Spadam.
No chodź, Mel, jeszcze jeden.
Cześć. Jak leci, stary?
- Dobrze. - Dobrze.
- A ty jak? - Świetnie.
- Mały Daniel. - Jak się pan miewa?
- Dobrze, stary. A ty? - Dobrze, dobrze.
Wylało się?
Jesteś pijana.
Mam teraz pełen kubek.
Podrzucisz mnie do domu? Nie przyjechałam autem.
- Jadę teraz do Dana. - Możesz mnie wysadzić po drodze.
To nie jest po drodze do Dana. Twój dom jest po drodze do mnie.
Proszę.
Byłoby prościej, gdybym z nim zamieszkała.
Dobra, pierdol się. Odwieziesz mnie do domu,
bo nikt inny tego nie zrobi.
Mówię serio. Słuchaj! Próbuję z tobą poważnie porozmawiać.
Nigdy mnie nie słuchasz.
- Naprawdę? - Wyjdę za Dana
i będziemy mieć dzieci, zanim skończę 26 lat.
Czy Dan już wie o tym ślubie?
Wiesz, jak długo ze sobą jesteśmy?
- Jak? - Gotowa?
Sześć pierdolonych lat.
Cholera!
No wiem!
O Boże.
Tęskniłam za tobą.
Próbujesz mnie wykorzystać?
Tak.
Zamknij się i mnie pocałuj.
- Pijana. - Cicho, nie jestem pijana.
Ile wypiłaś?
Nic nie wypiłam.
Kłamiesz w żywe oczy.
„W żywe oczy"?
Tak.
Jak ci minął wieczór?
Zostawiłeś mnie, więc byłam z Jessicą.
Obściskiwała się z tamtym gościem.
Fajnie.
Tak, a potem...
Impreza była do dupy.
Wszyscy wyszli. Padaka.
Było nudno, więc Jess poprosiła, żebym ją odwiozła.
- Odwiozłam ją do domu. - Kierowałaś?
A potem przyjechałam cię zobaczyć.
Przyjechałaś?
Tak, nic się nie stało.
Pojebało cię, Mel!? Nigdy tak nie rób.
W porządku.
To idiotyczne. Nie w porządku.
Nie byłam... nie jestem aż tak pijana.
- Jesteś bardzo pijana. - Nie jestem.
Obiecaj mi, że następnym razem, kiedy się schlejesz, zadzwonisz po mnie.
I że nie będziesz jechać przez całe miasto
jak idiotka, żeby odwieźć Jess,
- a potem wrócić do mnie. - Nie tylko ja piłam.
Ty też piłeś.
Możesz mówić ciszej? Moi współlokatorzy próbują spać.
Powinnam zadzwonić i cię obudzić?
Nie, bo śpisz. Jestem w stanie--
To bez znaczenia. Po prostu nie zachowuj się jak kretynka.
Co?
Nie rób tak. Po prostu nie.
Co?
Pierdol się.
- Gdzie idziesz? - Wracam do domu,
bo nie jestem tu mile widziana.
Jak zamierzasz wrócić?
- Czekaj. Nie możesz prowadzić. - Nie dotykaj mnie!
Nie będziesz, kurwa, kierować po pijaku.
Zostaw mnie!
- Co do chuja, Mel? - Przepraszam.
Nie dotykaj mnie, kurwa.
Boli.
Kurwa!
Przepraszam, Dan. Przepraszam.
Świetnie, ubrałeś się.
Cześć. Jestem Dan.
Miło mi.
A ja Mel. Melanie.
Cała ciężka praca już za nami.
Reszta sama się zagoi. Nie musisz z tym iść do lekarza.
W porządku.
Świetnie.
Jak to się stało?
Potknąłem się.
Potknąłem się i uderzyłem głową w kredens.
W porządku. To wszystko, o co chciałam zapytać.
- Dobrze. Dziękuję. - Dzięki.
Moje buty.
Cześć. Jak się masz?
Mam te płyty, o które prosiłaś.
Super. Dziękuję.
Naklejki na paczki są już w druku.
Mógłbyś tylko to ogarnąć
i wysłać je do dziennikarzy z listy.
Nie ma sprawy.
Fajna czapka.
Dziękuję.
Czekaj. Napijesz się kawy?
- Kawy. - Bo ja koniecznie.
- Właśnie widzę. - Doskonale.
O co chodzi z tą twoją czapką?
Na dworze jest 40 stopni.
Cholera jasna!
Co się stało?
Wczoraj wieczorem uderzyłem się w kredens.
Byłeś pijany?
Ja nie, ale moja dziewczyna tak.
Co?
Pokłóciliśmy się, bo była pijana.
Bardzo, bardzo pijana i chciała jechać do domu.
Próbowałem odebrać jej kluczyk i uderzyłem się w głowę.
Popchnęła cię?
Nic takiego się nie stało, naprawdę.
No nie wiem, brzmi jak jakaś chora akcja.
Pomyśl, co by było, gdybyś to ty ją popchnął.
Nie wiem.
Mocno krwawiłeś?
Tak, było sporo krwi.
Noc spędziłem na pogotowiu.
Fajnie było.
Słabo.
Idziemy dzisiaj na koncert zespołu Fun Friends.
Chcesz się przyłączyć?
Fajnie. Mark ciągle o tym gada.
Napisz do mnie, jeśli chcesz, żebym wciągnęła cię na listę.
OK.
Muszę wracać do pracy.
