PIEKARNIA PAPPIEGO
Uwaga, lot 492 do Nowego Jorku jest opóźniony.
Prosimy podejść do bramki 11. Dziękujemy.
Ranny z pana ptaszek.
Upolowałem już dwie godziny opóźnienia,
a teraz marzę o drzemce.
Coś jeszcze?
No proszę.
I tego jednorożca.
Operator alarmowy, słucham.
Halo? Czy ktoś mnie słyszy?
„Pordzewiały tak bardzo, że nie mogę ich ruszyć.
Odpowiednio nasmarowany, będę działać jak złoto.
Oliwę znajdziesz na szafce w moim domku”.
Następna osoba.
„Dorotka pobiegła do domku i znalazła oliwę.
Wróciła i zapytała gorączkowo: »Od czego zacząć?«.
Blaszany Drwal odpowiedział: »Zacznij od karku«”.
Następna osoba.
To niemowa.
Spokój.
Następna osoba.
„Dorotka pobiegła do domku...”
Dzień dobry.
- Panie Stanton? - Przepraszam.
- Prowadzę lekcję. - Wiem. Pakuj się, jedziemy.
- Panie Stanton. - Przepraszam.
- Chodź, jedziemy. - Nie może jej pan zabrać.
- To się nie powtórzy. - Panie Stanton...
- Dzieci, spokój. - Wychodzimy.
Pomyślałem, że prawie wcale nie jeździmy na wycieczki.
Może pojedziemy za miasto?
Zaczerpnąć świeżego powietrza.
Taki wyjazd taty z córką. Wskakuj.
Milky, oddzwoń, do jasnej cholery.
Oddzwoń, odpisz, cokolwiek. Będę w trasie.
BLASK JEDNOROŻCA LAKIER DO PAZNOKCI
Miejscowi nienawidzą muzyki czy jak?
Od razu lepiej.
Słuchałem takiej muzyki w twoim wieku.
Wszystko stworzono dla mnie i dla ciebie
Wszystko dla mnie i dla ciebie
Wszystko moje i twoje jest...
PIEKARNIA PAPPIEGO
Podobny do ciebie.
To twój dziadek.
Konam z głodu.
Co tu można zjeść?
Przepyszne.
Smakuje ci? Dobre, co?
W mieście nie ma takich rarytasów.
To pewnie z miejscowego kurczaka.
- Może nawet wiedział, jak się wabił. - Zostałeś szoferem?
Czy jeżdżę limuzyną? Tak.
Czy jestem szoferem?
Nie.
Chciałem rozkręcić interes...
Wynajem limuzyn. Kupiłem cztery na aukcji.
Przy odbiorze okazało się, że to jakieś rzęchy z lat 90.
Wytarte skóry, bez mediów. Jak miałem je wynajmować?
Wiedziałem, że to się nie uda, więc mówię gościowi:
„Nie takie bryki zamawiałem”.
A on bierze akt kupna-sprzedaży i mówi: „Kupiłeś, to spieprzaj”.
Morał z tego taki,
że świat to gniazdo szumowin.
Każdy tylko patrzy, jak wbić komuś nóż w plecy.
Ale co zrobić?
Chcesz czegoś? Musisz sama sobie to wziąć.
Mam rację, mała?
No więc... wziąłem.
Wykorzystałem okazję
i niedługo sami będziemy mieć szofera.
O wilku mowa.
Cześć, Milky. Chwileczkę.
Milky, to...
Tak. Niech bierze wszystko.
Wisi mi to.
Niech to zabiera. Nie chcę tego.
Jasne. W porządku. Zaraz wracam do miasta.
Wyślij mi adres.
Jasne. Zdzwonimy się. Na razie.
Zajebiście!
Muszę wracać do miasta. Interesy wzywają.
Pomyślałem, że może pojadę sam,
a wy nadrobicie zaległości i poznacie się nieco lepiej, co?
Dobry pomysł? Hej!
Tylko spokojnie. To bardzo ważna sprawa.
Jasna cholera!
Dość tego.
