gabriel?
To nieco bardziej złożone.
Słyszeli państwo o amnezji dysocjacyjnej?
Wywołuje ją często szok.
Pewnie wszyscy tu tak udają,
żeby uniknąć deportacji.
To wyrzutki społeczne, sieroty.
Często molestowane...
Staramy się poznać ich przeszłość, żeby pomóc im na gruncie psychologicznym.
W przypadku Leo to niemożliwe.
Nie pamiętał swojego dzieciństwa.
Czyli mnie też nie będzie...
pamiętać?
Będę mu jakiś czas towarzyszyć, pomogę mu w adaptacji.
A jak nie będziemy pewni, że to on?
Prawo francuskie wymaga jedynie rozpoznania,
ale w razie wątpliwości można zrobić badanie krwi.
- Rozumie pani? - Tak.
W porządku?
Zatrzymasz się?
Tu nie mogę, zaczekaj chwilę.
Niedobrze ci?
Muszę się odlać.
Leo.
Proszę się nie martwić.
On wróci.
Poszukam go.
Leo?
Idziesz?
Nic tu nie zmieniłaś.
Wszystko zachowałam.
Dawniej nie sięgałem tak wysoko.
Gdzie mój pies?
Nie...
Może dziadkowie mieli psa?
A konie?
Sprzedaliśmy je.
To Gloria, co mam robić?
- Zostań na kolację. - Będzie go chciała zobaczyć.
Jest moją żoną.
Lepiej odłożyć to do jutra.
Wystarczy wzruszeń na dziś.
- No to zostanę. - Nie.
Niech pobędą sami. Będą to mieli z głowy.
Podwiezie mnie pan?
Rzeźna wykorzystuje islamskie metody uboju...
Bydło pochodzi z Mali...
Dzięki.
...Gwinei i Afryki Północnej.
Wdrożony system rotacyjny sprawia,
że zatrudnieni wykonują prace o zróżnicowanym charakterze.
Odnotowano, że taki system zapobiega powstawaniu
zaburzeń psychicznych u osób, które zajmują się ubojem.
Obecnie każdy z pracowników
odpowiada nie tylko za ubój,
lecz także za ćwiartowanie mięsa,
mycie oraz jego obróbkę.
Jestem zmęczony,
idę spać.
Przepraszam.
ZAGINIĘCIE CHŁOPCA W PIRENEJSKIEJ WIOSCE
W SETRIUS GINIE MĘŻCZYZNA, JEGO SYN ZNIKA
MATKA Z PIRENEJÓW NIE TRACI NADZIEI
DZIEWIĘCIOLETNI CHŁOPIEC ZNIKA PO TRAGICZNYM WYPADKU OJCA
ZAGINIONY
Dzień dobry.
Śniadanie gotowe.
Spójrz. Te są fajne.
Podobają ci się?
Jaki masz rozmiar?
Osiem, ale mam przecież te.
Potrzebne ci górskie buty.
Mama ci kupi.
Nie chcę, żebyś dużo na mnie wydawała.
A na kogo mam wydawać?
Ja też coś dla ciebie mam.
WIELKIE HITY
Dziękuję. Podoba mi się.
KEMPING GLORIA
Cześć. Nie uściskam cię, bo cuchnę.
Joan?
Idź, zaraz przyjdę.
Joan, idziemy.
Gloria?
Dzieciak przyszedł.
Cześć.
Hej.
- Bardzo się stęskniliśmy. - Ja też.
Ależ on wyrósł.
Co porabiacie?
Wyszliśmy na zakupy i na spacer.
Przyda ci się wyjście z domu.
Dość już.
Musisz nadrobić stracony czas.
- Zrobisz nam zdjęcie, Joan? - Tak.
Gotowe.
Wznieśmy toast.
Dzięki.
Za Gabriela.
- Co? - I co sądzisz?
O czym?
O wiosce.
Może liczyłeś na coś innego?
Wieje tu nudą.
Ty się chyba nie nudzisz?
Co?
Ta w zielonym to twoja dziewczyna.