Dzień dobry państwu.
Dzień dobry!
Jesteśmy gotowi na wspaniały dzień?
Tak.
Niektórzy z was zerkają do kąta.
- Czy ktoś tam jest? - Tak.
Jesteście ciekawi, kto to taki?
Tak!
Tak? Niektórzy z was potakują.
Chcę wam przedstawić panią Clark.
Pani Clark spędzi z nami dzisiaj cały dzień
i kilka następnych tygodni.
Przywitajcie ją bardzo, bardzo ciepło, słowami:
„Dzień dobry, pani Clark".
Dzień dobry, pani Clark!
Wspaniale.
Opowiedz mi o swoich planach.
Powiedz, gdzie się teraz uczysz i o czym myślisz.
Kończę już studia, został mi jeszcze rok, a potem...
zamierzam uczyć.
- Tak? - Tak.
O czym myślisz?
Zajmiesz się nauczaniem podstawowym?
Tak mi się wydaję. Kocham dzieci.
Podoba mi się to, jakie mają otwarte umysły w tym wieku.
Nigdy nie kończą im się pomysły.
Dokładnie, po prostu mówią, co myślą.
Świetnie dałaś sobie z nimi radę.
Dzięki.
Gotowe.
- Tak! Pięknie. - Domino nie piekł ciastek.
- Czy Navador piekł dla ciebie ciastka? - Nie.
Kto piecze ciastka? Topo.
Topo piecze ciastka.
Dan, znasz już Jess?
Nie, ale widziałem wasz występ.
Był świetny. Jesteście rewelacyjni.
Dzięki za przyjście.
- Dan robi u nas staż. - Fajnie.
Miałaś kiedyś stażystę?
Nie, ale byłoby fajnie.
O Boże, musimy ci kogoś załatwić.
- Tak. - Stażyści są niesamowici.
Zrobisz coś dla mnie?
Wypijesz swojego drinka?
Tego?
Widzieliście?
- Widziałam. - Niesamowite.
Zrobił to za darmo.
Dostaje punkty.
Dostaje punkty na uczelni.
Tak, dziękuję.
Jess, wasza trasa się kończy.
Tak, mamy przed sobą ostatni występ w Brooklynie.
Naprawdę? Gdzie?
W sali koncertowej na Williamsburgu.
Świetnie.
Bardzo się cieszymy.
Mamy plany na Brooklyn.
Mamy projekt w Brooklynie.
Super.
Nie chcę mówić za dużo,
ale gdy będziecie tam następnym razem,
zajmiemy się wami.
Już niedługo. Chodź, Jess.
Chcę cię komuś przedstawić.
- Miło mi cię poznać. - Mi również, Jess.
Widziałam Dana na występie.
Był z tymi ludźmi z wytwórni płytowej.
- Tak? - Nie przywitał się.
Co?
Tak, był z tyłu z całą resztą i... no wiesz.
Pomachał mi, ale oni wszyscy są jacyś dziwni.
Robię się przy nich nerwowa.
- Sama nie wiem. - Są dziwni.
Nie czuję się przy nich dobrze.
Cieszę się, że to mówisz. Nie tylko ja tak mam.
- Nie. - To dziwne.
Zobaczyłam go i zawołałam: „Cześć".
Ale sama nie wiem.
Myślisz czasami o tym, żeby umówić się
z kimś innym niż Dan?
Nie.
Dlaczego nie?
No co? Jestem szczęśliwa.
Nie masz wrażenia, że coś cię omija?
Nie nudzisz się?
- Nie, nie nudzę. - Jesteście razem od tak dawna.
Jak podtrzymujecie atmosferę?
Oglądacie porno?
- Co? - Mówię serio!
Żeby podgrzać atmosferę.
Ma rację.
Żartuję. Przecież wiesz, że żartuję.
W porządku?
Powiedziałeś im, gdzie zakopaliśmy ciała?
No tak.
- Zdrówko. - Zdrówko.
A więc...
A więc?
Chcesz puścić lampiony dla Jess?
No raczej, kurwa, że chcę.
Spodoba ci się.
Zbierz ludzi. Za chwilę wychodzimy.
- Dzięki za zaproszenie, stary. - Fajnie, że jesteś.
Świetnie się bawię.
Opowiedz mi o Dog Water.
Słuchałeś ich?
Tak.
Wiesz...
zagrali kilka koncertów, na których byłem,
i dopiero co skończyli studia,
ale wciąż się tu kręcą. Wiem, że zajebiście się przykładają.
Chcę, żebyś ich dla mnie pilnował.
Jak tylko coś nagrają
albo będą gdzieś występować, daj mi znać.
Pójdziemy sprawdzić ich razem.
Dobra.
Chodź odpalić kilka pieprzonych chińskich lampionów.
Cholera. Dzięki.
Cześć.
Nie chcę, żebyś mnie nagrywał, jak jem.
Co z tego? Bez majtek wyglądasz słodko.
Bo jestem w domu.
Jestem jebaną, puszczalską szmatą.
Cześć. Jak tam?
Jestem bardzo pijany.
Ktoś dobrze się bawił.
Muszę pokazać ci ten zespół, o którym powiedział mi Mark.
- Tylko nie to. - Spodoba ci się.
Na pewno. Pokażesz mi jutro.
O co ci, kurwa, chodzi?
- Jutro. - Chcę ci pokazać.
Pokażesz mi jutro.
- Przestań. - Dziwnie się zachowujesz.
