Co się dzieje? Przed czymś uciekacie?
Szakale tu są!
Powiedziała „szakale”? Szakale!
Małpiatki! Uciekajcie!
Szakale, tak?
Nigdzie ich nie widzę!
Hapana!
Uważajcie na małpiatki!
Uważaj, dobra?
Biegnij do małpiatek!
Robi się, Kion!
Tędy! Nie! Uwaga!
Szakale, małpiatki…
Zuka zama!
Dzięki, Bunga.
Nie ma za co.
Świetnie.
Zatrzymajmy antylopy.
Niech skręcą.
Słyszałyście. Skręcać!
Musicie zwolnić!
Zapomniałeś o „proszę”.
Nie możecie tak przed siebie pędzić.
Tratowaliście małpiatki!
Właziły nam pod nogi.
Nadal sądzę, że widziałem szakala.
Po prostu wezwijcie nas!
Nie możecie narażać innych!
Jasne.
Hej! Słyszeliście?
To nie tylko antylopy.
Panuje niepokój.
Nic dziwnego.
Zwierzęta czekają na ataki.
- Boją się. - Jest kiepsko.
Wrogowie połączyli siły.
Połączyli siły. To jest to!
Mieszkańcy Złej Ziemi
ze sobą współpracują.
Też tak możemy.
Zjednoczymy się.
Razem będziemy silniejsi.
Będziemy gotowi na każdy atak.
Byłoby poa.
Nie wszystkie stada się ze sobą dogadają.
Myślisz, że będą współpracować?
Jasne, że tak.
Gdy powiemy im o Skazie,
na pewno nas posłuchają.
Tata nie chce, by mówić o Skazie.
To może wywołać panikę.
Pewnie ma rację.
Według mnie nie uwierzą, że wrócił.
Serio? Wielka lwia głowa w ogniu wulkanu?
Nawet ja ledwo w to wierzę.
A przecież go widziałem.
Zwierzęta staną w obronie Lwiej Ziemi.
Wystarczy je poprosić.
To na co jeszcze czekamy?
Świetnie. Zjednoczymy Lwią Ziemię.
Trudny czas na ziemi tej znów
Pożary i hieny coraz bliżej tu
Mamy pomóc w walce z drapieżnikami?
Zawsze możesz liczyć na pomoc słoni.
Już trzeba działać, nie stać
Musisz się bić, nie wolno się teraz bać
Proszę?
Oczywiście. Jasne, że dołączymy do was.
O ziemię swą walcz
Nie wiem, czy się nadajemy.
Co myślisz, Kifaru?
Jasne. W drogę!
Gdzie mój kleszczojad?
Nosorożce są za.
Gdy świat płonie
Ty przykład daj
Nie cofaj się…
To kto jest ze mną?
Pomożemy?
Bo misję masz
O ziemię swą walcz
To ogromny zaszczyt.
Słonie najlepiej poradzą sobie z wrogami.
Co?
A co ty tutaj robisz?
Nie wiedziałam, że Kion prosił
inne zwierzęta o pomoc.
Ja też nie.
Po co prosiłby kogoś poza nami?
To antylopy podsunęły mi ten pomysł.
Mogłem się spodziewać.
Zagrożenie ze strony drapieżników
dotyczy nas wszystkich.
Tak. I my chętnie pomożemy.
Przyda się każde wsparcie.
Uwaga, idę!
Małpiatki w gotowości!
Znowu te maluchy.
Mówiłeś, że chcesz wszystkie zwierzęta, ale…
Jest super. Z radością nam pomogą!
To zwierzęta tej ziemi.
Raczej nie sprawią nam kłopotu.
Dobrze. Słuchać mnie.
Ty się nadasz.
Słucham? Co?
O co ci chodzi? Czekaj!
Czekam…
Aż ruszysz.
Nigdzie się nie wybieram.
Już, Laini.
Hej! Zostaw mnie.
- Laini? - Tak jest.
Walczę, by cię słuchali.
Okej…
Zauważyłem, co wyróżnia małpiatki.
Jesteście szybkie.
Zgadza się.
Możesz poprosić małpiatki,
by biegły w jedną stronę?
Tak jest, szefie.
Mnie zawsze pomaga
zachowanie spokoju.
Spokój.
Będziecie pamiętać?
Aha. Tak.
Powiedzmy, że hieny nas atakują.
Hieny nas atakują?
Nie. Tak tylko udajemy.
- Są tu? - Gdzie?
Czekajcie!
Nosorożce.
Uważaj!
- Kion? - Wiem, co sobie myślisz.
Nie martw się. W końcu się dogadają.