Ja wszystko widzę.
Coś trzeba robić.
Naprawdę mnie pamiętasz?
Żartujesz?
Jak mógłbym nie pamiętać?
Jesteś zagubiony.
Nie rozpoznałeś mojej mamy.
Nie udawaj, że mnie poznajesz.
Myślałem, że dobrze mi idzie.
Graliśmy kiedyś w kosza, prawda?
Niektóre rzeczy pamiętam, innych nie.
Pamiętasz to, co ci pasuje.
Spokojnie, oni nie wiedzą.
Jakbyś czegoś potrzebował...
Nie pamiętam niczego na temat ojca.
Niektórych rzeczy lepiej nie pamiętać.
Joan, chodź.
Muszę iść.
Tu są klucze do domu.
Lodówka jest pełna.
LICEUM PAU RIBA
Ana?
Czy Gabriel mógłby dostać tu pracę?
Tu? Niemożliwe...
Nie lepiej dać mu na razie spokój?
Powinien się czymś zająć.
Może w hotelu Enrica?
Nie chcę mieć u niego kolejnych długów.
A gdybym tak zabrała stąd Gabriela?
Chcesz wyjechać?
Tak.
Tu nic nie ma.
Bez Gabriela bym się nie ruszyła,
ale to przeszłość.
Dokąd byś pojechała?
Ja?
Jestem z południa.
Nigdy nie widziałam takich gór.
Na razie powinnaś zostać.
Ciągłe zmiany mu się nie przysłużą.
A ty? Gdzie mieszkasz?
Ośrodek jest moim domem.
Sierociniec?
Spotkał mnie podobny los, co Gabriela.
Trafiłem tam jako piętnastolatek.
Ale nie miałem tyle szczęścia.
Nie tak łatwo jest odejść
i żyć normalnie...
Zostałem więc z moją przyszywaną rodziną...
Byłem pracownikiem społecznym, dzięki temu ocalałem.
Gdyby nie to, zszedłbym na złą drogę.
Na złą drogę?
Jak tam trafiłeś?
Opowiem...
przy innej okazji.
Orzeszki.
To dla mnie, kuzyn jest nieletni.
Piwo ci sprzedam, ale nie przeginaj.
Mnie już wolno.
- Nie kłam. - Nie kłamię.
Jak się nie podoba, to nic ci nie sprzedam.
Wciąż to samo.
Joan.
Reszta to moja prowizja.
Masz.
To też na dowód?
Teraz niech on pojeździ.
Jeżdżę tylko samochodem.
Mogę pożyczyć ci swój.
Gdzie byłeś przez te lata?
To prawda, że nic nie pamiętasz?
Co ci do tego?
Wierzysz plotkom? Jasne, że pamiętam.
To gdzie byłeś?
Podróżowałem.
Sam?
Poznawałem ludzi.
Pewnie różne dziwne typy.
Z czego żyłeś?
Z tego, co wpadło.
Zawsze się coś trafiło.
To znaczy?
Pracowałeś?
Chcesz wiedzieć wszystko?
Powiedz, jak będziesz miała dość.
Pracowałem jako tatuażysta,
mechanik, zbieracz truskawek,
elektryk, klaun, malarz, listonosz.
- Jeszcze ci mało? - Wszystko.
I śmieciarz.
Rozdawałem ulotki, byłem kelnerem... Wystarczy?
A w Portugalii
pewien gość
załatwił mi pracę w rzeźni.
Wchodzę, patrzę,
a tam sami czarni i arabowie.
Byłem jedynym białym.
Ale robota.
Można przywyknąć.
Raz przyłapaliśmy szefa, jak posuwał kozę.
- Co? - Serio.
Ohyda.
Powiedz to temu, kto to zjadł.
Ze spermą w środku!
Obrzydliwe!
Pewnie ciężko było zarzynać kilkadziesiąt zwierząt dziennie.
Ciężka sprawa.
- Idź na polowanie. - To nie to samo.
Pamiętam,
jak poszliśmy kiedyś z siostrą kłusować do lasu.