No widzisz...
Co to, kurwa, jest?
Co to jest?
Oglądasz porno?
Miałaś właśnie zamiar...?
Co?
Nie...
Dziewczyny powiedziały, że...
Powiedziały, że się mną znudzisz, więc...
Twoje znajome są durne.
Oglądasz porno?
Czasami.
- Oglądasz... - No jasne, że tak. Jestem facetem.
- O Boże. - Przeszkadza ci to?
Nudzisz się w czasie seksu?
Nie.
- A ty? - Nie!
Uspokój się, dobrze?
Jeśli chcesz oglądać porno, możemy oglądać.
Może być dziwnie.
- Dzięki. - Może być fajnie.
No co?
Nie.
W porządku.
Idę się umyć.
Co robiliście u Marka?
Fajnie było. Mogłaś ze mną pójść.
Dobrze byś się bawiła. To była duża impreza.
Zespół też tam był. Było świetnie.
Mark podpisze z nimi kontrakt.
- I zgadnij co jeszcze. - Co?
Amanda powiedziała mi,
że nie trzymają stażystów dłużej niż rok,
jeśli nie chcą ich potem zatrudnić, więc..
Naprawdę?
- Tak, ale... - Tak powiedziała?
Tylko tak powiedziała...
Chyba nie mówiłaby tak bez powodu.
Mam nadzieję. Nie wiem.
Kumplujemy się, dobrze mi życzy. Zobaczymy, jak wyjdzie.
To świetnie. Zajebiście.
Nie pal.
Jak będziesz palić, przestanę się z tobą całować.
Nie lubisz się ze mną całować?
Nie.
Z wyjątkiem dni, kiedy nosisz spodnie w kotki.
Pidżamę w kotki. Nakręca mnie.
Skąd wzięłaś to ubranko,
z jakiegoś sklepu z drogą bielizną?
Naprawdę?
Tak, podobają mi się.
Wyglądasz w nich bardzo dobrze.
- Jak zajęcia? - Dobrze.
Choć tak jakby...
Szkoła mnie już znudziła.
Mam jej dosyć, chcę pracować.
Z drugiej strony staż idzie dobrze.
- To dobrze. - Dużo się nauczyłem.
Wszyscy są bardzo utalentowani.
Mam nadzieję, że po studiach dostanę tam pracę.
Nikt niczego nie obiecywał, ale...
W Nowym Jorku są wytwórnie,
które mnie interesują, ale i tak muszę
zostać tu jeszcze przez rok, dla Mel.
Więc tu też mi pasuje.
Wszystko zgra się w czasie.
Nie mówiliśmy ci wcześniej,
ale chcę, żebyś wiedział,
że ojciec i ja chętnie ci pomożemy,
jeśli opuścisz Texas.
Zapłacimy czynsz i pokryjemy wydatki...
- Naprawdę? - Przez jakiś czas, aż się nie zadomowisz,
tak, jak to zrobiliśmy z twoim bratem...
- Przepraszam za spóźnienie. - Nic się nie stało, kochanie.
Musiałam poczekać, aż rodzice przyjadą po dzieci.
Co tam?
Niewiele. Jestem głodna.
Dobrze.
Wszystko w porządku?
Świetnie.
Bardzo dobrze.
Szczerze mówiąc, zawsze powtarzałam
twojej mamie, że powinna sprzedać ten dom,
mimo że rynek nieruchomości jest w dołku.
Sama nie wiem. Tyle wspomnień.
Nie wiem, jak sobie z tym poradzić.
Rozumiem. Mnie też to przygnębia.
Będzie mi jej brakować w sąsiedztwie.
- Wiesz? - Kocham cię.
- Cześć. - Dzięki za lunch.
- Pa, kotku. - Cześć!
- Co? - Amanda do mnie napisała.
Wszyscy są w apartamencie.
Zapowiada się dobrze.
Nie chcę tam iść. Basen jest obrzydliwy.
Nie pierdol!
Dopiero co mówiłaś, jak bardzo chcesz wyjść.
A teraz ci się odechciało.
Nie tam.
- Dlaczego nie? - Nie chcę tam iść.
Dlaczego? Podaj mi jeden dobry powód.
- Bo nie chcę. - To nie jest dobry powód.
Nie mam w co się ubrać. Nie mogę tak iść.
Dlaczego? Potrzebny ci strój na każdą pieprzony okazję?
Nie chcę spotykać
tych wszystkich ludzi z wytwórni w tym stroju.
Wydaje ci się, że kim oni są? Gówno ich obchodzi twój strój.
Poza tym wszyscy będą pijani. Po prostu chodźmy się zabawić
z dala od tego pojebanego mieszkania. Proszę.
Mam jutro zajęcia.
Od kiedy się tym przejmujesz?
Oczywiście, że się przejmuję. O co ci chodzi?
Mam lepsze stopnie, niż ty.
Idziemy. Dzisiaj jest ten dzień.
Nic z tego.
- A właśnie, że tak! - Nie!
- Daj spokój. - Na jak długo?
Na jednego drinka.
Jeśli ci się nie spodoba, możemy wyjść.
Obiecuję.
Proszę. Zwariuję tutaj.
Mam alergię na małe powierzchnie.
- Zabiję cię. - Przestań.
Ciężki jesteś.
Idziemy?
Powiedz „proszę".
Proszę, możemy iść?
Tak, ale masz u mnie dług.
Tak!
No dobrze. Idziemy.