Mwenzi?
- Gdzie z tym rogiem? - Może…
Tym razem spróbujemy czegoś nowego.
Pamiętajcie. W grupie kluczowa
jest współpraca.
Kiedy coś się wydarzy,
zgłosicie się razem.
Słyszałyście?
Mamy trzymać się razem!
Macie dotrzeć na miejsce szybko! Widzicie Bungę?
Tutaj jestem! Pod tym drzewem.
Widać mnie?
Ciężko go przeoczyć.
Gdy powiem „już”, pobiegniecie tam tak szybko,
jak się da, jasne?
- Na trzy. - Aha.
Na trzy mamy jak najszybciej wbiec na górkę.
- Jeden… - Dwa…
Trzy!
Pamiętajcie! Trzymać się razem!
Hapana!
Małpiatki!
Uważajcie na małpiatki! Stać!
Co jest grane?
Uwaga!
Nie. Ja jestem tutaj.
- Co to było? - To wina małpiatek.
Wbiegły nam pod kopyta. Znowu!
Nadal twierdzisz, że nauczymy ich współpracy?
Nie mamy wyjścia.
To dla dobra Lwiej Ziemi.
Widać, że się starają.
Wezmą przykład z innych zwierząt,
które ze sobą współpracują.
Nie myślisz o tych, o których myślę, że myślisz?
Dlaczego miałbym uczyć inne zwierzęta współpracy?
My, krokodyle, dbamy o swoje sprawy.
Nikt nam nie pomaga.
Dzięki tobie krokodyle
tworzą jeden, dobrze zgrany zespół.
Prawda.
Uważam, że zwierzęta
mogłyby się od was sporo nauczyć.
Może masz rację.
Słuchajcie. Dobre wieści.
Krokodyle nam pomogą.
Dziś zmienię milusie, puchate zwierzątka w wojowników.
Nie jestem milusi.
A ja nie jestem puchata.
Ja jestem milusia i puchata.
Makuu chodziło o to,
że nauczy was walczyć.
Nie oczekuj zbyt wiele, Kion.
Może zacznijmy od podstaw.
- Ma Tembo, jeśli się… - Zajmę się tym.
Ty, ty i ty. Za mną.
Musimy wykonywać rozkazy Makuu?
On jest… niemiły.
Tak, wiem.
Ale da wam wskazówki,
jak ze sobą współpracować.
Dajcie mu szansę. Proszę.
Niech będzie.
Dla ciebie, Kion.
To dobry pomysł?
Makuu jest bardzo dobrym liderem.
Nie! Nie!
Machnij ogonem!
O tak! Widzisz?
Miej na niego oko.
- Na wszelki wypadek. - Aha.
To ma być siłowanie?
Nie mamy takich szczęk jak ty.
Machnięcie ogonem! Już!
Czekam!
Ale…
Zrobisz to?
Przecież to prosty ruch.
Ale ja mam krótki ogon.
Myślisz, że krokodyle się tak wykręcają?
Nie wiem, czy zauważyłeś…
My to nie krokodyle!
I dlatego właśnie przegracie.
Mieszkańcy Złej Ziemi pożrą was.
Ciebie na obiad.
A ciebie na kolację!
A całą resztę schrupią w nocy.
Chcecie być ich nocnymi przekąskami?
Oczywiście, że nie.
Też tak myślę.
Powtórzcie od początku.
Dobrze. Spróbujcie teraz kopnąć jednocześnie.
Na trzy, małe antylopki.
Jeden, dwa…
Bunga. Nic ci nie jest?
Trzy.
Makuu radzi sobie ze szkoleniem?
Raczej tak.
Sam nie wiem, Kion.
Lepiej na to zerknij.
Jesteś gorsza od Ma Tembo.
Robię, co mogę.
A i tak ci nie idzie.
Zrób to, jak trzeba.
Jak nie, to ja cię zjem.
Nie możesz tak mówić do mieszkańca Lwiej Ziemi.
Krokodyle już takie są.
To jest moje stado.
Nie możemy się straszyć!
Coś ci powiem.
Chroń terytorium po swojemu,
a my to zrobimy po swojemu.
Lwia Ziemia należy do nas wszystkich.
Zaryzykujemy.
Krokodyle! Za mną!
Mieszkańcy Lwiej Ziemi trenują,
żeby chronić się przede mną?
Tak. Nie wiedzą, że nie mają szans?
Nie bądź taki pewien.
Ich wspólne działania mogą pokrzyżować moje plany.
Pewnie, że mogą.
Ale skoro współpraca Kiona
z krokodylami nie idzie najlepiej,
to my możemy na tym skorzystać.