Ja chciałem polować, ona chciała do domu.
W końcu udało mi się ustrzelić
kozicę górską.
Rozpruliśmy jej brzuch,
a tam małe. Poczułem się strasznie.
Za to mięso było przepyszne,
ale już nie poluję.
Od ciągłego zabijania człowiek wariuje, dlatego musieli nas zmieniać.
Oprawialiśmy też mięso,
ćwiartowaliśmy.
Zdarzały się różne rzeczy. Mała kozica to nic.
Pewnego dnia oprawialiśmy krowę,
kiedy nagle usłyszeliśmy jakiś dziwny dźwięk.
Coś jakby...
Pszczoła?
Nie.
Ciągle coś bzyczało,
więc rozkroiliśmy krowie żołądek.
A tam telefon.
Telefon komórkowy!
- Wciąż działał? - Tak.
To się nazywa jakość.
Dzwonił
farmer od tej krowy,
bo szukał swojej komórki.
Oddzwoniliśmy do niego dla jaj.
Pewnie wciąż nas pamięta.
Ty też posuwałeś owcę?
Tylko wieśniacy tak robią.
Joan. Musisz mi pomóc.
Czego potrzebujesz?
- Tylko ciebie mogę o to prosić. - O co chodzi?
Muszę iść w góry.
Tam, gdzie zginął mój ojciec.
Pomożesz mi?
Jak było?
Fajnie, pośmialiśmy się.
Zdolny jesteś.
Tak uważasz?
Podoba mi się to.
Chciałbym umieć gotować.
Mogę cię nauczyć.
W kuchni też potrzebna jest miłość.
Jak mieszkasz sam, to na niczym ci nie zależy.
Ale kiedy kochasz,
dorzucisz trochę ziół,
nazwiesz potrawę zapiekanką wołową i wszystkim zaimponujesz.
Nie ma wody.
Pewnie rury zamarzły. Odsuń się.
- Jest woda. - Zakręć.
Chcesz jeszcze?
- Odrobinę? - Nie.
- Tylko kropelkę. - Upijesz mnie.
Nie...
To naprawdę dobre.
Co ty wyprawiasz?
O mój Boże.
- Spróbuj. - Ohyda.
Śmiało.
Spróbuj.
I tobie to smakuje?
Daj spróbować.
Wcale nie.
Dzięki, że tak szybko przyjechałeś.
Zaczekaj.
Popatrzę, żeby się nauczyć.
Joan mówił, że byłeś u niego w szkole.
Tak.
Słuchaj,
nie wiem, czego chcesz, ale mnie nie oszukasz.
Jasne?
O czym mówisz?
Możesz sobie udawać Gabriela, ale zmarłym daj spokój.
Łapiesz?
Jak tam z Aną?
Dobrze.
Podobno miejscowa szkoła jest bardzo dobra.
A po co mi szkoła?
- Mógłbyś pójść na praktyki. - Mowy nie ma!
Długo tu zostaniesz?
Kilka dni, góra tydzień.
Muszę wrócić, w ośrodku na mnie czekają.
Gabriel, powiedz...
Mów mi Leo.
Gabriel brzmi dziwne.
Dla mnie też.
Chcesz to zatrzymać?
Nie, wyrzuć.
- Na pewno będzie ci tu dobrze? - Tak,
poradzę sobie.
- Nie zimno ci? - Nie.
Co to taśmy?
Nie wiem, nie oglądałam.
Jest na nic ojciec?
Pamiętasz go?
Niektóre rzeczy.
Gabriel! Gdzie to jest?
Tatusiu! Mamusiu!
Ale miałem wysoki głos.
Teraz masz głos mężczyzny.
Trochę się zmieniłeś.
- Ana? - Tak?
Wszystko dobrze?
Tak.
Ale masz długie włosy.
- Byłeś wtedy bardziej podobny do mnie. - Naprawdę?
Teraz masz ciemniejsze brwi.
Zupełnie jak ojciec.
Prawda, Michel? Ta część.
Zwłaszcza mimika.
Ale kostium kąpielowy.
Ale wstyd.