Słuchaj, co ojciec mówi. Jeśli mówię, że zostaniesz,
to tak właśnie będzie.
Ona tak ma.
Dzieci, co?
A nie, chwila.
Co ty o tym wiesz?
Wiesz, jak cię namierzyłem?
Znalazłem list w rzeczach mamy. Wiedziałem, gdzie mieszkasz.
Zabierz ją.
Dlaczego?
Niech zostanie do jutra.
Nawet jej nie zauważysz.
Z czym masz problem?
Znajdź inną niańkę.
Myślisz, że gdybym mógł poprosić kogokolwiek innego,
to jechałbym do ciebie?
Dobra. Posłuchaj.
Proszę cię o tę jedną rzecz.
Jedna przysługa i już nigdy więcej nas nie zobaczysz.
Stoi?
Tym razem będzie inaczej.
Wiem, że już tak mówiłem, ale teraz to prawda.
Nie wierzysz mi, co?
Tym razem możesz.
Obiecuję, że tym razem będzie inaczej.
Rozumiesz?
Wrócę, zanim się zaprzyjaźnicie.
Jak ma na imię?
Delfi.
Milczek z ciebie, co?
Twój przyszły facet będzie wniebowzięty.
Szlag!
Nie plącz mi się pod nogami.
I nie wyjadaj zysków.
Co z tobą? Chcesz być niema i ślepa?
Masz. Załóż je.
Widzisz coś?
Dobrze.
Stań tam.
Chodź, dobroto.
Daj palec.
Masz miękkie serce, co?
Cóż...
Pozwól, że nieco je zahartuję.
Wszystkich nie ocalisz.
Szlag.
Czas na dowozy.
Idziemy.
Co znowu?
Słuchaj, mała. Jestem dorosły, rozumiesz?
Nie.
Niech będzie. Dobry Jezu...
Nie gap się na mnie.
Już późno.
Idź spać.
CHWAŁA OKOPÓW
Witaj, Pete.
Mogę po imieniu?
Wiesz, co tu robię?
Tak to już jest.
Obcy człowiek w twojej kuchni.
Znasz Kupca?
To dobrze.
Tam byli ci goście. Wytatuowani jak naziole.
Pozabijali się nawzajem.
Nie wiedziałem, czyje to jest.
Mówię o torbie.
Weź ją. Jest twoja. Nie chcę jej.
Dziękuję, Pete.
Czułem, że jesteś z tych rozsądnych.
- To był głupi błąd. - Nic się nie stało.
Kurwa!
Przestań!
Szlag!
Po jaką cholerę masz dziecko?
Kot by nie wystarczył?
Pojadę po to.
- Przywiozę wszystko. - Pojedziesz i oddasz?
- Tak! - Wybornie. To na którą się umawiamy?
Dobrze, starczy już tego.
Chwila prawdy, Pete.
Chcesz wrócić do córki czy ja mam ją odwiedzić?
Dobrze.
Mam to.
Zapłacisz za to?
Jest... tutaj.
Tak cię wychował?
Posprzątaj.
Halo?
Delfi...
Lubi dodawać winogrona do płatków.
Te czerwone.
Nie zielone.
- Peter? - Jest...
uczulona na orzeszki.
I nie cierpi wizyt u fryzjera.
Obiecałem jej domek na drzewie.
- Zastrzel mnie! - Skurwysyn!
Odezwij się...
Mów. W co wpakował się twój ojciec?
Zbierz swoje rzeczy. Wyjeżdżamy.
Sprawa wymknęła się spod kontroli.
Ty pojebańcu! Straciłeś rozum?
Do reszty ci odbiło?
Jak śmiałeś, skurwysynu?
Cholerny dupek!
Towar się nam wymknął.
Ale zajmę się tym.
Naprawię to.
Zostałeś jebanym czarodziejem? Niby jak to naprawisz?
Zaczniemy od Aryjczyków.
Znajdę jego córkę.
Ma osiem lat, więc nie sprawi...
On ją chronił.
Też pomyśl o dzieciach, Vic.
Dla rodziny zrobi się wszystko.
