kolejny wir pyłowy. Za mną!
Dzisiaj to już chyba trzeci.
Mają idealne warunki.
Zero wiatru, chmur.
Gorące powietrze unosi się…
hapana!
Tam jest gaj ukuni!
To dom góralkowców.
Oby trzymały się drzew!
Szybciej!
Lecą góralkowce!
Mam cię.
A ja mam ciebie.
I już po wszystkim.
Trwają krótko, ale robią bałagan.
Proszę, maluchu.
A to chyba należy do was.
Będziemy za nimi ganiać przez cały dzień.
Uwielbiam łapać góralkowce.
Kionowi chodziło o wiry.
- Tak. Rozejrzysz się? - Już się robi.
Lwia straż? Wybaczcie.
Musimy porozmawiać.
To konieczne?
Lepiej sprawdzić, o co chodzi.
Jakiś problem?
Według mnie ogromny.
Wir zapiaszczył moją grzywę.
A do tego oberwałem liściem.
Lwia straż musi powstrzymać wiry.
Tak nie może być!
Nie wiemy,
gdzie pojawi się kolejny,
dokąd pójdzie.
W takim razie musicie być czujni.
Słuchajcie! Kolejny wir na równinach chakula!
Musimy już biec. Dzięki za radę.
Lwia straż! Za mną!
Tak, bardzo dobrze.
Do roboty, lwia straż.
Widzieliście to?
Lwia straż zrobiła, co zasugerowałem.
Nie mam pojęcia, co by beze mnie zrobiła.
Można śmiało stwierdzić, że stoję za wszystkim, co robi lwia straż.
O straży lwiej zdanie mam
że z rozumem słabo tam
dlatego mają mnie
pomagam im ja sam
faktów znam cały kram jak
zebry pasiaste są
no więc straż zawsze pyta mnie
o radę mądrą mą
o tak, wad mu brak
nasz czarno-biały wzór
wie co, gdzie I jak
rozwiąże każdy spór
świetnie sprawdzi się
w każdej z ważnych ról oto zebra
zebra! Zebra! Wiedzy król
spytajcie, a odpowiem
ja się dzielę wiedzą swą
szukasz odpowiedzi już znalazłeś ją
oj, to nie tak, że się chwalę och, skąd, co to to nie
lecz bez mych cennych rad lwia straż rozpadnie się
o tak, wad mu brak
nasz czarno-biały wzór
wie co, gdzie I jak
rozwiąże każdy spór
świetnie sprawdzi się w każdej z ważnych ról
oto zebra zebra
zebra wiedzy król
pan zebra wiedzy król to ja
oto zebra zebra
zebra wiedzy król
widziałeś to?
Kto by pomyślał, że zebry tańczą?
Kto by pomyślał, że to zebra jest mózgiem lwiej straży.
Jak by to było, gdybym był tak mądry jak on.
Gdybyśmy byli mądrzy, bylibyśmy na spotkaniu ze skazą.
Tym, na które janja zabronił nam przychodzić?
Właśnie.
Kombinują, jak pokonać lwią straż.
A my już wiemy, że zebra planuje wszystkie ich działania.
No racja!
Jeśli zabierzemy zebrę do skazy,
to lwia straż nie będzie taka przebiegła!
Chyba właśnie wpadliśmy na pomysł!
I to nasz pierwszy!
Musimy dorwać tę zebrę.
Już się najadłem.
Na razie! Uciekam!
Hej, ty! Zebro!
Zapraszamy z nami.
O, dzień dobry.
Czy my się znamy?
Kiedyś chcieliśmy cię zjeść.
O, racja.
Ale wam się nie udało.
Chyba nie.
Mówiliście, że mnie gdzieś zabieracie?
Pójdziesz teraz z nami na wielkie… przyjęcie.
Właśnie tak. I będziesz gościem honorowym.
Fantastycznie. Będzie poczęstunek?
Jeśli się zjawisz, będzie.
Zapowiada się świetnie. Idźcie przodem.
Szczerze wam powiem. Znudziły mi się
popołudnia z moim stadem.
Chociaż bywa miło.
I już po kolejnym. Pa, pa, wirze!