Wyglądasz pięknie.
Naprawdę.
- Ładna, co? - Bardzo.
Wciąż jest ładna.
Twój ojciec był przystojny.
Dwa dni zabawy.
Bardzo nas kochał.
Wariat. Czemu się nie okutałeś?
Zamarzniesz.
To żadne zimno.
W Rosji omal nie zamarzłem na śmierć.
- Byłeś w Rosji? - Tak.
Rzuciło się na mnie pięciu gości i zaczęło mnie okładać.
Myślałem, że już po mnie.
Zacząłem wywijać rękami i nogami,
aż zrozumiałem, że zamarzam.
Stałem tak.
Dranie dostali za swoje.
- Jak dotarłeś do Rosji? - Autostopem.
Ale pierdzielisz.
- To kiepski pomysł, chodźmy. - Zaczekaj.
Wracajmy.
To tutaj spadł?
Co się stało?
Louis został, żeby cię szukać,
mój ojciec poszedł po pomoc.
To było chyba tu.
A potem?
Dwa dni padał śnieg, potem mój tata go znalazł.
To kiepski pomysł.
Co tu robiłem jako dziewięciolatek?
Polowałeś. Razem z ojcem.
A ty gdzie byłeś?
Mój mnie nie zabierał, kiedy byłem mały.
Byliście tylko we trzech.
- Twój ojciec był inny. - W jakim sensie?
Dlaczego mnie pamiętasz, a jego nie?
Czemu nikt nie chce o nim mówić?
Bo nie ma nic dobrego do powiedzenia.
To lepiej, że nic nie pamiętasz.
Twój ojciec jest brutalny, a kochasz go.
Szukał cię przez pięć dni.
W śniegu!
Prawie odmroził sobie palce.
Nie rozumiem, dlaczego oboje go bronicie.
My go bronimy?
W szpitalu nikt nie uwierzył, że to był wypadek.
Nie mów mamie, że ci powiedziałem.
Wszystko.
Wszystko, nie? Tak jest!
Jeden, dwa i...
Powtórz.
Wysuszmy się.
Tato! Mamo!
Mamo!
PAUZA
Co się stało? Coś nie tak?
Masz mi coś do powiedzenia?
Na przykład?
Ja tu nie pasuję.
O co chodzi tym razem?
Jak zwykle zbyt szybko się poddajesz.
Chcesz zostać z Aną, czy wrócić do sierocińca?
Nie o to chodzi.
A o co?
O to, że kłamiesz.
Ja cię okłamałem?
Nie powiedziałeś mi całej prawdy.
Nie wiem, o co ci chodzi.
Mam pogadać z Aną? Powiedz.
Ale bryndza.
Co roku to samo.
Oglądałem nagrania.
Wszędzie mnie zabieraliście.
Cóż...
Mieliśmy więcej pieniędzy.
Co jeszcze robiliśmy z ojcem?
To, co widziałeś.
Wakacje.
Ale tutaj, w wiosce.
Lubiliście piłkę,
narty.
Co jeszcze?
Zimą lubiłeś pływać w jeziorze.
Co jeszcze?
- Wspinaczka. - I jeszcze?
Nie wiem.
Co chcesz wiedzieć?
Zaczynam sobie przypominać inne rzeczy.
Dobranoc.
Śpij dobrze.
Enric.
Gabriel jest w domu...
nie chcę go budzić.
Nie obudzimy go.
Nie...
Nie.
Proszę, nie rób tego.
Tęsknię za tobą.
Pomyśl o Gabrielu.
Jesteś jego wujem.
A co ze mną?
Kto myśli o mnie?
Kto prowadzi?
Alfred.
Ale jeszcze sporo może się zmienić.
Twój ojciec zawsze wygrywał,
mógł polować godzinami.
Nie cierpiał przegrywać. Enrica strasznie to denerwowało.
Też możesz iść, ale trzeba się zerwać o piątej.
Mam kłopoty ze snem.
Najlżejszy szmer mnie budzi.
Przyszedłem do Joana, ale widzę, że go nie ma.