Znajdź tę małą.
Rozumiesz?
Tak.
W takim razie...
Polegam na tobie, Vic.
Wiem.
Ale nie jesteś rodziną.
Znajdź ją.
Czekaj.
Zostań tutaj.
Nie wchodź.
Miałaś czekać na zewnątrz.
Dobra.
Nie bierz za dużo.
TATA – JA
Przepraszam.
- Słucham? - Zna pani mojego syna?
Jest pan ojcem Pete’a?
Proszę wybaczyć. Chcę tylko wiedzieć, czy wszystko u niego w porządku.
Czasem opiekuję się Delfi, kiedy on pracuje na nocki.
Odwożę ją do szkoły.
Sama mam dwoje dzieci.
A jej matka?
Kiedy?
Dwa lata temu.
Co się stało?
Wypadek samochodowy. Jakaś staruszka miała zawał za kierownicą.
Delfi siedziała z tyłu.
Jej matka nie miała zapiętych pasów i...
Od tamtej pory Delfi nie mówi.
Mogę ją z panią zostawić?
- Co proszę? - Zapłacę.
Nie chodzi o pieniądze.
To pańska rodzina.
Idziemy.
Słyszał pan wystrzał?
- Tak. Kaliber 38. - Ktoś został postrzelony?
Nie wiem.
Więc skąd pomysł, że synowi coś groziło?
Bo usłyszałem wystrzał.
- Czy coś ukradziono? - Nie sądzę.
Koniec miesiąca, co?
Trzeba podbijać statystyki. Raz, raz!
Idziemy.
Data urodzenia?
Rok 1983.
Wiosną... W kwietniu.
Syn nie był notowany.
Ma żonę?
- Nie wiem. - Może dziewczynę?
Nie wiem.
Jakichś przyjaciół? Znajomych?
Zwierzaki?
To na pewno pański syn?
Proszę pana?
Nie mamy punktu zaczepienia.
Idziemy.
Chwila. Powiedział pan, że to kaliber 38. Skąd pan to wie?
Mówiłem. Słyszałem.
Widzę, że lody smakują.
Podać coś jeszcze?
Tylko rachunek.
Wysikaj się.
Nie będzie postojów.
Proszę, rachunek.
GODZINA 4.10, LOTNISKO
Dokończ jedzenie.
Idę po auto. Widzimy się za pięć minut.
Lunch stawiasz ty.
Wiem, że cię stać.
To mój syn.
Czy mogę...
zostać na chwilę sam?
Oczywiście. Nie ma pośpiechu.
Niech to zabiera.
Twojego ojca tam nie ma.
Powiem wprost...
Szanse, że wciąż żyje, są...
Ale dopóki nie ma ciała, nie ma pewności.
Nie płacz. Jeszcze nie.
Zachowaj łzy na koniec.
Witam panie.
- Zabawimy się? - Jak leci?
Potrzebuję informacji.
Pewnie, a jakich?
Tak.
Wzdłuż wybrzeża.
Pierwsza w lewo.
Potem prosto.
Co to?
Może wyjmiesz te sztuczne zęby i zrobisz mi laskę?
O szlag. Słuchaj, stary...
Ja tylko...
Przepraszam. Nie mówiłem serio.
Byłem chamski. Przepraszam.
Podzielimy się tym?
- Co ty na to? - Wiesz, co to jest, tak?
No tak, to Nova.
Pierwszorzędny towar. W tej chwili nieosiągalny.
Zostaniesz królem imprezy.
Milky.
Kojarzysz takiego?
Szlag. Jesteś gliną?
Piekarzem.
Kim? Piekarzem?
Chwilunia, zaczekaj.
Milky, ten diler, tak?
Jasne, znam go.
Park na rogu Elm i Piątej. Tam się buja.
Ej, co ty robisz?
Czołem, piekarzu.
Gdzie reszta towaru?
Leż grzecznie.
To twój furgon?
No pytam się.
Obejrzymy go sobie.
Gdzie ten różowy towar?
Leżeć!
Otwórz.
Otwórz drzwi.