Masz u mnie wielki dług. Ja nie żartuję.
Dobra, cokolwiek chcesz, obiecuję.
Poprawiłaś mi humor.
Musisz mnie zanieść.
Dobra, wstaję.
Pomóż mi.
Milady. No dalej.
Jesteś?
- Naprawdę nie wejdziesz? - Nie.
- Cześć! - To jest Amanda.
Cześć.
Wchodź.
Dziewczyno Dana, no dalej, wejdź do wody.
Dacie mi piwo?
Proszę bardzo.
Dan, przynieś nam dużo piwa.
Potrzebna nam stała dostawa.
Jak się masz?
W porządku.
Idziemy?
Teraz?
Powiedziałeś „jeden drink".
Źle się bawisz?
Jestem zmęczona. Szkoła.
Rozumiem. Po prostu...
Wydaje mi się, że to ważne, żebym był tutaj, z tymi ludźmi.
Pod kątem pracy, wiesz?
Tak.
Nie ma sprawy. Ty zostań, ja pójdę.
- Na pewno? - Tak, nie ma problemu.
Napiszesz, jak dotrzesz do domu, żebym się nie martwił?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Do zobaczenia, mała.
Spójrzcie na nich!
Zamknij ryj.
Wchodzisz czy nie?
- No dalej, idziemy popływać! - Wchodzimy.
No dalej, idziemy popływać.
Przepraszam, muszę już iść.
Miło było was poznać.
Miło było cię poznać!
- Miłej nocy. - Cześć!
Myślicie, że się rozchorujemy,
bo Mark wymiotował w basenie trzy tygodnie temu?
Kompletnie o tym zapomniałem.
Sporo hot dogów.
Chlustające wymioty po hot dogach.
- Piętnaście hot dogów. - W całości.
Wyślizgiwały się.
To było straszne.
Imponujące. Byłem pod wrażeniem.
Nic dziwnego, że twoja dziewczyna nie chce się z nami bawić.
Dlaczego poszła?
Rano ma zajęcia.
Tak?
To znaczy, ja też mam jebane zajęcia,
ale ona dobrze się uczy, a ja jestem porażką.
- Tak. - Jestem popierdolony.
Jak długo jesteście razem?
Sześć lat.
Co to takiego?
Wszyscy mówią „wow".
To naprawdę długo.
Wiem.
Czy to jedyna dziewczyna, z którą spałeś?
Co?
No cóż...
Czekaj, mogę zadać ci osobiste pytanie?
Kiedy spotykasz się z kimś od tak dawna,
to czy seks jest jeszcze interesujący
czy raczej nudny?
Nawet mnie o to nie pytaj, proszę...
Nie ma mowy...
Jestem sama od tak dawna,
że nie potrafię sobie wyobrazić,
jak to jest być w długim,
stałym związku z jedną osobą.
Nie wiem.
Naprawdę nie potrafię.
Powiem, co myślę.
Mów, co myślisz.
Rzecz w tym,
że jak tylko z kimś się spotykam,
nawet tylko przez trzy miesiące,
przez miesiąc, albo nawet tydzień,
uzależniam się od seksu.
Nie mogę myśleć o niczym innym.
Za nic nie mogę się zabrać.
Nawalam w pracy. Naprawdę.
A kiedy jestem sama,
zapominam, że seks w ogóle istnieje.
Zupełnie.
Naprawdę?
Nie wiem, dlaczego ci o tym mówię.
Zimno mi.
O Boże.
Kurwa.
- Przepraszam, nie chciałem. - W porządku.
- Naprawdę przepraszam. - OK.
No nie wiem.
W porządku.
- Bardzo przepraszam. - Nie ma sprawy.
- Kurwa. Głupek ze mnie. - Dan.
Gładko poszło, wiesz? Kurwa!
W porządku.
Nie powiem, że nie myślałam o tym wcześniej.
Nic się nie stało.
Bardzo cię lubię,
ale jako przyjaciela, i nie chcę...
żeby sprawy się skomplikowały.
No pewnie.
Między nam w porządku.
Przyjaźnimy się, prawda?
Prawda.
Pójdę już.
Przyniosłeś mi śniadanie?
Dlaczego wczoraj nie przyszedłeś tutaj?
Napisałem do ciebie, ale nie odpisałaś.
Nie chciałem cię budzić.
Idziesz do wytwórni?
Tak, ale nie sądzę,
że będę im bardzo potrzebny...
Możemy się spotkać po zajęciach?
Jak było na imprezie, po tym, jak wyszłam?
Beznadziejnie.
Mogłem wrócić z tobą.
Oczywiście.
Dzięki za śniadanie.
Jesteś kochany.
Dlaczego jesteś najlepszy?
Nie wiem.
Muszę iść.
Coś nie tak?
Nic.
Co się dzieje?
Nic.
Jak się bawiłeś?
Ta panna. Jak jej było?
Michelle.
Było fajnie.
Poszliśmy na kolację, a potem do kina. Pełen zestaw.
A potem uprawialiśmy seks.
Nieźle. Przespałeś się z kimś.
Tak, przespałem.
„Uprawialiśmy seks".
- Udana randka? - Bardzo.
Zadzwonisz do niej?
Niezła laska?
Daje radę?
- Przestań. - Daje radę.
Gdzie Becca?
Nie wiem. Dzwoniłam do niej. Nie odbiera.
Masz zdjęcia?
Dlaczego, do chuja, nie ma tutaj Bekki?