Poszukam go.
To było pyszne, dziękuję.
Możesz za mnie zapłacić,
nie ma jak rodzina.
Posuwałeś Anę, kiedy żył mój ojciec?
Twój ojciec.
Twój ojciec?
Zostaw mojego brata w spokoju!
Nie wiem, kim jesteś,
ale nie chcemy cię tu!
Chciałeś Anę dla siebie?
O niczym nie wiesz!
Po raz ostatni:
trzymaj się z dala od mojej rodziny, rozumiesz?
Nie zbliżaj się do Any.
Będę cicho, jeśli i ty będziesz milczeć.
- Czemu kłamałaś o tacie? - Wybacz.
Chciałem już odejść. Nie jesteśmy rodziną.
Gabriel.
Gabrielu, proszę.
Znów mnie okłamiesz, a odejdę.
Przepraszam.
Wybacz mi.
Pies też ma wejść na tratwę?
Tak.
Szykujesz się?
- No już. - Nie chcę.
Chodź tu.
Dziewczyny chcą, żebyś chodził do szkoły.
Ale będzie bzykania.
Pewnie Sara tak powiedziała.
Mówią, że jesteś przystojny.
Nawet jakbym zrobił tak?
Pokaż.
Bylibyśmy świetną parą.
Masz za dużo skóry.
Uroczą parą.
Wstydzisz się? Joan?
Jemu się to nie podoba.
Masz za dużo skóry,
obrzezamy cię jak fiutka.
Wstydzisz się?
Dziewczyny mogą zmienić zdanie, jak cię takiego zobaczą.
Daruję sobie szkołę.
Może pójdę na praktyki.
Ej, ty!
Nie bądź dupek!
Głuchy jesteś?
Ogłuchłeś?
Obrońca zwierząt?
- Spływaj! - Spadaj.
Już cię tu nie ma! Boisz się wejść?
- Już na niej pływałem. - No to już!
- Zobaczmy! - Właź.
- Nie bój się. - No dalej.
Teraz będziesz cierpiał,
dupku!
- Przestańcie! - Tak cię to bawiło?
Przestań, to nie jest zabawne!
Mały prezent dla ciebie!
Pies może wpaść do wody, a ty nie?
Nie przesadzaj.
Palant!
Płyń do Ameryki!
Głupi smarkacz.
Przestańcie!
Teraz pies się z ciebie śmieje.
Przestańcie! Idioci!
Przestańcie!
Masz przestać!
Przestań!
Zostaw go!
Zaraz się rozpłaczę.
- Skurwiel! - Przestań!
Sukinsyn!
- Przestań! - Skurwiel!
Sukinsyn!
Przestań!
- Uspokój się! - Zostaw mnie!
Już dobrze.
Spokojnie.
Ja nie jestem taki.
Gabriel?
Przepraszam, nie zauważyłem cię.
- Coś się stało? - Nie, nic.
- O co chodzi? - O nic.
Proszę tędy.
Wejdź.
Uroczo.
- Co tu robimy? - Będziemy sami.
Miejscowi tu nie przychodzą, tylko turyści.
Po co mamy być sami?
Żeby uczcić twój wyjazd.
Gin i tonik?
- Witam. - Dwa giny z tonikiem proszę.
Słucham.
Chcę wiedzieć, kim jest ten dzieciak.
Co zrobił.
Do akt nie ma dostępu nawet rodzina.
Zwłaszcza rodzina.
To klucz do reintegracji.
Dziękuję.
Zostawisz Anę z obcym?
Ten obcy to jej syn.
Właściwie to z czym masz problem?
A ty?
Dlaczego ukrywasz fakty?
Mam prawo wiedzieć.
Ja też mam prawo wiedzieć o wielu rzeczach.
Ty chcesz chronić Anę,
ale ja muszę chronić Gabriela,
rozumiesz?
Stać nas na to?
Nie.
- Nie? - Nie.
Czasami trzeba zaszaleć.
Co tu robimy?
Przyprowadzałam cię tu, kiedy tata miał zły humor.