- Są zniszczenia? - Chodźcie tu!
To łuskowiec. Zwinął się w kulkę.
Biedny maluszek.
To doskonała strategia obronna.
Już jesteś bezpieczny.
Wszystko dobrze?
A gdzie inne łuskowce?
Mogą być wszędzie. Ono?
Jasne.
Czy ja tu kiedyś byłem?
Możliwe, że byłeś tu z lwią strażą.
Pewnie ich tu przyprowadziłem.
Nie mają najlepszej orientacji w terenie.
Chwila. To lwia straż ma słabe strony?
Oczywiście, że tak.
Na przykład?
Na przykład kwiaty.
Kwiaty?
Kiedyś byliśmy na łące czerwonych kwiatów.
Powąchali je I zaczęli kichać I kichać.
I tak byli zajęci kichaniem, że dosłownie każdy
mógłby ich pokonać.
Każdy, tak? Chungu, chodź tu!
Słyszałeś to?
Kiedy lwia straż powącha kwiaty, da się ją pokonać.
- No i? - My też możemy to zrobić.
O tak! Masz rację.
Zamiast prowadzić zebrę do skazy,
przyprowadzimy mu lwią straż.
Pewnie bardzo by się ucieszył!
Wystarczy, że podetkniemy lwiej straży kwiaty pod nosy.
Hej, zebro! Musimy uciekać, żeby zrobić coś bardzo ważnego.
Poczekaj tu na nas.
I pójdziemy na przyjęcie?
Tak, tak. Na przyjęcie.
Dlatego nigdzie się nie ruszaj.
Będę w tym samym miejscu. Słowo zebry.
Gdzie widziałeś te czerwone kwiaty?
Te, od których się kicha?
Już mówię.
Są na łące obok tego dużego czegoś z tymi rzeczami.
A, wiem. Kojarzę to miejsce.
W takim razie idziemy tam! Za mną!
Oby nie przynieśli tych kwiatów tutaj.
Nie przepadam za nimi. Wciąż od nich kicham.
Chwila.
Czy to lwia straż kichała od tych kwiatów, czy ja?
Tak czy siak, to fascynująca historia.
Twende kiboko!
Halo! Niebezpieczeństwo minęło.
Możesz się odwinąć.
Byłoby mu łatwiej, gdybyś nim nie potrząsał.
Słuszna uwaga.
Szczęśliwe zakończenie.
Damy wam zakończenie, którego nie zapomnicie.
Tak. Zgadza się.
Cheezi? Chungu?
A wy co tu knujecie? Gdzie janja?
Lwia straż, poddajcie się.
Tak. Bo inaczej będzie z wami źle!
- Co oni robią? - Chcą nam podarować kwiaty.
Damy im coś w zamian?
Zgadza się!
Mamy kwiaty! I nie zawahamy się ich użyć!
Ostrzegaliśmy was. A teraz masz!
I masz! I masz jeszcze to!
Dobrze. I co teraz zrobicie?
Atakują nas?
- Jak wam się podoba? - Nie wiem.
Twoja kolej.
Skończyłeś już?
Chungu? Oni wcale nie kichają od tych kwiatów.
Nie kichają?
Przestań!
Nie wiem, skąd wzięliście taki pomysł.
Dziękujemy za kwiaty. Uciekajcie!
Zbierajmy się!
Świetny pomysł. Twende kiboko!
Dlaczego nie zaczęli kichać?
Może wybraliśmy niewłaściwe kwiaty.
To było… dziwne.
Ciekawe, co naprawdę planowali.
Hapana! To teraz nie jest ważne.
Widzę kolejny wir!
Lwia straż! Za mną!
Goigoi! Wstawaj!
Dlaczego mnie budzisz?
Skaza zwołał zebranie przywódców.
Jasne. Już się zbieram.
- Nie jesteś zaproszony. - Serio?
O co znowu chodzi, słodki nosku?
Masz skombinować kolację.
Ja? Kolację?
Zgadza się. Choć raz się do czegoś przydasz.
Gdy wrócę, chcę tu widzieć jedzenie.
Tylko byś spał, leniu!