Gdzie jest Becca?
Zaczekaj. Kurwa, padł mi telefon.
Pożyczysz mi swój?
Gdzie on jest? Tutaj?
Trzymaj.
Amanda - Nie mogę przestać myśleć o tym, jak mnie pocałowałeś. Powtórka?
- Gdzie, do chuja, jest Dan? - Co?
Tam poszedł. Co się stało?
Masz swój pierdolony telefon.
Mel, co się dzieje?
Co jest?
Amanda, naprawdę?
O czym ty mówisz?
Nie mogę...
Mel, o co chodzi?
Przestań mnie, kurwa, popychać.
Pierdol się.
Nie dotykaj mnie!
Po prostu mnie nie dotykaj.
Mel! Dlaczego ze mną nie porozmawiasz
- i nie powiesz mi, co się dzieje? - Co jest, kurwa? Pocałowałeś ją.
To ona pocałowała mnie.
Nie myślałem, że to coś poważnego.
Powinienem był ci powiedzieć. To błąd,
ale to nic nie znaczy.
Dlatego ci nie powiedziałem.
Powiedziałam, nie dotykaj mnie!
Posłuchaj mnie! To nie...
Co?
To nie miało znaczenia! To tylko głupi błąd.
Powiedziałbyś mi, gdyby tak było! Powiedziałbyś
rano, ale jesteś pierdolonym kłamcą.
Bo to ty ją pocałowałeś!
Pocałowałeś ją!
Kurwa.
Mel, przepraszam.
Spierdoliłem.
Przepraszam, to już się nie powtórzy.
- Pieprzyłeś ją? - Kocham cię.
Odpowiedz na pytanie. Pieprzyłeś ją?
Nie pieprzyłem.
Ale chciałbyś.
- Przestań! - Chciałbyś!
Przestań mnie, kurwa, bić.
Pierdol się!
Zostaw mnie!
Zostaw dziewczynę!
Odejdź.
Na ziemię!
Ty, tam! Ręce za plecy.
Masz przy sobie broń?
- Masz? - Nie!
- Co robiłeś? - Nic nie robiłem.
Mel, proszę!
Piłeś dzisiaj?
Wstawaj!
Mel, powiedz coś!
Oddzielcie ich. Przytrzymajcie ją.
Siadaj!
Kurwa, co jest?
Masz prawo zachować milczenie.
Wszystko, co powiesz, może zostać użyte przeciwko tobie.
Czekajcie! Nie!
Możesz poprosić o prawnika.
Jeśli nie stać cię na prawnika, przysługuje ci obrona z urzędu.
Rozumiesz zasady, które przed chwilą odczytałem?
- Tak. - Czekajcie. Co robicie?
- To pomyłka. - Proszę usiąść.
Tylko rozmawialiśmy. To wielkie nieporozumienie.
Przytrzymajcie ją! Siadaj!
Zamknij się i usiądź.
W czym mogę pomóc?
Wie pan, kiedy zwolnią
Daniela Mercera?
Możesz to przeliterować?
M-E-R-C-E-R.
Możemy go przytrzymać do 24 godzin.
Radzę sprawdzić jutro.
24 godziny?
Co najmniej.
Dziękuję.
Zabierz mnie do domu, dobrze?
- Dan. - Nic nie rób.
Przepraszam.
Nie mam ci nic do powiedzenia.
Mów do mnie.
Przepraszam.
Dobra robota, Luke.
Jak się pisze „zima"?
Zima? Z...
Mel, wszystko w porządku?
Tak, przepraszam.
Nie czuję się najlepiej. Przepraszam.
Jeśli źle się czujesz, możesz iść do domu.
Naprawdę?
Tak. Dam sobie radę.
Może tak będzie lepiej.
Przepraszam.
Nie martw się. Do zobaczenia jutro.
Dziękuję.
No dobrze, dzieciaki.
Macie dwie minuty na skończenie zadania.
Tak, proszę pani!
Dziękujemy. Uratowałeś nas.
Mamy do ciebie pytanie. Usiądź, proszę.
Musimy porozmawiać.
Pytanie...
Kogo lubisz bardziej, the Early Oughts
czy the Wild Bucks?
The Wild Bucks.
Dziękuję.
Chciałbyś tu pracować?
Co?
Na serio. Chciałbyś tu pracować?
Słyszałeś, jak mówiliśmy o założeniu biura w Brooklynie.
Jason wyjedzie i będzie nim zarządzał.
Ja mam wyjazdy,
a na miejscu potrzebny będzie ktoś,
kto zajmie się tym, czym Jason nie da rady.
Dziękuję. To wspaniałe.
Nie wiem, co powiedzieć.
Zostaniesz asystentem.
Pomożesz w przygotowaniach, rozruszasz biuro,
będziesz chodził na występy.
Bo ja mam teraz dziecko i wprowadzam się do domu.
Będziesz robić niektóre rzeczy za mnie.
Super. Zastanów się nad tym.
Czułbym się o wiele lepiej, gdybyś pojechał ze mną.
Porozmawiamy później.
Słuchaj.
Podoba mi się, jak angażujesz się w Topo,
i nie oferowalibyśmy ci tej pracy,
gdybyśmy nie byli pewni, że jesteś częścią rodziny.
Pomyśl o tym przez kilka dni.
Wiem, że masz tutaj życie, masz dziewczynę.
Musisz podjąć jakąś decyzję. Coś zyskasz, coś stracisz.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Oczywiście, bracie. Zasłużyłeś na to.