Enric go uspokajał.
Enric?
Tak.
Enric.
Wiem, że jest nieokrzesany.
Ale tylko on mi pomógł.
Wybacz mi.
To dobrze, że nie pamiętasz, jakimi złymi rodzicami byliśmy.
Czyli amnezja ma swojej dobre strony.
Jak widać.
Tak jest łatwiej.
Gdybym miała odwagę wtedy odejść,
nie straciłabym cię.
Więc zróbmy to.
Wyjedźmy.
Dobrze.
Zrobimy to, jak trzeba.
Zaczął kraść i handlować narkotykami,
potem trafił do gangu.
Został zatrzymany, ale uciekł. Potem sprawy się skomplikowały.
Brał udział w napadach z bronią w ręku, w czasie jednego z nich ranił człowieka.
Aresztowali go później na ulicy.
Rób, co trzeba, ma stąd zniknąć.
Boisz się,
że zniszczy twój związek z Aną?
Wybacz, to donikąd nie prowadzi. Ona ma więcej do stracenia.
Ty masz bar, przyjaciół, polowanie. Ona jest sama.
Pilnuj własnego nosa.
Gówniany z ciebie psycholog.
Gdybym był kimś innym, dawno bym z nią wyjechał.
Ale jestem...
jej szwagrem,
bratem Louisa
albo wujkiem Gabriela.
Jeśli naprawdę ją kochasz, to zaakceptujesz Gabriela.
Po tym, co mi powiedziałeś?
To nie była jego historia,
tylko moja.
Posłuchaj, ten chłopak nie jest Gabrielem.
Znam te góry, dzieciak by ich nie przeszedł.
Nie dałby rady w śniegu.
Ana go rozpoznała, bo chciała.
Jakbyś jej pokazał dziewczynę, też by ją rozpoznała.
To moja wina.
Powinienem był zażądać badania krwi.
Ale Ana była taka szczęśliwa, że się nie odważyłem.
Teraz rozrasta się to jak rak.
Musisz to powstrzymać, zanim będzie za późno.
Prawdziwy Gabriel nigdy nie wróciłby na to zadupie.
Amnezja czy nie, pewnych rzeczy
nie da się zapomnieć.
Za bardzo się w to zaangażowałeś.
Szukałem go latami.
To musi być Gabriel.
Mówię ci, że nie!
Ja to wiem.
Każ mu zniknąć.
Zrób, co chcesz; powiedz, co chcesz. Ja będę milczał.
Jestem w tym dobry.
To skąd u niego wspomnienia z tego miejsca?
Nie wiem.
Chłopak na pewno jest sprytny, ale zapewniam cię, że to nie Gabriel.
KEMPING BAR GLORIA
Z Aną wszystko w porządku?
Chcesz mi coś powiedzieć?
Wszystko gra.
Możesz wrócić i się nie martwić.
Na razie jestem tutaj.
Wszystko dobrze.
Lepiej od razu iść na całość, nie?
Dziękuję, będę tęsknić.
Zauważyłem, że masz kiepskie relacje z Enrikiem.
Wszystko jest pod kontrolą.
Idź pod prysznic.
Gabriel?
Bierze prysznic.
Szukam dla niego czystej koszulki.
Pokój wygląda świetne.
Przytulny jest.
Muszę się napić kawy.
Chcesz?
Z przyjemnością.
Ana.
Jak sobie radzi Gabriel? Widujesz go częściej niż ja.
Dobrze.
Chce, żebyśmy wyjechali.
Wyjazd dobrze nam zrobi.
O co chodzi?
Uważam, że powinnaś zrobić badanie krwi.
Nie mogę go tak stresować...
Nie ma potrzeby.
Kieliszek wina?
Poproszę.
Dziękuję.
Podejdźcie tu.
Proszę o uwagę.
Po raz ostatni mnie pokonałeś.
Chciałbym wrócić tego lata do Cadaques.
Co to jest?
Nic.
Pamiętasz, jak poparzyłem sobie plecy?
Pamiętasz?
Cały dzień przesiedziałeś w wodzie.