Tylko bym spał? Leniu?
Ma mnie za ofermę.
Już ja jej pokażę.
Znajdę coś wybornego…
a niech mnie pawiany pogryzą…
tam stoi zapas na cały miesiąc.
Złapię zebrę,
a wtedy reirei zwróci mi honor.
Hej! Co słychać!
Dzień dobry, nieznajomy!
Co taki przystojny osobnik robi w tych stronach?
Czekam tu na takie dwie hieny.
- Zabierają mnie na przyjęcie. - Tak?
Bo jestem ekspertem od lwiej straży.
Hieny lubią słuchać o ich licznych słabościach.
To lwia straż ma słabości?
Oczywiście.
Czasami gdy przebiegają,
nie widzą mnie.
To dzięki moim paskom.
Czynią mnie niewidzialnym,
również dla lwiej straży.
Niewidzialny, tak?
Możesz się do nich zakraść I cię nie zobaczą?
Chyba tak, ale widzisz…
czyli dzięki paskom mógłbyś napaść
na lwią straż?
Myślę, że tak.
Ale po co ktoś miałby to robić?
Bo wtedy byłbym pożyteczny.
Reirei by mnie doceniła.
Rozumiem. Kto to reirei?
Zaczekaj. Wrócę tu.
Będziesz główną atrakcją mego przyjęcia.
Ciekawe, skąd mogę wziąć paski…
nie pamiętam, czy powiedziałem mu, że jestem niewidzialny
tylko pośród innych zebr?
Powiem mu to na przyjęciu.
Właśnie tak. Uciekaj, wirze pyłowy.
Lwia straż tu jest!
Heyvi kabisa! Co wam się stało?
Wir pyłowy zaskoczył nas w tym parowie.
Parów był tu wcześniej, nim wiatr nawiał tu tego piachu.
Spokojnie. Za chwilę was wyciągniemy.
Kto by pomyślał.
Paski z jagód działają.
Goigoi?
Nie zawracajcie sobie głowy.
Jestem niewidzialny.
Uważasz, że jesteś niewidzialny?
Tak, bo mam paski.
A straż nie widzi zwierząt z paskami.
Niby jestem tu,
ale tak naprawdę tu.
A może tu. Kto wie?
A może stoję tuż przed tobą.
Nie masz pojęcia.
Zaraz oberwiecie I nie będziecie…
to nie fair.
Miałem być niewidzialny!
Skąd te dziwne ataki?
Nie wiem. To nie ma sensu.
Kiburi wspomniał, czemu nie idziemy na spotkanie?
Mówił, że w głowie mamy tylko ryby.
A właśnie… poszukajmy czegoś do jedzenia.
Świetny pomysł.
Na co masz ochotę? Góralkowiec? Jaszczurka?
A może zebra?
Na złej ziemi nie ma zebr.
A ten co tu robi?
Jeśli będziemy cicho, dopadniemy go.
Obudziłeś go.
Kto, ja? Wcale nie spałem. Zamknąłem na chwilę oczy.
A panika I ucieczka?
Co? Mam przegapić wielkie przyjęcie?
Mówisz o tamtym spotkaniu? Zostałeś zaproszony?
Jestem honorowym gościem.
Bo jestem ekspertem od lwiej straży.
Wiem o nich wszystko.
- Serio? - Niech no zgadnę.
Chcecie poznać ich słabe strony?
Jasne.
Powoli kończą mi się pomysły.
Już wiem.
Kiedy pogłaszczecie ich po brzuszkach,
wszyscy natychmiast zasną.
- Mamy mu wierzyć? - Pewnie.
Przekażmy to kiburiemu.
Poszukajmy lwiej straży.
Uśpimy ich, a potem zabierzemy do skazy.
Może następnym razem zaprosi nas na zebranie.
Świetny pomysł.
- Do zobaczenia. - Pa, pa.
O tak!
Głaskanie po brzuchu zawsze mnie usypia.
A niech mnie! Znowu mówiłem o sobie?
No trudno.
Nic się nie martw. Już kończę.
Nareszcie.
Dziękujemy wam, lwia strażo!
Nie ma za co.