Fajnie.
Wypierdalaj z mojego krzesła.
- Gratki. - Dzięki, stary.
Tak, nie powinni znać słów.
Nie mogą.
Wiedziałaś?
Wiedziałaś. Pierdol się. Dlaczego mi nie powiedziałaś?
Musiałam obiecać, że nic ci nie powiem...
„Musiałam obiecać".
Nie było łatwo się powstrzymać.
Kurwa mać.
Dawaj.
Przepraszam. Jestem bardzo szczęśliwy i podekscytowany.
Cieszę się razem z tobą.
Chcesz uczcić to drinkiem?
Tak.
A co, jeśli tam będzie?
Nie będzie go.
Zdziwiłabym się, gdyby znał tych ludzi.
Zaprosił mnie ktoś z zajęć.
Masz tutaj kilka całkiem ładnych rzeczy.
Dlaczego mi nie odpisuje?
To idiotyczne.
O Boże. Chodź z nami.
Będzie fajnie o nim zapomnieć
i trochę się zabawić.
Nie.
Nie powinnam wychodzić.
W porządku.
W takim razie my spadamy.
Dobrze. Miłej zabawy.
Cześć.
Zadzwoń, jak chcesz przyjść.
Tu Dan. Wiesz, co robić.
Hej, tu Mel.
Tęsknię za tobą.
Zadzwoń.
Chcę przeprosić za wiadomość, którą ci wtedy wysłałam.
Byłam bardzo pijana i wiem, że masz dziewczynę.
Nie chcę być tą osobą.
Między mną a Mel tak jakby...
się nie układa.
Dzisiaj świętujemy.
Zostawiasz nas i wyjeżdżasz do Brooklynu,
więc zatopmy smutki.
Brzmi dobrze.
Czuję się sfrustrowany, bo...
powinienem się cieszyć,
a zamiast tego zastanawiam się:
"Co ja, kurwa mać, mam teraz zrobić?"
Pojedziesz do Brooklynu.
Tak właśnie zrobisz.
Tak, pojedziesz do Brooklynu.
Będziesz głupi, jak odmówisz.
Pewnie masz rację.
Nie wiem.
Wiem dokładnie, przez co teraz przechodzisz.
Zerwałam z chłopakiem po zakończeniu studiów,
ale zajęło nam to rok,
zanim zorientowaliśmy się, że tak trzeba.
Było do dupy.
Po długim czasie w końcu się zorientowałam,
że idziemy w dwie różne strony.
Ale być może tobie się to nie przytrafi.
Kurwa mać!
Jesteś!
Cieszę się, że przyszłaś.
Poznaj naszych nowych znajomych.
- To jest Will. - Cześć.
A to Austin.
Jesteś w samą porę. Pijemy shoty.
Trzymaj, maleńka.
Czekaj.
- Pijemy za... - Za mnie.
Za Mel,
bo wszyscy wiemy, że ostatnio nie ma lekko.
- Ale wiesz co? - Co?
Jebać Dana, jesteś od niego o wiele lepsza.
Kim jest Dan?
Kogo to, kurwa, obchodzi?
Jebać go.
Ten będzie następny.
Podróż?
Oczywiście.
Hej, proszę o uwagę.
Jesteśmy...
A ja nie!
Śpiewaj. Jeśli zrobisz coś
godnego uwagi, zaczniemy uważać.
Zaśpiewamy piosenkę o miłości.
W porządku? Jeszcze?
Przepraszam.
Chcę tu zostać na zawsze.
Zabierzemy cię do domu.
Będzie fajnie.
Wracam po tym na imprezę.
Poczekajcie, chcę tylko...
Muszę siku. Tylko nie...
- Ohyda. - Dlaczego poszedł siku?
Nie wierzę...
Czekaj!
Mogę poprosić o trochę prywatności?
Co jest, kurwa?
Próbujemy iść!
Powywracasz nas wszystkich.
Trzymaj pion.
Już prawie jesteśmy.
Chodź tutaj.
W butach czy bez?
Chyba je zdejmę.
Zdejmij je.
Buty zdjęte. Jesteś w domu.
Przykryję cię.
Też cię kocham. Wracamy.
Nie udław się rzygami.
Wracam na imprezę, dobrze?
Idziesz ze mną?
Mógłbym tutaj przekimać? To nie będzie kłopot?
Tak, nie ma sprawy.
Możesz spać na kanapie, ale ja wracam.
W porządku.
Podasz jej szklankę wody,
zanim się położysz?
Pewnie.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
- Dobranoc. - Dobranoc!
Tak jest. Zajebiście!
Dawaj.
Dawaj, Amanda.
Puk-puk.
Polecenie lekarza. Chcesz wody?
Nie.
Powinnaś coś wypić.
Podziękujesz mi rano.
Napij się trochę.
Jeszcze łyk.
Naprawdę powinnaś. Podziękujesz mi rano.
Wypij więcej.
Dobrze. Jeszcze.
Starczy.
Położysz się ze mną?
Połóż się ze mną, proszę.
Dobra.
Przesuń się.
Tak, możesz ciągnąć.
Są takie proste.
Nie tak jak twoje.
Dlaczego są takie proste?
- Nie wiem. - Wyprostowałeś je?
- Nie. - Nie?
To dla ciebie, Dan.
Nie znam tej piosenki.
Wcale.
Dan to gość.
Proszę.
To ja.
Przestań. Co robisz?