Nastąpiłem na jeżowca i kazałaś mi wyjść, pamiętasz?
Musiałam cię nieść.
Nie mogłem iść.
Co potem zrobiliśmy?
Zjedliśmy ośmiornicę w restauracji?
Ukarałaś mnie za podpijanie piwa.
Pamiętasz?
Aż tyle nie pamiętam.
Kochasz mnie?
Jak dawniej?
Chcesz się przejść?
Mogę?
Gabriel?
Chodź tu.
Chodź.
Wszystko w porządku?
Wyglądacie na szczęśliwych.
Myślałeś, że się nie dowiem?
Dlaczego cały czas kłamiesz?
Wiesz, jak dla ciebie ryzykowałem?
Dla mnie?
To ty chciałeś, żebym miał rodzinę.
Nie w ten sposób.
Jutro wyjeżdżam,
ale jeśli skrzywdzisz Anę, zabiję cię.
Czy to jasne?
I tak już tu namieszaliśmy.
Trzymaj się.
No idź.
Co tu robisz?
Zimno jest.
Przychodzisz tu na bzykanie?
- Nikogo tu nie ma. - Właśnie.
Spróbuj.
Masz ogień?
Na czym skończyliście? Całowaliście się?
Patrzyliście sobie w oczka?
Urocza para.
Daj się napić.
Zaśpiewasz dla nas?
Masz.
Chcesz?
Trzymaj.
- Ale daje. - Złe?
Aż tak?
Nie uderzaj tak nisko. Ale piecze!
Kurwa!
Seksowna jest.
Ładna. Prawda, że Clara jest ładna?
Pijana.
- Jeszcze nie paliłam. - Masz.
Nieźle!
To rozumiem.
Idziemy?
Rozgrzejmy się.
Zimno mi.
- Ja zamarzam. - Muszę się odlać.
Mogę tutaj?
Lej, gdzie chcesz.
Joan.
Hej!
Nie rzucaj śniegiem ze szczynami!
Joan, przestań!
No weź.
Co jest?
Nie możemy tu zostać?
Nie, podnieś ją.
- Upuściłeś? - Co?
Tutaj.
Zaczekaj...
Połóż ją tu.
- Nakryć ją? - Tak.
O, rany!
Pytałeś, gdzie byłem.
- To po rosyjsku? - Tak. Znaczy: „Obciągnij mi”.
Ogrzej mi ręce.
Ale zgrabiały!
Twój ojciec był draniem.
Ja to sobie wydziergałem.
Stawia cię do pionu, jak świrujesz.
W sierocińcu tak robiliśmy.
A te oparzenia?
Chyba też moje dzieło. Nie pamiętam.
Gabriel.
Nie mów do mnie Gabriel.
Dlaczego?
Nie mogę przywyknąć.
W końcu się przyzywczaisz.
Dobrze się czujesz?
Gabriel?
Skąd wiesz, że jestem Gabrielem?
Sam się tak nie poparzyłeś.
Idź do łóżka.
Wsiadaj.
- Co robisz? - Idź.
Jazda!
Ruchy!
Idź!
- Wypuść mnie! - Na górę! Szybko!
Nie!
Leź tam!
No idź!
Tędy.
Tutaj!
Zatrzymaj się.
Proszę, wypuść mnie,
nic nie powiem. Proszę!
Błagam!
Zabijesz mnie, sukinsynu? Tak?
Gówno wiesz.
Masz.
- Bierz to i spływaj. - Nie chcę!
Idź!
Za górą jest granica, nie wracaj tu!
Idź
Nie pójdę! Ty idź!
To ty zabiłeś mojego tatę!
Zgłupiałeś?
Nic nie rozumiesz?
Louis był draniem, ale go nie zabiłem.
Słyszysz? Nie zabiłem go!
Gdybyś był Gabrielem, to byś pamiętał.
To Gabriel go popchnął.
Gabriel!
O co chodzi, skarbie?
Już dobrze.
Mój syneczek...
To nie ja.
To nie ja...
Napisy: Bartosz Luboń