- To znaczy… - Tak.
Pora przejąć wodopój Makuu.
Makuu nie wie, co go czeka.
Co za strata czasu.
Że też Kion chciał, żebym szkolił zwierzęta
i był dla nich miły.
Hej! My będziemy mili dla ciebie.
A później przegonimy was z tego wodopoju.
Myślicie, że macie szansę z nami, krokodylami?
Może nie mają. Ale my mamy.
Kiburi.
Co się dzieje?
Hapana!
Kion!
Ci ze Złej Ziemi zaatakowali Makuu.
Idziemy!
Sporo tam naszych wrogów.
Zjawili się wszyscy.
Przydałoby się wsparcie.
Zwierzęta nie są jeszcze gotowe.
Jesteś pewien?
Musimy być gotowi.
Zagrożenie dotyczy
wszystkich mieszkańców Lwiej Ziemi.
Antylopy są gotowe.
Makuu bywa szorstki,
ale chciał nam pomóc.
Słonie są gotowe.
My, nosorożce, tak samo.
Małpiatki są gotowe.
W porządku.
Chodźcie za mną.
Wszyscy razem walczymy!
Lwią Ziemię zjednoczymy!
Lepiej się poddaj.
Mam się poddać?
To nie w stylu krokodyli.
Zapomniałeś o tym, odkąd mieszkasz na Złej Ziemi?
Dość tego, Kiburi.
Ty też odejdź, Janja. Dość!
Koniec?
A kto nas powstrzyma?
Wasza piątka?
Właśnie. Pięcioro przeciwko…
Dwa, trzy, cztery…
Trochę nas jest.
Nas jest więcej.
I to dużo więcej.
Uwaga! Naprzód!
Oby byli gotowi!
Antylopy pobiegną przodem.
Robi się.
Zakręcicie im trochę w głowach? Proszę?
Liczyłem, że to powiesz.
Antylopy! Razem!
Widzę stąd swoją jamę.
Drapieżniki atakują mniejsze grupy zwierząt.
Beshte.
Krokodyle i hieny są wasze.
Robi się, Kion.
Słuchajcie. Na pewno dacie radę.
Razem zatrzymamy wrogów!
Pokieruj mnie!
Świetnie!
Pamiętajcie. Spokojnie.
Spokój. Jasne.
Spokój, ale siła.
Twende…
Kiboko!
Poa.
Spokojnie. Też dołączymy.
W swoim czasie.
Atakuj trąbę. Jest pyszna.
O nie! Słonie!
Też chcemy pomóc.
Zróbcie to, co potraficie najlepiej.
Skaczcie pod łapy!
Robi się, szefie.
Ale ktoś musi nas podrzucić!
Bupu! Pomożesz?
Tak, Kion.
Podwieziesz małpiatki na pole bitwy?
Ten jeden raz nie zaszkodzi.
Naprzód!
Duża czy nie, powalę cię!
Za mną, małpiatki!
Patrzcie pod nogi!
I kto kogo powalił?
Tylko nie to!
Byłeś wspaniały.
Dobrze się bawię. Wskakujcie!
Biegajcie pod łapami, ja będę rzucał.
I to jest współpraca.
Machanie ogonem się nie sprawdzi,
gdy twój wróg na nim siedzi.
Świetnie.
O czym to ja mówiłem?
Och, tak.
Machnięcie ogonem.
O tym mówiłeś?
Doskonale.
Nazwałam to „machniecięm trąbą słonia”.
Całkiem imponujące.
Ale pracuj dalej…
- Złaź ze mnie. - O!
Uciekaj z mojego wodopoju!
Musimy się przegrupować!
Zostawiamy ich wodopój?
Trzeba wdrapać się wyżej!
Teraz ich pokonamy.
Nie zadzierajcie z nami!
Gdy wkroczycie na nasz teren,
będziecie mieć do czynienia z nami.
Wszystko się zgadza!
Nie wiem, co powiedzieć.
Obroniliście wodopój.
I moje stado.
Możesz nam podziękować.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Miło być drużyną.
Na pewno zrobiłbyś dla nas to samo.
Teraz tak.
Pomożemy każdemu mieszkańcowi Lwiej Ziemi.
Nie inaczej.
- Na pewno? - Tak.
Zagrożenie ze strony drapieżników
dotyczy wszystkich mieszkańców Lwiej Ziemi.
Racja. Dzięki współpracy
możemy ochronić nasz dom.
Razem walczymy!
Lwią Ziemię zjednoczymy.
To Lwiej Ziemi oddana Straż
Napisy: Marta Robaczewska.