A co myślisz...
Przestań!
Kurwa mać! Zejdź ze mnie!
Kurwa!
Wypierdalaj stąd!
Idę. Nic takiego się, kurwa, nie stało.
Uspokój się.
Miałem jakieś dwa lata.
Całkiem nieźle.
Zaraz wracam.
Mel, nie rozumiem, co mówisz.
Co jest, do chuja?
Dzwonisz do mnie, mówisz, że jesteś u mnie
i płaczesz. Muszę wyjść i zapierdalać do ciebie,
a teraz nie chcesz ze mną rozmawiać?
Możesz...?
Dobra.
Położył się na mnie. Odepchnęłam go,
bo nie chciałam, a on...
O cholera.
Co się stało?
- O czym ty mówisz? - Dan, nie chciałam nawet wychodzić.
Ale Becca...
O czym ty mówisz?
Był wszędzie.
Zepchnęłam go.
Wszystko w porządku?
Tak... w porządku.
Co się, do kurwy, stało? Co to za facet?
Nie wiem. Wyszedł.
Co on ci zrobił?
- O Boże. Nie radzę sobie. - Co on ci zrobił?
Nic, odepchnęłam go. Możesz mnie po prostu przytulić?
Nie rozumiesz. Chcę, żebyś mnie przytulił.
W porządku?
O cholera.
Przepraszam.
Nie powinnam tutaj przychodzić. Nawet nie chcesz mnie widzieć.
Nie powinnam tutaj przychodzić.
To nieprawda.
Przepraszam.
Niepotrzebnie.
- Proszę, nie przepraszaj. - Przepraszam.
Bałam się.
Cześć, Mamo. Tu Dan.
Chcę ci tylko dać znać, że razem z Mel
przyjeżdżamy do Houston w ten weekend,
żeby pomóc jej mamie wszystko spakować.
Właśnie od niej wróciłam.
Niezły bałagan, ale...
Naprawdę?
To nic wielkiego. Chcecie razem
zjeść kolację w sobotę, całą czwórką?
Jasne.
Wszystkim się zajmę.
Dam ci znać z trasy.
Do zobaczenia w weekend.
Świetnie, nie mogę się doczekać.
Kocham cię. Uściskaj ode mnie Mel.
- Też cię kocham. Cześć. - Cześć, kochanie.
- Potrzebujesz pomocy? - Nie.
Nie mogę uwierzyć, że twoja mama się wyprowadza.
Gdzie taśma?
Nie wiem. Podejdziesz do mnie?
Chodź tutaj.
W porządku?
Nie wiem.
Myślę, że jesteś już spakowana.
To koniec mojego dzieciństwa.
Chyba muszę dorosnąć.
Na to wygląda. Chyba już się zaczęło.
To nie takie złe.
Całkiem fajne.
Wszystko zmieściło się do kartonów.
Jak można zmieścić życie w kartonach?
Nie wiem, ale świetnie ci poszło.
- Dzięki. - Dobrze się spisałaś.
Co jest?
Pamiętasz nasz pierwszy raz?
Pamiętasz, że moja mama wróciła do domu?
Jestem pewien, że przez pewien czas była już w domu.
Nie!
- Tak myślę. - Nie!
Bo jak zeszliśmy na dół, to wyglądała tak:
„Jak... się macie?
Wszystko w porządku?"
Nie mogłam na nią spojrzeć.
Pamiętam.
Czuję się zażenowany, jak tylko o tym pomyślę.
- Kompletnie mnie wtedy porzuciłaś. - Przepraszam.
Myślałem sobie: „Kurwa mać, gdzie ona poszła?"
A potem poszliśmy na lody.
Kupiłeś mi lody.
Dżentelmen.
Z klasą.
Jak idzie?
Dobrze. Jak pakowanie?
Dużo wrażeń.
Mel z mamą trochę się martwią.
- Jest gorąco. - Tak.
Zawsze możesz pójść popływać.
Chcę już to skończyć, wiesz?
Mieć to za sobą.
Co robisz?
Maile. Nic takiego.
Chciałem ci coś powiedzieć.
Wytwórnia płytowa zaoferowała mi pracę
w Nowym Jorku.
Tak. Fajnie.
Ale nie wiem, czy powinienem się zgodzić.
Ja i Mel mieliśmy plan.
Nie wiem, co robić.
Chcesz szczerej rady?
Tak.
To jest moja szczera rada...
podejmij tę decyzję z myślą o sobie,
nie o Mel, nie o waszym związku.
Kochanie, wiem,
że to, co jest między wami, jest wyjątkowe.
Jesteście jak rodzina.
My wszyscy jesteśmy rodziną.
Kocham ją.
Nie mam nic przeciwko Mel.
Ale według mnie
to wspaniała okazja i wiem, że tego chcesz.
Dobrze to wiem.
Ale jeśli miałabym przekazać ci
coś wartościowego...
I mówię teraz jako dorosły...
Jeśli mogłabym cofnąć czas
i zacząć od nowa, pewne rzeczy bym zmieniła...
Na przykład?
Nie wiem... tu nie chodzi o mnie,
o to, że czegoś żałuję. Próbuję tylko ci powiedzieć,
że podejmujemy decyzje,
które mogą zmienić całe nasze życie.
Być może poszłabym na magisterkę
i miała karierę, której pragnęłam.
Wiesz, o czym mówię.
Wiem, o czym mówisz.
Stresuje mnie to.