To ja. Otwórz drzwi.
Wydarzą się różne rzeczy.
Niektóre będą nieprzyjemne.
W takich chwilach nałóż je.
I włącz głośną muzykę, zrozumiałaś?
Dobrze.
Będę potrzebowała pańskiej karty kredytowej.
Zapłacę gotówką.
Bardzo przepraszam.
Wynajmujemy pokoje wyłącznie posiadaczom kart.
Nie mam karty kredytowej.
Dobrze, panie Selinsky... Nie przekręciłam nazwiska?
Ależ skąd.
Co robisz?
To nic takiego. Wszystko w porządku.
Ale masz pazury.
Obcięte paznokcie,
związane włosy, proste spodnie i bez biżuterii.
Nie ułatwiajmy im zadania.
Rozumiesz?
Ile on ma lat?
Bo ja wiem? Osiemnaście?
Jak ma na imię?
Nie jestem pewny, Vic. Trevor albo Trent.
Trevor...
Trent...
Osiemnastolatek.
Wielka szkoda.
Wiesz...
to my go zabiliśmy.
Strzelał mój człowiek,
ale odpowiadam za to ja.
Za tego dzieciaka...
odpowiadasz ty.
Co chcesz ode mnie usłyszeć? Że ja go zabiłem?
Tak, ja go zabiłem. Powiedziałem wszystko, co wiem.
Mówiłem ci o tych zbirach.
To oni byli na lotnisku, nie ja.
A towar?
Zabrzmi to idiotycznie,
ale mówi się o jakimś starym gościu.
Łazi po mieście z różowym towarem.
Mówi, że jest piekarzem.
Piekarzem?
- Kim on jest? - Nie mam pojęcia.
Przysięgam ci, mówię prawdę.
Proszę, nie zabijaj mnie.
Błagam cię.
Będziesz moją wiadomością.
Nie, proszę!
Przekażcie to...
kurwa...
wszystkim.
Kupiec chce odzyskać swoją własność.
Jeśli śmierć wasza i wszystkich waszych najbliższych...
to niewystarczająca motywacja...
dam 10 tysięcy temu,
kto znajdzie tego piekarza.
Ruszajcie.
Słyszeliście? Wypierdalać!
Jazda stąd!
Kurwa mać.
Do auta, mała.
Daj im apartament dla dwojga.
Za posiadanie.
Jak wpadli?
Nie wiem dokładnie. Podobno obił ich jakiś dziadek.
Ktoś to widział?
Dziewczynka z dostawczaka.
Rispoli?
Ustal, kto jest ojcem Petera Stantona.
Kogo?
- Szukam odrobiny szczęścia. - Won stąd.
Czekamy.
Tak?
Peter Stanton, urodzony 17 kwietnia 1983 roku.
- A dane ojca? - Nie ustalę.
Co masz na myśli?
Ktoś przy nich grzebał.
Kim on jest, do cholery?
Zostań w aucie, choćby nie wiem co.
Nie otwieraj drzwi, dopóki nie wrócę.
Obiecaj, że otworzysz je tylko mnie.
Co?
Czego miałeś nie brać?
- Gdzie to jest? - O chuj chodzi?
- Luzik. - Patrz na mnie.
- No gdzie? - Ale co? Odwal się.
Co ty, kurwa, robisz?
Masz u mnie dług, rozumiesz?
- Zamierzasz długo tak robić? - Ja nic nie robię.
Kto tam?
Co to?
Teraz coś ci powiem.
W pudełku jest 300 dolców. Są twoje, jeśli odpowiesz mi na pytania.
Coś ty, kurwa, za jeden?
- Gdzie jest Peter Stanton? - Kto?
Nie znam żadnego Petera.
Dzwonił do ciebie trzy dni temu.
Wjebałeś się, dziadku. Załatwię cię...
- Wyluzuj. - Kurwa!
Ostrzegałem.
Ja pierdolę.
Nie wiem, gdzie on jest!
Ty masz sporo kolczyków, a ja mnóstwo czasu.
Nie! Chwila! No dobra, znam Pete'a.