Długo nie będzie nam potrzebna piaskowa kąpiel.
- Pora na przerwę. - Doskonały pomysł.
Niemożliwe. Teraz I oni?
Naprawdę?
- Czego chcecie? - Zobaczycie.
Sprawimy, że zaśniecie.
Co ty wyprawiasz?
Śpij.
To nowa technika walki?
E, tamka! To nie działa.
Nie poddawaj się.
Robisz się śpiący.
A kiedy się obudzicie, zobaczycie skazę.
- To są jakieś żarty? - Chyba nie.
Połóżcie się spać!
Pogłaskaliśmy wasze brzuchy. Macie spać!
Próbowaliście nas uśpić?
Co się z wami dzieje?
- Śpijcie. - Dość tego!
Chcę już do domu.
- Wszystko mnie boli. - Mnie też.
Ten beshte nie ma pojęcia…
słyszałeś to?
Goigoi? Co ci się stało?
Natknąłem się na lwią straż.
Albo ona na mnie.
A wam co się stało?
Zostaliśmy poturbowani przez lwią straż.
To wina tej okropnej, przebiegłej zebry.
Zebra!
Ten paskowany osioł też was oszukał?
Raczej tak.
Ten nadęty, paskowany potwór do niczego się nie nadaje.
Można go zjeść.
To naprawdę niezły pomysł.
To na co jeszcze czekamy?
Pora na obiad.
O co może chodzić?
Te dziwne ataki.
Skaza na pewno coś knuje. Ale co?
To on za tym stoi?
Sami czegoś takiego by nie wymyślili.
Skaza miałby wysyłać ich na takie śmieszne misje?
Może ma jakieś inne poważne plany
I próbuje odciągnąć naszą uwagę.
Ono. Zerknij na złą ziemię.
Sprawdź co I jak.
Już się robi.
Kiepska sprawa.
Atak nam nie grozi.
Ale na złej ziemi jest zebra.
- Zebra? - Tak.
Otaczają ją chungu, cheezi, goigoi, tamka I nduli.
Co to za zebra?
Ten osobnik od…
„panika I ucieczka!”
Znamy go.
Wiem, co myślisz. Ale to zwierzę z lwiej ziemi.
Musimy go ratować! Za mną!
To zabieracie mnie na tę imprezę?
Bez obaw, zebro.
Będziemy świętować.
Musimy się sprawiedliwie podzielić.
Niech hieny zjedzą żebra I mostek,
krokodyle dostaną golenie, a ja tyły.
Nie! My chcemy zadek!
- Ja chcę skrzydełko. - Wtrącę się.
O najsmaczniejszą część zebry
spytajcie zebrę.
Zawsze mówiono, że moja polędwica to…
ciszej, zebro!
Mamy dość twoich bajeczek!
Jasne. Nie musicie być niemili.
Próbowałem pomóc I was zaciekawić.
Nie wiem, o czym on mówi.
Odsuń się I milcz.
To jak będzie?
- Mówiliśmy o skrzydełku. - Przepraszam.
Mam dla was jeszcze jedną radę.
Jaką?
Panikujcie I uciekajcie.
- To dwie rady. - Za to bardzo trafne.
Zabieramy zebrę do domu.
Nie stawiajcie się!
Nie boimy się was. Chcecie walczyć?
Sami prosiliście!
Huwezi!
Twende kiboko!
Zuka zama!
Zebra tym razem miała rację. Panika I ucieczka!
Uciekają? Mieli mnie zabrać na przyjęcie.
Na przyjęcie?
Zgadza się. Chcieli, żebym opowiedział im o was.
O tym, że kichamy od kwiatów?
Może…
I że nie widzimy pasków?
I że łaskotani usypiamy?
Możliwe, że wspomniałem o czymś podobnym.
Czasami za dużo mówisz.
- Ja? - Wracajmy do domu.
Możliwe, że odrobinkę za dużo mówię.
Ale umiem się powstrzymać. Zacznę od razu.
Nawet słowem nie pisnę.
Zobaczycie.
Nie powiem ani jednego słówka. O nie…
to lwiej ziemi oddana straż!
Napisy: Marta Robaczewska