Nie chcę, żebyś potem czegoś żałował.
Ja też.
O tym właśnie mówię.
Masz tylko jedno życie.
To tyle.
- Żadnej presji. - To prawda.
Wiem, masz rację.
Kurwa.
Jeśli ty tego chcesz,
to my też.
Muszę ci coś powiedzieć.
Wytwórnia zaoferowała mi pracę.
Co?
O Boże.
To wspaniale.
Wiem.
Strasznie się cieszę.
Ale praca jest w Nowym Jorku
i miałbym pomóc w otwarciu biura
jako asystent Jasona.
Co?
W Nowym Jorku?
Tak.
Wszystko będzie zupełnie w porządku.
To tylko rok.
Będziemy w związku na odległość, ale możemy się odwiedzać, jak na 1. roku.
Ale to było zupełnie co innego.
Sprawdziło się. Możesz przyjechać
do Nowego Jorku po studiach.
Dzieliły nas dwie godziny,
a nie pół kraju.
To nic. Jesteśmy ze sobą od tak dawna,
że sobie poradzimy.
Posłuchaj. Przemyślałem to.
- A co z nami? - Myślałem o tym i...
Tak?
Możemy być w związku na odległość przez ten rok.
Dlaczego tak reagujesz?
Przyjąłeś tę pracę?
Nie, jeszcze nie,
ale na pewno to zrobię.
Nie wierzę, że to robisz.
Co robię?
Jak to co? Odchodzisz!
Jedziesz do Nowego Jorku. Nie możesz tak prostu
decydować, co zrobisz.
Dlaczego nie cieszysz się razem ze mną?
Od dawna marzyłem o tej pracy.
Nie, marzyłeś o pracy tutaj, w Austin.
Tak to sobie zaplanowaliśmy.
Nie zawsze wszystko dzieje się zgodnie z planem.
Nie tylko ty masz prawo wprowadzać zmiany.
Nie możesz trochę się dostosować?
Nie możesz zdecydować się na coś mniej egoistycznego?
Czemu nie pomyślisz o mnie?
Myślisz tylko o sobie i o tym, czego chcesz.
Mówisz, że jestem egoistą, a jak próbuję o tym porozmawiać,
zupełnie ci odbija!
Już zdecydowałeś.
Odbija ci, jak tylko rozmawiamy o możliwości wyjazdu...
To nie jest rozmowa!
Odbija ci. Nie wierzę...
Nie chciałeś mnie widzieć przez dwa tygodnie. Zepchnąłeś mnie na bok!
Nie zepchnąłem. Chciałem trochę pobyć sam!
W ogóle tego nie uszanowałaś.
Odbiło ci.
Potrzebujesz mnie, a jak tylko nie jesteśmy razem
przez cały czas, zupełnie się sypiesz.
To wyczerpujące,
być z kimś tak kurewsko wymagającym.
Nie potrzebuję cię!
Nie potrzebuję cię, więc wypierdalaj.
Proszę, Dan, wyjdź natychmiast.
Nie chcesz, żebym wyszedł.
Chcę, żebyś w tej chwili wypierdalał z mojego domu!
Nie mogę.
Dan, idź, proszę!
Dobrze.
Jebany dupek.
Pierdol się!
Jebany smarkacz. Jezu.
Cholera!
Dlaczego ciągle to robię?
O, kurwa!
Nie odbiera.
- Chodź tutaj. - Boże!
Muszę z nim porozmawiać.
Nie, to zły pomysł.
Muszę z nim pogadać i wszystko wyjaśnić.
Potrafi być takim strasznym dupkiem.
Prześpij się z tym
i porozmawiaj z nim jutro.
Daj mu jeden dzień.
Spierdoliłam to.
Cholera.
Hej, Amanda.
Tutaj?
- Fajna flaga. - Dzięki.
Grasz na tym?
Czasami.
Dobry jesteś?
Nie wiem. Trochę.
Mogę coś puścić?
Tak.
O, Boże. Kurewsko lubię to nagranie.
Jest zajebiste.
Muszę już iść.
Do zobaczenia później?
Pójdę już.
Chodź.
Jebany dupek!
- Przestań! - Co z tobą, do chuja?
Jak mi to mogłeś, kurwa, zrobić?
Nienawidzę cię.
Ty jebany śmieciu!
Przyszłam przeprosić.
Chyba mnie pojebało.
Przyszłam przeprosić i zastanowić się,
jak możemy być razem w Nowym Jorku.
Cholera!
Ty jebany śmieciu!
Przestań!
Uderzysz mnie?
Ty!
Kurwa!
Jak się czujesz?
Dobrze.
Bywało lepiej.
Strasznie mi głupio.
Mnie też.
Możesz podejść bliżej?
Bardzo mi przykro.
Tak bardzo cię kocham.
Myślałem o tym i...
nie chcę już jechać do Nowego Jorku.
Nie chcę zmieniać naszych planów.
Chcę być z tobą.
Więc nie jadę.
Myślę, że powinieneś się zgodzić.
Nie. O czym ty mówisz?
Dan, tak bardzo cię kocham.
Ja też cię kocham.
Ale nie powinno tak być.
Nie mogę się z tobą nie widywać.
Nie mogę być bez ciebie.
Proszę, nie rób tego.
Nie chcę z tobą zrywać.
Powiedz, że mnie kochasz i że chcesz spędzić ze mną resztę życia.
Spójrz mi w oczy i powiedz.
Przepraszam.
Kurwa!