Czasem kupuje ode mnie trawę i ecstasy.
Ale to wszystko.
- Wspominał o tym? - Słuchaj...
Mówił, że chce opchnąć tego całą torbę. Obiecałem ogarnąć temat.
Kto był kupcem?
Sirko, mój dostawca. Ma klub o nazwie Lilly’s.
Wielki gość, Ukrainiec. Ma dziwne zęby.
Gogle!
Mówiłem, żebyś została w aucie.
Obiecałaś!
Mogłaś tam zginąć.
Zjedzmy coś.
Nie.
Nie rób tak nigdy więcej.
To moja córeczka.
Podlej trawnik.
O takie rzeczy trzeba dbać.
Nowy strój?
- Wczoraj... - Słyszałem. Puściły ci nerwy.
To nie napawa zaufaniem, Vic.
Wiem, że to, co robisz, nie jest łatwe.
Starcy wszczynają konflikty, ale to młodzi w nich walczą.
Kiedyś rwałeś się do walki.
Ale to przeszłość.
Każdy się zmienia.
Czego teraz szukasz? Przebaczenia?
Niczego mi nie trzeba.
Jesteś przygnębiony.
Czym się martwisz?
Przeszłością?
Co Bóg pomyśli?
Myślę, że Bóg wyrobił sobie o mnie opinię.
Nie przejmuj się Bogiem, który już cię potępił.
Martw się swoim gościem,
bo on wciąż cię ocenia.
Musisz być niezawodny, Vic.
Jestem.
To się okaże.
Twój tata też nie lubi grzybów.
Raz, gdy był pewnie w twoim wieku,
poszliśmy na grzyby.
Lubiłem te wycieczki. Oczyszczały głowę.
Dałem mu dzwonek,
taki, jaki czasem mają kozy.
Powiedziałem: „Jeśli się zgubisz, dzwoń. Znajdę cię”.
Weszliśmy w las.
Miałem wtedy fart,
bo grzybów było mnóstwo.
Miałem już ich całą torbę i nagle zorientowałem się,
że nie ma twojego taty.
Zawołałem go.
Cisza.
Zacząłem wracać po swoich śladach.
Nic.
Już wyobrażałem sobie,
jak tłumaczę się twojej babci, że zgubiłem dziecko.
Tak czy siak... wróciłem na skraj lasu, a on tam był.
Siedział i bawił się z jaszczurką.
Tak mi ulżyło, że zapomniałem, jaki byłem zły.
Zapytałem go, dlaczego nie zadzwonił dzwonkiem.
Wiesz, co powiedział?
„Nie zgubiłem się”.
Tak czy siak...
On też nie lubi grzybów.
„Całe szczęście, że Blaszany Drwal nie miał serca,
bo z przerażenia biłoby jak szalone.
Ale że Drwal był blaszany, nie bał się nic a nic”.
Co podać?
Na zdrowie!
Ty gnoju.
Gdzie Blazi?
Źle się poczuł. Zastępuję go.
Z jakiej części Ukrainy jesteś?
Kopiszcze.
Kopiszcze...
To na wschodzie?
Na północy. Przy granicy z Białorusią.
Coś ty, kurwa, za jeden?
Szukam syna.
A twój synalek to, kurwa, kto?
Czyli to o tobie mówią.
„Piekarz”.
Za twoją głowę jest dziesięć tysięcy nagrody.
I ty pewnie chcesz ją zgarnąć?
Nie zabijam za pieniądze.
Gdzie mój syn?
Nie żyje.
Widziałeś ciało?
Pomagałem go zakopać.
Kto go zabił?
Sam się zabił.
Nic tu po nas.
To koniec.
Co?
Szanse, że żyje, są...
Nie wiem.
To koniec.
Dość!
Uspokój się.
Oddychaj.
Patrz na mnie.
Widzisz, jak powoli i spokojnie przesuwa się długa wskazówka?
Patrz.
Spójrz na mnie.
Słyszysz? Spójrz na mnie.
Oddychaj.
Patrz na wskazówkę.
Przyglądaj się jej.
Już dobrze.
Dobrze.
Już dobrze.
Zuch dziewczyna.
Rano wyjeżdżamy.
Bladym świtem.
- Pamiętasz coś? - Nie.
Usłyszałem strzały.
- Widzisz to? - Tak.
To Sirko o 1.14 w nocy.
Cztery minuty później.
Oglądałem to po klatce, ale nie ma czystego ujęcia twarzy.
Wiedział, gdzie są kamery.
Daj znać, jeśli coś znajdziesz.
Twoja babcia miała na imię Delphi. Wiedziałaś?
Uśmiechasz się tak jak ona.
Wracajmy do domu.
Spakuj nas.
Ja pójdę kupić nam coś na drogę.
Może prawdziwą kawę.
Chcesz?
Cześć. Znalazłam twojego piekarza.
Widziałaś go?
- I co? - Czysto.
Mam coś.
Szlag. Biegiem!
Szybciej!
Otwieraj!
Otwieraj drzwi!
Otwieraj!
Chodź tu!
Hej, mała.
Jeszcze nie.
Podaj mi igłę i nić.
Jest taki...
ogromny dąb...
Rośnie za piekarnią.
To idealne drzewo na domek.
O co chodzi?
ALARM PRZECIWPOŻAROWY
Gorączka, 39,4 stopnia. Ciśnienie 80/60 i spada.
Trzeba oczyścić ranę.
Siostro Gibbs, proszę ją zabrać.
Chodź ze mną.
W porządku, będzie dobrze.
Numer VIN jest zdarty.
A rejestracja?
Na niejakiego Donalda Gilroya.
Co o nim wiemy?
Tylko jedno.
Donald Gilroy zmarł 26 lat temu.
Uwaga, dostaliśmy zgłoszenie.
Starszy biały mężczyzna pasujący do opisu poszukiwanego
jest w Palm County General. Nagły przypadek.
SZPITAL PALM GENERAL, PIĘTRO SZÓSTE
Cześć, mała.
Spokojnie.
Nic ci nie jest?
Zuch dziewczyna.
Pewnie padasz z głodu, co?
Gdzie moje spodnie?
Weź pieniądze z kieszeni i kup nam po batoniku czekoladowym.
Bez orzeszków.
Kojarzę cię. Jesteś z nim, prawda?
Z piekarzem.
Mam do niego ważną sprawę.
Zaprowadzisz mnie?
Świetnie.
Szukam starszego faceta z nieletnią.
Zuch dziewczyna.
Szlag!
Stój!
Uwaga, kod szary, szóste piętro.
Stój.
Starszy pan, rana cięta.
Pokój 607.
Uwaga, kod szary, szóste piętro.
Tędy.
ZAŁATWIONE?
Potrafisz wysłać wiadomość?
ZAŁATWIONE. MAM TOWAR.
Wiesz, jak się tym posługiwać?
Berettą M9?
Mały odrzut, 15 nabojów w jednym rzędzie, szybkostrzelna, kaliber 9 milimetrów.
Wyposażenie armii USA od Kosowa po Afganistan...
i ostatnio zabito mi z niej syna.
Tak.
Wiem.
Zabierz mnie do niego.
Zostań tu.
Obiecaj mi.
Na kolana.
Gdziekolwiek uciekniesz...
Kupiec cię znajdzie.
Kupiec?
Może cię to pocieszy...
Przed śmiercią twój syn nie myślał o sobie...
tylko o swojej córce.
Mówił, że lubi winogrona.
I że zbudują kiedyś domek na drzewie.
Strzelaj.
Teraz możesz płakać.
Oboje możemy.
PRALNIA
Daj to. Łapy do góry.
Wystarczy.
Dajcie nam herbaty.
Z rzeźnika w piekarza.
Niektóre rzeczy się nie zmieniają.
Myślałem, że nie żyjesz.
Bo tak było.
Poczynania twoje i twojego syna sporo mnie kosztowały.
Mnie więcej.
Idź.
Lubię tę piosenkę.
Tłumaczenie napisów: Konrad Tekliński